برچسب: طالبان

 

لازم به ذکر است که کابل طی دو هفته گذشته شاهد رویدادهای خونینی به شمول حمله تروریستی به هوتل کانتیننتال، انفجار مرگبار در نزدیکی مقر سابق وزارت داخله و حمله به یک واحد ارتش در ناحیه پنجم شهر کابل بود.

دفتر ریاست جمهوری پس از آخرین حمله تروریستی در بیانیه ای اعلام کرد که تروریستان از «خط سرخ» عبور کرده اند و از این پس صلح در میدان های جنگ جستجو می گردد.

اما محمد اشرف غنی رئیس جمهوری کشور امروز (شنبه) طی سخنانی در جمع اعضای شورای عالی صلح کشور گفت که برای آن دسته از گروه های مسلح که تمایل به پذیرش صلح دارند، درهای گفتگو باز است.

وی اما تهدید کرد که درهای گفتگو برای مسئولین تراژدی های اخیر بسته شده است.

آقای غنی گفت: «طالبان را از هر سوراخی که باشند بیرون می کشیم.»

گفتنی است که دولت همواره چنین تهدیدها و وعده های سپرده است، اما به واقع شورش در کشور همواره در حال افزایش بوده است. تلاش های دولت برای صلح نیز همواره وجود داشته اما پیشرفت چشمگیری نداشته است.

دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا نیز به تازگی گفته است که دیگر کشورش با طالبان گفتگو نخواهد کرد.

«ما گاها در مورد فصل های جنگ در افغانستان صحبت می کنیم، اما در واقع این جنگ ها هیچ گاه پایان نمی یابند.»

جنرال «جوزف ووتل» فرمانده فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا این اظهارات را درست چند هفته قبل از وقوع حملات مرگبار کابل ابراز کرد.

از آنجایی که مداخله نظامی واشنگتن در افغانستان کم کم به 17 سالگی خود می رسد و از سویی آمارهای متفاوت که حاکی از کنترل و یا نفوذ طالبان در بیش تر از نیمی از کشور است، به نظر می رسد تنها چیزی که در افغانستان در حال حاضر مسلم دیده می شود، «بی پایانی» جنگ است.

چندین سال تصور بر این بود که پیشروی نظامی در میدان های نبرد علیه طالبان می تواند این گروه را مجبور سازد تا بر سر میز مذاکرات حاضر گردد.

«جیمز استاوردیس» یک فرمانده بازنشسته ارتش آمریکا می گوید که این جنگ همانطور که برای آمریکا 17 ساله است، برای آنان (طالبان) نیز 17 ساله است. «خستگی جنگ ممکن است طالبان را مجبور به استفاده از دیپلماسی کند.»

با این تفکر باید دو نکته را یادآور گردید که هر دوی این نکته ها از تجربه آمریکا در ویتنام بدست آمده است.

اولین نکته این است که برای گفتگوهایی واقعی، باید مکانی در نظر گرفته شود که از هر لحاظ در آن مکان مواضع طرفین واضح باشد و از سوی تمامی اشتراک کنندگان پذیرفته شود. زمانی که طالبان در سال 2013 برای اولین بار دفتر سیاسی شان را در قطر باز کردند، تلاش این گروه برای نشان دادن خودشان به عنوان یک دولت تبعید شده با مخالفت صریح و فوری حامد کرزی رئیس جمهوری وقت کشور مواجه گردید. مواضع سیاسی علیه این دفتر از زمان گشایش همواره با فراز و نشیب هایی همراه بوده، اما هیچ گاه نتوانسته جایگاهی واضح در امر تسهیل صلح ایفا کند.

دلیل دوم هم این است که خستگی میان نیروهای خارجی که بسیار دور از خانه در حال جنگ برای رسیدن به نتایجی سیاسی می باشند، و نیروهای بومی داخلی که در تلاش برای زنده ماندن در خاک خود هستند، بسیار متفاوت می باشد.

در این تنگناها، ناگهان سر و کله مرد مشهور غیر قابل پیش بینی یعنی دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا سر می رسد. ترامپ که خود مدت ها نسبت به فرستادن سیل سربازان و پول به افغانستان مخالفت می کرد، هم اکنون خود به عنوان رئیس جمهور آمریکا متعهد به افزایش تعداد سربازان شده است.

جیمز ماتیس وزیر دفاع آمریکا تقریبا شش ماه پیش به وضوح بیان کرد که هدف از افزایش حضور نظامی مجبور ساختن طالبان به حاضر شدن بر سر میز مذاکرات است. در حالیکه دونالد ترامپ به دنبال رویدادهای امنیتی مرگبار طی دو هفته گذشته در کابل، اعلام کرد که آمریکا دیگر با گروه طالبان مذاکره نخواهد کرد. ترامپ همچنین در شب سال نو میلادی در توییتی به پاکستان تاخت و از حمایت های این کشور از گروه های شورشی افغانستان به شدت انتقاد کرد.

