برچسب: سال 2020

رویدادهای بی‌شمار امنیتی و صلح‌محور در ۲۰۲۰ به وقوع پیوست و شیوع ویروس کرونا، تغییرات اقلیمی جهان از موضوعات کلیدی این سال بود.تأثیرات منفی سیاست دونالد ترامپ در جهان، اکنون میراثی است که به جو بایدن خواهد رسید. جو بایدن زمانی پا به کاخ سفید می‌گذارد که تنش میان آذربایجان و ارمنستان بر سر منطقه‌ قره‌باغ و درگیری‌های فاجعه‌بار ایتوپیایی در افریقا جریان خواهد داشت.

چالش‌های فراروی ۲۰۲۱

در سال گذشته شیوع ویروس کرونا، اقتصاد جهان را تکان داد و گونه‌ جدید این ویروس در سال ۲۰۲۱ چالش‌های فراوانی را در برابر کشورهای مختلف خلق خواهد کرد.سال گذشته به دلیل شیوع ویروس کووید – ۱۹ کشورهای توسعه نیافته در شرایط ناگواری قرار گرفتند و کشورهای توسعه یافته نیز شرایط آن‌چنانی نداشتند تا کمک‌های انسان‌دوستانه برای کشورهای فقیر فراهم کنند. شیوع ناگهانی ویروس کرونا، روی اقتصاد بیشتر کشورهای جهان از جمله افغانستان، لیبیا، سوریه و … تأثیر منفی گذاشت.تنش‌های جنگ جهانی دوم منجر شد به این که حدود ۱۵۰ میلیون انسان زیر خط فقر قرار بگیرند؛ اما گفته می‌شود شیوع ویروس کووید – ۱۹ تأثیراتی به ‌مراتب مهلک‌تر از جنگ جهانی دوم داشت.در سودان، لبنان و ونزوئلا نرخ بیکاری رو به افزایش گذاشت و درآمد‌ها در کل افت کرد. در برخی کشورهای دیگر، پرداخت معاش نیروهای امنیتی‌شان تا هنوز به‌سختی تأمین می‌شود. شهروندان بسیار کشورها، چشم به کمک‌های مالی دولت‌ها دوختند اما؛ بیشتر دولت‌ها، از هم‌یاری شهروندان عاجز ماندند و شکاف‌ها و فاصله‌های اجتماعی عمیق‌تر شد.

آمار خشونت‌ها افزایش یافت و بی‌اعتمادی در بیشتر جوامع روزبه‌روز فزونی گرفت.جوامع در حال درگیری با چالش‌های موجود نیاز به همکاری بیرونی داشتند تا دوباره وضعیت اقتصادی‌شان بهبود یابد؛ اما نهادهای کمک‌رسان امریکایی و اروپایی علاقه‌‌ای برای حمایت طولانی‌مدت از آن‌ها نداشتند.در سوی دیگر، تغییرات اقلیمی زمین نیز زنگ خطر را به صدا درآورد و به‌عنوان یک پدیده‌ در حال گسترش، روی تمام فعالیت‌های بشری سایه افکنده است.روند تغییر اقلیمی در جهان با برخی از بازی‌های سیاسی گره‌خورده که فاجعه به وجود آورده است؛ پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهد که تغییرات آب‌وهوایی زمین، بیشتر کشورها را با چالش زیست‌محیطی، مانند فقدان مصئونیت غذا، نبود آب آشامیدنی، افزایش مهاجرت و کمبود منابع دچار کرده است.در سال‌(۲۰۲۱) هم‌چنان تنش‌ها و چالش‌های زنجیره‌ا‌ی به هم پیوند خورده و تغییرات اقلیم جهانی از شیلی تا نایجریا و امریکای مرکزی سایه پهن کرده است.روند تک‌قطبی سازی قدرت در امریکا به دلیل فقدان مدیریت جسورانه‌ دونالد ترامپ نگرانی‌های جدی را در این کشور افزایش داده و پالیسی امریکا برای نخستین بار در جهان توسعه یافته دچار بحران شده است.در حالی بیشتر کشورهای جهان نگران اوضاع پیش آمده هستند، دونالد ترامپ هفته‌های اخیر خود را در دفتر ریاست جمهوری با بی‌قراری سپری می‌کرد و تلاش داشت تا در آستانه‌ آمدن جو بایدن -رییس جمهوری منتخب امریکا- به کاخ سفید یک میراث‌ چالش آفرین را به دوش او بگذارد.

