برچسب: شیعیان

رییس‌جمهور غنی، گفته است که نیروهای امنیتی و دفاعی، جنگ را نباخته‌اند و مشروعیت کامل بین‌المللی نظام جمهوری اسلامی افغانستان پابرجا است.

آقای غنی، این سخنان را روز یک‌شنبه (۵ دلو)، در دیدار با اعضای شورای علمای اهل تشیع بیان کرد. او گفت جمهوریت، چتر و بستری است که مساوات تمام افغان‌ها در آن تامین می‌شود.

به گفته‌ی آقای غنی، انقطاع در جمهوریت، قیمت نهایت بالایی خواهد داشت. او افزود نیروهای امنیتی و دفاعی، جنگ را نباخته‌اند و ایالات متحده، شریک دولت افغانستان و نیروهای افغان است.

رییس‌جمهور گفت: «تعیین هدف ما برای صلح با دنیا و منطقه، این است که افغانستان مستقل، دارای اقتدار ملی، مردم‌سالاری و وحدت ملی باشد و طریقه‌ی ما برای مراحل دیگر گفت‌وگو، انجام با دقت، با تدبیر و اطمینان آن است.»

آقای غنی، تاکید کرد حکومت افغانستان به عذر و تسلیمی حاضر نیست و صلحی می‌خواهد که در آن بقا، رفاه و وحدت ملی باشد.

این در حالی است که در هفدهم جدی، دور دوم گفت‌وگوهای صلح در قطر آغاز شد.

تا اکنون جزییاتی از جریان این گفت‌وگوها منتشر نشده؛ اما محمدامین احمدی، عضو هیئت گفت‌وگوکننده‌ی دولت افغانستان، به تازگی گفته است، گروه طالبان به این فکر می‌کند که بدون قطع جنگ و برقراری آتش‌بس، آزادی زندانیان خود را توسط امریکا عملی کند و همچنان بدون توجه به خواست عمومی به قطع جنگ، به جنگ و خشونت زیر نام جهاد تا تشکیل نظام «ناب اسلامی» ادامه دهد.

«نیک پرت» جنرال بازنشستۀ امریکایی و بنیان‌گذار فقید برنامۀ مطالعات تروریزم و امنیت مرکز «جورج سی. مارشال» داستانی تعریف کرد در مورد پسر جوانی در پشاور که مادرش می‌آید تا او را از خانۀ همسایه تحویل بگیرد، اما وی نگران شد، وقتی همسایه به او گفت که نمی‌تواند بلافاصله پیش پسرش برود، چون مشغول یادگیری نماز است. زمانی که سرانجام پیش مادرش آمد، وی با افتخار نشان داد که چگونه نماز خواندن را که پرستار مسلمانش در پاکستان به وی آموخته، یاد گرفته است، زیرا احساس کرده که یک پسر کاتولیک در سن او باید بداند چگونه آن را بخواند.