دولت افغانستان که در کنار تمامی مشکلات دیگرش درگیر مسایل سیاسی داخلی نیز شده و پاکستان هم که خود را در قبال انتقادهای ترامپ جسورتر نشان می دهد؛ به نظر می رسد دستیابی به یک دیپلماسی معقول دور از ذهن باشد. همچنین هر گونه گفتگو نیازمند این است که دولت آمریکا دقیقا بداند که چه توقعی از گفتگوها دارد.

هفته گذشته زمانی که عامل انتحاری یک موتر آمبولانس مملو از مواد منفجره اش را در نزدیکی مقر سابق وزارت داخله کشور منفجر کرد و بیش از 103 تن را کشت، جنرال جوزف ووتل در جلسه ای در وزارت دفاع افغانستان حضور داشت؛ تنها چند کیلومتر کم با محل وقوع حادثه فاصله داشت. امید می رود که جنرال ووتل و دیگر افسران نظامی بتوانند به اربابانشان هزینه یک استراتژی تک بعدی نظامی را نشان دهند؛ قبل از آنکه سال های بسیاری بگذرد.

«بریزبین تایمز»

 

روز شنبه هفته جاری، عامل انتحاری وابسته به گروه طالبان یک موتر آمبولانس مملو از مواد منفجره خود را در نزدیکی چهار راهی صدارت منفجر کرد. در این رویداد 103 تن جان خود را از دست دادند و 235 تن دیگر زخمی شدند.

حمله روز شنبه دست کم سومین حمله چشمگیر و مرگبار تروریستان طی یک هفته در افغانستان بود. هفته گذشته چند مهاجم مسلح به هوتل انتر کانتیننتال شهر کابل حمله کردند و 22 تن به شمول شمار زیادی از اتباع خارجی را کشتند. درگیری مهاجمان مسلح با نیروهای امنیتی تقریبا 14 ساعت به طول انجامید. مسئولیت آن حمله نیز توسط گروه طالبان به دوش گرفته شد. کمی بعد از آن، گروه دولت اسلامی (داعش) به دفتر منطقه ای موسسه حمایت از اطفال در شهر جلال آباد حمله کردند. این موسسه از آن زمان تاکنون فعالیت هایش در افغانستان را به حالت تعلیق در آورده است.

و این ماجرا به اینجا تمام نشد. امروز صبح نیز پنج مهاجم مسلح و انتحاری حمله ای دیگری را راه اندازی کردند و فرقه 111 ارتش ملی افغانستان را هدف قرار دادند.

در این رویداد نیز 5 تن جان خود را از دست داده و 10 تن دیگر زخمی شدند.

افزایش خشونت های بی امان مهر تاییدی بر واقعیتی ناامید کننده در افغانستان است. با وجود بیش از 16 سال مبارزه به رهبری آمریکا و نیروهای امنیتی افغانستان، طالبان و دیگر گروه های تروریستی همچنان در حال تقویت قدرت خود هستند.

آمریکا و نیروهای امنیتی افغانستان در سال های پس از 2001 همواره در تلاش بوده اند تا شبکه های تروریستی در افغانستان و پاکستان را متلاشی سازند. اما با این وجود، طالبان امروز بیشتر از هر زمان دیگری، یک سوم از افغانستان را تحت کنترل خود دارند. این شورشیان در مناطقی مانند باباجی و مارجه که نیروهای ائتلاف به شدت جنگیده اند، هم اکنون جای پای دارند. آنها حملات گسترده و مرگباری را در کلان شهرها اجرا کرده اند و این تفکر به مردم افغانستان القا شده است که هیچ جا امن نیست.

دولت افغانستان شکننده و چند دسته است. محمد اشرف غنی رئیس جمهوری کشور ریاست جمهوری کشوری را بر عهده دارد که رقابت ها و نزاع های میان خودی در آن وافر است. فساد گسترده است. در یک نظر سنجی که سال گذشته انجام شد، نزدیک به 61 فیصد مردم افغانستان بر این باور بودند که کشور در جهت نادرستی در حرکت است.

بنابراین، جای تعجب نیست که گفته می شود دیگر گروه های تروریستی نیز جای پای خود را در افغانستان باز کرده اند. گروه دولت اسلامی تاکنون حملات زیادی را علیه نیروهای خارجی و جمعیت اهل تشیع افغانستان راه انداخته است. این گروه در سال 2017 مسئولیت دست کم 15 بمبگذاری را در افغانستان به عهده گرفت. محمود علوی وزیر اطلاعات ایران ماه گذشته در جریان سمیناری در تهران با موضوع  تروریسم، افراط گرایی و امنیت منطقه ای در غرب آسیا گفت: “داعش دستش کوتاه شده است، اما این گروه تسلیم نشده است و به دنبال جای پا در افغانستان، پاکستان و آسیای مرکزی و درصدد احیای ایده خلافت اسلامی است.”