دونالد ترامپ تلاش می‌کند تا با استفاده از کینه‌ توزی‌های سیاسی برای رقیب خود دام پهن کند. تحریم‌های اقتصادی بالای ایران از اهداف مهم دونالد ترامپ بود؛ اما به‌نظر می‌رسد که جوبایدن تلاش دارد تا دوباره به توافق برجام (۵+۱) برگردد. دونالد ترامپ برای تجدید دیدگاه دولت امریکا روی صحرای غربی مراکش، به دلیل عادی نشدن رابطه مراکش در برابر اسراییل پافشاری دارد و در آخرین روزهای ریاست جمهوری‌اش، دستور خروج نظامیان امریکایی را از افغانستان، سومالیا و عراق صادر کرد.تصمیم‌های خودخواهانه ترامپ در خصوص سیاست خارجی امریکا بی‌آنکه با بازیگران منطقه‌ای مشورت کند، فقدان مدیریت را در کاخ سفید به نمایش می‌گذارد.دلایل مختلفی برای بهتر شدن روابط اسراییل و کشورهای عربی وجود دارد.

هم‌چنان، دلایل مختلفی برای پایان نیافتن جنگ‌های بیرونی امریکا نیز دیده می‌شود. از جانب دیگر، رویکردهای سنجیده برای پایان دادن غایله‌های جهانی تا هنوز از سوی کاخ سفید روی دست گرفته نشده است.

– بایدن و عمل‌گرایی

نوشته‌های انتقادی در رسانه‌ها از سوی رقیب‌های جو بایدن به زاویه‌های مختلف رویکردهای پیشین او اشاره دارد؛ اما گروه جدید ریاست جمهوری رویکردهای متفاوتی را با رقیبان روی دست خواهند گرفت.دونالد ترامپ با دور زدن متحدان سنتی و کنار گذاشتن دوستان بین‌المللی با اندیشه تک‌قطبی کردن قدرت امریکا در جهان، رنجش خاطر و بی‌اعتمادی دوستان بین‌المللی را به جان خرید؛ اما اداره‌ جو بایدن ممکن است گفت‌وگوها را با ایران از سر بگیرد و در صورت امکان با کوریای شمالی مذاکره کند. هم‌چنان از روند آشتی در یمن و ونزوئلا حمایت خواهد کرد و همکاری‌های کم‌رنگ‌تری در جنگ پارتیزانی-جنگ چریکی- در خاورمیانه خواهد داشت.او تجربه‌های خوبی از گذشته دارد و با آینده‌نگری قوی کار خود را آغاز خواهد کرد، زیرا در قدرت هیچ‌چیزی پایدار نیست و این روند به اساس انتخابات تغییر می‌کند.

– آخرین لحظات ۲۰۲۰

ادار‌ه‌ دونالد ترامپ در آخرین ماه‌های عمرش دچار چالش شد، به‌ جای راه ‌حل‌های صلح‌آمیز و دیپلماتیک، برای پایان دادن برخی چالش‌ها دست به راه‌ حل نظامی برد و مداخله‌ امریکا در منطقه‌‌ قره‌باغ – آذربایجان که نزدیک به نیم قرن ملتهب بوده، مصداق این ادعا است.جنگ‌جویان «تایگر» در برابر حکومت فدرال روهنگیا برای حقوق مسلمانان این کشور می‌جنگند.

