برچسب: علما

 اندونزیا نگران دو موضوع «توانمند سازی زنان و همکاری بین علما» در افغانستان می باشد.

جوکو ویدودو رئیس جمهور اندونزیا که روز گذشته به صورت آن لاین از کاخ ریاست جمهوری این کشور صحبت می کرد، خواستار احترام به حقوق زنان به عنوان یکی از وعده های داده شده از سوی طالبان شد. وی گفت اندونزیا خواستار مشارکت است تا این وعده طالبان عملی گردد.

رئیس جمهور اندونزیا تاکید کرد افغانستان و اندونزیا می توانند برای ارتقاء توانمندی زنان از طریق شبکه همبستگی زنان افغانستان و اندونزیا همکاری کنند.

وی گفت:«حاضریم برنامه های آموزشی به زنان افغان ارائه کنیم. از طریق همکاری با جناح های مختلف کمک به افزایش توانمندی زنان در افغانستان را  ادامه می دهیم.»

وی دی عین حال از آمادگی کشورش برای کمک به افغانستان خبر داد و بر وضعیت انسانی افغانستان که به طور عمده در سیزدهمین مجمع نشست آسیا-اروپا مورد تاکید قرار گرفته بود اشاره نمود.

آقای ویدودو گفت اندونزیا آماده است به افغانستان کمک کند: در حال حاضر دولت همه شمول در افغانستان از سوی طالبان تشکیل نشده اما وضعیت انسانی بحرانی ست، بیست و سه میلیون افغان در خطر بحران غذایی قرار دارد. کمک های انسانی یک اولویت است. اندونزیا متعهد است کمک فراهم کند به ویژه کمک های ارتقاء ظرفیت.

وی در عین حال به همکاری بین علمای افغانستان و اندونزیا نیز اشاره کرد و گفت اگرچه وضعیت در افغانستان متفاوت است اما علما هنوز نقش مهمی برای ایفا کردن دارند. اندونزیا آماده است گفت و گو میان علمای اندونزیا و افغانستان را تسهیل کند.

تعداد دقیق جمعیت شیعیان در پاکستان به درستی معلوم نیست.

مهم‌ترین دلیل این موضوع نادیده‌گرفتن مذهب در سرشماری‌های پاکستان است که خود ناشی از سیاست دولت پاکستان در عدم توجه به تفاوت فرقه‌ای با هدف حفظ وحدت دینی است.آنچه به عنوان آمار شیعیان این کشور در منابع مختلف ذکر شده بیشتر بر پایه تخمین و گمانه‌زنی است. منابع مختلف، نسبت شیعیان پاکستان به کل جمعیت این کشور را متفاوت و تا ۲۵ درصد ذکر کرده‌اند؛ آنچه از میان آمارهای مختلف صحیح‌تر به دست می‌آید رقم تقریبی ۲۰ درصد است.چند نفر نویسندهٔ شیعهٔ پاکستانی که با من دوست هستند، آمار واقعی شیعیان در پاکستان را تا ۸۰ میلیون نفر می دانند و اگر این رقم درست باشد، پاکستان بزرگترین جمعیت شیعه را در خود جا داده است و کشور دوم یا سوم ایران خواهد بود!

مذاهب و گرایش‌های فکری:

مهم‌ترین و پرجمعیت‌ترین گروه شیعیان پاکستان فرقه اثناعشری‌ و پیروان فقه جعفری‌اند که یکی از مذاهب رسمی در پاکستان شناخته می‌شود. دیگر فرق شیعه که در پاکستان پیروانی دارند از این قرارند: بُهره که اسماعیلیه مستعلیه هستند. بهره‌ها بیشتر در شهر کراچی و حیدرآباد زندگی می‌کنند. خوجه‌های اثناعشری، پس از جدایی پاکستان و هند در ۱۳۲۶ش/۱۹۴۷م، شماری از خوجه‌های اثناعشری به همراه دیگر مسلمانان، هند را به مقصد پاکستان ترک کردند. آنان از همان آغاز در کراچی سپس حیدرآباد ساکن شدند و بعدها در شهرهای دیگر این کشور نیز اقامت گزیدند. جمعیت خوجه‌های اثناعشری پاکستان حدود ۴۲،۰۰۰ تن است که بیشتر آنان در کراچی زندگی می‌کنند. این گروه سازمانی به نام«جماعت خوجه پیرهای اثنا عشری کراچی» دارند.