برخی مقامات پنتاگون می گویند: “سیاست گذاران آمریکایی در قبال این مشکل نابینا نیستند. دونالد ترامپ از زمانی که به قدرت رسیده، شمار سربازان امریکایی در افغانستان را از 8500 تن به 14000 تن افزایش داده است. همچنین گفته می شود که به زودی یک هزار تن دیگر اعزام می شوند.”

اما این سربازان تازه اعزام شده تاثیر چندانی روی وضعیت امنیتی کشور نخواهد داشت. نیروهای امنیتی افغانستان هم ضعیف هستند و هم تعدادشان کم می باشد. طی یک سال گذشته دست کم 10 هزار تن از نیروهای امنیتی افغانستان در جبهات جنگ جان باخته اند. از سوی دیگر، زندگی روزمره برای شمار وسیعی از شهروندان افغانستان تقریبا به امری غیر ممکن مبدل شده است. بیکاری فراگیر است، خدمات ابتدایی وجود ندارد و دست کم به طور میانگین روزانه 10 غیرنظامی در سال گذشته میلادی جان خود را در نتیجه درگیری ها از دست دادند.

گروه های امداد رسان در حال تعطیلی فعالیت های خود هستند و یا به طور چشمگیری فعالیت هایشان را کاهش می دهند.

میشل فلورنوی یک مقام ارشد پنتاگون در دوران ریاست جمهوری اوباما گفته بود: “3 هزار یا 5 هزار سرباز شاید به طور کوتاه مدت از سیر برگشت جلوگیری کند، اما این اقدام قطعا نمی تواند جریان جنگ را تغییر دهد. دولت در کنار افزایش نیروهای نظامی باید به فکر استراتژی های سیاسی و اقتصادی نیز باشد تا افغان ها بتوانند ثبات بهتری بدست آورند.”

همین اعلام گسترش حضور نظامیان آمریکایی در افغانستان سبب شد تا خشونت ها از آن زمان سیر صعودی به خود بگیرند.

ذبیح الله مجاهد سخنگوی گروه طالبان در بیانیه ای پس از حمله مرگبار روز شنبه هفته جاری، به طور مستقیم به افزایش حضور نظامی آمریکا در افغانستان اشاره کرد و گفت که این حمله در تلافی افزایش فعالیت های نظامی آمریکا در افغانستان است.

اما با این وجود، هیچ کس انتظار این را ندارد که طالبان بتوانند افغانستان را به طور کامل در اختیار بگیرند. به قول «سیت جونز» یک روزنامه نگار، ایدیولوژی گروه طالبان برای بسیاری از افغان ها بسیار افراطی است، و اتکای این گروه به تاکتیک های خشونت در سراسر کشور محبوب نیست. در یک نظر سنجی، تنها چهار درصد از جمعیت افغانستان می خواستند که رژیم طالبان دوباره به قدرت برگردد.

به گفته ی او، “در حال حاضر و با توجه به ضعف دولت فعلی افغانستان و ضعف گروه طالبان تنها چیزی که می توان برای آینده افغانستان پیش بینی کرد، بن بست می باشد. اراضی دست به دست می شوند و هیچ گاه کفه ترازو بالانسش را در این دست به دست شدن ها از دست نمی دهد. طالبان توانایی این را دارند تا حداقل در آینده ای قابل پیش بینی به شورش خود ادامه دهند.”

به نظر می رسد که مقامات آمریکایی نیز توجه اندکی به این هشدارها دارند.

دونالد ترامپ بلافاصله پس از حمله مرگبار روز شنبه در چهارراهی صدارت شهر کابل تنها با بیانیه ای اعلام کرد که ایالات متحده متعهد به تامین امنیت افغانستان که آزاد از هر گونه گروه های تروریستی است می باشد.

جوزف ووتل فرمانده فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا نیز چند ساعت پس از این حمله در میان خبرنگاران ظاهر شد و گفت که پیروزی در افغانستان به طور قطع امکان پذیر است.

اما این اطمینان آنها نمی تواند مانعی بر واقعیت های آشکار باشد. رئیس جمهور آمریکا و جنرالان او هنوز نمی توانند توصیف دقیقی از «چشم انداز پیروزی» در افغانستان بدهند و یا اینکه پیروز در افغانستان به چه معنا است. و مانند همیشه، افغان ها بسیار بیهوده منتظرند تا آمریکایی ها پاسخی بیابند.

 

دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا یک روز پس از حمله مرگبار تروریستی در شهر کابل که منجر به کشته و زخمی شدن بیش از 335 تن گردید در پیامی گفته است که تمامی کشورهای حاضر در افغانستان باید اقدامی قاطعانه علیه طالبان انجام دهند.

ترامپ در بیانیه ای گفته است: “حمله تاسف بار تروریستی در شهر کابل را که منجر به کشته و زخمی شدن شمار زیادی غیرنظامی گردید به شدت محکوم می کنم. این حمله وحشیانه اراده ما و همکاران افغان مان را تازه می کند.”

