برچسب: روسیه

  • عبدالله: صلح در افغانستان نیازمند تطبیق برنامه های بزرگ منطقه ای ست

    عبدالله: صلح در افغانستان نیازمند تطبیق برنامه های بزرگ منطقه ای ست

    او این سخنان را پیش از چاشت روز چهارشنبه، بیست‌ونهم ثور، در سیمناری که به میزبانی سفارت چین، مرکز مطالعات جهانی معاصر چین و انجمن دوستی افغانستان و چین برگزار شده بود، مطرح کرد.

    این سیمنار زیر عنوان «بحث در مورد صدسال گذشته و حمایت مشترک از صلح در افغانستان» برای بزرگ‌داشت از صدمین سالروز تأسیس حزب کمونیست چین و یک ‌صدودومین سال استقلال افغانستان برگزار شده بود.

    عبدالله عبدالله در سخنرانی خود در این سیمنار بر همکاری مشترک میان دو کشور تأکید کرد و گفت که برای استفاده از فرصت‌ها و مقابله‌ها با چالش‌ها باید به صورت جدی کار کرد.

    رییس شورای عالی مصالحه ملی افزود که به رغم چالش‌های موجود، افغانستان امروز تغییر کرده است و این کشور سرمایه‌های معنوی و مادی فراوانی برای همکاری با چین و منطقه دارد.

    به گفته او، نیاز است که برای دست یافتن به صلح و ثبات به صورت مشترک کار و تلاش شود، اما صلح به صورت یک‌طرفه به دست نمی‌آید و نیازمند تعهد و کار مشترک دو طرف قضیه است.

    عبدالله عبدالله در پایان صحبت‌هایش بر گسترش روابط مردمی، روابط احزاب با حزب کمونیست چین و اعطای بورسیه‌های تحصیلی برای دانشجویان افغانستان تاکید کرد.

    این سمینار با اشتراک رهبران، بزرگان، مسوولان حکومتی، استادان دانشگاه و پژوهشگران برگزار شد.

    سانگ تاو، وزیر روابط بین‌المللی کمیته مرکزی حزب کمونیست چین نیز در این سیمنار بر تحکیم و گسترش روابط میان دو کشور تاکید کرد و حمایت چین را برای برقراری صلح اعلام کرد.

  • دیپلماسی بازی برد-برد برای افغانستان است

    دیپلماسی بازی برد-برد برای افغانستان است

    از ابتدا تا اکنون، تأکید کشورهای بیرونی بر صلح افغانستان، صلح افغانستان را به معضل و مسئله‌ی سرنوشت‌ساز برای منطقه و جهان تبدیل کرده است. ممکن است صلح افغانستان، روابط را در جهان از نو به تعریف بگیرد؛ چرا که اکثر کشورهای دخیل در معضل افغانستان، به دنبال این اند که منافع کشوری ‌شان با به قدرت گرفتن القاعده و طالبان در منطقه نابود نشود. با به میان آمدن فضای جدید، افغانستان مستلزم دستگاه دیپلوماسی قوی است که بتواند بازی را به نفع خود به پایان برساند.
    حقیقت امر نیز این است؛ صلح با طالبان بیشتر از آن که مسئله‌ی میان‌کشوری در افغانستان باشد، معضل منطقه‌ای و جهانی است و این واقعیت، برمی‌گردد به نحوه‌ی هسته‌گذاری و چگونه‌ی شکل‌گیری گروه طالبان. گروه تروریستی طالبان، نه تنها یک گروه خودجوش و شکل‌گرفته از سوی مردم افغانستان نیست؛ بلکه با پول‌های گزاف استخباراتی و سرمایه‌گذاری‌های هنگفت بعضی از کشورها در منطقه و با حمایت القاعده ایجاد شد. به همین دلیل، صلح با طالبان در میز گفت‌وگو با دولت افغانستان حاصل شدنی نیست؛ چرا که طالبان ریشه در خاک افغانستان ندارند و برای متقاعد کردن طالبان نیاز است به کشورهایی فشار آورده شود که طالبان از آن‌ها حساب می‌برند؛ در غیر این صورت، صلح با موارد و مواد پیش‌نهادی طالبان در گفت‌وگوهای صلح، چیره کردن و قدرت بخشیدن القاعده و استخبارات بعضی از کشورهای مخرب در افغانستان است.
    در زمان گفت‌وگوهای صلح افغانستان، نکته‌ی قابل تأمل، اجماع منطقه‌ای است. این اجماع، میان کشورهای قدرت‌مند در سطح جهان که همسایه‌های افغانستان نیز استند، شکل گرفته است. ترس کشورهای همسایه از حضور تروریزم در منطقه با افغانستان پساطالبانی، کاملا قابل درک است و این هراس، می‌تواند دولت افغانستان را در گفت‌وگوهای صلح قدرت‌مند کند. چین، یکی از کشورهایی است که پیوسته نگران وضعیت افغانستان بوده و برای آرامش خود نیاز می‌بیند تا طالبان را به نحوی رام‌شده و خارج از ساحت استخبارات منطقه‌ای بیبیند. هند، روسیه و ایران نیز از جمله کشورهایی استند که برای منافع خود شان دخیل در صلح افغانستان اند و بیشتر از آن‌که هوادار طالبان باشند، علیه طالبان استند؛ اما در ظاهر، مجبور اند که طالبان را تحویل بگیرند. این اجماع منطقه‌ای، انرژی آن را دارد که طالبان را به تمکین وادار کرده و افغانستان را از طالبانی شدن نجات بدهد.
    توافق‌نامه‌ی دوحه، با آن‌که صلح افغانستان را کلید زد؛ اما صلح را علیه ارزش‌هایی که با صلح شکل می‌گیرد، قلمداد و یک گروه تروریستی را بر یک دولت ساختارمند، چیره کرد. بر اساس توافق‌نامه‌ی دوحه، قرار بود امتیازهای بی‌شماری به طالبان پرداخته شود.
    آقای اتمر که روز (سه‌شنبه، ۲۸ ثور) در یک نشست مشترک خبری با فضل‌احمد معنوی، وزیر عدلیه و نماینده‌ی دادستانی کل در کابل صحبت می‌کرد، گفت: «این مسأله (رفع تحریم‌های سازمان ملل بر رهبران طالبان) هنوز برای ما مطرح نشده است.
    رهبران گروه طالبان، از سال‌ها به این طرف زیر تحریم‌ها و تعزیرات سازمان ملل متحد و شماری از اعضای این نهاد قرار دارند. کمیته‌ی تعزیرات شورای امنیت سازمان ملل متحد، از سال ۱۹۸۸ میلادی به این طرف، تعزیرات این شورا بر طالبان را نظارت می‌کند و ریاست این کمیته را هند بر عهده دارد. رابطه‌ی طالبان با هند، شبیه رابطه‌ی هند با پاکستان است. از آن‌جا که طالبان از حمایت پاکستان برخوردار اند، هند به سادگی نمی‌گذارد که تحریم‌های سازمان ملل علیه طالبان رفع شود. چندلایه‌گی و پیچیدگی گفت‌وگوهای صلح افغانستان و شکل‌گیری اجماع منطقه‌ای، دولت افغانستان را هوشیارتر از قبل در بازی صلح افغانستان کرده و می‌داند که چگونه از انرژی منطقه‌ای به نفع خود استفاده کند.
    حالا دولت افغانستان نیاز دارد که با طرحی جامع به سراغ این اجماع برود و به کشورها و دادگاهای جهانی رجوع کند. با این روش، کشورهای حامی طالبان، مجبور به تکمیل در برابر بازی جدید افغانستان خواهد بود. دولت، با این روش می‌تواند هم در برابر طالبانی شدن افغانستان مقاومت کند و هم با به میان آمدن صلح، هم‌پیمان‌های جدیدی را دریابد که از نظام افغانستان در سطح بین‌المللی محافظت کنند؛ چرا که افغانستان پیوسته از نداشتن دستگاه دیپلماسی قوی ضربه خورده و تنها راه حل معضل افغانستان نیز در همین نکته نهفته است.