چنین حکایتی در پاکستان مربوط به دهۀ ۱۹۵۰ عجیب نبود. چند سال بعد، محمد علی جناح بنیان‌گذار و اولین رییس جمهور پاکستان، از پاکستانی‌ها خواست که به پلورالیزم مذهبی احترام بگذارند. به رغم تلخی و خونریزی همزمان با تجزیه از هند و آغاز درگیری کشمیر، بنیان‌گذاران پاکستان از پلورالیزم مذهبی استقبال و آن را تشویق کردند. فهرست تعطیلات رسمی پاکستان را در ۱۹۵۳ در نظر بگیرید: نه تنها اعیاد مسیحیان-کریسمس و عید پاک- بل جشنوارۀ چراغ و نور دیوالی، هندو، جین و سیک؛ هولی، رنگ‌های هندو و Dussehra (جشنوارۀ هندوها که پیروزی خیر و شر را جشن می‌گیرد) را نیز شامل می‌شود.
پاکستان سال گذشته و رویای بنیان‌گذاران جمهوری اسلامی پاکستان، اکنون شباهت چندانی به با هم ندارند. پاکستان امروز به کشوری تبدیل شده است که قضات آن پس از مجبور کردن مردی که همدست قاتل خبرنگار امریکایی است به «اعتراف» به یهودیت جلو دوربین، او را آزاد می‌کند. کشوری است که در آن اعضای اقلیت‌های مذهبی به طور معمول به اتهامات دروغین کفر، با مرگ روبرو می‌شوند. جمعیت هندوهای پاکستان کاهش یافته و اکنون به سمت انقراض پیش می‌رود. نه تنها مسیحیان بلکه شیعیان که ده درصد جمعیت این کشور را تشکیل می‌دهند، با تبعیض روبرو هستند و با اتهامات بدبینانه و مخرب کفرآمیز هدف قرار می‌گیرند. احمدی‌های پاکستان که مقامات دولتی آنان را برای پیگرد قانونی انتخاب می‌کنند، بیشتر رنج می‌برند. همین تابستان گذشته، پس از اینکه «خالد خان» اسلام‌گرا، «طاهر احمد نسیم» یک پاکستانی-امریکایی و عضو فرقه احمدی را به قتل رساند، فرد مسلح نوجوان با افسران عکس گرفت که به نظر می‌رسید حامی عمل خان بودند.
تحمل‌ناپذیری مذهبی پاکستان اکنون وارد صحنۀ بین‌المللی شده است. پاکستان در کنار ترکیه، آذربایجان، عربستان سعودی و یمن، هیچ ارتباط دیپلماتیک با ارمنستان ندارد. بیشتر کشورها اختلاف قره‌باغ را دلیل عدم روابط خود عنوان می‌کنند. آذربایجان، ترکیه و پاکستان نیز این کار را انجام می‌دهند اما فراتر می‌روند: الهام علی‌اف رییس جمهور آذربایجان بارها تمام ارمنستان، از جمله ایروان را مدعی شده است. رجب طیب اردوغان رییس جمهور ترکیه در مورد ایجاد «ارتش اسلامی قفقاز» سخن‌ می‌راند. پاکستان حتی ارمنستان را به عنوان یک کشور به رسمیت نمی‌شناسد. بر بنیاد گزارش‌ها، پاکستان همچنان در جریان جنگ نگورنه-قره‌باغ، جنگجویانی را برای مبارزه علیه ارمنستان فرستاد. در حالی که پاکستان از حمایت دیپلماتیک آذربایجان در مورد کشمیر برخوردار است، اما به نظر می‌رسد مشکل، بیشتر این واقعیت باشد که ارمنستان کشوری مسیحی است که با یک کشور مسلمان اختلاف دارد.
به نظر می‌رسد «محور شر» جدیدی در حال شکل‌گیری است. عمران خانِ نخست‌وزیر، پاکستان را از نظر نظامی و دیپلماتیک به ترکیه نزدیک‌تر کرده است. هر دو کشور به مسیحیان، شیعیان و اقلیت‌های مذهبی سخت می‌گیرند. به نظر می‌رسد هر دو نه تنها در قره‌باغ کوهستانی، بلکه در ارمنستان نیز مایل به تشویق نسل‌کشی علیه ارامنی‌ها هستند. خان و اردوغان همچنین بازگشت آزادی‌های دموکراتیک و مطبوعات را اداره می‌کنند. ترکیه با بقایای داعش در سوریه رابطه عاشقانه برقرار کرده است، در حالی که رهبران پاکستان از طالبان و سایر گروه‌های تروریستی حمایت می‌کنند.
فاجعه، رهبری سیاسی است. اکنون پاکستان در مسیر حرکت خود قرار دارد تا، یا به یک دولت سرکش تبدیل شود یا به یک کشور شکست‌خورده. با این حال، آیندۀ آن غیرقابل گریز نیست. اگر قرار است که پاکستان موفق شود، پس باید از گذشتۀ خود الهام بگیرد؛ زمانیکه مقامات پاکستانی به آزادی مذهبی هم در خانه و هم در خارج احترام می‌گذاشت و درک می‌کرد که رهبریت و احترام از پشتیبانی تروریزم یا عذرخواهی از نسل‌کشی به دست نمی‌آید، بلکه از به رسمیت شناختن هر کشوری ناشی می‌شود – حتی با اکثریت مسیحی – حق حیات دارند.