آغاخانی این گروه نیز از اسماعیلیان نزاری هستند که منسوب به آغا خان اول(۱۸۰۰-۱۸۸۱م.) هستند. آغاخانیه پاکستان بیشتر در کراچی، حیدرآباد، ملتان، گلگت و هنزه ساکن‌اند.نوربخشیه منسوب به محمد نوربخش از علمای شیعیه صوفی مسلک زمان خود بود که در بلتستان رهبری شیعیان را بر عهده داشت.ذکری که به وسیله سید محمد جونپوری (۸۴۷-۹۱۰ق.) که ادعای مهدویت می‌کرد، بنیان گذارده شد. ذکری‌های پاکستان در ایالت بلوچستان در نواحی کیچ مکران، لسبیله، گوادر، تربت و پنج گور زندگی می‌کنند.در میان شیعیان امامیه پاکستان دو گرایش کلامی و اعتقادی عمده حضور بیشتری دارند:

گرایش موسوم به «شیخیه» یا «موالیه» که منسوب به شیخ احمد احسایی و سید کاظم رشتی است.گرایش موسوم به «شیعیت خاص» یا «موحدین» که در مقابل گرایش‌های شیخیه قرار گرفته و به نوعی نماینده مکتب اصولیان شیعه هستند و اصلا‌ح‌گران شیعی به شمار می‌آیند و مورد حمایت حوزویان و دانشگاهیان قرار دارند

پراکندگی شیعیان:

ویژگی جغرافیای تشیع در پاکستان، پراکندگی مناطق شیعه‌نشین در شهرها و روستاهای سراسر پاکستان و عدم تمرکز شیعیان در یک یا چند نقطه از این سرزمین است به طوری که در همه ایالات پاکستان جمعیت‌های کوچک و بزرگ شیعه زندگی می‌کنند.

مهم‌ترین مناطق شیعه نشین پاکستان:

مهم‌ترین مناطقی که جمعیت بیشتری از شیعیان را در خود جای داده چنین‌اند: بلوچستان – کویته و‌ جعفرآبادسند – کراچی و حیدرآبادپنجاب – لاهور، مولتان، راولپندی، کچئی و لَیهخیبر پختونخواه – کوهات، هنگو، دیره اسماعیل خان و پاراچنارگلگت بلتستان – بلتستان، گلگت و نگرکشمیر – مظفرآباد

شیعیان در عرصه سیاست:

به دلیل سیاست غیرفرقه‌ای در بیشتر دولت‌های پاکستان که از دخالت امور مذهبی در سیاست پرهیز دارند، امکان فعالیت سیاسی و شهروندی برای پیروان فرق مختلف فراهم است. از جمله سیاستمداران سرشناس شیعی که در استقلال این کشور نقش مهمی داشتند می‌توان به محمد علی جناح و ژنرال یحیی خان، رئیس جمهور سال‌های ۱۹۶۸-۱۹۷۱م. و ذوالفقار علی بوتو رئیس حزب مردم و نخست وزیر این کشور در سال‌های ۱۹۷۳- ۱۹۷۷م. اشاره کرد.عارف علوی رئیس جمهور فعلی پاکستان نیز شیعه است و خیلی از سیاستمداران، نخست وزیران ، وزرای کابینه، ژنرالان نظامی و نمایندگان این کشور در مجامع بین المللی در گذشته و حال شیعه مذهب بوده اند.

احزاب و گروه‌های سیاسی:

از نخستین نمونه‌های گروه‌های سیاسی شیعه می‌توان به «کنفرانس سراسری شیعیان هند» اشاره کرد که در سال ۱۹۰۷/ ۱۲۸۶ش. و پیش از استقلال پاکستان فعالیت خود را آغاز کرد. «اداره تحفظ حقوق شیعه»، «شیعه مطالبات کمیتی» (کمیته مطالبات شیعیان) و «حزب سیاسی شیعه» از جمله سازمان‌های شیعی است که در مقاطع مختلف فعالیت داشته‌اند.