تنش‌ها میان شورشیان مسلمان و حکومت فدرال این کشور زمانی اوج گرفت که در ۲۰۱۷ مسلمانان در این کشور به‌شدت از طرف دولت با نسل‌کشی مواجه شدند. مسلمانان روهنگیایی پس از سقوط عرب در ۱۹۶۷ به این کشور مهاجرت کرده‌اند.راهکارهای متفاوت برای حل بحران جنگ در جهان وجود دارد؛ اما نبود یک راه حل سیاسی نظام‌مند، منجر به ادامه‌ تنش‌ها در دنیا شده است.چنان‌که در ۱۹۹۰ نیروهای آذربایجان در برابر نیروهای هیمالیایی جنگیدند و در ۲۰۲۰ با ارمنستان وارد جنگ شدند.تنش‌ها میان اسراییل و فلسطین یا اشغال بیت‌المقدس نمی‌تواند برای اسراییل مصئونیت ایجاد کند.با در نظرداشت گذشته‌ روابط بین‌المللی، شمار زیادی از کشورها مشتاق دیدن نتایج سال پیش رو هستند. ۲۰۲۰ با تمام اتفاق‌هایش به پایان رسید و ۲۰۲۱ هم‌چنان شاهد رویدادهای عجیب خواهد بود.

منبع فارین پالسی

مترجم: سید طاهر مجاب

سال 2020 میلادی با تمام حوادث نیک و بدش گذشت. برای افغانستان و مردم مظلومش اما این سال با سختی ها و چالش های زیادی همراه بود. در این سال علی رغم به جریان افتادن مذاکرات صلح در دوحه قطر جنگ و ناامنی نیز به اوج خود رسید و قربانیان جنگ افزایش یافت.

جمعه خان محمدی، استاد دانشگاه، در فیس بوکش در مورد سال 2020 میلادی می نویسد:«جنگ، ترور، انفجار همانند سال های گذشته در افغانستان ادامه یافت. در سال گذشته بیش از 18200 حمله از سوی طالبان بالای نیروهای مردمی و دولتی صورت گرفت. طالبان در سال گذشته صدها کیلومتر سرک را در افغانستان ویران کردند.»

به نوشته وی، در سال 2020 میلادی امریکا با طالبان قرار داد دوحه را به امضا رساند که قرار شد طالبان رابطه شان را با القاعده قطع و تضمین کند که از خاک افغانستان منافع امریکا و متحدنیش را تهدید نگردد. مذاکرات بین افغانی را همراه با اتش بس اغاز کند. مذاکرات بین افغانی به شکل صوری اغاز شد؛ اما چشم افغان ها به اتش بس روشن نشد. امریکا دوسیه افغانستان از کابل به اسلام اباد تحویل داد.

این استاد دانشگاه نوشت طالبان در کنار خونین ترین حملات دیگرش، به کورس کوثر دانش و دانشگاه کابل، نیز دو حمله ی وحشیانه انجام دادند که فریاد بسیاری از ازادی خواهان را در سراسر جهان بلند کرد. پدر شهید که بعد از 142 بار تماس در اخر برای دخترش نوشت: جان پدر کجاهستی؟ به شعار همدلی جهانی با قربانیان دانشگاه کابل بدل شد.

جمعه خان محمدی نوشت:«طالبان در سال گذشته، ساطور قصابی را در دست گرفتند و فقط ادم کشتند؛ تا توانستند ادم کشتند. تلاش کردند هرچه بیشتر انسان ها را در افغانستان بکشند. انان فکر می کنند؛ اگر بیشتر بشکند، بیشتر به نتیجه خواهند رسید. انان انسان های زیادی را در سال گذشته در افغانستان به قتل رساندند که خیلی ناراحت کننده بود.»

