برچسب: غنی و عبدالله

ریاست جمهوری به تازگی نامزد وزیران کابینه را برای کسب رأی اعتماد به مجلس نمایندگان معرفی کرده است.

قرار است این نامزد وزیران امروز (چهارشنبه، ۳۰ میزان) در مجلس نمایند‌گان حضور یابند و برنامه‌های‌شان را شرح دهند.

این در حالی است که حدود هفت ماه از مراسم سوگند رییس جمهور و آغاز حکومت جدید سپری شده است. حکومت بارها وعده سپرده است که نامزد وزیران را به مجلس معرفی خواهند کرد، اما به دلیل اختلاف‌های موجود روی تقسیم کرسی‌های کابینه میان آقای غنی و عبدالله عبدالله، این روند به تأخیر افتاده است.

نمایندگان مردم در مجلس می‌گویند در نبود وزیرانی که از مجلس رأی اعتماد گرفته باشند، آنان نمی‌توانند برای بهبود کار دولت بالای سرپرستان وزارت‌خانه‌ها فشار وارد کنند. به سخن آنان، بیشتر وزارت‌خانه‌ها در اجرای مأموریت‌های محوله کم‌کاری می‌کنند.

با این حال روشن نیست که از میان ده نامزد وزیری که امروز در مجلس حضور می‌یابند، چند نفر آن موفق به کسب رأی اعتماد خواهند شد. از این پیش در پنج سال حکومت وحدت ملی بیشتر وزارت‌خانه‌ها از سوی سرپرستان اداره می‌شد؛ امری که همواره انتقاد اعضای مجلس نمایندگان را با خود داشت.

محمداشرف غنی، رییس‌جمهور و عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحۀ ملی در آستانۀ آغاز مذاکرات مستقیم صلح با اعضای هیأت مذاکره‌کنندۀ، دیدار کردند.

در این دیدار که پیش از چاشت امروز (چهارشنبه، دوازدهم سنبله) صورت گرفت غنی خطاب به هیأت مذاکره‌کننده گفت: «شما به عنوان تیم واحد و منسجم به نمایند‌گی از مردم و دولت افغانستان با گروه طالبان مذاکرات صلح را آغاز می‌کنید.»

آقای غنی به اعضای این هیأت اطمینان داد حمایت قوی مردم و دولت افغانستان را با خود دارند. رییس‌جمهور همچنان گفت «وثیقۀ ملی ما که قانون اساسی می‌باشد، برای همۀ ما حدود را مشخص کرده است.»

از سوی دیگر، رییس شورای عالی مصالحۀ ملی در صحبت‌هایش خطاب به هیأت مذاکره‌کننده خاطرنشان ساخت در جریان مذاکرات به شمول حراست از حاکمیت ملی، ارزش‌ها، منافع ملی، جمهوریت، حقوق زنان، آزادی بیان و حمایت قوی از نیروهای امنیتی و دفاعی، از همۀ مردم افغانستان به شمول خانواده‌های قربانیان جنگ، نمایندگی خواهند کرد.

این در حالی است که سخنگوی شورای عالی مصالحۀ ملی می‌گوید روند رهایی زندانیان باقی‌ماندۀ طالبان آغاز شده و هیأت مذاکره‌کنندۀ دولت شام امروز یا بامداد فردا به قطر سفر خواهند کرد.

حمله بر فوزیه کوفی عضو هیأت مذاکره‌کنندۀ صلح واکنش‌های گسترده‎ ای به دنبال داشته است.

فوزیه کوفی رهبرموج تحول شام دیروز در شاهراه کابل- پروان آماج حملۀ مسلحانه قرار گرفت و زخم برداشت.

رییس‌جمهور غنی در پیامی گفت حملۀ بزدلانه‌، بر زنان فعال افغانستان، مانع تلاش‌های هدفمندانۀ آنان در پاسداری از ارزش‌های نزده سالۀ افغانستان نخواهد شد.

عبدالله عبدالله رییس شورای مصالحه ملی خواهان شناسایی عاملان این رویداد شد و گفت که تفکر ناروا و غیراسلامی و غیرانسانی ترور، ناکام و مطرود است. مردم افغانستان انتظار دارند که با فرجام موفقانۀ مذاکرات صلح، به چنین رویدادهای خشونت‌بار و دهشت‌افگنانه نقطۀ پایان گذاشته شود.

حامد کرزی رییس‌جمهور پیشین حمله بر خانم کوفی را محکوم کرده و گفته است این حمله به منظور برهم زدن گفت‌وگوهای صلح انجام شده است.

او از مردم افغانستان خواست تا در برابر این دسایس با دقت و هوشیاری کامل ایستادگی نمایند و نگذارند که صلح قربانی گردد.

این چندمین بار است که فوزیه کوفی آماج حمله مسلحانه قرار می‌گیرد.

دو دوره شد که ملت و دولتداری قربانی چگونگی توزیع قدرت بین غنی و عبدالله می‌شود. جنجال دولت قبلی اشرف غنی تا آخر، تقسیم وزارت‌خانه‌ها بین غنی و عبدالله بود. غنی صلاحیت وزیران عبدالله را دور می‌زد، عبدالله می‌گفت غنی تفاهمنامه‌ی دولت وحدت ملی را نقض کرده است. متاسفانه بنابه نبود سیستم انتخاباتی شفاف و مستقل، دولت این دوره نیز مانند دولت قبلی برآمده از انتخابات نه بلکه برآمده از یک تفاهمنامه‌ی سیاسی بین غنی و عبدالله است. 

دولت قبلی وحدت ملی نام داشت، دولت فعلی را می‌توان مصالحه‌ی ملی نام گذاشت. در دولت قبلی بین غنی و عبدالله وحدت ملی به وجود نیامد؛ امید که در این دولت بین غنی و عبدالله مصالحه به وجود بیاید. قرار است‌که مصالحه بین دولت فعلی و طالبان صورت بگیرد، اما طوری معلوم می‌شود که اول بین غنی و عبدالله باید مصالحه صورت بگیرد. 

جنجال انتخابات چند ماه را دربر گرفت تا این‌که غنی و عبدالله برای تقسیم قدرت و تشکیل دولت توافق کردند. این توافق موجب شد که دولتداری بعد از انتخابات نسبتا از تعلیق بیرون بیاید و شروع به کار کند. اما صدیقی سخنگوی ارگ در آخرین واکنش گفته است‌که اشرف غنی تعدادی از وزیران معرفی شده‌ی عبدالله را فاقد صلاحیت وزارت می‌داند. این نخستین اختلاف رسمی بین غنی و عبدالله بعد از امضای تفاهمنامه است‌که رسانه‌ای می‌شود. گفته می‌شود کرزی و سیاف برای رفع این اختلاف آماده‌ی میانجی‌گری شده‌اند. 

در دولت قبلی و در این دولت تفاهمنامه بین غنی و عبدالله امضا شد. اصولا باید تفاهمنامه تطبیق شود. اگر تفاهمنامه از جانب طرفین قابل قبول نیست، چرا امضا می‌شود. بحث این است‌که اشرف غنی در تطبیق تفاهمنامه کارشکنی می‌کند یا عبدالله جسارت و درایت اعمال صلاحیت تطبیق تفاهمنامه را ندارد. اگرچه وقتی یک تفاهمنامه امضا می‌شود، دیگر بحث جسارت، درایت و اعمال صلاحیت مطرح نیست، باید طرفین طبق توافق، مفاد تفاهمنامه را تطبیق و اجرا کنند. اما اینجا افغانستان است؛ اگر جسارت و درایت نشان ندادی، خلع صلاحیت می‌شوی.

غنی فردی سرسخت، دارای عصبیت و فرصت‌شناس است، بازی را خوب می‌داند و همزمان چند گزینه را برای بازی روی میز درنظر می‌گیرد، در صورتی‌که فرصت را مناسب ببیند متعهد به هیچ تفاهمنامه و تعهدی نیست، حریف را از صحنه بیرون می‌کند. عبدالله فردی آسان‌گیر، فرصت را چندان نمی‌شناسد، اربابی را برای تشکیل اجماع سران قومی و جهادی نسبتا یاد دارد اما طبق فرصت بازی نمی‌تواند، در اجرای امور سرسختی و عصبیت ندارد، اهل انشاءالله و توکل است، برای بازی برنامه و گزینه‌های متفاوت روی میز ندارد. همین‌که یک معضل نسبتا حل شد، بی‌خیال می‌شود. اما غنی برای به چالش کشاندن حل آن معضل برنامه می‌ریزد تا صلاحیت حریف را برای اعمال کامل صلاحیت خود خلاف مفاد تفاهمنامه‌ی تعهدشده دور بزند. اینجا درایت و برنامه‌ریزی لازم است‌که عبدالله باید بتواند جلوی بازی غنی را بگیرد، اما عبدالله این برنامه‌ریزی را ندارد. درحالی‌که عبدالله باید غنی را در دولت وحدت ملی شناخته باشد. به این معنا نیست‌که عبدالله غافل‌گیر غنی شده باشد. عبدالله غافل‌گیری بی‌برنامه‌گی اداره، مشاوران و اطرافیان‌اش است. 