تحریک جعفریه:

این سازمان که مهم‌ترین گروه سیاسی شیعه پاکستان بوده و فعالیت تاثیرگزاری در تاریخ پاکستان داشته در تاریخ ۱۳۵۸ش/۱۹۷۹م با نام تحریک نفاذ فقه جعفریه (نهضت اجرای فقه جعفری) آغاز به کار کرد و بعدها نام تحریک جعفریه پاکستان یافت. این حزب سیاسی در واکنش به سیاست مذهبی ژنرال ضیاء‌الحق رئیس‌ جمهور این کشور (۱۳۵۶-۱۳۶۷ش)/(۱۹۷۷-۱۹۸۷م) ایجاد شد که شعار حاکم کردن فقه حنفیه را مطرح کرد.در این دوران طرحی با نام نظام مصطفی برای اجرای جدی‌تری احکام اجرایی در پاکستان طرح و اجرا شد که برخی از برنامه‌های آن مانند اخذ زکات اجباری، یک شکل کردن نظام آموزش دینی و دولتی کردن اوقاف شیعه مورد مخالفت شیعیان قرار گرفت. در سال ۱۹۷۹م همایش بزرگی از شیعیان پاکستان در شهر بکر تشکیل شد و علامه مفتی جعفر حسین ریاست و رهبری شیعیان پاکستان را برعهده گرفت.[نیازمند منبع] پس از درگذشت مفتی جعفر حسین در سال ۱۳۶۲ش/۱۹۸۳م. علامه عارف حسین حسینی به رهبری نهضت رسید. در دوره رهبری وی فعالیت سیاسی این نهضت گسترش یافت و تبدیل به یک حزب سیاسی شد. عارف حسین حسینی در سال ۱۳۶۷ش/۱۹۸۸م به شهادت رسید و بعد از وی سید ساجد علی نقوی (عضو شورای عالی مجمع جهانی اهل بیت) جایگزین وی شد.

نهضت اجرای فقه جعفری در آغاز برای معاف شدن شیعیان از پرداخت زکات، حفظ امنیت مراسم عزاداری، مستثنا شدن راهپیمایی عزاداری از نیاز به دریافت مجوز رسمی، آموزش تعلیمات دینی شیعی برای دانش‌اموزان و دانشجویان شیعه و مراعات فقه شیعه در قوانین حکومتی برای شیعیان، مبارزه می‌کرد و توانست با برگزاری تجمع‌های بزرگ و فشار به دولت به این خواسته‌ها دست یابد.

در پی سختگیری بر گروه‌های مذهبی در پاکستان در سال ۲۰۰۲ میلادی این گروه غیرقانونی اعلام شد ولی تحت عنوان جدید تحریک اسلامی به کار خود ادامه داد اما بار دیگر در سال ۲۰۰۳ منحل شد و سپس با نام شیعه علما کونسل کار خودش را ادامه داد.

خانواده‌های سیاسی شیعه:

با توجه به ساختار سیاسی پاکستان که مبتنی بر نظام «جاگیرداری» و سرداری است برخی از خانواده‌های سیاسی به طور سنتی قدرت سیاسی را در دست داشته‌اند که در میان آنان خانواده سرشناس شیعه نیز وجود دارند. بدین‌ترتیب حضور خانواده‌های سیاسی شیعه مذهب یکی از زمینه‌های مهم مشارکت سیاسی شیعیان در پاکستان است.

فهرست برخی از این خانواده‌ها که اعضای آنان، مناصبی در سطوح بالای سیاسی داشته‌اند،‌ به شرح زیر است:

سادات شاه جیونه

سادات قتال پور خانیوال

خانواده تالپور

خانواده قزلباش لاهور

سادات گردیزی ملتان

خانواده سردار یزدان خان کویته

فعالیت‌های علمی و فرهنگی شیعیان پاکستان:

نهادهای علمی و فرهنگی شیعی را به طور کلی می‌توان به حوزه‌های علمیه و نهادهای آموزشی و فرهنگی شیعی تقسیم کرد.