منبع: نشنل انترست

شورای انقلابی اتفاق اسلامی در سال 1358  سمبل وفاق هزاره ها

در سال 1358 هجری شمسی شورای انقلابی اتفاق اسلامی توسط برخی از رهبران جهادی شیعه در  افغانستان شکل گرفت. این شورا را که می توانستیم به نوعی یک دولت خودگردان بنامیم اما در ادامه از هم گسیخت و تبعات تلخی برای مردم به بار آورد.

مسیح ارزگانی، کارشناس مسائل سیاسی، در این مورد می نویسد:«بی‌گمان یکی از افتخارات سیاسی ـ تاریخی بی‌نظیرِ هزاره‌ها/شیعیان، تأسیس دولتِ خودگردانِ «شورای انقلابی اتفاق اسلامی» در تابستان 1358 بود. آن رویداد بی‌سابقه از چند ساحت، واجد اهمیّت فراوان بود:

اولین نکته اینکه، تمام اقشار و اصنافِ اجتماعی (روحانیون، خوانین، تحصیل‌کرده‌ها، قوماندانان و …) به نمایندگی از مناطق و ولایات مرکزی متفقاً در فرایندِ تأسیس سازمان مذکور مشارکت داشتند و برای اولین‌باز چنان وفاق و اجماعی در جامعۀ هزاره شکل گرفت.

به گفته آقای ارزگانی دومین نکته حائز اهمیت در مورد این شورا انتخاب رئیس تشکیلات نوتأسیس (مرحوم بهشتی) و دو معاون او (صادقی نیلی و صمدی جاغوری) و سایر مسئولان آن ادارۀ موقت، در یک فرایندِ آزاد و رقابتی با رأی و نظر نمایندگان مناطق مختلف صورت گرفت که این تحوّل نیز بی‌سابقه بود.

چنانکه از نام آن تشکیلات (شورای انقلابی اتفاق اسلامی) هویداست، ادارۀ موقت شورای اتفاق، نهادی بود بر پایه‌ی تصمیم‌گیری جمعی و مشارکتی؛

آقای ارزگانی در ادامه در فیس بوک خود می نویسد:« در حالی که سایر ولایات افغانستان از آشفتگی، بی‌سامانی، ملوک الطوایفی و فقدان نظم و امنیت رنج می‌بردند، منطقه‌ی هزاره‌جات و نواحی پیرامونی آن به برکت تشکیل شورای اتفاق، از نظم و امنیت و حاکمیتِ بی‌سابقه برخوردار گردید.»

قلمرو دولت خودگردانِ شورای اتفاق، اقلیم وسیعی از بلخاب در شمال تا قره‌باغ در شرق و از کوتل اونی در حوالی کابل تا ارزگان و غور را در بر می‌گرفت و متصرّفات شورا از نظر وسعت جغرافیایی، از قلمرو حکومت کابل زیاد تر بود.

هرچند با بروز شکاف‌ها و درگیری‌ها در صفوف بنیانگذارانِ شورای اتفاق و فروپاشی آن در سال 1364، تراژدی غمباری در تاریخ هزاره رقم خورد و تخریبِ آن دولتِ فراگیر و خودگردان، تلخ‌ترین خطا و جفای سیاسی ـ تاریخی رهبران جامعه‌ی هزاره بود؛ اما با همه‌ی این احوال، تأسیس حکومت نیمه‌مستقل شورای اتفاق در آن زمینه و زمانه، یک نقطه‌ی عطف و یک جهش سیاسی ـ انقلابی بی‌نظیر در تاریخ هزاره‌ها بود.