بحث من جدا از فضیلت غنی و عبدالله این است‌که غنی اگر نمی‌خواهد تفاهمنامه را تطبیق کند، حداقل برای احترام به ملت و دولتداری با عبدالله تفاهمنامه امضا نکند. اگر تفاهمنامه امضا می‌کند حداقل با نقض مفاد تفاهمنامه، دولتداری را دچار چالش نکند. زیرا نقض تفاهمنامه موجب کش‌مکش بین غنی و عبدالله می‌شود، امور دولت و خدمات دولتی دچار تعلیق می‌شود. دولتداری به گرفتاری‌های غنی و عبدالله تقلیل پیدا می‌کند. عبدالله اگر تفاهنامه امضا می‌کند، حداقل برنامه‌ریزی اجرایی برای اعمال صلاحیت خود در تطبیق تفاهنامه داشته باشد. تفاهنامه امضا می‌کند، اما یک هفته بعد می‌گوید غنی در تطبیق تفاهمنامه کارشکنی می‌کند. غنی اگر در تطبیق تفاهمنامه کار شکنی می‌کند، برای این است‌که حریف را فاقد صلاحیت اجرایی دیده است. بنابراین غنی به تفاهمنامه اعتنا نمی‌کند. برای این‌که ملت و دولتداری قربانی درگیری متداوم غنی و عبدالله نشود، توقع ما از غنی این است‌که برای ملت و دولت در اجرای تفاهمنامه‌هایی‌که امضا می‌کند، نسبتا صادق باشد. توقع ما از عبدالله این است‌که برای تطبیق تفاهمنامه‌هایی‌که امضا می‌کند نسبتا جدی باشد، با توکل پای شتر خود را ببندد و صلاحیت‌اش را اعمال کند. عبدالله رییس شورای عالی مصالحه است، اما جلسه‌های صلح را ارگ برگزار و مدیریت می‌کند. عدم اعمال صلاحیت در وظیفه، بیانگر سهل‌انگاری و بی‌برنامه‌گی کسی می‌تواند باشد که اصولا وظیفه به او تعلق می‌گیرد.

خامه پرس

منابع ارگ ریاست جمهوری و عبدالله عبدالله، رئیس شورای عالی مصالحه گفته‌اند به زودی وزیران پیشنهادی کابینه برای رای اعتماد به مجلس نمایندگان معرفی خواهد شد.

با گذشت حدود دو ماه از امضا توافقنامه سیاسی میان محمد اشرف غنی، رئیس جمهوری و عبدالله عبدالله، رئیس شورای عالی مصالحه، تاکنون شمار محدود از اعضای کابینه معرفی شده‌‌اند. براساس این توافقنامه نیمی از اعضای کابینه توسط عبدالله عبدالله پیشنهاد می‌شود.

آقای غنی تاکنون وزیران خارجه، اطلاعات و فرهنگ، امورزنان، معدن و پطرولیم،معارف، مالیه و شهرسازی را معرفی کرده است.

آقای غنی چند روز قبل در یک گفتگوی تلویزیونی گفت که برای تکمیل کابینه منتظر آقای عبدالله است.

دواخان مینه‌پال، معاون سخنگوی ریاست جمهوری افغانستان به گفت که دو طرف بر سر فهرست کابینه کار می‌کنند تا در زودترین وقت به مجلس نمایندگان برای گرفتن رای اعتماد فرستاده شود.

در روزهای اخیر برخی گزارش‌ها در باره وجود اختلاف بر سر اجرایی شدن توافقنامه سیاسی میان عبدالله و غنی نشر شد ولی آقای مینه‌پال می‌گوید “هیج اختلاف بین دو طرف وجود ندارد.”

همچنین از وجود اختلاف بر سر تقسیم وزارت‌ها میان جناح‌های متحد عبدالله عبدالله بر سر گرفتن وزارت خانه‌های کلیدی، شمار وزارت‌ها و معرفی افراد به عنوان نامزدوزیر گزارش شده است.

فریدون خوزون، سخنگوی شورای عالی مصالحه به بی‌بی‌سی گفت که “چنین اختلاف‌هایی وجود ندارد” ولی بحث‌ها درباره انتخاب افراد شایسته وجود داشته است.

او افزود که تیم آقای عبدالله پیشرفت‌های خوبی در زمینه تکمیل فهرست کابینه داشته ولی تاکنون این فهرست به مقام ریاست جمهوری تحویل داده نشده است.

در روزهای گذشته بحث‌های نیز درباره تقسیم ریاست‌های مستقل که به شمول وزارتخانه‌ها شمار آنها به حدود ۶۰ مورد می‌رسد، مطرح شده و همچنین گفته شده بر سر معرفی والیان، میان آقای غنی و عبدالله اختلاف‌هایی وجود دارد.

تاکنون هیج یک از دو طرف درباره این اختلاف‌ها به صورت علنی ابراز نظرنکرده، ولی آقای خوزون می‌گوید تیم آقای عبدالله امیدوار است که توافقنامه سیاسی میان عبدالله و غنی “به صورت کامل” عملی شود.

در توافقنامه سیاسی آمده که معرفی ۵۰ درصد از اعضای کابینه نیز توسط تیم عبدالله پیشنهاد خواهد شد که شامل وزارتخانه‌های کلیدی نیز است.

در این توافقنامه آمده که والیان نیز براساس “یک قاعده” مورد توافق دو جانب معرفی خواهند شد. تغییر، تبدیل و عزل اشخاص با “دلایل موجه” صورت می‌گیرد. در صورت عزل، تغییر یا هم تبدیل، معرفی نامزد جدید برای پست مورد نظر در مشورت با مرجع معرفی کننده صورت می‌گیرد.

آقای خوزون درباره زمان تکمیل فهرست وزیران پیشنهادی تیم عبدالله ابراز نظر نکرد، اما گفت بحث‌ها میان اعضای تیم آقای عبدالله پایان یافته و رای‌زنی‌ها درباره معرفی ۵۰ درصد وزیران و والی‌ها پیش رفته است.

مقامات در کاخ ریاست جمهوری می‌گویند رییس‌جمهور غنی و داکتر عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه ملی روز گذشته باهم دیدار کردند. 

صدیق صدیقی،سخنگوی ریاست جمهوری در صفحه تویتراش نوشت :« رییس‌جمهور غنی با داکتر عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه ملی در مورد روند صلح و اقدامات بعدی در این روند و همچنین مقدمات مذاکره مستقیم بین دولت و طالبان صحبت کرده‌اند.»

روند صلح در حال حاضر بر محور روند تبادل زندانیان متمرکز است و قرار است پس از تکمیل شدن این روند، مذاکرات بین‌الافغانی آغاز شود.

صدیق صدیقی سخنگوی رییس‌جمهور روز گذشته در جریان کنفرانس خبری گفته بود حکومت افغانستان تاکنون ۳ هزار و ۶۰۰ زندانی طالبان را از بند رها کرده است. 

طبق توافق‌نامه امریکا و طالبان، پیش از آغاز مذاکرات بین‌الافغانی باید ۵ هزار زندانی طالبان در برابر هزار زندانی دولتی رها شوند.

همزمان با ادامه روند رهایی زندانیان طالبان و نزدیک‌شدن دوطرف به مذاکره، خشونت در کشور نیز افزایش یافته‌است.

حکومت طالبان را متهم به تشدید خشونت می‌کند.

سخنگوی شورای امنیت ملی، هفته گذشته را «مرگبارترین هفته» طی ۱۹ سال گذشته اعلام کرد که در آن، ۲۹۱ نیروی دولتی کشته و ۵۵۰ نیروی دیگر زخمی شده‌اند.

ینس استولتنبرگ، دبیرکل ناتو در ارتباط با امضای توافق سیاسی میان غنی و عبدالله گفت این سازمان از تصمیم رهبران افغانستان برای حل اختلافات‌شان و تلاش برای ایجاد یک حکومت همه‌شمول استقبال می‌کند.

 او همچنان افزود در میانۀ پاندمی کووید – 19 و خشونت‌های دوام‌دار طالبان علیه شهروندان افغانستان، اتحاد و تلاش تمام رهبران افغانستان برای آوردن صلح در این کشور از هر زمانی دیگری دارای اهمیت است.

دبیر کل ناتو از طالبان خواست به تعهدات‌شان در ارتباط با کاهش خشونت‌ها عمل کنند.

وی گفت: «ما از طالبان نیز می‌خواهیم که به تعهدات‌شان عمل، همین حالا خشونت‌ها را کاهش و در گفت‌وگوهای بین‌الافغانی شرکت کنند و برای ایجاد صلح که تأمین‌کنندۀ منافع تمام شهروندان افغانستان است، سازش واقعی از خود نشان دهند.»

ناتو از تمامی طرف‌ها نیز می‌خواهد که باید از این فرصت «بی‌نظیری» که برای صلح فراهم شده است، استفاده کنند.

آقای استولتنبرگ گفت: «ما به یک توافق جامع که سبب پایان خشونت‌ها، حفاظت از حقوق انسانی تمامی شهروندان افغانستان به شمول زنان، تقویت قانون و از بین‌بردن لانۀ امن تروریستان یکبار و برای همیشه، نیاز داریم.»

او تأکید کرد متحدان ناتو و دیگر همکاران این سازمان به تعهدات‌شان از طریق مأموریت آموزشی پشتی‌بانی قاطع و پشتی‌بانی مالی، برای امنیت و ثبات دراز مدت در افغانستان پای‌بند هستند.

‏مایک پومپئو، وزیر خارجۀ آمریکا در یک رشته توییت نوشت از امضای توافق سیاسی میان غنی و عبدالله بر سر تشکیل دولت فراگیر، خوشحال است.

او افزود آمریکا از تعهد آقای غنی و عبدالله برای کار در راستای صلح در افغانستان استقبال می‌کند.

زلمی خلیلزاد، نمایندۀ ویژۀ آمریکا برای صلح افغانستان نیز با استقبال از توافق سیاسی میان غنی و عبدالله گفت حکومت کنونی باید از آقای عبدالله در روند صلح «مخلصانه» پشتیبانی کند.