حوزه‌های علمیه:

پیش از اینکه پاکستان کشوری مستقل شود، لکنو مرکز اصلی آموزش علوم دینی شیعیان بود که بعد از استقلال پاکستان در کشور هند قرار گرفت و ارتباط شیعیان پاکستان با این مرکز قطع شد. بعد از آن، حوزه علمیه این کشور تحت نفوذ حوزه علمیه نجف درآمد. بعد از مدتی علمای پاکستانی شروع به تاسیس مدارس دینی در این کشور کردند. روند ساخت این مدارس از نیمه دهه هفتاد میلادی رشد چشم‌گیری یافت. بعد از انقلاب اسلامی ایران، حوزه علمیه پاکستان ارتباط زیادی با حوزه علمیه قم یافت. در این دوران پاکستانی‌های زیادی برای علم آموزی به ایران مسافرت کردند و برنامه‌ها و شیوه‌های علمی در مدارس پاکستان از حوزه علمیه ایران الگو برداری می‌شود.

برخی از علمای مشهور پاکستانی که از فارغ‌التحصیلان حوزه علمیه نجف بوده‌اند:‌

سید صفدر نقوی (متولد ۱۹۳۳م.) مدیر مدرسه جامعه المنتظرضامن حسین حائری (۱۹۸۱-۱۹۶۴م.)

غلام حسین (متولد ۱۹۳۹م.)

سید ریاض حسین نقوی(متولد ۱۹۴۱م.)

سید زوار حسین همدانی؛ سید احمد موسوی(متولد ۱۹۵۱م.)

صادق علی نقوی (م۱۹۳۲م.)

میرزا صفدر حسین مشهدی (م۱۹۱۰-۱۹۸۰م.)

مفتی جعفر حسین (۱۹۱۴م.)

محقق و نویسنده: سید علی موسوی چکاوک

مجیب‌الرحمان انصاری؛ خطیب نماز جمعه گازرگاه هرات، در خطبه‌های نماز جمعه هفته گذشته، با حمله شدید الحن به نظام فعلی، کارکردن با نظام جمهوری اسلامی افغانستان را گناه کبیره دانسته و تمامی سربازان، کارمندان و مدیران جمهوری اسلامی افغانستان را تشویق به ترک وظیفه کرد. او همچنین علمایی را که در ساختار حکومت افغانستان مصروف به کار هستند؛ به یهود و نصارا تشبیه کرده و جایگاه آنها را آتش جهنم پیش بینی کرد. جالب اینجاست که او این سخنان را در واکنش به کشته شدن مولوی مسلمیار، مولوی مفلح و مولوی ایاز نیازی بیان کرده و تلویحاً دولت را مسئول کشتن آنها دانست. آقای انصاری در حالی از علمای طرفدار دولت را به یهود و نصارا تشبیه کرد که سه مولوی مورد نظر او، همگی کارمند دولت بوده و در دانشگاه‌های کشور تدریس می‌کردند!‌ اقای انصاری امامت نماز جمعه گازرگاه هرات را –در نزدیکی قبر خواجه‌عبدالله انصاری و در شمال شهر هرات- به
عهده دارد. با توجه به احترام مردم هرات به خواجه انصار، مجیب الرحمن انصاری- که طرفدارانش او را مولانا می‌نامند- بدون نوشتن کتاب یا آثار علمی دیگر، فقط با تکیه بر فن بیان خوب و پر شور خود و ادعای پیوند به خواجه عبدالله انصاری، توانسته است جوانان زیادی را به سوی خود جلب کند.

مجیب الرحمن انصاری از خطیبانی است که در هرات هر ازچندگاهی با سخنان خود در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌ها خبر ساز می‌شود. آقای انصاری بدون در نظرداشت وضعیت شکننده کشور و مشکلاتی که مردم افغانستان بابت دشمنی‌هایی که بر اثر دسیسه دشمنان افغانستان با آن دست به گریبان است، خواسته یا ناخواسته آب به آسیاب دشمن ریخته و با گفته‌های تند و آتشین خود؛ هر از چندگاهی فضای متشنجی در هرات خلق می‌کند. او از اینکه بر آتش اختلافات مذهبی دامن بزند، ابایی ندارد و گفته‌های او در این مورد در شبکه‌های اجتماعی به وفور دست به دست می‌شود. او گاهی علت مشکلات افغانستان را مسائل مذهبی و حضور پیروان مذاهب دیگر در کشور می‌داند. اما از سوی دیگر، همین خطیب گاهی بسیار به نرمی مردم را به توجه به وضعیت کشور و تلاش برای برون رفت از بحران‌های موجود در کشور دعوت می‌کند. به ندرت اتفاق افتاده است که از حمله کنندگان بر مردم بی‌گناه بدون نام بردن از عوامل آن هم انتقادهایی را مطرح کند. نگاه تحقیرآمیز او به زنان بسیار واضح و آشکار است،‌ چنانکه در گفتگویی که سال گذشته در مورد فعالیت گروه‌های تحت امر خود مبنی بر نهی از منکر و امر به معروف با خبرنگاران داشت، از ورود خبرنگاران زن به محل کنفرانس خبری خود جلوگیری کرد. آقای انصاری اعتقاد دارد که جای زنان در خانه است نه در بیرون از خانه. پارسال او شخصاً گروه امر به معروف و نهی از منکر تشکیل داده بود و با نصب بیلبوردهایی، تبلیغات علیه آزادی‌های مدنی و دیگر مواردی که به نظر او ناهنجاری به شمار می‌رود، آغاز کرده بود. آن زمان این رفتار او با واکنش منفی مواجه شده و این عملکرد او به عنوان «دولتی در درون دولت» تعبیر شد. اما بازهم حکومت مرکزی در این مورد واکنش جدی‌ای از خود نشان نداد.