    روسله یاسینزی عثمانی

  • شورای عالی دولت تشکیل می شود و عالمان دین با طالبان  دیدار می کنند

    شورای عالی دولت تشکیل می شود و عالمان دین با طالبان دیدار می کنند

    منابع معتبر تایید می‌کنند ارگ ریاست‌جمهوری افغانستان با ایجاد شورای عالی دولت، موافقت کرده و قرار است این شورا تا چند روز دیگر ایجاد شود. از سویی هم تلاش‌ها از راه‌های دیگر بر طالبان شدت یافته و حکومت افغانستان از تصمیم عالمان دین مبنی بر دیدارشان با طالبان استقبال کرده است.
    فریدون خوزون، سخن‌گوی شورای عالی مصالحه‌ی ملی افغانستان، ایجاد شورای عالی دولت را در وضعیت فعلی، یک نیاز مبرم می‌داند و تأکید دارد که ایجاد این شورا، یکی از مواد توافق‌نامه‌ی سیاسی میان آقای غنی و عبدالله بود.
    به گفته‌ی او، وظایف اساسی این شورا، مشوره‌دهی برای رییس‌جمهور در موارد مختلف است. سخن‌گوی شورای عالی مصالحه‌ی ملی، ایجاد این‌شورا را در مخالفت با شورای مصالحه نمی‌داند و تأکید دارد که نقش بیش‌تر شورای دولت، مشوره‌دهی است. پیش از این انتقادها بر این بود که ایجاد چنین شورایی بدون میکانیزم فعالیت، کارا نخواهد بود و در واقع موقف شورای عالی مصالحه را زیرپرسش قرار خواهد داد.
    با این حال مقام‌های حکومت افغانستان، اعلام کرده‌اند رییس‌جمهور غنی از پیشنهاد شماری از عالمان دین مبنی بر دیدارشان با طالبان و رای‌زنی در مورد روند صلح، استقبال کرده و قرار است این عالمان دین با طالبان جرگه برگزار کنند.
    محمداکرم خپلواک، مشاور ریاست‌جمهوری در امور سیاسی، می‌گوید این عالمان و بزرگان قومی در جرگه‌ای با طالبان از این گروه خواهند خواست که اراده‌ی شان را برای یک صلح دایمی در کشور نشان دهند.
    آقای خپلواک، می‌گوید: « این یک اقدام مثبت است که تأکید عالمان دینی و بزرگان قومی در این جرگه بیش‌تر روی این مسأله خواهد بود که چگونه روند صلح را به یک روند کاملا افغانی و مردمی تبدیل کنیم و چگونه به یک صلح دایمی برسیم.»
    گروه طالبان تااکنون در این مورد چیزی نگفته است.
    وزارت دولت در امور صلح افغانستان نیز، تأکید دارد که این نهاد از هر اقدامی که به پیشرفت روند صلح کمک کند، استقبال می‌کند.
    ناجیه انوری، سخن‌گوی این وزارت، می‌گوید: «حکومت افغانستان و شورای عالی مصالحه‌ی ملی تلاش می‌کند از تمام راهکارها استفاده کنند تا بر اساس آن به یک صلح دایمی برسیم.»


    افزایش فشارها بر طالبان
    مقام‌های حکومت افغانستان، می‌گویند که از همه‌ی هرم‌های فشار برای کشاندن طالبان به صلح استفاده می‌کنند.
    محمد حنیف اتمر، وزیر امور خارجه‌ی افغانستان دیروز (سه‌شنبه،۲۸ ثور)، در یک نشست خبری در کابل، گفت که پاکستان نقش و تاثیر عمده‌ی بر طالبان دارد و فشاری که اخیرا بر پاکستان وارد شده، بی‌سابقه بوده است.

    او تأکید کرد تمام کشورهای جهان بر پاکستان فشار آورده؛ چون در این مسأله تنها منافع افغانستان دخیل نیست. او تأکید کرد: «در بیست سال گذشته هیچ وقت تمرکز دیپلماسی منطقه‌ای و بین‌المللی به اندازه‌ی امروزی روی پاکستان و کشورهای منطقه نبوده است.»
    وزیر خارجه‌ی افغانستان هم‌چنان، تأکید کرد که بیش‌تر جنگ‌جویانی که در حال حاضر در افغانستان می‌جنگند، جنگ‌جویان خارجی استند: « یک چهارم گروه‌هایی که علیه دولت و مردم افغانستان می‌جنگند، گروه‌های خارجی استند. طوری‌که در مورد خروج نظامیان خارجی تصمیم شجاعانه گرفته شد؛ همان‌طور در مورد اخراج جنگ‌جویان خارجی نیز تصمیم مسئولانه باید گرفته شود و این مسئولیت طالبان است.»
    پیش از این حمدالله محب، مشاور امنیت ملی افغانستان نیز، تأکید کرده بود که باید از همه‌ی هرم‌های فشار برای مجبورسازی طالبان به صلح به صورت جدی استفاده شود. او وضع تحریم‌های سازمان ملل علیه طالبان را یکی از این اهرم‌ها یاد کرده بود.
    مقام‌های حکومت افغانستان در حالی از افزایش فشارها بر پاکستان سخن می‌زنند که در مقابل برخی از مقام‌های پیشین حکومت افغانستان، تأکید کرده اند که یک «معامله‌ی پنهانی» میان حکومت افغانستان و پاکستان جریان دارد.
    اشرف غنی، رییس‌جمهور افغانستان یک هفته پیش با قمر جاوید باجوه، رییس ستاد ارتش پاکستان و سرنیک کارتر، فرمانده‌ی عمومی نیروهای بریتانیایی در کابل نشست سه‌جانبه داشته است.
    هرچند جزئیات این دیدار به گونه‎‌ی رسمی منتشر نشد؛ اما رحمت الله نبیل، رییس پیشین امنیت ملی افغانستان، اعلام کرده که در این دیدار سه‌جانبه که حدود دو و نیم ساعت در پشت درهای بسته انجام شده، روی یک «توافق نظامی میان کابل و اسلام آباد» بحث شده است.
    آقای نبیل که از منتقدین حکومت است، در صفحه‌ی فیس‌بوکش نوشته است: «همین اکنون با میانجی‌گری انگلیس‌ها، بعضی معاملات “شرم آور” دیگری جریان دارد و در حال تکمیل‌شدن است که در آن سود شخصی افراد در نظر گرفته شده و زیان آن متوجه افغانستان است.»
    به گفته‌ی آقای نبیل، در این نشست سه‌جانبه، روی مسأیل جدیدی، از جمله «کاهش کمیت نظامیان افغانستان، آموزش نظامیان افغان توسط آموزگاران نظامی پاکستان، انجام عملیات‌های مشترک نظامی و استخباراتی در خاک افغانستان و فراهم‌سازی کمک‌های تسلیحاتی و تخنیکی برای استخبارات افغانستان از جانب پاکستان، ترمیم اسلحه و طیاره‌های نظامی نیروهای دفاعی و امنیتی افغانستان توسط پاکستان و سرکوب جنبش تحفظ پشتون‌ها»، بحث و گفت‌وگو شده است.
    این مقام پیشین استخبارات افغانستان یادآور شده است که اشرف غنی در این نشست سه‌جانبه به رهایی ۷۰۰۰ زندانی طالبان تعهد کرده و گفته است که در این مورد لویه‌جرگه برگزار خواهد کرد؛ اما وحید عمر، مشاور ارشد رییس‌جمهور افغانستان در واکنش به این ادعاهای ریيس پیشین امنیت ملی در صفحه‌ی توییترش نگاشته است: «برخی از کاربران توییتر در مورد محتوای صحبت‌های سری جنرالان باجوه و کارتر معلوماتی را به نشر سپرده اند. منبع این معلومات به گمان اغلب موش‌های دیوار باشند. قصه کوتاه، این موش‌ها خیلی دروغ‌گو هستند.»
    هم‌زمان با خروج نیروهای امریکایی از افغانستان، شماری از کشورها با اعلام حمایت از حکومت افغانستان و شهروندان این کشور، اعلام کرده اند که آن‌ها برای شکل‌گیری یک زندگی مسالمت‌آمیز برای شهروندان این کشور تلاش می‌کنند.
    وانگ یی، وزیر امور خارجه‌ی چین، روز دوشنبه‌ی این هفته (۲۷ ثور) در صحبت تلفنی با حمدالله محب، مشاور امنیت ملی افغانستان، حمایت کامل کشورش را از روند صلح افغانستان اعلام و گفته که چین خواهان افغانستان مستقل، با اقتدار و یک‌پارچه است.
    این مقام چینی، توافق سیاسی را تنها راه‌حل مناسب برای پایان جنگ افغانستان دانسته است.
    وانگ یی، هم‌چنان پیشنهاد داده که چین می‌تواند تلاش‌هایش را در منطقه برای حمایت از صلح در افغانستان افزایش دهد.
    از سویی هم ولادیمیر پوتین، رییس‌جمهور روسیه، می‌گوید که توسعه‌ی افغانستان بسیار مهم است و کمک فدراسیون روسیه برای تسهیل زندگی صلح‌آمیز در افغانستان ادامه خواهد داشت.
    او در مراسم پذیرش اعتماد نامه‌های سفرای کشور خارجی در کاخ کرملین، گفت: «توسعه‌ی صلح‌آمیز افغانستان کلید امنیت و ثبات در آسیای مرکزی و جنوبی است. روسیه به کمک در شکل‌گیری یک کشور مستقل از نظر اقتصادی، عاری از تروریسم و ​​جرایم مرتبط با مواد مخدر ادامه خواهد داد.»