خلیلزاد در توییتی نگاشت: «زمان آن رسید تا عزم مردم افغانستان و جهان را جدی و پایان منازعه را دید. داکتر عبدالله باید با سرعت و فوریت کامل حرکت نماید و در این امر از سوی حکومت فعلی مخلصانه حمایت شود.»

نمایندۀ ویژۀ آمریکا برای صلح افغانستان افزود غنی و عبدالله نباید اشتباهاتی را که در زمان حکومت وحدت ملی وجود داشت، تکرار کنند.

دفتر نماینده‌گی سازمان ملل در افغانستان (یوناما) هم در اعلامیه‌یی توافق سیاسی میان محمداشرف غنی و عبدالله عبدالله را گام مثبت خواند و ابراز امیدواری کرد این کار هر دو رهبر را قادر خواهد ساخت که به حل چالش‌ها بزرگتر افغانستان بپردازند.

محمدجواد ظریف، وزیر خارجۀ ایران نیز در گفت‌وگوی تلفنی با غنی و عبدالله در مورد «پیشرفت حاصل‌شده در روند مصالحه ملی» گفت کشورش برای «کمک به ادامۀ روند هم‌سویی میان گروه‌های افغان از جمله طالبان» آماده است.

هند، کانادانا و ترکیه نیز با نشر اعلامیه‌هایی از امضای توافق سیاسی میان رهبران افغانستان استقبال کرده‌اند.

‏ توافق سیاسی میان محمداشرف غنی، رئیس جمهور و‌ عبدالله عبدالله پس از سه ماه تنش میان دو طرف روز گذشته (یک‌شنبه، 28 ثور) امضا شد.

بر بنیاد این توافق عبدالله عبدالله ریاست شورای عالی مصالحه را به‌ عهده می‌گیرد و نیز در کابینه ۵۰ درصد سهم دارد.

با سپری شدن پنج روز از مهلت تعیین‌شده برای حل تنش سیاسی میان اشرف غنی و عبدالله عبدالله، منابع نزدیک به سپیدار می‌گویند گفت‌وگوهای دو طرف بی‌نتیجه پایان یافته است.

به گفتۀ یک منبع مرتبط با تیم ثبات و همگرایی به رهبری عبدالله عبدالله، پیش‌نهاد ارگ برای حل بحران از سوی تیم مذاکره‌کنندۀ عبدالله عبدالله پذیرفته نشده است.

به گفتۀ منبع، موقف مذاکره‌کنندگان آقای عبدالله بر سر لغو نتیجۀ انتخابات ریاست جمهوری ششم میزان، تغییر نظام به صدارتی و تعدیل قانون اساسی هنوز پابرجاست و جز برآورده شدن این خواست‌ها، تنش‌های موجود حل شدنی نیست.

منبع افزود در صورتی که به این خواست آنان تمکین نشود، رئیس‌جمهور حکومت همه‌شمول کابینه‌اش را معرفی خواهد کرد.

اما دواخان مینه‌پال، معاون سخنگوی ریاست جمهوری می‌گوید گفت‌وگوها برای حل تنش به میان آمده جریان دارد و توقع می‌رود که اختلافات با گفت‌وگو حل شود.

او در گفت‌وگو با رسانه ها تاکید کرد هر نوع درخواستی باید مطابق با قانون اساسی کشور باشد و تعدیل قانون اساسی و تغییر نوع نظام از صلاحیت‌های ارگ نیست.

محمداشرف غنی، رئیس‌جمهور افغانستان به دنبال درخواست شماری از چهره‌های سیاسی برای حل بحران انتخاباتی و گفت‌وگو با تیم آقای عبدالله عبدالله، معرفی کابینه‌اش را برای پنج روز به تعویق انداخت.

پیش‌تر حامد کرزی، رئیس‌جمهوری پیشین افغانستان، عبدالرب‌رسول سیاف، محمدیونس قانونی و محمدکریم خلیلی با نشر اعلامیه‌یی از دو طرف خواسته بودند معرفی کابینه را متوقف و مهلت گفت‌وگوها را تمدید کنند.

پس از نشر اعلامیه سیاسیون، وحید عمر، رئیس اداره ارتباطات عامه و استراتژیک ریاست‌جمهوری در یک پیام توییتری نوشت آقای غنی بنا بر درخواست رهبران سیاسی دستور داده تا برای پنج روز روند معرفی اعضای کابینه متوقف شود.

شماری از چهره های سیاسی در تلاش ند به بحران سیاسی میان غنی و عبدالله پایان بدهند.

از ده روز به این طرف محمد اشرف غنی رئیس جمهور افغانستان به صورت انفرادی به معرفی اعضای کابینه خود پرداخته است.  محمد حنیف اتمر به عنوان نامزد وزیر وزارت امور خارجه، طاهر زهیر نامزد وزیر وزارت اطلاعات و فرهنگ، احمد ضیا سراج نامزد ریاست عمومی امنیت ملی، محمد داود سلطان زوی به عنوان شهردار کابل و عبدالهادی ارغندیوال به عنوان نامزد وزیر وزارت مالیه معرفی شده اند.

همزمان با شروع دومین دوره ریاست جمهوری اشرف غنی که از سوی کمیسیون انتخابات برنده اعلام شده است، عبدالله عبدالله نیز تشکیل «حکومت همه شمول» را اعلام کرده و نتایج انتخابات را رد کرده است.

تلاش های شماری از شخصیت های سیاسی به شمول حامد کرزی رئیس جمهور پیشین و عبدالرب رسول سیاف برای حل منازعه قدرت در کابل جریان دارد.

دو روز پیش کرزی، سیاف، محمد کریم خلیلی و یونس قانونی در یک اعلامیه از اشرف غنی خواستند معرفی اعضای کابینه را به تعویق اندازد تا اختلاف ها حل گردد.

وحید عمر، مشاور ارشد روابط عامه و استراتژیک رئیس جمهوری افغانستان در یک پیام تویتری گفته است بنا به درخواست رهبران و بزرگان سیاسی افغانستان، رئیس جمهور غنی هدایت داده است که مقرری‌اعضای کابینه برای پنج روز توقف یابد تا فرصت بیشتر برای گفتگوهای سیاسی مساعد شود.

امید میثم، معاون سخنگوی داکتر عبدالله گفت اگر محمد اشرف غنی و تیم دولت ساز معرفی کابینه را توقف ندهد، تیم داکتر عبدالله نیز به معرفی کابینه خود آغاز می‌کند.

عزیز رفیعی، رئیس مجتمع جامعه مدنی افغانستان (مجما) می گوید اگر این جنجال سیاسی حل نشود، دست آوردهای ۱۸ ساله ب اخطر مواجه می شود و تنش‌های سیاسی افزایش پیدا می کند.

رفیعی علاوه کرد جنجال‌ها میان داکتر عبدالله و محمد اشرف غنی اعتماد مردم به حکومت را سلب می‌کند و اگر این جنجال‌ها ادامه پیدا کند و حل نگردد، طالبان از فرصت استفاده کرده و به جلب توجه مردم می پردازند.

رئیس مجتمع جامعه مدنی افغانستان تاکید کرد افغانستان در حال حاضر با بحران هایی چون جنجال سیاسی بر سر نتایج انتخابات ریاست جمهوری، ویروس کرونا، فقر، گفتگوی صلح و بحران اقتصادی مواجه است که مردم در چنین شرایطی تحمل منازعه قدرت میان دو شخص را ندارند.

از سوی دیگر زهره نوروزی، نماینده پارلمان افغانستان نیز می گوید پارلمان افغانستان خواهان حل تنش‌های سیاسی میان داکتر عبدالله و محمد اشرف غنی است و این جنجال‌ها به نفع مردم افغانستان نیست و باید هرچه زودتر حل گردد.

این نماینده پارلمان تاکید کرد تمام کارها به دلیل وجود جنجال‌های انتخاباتی به حالت تعلیق درآمده و کشورهای خارجی و کمک کننده پروژه‌های خود را به دلیل تنش‌های سیاسی متوقف کرده اند و این به نفع افغانستان و مردم این کشور نیست.

نوروزی علاوه کرد: «فقر، بیکاری و ویروس کرونا در افغانستان مردم را با مشکل جدی مواجه کرده اند و با وجود چنین مشکلاتی تنش‌های سیاسی برای مردم قابل تحمل نیست و باید این تنش‌های به هر قیمتی که شده حل گردد.»

محمداشرف غنی می‌گوید عبدالله عبدالله خواستار تغییر یک‌شبه‌ی قانون اساسی و ایجاد تشکیلاتی است که در مغایرت با قانون اساسی کشور قرار دارد.

آقای غنی امروز (سه‌شنبه، 5 حمل) در پیامی خطاب به مردم افغانستان گفت او روز گذشته با آقای عبدالله دیداری داشته و به او پیشنهاد داده است در روند صلح نقش اساسی داشته باشد.

او همچنان گفت به عبدالله عبدالله پیشنهاد داده است که اعضای تیم او را نیز در کابینه‌ی آینده جا می‌دهد.

غنی گفت او خارج از میکانیزمی که در قانون اساسی برای تعدیل آن پیشنهاد شده است، صلاحیت تعدیل قانون اساسی به خواست هیچ فرد و گروهی را ندارد.

او گفت تعدیل قانون اساسی تنها و تنها صلاحیت لویه‌جرگه قانون اساسی است.

غنی گفت تعهد او برای ایجاد یک حکومت فراگیر متشکل از تمام جناح‌های سیاسی، قومی، زبانی، مذهبی، جنسیتی و سمتی پابرجاست و در حال حاضر روی آن کار می کند.

او همچنان گفت: «مطمئن باشید که تجربه‌ی حکومت‌های گروهی و سمتی در افغانستان ناکام است و ما دنبال تجربه‌های ناکام نیستیم.»