او تاکید کرد: “هم اکنون تمامی کشورها باید اقدامی قاطعانه علیه طالبان و زیرساخت های تروریستی که از آنها (طالبان) حمایت می کند به دست بگیرند.”

ترامپ افزوده است: ” وحشی گری طالبان پیروز نخواهد شد. ایالات متحده آمریکا متعهد به افغانستانی آزاد و عاری از تروریستانی است که به دنبال هدف قراردادن آمریکایی ها، متحدینمان و تمامی کسانی که با ایدیولوژی بدخواهانه آنان مخالفند است.”

 

گرچه ذبیح الله مجاهد سخنگوی گروه طالبان مسئولیت این رویداد را بر عهده گرفت، اما وزارت داخله کشور اعلام کرد که این حمله از سوی شبکه تروریستی حقانی طرح ریزی شده است؛ البته گروه طالبان و شبکه حقانی با هم به نحوی مرتبط هستند.

شبکه حقانی که زمانی یکی از دارایی های آمریکا محسوب می شد، هم اکنون به یکی از دشمنان قدرتمند افغانستان و آمریکا تبدیل شده است.

این شبکه تروریستی که توسط سراج الدین حقانی معاون گروه طالبان رهبری می گردد، مسئولیت حملات مرگباری را علیه دولت افغانستان و نیروهای خارجی پس از ورود آمریکا به افغانستان به دوش دارد.

مایک مولین جنرال نیروی دریایی آمریکا در سال 2011 از این شبکه به عنوان «دست واقعی» سازمان استخبارات پاکستان یاد کرده بود.

مایکل کوگلمن تحلیل گر در مرکز ویلسون واشنگتن می گوید: “هر گاه از بیشترین نگرانی مقامات آمریکایی حتی در جلسات خصوصی آنها بپرسی، آنها از شبکه حقانی سخن می گویند.”

اعضای حقانی چه کسانی هستند؟

این گروه توسط جلال الدین حقانی در دهه هشتاد میلادی و با کمک آمریکا و پاکستان برای نبرد با اشغال شوروی پایه گذاری شد.

جلال الدین حقانی که به زبان عربی نیز کاملا مسلط بود، توانست توجه سازمان استخباراتی آمریکا (سیا) را به خود و سازمانش جلب کند و حتی دیداری شخصی با یکی از سناتوران آمریکایی به نام چارلی ویلسون داشت.

جلال الدین حقانی همچنین مناسباتی بسیار تنگاتنگی را با مجاهدین عرب به شمول اسامه بن لادن که به منطقه گریخته بود برقرار کرد. او همچنین وزیر در دوران طالبان بود.

شبکه حقانی که هم اکنون توسط آمریکا به عنوان یک گروه تروریستی تعیین شده است، بخاطر استفاده گسترده اش از عاملان انتحاری مشهور است.

این گروه تاکنون حملات بسیار مرگباری را در افغانستان راه اندازی کرده است. برای مثال در ماه می سال گذشته میلادی این گروه با انفجار یک موتر فاضلاب در نزدیکی سفارت آلمان در شهر کابل بیش از 150 تن را کشت.

این گروه همچنین متهم به قتل و ترور بسیاری از مقامات ارشد افغانستان و اختطاف آنها برای باج گیری می باشد. یکی از تازه ترین موارد اختطاف این گروه، جوشا بویل مرد کانادایی به همراه همسر آمریکایی و سه فرزندش است که نزدیک به 5 سال در اسارت این گروه بودند.

آنها هم اکنون کجا هستند؟

پس از حمله آمریکا به افغانستان، جنگجویان طالبان به پاکستان گریختند و توانستند در آنجا فعالیت های خود را سازماندهی مجدد کرده و به افغانستان بازگردند.

اعضای شبکه حقانی نیز مانند طالبان به پاکستان گریخته و از آنجا حملات شان را علیه نیروهای ناتو و افغانستان طرح ریزی کردند. گفته می شود که پایگاه اصلی این گروه در شهر کوچکی به نام میران شاه واقع در وزیرستان شمالی پاکستان است.

آمریکا و پاکستان همواره گفته اند که از زمین و هوا این گروه را هدف قرار داده اند، اما مقامات افغانستان بر این باورند که آمریکا و پاکستان در هدف قرار دادن این گروه موفق نبوده اند.

چرا آنها با پاکستان مرتبط هستند؟

پاکستان برزگترین دشمن و تهدید واقعی اش را در شرق خود یعنی از سوی هند می بیند، و از همین رو همواره به دنبال گسترش نفوذ خود در کابل به منظور استفاده از کابل به عنوان سنگری علیه هند است.

از سویی شبکه حقانی تاکنون مسئولیت چندین حمله به تاسیسات هندی در افغانستان را به دوش داشته، که گمانه زنی های حمایت از سوی پاکستان به این گروه را بیشتر می کند.

