برچسب: فعال مدنی

منابع می گویند که استخبارات طالبان امروز (چهارشنبه 13 دلو) یک تن دیگر از فعالان جنبش مدنی زنان را بازداشت کرده اند.  

براساس گزارش ها، افراد طالبان شام امروز به خانه «مرسل عیار» یک تن از فعالان مدنی زن رفته و او را به مکان نامعلومی انتقال داده اند.

مرسل عیار در حالی بازداشت می گردد که دو تن از فعالان مدنی زن دیگر به نام های پروانه ابراهیم خیل و تمنا زریاب پروانی حدود دو هفته است که در بازداشت طالبان بسر می برند.

در این ولایت تنها شهر فیروزکوه مرکز آن برق دارد که آن نیز از طریق جنراتور تامین می گردد و حالا که مواد سوختی با افزایش قیمت مواجه شده است، ادامه کار این جنراتورها نیز دشوار گردیده است.

حسن حکیمی فعال مدنی در ولایت غور به خبرنگار رها می گوید تنها برخی مناطق مهم شهر فیروزکوه توسط جنراتور برق دارند که آن هم با قیمت بسیار بالایی برای مردم عرضه می گردد.

وی علاوه می کند ساکنان ولایت غور در بدل فی کیلو وات برق ۴۵ تا ۵۰ افغانی پرداخت می کنند که این برق هم از چندین هفته پیش تاکنون بخاطر مسدود بودن حسابات بانکی، نداشتن پول نقد و افزایش قیمت تیل در این ولایت قطع شده است.

دیگر مناطق دور دست و ولسوالی ها اما همین جنراتور را نیز ندارند و مردم با انرژی های آفتابی و دیگر راه های ممکن برای خود تامین برق می کنند.

آقای حکیمی می گوید که این موضوع مسئله ی تازه ای نیست و مردم در ولایت غور سال  هاست که از چشم توجه مسئولان دولت ها دور مانده اند.

این فعال مدنی علاوه می کند بی برقی در ولایت غور مشکلات فراوانی را در تمامی زمینه ها به ویژه در شفاخانه ها، بخش های اداری و… این ولایت بوجود آورده است.

به گفته وی، مردم ولایت غور مخصوصا ولسوالی های این ولایت از چندین سال بدین سو از دیدن و شنیدن رسانه های دیداری و شنیداری محروم هستند.

گفتنی است که طی یک دهه گذشته همواره این موضوع مطرح بوده که قرار است بند «پوزه لیج» طی پنج سال در این ولایت برای تولید 4.5 مگاوات برق ساخته شود، اما تا پیش از فروپاشی دولت پیشین کار ساخت این بند برق هیچ پیشرفتی نداشت و براساس آمارها تنها 10 درصد پیشرفت کرده بود.   

من به عنوان یک زن افغانستانی، راه درست و دشوار آزادی را انتخاب کردم و پیام من به همه ی بانوانی که به آزادی و آزادگی فکر می کنند این است که از مرحله ی آرزو، خیال بافی و گله و شکایت کردن از مسئولانی که چه در گذشته و چه حالا حقوق طبیعی ما را به نحوی زیر پا کرده است، بگذریم.

این یقینا تصمیم متفاوت تر و با ارزش تر از زن بودن و منفعل بودن در کشوری به نام افغانستان است، اما در عین حال راهی است که به مقاومت، پشت کار، از خودگذری و مسئولیت پذیری زیاد نیازمند است.

من همیشه از سیاست، به خاطر معاملات بی رحمانه و ناعادلانه ی سیاسی داخلی و بین المللی متنفر بودم و حتی یک کتاب هم در مورد سیاست مطالعه نکردم. اما به عنوان یک زن حقوق دان، تاریخ و حقوق را تا اینجا مشتاقانه و با تمام شوق و انگیزه­ای که به آزادی و حق واقعی داشتم مطالعه کردم.

به نظر من آزادی هیچ گاه وجود واقعی ندارد که ما آن را ببینیم، احساس کنیم و از آن لذت ببریم. زیبایی و ارزش آزادی شاید همان درک یا مبارزه برای آزاد زیستن باشد که انسان ها  برای خود و همنوعان خود میخواهد آن را بدست بیاورد و حفظ کند.