برای من قابل درک نیست کسانی که چراغ به دست، ویرانه‌های تاریخ را کاوش می‌کنند؛ تا کدام افتخار یا فضیلتِ سیاسی، فرهنگی و مبارزاتی برای هزاره‌ها پیدا کنند؛ چرا و به چه دلیل از این افتخار و شاهکارِ سیاسی ـ تاریخی هزاره‌ها یاد نمی‌کنند؟

باز برای من قابل درک نیست، قلم‌فرسایانی که در تقبیح یا تحسین «سقوط افشار» چندین جلد کتاب نوشته‌اند، چرا تا کنون هیچ مطالعه و تحقیقی در باب و ابعاد آن رویداد پراهمیّت انجام نداده‌اند؟

مسیح ارزگانی می افزاید:«چندی پیش، کسی از مشهد با من تماس گرفت و گفت: ما می‌خواهیم برای مرحوم بهشتی یک یادنامه تدوین کنیم، آیا شما در آن سهم می‌گیرید؟ گفتم: به جای نوشتن یادنامه‌ای بدون خواننده برای مرحوم بهشتی، روی شاهکار ماندگار او یعنی دولتِ خودگردان شورای اتفاق، مطالعه و تحقیقِ میدانی و منصفانه انجام دهید؛ تا مرحوم بهشتی خود به خود در تاریخ ماندگار شود.»

امرالله صالح، معاون اول ریاست‌جمهوری می‌گوید از طرف «طالبان داعشی» در یک پیام کتبی هشدار دریافت کرده‌اند که اگر زندانیان‌شان اعدام شد، کابل را به مسلخ (کشتارگاه) شیعیان تبدیل خواهند کرد.

آقای صالح صبح امروز (شنبه، ۲۲ قوس) در صفحه‌ی رسمی فیس‌بوک خود نوشت «طالبان داعشی» همچنان هشدار داده‌اند که افراد اختطاف‌شده را سر خواهند برید.

صالح همچنان نوشته است: «من به ریاست امنیت ملی کابل هدایت دادم که تمام طالبان داعشی که در چنگال قانون هستند به شبکه‌های خود پیام بدهند که دولت همه شجره‌ی آنها را می‌شناسد. این‌که تا اکنون مهار نشده‌اند بحث علیحده است که رابطه‌ی مستقیم به قابلیت‌ها و توانایی ما دارد.»

معاون اول ریاست‌جمهوری در عین حال تأکید کرده است هیچ تهدیدی مانع معرفی چهره‌ی «آدم‌کشان» نخواهد شد. او یک‌بار دیگر از قوه‌ی قضاییه‌ی کشور خواسته است که این «خوانخوارها» را محاکمه‌ی علنی کرده و به روند دادگاهی کسانی‌که قبلا بازداشت شده‌اند، سرعت بدهد.

محمد محقق، رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان به این یادداشت امرالله صالح واکنش نشان داده است. او در صفحه‌ی رسمی فیس‌بوک خود نوشته است: «مسئولین باید در تبلیغات‌شان مسئولانه عمل کنند، روایت شیعه‌کُشی طالبان در کابل ناامنی روانی را تشدید می‌کند.»

شاه حسین مرتضوی، مشاور فرهنگی رییس‌جمهور اشرف غنی نیز این یادداشت صالح را «شیعه‌هراسی» خوانده است.

مرتضوی نوشته است: «داعش و طالبان دشمن بشریت و افغانستان اند. ما نباید در اطلاع‌رسانی به شیعه‌هراسی دامن بزنیم. نوع و شیوه اطلاع‌رسانی ما باید مسلکی شود و به جنگ روانی دشمن کمک نکند.»

به دلیل نفوذ اجتماعی و سیاسی شیعیان عراق و تاثیر گذاری بر وضعیت شیعیان در سایر کشورهای عربی در سطح منطقه ای، عراق را ایران عرب می گویند. زیرا شیعیان در عراق علاوه بر ان که جمعیت قابل ملاحظه ای را تشکیل می دهند، تاثیر گذاری جدی در سطح منطقه ای نیز دارند. دلیل این امر به موقعیت ژیو استراتژیک عراق و جایگاه سیاسی و مذهبی این کشور در جهان تشیع باز می گردد.

