یکی از این زندانیان که مدتی را در زندان ولایت هرات بسر برده، بدون ذکر نامش به خبرنگار خبرگزاری رها می گوید: «به مدت دو ماه در زندان مرکزی ولایت هرات توسط حاکمیت طالبان در زندان بودم و طی این مدت باید هزینه سه وقت مخارج خورد و خوراک روزانه را خودم پرداخت می کردم.»
وی گفت که روزانه بین 100 الی 250 افغانی بابت هزینه خورد و خوراکش به مسئولین زندان پرداخت می کرده است.
او با اشاره به تحریم ها علیه طالبان و افزایش قیمت های مواد غذایی در کل کشور، می گوید که قیمت مواد غذایی برای زندانیان حتی می تواند بیشتر هم باشد که نگرانی شدیدی برای زندانیان حال حاضر طالبان به بار آورده است.
این زندانی پیشین طالبان می گوید که طی مدت دو ماهی که در زندان بسر برده، با شستن لباس های دیگر زندانیانی که وضعیت مالی خوبی داشتند توانسته مخارج خورد و خوراک خود را تامین کند.
او می گوید قیمت شستن هر یک دست لباس در زندان مرکزی ولایت هرات معمولا بین 10 افغانی الی 30 افغانی عرف بوده و او برای تامین مخارج روزانه اش حداقل باید روزانه 7 تا 10 دست لباس را می شست.
وی علاوه کرد که تا طی این مدت هیچ کمکی از سوی مدیریت زندان مرکزی ولایت هرات به او نشد و او باید تمام هزینه ها را خودش پرداخت می کرد.
«نجیب الله» که پدرش هم اکنون در زندان مرکزی ولایت هرات بسر می برد نیز تایید می کند که اگر کسی هم اکنون توسط حاکمیت امارت اسلامی طالبان زندانی گردد، باید هزینه خورد و خوراک و دیگر مخارج داخل زندان را خودش پرداخت کند.
وی افزود که چند سال پیش پدرش با یک فردی معامله ای داشت که دعوای آن معامله در همان زمان حل و فصل گردید، اما حالا بعد از چندین سال دوباره این قضیه باز شده است.
نجیب الله علاوه کرد که با مشکلات فراوان موفق به شده با پرداخت پول به فرد شاکی رضایت او را بگیرد و از این رو بتواند پدرش را از زندان آزاد کند.
به گفته وی، اگر فردی چنین قضایایی داشته باشد، باید هم در بیرون و هم در داخل زندان پول پرداخت کند و هزینه بدهد تا بتواند آزاد گردد.
برخی فعالین مدنی در ولایت هرات می گویند که «امارت اسلامی طالبان در حال حاضر توانایی سیر کردن شکم های خود را ندارند چه برسد که بخواهند شکم زندانیان را سیر کنند.»
محمد عارف مجیدی، فعال مدنی در ولایت هرات به خبرنگار رها می گوید: «یکی از علت هایی که حاکمیت امارت اسلامی نمی تواند مخارج زندانیان را پرداخت کند عدم رسمیت جهانی می باشد.»
وی افزود حاکمیت امارت اسلامی بودجه بندی خاصی برای کل کشور ندارد که بخواهد بودجه خاصی را برای مخارج زندانیان در زندان ها در نظر بگیرد.
آقای مجیدی با طعنه می گوید: «با این حساب، افرادی که در شرایط حاضر به زندان های حاکمیت امارت اسلامی طالبان می روند، به ناخوداگاه دو جزا می بینند؛ یکی جزای معنوی که همان است که در زندان بسر می برند، و جزای دیگر که در همان زندان غذای خوردن نخواهند داشت و باید خودشان به هر طریقی آن را تهیه کنند.»
محمد نعیم غیور، آگاه مسایل نظامی در ولایت هرات که بیش از 40 سال در اداره جات مختلف در سطح کشور کار کرده است، می گوید که هیچ گاه سابقه نداشته که زندانیان خرج خورد و خوراک شان را خودشان پرداخت کنند.
او می افزاید که سیاست امارت اسلامی طالبان مغایر با تمام کشورهای جهان است که در آن زندانیان باید خودشان خرج خورد و خوراک شان را پرداخت کنند.
با تماس های مکرر نتوانستیم نظر مقام های طالبان را در این رابطه با خود داشته باشیم.