تاریخ نیز همیشه در حال تغییر است، که در پشت تحولات تاریخی بیشتر دست های انسان های سیاسی موجود است. به نظر من انسان های سیاسی معمولا بی رحم ترین و بی وجدان ترین موجودات تاریخ بوده اند، که البته در این میان استثناهایی داریم که نباید نام و یاد خوب آن ها را نادیده بگیریم.

اما هریکی از ماها به عنوان یک فرد متعارف جامعه ی انسانی، مسئول زندگی اجتماعی سیاسی و مسئول در برابر هر یک رایی که به نفع افراد سیاسی داده ایم و آنها را به عنوان نماینده سیاسی خود انتخاب کردیم هستیم.

بیایید جرات داشته باشیم و ازحق نگذریم!

این من و تو بودیم که با بی مسئولیتی رای دادیم و با بی خیالی تمام گذاشتیم که نظام ما با تقلب های فروان توسط فاسدین ادارات مسئول، به نفع افراد ناشایست آلوده شود. این من و تو بودیم که با رهبر گفتن های خود باج دادیم و باعث شدیم خودمان و حقوق ما زیر پا شود.

خیلی از افرادی که امروزه به سیاسیون بد و بیراه می گویند یا گریز و بی ظرفیتی آن ها را به تمسخر می گیرند، به نحوی مسئول این وضعیت هستند و نیازمند این است که یکبار به وجدان وطن دوست خود، مراجعه بفرمایند.

بیایید هر یک ما مسئولیت و پیامدهای زندگی اجتماعی و سیاسی مان را در حد متعارف به دوش بگیریم تا از سرزنش دیگران و قربانی دانستن خودمان رهایی یابیم. بطوری که قانون و لوایح ما بر این پیش فرض استوار باشد که رئیس و نمایندگان ما، زنان و مردان شرافتمند و با وجدان باشند که خود را در قبال حمایت و دفاع از حقوق مردم مسئول و متعهد بدانند. زیرا ما تجربه ی این را داریم که افرادی فرصت جو و متعصب نمی توانند در نظام سیاسی، اقتصادی و اجتماعی دوام بیاورند و موفق شوند.

اگر عاقلانه و امیدوارانه عمل کنیم، از تجربه های گذشته می توانیم بیاموزیم و در تمامی امور تصامیم درست که نفع همه ی مردم ما باشد اتخاذ نماییم.

تاریخ سیاسی این کشور تغییر خواهد کرد، و ما که خود را متعلق به این سرزمین می دانیم بیشتر نیازمند تغییر هستیم، چون هر یک ما در هنگام تحولات و تغییرات نقش خواهیم داشت.

طیبه مبارز

 منابع خبری از ترور یک فعال مدنی در شهر جلال‌آباد، مرکز ننگرهار خبر می دهند.

عبدالرحمان معاون؛ فعال مدنی، امروز (سه شنبه، ۲۰ میزان ) در یک حمله مسلحانه در جلال‌آباد توسط افراد ناشناس کشته شد.

گفته شده مهاجمان از ساحه فرار کرده‌اند.

طالبان که در حال حاضر مسئولیت تامین امنیت را دارند تاکنون در این زمینه چیزی نگفته‌اند.

مقام‌های طالبان می گویند، متعهد به تامین امنیت مردم اند؛ اما برغم آن، ناامنی همچنان در کشور ادامه دارد.

رویا احمدی یک تن از کارمندان دولتی ولایت فراه به خبرگزاری رها می گوید زنان در کشور سال ها تلاش کردند تا در جامعه ای برابر به تحصیل و اشتغال بپردازند اما با روی کار آمدن دولت طالبان تمامی این تلاش ها بر باد رفت.

خانم احمدی می افزاید در حال حاضر تمامی کارمندان خانم در این ولایت از برگشتن به کارهایشان توسط طالبان منع شده اند که موجی از نگرانی را برای این قشر از جامعه بوجود آورده است.