  • پوتین: درگیری های منطقه ای در افغانستان افزایش می یابد

    پوتین: درگیری های منطقه ای در افغانستان افزایش می یابد

    ولادیمیر پوتین درخصوص تشدید درگیری های منطقه ای طولانی مدت در افغانستان، لیبیا و خاورمیانه صحبت کرد.

    ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه ضمن سخنرانی در بین سفرای کشورهای خارجی در مسکو در این زمینه ابراز نظر نمود.

    پوتین گفت: درگیری های منطقه ای طولانی مدت در افغانستان ، لیبی، خاورمیانه افزایش می یابد و روسیه با نگرانی در حال مشاهده این وضعیت است.

    وی خاطر نشان کرد: Kدرگیری های منطقه ای طولانی مدت در کشورهایی چون افغانستان و لیبی در روزهای اخیر تشدید شده است. روسیه از این موضوع به خوبی آگاه است و با نگرانی توسعه اوضاع در این کشورها را دنبال می کند. ما شاهد   اوج درگیری در خاورمیانه هستیم.»

  • امریکا یک ارتش مخفی 60 هزار نفره دارد

    امریکا یک ارتش مخفی 60 هزار نفره دارد

    نویسندگان این تحقیقات می‌گویند ایالات متحده نه تنها برای مبارزه با ترویزم بلکه برای افزایش نفوذ و رقابت با روسیه و چین و به چنین ترکیبی نیاز دارد. نشریه “Newsweek” پس از دو سال تحقیقات گزارش می‌دهد در ده سال گذشته، پنتاگون یک ارتش مخفی عظیم را متشکل از 60 هزار نفر ایجاد کرده است.

    این نشریه همچنان تاکید دارد که شماری از این تشکیلات نظامی زیر دست سازمان استخباراتی امریکا ” ” کار می‌کنند.

    در تحقیقات آشکار شده است که این نظامیان به صورتی در داخل امریکا و بیرون از این کشور کار می‌کنند، بیشتر وظایف این سربازان با لباس های نظامی و غیر نظامی انجام می‌شود.

    هزینه این ارتش مخفی را حدود 130 شرکت خصوصی تمویل می‌کند، بودجه مصرفی سالانه آن بیش از 900 میلیون دالر است.

    نیروهای های ویژه ارتش امریکا که بیش از نیمی از قدرت کل نیروهای مخفی را تشکیل می‌دهند، وظیفه اصلی آنها تعقیب ترویست‌ها در مناطق جنگی و کشورهای دشمن است.

    گزارش شده است که جدیدترین و سریع ترین گروه ارتش جنگنده های سایبری اند، که با نام‌های جعلی، فعالیت و به صورت آنلاین اطلاعات جمع آوری می‌کنند، حتی ممکن آن‌ها در کمپین های که در شبکه های اجتماعی ایجاد می‌شود، شرکت کنند.

    نویسندگان این تحقیقات می‌گویند که ایالات متحده نه تنها برای مبارزه با ترویزم بلکه برای افزایش نفوذ و رقابت با روسیه و چین و به چنین ترکیبی نیاز دارد.

  • کابلوف: امریکا باید با طالبان توافق کند

    کابلوف: امریکا باید با طالبان توافق کند

    ضمیر کابلوف، نمایندۀ ویژۀ رییس‌جمهور روسیه برای افغانستان از ایالات متحدۀ امریکا می‌خواهد برای جلوگیری از گسترش دامنۀ درگیری‌های مسلحانه در افغانستان با طالبان توافق کند.

    ضمیر کابلوف روز (یک‌شنبه، دوازدهم ثور) در گفت‌وگوی ویژه‌یی با شبکۀ روسی (آر. بی. کی) می‌گوید که طولانی شدن حضور نیروهای خارجی در افغانستان ممکن به افزایش دامنۀ درگیری‌ها در این کشور بیانجامد.

    آقای کابلوف می‌افزاید ایالات متحدۀ امریکا با هدف جلوگیری از شدت جنگ باید روی زمان‌بندی خروج نیروهای خارجی از افغانستان با گروه طالبان به توافق برسد.

    نمایندۀ رییس‌جمهور روسیه یادآور می‌شود که بنابر توافق دوحه، نیروهای امریکایی باید تا اول ماه «می» افغانستان را ترک می‌کردند، در حالی که با تعیین زمان‌بندی جدید برای خروج این نیروها، توافق‌نامۀ دوحه نقض شده است.

    نمایندۀ ویژۀ رییس‌جمهور روسیه در امور افغانستان همچنان خاطرنشان می‌سازد که روند جاری صلح در افغانستان باید به نتیجه برسد و روسیه تلاش دارد دولت افغانستان و طالبان را به یک توافق سیاسی تشویق کند.

    این در حالی است که طبق توافق صلح دوحه قرار بود نظامیان امریکایی و ناتو تا یازدهم ثور امسال افغانستان را ترک کنند. اما همزمان با تعویق زمان خروج نیروهای خارجی از افغانستان تا پنج ماه دیگری، مقر نظامیان خارجی در ولایت قندهار روز گذشته هدف حملۀ راکتی قرار گرفته است.

    طالبان هرچند مسوولیت این حمله را بر عهده نگرفته‌اند، اما ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان گفته است که این گروه پس از یازدهم ثور امسال حمله‌های خود را بالای نیروهای خارجی از سر خواهند گرفت.

  • دومین نشست تروئیکای/از بازگشت امارت اسلامی حمایت نمی کنیم

    دومین نشست تروئیکای/از بازگشت امارت اسلامی حمایت نمی کنیم

    نمایندگان کشورهای تروئیکا روز جمعه، ۱۰ ثور با نشر بیانیه‌ای هدف از این دیدارها را یافتن راه‌‌هایی برای حمایت از گفتگوهای صلح و کمک به طرفین برای رسیدن به یک توافق و آتش‌بس دایمی و جامع عنوان کرده‌اند.

    در این بیانیه آمده‌است: «ما انتظار داریم که طالبان به تعهدات خود مبنی بر جلوگیری از استفادهٔ گروه‌ها و افراد تروریست از خاک افغانستان برای تهدید امنیت هر کشور دیگر، عمل کنند.»

    نمایندگان کشورهای امریکا، روسیه، چین و پاکستان همچنین از بررسی تحریم‌های سازمان ملل متحد بر افراد طالبان حمایت کرده و گفته‌اند که کاهش خشونت و تلاش مداوم برای پیشبرد صلح از سوی طالبان در زمینه بررسی این تحریم‌ها تاثیر مثبتی خواهد گذاشت.

    از سوی دیگر، هیات گفتگوکننده دولت نیز در اعلامیه‌ای گفته‌است که در این نشست روی روند صلح و نقش کشورهای منطقه در این روند بحث شده‌است.

    نعیم وردک؛ سخنگوی دفتر سیاسی طالبان در قطر نیز در توییتی نوشته‌است: «طرفین در مورد روند صلح گفتگو و توافق کردند که کار در زمینهه حذف [نام اعضای گروه طالبان] از فهرست سیاه و فهرست تعزیرات ]سازمان ملل[ به گونه عملی آغاز شود.»

    پیش از این هم کشورهای عضو تروئیکای گسترش‌یافته در پایان نشست مسکو با نشر اعلامیه‌ای گفته‌بودند که از احیای مجدد امارت طالبان در افغانستان حمایت نمی‌کنند.

    این در حالی است که گفتگوهای صلح میان نمایندگان دولت و طالبان از مدتی به این‌سو متوقف است.

    قرار بود نشست استانبول که مکمل این گفتگوها خوانده شده‌بود، در ۲۴ اپریل برای ۱۰ روز برگزار شود؛ اما مقامات ترکیه اعلام کردند که این نشست به دلیل بی‌میلی طالبان برای شرکت در آن، تا پس از عید فطر به تعویق افتاده‌است.