کوگلمن می گوید: “پاکستان به شبکه حقانی و حتی در مقیاس وسیع تر به طالبان به عنوان دارایی خوبی برای پیش گیری از نفوذ هند در افغانستان می بیند.”

برخی سیاستمداران و نظامیان بازنشته پاکستانی در جلسات شخصی همواره اذعان کرده اند که داشتن ارتباطی باز با شبکه حقانی برای این کشور بسیار حائز اهمیت است.

محمود شاه یک نظامی بازنشسته پاکستانی می گوید: “تفاوتی میان داشتن ارتباط با گروهی، و یا حمایت از گروهی و یا بودن بخشی از آن گروه وجود دارد.”

آمریکا از پاکستان چه می خواهد؟

واشنگتن مدت هاست که با فشار بر اسلام آباد از آنان خواسته تا گروه های شورشی به شمول شبکه حقانی را سرکوب کند.

دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا سال گذشته این فشارها را افزایش داد و پاکستان را متهم به ایفای بازی دو گانه در افغانستان کرد. او پاکستان را «مامور هرج و مرج» خطاب نمود.

در همین حال اما اسلام آباد همواره این اتهامات را رد کرده و گفته است که آمریکا جان هزاران نفری که پاکستان بخاطر مبارزه با افراط گرایی از دست داده را نادیده می گیرد.

این کشور با زمینه سازی آزادی جوشا بویل و خانواده اش به تازگی تلاش کرد تا صداقت خود را به آمریکا نشان دهد.

 

 

گروه طالبان با انتشار بیانیه ای نوشته است که یک گروه پنج نفره به نمایندگی از دفتر سیاسی این گروه هفته گذشته به اسلام آباد پایتخت پاکستان رفتند تا در دیدار با مقامات آن کشور، راه های موجود برای از سرگیری مذاکرات صلح با دولت افغانستان را مورد بررسی قرار دهند.

طالبان در بیانیه اش افزوده است که این گروه به دنبال راه حل سیاسی برای پایان دادن به خشونت های جاری در افغانستان می باشد، اما جزئیات بیشتری در این خصوص ارائه نکرده است.

این در حالیست که مقامات پاکستانی هفته پیش گفته بودند یک گروه از طالبان وارد این کشور شده اند تا راه های ممکن برای از سرگیری مذاکرات صلح با دولت افغانستان را مورد بررسی قرار دهند.

در همین حال، هفته گذشته گزارش های دیگری نیز منتشر شد که یک گروه از نماینده های طالبان در نشستی غیررسمی در شهر استانبول ترکیه با مقامات افغانستان بر سر گفتگوهای صلح حضور داشته اند.

گرچه ویدیویی از این نشست در شبکه های اجتماعی و رسانه های مجازی منتشر گردید، اما هم طالبان و هم دولت افغانستان نسبت به این نشست اظهار بی اطلاعی کرده و آن را رد کردند.

 

آقای قدیر در جریان صحبت در یک برنامه، در خصوص اقدام های دولت علیه گروه داعش گفت که دولت اقدام هایی را روی دست گرفته و ضربات قوی به این گروه وارد می کند، اما این اقدام را در مقابل داعش انجام نمی دهد.

او می گوید: “اگر طالبان دشمن هستند، داعش نیز دشمن است؛ چرا عملیات علیه طالبان صورت می گیرد، اما علیه داعش نمی شود.؟

این عضو مجلس نمایندگان همچنین می گوید که در برابر اقدام های خود خواسته از سوی مردم برای مقابله با داعش نیز ممانعت صورت می گیرد.

او می گوید که هر گاه مردم خود خواسته اند در مقابل گروه تروریستی داعش مقابله کنند، دولت به آنها چنین اجازه ای را نداده است.

به گفته ی او، این در حالیست که در قانون اساسی ذکر شده که هر گاه دولت نتواند از امنیت مردم خود دفاع کند، مردم می توانند به منظور دفاع از حریم، خانه و منطقه خود اقدام کنند.

آقای قدیر تصریح می کند: “اینها نشان می دهد که حکومت هیچ مقابله ای در برابر داعش نمی کند و جامعه بین المللی هم کاملا سکوت اختیار کرده است. ما از این باید چه معنایی دریافت کنیم؟ جز اینکه حکومت و جامعه بین المللی در راستای حمایت از داعش گام بر می دارند.”

دو مقام ارشد گروه طالبان به خبرگزاری رویترز گفته اند که سه تن از اعضای این گروه با تایید «ملا هبت الله آخندزاده» رهبر طالبان و با هدف از سرگیری مذاکرات صلح با دولت افغانستان این هفته به اسلام آباد پایتخت پاکستان رفته اند.

لازم به ذکر است که مذاکرات رسمی گروه طالبان با دولت افغانستان تقریبا دو سال پیش و پس از آنکه خبر مرگ ملا محمد عمر بنیانگذار طالبان توسط اداره امنیت ملی کشور منتشر شد، متوقف گردید، و پس از آن تلاش های بسیار برای کشاندن طالبان به میز مذاکرات ناکام ماند.