وی علاوه کرد زنان نیمی از پیکر جامعه افغانستان هستند و رهبری طالبان باید برای تصمیم شان نسبت به عدم حضور زنان در بدنه حکومت تجدید نظر کند.

فعالان حقوق زنان در غرب کشور می گویند طی 20 سال اخیر زنان در کشور متحمل زحمات بسیاری شدند که این زحمات نباید از سوی رهبری طالبان نادیده گرفته شود.

سهیلا محمدی، فعال حقوق زن در ولایت هرات می گوید که زنان در حکومت قبلی نیز با چالش های زیادی روبرو بودند و طالبان نباید این قشر از جامعه را در حکومت فعلی کنار بزنند.

وی بیان می کند نقش زنان در حکومت ها بیانگر یک جامعه مرفه و روشن است که موجودیت این موضوع برای این قشر از جامعه می تواند کشور را به سوی آبادانی سوق دهد.

خانم محمدی علاوه می کند زنان هم به مانند مردان حق و حقوق مساوی دارند که این امر می تواند برای یک جامعه تاثیرات مطلوبی را نیز به همراه داشته باشد.

طالبان در دوران حاکمیت قبلی خود قوانین سختگیرانه ای را علیه حضور زنان در اجتماع بخصوص کار و تحصیل پیاده ساختند.

وزارت مالیه تحت رهبری طالبان چندی پیش اعلام کرد که تمامی کارکنان این وزارت به جز طبقه زنان موظف به بازگشت به کارهایشان هستند.

وزارت معارف تحت رهبری طالبان نیز طی اطلاعیه ای در 26 سنبله اعلام کرد که تمامی مکاتب و مدارس پسرانه و معلمان ذکور آنها از روز شنبه (27 سنبله) به کار خود ادامه خواهند داد اما این وزارت در خصوص ادامه حضور دختران چیزی نگفت.  

طالبان همچنین روز جمعه 26 سنبله وزارت امور زنان را به وزارت دعوت و ارشاد و امر به معروف تغییر داد و به کارمندان آنها گفته شد که دیگر کارمند این وزارت نیستند.

طی هفته های گذشته شماری از زنان در ولایات مختلف کشور دست به تظاهرات مختلفی زده اند که در بعضی موارد با خشونت افراد طالبان مواجه شده اند. این اعتراض ها تاکنون نتیجه ای نداشته است.

رقیه ساعی – کابل

فرماندهی پولیس نیروهای طالبان در هرات در خبرنامه ای نوشته است که افراد طالبان این اختطاف گر را روز گذشته (دوشنبه 22 سنبله) دستگیر کردند.

از این فرد یک میل تفنگچه و دست بند نیز بدست آمده است.

طالبان می گوید که تحقیقات از این فرد را آغاز کرده اند و پس از تکمیل بررسی ها توسط نیروهای آنان، پرونده جرمی این فرد به نهادهای عدالی و قضایی امارت اسلامی طالبان ارسال می گردد.  

زهرا رحیمی یک تن از فعالان مدنی در هرات می گوید که نسبت به گذشته آمار ناامنی ها در ولایت هرات کاهش یافته است.

وی اما می گوید که رشد آمار ناامنی ها ناشی از بیکاری و عدم زمینه اشتغال زایی برای جوانان است که رهبری طالبان که هم اکنون قدرت را به دست گرفته اند باید راهکاری برای رشد اوضاع اقتصادی و امنیتی ارائه نمایند تا زمینه اعتماد مردم را به خود جلب نمایند.

طالبان نزدیک به دو صد روزنامه‌نگار و فعال مدنی را در کابل بازداشت کرده اند.

تلویزیون افغانستان اینترنشنال به نقل از «منابع مطلع» می نویسد این افراد حین خروج از افغانستان توسط نیروهای طالبان بازداشت شده اند.

منبع افزود این افراد پس از بازداشت به دست طالبان به جای نامعلومی منتقل شده‌اند.

شمار این افراد نزدیک به ۲۰۰ تن برآورد شده است.

طالبان مردها را بازداشت کرده و زنان را به خانه‌ها فرستاده‌اند.