  • نمایندگان امریکا، روسیه، چین و پاکستان نشستی را در مورد صلح افغانستان برگزار می کنند

    نمایندگان امریکا، روسیه، چین و پاکستان نشستی را در مورد صلح افغانستان برگزار می کنند

    ضمیر کابلوف؛ نماینده ویژه روسیه برای افغانستان روز چهارشنبه (۸ ثور) به خبرگزاری تاس گفت که او با زلمی خلیلزاد؛ نماینده خاص امریکا و نمایندگان چین و پاکستان در این نشست اشتراک می‌کند.

    کابلوف افزوده هدف از گردهمایی تسریع روند صلح افغانستان است.

    تاس به محل برگزاری این نشست اشاره نکرده است؛ اما برخی منابع گزارش دادند این نشست در دوحه قطر برگزار خواهد شد.

    ضمیر کابلوف به خبرگزاری اسپتونیک گفت در روزهای آینده در نشستی در دوحه در مورد گزینه‌های احتمالی و راه حل روند صلح افغانستان بحث می‌شود.

    او گفته که این بحثها با نمایندگان کشورهای تاثیرگذار شامل ، نماینده امریکا ، نماینده ویژه پاکستان و نماینده چین در دوحه صورت می‌گیرد «اما تصمیمی گرفته نمی شود، تصمیم را تنها طرف‌های افغان، از جمله طالبان می‌گیرند.»

  • هشدار پوتین به اروپا، از خط سرخ روسیه عبور نکنید

    هشدار پوتین به اروپا، از خط سرخ روسیه عبور نکنید

    ولادیمیر پوتین، رییس‌جمهور روسیه خطاب به غرب گفت از «خط سرخ» روسیه عبور نکنید، وگرنه سخت پیشمان خواهید شد.

    پوتین که روز چهارشنبه (۱ ثور/ ۲۱ اپریل)، در سخنرانی سالانه‌ی خود در مجمع فدرال این کشور صحبت می‌کرد، گفت مسکو به اقدامات تحریک‌آمیز واکنش قاطع نشان خواهد داد  و عاملان این اقدامات، چنان پشیمان خواهند شد که قبلا نشده‌ اند.

    آقای پوتین روسیه را با ببری در محاصره‌ی کفتارها تشبیه کرد و گفت: «امیدوارم هیچ کس این ایده به ذهنش نیاید که به اصطلاح خط سرخ روابط با روسیه را رد کند.»

    او در بخش دیگری از سخنرانی خود گفت: «برخی از کشورها عادت کرده‌ اند که به هر دلیلی از روسیه انتقاد کنند و در بسیاری موارد، این انتقادها بی دلیل است. این به یک ورزش تبدیل شده است. سازمان‌دهندگان هرگونه اقدام تحریک‌آمیز که امنیت ملی ما را به خطر بیندازد از اعمال خود پیشمان خواهند شد؛ چنان پیشمانی که قبلا نشده‌ اند.»

    در همین حال، گزارشگر بی‌بی‌سی در اروپا گفته اند که آقای پوتین در این سخنرانی، عملا به کشورهای عضو ناتو نیز هشدار داده  و گفته است که حساب کارشان را بکنند و عقب بنشینند.

    روابط میان روسیه با امریکا و اروپا در این اواخر بر سر مستقر کردن صدها نیرو از سوی روسیه در مرزهای اوکراین، برخورد حکومت با آلکسی ناوالنی، منتقد سرسخت آقای پوتین، وضع تحریم از سوی غرب علیه بلاروس، متحد روسیه، تیره شده است.

    در همین حال، هفته‌ی گذشته امریکا روسیه را به اتهام حملات ساییری و دخالت در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۰ این کشور، تحریم کرد و مسکو در اقدام مقابل، از ۱۰ دیپلمات امریکایی خواست مسکو را ترک کنند.

    جمهوری چک که عضو اتحادیه‌ی اروپا است، در آغاز هفته‌ی جاری ۱۸ دیپلمات را به اتهام دست داشتن در یک انفجار در انبار مهمات در سال ۲۰۱۴، از این کشور اخراج کرد و روسیه در اقدام تلافی‌جویانه تصمیم گرفته است که ۲۰ دیپلمات چک را از مسکو اخراج کند.

  • ضمیر کابلوف: پیش بینی می شد نشست استانبول به تعویق بیفتد

    ضمیر کابلوف: پیش بینی می شد نشست استانبول به تعویق بیفتد


    کابلوف گفت: «صادقانه بگویم، این قابل پیش‌بینی است، زیرا ما می‌بینیم که تا کنون مواضع جنبش طالبان و طرف گسترده‌تر کابل که شامل دولت، شورای عالی مصالحه و شخصیت‌های سیاسی می‌شود، با هم مطابقت ندارد. در این شرایط، بدون آجندای مشترک، برگزاری چنین رویدادی مطمئناً منطقی نیست.»
    به گفته وی، روسیه دعوت‌نامه رسمی برای شرکت در این نشست دریافت کرده بود.
    با این حال، وزارت خارجه ترکیه شب گذشته اعلام کرد نشست استانبول تا بعد از عید فطر به تعویق افتاده است.
    گروه طالبان قبلاً در واکنش به تصمیم بایدن رییس جمهور امریکا مبنی بر تغییر خروج نظامیان این کشور از افغانستان از تاریخ اول می تا ۱۱ سپتمبر، اعلام کرده بود تا خروج کامل نظامیان خارجی در هیچ نشستی اشتراک نخواهد کرد.

  • مسکو و تقابل ژیوپلتیک با امریکا/دور نمای سیاست خارجی روسیه

    مسکو و تقابل ژیوپلتیک با امریکا/دور نمای سیاست خارجی روسیه

    روسیه به دلیل برتری‌های نظامی و سیاسی در آسیا و شرق اروپا، قدرت مهمی به شمار می‌رود. در ابعاد دیپلماتیک، روسیه در روند توسعه نفوذ منطقه‌ای‌اش در دو پرونده یعنی بلاروس و قره‌باغ تلاش نمود تا ضمن حفظ متحدانش به آن‌ها گوشزد کند که چشم دوختن به غرب حاصلی برای آنان در پی نخواهد داشت. در پرونده سوریه و لیبی نیز در تقابل با آمریکا، اروپا و هم‌چنین ترکیه گام برداشت. در حوزه بین‌المللی نیز رویدادهای تنش‌آلودی با غرب مانند اتهام‌ها نسبت به مداخلاتش در انتخابات آمریکا و مجادله با برخی دولت‌های اروپا در پرونده‌های حقوق‌بشری به‌ویژه در مورد ناوالنی مد نظر بوده است.

    نقش روسیه در پرونده های منطقه

    بلاروس به دلیل شباهت فرهنگی و زبانی، بیش از دیگر همسایگان روسیه برای این کشور اهمیت دارد. بلاروس علاوه بر اهمیت سیاسی، اهمیت اقتصادی بالایی نیز برای روسیه دارد. زیرا از آن برای دور زدن برخی تحریم‌های غرب بهره می‌برد. هم‌چنین با سرمایه‌گذاری در حوزه نفت و گاز این کشور، اهرم‌های فشار بیشتری در برابر اروپا به دست می‌آورد. به همین دلیل، پوتین به دولت بلاروس تضمین داده که امنیت مرزی آن را تأمین می‌کند و هم‌چنین پیشنهادهایی برای کمک جهت جبران کسری بودجه این دولت ارائه داده است.

    روسیه به دلیل آن‌که خود را وارث اتحاد جماهیر شوروی قلمداد می‌کند، در بحران قره باغ نمی‌خواست که با جانب‌داری از یکی از دو جمهوری‌های بازمانده از دولت پیشین، هژمونی منطقه‌ای خود در محدوده قفقاز را خدشه‌دار سازد. در عین حال،رویکردهای غرب‌گرایانه پاشینیان، روسیه را از وی دور ساخت. از این رو،مسکو که پیش‌تر در جریان صدور قطعنامه‌های پیشین شورای امنیت، پذیرفته بود که مسئله در چارچوب گروه مینسک حل‌وفصل شود، این بار در روند گسترش عمق راهبردی‌اش در ژئوپلتیک قفقاز، مستقل از غرب ورود کرده و حتی در مخالفت ضمنی با گروه مینسک، همراهی نسبی با ترکیه داشت. بنابراین درباره ارمنستان نیز مانند بلاروس، پس از مدتی ورود کرد تا این دو متحد دریابند که نهایتاً این روسیه است که پشتیبانی اصلی آنان می‌باشد و غرب تکیه‌گاه محکمی برای‌شان نخواهد بود.