اکنون مهم ترین پرسش این است که ایا «بایدن» طرح تجزیه عراق را اجرا خواهد کرد؟ با اعلام پیروزی «جو بایدن» طراح نظریه تجزیه عراق در انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا، نحوه تعامل او با پرونده عراق چگونه خواهد بود؟ بویژه که وی با چالش لاینفک بودن دو پرونده ایران و عراق مواجه است. در حالی که هر دو نامزد دموکرات و جمهوری‌خواه ریاست‌جمهوری آمریکا در کمپین‌ها و مناظرات انتخاباتی خود از پرداختن به پرونده عراق پرهیز کردند تا از پیامدهای منفی اظهارنظر درباره عراق بر انتخابات در امان بمانند اما هر دو به خوبی از اهمیت این پرونده برای سیاست خارجه آمریکا آگاه بودند و هر یک برای تعامل با این پرونده، شیوه‌ خاصی و چه بسا متفاوتی را در سر می‌پروراندند.

هرچند که بررسی موضع‌گیری‌های غیر انتخاباتی هر دو طرف نشان می‌دهد که هر دو از تجزیه این کشور استقبال می‌کنند.حال که انتخابات پایان یافته و تا ورود «جو بایدن» به کاخ سفید راهی نمانده، وی باید موضع مشخصی برای عراق داشته باشد. وی که صاحب نظریه تجزیه عراق به سه اقلیم کردی، سنی و شیعی است و اشراف ویژه‌ای بر روی پرونده عراق دارد و تاکنون ۲۷ سفر به این کشور داشته و روابط نزدیکی با برخی سیاستمداران عراقی دارد، شاید بتواند بیش از ترامپ در این پرونده برای واشنگتن دستاورد کسب کند.با توجه به انتظاراتی که از رئیس‌جمهور جدید آمریکا می‌رود، از «جو بایدن» دموکراتی که پشت درهای کاخ سفید منتظر ورود است، خواسته خواهد شد که تغییرات زیادی ایجاد کند.

سازماندهی و بازترسیم وجهه آمریکا که به دلیل اقدامات رئیس‌جمهور سابق متزلزل شده، بر گردن او خواهد بود. رئیس‌جمهوری که اگر قرار بود چهار سال دیگر باقی بماند، بزرگترین کشور جهان را به هرج و مرجی بی‌پایان می‌کشاند.موضوع عراق که این‌بار در رقابت‌های انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا وارد نشد، یک پرونده دایمی بر روی میز رئیس‌جمهور جدید آمریکا خواهد بود. رئیس‌جمهور دموکراتی که در دوره ریاست‌جمهوری «جورج بوشِ» پسر به آغاز جنگ در عراق رای داد و پس از آن نظرش را تغییر داد.این دموکرات از طرفداران تجزیه و تقسیم عراق بود.

زمانی که او یک عضو در مجلس سنا در سال ۲۰۰۶ بود،در روزهایی که نیروهای آمریکایی زیر آتش نیروهای مقاومت عراق بودند و شمار حملات روزانه آنها علیه آمریکایی‌ها به هزار بار هم می‌رسید، در آن‌روزها، بایدن پیشنهاد تقسیم عراق به سه منطقه نیمه خودمختار شیعی، سنی و کُردی را ارائه کرد. وی معتقد بود که این تقسیم به نیروهای آمریکایی اجازه خواهد داد تا در سال ۲۰۰۸ از عراق عقب‌نشینی کنند در غیر این صورت، عراق وارد گردابی از خشونت طائفه‌ای خواهد شد که ممکن است به عدم ثبات در منطقه منجر شود.پیش‌بینی بایدن محقق شد و مدت کوتاهی پس از آن، جنگی طائفه‌ای در عراق آغاز شد که بیش از دو سال طول کشید. به این ترتیب عراق، وارد یک تونل فرقه‌ای و طائفه‌ای شد که به نظر می‌رسد به خوبی از سوی کهنه‌کاران سیاست آمریکا برنامه‌ریزی و طراحی شده بود. بایدن ۲۷ بار به عراق سفر کرده است و رابطه خوبی با این پرونده و سیاستمداران عراق دارد.

