آنها سپس رهبران، بزرگان و آن دسته از مردم منطقه که علیه شان توطئه می کردند را حذف کردند.
برای مثال، آنها شخصی به نام ظاهر شاه را به مناطق کوهستانی منطقه بردند، و از آن پس دیگر هیچ کس از سرنوشت ظاهرشاه با خبر نشد، تا اینکه خانواده او در یک فایل تصویری در فیس بوک متوجه شدند که چه اتفاق ناگواری برای ظاهرشاه افتاده است.
خسور ظاهر شاه در گفتگو با گاردین گفت “آنها (داعشیان) ظاهرشاه را مجبور کردند که روی یک بمب بنشیند. ما حتی قادر نبودیم یک تکه از جنازه اش را پیدا کنیم.”
گروه داعش با وجود اینکه هم از سوی نیروهای امنیتی افغانستان و هم توسط حملات هوایی نیروهای آمریکایی در افغانستان سرکوب می شود، و از سویی دیگر حمایت مردمی نیز ندارد، به نظر می رسد همچنان جایگاهی هر چند کوچک و قابل انعطافی برای خود در شرق کشور درست کرده است.
اعضای آن گرچه تعدادشان اندک است، اما همگام و مطابق با رفتار دیگر اعضای این گروه در کشورهای عراق و سوریه، رویه ای خشن و وحشیانه پیش گرفته اند.
“این گروه شاید یک تهدید برای دولت افغانستان به شمار نیاید، اما به طور قطع برای مردم یک تهدید جدی محسوب می گردد.”
مقامات محلی می گویند که استفاده از بمب در کشتارهایشان، یکی از شیوه های عادی این گروه می باشد. آنها همچنین قوانین عجیب و سخت گیرانه ای علیه رسومات محلی اعمال کرده اند. برای مثال آنها مردان را به گذاشتن ریش بلند و زنان را به پوشیدن بورقه مجبور می کنند. همچنین ازدواج های ثبت شده رسمی دولت را فاقد اعتبار اعلام کرده اند، و مکان های مقدس و زیارتگاه ها را نابود می کنند.
این قوانین سخت گیرانه و رفتارهای خشن سبب شده تا ساکنین محلی بسیار اندکی از این گروه اعلام حمایت کنند.
داعش از زمانی که به طور علنی در سال 2014 در ولایت ننگرهار دیده شد، علاوه بر نگه داشتن برخی سنگرهای خود در این ولایت، تاکنون توانسته حملاتی را نیز خارج از این ولایت راه اندازی کند. برای مثال، در تظاهرات جنبش روشنایی در دوم اسد سال جاری، این گروه با طرح حمله انتحاری جان بیش از 85 تن را گرفت و بیش از 400 تن دیگر را زخمی کرد.
قربانیان اغلب از ساکنان شیعه مذهب شهر کابل بودند.
اما نیروهای آمریکایی از سویی دیگر با راه اندازی تقریبا 200 حمله هوایی علیه این گروه از اوایل ماه اپریل سال جاری میلادی تاکنون، توانسته این گروه را وادار به عقب نشینی کنند و «حافظ سعید» فرمانده ارشد این گروه در افغانستان را نیز به هلاکت برسانند.
گفته می شود که هم اکنون این گروه تنها در 4 ولسوالی ولایت ننگرهار حضور دارد.
«معلم معشوق» ولسوال اچین می گوید “بدون نیروهای ناتو و آمریکایی، 10 سال طول خواهد کشید تا اردوی ملی و پولیس ما بتواند این گروه را شکست دهد.”
در همین حال اما، برخی غیرنظامیان و ساکنان محلی در میان سه جناح مختلف گیر مانده اند؛ طالبان که پیش تر اقدام به تصرف قریه هایشان می کرد؛ داعش که قریه هایی که طالبان تصرف کرده بود را به نفع خود تصرف می کند، و نیروهای بین المللی و نیروهای امنیتی افغانستان.
وضعیت در خصوص دو جناح طالبان و داعش که برای مردم مشخص است، اما حملایت هوایی نیروهای آمریکایی اغلب تلفاتی را برای این غیرنظامیان بدنبال دارد. برای مثال، چندی پیش و براساس گزارش سازمان ملل متحد در افغانستان، یک حمله هوایی این نیروها در این منطقه، 15 غیرنظامی را کشت.
برهان عثمان پژوهشگر در شبکه تحلیل گران افغانستان می گوید که گرچه داعش هم اکنون تقریبا نیمی از مناطقی که تحت کنترول خودش داشت را از دست داده است، اما به نظر می رسد که پاکسازی و نابودی این گروه از این چهار ولسوالی کمی بعید است.
“آنها حضورشان را در این چهار ولسوالی مستحکم کرده اند.”
شمار جنگجویان این گروه در افغانستان تاکنون به طور دقیق مشخص نشده است، و همچنین مقدار هماهنگی و کمکی که از سوی رهبریت این گروه در عراق و سوریه دریافت می کند نیز نامعلوم می باشد.
برهان عثمان می گوید که تعداد جنگجویان داعش در افغانستان احتمالا بیش از 2 هزار تن می باشد اما این تخمین بسیار سخت است، زیرا تعداد کشته ها و سربازگیری این گروه کاملا نامشخص می باشد.
وی می افزاید “افزایش رشد گروه داعش در افغانستان متوقف شده، اما این گروه نابود نشده است.”