    مسکو از ۲۰۱۵ با ورود نظامی به بحران سوریه از دولت مستقر به ریاست بشاراسد به حمایت پرداخت. توسعه موقعیت این کشور در حوزه دریای مدیترانه و دسترسی به آب‌های آزاد و هم‌چنین جلوگیری از استقرار متحدان آمریکا در منطقه از مهم‌ترین دلایل اقتصادی و سیاسی روسیه برای ورود به این بحران بود. روسیه نه‌فقط در حوزه نظامی ارتش سوریه را در تسلط بر تمامیت ارضی این کشور یاری کرد که با تماس با برخی گروه‌های سیاسی مخالف دولت تلاش نمود بُعد دیپلماتیک قوی‌تری از خود در سطح منطقه به نمایش بگذارد. برگزاری جلسات کمیته قانون اساسی با پشتیبانی مسکو در تابستان ۱۳۹۹ مهم‌ترین نمود این اقدام‌ها بود. تداوم مذاکرات آستانه در سال های پسین،که آخرین جلسات آن در دلو ۱۳۹۹ برگزار شد نیز، نمود دیگری از اقدام‌های دیپلماتیک روسیه برای مدیریت بحران سوریه بود.

    لیبی پس از سقوط قذافی شاهد نبرد داخلی خون‌باری بود. از ۲۰۱۴ خلیفه حفتر از فرماندهان نظامی ارتش در برابر دولت مستقر به ریاست فائزالسراج ایستاد و از ۲۰۱۹ بخش‌های مهمی از مناطق نفت‌خیز جنوب لیبی را به تصرف خود درآورد. ترکیه و قطر از دولت سراج که گرایش‌های اخوانی در آن بروز دارد، حمایت کردند و در مقابل، مصر، عربستان و امارات به حمایت از حفتر برخاستند. روسیه نیز از مداخله در لیبی سه هدف اصلی را در پی دارد: بازیابی جایگاه بین‌المللی این دولت به عنوان بازیگری که برای حل مسائل باید به آن رجوع کرد؛ توسعه نفوذ در ژئوپلتیک دریای مدیترانه که منافع اقتصادی چشم‌گیری در حوزه انرژی دارد و سرانجام حفظ لیبی در دایره متحدان روسیه که از دیرباز در این شمول می‌گنجید. در عین حال حمایت از حفتر برای روسیه، برخلاف دیگر حامیانش، بیش از سویه‌های ایدئولوژیک، از رویکردی عمل‌گرایانه برمی‌خیزد. مخالفت با دولت مورد حمایت آمریکا و برخی کشورهای اروپایی و افزایش سطح تعامل با کشورهای حاشیه خلیج فارس از این دلایل است. به‌واسطه همین رویکرد عمل‌گرایانه بود که در سنبله ۱۳۹۹ پس از حمایت نظامی انقره از طرابلس و جلوگیری از سقوط پایتخت توسط حفتر، روسیه درصدد توافق با ترکیه برآمد که هر دو درصدد ثبات در لیبی برای کسب منافع اقتصادی و هم‌چنین مخالفت با گسترش نفوذ غرب در این کشور هستند.

    همکاری و تعامل با چین و تنش و تقابل با امریکا

    تقویت روابط دوجانبه با چین به عنوان دو عضو دائم شورای امنیت، بُعد دیگری از سیاست خارجی مسکو در سال های اخیر است که به واسطه رقابت هر دو با ایالات متحده در ابعاد نظامی و اقتصادی، اهمیت دارد. دو کشور که چندین سند همکاری در خصوص انتقال فناوری‌های نسل نوی اینترنت، تجارت الکترونیک، برنامه هسته‌ای و حوزه کشاورزی به امضا رسانده بودند، در سال گذشته گفتگوهایی پیرامون انتقال انرژی از جمله احداث خطوط لوله گاز و انرژی‌های برق و زغال سنگ نیز به انجام رساندند. فروش تسلیحات از جانب روسیه به چین، توسعه همکاری‌های مشترک در تولید تسلیحات جدید، همکاری‌ها در خصوص فروش نفت روسیه به چین و هم‌چنین انتقال فناوری‌های هسته‌ای، از مهم‌ترین مواردی است که نگرانی‌های تصمیم‌گیران ایالات متحده را برمی‌انگیزد.

    هم چنین از مهم‌ترین رویدادهای سیاست خارجی روسیه در سال گذشته، برگزاری انتخابات آمریکا بوده است. در ماه ثور ۱۳۹۹، کمیته اطلاعات سنای آمریکا گزارش جامعه اطلاعاتی این کشور مبتنی بر ادعای مداخله روسیه در انتخابات ۲۰۱۶ ایالات متحده به نفع کمپین ترامپ را تأیید کرد. بدین‌ترتیب یکی از محورهای انتقادی کمپین تبلیغاتی دموکرات‌ها علیه روسیه، احتمال مداخله مجدد مسکو در انتخابات آمریکا بود. این ادعا نه‌فقط از سوی دموکرات‌ها بلکه از سوی برخی دولت‌مردان نیز تأیید شد. به‌گونه‌ای که رییس اف‌بی‌آی و مدیر امنیت ملی آمریکا در نشست مشترکی در میزان ۱۳۹۹ هشدار دادند که ایران و روسیه در شبکه‌های اجتماعی درصدد عملیات روانی علیه رأی‌دهندگان آمریکایی هستند. ادعاهایی که همواره از سوی کرملین تکذیب شد. این رویداد را با توجه به مزیت نسبی ترامپ بر بایدن برای روسیه می‌توان درک کرد. به‌واقع فارغ از صحت‌وسقم این ادعا، روابط شخصی نسبتاً مساعد ترامپ با پوتین و هم‌چنین سیاست خارجی «اول آمریکا»ی کاخ سفید که راه را بر توسعه‌طلبی‌های مسکو در رقابت با ناتو در اروپا، هموار می‌کرد؛ به‌وضوح نشان می‌داد مطلوبیت مسکو پیروزی ترامپ می‌باشد.

    مسئله ناوالنی نیز در سیاست خارجی روسیه تاثیر گذار است. ناوالنی با بازگشت به مسکو در ماه جدی ۱۳۹۹، بار دیگر آتش تنش را در این کشور شعله‌ور کرد. وی بلافاصله بازداشت و محاکمه شد. حامیان وی اعتراض‌های خیابانی را سامان دادند و اتحادیه اروپا در کنار آمریکا خواستار آزادی وی شدند. به نظر می‌رسد در شرایطی که خروج ناوالنی از روسیه و حضورش در آلمان، سبب فروکاستن تنش‌ها و آرامش در کشور شده بود و دولت روسیه نیز اصراری بر بازگشت وی و محاکمه‌اش نداشت، می‌توان احتمال دخالت دولت‌های غربی در ترغیب وی به بازگشت به مسکو و تنش‌آفرینی در جامعه روسیه را محتمل دانست. زیرا از یک‌سو مستمسک خوبی برای ایجاد پرونده‌های به‌اصطلاح نقض حقوق بشر در روسیه خواهد بود و از سوی دیگر سبب می‌شود دولت پوتین چندصباحی به مدیریت بحران‌های داخلی مشغول شود.

    جمع بندی و فرجام

    مسکو در سال 1399 رویه‌ای تهاجمی‌تر اتخاذ کرد و در حوزه‌های پیرامونی نزدیک(بلاروس و قره‌باغ) و دورتر(سوریه و لیبی) سعی کرد عمق راهبردی خود را گسترش دهد.

    اما مهم‌ترین متغیر در دورنمای کوتاه‌مدت سیاست خارجی روسیه، تغییر دولت در آمریکاست. تیم سیاست خارجی بایدن در عین رویکرد تعاملی در حوزه‌هایی مانند «عدم اشاعه تسلیحات هسته‌ای» با روسیه که آن را در تمدید توافق «استارت جدید» نمود یافته، در حوزه‌های حقوق‌بشری و سیاست‌های منطقه‌ای مسکو در شرق اروپا، رویکرد تقابل‌جویانه‌تری اتخاذ خواهد کرد. به طوری که کامالا هریس بر ضرورت بازپس‌گیری شبه‌جزیره کریمه تأکید داشته است. به نظر می‌رسد پرونده‌های حقوق‌بشری و برنامه منطقه‌ای روسیه در شرق اروپا از جمله بحران اوکراین از جمله مسائلی باشند که به سیاست‌های تهاجمی آمریکا علیه روسیه شکل دهند و روسیه نیز با توسعه برنامه موشکی‌ و عمق راهبردی‌اش در منطقه به آن پاسخ گوید. در عین حال که بر تقویت همکاری‌هایش با چین بیفزاید.

  • منتظر حملات مرگبار بهاری طالبان باید بود

    منتظر حملات مرگبار بهاری طالبان باید بود

    نماینده رئیس جمهور روسیه در امور افغانستان گفته است که طالبان حملات بهاری خود را بیشتر خواهند کرد.