اگر تصور می‌کند که خاورمیانه به قعر رسیده و نهایتا پس از یک دهه آشفتگی، انقلاب و درگیری مجددا در حال ظهور است، احتمالا اشتباه می کنید. واقعیت‌های اقتصادی، سیاسی و اجتماعی منطقه از وحشتناک به مهیب رسیده و هیچ چشم اندازی برای پایان آنها وجود ندارد. این آشفتگی ها ممکن است هر لحظه از کنترل خارج شوند و آینده‌یی آفته با پیامدهای پیش بینی نشده بین المللی را رقم بزنند. شاید برخی کشتارها در برخی مناطق کاهش یافته باشند، اما زخم های جنگ هنوز التیام نیافته و حتی در پی همه گیری ویروس کرونا و دشواری های اقتصادی ناشی از آن عمیق تر هم شده است. دردهای خاورمیانه خیلی بیشتر از آن چیزی است که به چشم دیده می شود. منطقه در سال ۲۰۱۰ نیز در وضعیت خوشایندی نبود، اما اکنون تاثیرات ۱۰ سال خشونت و تخریب وضعیت را آشفته تر کرده است و مخاطرات آخرالزمانی امروزی می توانند نتیجه بسیار بدتری داشته باشند.

*پیش بینی یک زمستان داغ: در نومبر ۲۰۱۰ در یادداشت داخلی الجزیره در پیش بینی دمای سیاسی فصل آتی نوشتم: «زمستان داغی در پیش است. یک سری دولت های شکننده اند یا به بن بست رسیده اند و تنش ها به سمت یک بحران بزرگ، درگیری و احتمالا خشونت شدید پیش می روند. مهم است که برای انعکاس دادن سناریوهای مختلف از جمله بدترین آنها یعنی جنگ، آماده باشیم.»

فهرست کشورها طولانی بود و ویژگی‌های مشابهی با هم داشتند که از نمونه آنها می توان به تعمیق اختلاف نظرها، جمعیت ناامید شده، حاکمیت های به خطر افتاده ، بی ثباتی و تهدید درگیری و خشونت های ملی و فراملی اشاره کرد. شاید در یک قرن گذشته خاورمیانه آسیب های متعددی را متحمل شده باشد، اما در هیچ زمانی در تاریخ وضعیت این منطقه به اندازه یک دهه اول قرن ۲۱ وخیم نبوده است. اعتراضات مردمی در چند ماه تقریبا همه گیر شد و به «بهار عربی» انجامید و پس از آن هم فصلی طوفانی آمد که منطقه را به زانو درآورد.

امروز هم مانند همان زمان خشم و ناامیدی را می توان در هر گوشه ای از خاورمیانه دید. منطقه در آغاز این دهه نیز با یک بحران اقتصادی جهانی مواجه و دولت ها در آن به بی کفایتی، سرکوب و فساد متهم شده اند و در عین حال، سیاست خارجی احمقانه و بی محابای آمریکا در حمایت از استبداد هم بی ثباتی ها را تشدید کرده است. منطقه این بار نه از آسیب های یک دهه، که از دو دهه جنگ و درگیری رنج می برد: جنگ های داخلی، جنگ های نیابتی و جنگ های امپریالیستی که سوریه، لیبی، یمن و عراق را نابود کرده، از نمونه این درگیری ها هستند. در حقیقت، مالیخولیای سال ۲۰۱۰ در برابر آشفتگی های سال ۲۰۲۰ هیچ است.

*از بد به بدتر: اگر در سال ۲۰۱۰ «روند صلح» اسرائیل و فلسطین به بن بست رسیده بود، امروز کلا مرده است. اشغال نظامی تعمیق شده و تنش ها بر سر برنامه اسرائیل برای الحاق کرانه باختری افزایش یافته است. دولت دونالد ترامپ در چهار سال گذشته با حمایت از سیاست های توسعه طلبانه اسرائیل، خروج از توافق هسته ای ایران و اعمال تحریم های شدیدالحن علیه این کشور و دیگر اقدامات، به تنش ها در خلیج فارس و در خاور نزدیک دامن زده است.

