سودابه یک تن از زنان تجارت پیشه و مسئول مواد تولیدی خوش مزه در بدخشان بود؛ او می گوید که در حدود یازده زن با او در این فروشگاه مصروف کار بودند اما با ایجاد تحولات اخیر همه خانه نشین شده اند.
بانو سودابه تاکید می کند که این فروشگاه از پس اندازهای زنان احیا شده بود و موادهای غذایی را تولید می کرد؛ اما اکنون مسدود شده و تمام مواد های غذایی که در خانه ها بخاطر فروش آماده شده بود فاسد شده است.
انگیزه امانی یک تن دیگر از این بانوان تجارت پیشه در بدخشان است، او کارش را با ۵۰۰ هزار افغانی آغاز کرده و تا حدود یک میلیون افغانی انکشاف داده است اما می گوید دوکانش مسدود شده و از این سرمایه کدام نفعی بدست نیاورده است.
بانو انگیزه تصریح می کند که فروشگاه ایشان با پنج بانو تنها در بخش بانوان فعالیت داشت و آقایان اجازه ورود را نداشتند.
این بانوان از حقوق بشر، جامعه جهانی و طالبان می خواهند که حقوق ایشان را نادیده نگیرند و زنان را از حق کار و تعلیم محروم نسازند.
پس از سقوط دولت و روی کار آمدن طالبان، زنان در ولایت بدخشان تنها در بخش های معارف و صحت اجازه حضور پیدا کرده اند، اما در بخش های دیگر هنوز تصمیمی به آنها ابلاغ نشده است.