او در بخشی از سخنانش به اعلامیه‌ی اخیر وزارت خارجه‌ی امریکا مبنی بر قطع کمک یک میلیارد دالری آن کشور به افغانستان نیز اشاره کرد و گفت این کمک قطع نه، بلکه مشروط شده است.

محمداشرف غنی علاوه کرد از کمک‌های ایالات متحده‌ی امریکا به افغانستان تشکری می‌کند، اما کاهش کمک‌های امریکا تأثیر مستقیم بالای بخش‌ها و سکتورهای کلیدی افغانستان نخواهد داشت.

او گفت برای حالات غیرمترقبه از قبل برنامه‌های مدون و اساسی را طرح کرده‌اند. غنی افزود که تلاش خواهند کرد که با روش ریاضتی و جستجوی منابع خلاها را پر کنند.

او گفت:‌«برای ما حفظ جان ملت ، حفظ قمیت‌ها، ارایه و عرضه خدمات و فعال نگهداشتن دستگاه دولت و جمهوریت مهم و حیاتی است. در این بخش‌ها هیچ تأثیر در زندگی مردم رونما نخواهد گردید.»

اشرف غنی در عین حال ملاقات روز گذشته اش با وزیر خارجه‌ی امریکا را مثبت و سازنده خواند و گفت دو طرف در محور صلح و تقویت نیروهای دفاعی و امنیتی افغانستان صحبت کرده‌اند.

وزیر خارجه‌ی امریکا روز گذشته برای میان‌جی‌گری میان اشرف غنی و عبدالله به کابل آمد. او با غنی و عبدالله به‌طور جداگانه دیدار کرد. محور گفت‌وگوهای طرفین، روند صلح و حل بحران سیاسی اعلام شد.

عبدالله عبدالله نیز امروز اعلام کرد که سفر پمپئو به کابل فرصت خوبی برای حل بحران سیاسی موجود در کشور بود، اما از این فرصت استفاده‌ی خوب صورت نگرفت.

ساعاتی پس از سفر او به کابل، وزارت خارجه‌ی امریکا اعلامیه‌ی تُندی را منتشر کرد که محتوای آن از تلاش‌های بی‌نتیجه‌ی او برای یافتن یک توافق سیاسی بین رهبران افغانستان حکایت داشت.

در این اعلامیه آمده است به دلیل ادامه‌ی اختلافات میان محمداشرف غنی و عبدالله عبدالله بر سر پست ریاست‌جمهوری افغانستان، امریکا تصمیم گرفته است که یک میلیارد دالر از کمک‌هایش به کابل را قطع کند.

براساس اعلامیه، واشنگتن از شکل‌گیری یک حکومت فراگیر و همه‌شمول در افغانستان حمایت می‌کند و آماده است که ضمن حمایت از این تلاش‌ها بازبینی‌هایی که از امروز در کمک‌های خود به افغانستان آغاز کرده را دوباره مورد توجه قرار دهد.

از سویی هم، اشرف غنی در پیام امروزش از طالبان نیز خواست که به صدای عالمان دین گوش داده و به‌خاطر نجات مردم از ویروس کرونا با آتش‌بس موافقت کنند. او تأکید کرد در صورتی که فاجعه‌ای در کشور رخ دهد، مسئول آن طالبان و حامیان بیرونی‌شان خواهند بود.

مرتضوی اضافه کرد: «طنز سياسی: از يک طرف خود را برنده اعلام می‌كند. از طرف ديگر در ملاقات‌ها خواهان ابطال نتايج انتخابات می شود.!!!».

فضل احمد معنوی، عضو ارشد تیم عبدالله عبدالله نیز در صفحه رسمی توییترش نوشته بود: «تاريخ تكرار می‌شود! آدم های لجوج، خودخواه، مستبد و تک محور كشور را به گروگان می‌گیرند و تا سرحد فاجعه پيش مي روند. اما مردم بی‌چارهٔ اين سرزمين بهای آن را سال‌هاست می‌پردازند. وقتی حرص قدرت و عقده های حقارت مبنای قضاوت و تصميم گيری باشد، به نتيجه‌ای دست نمی‌يابیم. برای سلامت وطن دعا كنيد».

شاه حسین مرتضوی در واکنش به سخنان معنوی نوشت: «می خواهند چه كاری را تكرار كنند؟ ويرانی كابل را؟ ويرانی قصر دارالامان را؟ آوارگی مردم را؟ زمينه‌سازی برای مداخلات كشورهای همسايه و منطقه را؟ فروپاشی نظام را؟ آيا به غير از پيام باز گشت به گذشته، كدام پيام برای زندگی و آينده داريد؟».

این در حالی ست که مایک پمپئو، وزیر خارجه امریکا دوشنبه 23 مارس با هدف پیشبرد توافقنامه صلح و حل اختلافات سیاسی وارد کابل شد و با محمد اشرف غنی، رئیس جمهوری افغانستان و عبدالله عبدالله در مورد حل اختلافات سیاسی گفتگو کرد، اما این گفتگوها بی نتیجه پایان یافت.

قابل ذکر است کمیسیون مستقل انتخابات افغانستان محمد اشرف غنی را برنده انتخابات و رئیس جمهور کشور اعلام کرد، اما عبدالله عبدالله رقیب انتخاباتی غنی این نتایج انتخابات را نپذیرفت و مدعی شد براساس آرای پاک و بایومتریک شده برنده انتخابات است و حکومت همه شمول را تشکیل می دهد.

محمد اشرف غنی، رئیس جمهور افغانستان، و عبدالله عبدالله به تازگی مراسم های تحلیف شان را به طور جداگانه در کابل برگزار کردند.

از سوی دیگر وزارت امور خارجه امریکا با نشر اعلامیه ای از ادامه اختلافات سیاسی میان غنی و عبدالله انتقاد شدید کرد و نوشت، واشنگتن تصمیم گرفته یک میلیارد دالر کمک های خود به کابل را قطع کند.

در شرایطی که ویروس کشنده کرونا این روزها نفس ها را در بیشتر کشورهای جهان در سینه حبس کرده و سیاسیون برای در امان ماندن از مرگ جلسات و دید و بازدیدهای مهم خود را به حالت تعلیق درآورده اند، افغانستان اما مصیبت بارتر از دیگر کشورهای منطقه و جهان به نظر می رسد. شیوع کرونا در افغانستان درست زمانی شروع شد که اوضاع سیاسی، اجتماعی و اقتصادی این کشور در بدترین حالت ممکن قرار داشت: کرونا در زمانی به عنوان یک قاتل خاموش خود را در افغانستان نشان داد که این کشور و مردم ستم کشیده اش درگیر قدرت طلبی رهبران حکومتی خود و حلقات جاه طلب اطراف آنان بود.

عبدالله و غنی به عنوان رهبران تیم های انتخاباتی ثبات و همگرایی و دولت ساز که تجربه تلخ پنج سال پرتنش در ساختار دولت وحدت ملی را با خود یدک می کشیدند یک بار دیگر در سناریویی شبیه به انتخابات ریاست جمهوری سال 2014 به روی صحنه سیاسی افغانستان رفتند. در این میان اما کمتر کسی به ریشه اصلی این اختلاف و قدرت طلبی پی برده است: دیپلمات های امریکایی مستقر در کابل بعد از ماه ها دخالت آشکار در پروسه انتخابات افغانستان در مراحل مختلف کار را سرانجام به جایی کشاندند که دو رئیس جمهور در یک زمان در یک کشور سوگند ریاست جمهوری به جا آوردند؛ غنی که براساس اعلام کمیسیون مستقل انتخابات خود را برنده انتخابات اخیر می دانست با اعتماد به نفس بیشتری در مراسم سوگند خود ظاهر شد و رقیب وی یعنی دکتر عبدالله عبدالله که نتیجه انتخابات را نپذیرفته بود کمی آن طرف تر در مراسمی مشابه نیز سوگند وفاداری یاد کرد.

در این دو مراسم مشابه غنی و عبدالله برای یکدیگر خط و نشان کشیدند و در عین حال خود را انعطاف پذیر برای مذاکره و حل مشکل انتخاباتی نشان دادند. اما اینکه چرا کار به اینجا کشید و غنی و عبدالله هر دو به عنوان رئیس جمهور افغانستان در یک روز مراسم تحلیف خود را برگزری کردند خود جای تامل بیشتر دارد: به نقل از یکی از  افراد نزدیک به دکتر عبدالله عبدالله، جلسه عبدالله و غنی که با وساطتت زلمی خلیل ز اد، نماینده ویژه امریکا در امور صلح افغانستان، حتی تا ساعات نزدیک به مراسم سوگند ادامه داشت نیز بدون نتیجه ملموسی به پایان رسید. تجربه تلخی که غنی و عبدالله از پنج سال کار در قالب حکومت وحدت ملی داشتند رسیدن به توافق در این جلسه را مشکل ساخته بود.

به گفته منبع فوق، زلمی خلیل زاد در دیدار با رهبران سیاسی در خانه حامد کرزی، رئیس جمهور پیشین افغانستان، گفته بود  امریکا تا زمانیکه مطمئن نشود عبدالله و غنی روی تشکیل یک حکومت همه شمول و فراگیر به توافق رسیده است، اجازه برگزاری هیچ مراسم سوگندی در کابل را نخواهد داد. خلیل زاد در این جلسه به صراحت بیان کرده بود که امریکا بدون حل اختلافات عبدالله و غنی در هیچ مراسم سوگندی شرکت نخواهد کرد. اما چند روز بعد از این جلسه همگان دیدند که امریکا این وعده خود را نادیده گرفت و مقامات  امریکایی از جمله جنرال  اسکات میلر در مراسم تحلیف غنی حاضر شدند و بر پیروزی وی در انتخابات مهر تایید زدند.