دولت افغانستان و گروه طالبان با میانجی گری پاکستان در شهر مری در نزدیکی اسلام آباد پاکستان دیدار کرده بودند.

در همین حال همچنین گزارش های دیگری نیز منتشر گردید، که نمایندگانی از طالبان و دولت در شهر استانبول ترکیه به طور غیررسمی دیدار کرده اند.

گرچه هر دو طرف این گفتگوها را رد کرده و نسبت به آن اظهار بی اطلاعی کردند.

اما گفته می شود نمایندگانی که هم اکنون با تایید ملا هبت الله اخندزاده به اسلام آباد رفته اند شامل «شهاب الدین دلاور»، «جان محمد مدنی» از دفتر سیاسی طالبان در قطر و برادر خانم «ملا یعقوب» فرزند ملا محمد عمر می باشند.

یک فرد نزدیک به سیدحمید گیلانی رئیس حزب محاذ ملی به رویترز گفته است که این سه نماینده طالبان با سید حمید گیلانی دیدارهایی داشته اند.

این بار نیز هر دو طرف یعنی دولت و گروه طالبان نسبت به این تلاش ها و گفتگوها اظهار بی اطلاعی می کنند.

 

وزارت خارجه روسیه امروز (چهارشنبه) با نشر بیانیه ای نوشته است که روسیه از دولت افغانستان و گروه طالبان می خواهد که برای پایان بخشیدن به نزاع های داخلی، هر چه سریعتر وارد گفتگوهای صلح با یکدیگر شوند.

وزارت خارجه روسیه همچنین گفته است که این کشور آماده است تا میزبان این مذاکرات باشد.

در بیانیه آمده است: “ما قویا پیشنهاد می کنیم که مذاکرات هر چه زودتر آغاز شوند تا به جنگ داخلی افغانستان خاتمه دهد.”

این بیانیه در حالی از سوی وزارت خارجه روسیه صادر می شود که برخی گزارش ها از برگزاری گفتگوهایی غیر رسمی میان نمایندگانی از دولت افغانستان و گروه طالبان در شهر استانبول ترکیه خبر می دهند.

گرچه دولت افغانستان و گروه طالبان این مذاکرات را به طور رسمی رد می کنند، اما برخی مقامات کشور می گویند که از هر گونه ابتکاری که منجر به نتایج مثبت در اوضاع سیاسی افغانستان شود حمایت می کند.

آقای نیکلسون به تازگی در گفتگو با خبرنگاران گفت: “رهبری تاکتیکی گروه طالبان در افغانستان است. اما رهبران ارشد که با نام های «شورای کویته» و یا «شورای پشاور» یاد می گردند، در شهرهایی از پاکستان اقامت دارند. از این رو می توانم بگویم که سران ارشد گروه طالبان همچنان در پاکستان اقامت دارند.”

وی همچنین افزود که پاکستان تاکنون هیچ اقدام عملی علیه طالبانی که در خاک این کشور پناهگاه و اقامت دارند، برنداشته است و تروریستان همچنان از خاک این کشور وارد افغانستان می شوند.

جنرال نیکلسون همچنین به روابط گروه طالبان با دیگر گروه های تروریستی اشاره کرد و گفت که ملا هبت الله اخندزاده رهبر فعلی طالبان تاکنون با گروه القاعده به طور رسمی بیعت نکرده است، اما روابط دوستانه ای را با این گروه ایجاد کرده است.

او گفت: “سطحی از همکاری ها میان گروه القاعده و طالبان در جریان است. گرچه طالبان خود به طور علنی به داشتن این ارتباط ها اعتراف نمی کنند، اما ما در سطح استراتژیک می بینیم که روابط نزدیکی میان دو گروه برقرار است.”

آقای اتمر همچنین گفت که روسیه باید به طالبان فشار وارد کند تا این گروه به پروسه گفتگوهای صلح با دولت افغانستان بپیوندد؛ و از سویی دیگر، تحقیقاتی بین المللی صورت بگیرد که آیا روسیه در واقع به این گروه تسلیحات فراهم می کند و یا خیر.

مشاور امنیت ملی کشور روز گذشته (پنجشنبه) به خبرنگاران گفت که مسکو نقش برجسته ای در آوردن طالبان به میز مذاکرات دارد.

او گفت که در گفتگو با آقای «نیکولای پتروشف» مشاور امنیت ملی روسیه گفته است “اگر شما با طالبان در ارتباط هستید، لطفا از این ارتباط برای تقویت گفتگوهای صلح استفاده کنید. طالبان نباید قادر باشند که از این ارتباط ها برای جنگ استفاده کنند.”

اتمر افزود: “اتهامات آمریکا مبنی بر اینکه روسیه به شورشیان تسلیحات می دهد، مسئله ای بسیار حساس است، گرچه مقامات افغانستان هیچ شواهدی دال بر این موضوع ندارند.