    ضمیر کابلوف، نماینده رئیس جمهور پوتین در امور افغانستان می‌گوید پس از تصمیم اخیر ایالات متحده به تاخیر انداختن خروج نظامیان‌شان تا ماه می از افغانستان، طالبان حملات بهاری مرگبار خود را آغاز خواهند کرد.

    آقای کابلوف گفت: “این را نمی‌توان منتفی دانست، چون امریکا در توافقی که با طالبان سال گذشته انجام دادند پابندی نداشته به همین خاطر، حملات بهاری این گروه بیشتر و مرگبارتر خواهد شد.”

    جو بایدن رئیس‌جمهور امریکا روز چهارشنبه 25 حمل درباره افغانستان سخنرانی کرد و گفت که زمان آن فرا رسیده که نیروهای مان را به خانه برگردانیم و روند خروج آنها از افغانستان تا 11 سپتمبر همزمان با بیستمین سالگرد حمله به نیویورک پایان می‌یابد. و همچنان گفت که با خروج نیروهای امریکایی از افغانستان، به حمایت خود از این کشور ادامه می‌دهیم.

  • از فروش پهباد به اوکراین خودداری کن

    از فروش پهباد به اوکراین خودداری کن

    سرگئی لاوروف وزیر امور خارجه روسیه، روز دوشنبه در نشست خبری با رئيس جمهوری مصر در پاسخ به سوالی در خصوص فروش هواپیماهای بدون سرنشین ترکیه به اوکراین گفت: «ما قویا به همه کشورهای مسئول که با آنها در ارتباط هستیم ( که ترکیه هم یکی از آنهاست) توصیه می کنیم که اوضاع و بیانیه‌های جنگ افروزانه کی‌یف را تجزیه و تحلیل کنند. ما به آنها توصیه می‌کنیم پیش از فروش هرگونه تسلیحات نظامی به اوکراین این موارد و پیشینه رفتارهای کی‌یف را مورد بررسی قرار دهند و به احساسات نظامی‌گرایانه دامن نزنند.»

    او همچنین تلویحا دولت اوکراین را به «نئونازی‌ها» تشبیه کرد و کی‌یف را متهم کرد که علیه حقوق مردم روس زبان در این کشور فعالیت می‌کند.

    هشدار روسیه به ترکیه در خصوص فروش هواپیماهای بدون سرنشین در حالی طرح می‌شود که ترکیه و اوکراین در ماه‌های اخیر بر سر راه‌اندازی پروژه‌های مشترک برای ساخت تجهیزات مختلف جنگی از جمله پهپاد، موتورهای توربینی و حتی کشتی‌های جنگی با یکدیگر به توافق رسیده‌اند.

    بخش مهمی از این توافقات در دیدار روسای جمهوری دو کشور در اکتبر سال ۲۰۲۰ میلادی حاصل شد. در آن زمان ولودیمیر زلنسکی که برای ملاقات با رجب طیب اردوغان به استانبول سفر کرده بود با همتای ترک خود بر سر همکاری‌های نظامی به توافقات گسترده‌ای دست یافت.

    این درحالیست که ترکیه و اوکراین از دیرباز روابط نزدیکی با یکدیگر داشته‌اند و آنکارا از نخستین کشورهایی به شمار می‌رود که در سال ۱۹۹۱ استقلال این کشور از اتحاد جماهیر شوروی را به رسمیت شناخت.

    از سوی دیگر صنعت تولید پهپادهای ترکیه در ماه‌های اخیر توجهات بین‌المللی گسترده‌ای را به خود جلب کرده است.

    هفته گذشته فرانسیس فوکویاما، نظریه پرداز مشهور علوم سیاسی در یادداشتی برای American Purpose به پیشرفت‌های گسترده ترکیه در این حوزه اشاره و پیش‌بینی کرد آنکارا با استفاده از پهپاد‌های خود قصد دارد ماهیت قدرت زمینی را تغییر دهد به گونه‌ای که ساختار‌های موجود نظامی را تضعیف کند.

    فوکویاما در آن مقاله استدلال کرد که پهپاد به دلایل مختلفی چون قیمت نسبتا ارزان، عدم حضور خلبان و در نتیجه از بین رفتن خطر کشته شدن نیروی انسانی و همچنین اندازه کوچک و دشواری ردیابی در آینده می‌تواند نقش پررنگی در درگیری‌های نظامی داشته باشند و جایگزین بسیاری از تسلیحات نظامی کلاسیک در جهان شوند.

    ترکیه و متحدانش و نیز نیروهای تحت حمایت آنکارا در بحران‌هایی چون جنگ قره‌باغ، درگیری‌های لیبی و همچنین در مواردی از جنگ‌های داخلی سوریه از این ابزار تاثیرگذار استفاده کرده اند.

  • بلینکن به بروکسل سفر می کند

    بلینکن به بروکسل سفر می کند

    آنتونی بلینکن وزیر امور خارجه ایالات متحده قرار است این هفته دوباره به بروکسل برود. افغانستان، اکراین، روسیه و ایران در آجندای این سفر است.
    هرچند جزئیات بیشتری در مورد افغانستان منتشر نشده، اما آمادگی‌ها برای برگزاری کنفرانس صلح استانبول در مورد افغانستان احتمالاً موضوع مورد بحث باشد.
    بر بنیاد این گزارش، لوید آستین وزیر دفاع امریکا که سفری را روز شنبه به بلجیم، اسراییل، آلمان و انگلیس آغاز کرده قرار است در بروکسل با وزیر خارجه یکجا شود.
    این سفر در حالی صورت می‌گیرد که تنش‌ها در روابط روسیه و ایالات متحده بر سر اوکراین افزایش یافته است.
    ترکیه به تازگی گفته است ایالات متحده دو کشتی جنگی را از تاریخ ۱۴ تا ۱۵ اپریل به دریای سیاه اعزام خواهد کرد.

  • واشنگتن پست: بایدن به دنبال رهبری جهانی امریکا می باشد

    واشنگتن پست: بایدن به دنبال رهبری جهانی امریکا می باشد

    واشنگتن پست در گزارشی با اشاره به رویکردهای دولت بایدن در حوزه های مختلف نوشت: بایدن معتقد به رهبری جهانی آمریکاست؛ اما این رهبری را تنها در گرو برقراری ارتباط با دوستان و دشمنان و نیز پیشبرد نظم مبتنی بر قانون در جهان می داند.

    “دیوید ایگناشس” ستون نویس واشنگتن پست در این گزارش می افزاید: “آنتونی بلینکن” وزیر خارجه آمریکا رویکرد “جو بایدن” در مورد موضوعات اصلی سیاست خارجی آمریکا را اینگونه شرح می دهد:”هیچ دکترینی نمی تواند به اندازه یک قالب ذهنی عملگرا، حلال مسائل و مشکلات باشد. آن قالب ذهنی این است: حل مشکلات، برقراری ارتباطی واضح و روشن با دوستان و دشمنان، پیشبرد نظم مبتنی بر قانون و برداشتن گام در وقت مناسب.

    بلینکن در این هفته در مصاحبه ای ۴۵ دقیقه ای با من (نگارنده مطلب) که اولین مصاحبه طولانی مدتش در این سمت بوده است شرکت کرد و جهان بینی بایدن و مبانی اصلی سیاست خارجی دولت او را تشریح کرد.

    تا قبل از این مصاحبه و تشریح این مبانی، هیچکس از کم و کیف و ذهنیات بایدن و نحوه تصمیم گیری هایش در حوزه سیاست خارجی مطلع نبود. اما این مصاحبه، دریچه ای رو به قالب ذهنی بایدن در حل مهمترین موضوعات روز سیاست خارجی آمریکا گشود.

    – افغانستان: افغانستان؛ اضطراری ترین و فوری ترین مسئله پیش رو است

    بلینکن بی هیچ ابهامی در باب موضوع گفت که؛ بایدن سربازان آمریکایی را به خانه بازخواهد گرداند، منتها جدول زمانی برای عقب نشینی معین نکرده است.   من از بلینکن سوال کردم: بایدن در یک مصاحبه خبری یک مهلت نهایی برای عقب نشینی از افغانستان را ترسیم کرده است. آیا او در این زمینه به اشتباه گفت که نمی توانم سال آینده سربازان آمریکایی را در افغانستان مجسّم کنم.