شهروندان افغان که از بحران انتخاباتی اخیر و برپایی دو مراسم سوگند و ظهور دو رئیس جمهور در کشورشان سراسیمه و نگران شده بودند به وضوح رد پای دخالت های امریکا در خلق این بحران انتخاباتی را مشاهده کردند. امریکا برخلاف وعده خود مبنی بر حمایت از افغانستان متحد و مستقل، سبب ایجاد تفرقه و بحران سیاسی در افغان شده است و این کشور را به سمت جدایی سوق می دهد. دولت ترامپ مسئول اختلاف عبدالله و غنی روی نتیجه انتخابات اخیر ریاست جمهوری می باشد: واشنگتن اما هرگز از افغانستانی متحد و مستقل حمایت نکرده و رهبران سیاسی افغان هم در حل  اختلافات سیاسی و آغاز مذاکرات بین الافغانی با طالبان منسجم و همسو عمل نکرده اند.

جعفر مهدوی، رهبر حزب ملت افغانستان، می گوید مردم افغانستان با مراسم سوگند عبدالله و غنی به عقب رانده شدند و دموکراسی در افغانستان به کما رفت.

عارف رحمانی، نماینده مردم غزنی در پارلمان، نیز گفت جامعه جهانی به ویژه امریکا بعد از بیست سال یک شکست شرم آور را در افغانستان تجربه کرد.

به هر صورت براساس قضاوت افکار عمومی افغان ها و اظهارات کارشناسان امر بحران انتخاباتی کنونی نتیجه شکست سیاست های امریکا و دخالت در انتخابات افغانستان می باشد.

دخالت پرهزینه امریکا

شهروندان افغانستان به ویژه در انتخابات سال 2009 میلادی به دخالت آشکار امریکا در انتخابات ریاست جمهوری در کشورشان پی بردند. رابرت گیتس، وزیر دفاع پیشین امریکا، انتخابات ریاست جمهوری افغانستان در سال 2009 را یک کودتای ناکام و عجولانه در برابر حامد کرزی قلمداد کرد. به هر حال دخالت های امریکا در امور مختلف از جمله انتخابات در افغانستان پس از سال 2001 نشان می دهد که این امر برای واشنگتن هزینه های بالایی به دنبال داشته است: فراهم سازی بودجه، تبلیغات عمومی در حمایت یا مخالفت با کاندیداهای خاص و هدایت افکار عمومی به سوی اهدف امریکا با استفاده از اطلاعات نادرست و تبلیغات غلط همه و همه مستلزم صرف هزینه های بالا از سوی امریکا بوده است. به گفته سفارت امریکا در کابل این کشور  در انتخابات 2019 برای حصول اطمینان از شفافیت در انتخابات افغانستان نزدیک به 29 میلیون دلار خرج کرد. امریکا همچنین هزینه کمیشنران خارجی برای مشورت و آموزش های فنی کمیسیون های انتخابات افغانستان را نیز پرداخت نمود. این حمایت های مالی  امریکا زمینه دخالت دیپلمات های این کشور در انتخابات افغانستان تحت عناوین مختلف را مهیا نمود. سفیر پیشین امریکا در کابل، جان بس، که یک سابقه جنجالی در ترکیه نیز داشت مدام از کمیسیون های انتخابات افغانستان بازدید می کرد، کمیشنران کمیسیون های انتخابات افغانستان را ملاقات می نمود و با کاندیدان انتخابات ریاست جمهوری عکس می گرفت. این دید و بازدید ها بدون شک ملاقات های ساده نبودند و اعمال فشار از سوی  امریکا بر نهادهای انتخاباتی افغانستان را به همراه داشت: جان بس در آن زمان گفته بود کمیسیون مستقل افغانستان باید روی گام های کلیدی لازم برای آماده سازی سریع و مفید انتخابات ریاست جمهوری را بردارد.

یک ماه پس از انتخابات، کمیسیون مستقل انتخابات افغانستان برخلاف انتظار عمومی و به بهانه جدا سازی آراء پاک از ناپاک نتیجه اولیه انتخابات را اعلام نکرد و اعلام نتیجه انتخابات ماه ها به درازا کشیده شد و یکی از فاکتورهای کلیدی بحران انتخاباتی را سبب گردید.

سفارت امریکا در کابل نیز  این تصمیم کمیسیون مستقل انتخابات را تایید کرد. جان بس در آن زمان گفت از تصمیم کمیسیون انتخابات افغانستان مبنی بر اقدام در جهت پاکسازی آراء پاک از ناپاک قبل از اعلام نتیجه انتخابات به طور کامل حمایت می کند. وی افزود بهتر است به جای  اعلام یک نتیجه شتابزده منتظر یک نتیجه شفاف باشیم. جان بس همین طور از تمام کاندیدان ریاست جمهوری خواست به استقلال پروسه انتخابات احترام بگذارند. خاتول مهمند، شاعر افغان، در آن زمان در پاسخ به جان بس نوشت: ؟«لطفا این کار را نکن! پشت هر حمایت شما یک هدف نهفته است. حمایت از مجاهدین، حمایت از طالبان و حمایت های شما در طی نوزده سال گذشته چیزی جز بدبختی به بار نیاورده است!»

جان بس در آن زمان با ارائه اطلاعات غلط از طریق نوشته های تویتری خود به مردم افغانستان سعی در جلب اطمینان افغان ها نسبت به انتخابات شفاف داشت و به عنوان یک ناظر مطلع به همه چیز از تصامیم کمیسیون مستقل انتخابات حمایت می کرد. جان بس در یکی از نوشته های تویتری خود نوشته بود صبر و شفافیت در اعلام نتیجه انتخالات اولویت است و برای رسیدن به نتیجه قابل اعتماد در انتخابات باید صبور بود. سفارت امریکا همچنین هرگونه اتهام انجام فعالیت های انتخاباتی هدفند به نیروهای امنیتی افغان مبنی بر حمایت از غنی که از سوی کاندیدان رقیب مطرح می شد را به سرعت و صراحت رد می کرد، اقدامی شبیه به اواخر جنوری سال 2010 که امریکا به مردم افغانستان نسبت به نتیجه شفاف انتخابات اطمینان می داد.

سفارت امریکا حتی زمانیکه کمیسیون مستقل انتخابات، غنی را برنده انتخابات و رئیس جمهور منتخب مردم اعلام کرد یک هفته سکوت اختیار کرد و پیروزی غنی را نه تبریک گفت و نه رد کرد. سفارت امریکا در عوض از رهبران سیاسی افغان خواست روی صلح با طالبان و یافتن راهی دیپلماتیک برای ختم جنگ در افغانستان تمرکز کنند.

امریکا رهبران سیاسی را گول زد

آنچه در مراسم سوگند غنی رخ داد به یک باره شهروندان افغان و افکار عمومی جهان را انگشت به دهان ساخت: امریکا بر خلاف وعده ای که به رهبران سیاسی افغانستان داده بود در مراسم سوگند غنی شرکت کرد و به نوعی به پیروزی او مشروعیت بخشید. حامد کرزی، رئیس جمهور پیشین افغانستان، شرایط کنونی را نگران کننده می خواند و نسبت به عدم صداقت و شفافیت در سیاست های امریکا در مورد انتخابات و صلح عمیقا اظهار نگرانی می کند. به اعتقاد کرزی امریکا می توانست با اقدامات سازنده و به موقع از اختلاف و تفرقه و بی ثباتی سیاسی در افغانستان جلوگیری کند و مانع برگزاری دو مراسم سوگند گردد.

به هر صورت با عمیق تر شدن اختلاف غنی و عبدالله روی اختلاف انتخاباتی بین وخیم تر شدن اوضاع شکننده امروزی افغانستان در آینده می رود. از سویی هم این اختلاف نشان داد که امریکا شریک قابل اعتمادی نیست. در این بحبوحه، افغانستانی ها باید برای تشکیل یک دولت ملی فراگیر که قابل قبول برای همه باشد کار کنند. ما باید یک ساختار سیاسی گسترده تری در سطح ملی ایجاد کنیم و سپس به سراغ گفت وگوی مستقیم با طالبان در مورد صلح و ختم جنگ برویم.

مذاکرات طرف‌های درگیر سیاسی در کابل با پادرمیانی نماینده خاص امریکا با ناکامی روبرو شده است. اشرف‌غنی و عبدالله عبدالله پس از اعلام نتیجۀ انتخابات هردو خود را پیروز انتخابات دانسته و مراسم تحلیف را به طور جداگانه برپا کردند و از تشکیل دولت آیندۀ افغانستان خبر دادند.

با وجود اختلاف عمیق میان دو تیم انتخاباتی، هر دو رهبر سیاسی برای پایان بخشیدن به منازعۀ سیاسی درِ مذاکره و گفت‌وگو را باز گذاشته‌اند. اما اختلافات به قدری گسترده است که امکان توافق و همکاری میان طرف‌ها را دشوار می‌سازد.

اشرف‌غنی در جایگاه ریاست‌جمهوری و عبدالله عبدالله در سمت ریاست اجرایی پنج سال تجربۀ کار مشترک در حکومت وحدت ملی داشتند. آنها در پنج سال به تکرار بر سر تقسیم کرسی‌های دولتی، سیاست خارجی و امنیتی حکومت و تقسیم منابع درگیر شدند.