از آنجایی که آقای انصاری محل فعالیت خود را هرات قرار داده و تمایلی برای حضور در دیگر مناطق کشور ندارد، از این رو دولت هم به طور عموم چشم خود را بر فعالیت‌های او بسته و ایشان به راحتی و با استفاده از آزادی بیان موجود؛ نظریات تندروانه خود را بیان می‌کند. مخالفان آقای انصاری او را به تبلیغ سلفیت و افکار افراطی متهم می‌کنند اما او خودش یک مسلمان هدایت‌شده دانسته و خود را از این اتهامات مبرا می‌داند.

گفته‌های دو روز پیش اقای انصاری در نماز جمعه گازرگاه هرات، یکی از شدیدترین موضع‌گیری‌های او علیه حکومت و نیروهای دولتی بود. این موضوع وقتی بیشتر به چشم می‌آید که دولت هم اکنون در سرنوشت سازترین مراحل خود به سر برده و مذاکرات صلح و صف بندی‌های سیاسی در مورد سرنوشت نظام جمهوری اسلامی در افغانستان وارد مراحل حساس خود شده است. از سویی طالبان در صدد یارگیری در منطقه بوده و نمایندگان آنها با سفرهای متعدد به کشورهای گوناگون در صدد جلب حمایت آنها است، از طرف دیگر، دولت در ضعیف‌ترین حالت ممکن قرار داشته و فساد و ناکارایی آن هم مردم و هم جامعه جهانی را نسبت به کارایی حکومت اشرف غنی در مهار مشکلات و ساختن آینده روشن برای مردم افغانستان بدبین ساخته است.

با وجود این وضعیت، حمله بر حکومت و زیر سؤال بردن مشروعیت دینی آن از سوی کسی که در سایه
آزادی بیان همین حکومت به‌راحتی ابراز نظر می‌کند، دولت را در وضعیت سختی قرار خواهد داد. بدون شک این سخنان آقای انصاری بیشترین سود را به حال طالبان و دیگر مخالفان مسلح دولت دارد و آن‌ها از این فرصت به‌خوبی استفاده خواهند کرد. اما برخورد دولت با آقای انصاری کار آسانی نیست. جدا از محبوبیت نسبی او در میان پیروانش در هرات، آقای انصاری حمایت کشورهای دیگر را هم با خود دارد و احتمالاً آقای غنی این موضوع را به‌خوبی می‌داند.

واکنش نسبتاً تند آقای قتالی، والی هرات و به‌عنوان کسی به‌طور خانوادگی پایگاه اجتماعی خوبی در هرات دارد، هم در این میان قابل‌توجه است. او از رشادت‌ها و جان‌فشانی‌های نیروهای دولتی در حفاظت از مردم نام برد و از آن‌ها ستایش کرد. اگرچند آقای قتالی از مجیب‌الرحمن انصاری به‌طور مشخص نام نبرد، اما تأکید کرد که اجازه نخواهد داد تا هرات جولانگاه داعش شود. او حتی تلویحا خواهرزاده آقای انصاری را از کسانی دانست که در انهدام پایه‌های برق وارداتی به هرات نقش داشته است. این سخنان به‌طور تلویحی آقای انصاری را متهم به طرفداری از خشونت و گروه داعش کرده و ازاین‌جهت و باوجود منفور بودن گروه داعش در میان مردم، توپ در میدان آقای انصاری است تا موضع‌گیری جدید خود؛ این اتهامات را پاسخ گفته و حداقل راهش را مشخص کند. به نظر می‌رسد که سخنان آقای انصاری به تضعیف محبوبیت او در میان قشر متوسط و تاجرپیشه شهرنشین هرات بینجامد که تجارت خود را وابسته به امنیت می‌دانسته و از ماجراجویی دل خوشی ندارند.