    بلینکن پاسخ داد: ” این دقیقا بازتاب کامل همان تفکرات خود اوست. فکر می کنم این اصلاً اشتباه نیست. ما ۲۰ سال است که در حوزه سیاست خارجی کار می کنیم.  کاملا واضح است که بایدن در مقام رئیس جمهوری مایل است نبرد افغانستان را با یک پایان مسئولیت پذیر خاتمه اش بدهد. رسیدن به یک چنین اختتامی؛ لازمه اش این است که ما سربازانمان را به خانه برگردانیم”.

    در همین زمینه؛ بایدن دارد نهایت تلاشش را می کند تا طرحی بریزد که همزمان با عقب نشینی نیروهای آمریکایی، در آنِ واحد، یک انتقال قدرت با ثبات در کشور اتفاق بیفتد.

    به من گفته شده است که مذاکره کنندگان آمریکایی، برخی از ایده های دقیق انتقال را به اطلاع طالبان و دولت کابل رسانده اند. از جمله این ایده های پیشنهادی عبارتست از: اصول اساسی حاکمیت، انتخابات زودهنگام، سایر اقدامات تقسیم قدرت و پیشنهادهایی برای دستیابی به آتش بس پایدار.

    بایدن خوب از این خطر آگاه است و می داند که به محض رفتن سربازان آمریکایی؛ افغانستان مستعد آن است که بی درنگ به دامن یک جنگ داخلی بازگردد. همچنین القاعده” تنها ظرف دو سال بعد از رفتن سربازان آمریکایی دوباره لانه های قدیمی اش را احیا و بازسازی کند.

    اما دولت بایدن به دنبال حفظ یکی از پایگاه های خود و همین نیروی اندک باقیمانده هم می تواند مشغول جمع آوری اطلاعات و عملیات ضد تروریسم شود. طالبان دارد مراکز استانها را تصرف می کند.

    بلینکن وقتی از افغانستان صحبت می کند، دائما به عبارت “فروتنی و اعتماد به نفس” اشاره می کند. این عبارت، نقطه نظر او و بایدن است در مورد قدرت آمریکا.

    تجربه دو کشور عراق و افغانستان به بایدن آموخته است که آمریکا نمی تواند نتیجه را دیکته کند اما؛ آمریکا یک “نیروی محرّک قوی” است.

    – روسیه؛  رویکرد دولت بایدن یک رویکرد عمل گرایانه است

    از بلینکن سوال شد؛ بایدن چطور می تواند از یک طرف “ولادیمیر پوتین” را یک “قاتل” بنامد اما از طرف دیگر؛ با او کار هم می کند.

    بلینکن پاسخ داد:” رویکرد بایدن در قبال روسیه، رویکرد سیاست واقعی(Realpolitik) است. از طرفی هم باید روسیه را بابت اقدامات نسنجیده و خصمانه اش پاسخگو کرد و از طرفی می توان در حوزه هایی که منافع مشترک ما در آن نهفته است، ما رویمان گشاده است و می توانیم در آن حوزه ها با آنها کار کنیم”.

    وزیر امو رخارجه آمریکا از اقدام ماه گذشته پوتین که هزاران سرباز و سلاح سنگین را به مرزهای اوکراین فرستاده است ابراز نگرانی کرد. وزارت خارجه آمریکا ترسش از آن است که این حرکت روسیه، تلاشی باشد برای تحریک اوکراینی ها و اقدامی باشد برای محک زدن آستانه تحمل واشنگتن. این مسئله می تواند منجر به چیزی بسیار خطرناکتر شود.

    آمریکا؛ “خویشتنداری ” اوکراین را در قبال این تحرکات روسیه تحسین کرده و از اینکه “کی یف” به دام تَله مسکو نیفتاده از او قدردانی کرده است.
    اما روس ها ظاهرا خیال عقب نشینی ندارند. بلینکن می گوید:” نگرانی هنوز پابرجاست. ما با دقت اوضاع را پیگیری می کنیم”.

    – چین؛ رویکرد دولت بایدن تلفیقی و تاکیدی است بر حفظ منافع آمریکا و بررسی زمینه های همکاری با پکن

    در این مورد بلینکن شرح می دهد:” پیامی که بایدن ماه گذشته به من داد تا آن را در اجلاس آنکوراژ” به اطلاع رهبران چین برسانم این بود که اقدامات چین در سین کیانگ و یا هنگ کنگ و یا تایوان و یا در دریای چین جنوبی، صرفا موضوعات داخلی نیستند. بلکه این اقدامات، نظم بین الملل را که مبتنی بر قانون است تهدید می کنند”.

    بلینکن تأکید کرد: “هدف ما این نیست که چین را مهار کنیم و به عقب برانیم و سرش را به زمین بزنیم”.

    – رهبری آمریکا

    وزیر خارجه آمریکا تاکید می کند:”در جهانی که با سرعتی فوق العاده و غیرقابل تصور دارد به پیش می رود، بایدن پیرو ایده های بسیار سنتی درباره رهبری جهانی آمریکاست. عقیده بایدن پیرامون رهبری جهانی آمریکا همیشه همین بوده است و امروز هم همین است و او معتقد است؛ وقتی ما از رهبری جهان شانه خالی می کنیم، در آن موقع شخص دیگری که به احتمال فراوان این شخص “چین” است، سعی می کند خودش را به زور در جای ما بنشاند، آن هم نه بطور طبیعی، بلکه به روشی که ممکن است به منافع آمریکا و به ارزش های آمریکا لطمه بزند”.

    بلینکن ادامه می دهد:”اصلا دنیا هیچ رهبری ندارد و به حال خودش رها شده است و هرکی به هرکی است و قانون جنگل بر آن حاکم است و هرکس می خواهد رهبر آن باشد و یا اینکه هرکس می خواهد هرکاری دلش خواست انجام بدهد. آن موقع؛ آمریکا و دوستانش حتما آسیب خواهند دید”.
    شاید دیدگاه بایدن در مورد رهبری آمریکا این باشد که او معتقد به بسط دادن شکل های جدیدی از همکاری است.

    بلینکن در ارتباط با موضوع “رهبری آمریکا” از ائتلافی نام برد که مشتمل است بر” برخی دموکراسی ها” و برخی از سهامداران بزرگ مانند شرکت های جهانی فناوری.

    او اشاره کرد:” هدف این است که مشکلات خیلی بزرگ جهان حل بشوند. و این مشکلات خیلی بزرگ فقط به صورت جمعی قابل حل هستند؛ مثل بیماری های همه گیر جهانی، تغییرات آب و هوایی و تکنولوژی های مخرب”.

    سیاست خارجی آمریکا همیشه دغدغه ذهنی اش این بوده است که یک توازنی عملی میان ارزش هایش و منافعش برقرار کند.

    امروز در قرن بیست و یکم؛ بایدن به یک سری از نقاط ضعف و محدودیتهای آمریکا اشراف کامل دارد.

    بایدن می داند که قدرت نظامی آمریکا محدودیتهایی دارد. او می داند که آمریکا بطور سنتی همواره بر برخی تعاملاتش تاکید خاص دارد.

    وجه تمایز بایدن از دو مقام سلفش یعنی ” دونالد ترامپ” و “باراک اوباما” هم همین علم او به این محدودیتهای آمریکاست. آن دو مقام هم گرفتار همین معما و چالش بوده اند، اما تجربه کافی بایدن را در حل معما نداشته اند.

    نوع نگاه بایدن به جهان؛ ریشه در گذشته او دارد. اما امروز؛ گذشته نیست. امروز؛ حال است و واقعیت های غیرقابل انکارش.
    یک عمر قرارداد بستن و یک عمر توافق امضا کردن، امروز با هنر نگاه واقع بینانه و مدرن داشتن به واقعیتها و مقدورات و امکانات موجود ممزوج شده  و آن ایده های قدیمی را کمی تعدیل کرده است.

  • متیو روژانسکی مشاور بایدن در امور روسیه می شود

    متیو روژانسکی مشاور بایدن در امور روسیه می شود

    نشریه امریکایی آکسیوس به نقل از منابع آگاه گزارش داد، جو بایدن رئیس‌جمهور امریکا، متیو روژانسکی، مدیر موسسه کنان مرکز بین‌المللی دانش و پژوهان وودرو ویلسون را به عنوان کاندیدای پست مشاور شورای امنیت ملی امریکا در امور روسیه در نظر می‌گیرد.

    این نشریه یادآوری می‌شود که روژانسکی اغلب به‌خاطر رفتار ملایم خود در برابر مسکو مورد انتقاد قرار می‌گرفت. به‌طور مثال او در سال 2017 میلادی اظهار داشت که ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، یک چالش بزرگ برای امریکا است، در حال که استدلال کرده بود که افزایش کشمکش‌ خطرات غیرقابل قبول دارد.