اشرف‌غنی تمام ناکامی‌های حکومت وحدت ملی را به گردن رییس اجرایی می‌اندازد. او معتقد بود که عبدالله مانع اصلاحات و حکومت‌داری خوب است. غنی در دیدار با دیپلومات‌ها و رهبران کشورهای خارجی فساد، بحران سیاسی و بی‌کفایتی نظام را ناشی از «نهاد موازی» و «مزاحم» در کنار ریاست جمهوری عنوان می‌کند. غنی در جریان پیکارهای انتخاباتی «ریاست اجرایی» را «چیلک‌انداز» خواند و گفت که پس از پیروزی در انتخابات، این نهاد را حذف خواهد کرد. او به وعده‌اش عمل کرد و پس از مراسم تحلیف در نخستین فرمان ریاست اجرایی را از تشکیلات حکومت برداشت.

برعکس، عبدالله عبدالله معتقد بود که ریاست‌جمهوری بیشترین وقت و انرژی را صرف مهار شرکا به ویژه ریاست اجرایی کرد. تمام صلاحیت‌ها را به ریاست جمهوری محصور ساخت. اجماع سیاسی را از بین برد و فرصت‌ها را به تهدید مبدل گردانید. عبدالله بارها اعلام کرد که غنی حوصلۀ کار ندارد و شایستۀ ریاست جمهوری نیست. او در پیکارهای انتخاباتی تلاش کرد که مسوولیت نابسامانی و بحران پنج ساله را بر عهده نگیرد.

با وجود تجربۀ تلخ کار مشترک پنج ساله، دو شریک در مرحلۀ جدیدی از همکاری و رویارویی قرار گرفته‌اند. بحران خطرناک سیاسی، مذاکرات صلح با طالبان و در پی آن فشار مضاعف امریکا، هردو طرف را مجبور ساخته که راه تفاهم و تعامل در پیش گیرند. هر دو طرف با تهدیدهای مشترکی روبرو هستند. امریکا قصد خروج دارد و طالبان به حیث متحد تازۀ واشنگتن بزرگترین تهدید به رهبران حاکم در کابل محسوب می‌شوند. خلیل‌زاد پس از چند روز باردیگر برگشته تا قضیه را حل و فصل کند. چند دور تلاش و پادرمیانی نماینده امریکا، رهبران متنفذ سیاسی افغان و نمایندگان سازمان‌های بین‌المللی نتوانسته که درِ گفت‌وگو را بگشاید. اما امریکا اصرار دارد که دو طرف راهی جز تفاهم و همدیگر پذیری ندارند. خلیل‌زاد در تازه‌ترین تویت از رهبران افغان خواست که اختلافات را کنار گذارند، مصلحت پیشه‌ کنند و بحران سیاسی را حل نمایند.

اختلاف بر سر لغو نتیجۀ انتخابات

اشرف‌غنی انتخابات را خاتمه‌یافته تلقی می‌کند. او بدین باور است که مراسم تحلیف برپا کرده و کشورهای خارجی یکی پی دیگر پیروزی‌اش را در انتخابات تبریک گفته‌اند. بنابراین، هرگونه بحث دربارۀ انتخابات منتفی است. غنی خود را رییس‌جمهور برخاسته از قانون اساسی و پروسۀ مشروع و قانونی می‌داند. اما رقبای او پافشاری دارند که به دلیل تقلب و مهندسی آرا، نتیجۀ انتخابات لغو شود و حکومت همه‌شمول ملی شکل گیرد. در مذاکرات اخیر، غنی حاضر شده که قدرت را تقسیم کند و به رقبای انتخاباتی‌اش سهم دهد. اما با لغو نتیجۀ انتخابات به شدت مخالفت کرده است. رقبای غنی هم گفته‌اند که به «نتیجۀ تقلب» تمکین نمی‌کنند. این بزرگترین معضل در مذاکرات جاری سیاسی است. عبدالله می‌داند که با پذیرش نتیجۀ انتخابات، قادر نخواهد بود در حکومت آینده دوام آورد. آن‌ها می‌کوشند غنی را از مشروعیت انتخاباتی- قانونی بیاندازند و سپس از مواضع برابر به مذاکره و تقسیم کرسی‌های دولتی بپردازند. اختلاف بر سر نتیجۀ انتخابات احتمالاً مذاکرات را باناکامی روبرو سازد.

جلوگیری از «نهاد موازی»

غنی با درس از تجربۀ حکومت وحدت ملی، حاضر به هرگونه توافقی است مشروط به این‌که «نهاد موازی» دیگر در کنار ریاست جمهوری به میان نیاید. او تلاش دارد که به تنهایی حکومت را رهبری کند و کسی مانع تطبیق برنامه‌ها و اهدافش نشود. برعکس تیم ثبات و همگرایی، ایجاد پست نخست‌وزیری را خط سرخ می‌دانند. آنان در پی توافقی هستند که در نتیجۀ آن صلاحیت‌ها در تمام سطوح تقسیم شود و در پالیسی‌سازی و برنامه‌ریزی کلان مملکت سهیم باشند. غنی حاضر است سهم برابر در کابینه و نهادهای دیپلوماتیک به ثبات و همگرایی بدهد؛ اما در این تقسیم‌بندی، نهادی شبیه به ریاست اجرایی وجود نداشته باشد. ریاست اجرایی در پنج سال در نقش اپوزیسیون داخل نظام ظاهر شد و غنی را آرام نگذاشت. فساد و نابسامانی نظام را بیرون داد و از پروژه‌های مخفی گروهی پرده برداشت.

در کنار این‌ها، پالیسی کلان غنی و تیمش این است که از غیرمتمرکزسازی نظام و قدرت جلوگیری کنند. به همین دلیل، با ایجاد 14 کمیته در چوکات ریاست جمهوری، صلاحیت‌ها را متمرکز ساختند و وزارت‌خانه‌ها را تضعیف کردند. هرگونه توافق روی نظام «افقی» را یک عقبگرد می‌دانند.

سایۀ سنگین بی‌اعتمادی

جامعۀ سیاسی افغانستان از بحران اعتماد رنج می‌برد. در دو دهه، هیچ موافقت‌نامه‌یی جنبۀ اجرایی و عملی نیافته است. نمونۀ اخیر آن توافق تشکیل حکومت وحدت ملی و توافق صلح با حزب اسلامی است. یک بند موافقت‌نامۀ حکومت وحدت عملی نشد. مفاد توافق باحزب اسلامی به طاق نسیان گذاشته شد. بنابراین، هیچ کسی به نتیجۀ مذاکرات خوشبین نیست و به عملی‌شدن توافقات باور ندارد. به دلیل بی‌اعتمادی گسترده‌یی‌که به میان آمده است، جبهۀ نیرومندی در انتخابات اخیر در برابر اشرف‌غنی شکل گرفت. هیچ کسی حاضر به کار مشترک با دکتر غنی نیست. چون می‌داند که او به تعهداتش وفادار نیست. حتا ضمانت‌های سازمان ملل و سفارت امریکا نیز نتوانسته کارساز واقع شود. مذاکرات آتی سیاسی هم از فقدان ضمانت‌های اجرایی رنج می‌برد. در چنین شرایطی، تیم‌ها از نهایت احتیاط کار می‌گیرند تا باردیگر فریب نخورند و منزوی نشوند. بی‌اعتمادی گسترده موجب شده که مذاکرات طولانی شود.

به فرض اگر مذاکرات به نتیجه برسد، بیشتر از جریان مذاکرات، روند همکاری در کار حکومت‌داری میان دو طرف پیچیده و جنجال‌برانگیز خواهد بود. هر دو جناح به چشم رقیب و دشمن به یک دیگر می‌بینند. با انتباه از تجربۀ پنج ساله، معاوضۀ دشمنی به  همکاری، کار یک شبه نخواهد بود.

همایون قادری

برگزاری مراسم تحلیف همزمان دو چهره اصلی دولت یعنی محمد اشرف غنی و عبدالله عبدالله و گفت و گوهای صلح میان‌آمریکا و طالبان حاکی از پیچیدگی شرایط در افغانستان است.

در اتفاقی نادر در جهان سیاست دوشنبه ۱۹ اسفند افغانستان شاهد برگزاری دو مراسم تحلیف بود؛  اشرف غنی و عبدالله عبدالله هم‌زمان در دو مراسم جداگانه سوگند ریاست‌جمهوری یاد کردند. محمد اشرف غنی رسما به عنوان رئیس‌جمهوری در ارگ سوگند خورد. عبدالله عبدالله، رئیس اجرایی پیشین هم که خودش را پیروز انتخابات می‌داند، نیز به طور جداگانه در سپیدار که محل کار اوست مراسم تحلیف برگزار کرد.

کمیسیون مستقل انتخابات افغانستان در ۲۹ بهمن، محمد اشرف غنی را برنده انتخابات اعلام کرد، اما عبدالله عبدالله آن را نتیجه تقلبی خواند و خودش اعلام پیروزی کرد. قانون اساسی افغانستان تصریح می‌کند که صلاحیت اعلام نتیجه انتخابات از کمیسیون انتخابات این کشور است و کمیسیون انتخابات اشرف غنی را به عنوان برنده انتخابات اعلام کرده است.

در ادامه دعواها و اختلاف نظرها میان دو چهره اصلی دولت مستقر «صدیق صدیقی» سخنگوی ریاست جمهوری افغانستان از لغو حکم ریاست اجراییه این کشور از سوی اشرف غنی خبر داد. از سوی دیگر عبدالله عبدالله در واکنش به حذف ریاست اجرائیه توسط اشرف غنی گفت: غنی دیگر رئیس جمهور افغانستان نبوده و احکام و دستورات وی اعتباری ندارد. این اتفاقات در حالی رخ داده است که  میزان مشارکت در انتخابات افغانستان هم پایین بوده است.
به گفته  «حواعلم نورستانی» رئیس کمیسیون انتخابات افغانستان، محمد اشرف غنی از مجموع یک میلیون و ۸۲۳ هزار و ۹۴۸ با کسب ۵۰.۶۴ درصد آرا پیروز انتخابات ششم مهرماه ۱۳۹۸ این کشور است و عبدالله عبدالله با کسب ۷۲۰ هزار و ۸۴۱ رای معادل ۳۹.۵۲ درصد در رده دوم قرار گرفته است. این را هم باید اضافه کرد که حدود نیمی از افغانستان در حال حاضر زیر سیطره طالبان قرار دارد و با این روال به نظر می رسد دو چهره اصلی دولت افغانستان در حال بریدن شاخه ای هستند که بر روی آن نشسته اند.  