روند اقدامات تلافی جویانه بین ایالات متحده و ایران به ویژه اگر ترامپ در انتخابات ماه نوامبر مجددا رای بیاورد، ممکن است به درگیری های تمام عیار بینجامد و در صورت وقوع چنین درگیری، کشتار و تخریب جنگ امپریالیستی علیه یک قدرت منطقه ای ورای حد تصور خواهد بود.

آفریقای شمالی و منطقه ساحل همچنان از شورش، خشکسالی و اختلافات منطقه ای رنج می برند و این در حالی است که جنگ داخلی در لیبی با افزایش مداخلات نظامی خارجی از کنترل خارج شده است. حتی کشورهای کوچک تر منطقه مانند تونس، لبنان و اردن هم درگیر بی ثباتی و تنش های شدید هستند. امارات متحده عربی دیگر به یک عامل بی ثبات کننده تبدیل شده و از لیبی تا یمن نقش ارتجاعی مخرب بازی می کند. تونس که تنها داستان موفقیت «بهار عربی» قلمداد می شد، در بی ثباتی سیاسی و گرفتاری های اقتصادی قرار دارد و لبنان و اردن با تحولات اجتماعی و تابوت های خالی دست و پنجه نرم می کنند.

کاهش قیمت نفت در بازار جهانی همه کشورهای منطقه که کشورهای تولید کننده انرژی هستند را متضرر کرده و به افزایش بیکاری، خدمات عمومی بی کیفیت تر و بی ثباتی بیشتر انجامیده است.

اوضاع منطقه برای مدت طولانی به شدت وخیم بوده و برای خنثی کردن آسیب های چند دهه گذشته به چیزی ورای سقوط معجزه آسای دیکتاتوری های سرکوبگر و عقب نشینی پشتیبانان بین المللی آنها نیاز است. مردم منطقه در دو دهه گذشته نشان دادند که می توانند از وقوع یک فاجعه نهایی جلوگیری کنند و به جای شورشی تاریک و خشونت آمیز، مسیر روشنفکری و صلح آمیز را انتخاب کنند. اکنون هم تصمیم آنها درباره چگونگی تغییر واقعیت غیرقابل تحمل امروزی، تاثیر زیادی در شکل گیری آینده آنها خواهد داشت.

الجزیره

برگردان: گنجی

ارگ با نشر خبرنامه ای گفته است که این اظهارات را خانم ماریسه پاین وزیر دفاع کشور استرالیا در دیدارش با محمد اشرف غنی کرده است.

در این دیدار وزیر دفاع آسترالیا از تداوم کمک های آسترالیا به افغانستان در عرصه های مختلف بخصوص در بخش نظامی به رئیس جمهور غنی اطمینان داد و افزود که آسترالیا به همکاری های همه جانبه خویش با افغانستان متعهد است.

در خبرنامه امده است که اشرف غنی در سومین روز سفر رسمی اش به آسترالیا عصر امروز به وقت محلی در اقامتگاه اش با خانم ماریسه پاین وزیر دفاع آسترالیا دیدار کرد.

محمد اشرف غنی رئیس جمهوری گفته که آسترالیا در عرصه مبارزه با تروریزم تعهد قوی دارد و در این راستا منحیث یک شریک استراتیژیک در کنار افغانستان خواهد بود.

آقای غنی از همکاری های آسترالیا به افغانستان در عرصه های مختلف بخصوص آموزش نیروهای خاص و همچنان فعالیت ها و قربانی های آنان در ولایت ارزگان قدردانی کرد.

رئیس جمهوری خاطر نشان کرد که جنگ جاری در افغانستان جنگ داخلی نیست، بلکه این جنگ تحمیل شده از سوی تروریزم بین المللی و مافیای مواد مخدر است که نیروهای امنیتی و دفاعی ما با شجاعت و قهرمانی در مقابل آنان می رزمند.