    طبق گزارش، حامیان امریکایی از یک رویکرد قدرتمندانه برای گفتگو با مسکو نگران انتصاب احتمالی روژانسکی به‌عنوان مشاور شورای امنیت ملی امریکا در امور روسیه هستند.

    در اوایل ماه اپریل، گزارش شد که امریکا روسیه را مسوول بی‌ثباتی در روباط می‌داند.

  • امریکا به دریای سیاه کشتی های جنگی می فرستد

    امریکا به دریای سیاه کشتی های جنگی می فرستد

    ترکیه می‌گوید ایالات متحده دو کشتی جنگی را به دریای سیاه می‌فرستد.

    یک سخنگوی وزارت خارجه ترکیه شام دیروز جمعه به خبرگزاری دی‌پی‌ای جرمنی گفت منابع دیپلماتیک ۱۵ روز قبل به ترکیه خبر دادند که کشتی‌های جنگی از طریق گذرگاه باسفورس به سمت دریای سیاه می‌روند.

    روز دوشنبه وزارت دفاع امریکا از صحبت در مورد ارسال کشتی‌های جنگی به این سمت خودداری کرد.

    اما جان کربی سخنگوی وزارت خارجه امریکا گفت فرستادن کشتی‌ها به دریای سیاه یک اقدام غیر معمول نیست.

    معلوم نیست آیا این اقدام امریکا به افزایش قوای روسیه در این منطقه در نزدیکی اوکراین رابطه دارد یا خیر؟

    اما جن ساکی سخنگوی قصر سفید اخیراً گفته بود امریکا در مورد وضعیت در اوکراین جایی که روسیه در سرحدات آن قوای خود را بیشتر ساخته، نگران می‌باشد.

    ترکیه گفته است این کشتی‌ها قرار است روزهای ۱۴ و ۱۵ اپریل از باسفورس بگذرند و تا ۴ ماه می در دریای سیاه بمانند.

  • صلح افغانستان از اهداف مشترک روسیه و پاکستان است

    صلح افغانستان از اهداف مشترک روسیه و پاکستان است

    سرگی لاوروف، وزیر خارجۀ روسیه با شاه محمود قریشی، وزیر خارجۀ پاکستان دربارۀ صلح افغانستان گفت‌وگو کرده‌ است.

    آقای قریشی امروز (چهارشنبه، هژدهم حمل) در برگۀ تویترش نوشت این گفت‌وگوها پیش از چاشت امروز در اسلام‌آباد، پایتخت پاکستان صورت گرفته است. آقای قریشی افزود افزون بر موضوع‌های مربوط به روابط دو جانبۀ پاکستان و روسیه، روند صلح افغانستان نیز بین او و همتای روسی‌اش مورد بحث قرار گرفته است.

    وزیر خارجۀ پاکستان خاطرنشان می‌سازد برقراری صلح و ثبات در افغانستان و منطقه از اهداف مشترک اسلام‌آباد و مسکو می‌باشد و هر دو کشور تلاش دارند آسیای مرکزی به ثبات دایمی دست یابند.

    گفتنی است که سرگی لاوروف، وزیر خارجۀ روسیه دیروز به اسلام‌آباد سفر کرده است. وزارت خارجۀ روسیه روند صلح افغانستان را مهم‌ترین محوری توصیف می‌کند که میان آقای لاوروف و مقام‌های پاکستان مورد بحث قرار خواهد گرفت.

    این در حالی است که تا نُه روز دیگری یک نشست بزرگ بین‌المللی در مورد صلح افغانستان در شهر استانبول ترکیه برگزار می‌شود. افزون بر مقام‌های ارشد دولت افغانستان و گروه طالبان، کشورهای منطقه و قدرت‌های جهانی نیز در این نشست اشتراک خواهند کرد.

  • آیا شکاف در روابط امریکا و روسیه در پرونده سوریه بیشتر می شود؟

    آیا شکاف در روابط امریکا و روسیه در پرونده سوریه بیشتر می شود؟

    صحنه میدانی سوریه، در سال گذشته نسبت به سال ۹۸ وضعیت آرام‌تری را تجربه کرد. تشدید منازعه میان تهران و واشنگتن و انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا و تمایل بازیگران عرصه سوریه به حفظ وضع موجود، باعث شد تا به‌رغم درگیری‌های پراکنده که از ویژگی‌های یک منازعه طولانی‌شده محسوب می‌شود، نبرد مهم و همه‌جانبه‌ای به وقوع نپیوندد. به این ترتیب، چه در عرصه سیاسی و چه در عرصه میدانی، کانون‌های اصلی منازعه همچنان پابرجا ماند.

    در این چارچوب به نظر می‌رسد سال ۹۹ تداوم توافق روسیه و ترکیه در ماه حوت ۹۸ بود که براساس آن، دو طرف بر سر نظارت روی کریدور امنیتی در طول بزرگراه M4 توافق کردند. البته در سطح خُرد، جابه‌جایی برخی پایگاه‌های نظامی ترکیه در مناطقی از ادلب، حملات گاه و بی‌گاه گروه‌های تروریستی به محل استقرار نیروهای روسیه در حمیمیم و لاذقیه و پاسخ روس‌ها و البته برخی تنش‌ها میان ارتش سوریه با ترویست‌ها در اطراف بزرگراه M4 قابل اشاره است که تأثیر چندانی بر روند کلی تحولات نداشت.

    به این ترتیب می توان گفت:تحولات سوریه اگرچه در سال ۹۹ در وضعیت انسداد قرار داشت، اما به نظر می‌رسد با ریاست‌جمهوری بایدن و تجربه تشدید فعالیت گروه‌های تروریستی در دوره مسئولیت دموکرات‌ها از یک‌سو و پایان نسبی پیش‌بینی‌ناپذیری رفتار آمریکای ترامپ، می‌توان در سال ۱۴۰۰ دورنمای برخی تحرکات میدانی و سیاسی در سوریه را داشت. در این چارچوب، شرایط هم در شرق فرات و هم در ادلب، شکننده به نظر می‌رسد. در شرق فرات به دلیل روابط مساعد بایدن با کردها، ترکیه با چالش‌های بیشتری روبه‌رو خواهد بود.

    در ادلب نیز احتمال آغاز درگیری‌ها دور از ذهن نیست؛ هرچند که این منطقه از خاک سوریه راه حل نظامی ندارد. روابط کلان مسکو و واشنگتن نیز می‌تواند تأثیرات مهمی بر تحولات سوریه برجا گذارد.به نظر می‌رسد همچنان این گزاره قابل تأمل، معتبر باشد که پرونده سوریه بدون توافق کلان دو بازیگر مهم آن، یعنی آمریکا و روسیه تا آینده غیر قابل پیش‌بینی، تغییرات اساسی و بنیادینی نخواهد داشت.در این چارچوب و با توجه به نارضایتی احتمالی پوتین از پیروزی بایدن در انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا، به نظر می‌رسد شکاف در روابط روسیه و آمریکا در پرونده سوریه تشدید خواهد شد.

    داکتر عبداللطیف نظری

  • حسین بخش صفری حریف روسی خود را شکست داد

    حسین بخش صفری حریف روسی خود را شکست داد

    در این مبارزه که سه‌شنبه شب (۱۷ حمل) در سازمان (WGC) در شهر مسکو روسیه برگزار شد حسین‌بخش صفری توانست حریف روسی‌اش را در سه دور شکست بدهد.

    او در حالی پیروز این مسابقه شد که در آخرین مسابقات جوجیتسو در ماه اکتبر ۲۰۲۰ میلادی در شهر سنت پترزبورگ روسیه، توانسته بود یک مدال نقره و یک مدال برنز را به دست آورد.

    حسین‌بخش صفری، سال گذشته در صدر بهترین‌های رشته‌ی جوجیتسو برای دومین سال متوالی در جهان قرار گرفت. او، سابقه‌ی قهرمانی در مسابقات داخل سالن آسیا در ترکمنستان در سال ۲۰۱۷ در وزن ۶۲ کیلوگرام را نیز در کارنامه‌ی خود دارد. صفری، تا کنون شش مبارزه در مسابقات آزاد انجام داده که پنج برد و یک باخت را در کارنامه‌ی ورزشی‌اش در این رشته ثبت کرده است.

    حسین‌بخش صفری، نخستین ورزش‌کار افغانستانی است که در سازمان ایگل عضویت دارد؛ سازمانی که حبیب‌نور محمدوف، یکی از بهترین مبارزان هنرهای رزمی ترکیبی در تاریخ مبارزات آزاد، رهبری آن را به عهده دارد.