البته این دعواها به نوعی ریشه در سال‌های گذشته دارد.   دور قبلی انتخابات ریاست جمهوری در افغانستان در سال ۲۰۱۴ جنجالی شده بود. ادعاهای تقلب گسترده در آن انتخابات سبب شد حکومت وحدت ملی با پادرمیانی آمریکا با شراکت دو رقیب اصلی انتخابات غنی و عبدالله  شکل بگیرد در نتیجه این توافق غنی، رئیس جمهوری و عبدالله، رئیس اجرایی افغانستان تعیین شدند.

تلاش برای توافق

زلمی خلیل‌زاد، نماینده آمریکا در امور صلح افغانستان و برخی چهره‌های سیاسی در این مدت با دو طرف برای یافتن راه حل گفت و گو کردند اما این گفت و گوها به بن‌بست خورد. خلیل‌زاد در توییتر اش نوشته است است: «بیشتر هفته گذشته را تلاش کرده که رئیس جمهور محمد اشرف غنی و عبدالله عبدالله در مورد حکومت جامع و فراگیر توافق کنند. هر دو رهبر در اظهارات شان واضح نمودند که برای پایان بخشیدن به بحران سیاسی، برای گفت و گو آماده اند، و صلح و آشتی اولویت دارد.»

در حالی که دولت افغانستان تقریبا به صورت کامل در اختیار غنی است اما عبدالله هم متحدان سیاسی نیرومندی دارد و تهدید کرده است که دستگاه‌های حکومتداری در ولایات تحت نفوذ خود را در اختیار خواهد گرفت و والیان این ولایات را از سوی خود تعیین خواهد کرد.

نمایندگان دو طرف به میانجگری نمایندگان خارجی و داخلی برای حل جنجال انتخابات با یکدیگر چندین نشست برگزار کردند اما به نظر می‌رسد با هم به تفاهم نرسیده‌اند.

هرج و مرج داخلی نتیجه دو دستگی

اولین پیامد این اختلاف میان دو نامزد با نفوذ، هرج و مرج داخلی است. جامعه افغانستان در حال حاضر نیز به خاطر حضور طالبان و وجود قبایل مختلف بدون نظم است. سال‌های جنگ و وجود گروه‌های مختلف و تسلط آنها بر مردم در نظم گریزی جامعه افغانستان تاثیر داشته است. اگر مردم افغانستان ندانند که از کدام رئیس جمهور فرمان بگیرند و به کدام قانون تن بدهند در نهایت شاهد  هرج و مرج داخلی بیشتر خواهند بود و نهاد های امنیتی و نظامی دچار سردرگمی خواهند شد.

وجود دو رئیس دولت  در روند صلح و گفتگوهای بین الافغانی تاثیر خواهد داشت. پس از توافق صلح میان آمریکا و گروه طالبان قرار بود که گفتگوهای بین‌الافغانی آغاز شود و دولت افغانستان هیاتی به نمایندگی از مردم افغانستان به این گفتگوها بفرستد. تلاش‌های خلیلزاد برای پا درمیانی میان طرفین درگیر در مساله انتخابات، یک هدف را دنبال می‌کرد و آن این که اختلاف‌ها کنار گذاشته شود و جریان‌ها و گروه‌های سیاسی همگام با دولت افغانستان از موضع واحد در برابر طالبان صحبت کنند. در نهایت شکست در توافق داخلی پیامدهای بی‌شمار دارد و از جمله این که پروژه خلیلزاد ممکن است به شکست بیانجامد و یا حداقل طبق زمان‌بندی پیش بینی شده به پیش نرود.

طالبان مشکلی مضاعف

 این دو دستگی و شکاف در ساختار  قدرت در افغانستان در حالی رخ داده است که طالبان که از آغاز گفت و گوهای صلح از موضع بالا حرف می‌زدند و اکنون با وضعیت پیش آمده از موضع قوی‌تر گفت و گو خواهند کرد. شکست داخلی و هرج و مرج داخلی به صورت مستقیم به نفع طالبان می‌انجامد. آنان پنج هزار زندانی خود را آزاد می‌کنند و دولت افغانستان نیز به دلیل دو دستگی کاری از پیش نمی‌برد. از تمامی این مسائل می‌توان نتیجه گرفت که بازنده این پروسه مردم افغانستان خواهند بود. نکته ای است که  ترامپ نیز از آن آگاه است کما اینکه روز ۱۶ اسفند گفته که پس از خروج آمریکا از افغانستان احتمالا طالبان بر حکومت افغانستان غلبه کند.

در این میان و در حالی که اشرف غنی به دنبال توافق صلح طالبان با آمریکا گفته بود آزادی زندانیان طالبان تنها با توافق دولت افغانستان با طالبان ممکن است، روز سه شنبه ۲۰ اسفند دستور آزادی ۵ هزار نفر از اعضای طالبان را صادر کرد. بر اساس حکم صادره از سوی غنی در مرحله اول آزادی ۱۵۰۰ زندانی طالبان ظرف چهار روز آینده آغاز می‌شود و روزانه ۱۰۰ زندانی طالبان پس از گذراندن مراحل اداری آزاد خواهند شد.

اشرف غنی بر اساس برنامه از پیش تعیین شده میان آمریکا و طالبان روند صلح را دنبال می کند اما مشخص نیست که نهایتا می‌تواند با عبدالله به توافقی برسد که افغانستان بتواند با دولتی واحد در مقابل طالبان بایستد.

ایرنا

مراسم تحلیف امروز اشرف غنی به عنوان رئیس جمهوری افغانستان و عبدالله عبدالله به عنوان “رئیس دولت همه‌شمول” که ادعای “پیروزی” در انتخابات ریاست جمهوری دارد، افغانستان را وارد یک مرحله تازه از تنش‌های سیاسی کرده است.

در حالی‌که کمیسیون انتخابات افغانستان، اشرف غنی را به عنوان برنده انتخابات ریاست جمهوری اعلام کرده بود، عبدالله عبدالله با مطرح کردن تقلب و اینکه حدود ۳۰۰ هزار آرای انتخابات مبنای بیومتریکی نداشته، نتیجه انتخابات را نپذیرفت و خود را “پیروز” اعلام کرد.

انتخابات ریاست جمهوری افغانستان حدود ۵ ماه پیش برگزار شده بود و از همان اول مشخص بود که نتیجه آن به آسانی اعلام نخواهد شد، روند توام با جنجال‌ها و تنش‌ها خواهد بود.

در واکنش به اعلام نتیجه نهایی انتخابات در ۲۲ فوریه، عبدالله عبدالله خود را رئیس جمهوری افغانستان خواند و اقدام به معرفی چند والی در ولایت‌های سرپل، جوزجان، پنجشیر و بغلان کرد. وقتی مراسم تحلیف اشرف غنی که قرار بود در نهم مارچ/مارس برگزار شود، به تاخیر افتاد، آقای عبدالله هم اعلام کرد که روند انتصاب والیان را به تاخیر انداخته است.

با امضای توافقنامه تاریخی میان آمریکا و گروه طالبان در ۲۹ فبروری/فوریه فضا و شرایط جدیدی در افغانستان به وجود آمد.

مراسم‌های تحلیف امروز در پی ناکامی دو روز دیپلماسی شاتل و رایزنی‌ها ودیدارهای متعدد زلمی خلیلزاد با غنی و عبدالله انجام گرفت. در این گفتگوها پیشنهادهای مختلف برای حل این اختلاف میان آقایان غنی و عبدالله مطرح شد.

منابع گفته‌اند که آقای غنی با شراکت آقای عبدالله و متحدانش در حکومت زیر نظر او موافقت نشان داده اما آقای عبدالله خواهان لغو نتیجه انتخابات یا حفظ ریاست اجرایی با سهم قدرت برابر با ریاست جمهوری شده است.

منابع گفتند که آخرین دور مذاکرات دیشب میان اشرف غنی و عبدالله عبدالله در ارگ ریاست جمهوری با حضور آقای خلیلزاد برگزار شد اما این نشست با تنش پایان یافت.

حضور زلمی خلیلزاد، سکات میلر، فرمانده نیروهای آمریکایی و ناتو در افغانستان، سفرای کشورهای اروپایی و شمار دیگر از اعضای جامعه دیپلماتیک کابل در مراسم تحلیف آقای غنی بیانگر آن است که جامعه بین‌المللی دولت خودخوانده آقای عبدالله را به رسمیت نخواهد شناخت و کار برای آقای عبدالله در عرصه روابط بین‌المللی دشوار خواهد بود.

آقای غنی در روزهای اخیر برای کسب حمایت آمریکا و متحدان آن برای به رسمیت شناختن نتیجه نهایی انتخابات به شدت جنگید. او در پی امضای توافقنامه آمریکا و طالبان آزادی ۵ هزار زندانی طالبانرا به عنوان پیش‌شرط آغاز مذاکرات بین‌الافغانی عملا غیرممکن دانسته بود.

اما، امروز در مراسم تحلیف اعلام کرد فردا فرمانی را به منظور آزادی زندانیان طالبان در برابر ضمانت‌های برای کاهش خشونت از سوی طالبان صادر خواهد کرد.