وزیر دفاع آسترالیا در مورد وسایل پیشرفته خنثی سازی ماین به رئیس جمهور معلومات داد که با توجه به شرایط افغانستان ساخته شده و در اختیار نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان قرار داده شده است.

رئیس جمهور کشور گفت: “۲۰ گروه تروریستی در افغانستان فعالیت دارند و تلاش دارند تا افغانستان را به مرکز بی ثباتی مبدل سازند، اما آنانرا اجازه نخواهیم داد، زیرا ما می خواهیم منطقه را به مرکز اتصال، همکاری های اقتصادی، آسایش، ثبات و تجارت تبدیل نمائیم.”

براساس تعهدات انجام شده تا سال 2017؛ جامعه بین المللی متعهد به کمک نیروهای امنیتی و بخش های زیربنایی کشور است.

به نقل از گزارش روزنامه واشنگتن پُست، ریچارد اولسن، نماینده ویژه امریکا در امور افغانستان و پاکستان، روز گذشته سه شنبه در شورای اتلانتیک گفته است که ایالات متحده به حمایت از نیروهای امنیتی افغان تا سال 2020 ادامه می‌دهد.

وی می‌افزاید: به علاوه سه میلیارد دالر که از کانگرس درخواست شده است، باراک اوباما، رییس جمهوری، تا سال 2020 میلادی، به نیروهای امنیتی افغان، سالانه یک ملیارد دالر کمک می‌کند.

اولسن تایید می‌کند که اداره رییس جمهوری، در سال روان میلادی، رقم 9800 نظامی کشورش در افغانستان را کاهش نمی‌دهد و در سال 2017 این رقم را به 5500 نظامی کاهش خواهد داد که تنها در پایگاه های کوچک نظامی مستقر خواهند بود.

این مقام امریکایی می‌افزاید، به احتمال قوی سازمان ناتو در سال 2017 تقاضای حضور نه هزار نظامی در افغانستان را خواهد کرد.

به نقل از منبع، حمایت از نیروهای امنیتی افغان، این نیروها را کمک خواهد کرد که بیشتر تقویت شوند و از سوی دیگر، طالبان مذاکرات صلح را بپذیرند.

 

میرامان الدین حیدری، معین امور زراعت و مالداری وزارت زراعت امروز به رسانه ها گفت که دولت سالانه یک میلیون تُن غله وارد می کند تا نیازهای کشور مرفوع شود.

آقای حیدری افزود که غله مورد نیاز کشور در سال 6 میلیون تُن است که 5 میلیون تُن آن در کشور تولید می شود و با استراتیژی وزارت ممکن است تا سال 2020 به خود کفایی غله برسیم.

این گفته های در حالی از سوی معین وزارت زراعت ایراد می شود که به گفته برخی از مقامات؛ افغانستان بین سال های 1972 تا 1979 از نظر غله خودکفا بوده است.

اکنون وزارت زراعت و مالداری درصدد است که با یک استراتیژی مشخص تا سال 2020 از نظر تولید غله به خودکفایی برسد.

معین وزارت زراعت و مالداری می گوید که برای رسیدن به این هدف، کشاورزان از ماشین های پیشرفته، مواد زراعتی با کیفیت و بذرهای اصلاح شده استفاده می کنند.

گفتنی است که زمین های بایر و هموار فراوانی در ولایت هرات، فراه، نیمروز، هلمند و چندین ولایت جنوبی کشور وجود دارد که با برنامه ریزی دقیق می توان از آن بهره برداری کرد.

از سوی دیگر به دلیل نبود زیربناهای صنعت؛ اکثر مردم به زراعت و مالداری مصروف هستند و بر اساس گزارش های نشر شده حدود 70 درصد مردم از طریق کشاورزی و مالداری امرار معاش می کنند.

لازم به ذکر است که بیش از یک دهه اخیر، نهادهای مرتبط به زراعت و دولت توجه چندان به این بخش از زندگی مردم نکرده است و هنوز کشاورزان و مالداران کشور با کاستی هایی مواجه هستند.