او همچنین علاوه کرد که ادعاهای تایید نشده مبنی بر اینکه آمریکا به گروه داعش کمک می کند نیز باید بررسی گردد.

وی خاطرنشان کرد: “دولت کابل به روسیه، کشورهای آسیای مرکزی و شرکای غربی اش گفته است که ما یک ماموریت مشترک حقیقت یاب داریم که صحت این ادعاها را مورد بررسی قرار دهد.”

لازم به ذکر است که جیمز ماتیس وزیر دفاع آمریکا چندی پیش گفته بود که روسیه احتمالا با گروه طالبان روابطش را تقویت کرده تا فعالیت های آمریکا، ناتو و دولت افغانستان را ناموفق سازد و کم ارزش جلوه دهد.

روسیه اما این ادعاها را رد می کند.

در همین حال اما، کاخ سفید در بیانیه ای گفته است که دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا و ولادیمیر پوتین رئیس جمهوری روسیه در جریان یک گفتگوی تلفنی در روز سه شنبه هفته گذشته با یکدیگر توافق کردند تا برای بررسی راه های ممکن برای مبارزه علیه طالبان همکاری های بیشتری داشته باشند.

از سوی دیگر، روسیه از تصمیم اخیر دولت ترامپ مبنی بر اعزام سه هزار سرباز بیشتر به افغانستان انتقاد کرده است.

نیکولای پتروشف مشاور امنیت ملی روسیه روز چهارشنبه میزبانی اولین نشست غیررسمی مقامات شورای امنیتی روسیه، افغانستان و کشورهای آسیای مرکزی به شمول قزاقستان، قرقیزستان، تاجیکستان و ازبکستان را در مسکو به عهده داشت.

سران امنیتی این کشورها در این نشست در خصوص تهدیدهای موجود از جانب فعالیت های تروریست ها و قاچاق مواد مخدر و همچنین پروسه آشتی ملی افغانستان با یکدیگر به بحث و گفتگو پرداختند.

آقای اتمر تصریح کرد: “طالبان باید تحت فشار قرار بگیرند تا به پروسه گفتگوهای صلح بپیوندند، و آقای پتروشف نیز این موضوع را تایید کرد. تمامی گروه های شورشی برای پیوستن به گفتگوهای صلح دعوت شده اند، و اگر از این فرصت استفاده نکنند، اشتباه بزرگی را مرتکب می شوند.”

وی علاوه کرد: “درخواست طالبان مبنی بر خروج نیروهای خارجی باید هدف مذاکرات باشد، نه پیش شرطی برای مذاکرات. هیچ پیش شرطی را قبول نداریم. ما به طالبان صراحتا می گوییم که خروج نیروهای خارجی باید از طریق گفتگوهای صلح بدست آید.”

مشاور امنیت ملی کشور همچنین به اظهارات فرستاده ویژه روسیه برای افغانستان اشاره کرد و گفت که افغانستان امیدوار است همکاری ها میان آمریکا و روسیه از سر گرفته شود.

ضمیر کابلوف فرستاده ویژه روسیه برای افغانستان روز گذشته گفت: “تصمیم آمریکا برای جایگزینی هلی کوپترهای روسی و دیگر تجهیزات نظامی برای نیروهای امنیتی افغانستان به معنای واقعی بر خلاف اهداف مشترک ما برای تامین ثبات موقعیت افغانستان است.”

آقای اتمر اما در این خصوص گفت که وی امیدوار است همکاری ها میان آمریکا و روسیه باز گردد، که در گذشته آمریکا از روسیه برای نیروهای امنیتی افغانستان هلی کوپتر خریداری می کرد.

او گفت: “افغانستان هلی کوپترهای روسیه را نگه می دارد و از آنها نیز استفاده می کند. ما همچنین هلی کوپترهای آمریکایی را نیز خواهیم داشت. بنابراین، هیچ کدام از این دو علیه دیگری نیست.”

اداره امنیت ملی با نشر خبرنامه ای امروز (یکشنبه) نوشته است که موظفین این اداره به چهار گروه تروریستی طالبان که به دستور رهبرانشان در کویته پاکستان مصروف فعالیت های تروریستی در ولسوالی خاکریز ولایت کندهار بودند، حمله کردند.

در نتیجه عملیاتی که از سوی قطعات خاص ریاست عمومی امنیت ملی صورت گرفت، چهار تن از افراد این گروه های ترویستی کشته شده و 10 تن دیگرشان دستگیر شدند.

امنیت ملی افزوده است که در این عملیات یک باب زندان آن گروه تخریب شد و 4 تن افراد ملکی که نزد طالبان زندانی بودند از قیدشان آزاد شدند.

همچنین در جریان این عملیات یک مخفیگاه بزرگ سلاح و مهمات آن گروه که شامل (1) سوب واسکت انتحاری، ماین های مختلف النوع، مخابره، 44 عراده موتر سایکل، دو عراده موتر، یک پایه کمپوتر، تجهیزات نظامی و مقدار زیادی مواد انفجاری بود، بعد از کشف در ساحه از بین برده شدند.