امنیت ملی از کار روی این پرونده و پیگیری این گفته‌های آقای انصاری سخن می‌گوید. اما جدا از این موضوع، به نظر می‌رسد که این حمله آقای انصاری به علما، کارمندان و نظامیان کشور؛ و استفاده از کلمه‌های بسیار زننده علیه آن‌ها، جایگاه اجتماعی او را تضعیف خواهد کرد. علمایی که در دولت افغانستان شریک هستند، به‌ناچار باید در مقابل سخنان آقای انصاری از خود واکنش نشان دهند.

ازآنجاکه مجیب‌الرحمن انصاری جایگاه علمی بلندی ندارد، احتمالاً از سوی دیگر علما در مباحث علمی تحت‌فشار قرار خواهد گرفت. به این دلیل، منتظر هستیم که تا در این زمینه واکنش دیگر علما را شاهد باشیم. دولت افغانستان احتمالاً بازهم در مقابل آقای انصاری اقدام قاطعی نخواهد کرد؛ چون او نه ظاهراً گروه نظامی دارد و نه خطر جدی امنیتی به شمار می‌رود.

بهترین کار این می‌تواند باشد که شورای علمای کشور در این زمینه از خود واکنش و فعالیت جدی نشان بدهد. با توجه به اینکه علمای بسیار جنگ در افغانستان را از لحاظ شرعی زیر سوال برده و حرام اعلام کرده‌اند، این فرصت خوبی است که علمای کشور ما نیز با صدای یکپارچه در مقابل تشویق به خشونت موضع بگیرند. دخالت نیروهای نظامی کشور و برخود قهرآمیز با این وضعیت کارساز و مناسب وضعیت فعلی کشور نیست.

خامه پرس

رییس‌جمهور غنی، گفته است که نیروهای امنیتی و دفاعی، جنگ را نباخته‌اند و مشروعیت کامل بین‌المللی نظام جمهوری اسلامی افغانستان پابرجا است.

آقای غنی، این سخنان را روز یک‌شنبه (۵ دلو)، در دیدار با اعضای شورای علمای اهل تشیع بیان کرد. او گفت جمهوریت، چتر و بستری است که مساوات تمام افغان‌ها در آن تامین می‌شود.

به گفته‌ی آقای غنی، انقطاع در جمهوریت، قیمت نهایت بالایی خواهد داشت. او افزود نیروهای امنیتی و دفاعی، جنگ را نباخته‌اند و ایالات متحده، شریک دولت افغانستان و نیروهای افغان است.

رییس‌جمهور گفت: «تعیین هدف ما برای صلح با دنیا و منطقه، این است که افغانستان مستقل، دارای اقتدار ملی، مردم‌سالاری و وحدت ملی باشد و طریقه‌ی ما برای مراحل دیگر گفت‌وگو، انجام با دقت، با تدبیر و اطمینان آن است.»

آقای غنی، تاکید کرد حکومت افغانستان به عذر و تسلیمی حاضر نیست و صلحی می‌خواهد که در آن بقا، رفاه و وحدت ملی باشد.

این در حالی است که در هفدهم جدی، دور دوم گفت‌وگوهای صلح در قطر آغاز شد.

تا اکنون جزییاتی از جریان این گفت‌وگوها منتشر نشده؛ اما محمدامین احمدی، عضو هیئت گفت‌وگوکننده‌ی دولت افغانستان، به تازگی گفته است، گروه طالبان به این فکر می‌کند که بدون قطع جنگ و برقراری آتش‌بس، آزادی زندانیان خود را توسط امریکا عملی کند و همچنان بدون توجه به خواست عمومی به قطع جنگ، به جنگ و خشونت زیر نام جهاد تا تشکیل نظام «ناب اسلامی» ادامه دهد.