لذا انتظار می‌رود که وی به شیوه‌ای متفاوت از ترامپ جمهوری‌خواه با این پرونده برخورد کند. برخی همپیمانان آمریکا در عراق ترامپ را به عنوان سلاحی برای کاهش نفوذ ایران در کشورشان می‌دیدند. البته ترامپ چنین خواسته‌ای را محقق نساخت و هیچ اقدامی جز یک تهدید به بستن سفارت آمریکا در بغداد که در دوره او به سیبل حملات راکتی عراقی‌ها تبدیل شده بود، نکرد. بنابراین اگر بایدن به دنبال موفقیت در پرونده عراق است اکنون باید دیدگاه خود را از نو سازمان‌دهی کند زیرا عراق امروز عراقی نیست که بخواهد تئوری تقسیم آن به سه منطقه نیمه خودمختار را اجرایی کند. عراق امروز در بدترین مراحل تاریخی خود قرار دارد و حتی آمریکایی که از حمایت و همراهی گروه‌های سیاسی متعددی در عراق برخوردار بوده امروز خود را در لحظه‌ای خارج از حساب و کتاب‌های این کشور می‌بیند و نه زمینی دارد و نه نفوذی و نه حتی قدرت در دخالت برای تصمیم‌گیری‌های سیاسی. فشار اقتصادی فوق‌العاده ترامپ علیه ایران موجب شد که این کشور به گزینه افزایش نفوذش در عراق روی بیاورد و به مدد همین سیاست آمریکا، عراق به عنوان حیاط خلوت ایران راهی برای دورزدن تحریم‌ها به شمار آمد.

اکنون به نظر نمی‌رسد که بایدن بخواهد مانند ترامپ با دو پرونده عراق و ایران که اکنون در حکم یک پرونده هستند و هر یک بر دیگری تاثیر دارند، برخورد کند. وی تلاش خواهد کرد تا توافق جدیدی با ایران امضا کند و ممکن است که به بازگشت مشروط به توافق هسته‌ای منجر شود. این چیزی بود که ترامپ نیز آن را می‌خواست اما عدم سازش ایران و عدم تمایلش به امتیازدهی این توافق را تا زمان آمدن رئیس‌جمهور جدید آمریکا به تاخیر انداخت.بر اساس این تحلیل، آمریکا پس از ترامپ به دنبال آن است که منافع از دست رفته خود در عراق را بازپس‌ گیرد.

منافعی که به دلیل نفوذ ایران که هرگونه حضور آمریکا در عراق را ـ به ویژه پس از ترور جنرال قاسم سلیمانی فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران در اوایل سال جاری میلادی در نزدیکی میدان هوایی بغداد- رد می‌کند و نیز به دلیل سیاست‌های ترامپ از جمله تهدید زیاد و اقدام اندک، اکنون از دست رفته است.البته با بعید ندانستن خیز آمریکا برای تجزیه عراق به بهانه فشار بر ایران این نتیجه‌ به دست می اید: درست است که بایدن صاحب نظریه تقسیم عراق به سه اقلیم نیمه خودمختار است اما شاید دیگر، وی تمایل چندانی به اجرای این نظریه نداشته باشد به ویژه که منافع آمریکا تا به این لحظه در یکپارچگی عراق نهفته است اما این احتمال وجود دارد در پی مخالفت ایران با گشودن راه بر روی حضور و نفوذ آمریکا در عراق، بار دیگر نظریه قدیمی بایدن در این‌باره احیاء و مطرح شود. به ویژه که برخی سیاست‌مداران عراقی هنوز علنا از ضرورت ایجاد اقلیم‌های فدرالی بر اساس اصول طائفه‌ای و نژادی سخن می‌گویند. پس آیا بایدن به عملی شدن چشم‌انداز ایجاد این اقلیم‌ها تسریع خواهد بخشید یا منازعه نفوذ ایران-آمریکا به امر دیگری منتهی خواهد شد؟