اداره امنیت ملی در خبرنامه اش علاوه کرده است که در نتیجه این عملیات قریه های «کاکران»، «چونی»، و «رول آباد» ولسوالی خاکریز از وجود تروریستان مربوط به گروه طالبان پاکسازی گردیده و ضربه محکمی بر پیگر جنگی آن گروه در ولایت کندهار وارد گردید.

گروه طالبان در واکنش به درخواست مقامات کشورمان از سازمان ملل متحد برای وضع تحریم علیه رهبران طالبان در بیانیه ای گفته است که دولت چند سره کابل که رو به زوال است با ارائه چنین پیشنهادهای بیهوده ای به دنبال مشروعیت برای خود است.

در بیانیه آمده است که سال گذشته در همین شب و روزها هیاتی از سازمان ملل متحد به کابل آمد، و در آن وقت محمد اشرف غنی رئیس یک بخش از دولت چند سره کابل از آنها خواست تا نام رهبران طالبان به شمول ملا هبت الله آخندزاده در لیست تحریم های این سازمان قرار بگیرد؛ هم اکنون همان هیات دوباره به کابل آمده و این بار عبدالله عبدالله رئیس دیگر این دولت از آنها همان درخواست تکراری را کرده است.

طالبان می افزاید که چنین لیست هایی که از سوی آمریکا و سازمان ملل متحد برای گنجاندن نام هر آن کس که دوست نداشتند است، چیز تازه ای نیست. دشمنان امارت اسلامی افغانستان در گذشته ها نیز از این ابزار برای دشمنی استفاده کرده اند و بی طرفی شان را زیر سوال برده اند.

بیانیه علاوه می کند که سازمان ملل متحد بجای حل کردن مسایل پیچیده جهان، با تلاش های سیاسی نادرست، اوضاع را بدتر کرده است و بی طرفی اش را زیر سوال برده است.

طالبان می گوید “دولت چند سره کابل که رو به زوال است، با ارائه چنین پیشنهادهای بیهوده ای در تلاش برای مشروعیت برای خود است. اما ملت افغانستان هرگز این چنین رژیمی را نخواهند پذیرفت. دولت کابل اعتبار جهانی اش را از دست داده و هیچ دستاوردی به جز ترویج نفاق و فساد اخلاقی و مالی نداشته است.”

این گروه همچنین به سازمان ملل هشدار می دهد که به چنین پیشنهادهایی پاسخ منفی بدهد، زیرا سازمان ملل متحد از یک سو طالبان را دعوت به آغاز مذاکرات صلح می کند، و از سوی دیگر به دولت فاسد کابل می گوید که بر روی پیشنهادهای آنان فکر می کند.

مولانا یوسف شاه سخنگوی حزب جمعیت علمای اسلام پاکستان در گفتگو با یک رسانه پاکستانی گفت که رهبر این حزب معتقد است ملت افغانستان با طالبان می باشد و تا زمانی که نیروهای خارجی در افغانستان هستند، صلح در این کشور برقرار نخواهد شد.

آقای یوسف شاه افزود که مولانا سمیع الحق در گفتگو با محمد اشرف غنی رئیس جمهوری افغانستان و حضرت عمر زاخیلوال سفیر افغانستان در اسلام آباد نیز گفته است که تا زمانی که نیروهای خارجی در افغانستان باشند، در این کشور صلح برقرار نخواهد شد.

وی علاوه کرد که آقای اشرف غنی و زاخیلوال در دیدارهایشان با مولانا سمیع الحق از وی خواسته اند تا در زمینه پروسه صلح افغانستان میان طالبان و دولت افغانستان میانجی گری کند.

مولانا سمیع الحق یک چهره مذهبی و سیاسی پاکستان که مشهور به «پدر طالبان» است و ارتباط بسیار نزدیک با ملامحمد عمر بنیانگذار گروه طالبان داشت. وی هم اکنون رئیس دانشگاه «دارالعلوم حقانیه» است. این دانشگاه محل پرورش بسیاری از چهره های برجسته گروه طالبان است.

یوسف شاه می گوید که اگر مولانا سمیع الحق نیز بخواهد که میان دولت افغانستان و طالبان میانجی گری کند، ملت افغانستان اما حضور نیروهای خارجی را در افغانستان نخواهند پذیرفت.

وی علاوه کرد: “حاکمیت دولت افغانستان تنها به مراکز ولسوالی ها محدود شده است، و بقیه خاک افغانستان توسط طالبان کنترل می شود.”

سخنگوی حزب جمعیت علمای اسلام گفت: “ملت افغانستان با طالبان است. هر زمان خارجی ها افغانستان را ترک کنند، صلح خود به خود در کشور برقرار می شود.

این گفته ها در حالی از سوی این حزب مطرح می گردد که پیش تر مولانا سمیع الحق وعده داده بود از پروسه صلح دولت افغانستان حمایت می کند.