دومین نشست علما در شهر جده عربستان درباره روند صلح افغانستان در حالی برگزار شد که بسیاری از کارشناسان و نمایندگان مجلس سنا چنین نشست‌هایی را بی‌ حاصل می‌دانند.
آصف صدیقی معاون دوم مجلس سنا در این مورد گفت نشست‌های عربستان سعودی و صدور فتوا علیه جنگ جاری تا کنون در بهبود وضعیت بی اثر بوده و تأثیری در کاهش خشونت ها نداشته است.
این در حالی است که نگرانی‌های درباره اتخاذ نقش دوگانه عربستان سعودی در قبال افغانستان وجود دارد که این کشور اهداف دیگری را از طریق ایفای نقش در روند صلح دنبال کند.
معاون دوم مجلس سنا اظهار داشت: در جده نشستی دیگری برگزار شد که در آن نیز فتوایی علیه جنگ جاری صادر شد اما مؤثر واقع نشد شاید به این دلیل که عربستان سعودی تا کنون به طور رسمی از دولت افغانستان و روند صلح حمایت نکرده است.
از نظر کارشناسان، طالبان و دولت زمانی به صلح دست خواهند یافت که کشورهای منطقوی و فرا منطقوی از مداخله در این روند دست بردارند.

برخی نیز بر این باورند که دخالت عربستان سعودی در روند صلح افغانستان به ضرر کشور است و این کشور به دنبال نفوذ بیشتر و اهداف پیدا و پنهان دراز مدت خود در افغانستان است.

فیض محمد عثمانی، وزیر حج و اوقاف در تجلیل از روز جهانی حقوق بشر گفت که گروهی در وزارت تشکیل شده است که در مورد محو خشونت مقاله بنویسد تا از طریق ملا امامان مساجد در خطبه های نماز جمعه تبلیغ شود.

آقای عثمانی گفت که قبل از این نیز به تمامی عالمان دینی گفته بودیم که در خطابه های روز جمعه شان از محبت بگویند و خشونت را تقبیح کنند. وزارت حج و اوقاف ماه گذشته را ماه روحیه دهی/مورال نام گذاری کرده بود.

شبکه زنان افغان به مناسبت روز جهانی حقوق بشر و اختتام کمپاین 16 روزه خود نشستی را در کابل برگزار کرد و از نهادهای دولتی خواست که به وضعیت زنان بیش از این توجه صورت گیرد.

وزیر حج و اوقاف در این مورد افزود که وزارت در نظر دارد کمیسیونی از زنان که دسترسی به متون اسلامی دارد را تشکیل دهد و به عنوان مبلغ زنان فعالیت کنند.

آقای عثمانی افزود که باور داریم زنان امنیت روانی جامعه را به دست دارد و موفقیت مردان نیز مدیون زنان است.

روبینا همدرد، مسئول دادخواهی شبکه زنان افغان می گوید، زنان در کشور با خشونت مواجه اند و اعمال ناشایستی علیه آنان صورت می گیرد.

شبکه زنان افغان تحقیقی در ولایت های هرات، بلخ، کابل، قندهار، بامیان، پکتیکا و تخار انجام داده و دریافته است که در اکثر ولایت ها با لت و کوب مواجه هستند.

خانم همدرد افزود، علاوه بر خشونت هایی که صورت می گیرد در ولایت پکتیکا دختران با اجناس نیز مبادله می کنند.

وزیر حج و اوقاف گفت که اعمال طالبانی است و از نظر اسلام مردود است.

مژگان مصطفوی، معین نشراتی وزارت اطلاعات و فرهنگ نیز گفت برای محو خشونت باید همه اقشار جامعه به خصوص رسانه های همکاری کنند.

خانم مصطفوی افزود، حدود یک هزار رسانه در افغانستان ثبت شده است که اگر همه اینان همکاری کنند عامل های خشونت کاهش می یابد و تاثیر مثبت در جامعه خواهد گذاشت.

او اضافه کرد که رسانه در کشور بیشتر سیاسی و تبلیغی است و رسانه های که کار کرده اند، منظم نبوده است. باید در راستای فرهنگ سازی رسانه ها کار شود.

لازم به ذکر است که خشونت علیه زنان برخلاف تبلیغات و فعالیت های جامعه مدنی نسبت به سال گذشته افزایش داشته است.