داکتر عبدالطیف نظری

رئیس‌جمهور ضمن خوش‌آمدید به حضار، فرا رسیدن دهه محرم و سالروز شهادت حضرت امام حسین‌(ع) و یاران وی را به مردم افغانستان تسلیت گفته و افزود: حضرت امام حسین(ع) یک خط عدالت را در برابر ظلم ترسیم کرد.
رئیس‌جمهور گفت که همگرایی و وحدت مردم افغانستان بی‌نظیر است، هدف قراردادن هزاره‌ها و شیعه‌ها، قابل قبول نیست و باید در مقابل این عمل غیر اسلامی و انسانی تروریستان، اقدام همه جانبه صورت گیرد.
وی افزود تصمیم و ارادۀ ما برای این هدف جدی است و تغییرات در بخش امنیتی کابل به همین منظور صورت گرفته است. رئیس‌جمهور از همکاری مردم با نیروهای امنیتی قدردانی نمود و بر تقویت این همکاری‌ها، تأکید نمود.
اشرف غنی تأکید کرد باید واسطه‌گری و بی‌کفایتی ختم‌شود و افراد توانمند، جای افراد ناکار آمد و بی‌ظرفیت را که با واسطه منصوب شده اند بگیرند.
وی از مردم خواست که برعملکرد نهادهای امنیتی‌ نظارت نموده و هر آمر حوزه و یا فرد امنیتی بی کفایت را شناسای نماید ود و در این زمینه خواستار همکاری همه‌جانبۀ مردم شد.
آقای غنی به فرمانده پولیس کابل دستور داد تا در اصلاح حوزه‌های امنیتی اقدام نماید و افراد واجد شرایط را تشخیص و دراین بخش‌ها مقرر کند.
همچنان به وی دستور داد تا پیشنهاد اعمار ساختمان حوزه های ۱۳ و ۱۸ را ترتیب و از طریق بخش بنایی دولتی، در زمینه اقدام نماید.
همچنین رئیس‌جمهور به ریاست عمومی امنیت ملی دستور ‌داد تا در پوشش استخباراتی غرب کابل در همکاری با مردم به شمول وکلای گذر، متنفذین و کسبه‌کاران، به نتیجه برسد و ۱۰ عراده وسایط آمبولانس و نیز وسایط مورد نیاز اطفائیه برای غرب کابل فراهم گردد.

رئیس‌جمهور در مورد ایجاد قطعۀ مردمی، اعمار شفاخانۀ جناح در غرب کابل و همچنان ایجاد پسته‌های بیشتر امنیتی، گفت که دراین زمینه‌ها نیاز به بررسی و بحث‌های بیشتر می‌باشد.
آقای غنی تأکید کرد که افغانستان میدان جنگ نیابتی هیچ کشوری که موجب برهم زدن وحدت ملی ما باشد، نیست و باید از این جنگ نیابتی جلوگیری شود، هر افغانستانی که در کشور سومی می‌جنگد، براساس قانون جزای افغانستان، مرتکب جرم شده است.
وی افزود اکنون جنگ سراسری علیه مردم افغانستان جریان دارد و هدف آن، تضعیف نیروهای امنیتی ودفاعی ماست و باید اجماع غیر سیاسی در حمایت از قوای امنیتی ودفاعی، شکل گیرد.
رئیس‌جمهور گفت که قوای امنیتی و دفاعی ما در حال حاضر، ظرفیت دفاع از خاک‌شان را دارند و دشمن نتوانسته است که به اهداف خود در سقوط برخی ولایات دست یابد و داعش” در ننگرهار نیز به شکست مواجه شده است.
و افزود داعش را باید از لحاظ فکری نیز شکست بدهیم و از علمای اهل تسنن و تشیع خواست تا دراین خصوص اجماع نمایند.
رئیس‌جمهور اعلام کرد جنگ کنونی چند بُعدی است که وحدت ملی، وفاق ملی، حاکمیت قانون، قوای امنیتی و دفاعی و مردم ما را هدف قرار می‌دهد و جنگ امروز، برخلاف گذشته، فاقد اصول می‌باشد.

توبی لنزر معاون نماینده خاص سرمنشی ملل متحد برای افغانستان و سرپرست یوناما گفت: “در این اواخر حملات پیهم که شیعیان را در عبادت گاه هایشان هدف قرار می دهد، قابل توجیه نیستند.”

در اعلامیه که یوناما منتشر کرده، به نقل از آقای لنزر نوشته: “حملاتی که علیه تجمعات و عبادتگاه ها انجام می شوند ناقض جدی قانون بین المللی بوده و می توانند جرایم جنگی محسوب شوند.”