وزارت امور داخله امروز (یک‌شنبه، دهم اسد) در خبرنامه‌یی نوشت این متهم روز گذشته در یک عملیات هدف‌مند نیروهای پولیس ملی در منطقۀ ده‌نو از مربوطات ولسوالی حصۀاول کوهستان بازداشت شده است.

در خبرنامه همچنان آمده است که این متهم در ترور فرشته کوهستانی در کاپیسا نقش داشته است. وزارت امور داخله در این خبرنامه جزییات بیشتری دربارۀ این فرد بازداشت شده ارایه نکرده است. بر اساس خبرنامۀ این وزارت، پولیس تلاش دارد سایر عاملان این رویداد را بازداشت کند.

فرشته کوهستانی، فعال جامعۀ مدنی و فعال حقوق زن اوایل ماه جدی سال گذشته در یک حملۀ هدف‌مند در ولایت کاپیسا ترور شد. این رویداد در سلسله‌ ترورهای هدف‌مند فعالان مدنی، خبرنگاران، عالمان دین و فعالان حقوق بشر انجام شده است؛ روندی که دو سال پیش آغاز شد و تاکنون ادامه دارد.

تاکنون مشخص نیست چه گروهی پشت این حمله‌های هدف‌مند قرار دارد، اما نهادهای امنیتی دست طالبان را در این حمله‌ها دخیل می‌دانند.

حمیده وردک یک تن از فعالان مدنی کشور امروز در یک نشست خبری گفت که خشونت علیه زنان در سراسر کشور به حدی توسط زورمندان و گروه های مخالف مسلح افزایش یافته است که گروه داعش اخیرا بیش از یک صد زن را در ولایت ننگرهار با خود به عنوان برده جنسی برده است.

خانم وردک همچنین افزود که این گروه در ولایت ننگرهار و دیگر ولایت های کشور که جای پا دارد، به زنان و دختران اجازه بیرون رفتن نمی دهد و همچنین به خانواده هایی که دختر جوان دارند دستور داده است تا بر سر خانه هایشان پرچمی سیاه آویزان کنند.

او علاوه کرد که دولت اما در قبال این گونه رفتارها هیچ اقدام عملی نشان نمی دهد و فقط به انجام کارهای نمایشی بسنده می کند.

خانم وردک هشدار داد که مردم افغانستان هر گونه تحقیر و سختی را تحمل کرده اند اما در برابر ناموس خاموش نخواهند بود و در صورتی که از سوی دولت در این زمینه اقدامی نشود، مردم برای حفظ ناموس خود مجبور خواهند بود خود به گروه داعش ملحق شوند.

او همچنین گفت که در این اواخر نه تنها موارد خشونت علیه زنان توسط گروه های مخالف مسلح افزایش یافته است، بلکه زورمندان و فرماندهان نظامی نیز از غفلت دولت سو استفاده کرده و دست به تجاوز و یا آزار و اذیت زنان می زنند.

به گفته او، اگر دولت توان مقابله با گروه های مسلح را ندارد، توان مقابله با فرماندهان نظامی و زورمندان را که دارد، اما پر واضح است که در زمینه پیگیری و برخورد با آنان اقدامی نمی کند.

حمیده وردک خاطر نشان کرد که نا امنی بهانه درستی برای پیگیری نکردن قضایای مرتبط با خشونت علیه زنان نیست، زیرا در مناطق امن نیز هیچ گونه پیگیری درستی در این زمینه نمی شود.

او همچنین به مشکلی دیگر نیز اشاره کرد. او گفت از سویی برخی زنان هم که به نهادهای عدلی و قضایی برای طرح شکایت مراجعه می کنند، اغلب با پیشنهادهای نامشروع از سوی کارمندان این نهادها مواجه می شوند. از این رو، کمتر زنی به این نهادها برای طرح شکایت شان مراجعه می کنند.

در همین حال، عطاالله حیران یکی دیگر از فعالین مدنی کشور همکلام با خانم وردک گفت که وحشی گری و بی عدالتی های گروه های تروریستی مانند داعش و طالبان در مناطق شرقی کشور به حد آخر خود رسیده است، و دیگر مردم توان تحمل این رفتارها را ندارند.