آزادی زندانیان طالبان چیزی بود که دولت آمریکا بنا به موافقتنامه صلح با طالبان از آقای غنی می ‌خواست و در برابر آن هم آقای غنی خواهان به رسمیت شناخته شدن از سوی آمریکا بود که این امتیاز را امروز بدست آورد.

از سوی دیگر، حضور آقای خلیلزاد و سرپرست سفارت آمریکا در مراسم تحلیف آقای غنی بی‌طرفی آنها را برای میانجیگری و حل جنجال‌های بعدی زیر سوال برده و قدرت مانور دیپلماسی آمریکا را در فضای سیاست داخلی افغانستان محدودتر ساخت.

در حالی‌که در مراسم تحلیف آقای عبدالله ظاهرا نماینده هیچ کشور خارجی شرکت نداشت، اما عدم حضور نمایندگان ایران، روسیه و ترکیه در مراسم تحلیف آقای غنی گمانه‌زنی‌ها را در حمایت احتمالی این کشورها از آقای عبدالله به وجود آورده است.

آقای عبدالله در سیاست داخلی از حمایت رهبران با نفوذ قومی؛ کریم خلیلی و محمد محقق از رهبران بانفوذ هزاره و عبدالرشید دوستم، از رهبران با نفوذ ازبک برخوردار است. خود اقای عبدالله هم به نوعی از پایگاه گسترده در میان تاجیک‌ها در افغانستان قلمداد می‌شود. همچنین شماری از رهبران پشتون‌تبار از جمله انوارالحق احدی، رئیس حزب افغان-ملت نیز از او حمایت کرد.

مشکل اصلی آقای عبدالله تامین بودجه برای پیشبرد امور آنچه خودش “دولت همه‌شمول” می‌خواند، خواهد بود. بیشتر بودجه افغانستان از سوی کشورهای کمک‌کنند تامین می‌شود و کانال‌های داخلی تامین درآمد هم در اختیار دولت به رهبری اشرف غنی است.

اگر عبدالله عبدالله بخواهد کابینه خود را تشکیل دهد، والیان ولایات را معرفی کند و بالاخره روسای “موازی” با دولت به رهبری اشرف غنی بسازد. این موضوع مستلزم بودجه زیاد است و تامین آن در وضعیت فعلی برای آقای عبدالله ناممکن به نظر می‌رسد، هرچند شمار از افراد نزدیک به او به درآمد گمرکات و بنادر شمار از ولایات اشاره کرده‌اند.

به نظر می‌رسد که مذاکرات قریب‌الوقوع بین‌الافغانی با گروه طالبان در این تصمیم آقای عبدالله بی‌تاثیر نبوده باشد. شماری بدین باورند که با این اقدام آقای عبدالله تلاش کرده تا سهم خود و تیم خود را در مذاکرات با گروه طالبان جدا کرده باشد، زیرا او اطمینان نداشته که بتواند بر سر هیات مذاکره‌کننده با رئیس جمهور اشرف غنی به توافق برسد.

از سوی دیگر، باور بر این است که این اقدام آقای عبدالله قدرت و چانه‌زنی طرف افغانستان با گروه طالبان را در مذاکرات بین‌الافغانی آینده تضعیف خواهد کرد.

در حالیکه مهمانان به دو مراسم تحلیف جداگانه غنی و عبدالله در قصر سپیدار و ارگ حضور یافته اند رهبران تیم دولت ساز و ثبات و همگرایی و اعضای ارشد آنها در جلسه ای مشترک با زلمی خلیل زاد گفت وگوها را امروز دوشنبه ادامه دادند.

 اشرف غنی، زلمی خلیل‌زاد، فرستاده ویژه آمریکا برای صلح افغانستان و عبدالله عبدالله از صبح دوشنبه جلسات مشترک خود را ادامه می‌دهند تا در صورت رسیدن به توافق از برگزاری دو مراسم تحلیف جلوگیری شود.

روز گذشته زلمی خلیل‌زاد، برای میانجی‌گری در این موضوع با عبدالله عبدالله چندین بار دیدار کرد.

علی رغم میانجیگری زلمی خلیل‌زاد، اختلافات اشرف غنی و عبدالله عبدالله حل نشده و آقای عبدالله «پیشنهاد ۴۰ درصد کابینه و ریاست شورای عالی صلح» از سوی اشرف غنی را نپذیرفته است و سمت نخست وزیری و نیز ریاست شورای وزیران را می‌خواهد.

پیشنهاد ریاست شورای عالی صلح نیز به آقای عبدالله داده شده است، ریاستی که می‌بایست به رییس‎‌ جمهوری گزارش دهد.

ظاهراً رئیس‎ جمهور غنی با نقش اجرایی عبدالله در حکومت آینده، موافق نیست و آقای عبدالله این نیز این پیشنهاد را رد کرده است.

ریاست اجراییه و ارگ ریاست جمهوری از دیدارهای داکتر عبدالله عبدالله و محمد اشرف غنی با حامد کرزی، رییس جمهوری پیشین کشور و عبدالرب رسول سیاف رهبر جهاد و مقاومت خبر داده اند.

ریاست اجراییه در یک اعلامیه ای گفت داکتر عبدالله عبدالله، رییس اجراییه و رهبر تیم ثبات و همگرایی، صبح امروز(۵ حوت) در قصر سپیدار با عبدرب الرسول سیاف، رهبر جهاد و مقاومت و حامد کرزی، رییس‌جمهور پیشین کشور، دیدار کرده است.

اعلامیه افزود در این دیدار، در ارتباط با بحران ناشی از اعلام نتیجۀ انتخابات و راه‌های بیرون رفت از آن، بحث و تبادل نظر صورت گرفته است.

در عین حال ارگ ریاست جمهوری در یک اعلامیه ای بیان کرد رییس جمهور غنی پیش از چاشت امروز با عبدالرب رسول سیاف و حامد کرزی دیدار کرده است.

ریاست جمهوری می‌گوید در این دیدار، در رابطه به اوضاع جاری کشور و همچنان روند صلح افغانستان، بحث «همه‌جانبه و صمیمی» صورت گرفته است.

شام روز یکشنبه (۱۴ میزان ۱۳۹۸) رییس جمهور غنی، با اصدار حُکمی سخنگوی وزارت خارجه را به دلیل اظهاراتش در مورد نشست گروه طالبان با مقام‌های پاکستانی در اسلام‌آباد، برکنار نمود.

ساعتی پس از آن عبدالله عبدالله، رییس اجراییه در واکنش به برکناری سخنگوی وزارت خارجه اعلامیه‌ی صادر نمود که در آن گفته شده است که صبغت‌الله احمدی،‌ سخنگوی وزارت خارجه کماکان به کارش ادامه دهد.

در اعلامیه آمده است: «آقای صبغت الله احمدی سخنگوی وزارت امورخارجه در حمایت از پروسه صلح موقف وزارت خارجه را بیان کرده است. انتصابات و برطرفی‌ها را در این موقع تنها می‌توان با انتخابات مرتبط دانست. بناء وی تا نهایی شدن نتیجه‌ی انتخابات به کارش ادامه می‌دهد.

در بخش دیگری از اعلامیه آمده است موضوعات مربوط به سیاست خارجی و موقف دولت افغانستان در این موارد مهم نیاز مند بحث و توافق در بالاترین سطح حکومت می‌باشد تا تمام بخش‌های حکومت از یک موقف واحد برخوردار باشند و با صدای واحد صحبت نمایند.

این در حال است که در پی سفر اخیر هیئت طالبان به پاکستان، صبغت احمدی سخنگوی وزارت خارجه گفته بود وزارت خارجه از تلاش‌های پاکستان برای صلح افغانستان و میزبانی از این گروه استقبال می‌کند.

اما ارگ ریاست‌جمهوری از میزبانی پاکستان از طالبان انتقاد کرده گفته بود این کار خلاف تمام اصول میان دو کشور است.

جنرال دوستم که در ولایت جوزجان بسر می برد گفت محمد اشرف غنی رئیس جمهوری و عبدالله عبدالله رئیس اجرایی کشور هر دو در حال دامن زدن به تبعیض های نژادی هستند.

وی گفت آقای غنی و آقای عبدالله حکومت افغانستان را میان اقوام پشتون و تاجیک تقسیم کرده اند.

آقای دوستم افزود آقای غنی کسانی را که با زبان پشتو و بویژه به لهجه پشتوی ولایت لوگر صحبت می کند، دوست دارد.

محمد اشرف غنی رئیس جمهوری کشور متولد ولایت لوگر می باشد.

همچنین، جنرال دوستم آقای عبدالله را یک شخص ضعیف عنوان کرد که بین مردم افغانستان چهره خوبی ندارد.

در همین حال، بسیاری از شهروندان، مقامات کشور و کارشناسان امور معتقدند پس از تشکیل دولت وحدت ملی، افغانستان شاهد تبعیض نژادی بوده است.

افغانستان تایمز به نقل از برخی نمایندگان مجلس گفته است که کشور هم اکنون در شرایط بسیار حساسی قرار دارد و برخی عناصر در حال دامن زدن به تبعیض نژادی هستند.

نمایندگان مجلس می گویند که کسانی که در حال گسترش تبعیض نژادی در کشور هستند در واقع برای دشمنان صلح و ثبات افغانستان کار می کنند.

در همین حال، احمد ضیا مسعود نماینده فوق العاده رئیس جمهوری برای حکومت داری خوب و اصلاحات در سخنانی در ولایت پنجشیر به طور غیرمستقیم سران دولت وحدت ملی را متهم به گسترش تبعیض نژادی کرد.