یوناما می گوید که قانون بشردوستانه بین المللی حمله عمدی بر غیرنظامیان و دارایی هایشان به شمول عبادتگاه ها را منع قرار داده و طرف های درگیر را موظف ساخته است تا زمینه فعالیت علمای دین را فراهم نمایند.

در اعلامیه نوشته شده که حمله روز گذشته بر مسجد امام زمان در کابل را که باعث کشته شدن حداقل ۲۰ غیرنظامی به شمول ۷ زن و یک طفل و زخمی شدن بیش از ۳۰ تن دیگر گردید را محکوم می نماید. امکان افزایش این آمار ابتدایی وجود دارد.

همچنین گفته شده که زمانی که صدها نمازگزار به شمول شماری از زنان و کودکان در جریان برگزاری نماز جمعه بودند، حداقل دو حمله کننده که یونیفورم پولیس به تن داشتند، مسجد شیعیان را آماج قرار دادند. زمانی که یک حمله کننده کمربند انتحاری خود را بیرون از مسجد انفجار داد، حمله کننده دیگر داخل مسجد شد و بی رحمانه شمار زیادی را کشت و شمار دیگری را زخمی نمود.

گروه تروریستی داعش، شاخه خراسان مسئولیت این حمله را به عهده گرفته و گفته است که دو حمله کننده انتحاری این گروه مسجد شیعیان را در کابل هدف قرار داده است.

بر اساس معلومات یوناما، حمله روز گذشته ششمین حمله در سال جاری است که مساجد شیعیان در افغانستان را هدف قرار داده و مجموعاً باعث کشته شدن حداقل ۶۴ غیرنظامی و زخمی شدن ۱۱۸ تن دیگر گردیده است.

از میان این رویداد ها، چهار حمله در هرات و دو حمله در کابل رخ داده است. دولت اسلامی شاخه خراسان مسئولیت سه حمله از این شش حمله، به شمول حمله روز گذشته را به عهده گرفته است.

اسماعیل کاوسی، مسئول مطبوعاتی وزارت صحت امروز جمعه 3 سنبله بعد از وقوع حمله انتحاری گفته که در این حمله بیش از ۲۰ غیرنظامی کشته و ۴۰ زخمی به شفاخانه‌های شهر کابل منتقل شده‌اند.

در بین شهیدان، زنان و کودکان نیز شامل هستند.

نجیب دانش سخنگوی وزارت داخله اما می‌گوید که در حمله انتحاری به مسجد امام زمان ۱۰ غیرنظامی و 3 پولیس کشته و ۳۰ غیرنظامی و 8 نظامی مجروح شدند.

گروه تروریستی داعش مسئولیت این حمله را به عهده گرفته است.

آقای دانش، در مورد چگونگی وقوع این رویداد گفته که یک انفجار کننده انتحاری در ورودی مسجد رخ ‌داده و سپس دو نفر دیگر از مهاجمان وارد مسجد شده‌اند.

به گفته آقای دانش، حمله حوالی ساعت ۱:۲۰ دقیقه به وقت محلی انجام و نیروی ویژه پس از ساعت‌ها درگیری تمام مهاجمان را از پا درآوردند.

محمد اشرف غنی، رئیس جمهوری و عبدالله عبدالله، رئیس اجرایی افغانستان حمله به مسجد شیعیان در کابل را محکوم کردند. آقای غنی از عالمان دین خواسته تا صدای خود را در برابر این حملات بلند کنند.

ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی گروه طالبان حمله به مسجد امام زمان را نیز محکوم کرده و هدف آن را “تفرقه‌افکنی” میان مردم افغانستان خوانده است.

شاهدان رویداد می‌گویند که شماری از زنان نیز برای شرکت در نماز جمعه در طبقه دوم این مسجد حضور یافته بودند. مهاجمان شماری از نمازگزاران را به گروگان گرفته بودند.

این اولین باری نیست که گروه تروریستی داعش بر مسجد شیعیان در کشور حمله می کند. پیش از این نیز بر مسجد الزهرا، باقرالعلوم، مسجد جوادیه هرات و عزاداران در کارته سخی نیز حمله کرده بود.