برچسب: خشونت

احمد مسعود، رهبر جبهه مقاومت علیه طالبان در پنجشیر، به نشست اتحادیه اروپا در مورد افغانستان دعوت می شود.

پارلمان اروپا روز گذشته در قطعنامه ای در مورد افغانستان، ضمن انتقاد از خشونت‌های طالبان، از اتحادیه اروپا خواست احمد مسعود را به یکی از نشست‌های خود دعوت کند.

در قطعنامه پارلمان اروپا آمده است این نهاد کشتار مردم، شکنجه، لت و کوب و خشونت علیه زنان و روزنامه نگاران را محکوم می کند.

پارلمان اتحادیه اروپا همچنین از طالبان خواسته است که فورا به این خشونت‌‌ها پایان دهند.

در دو سه سال اخیر، دولت‌ها سازمان‌ها و رسانه‌های بسیاری کوشید که واقعیت میدانی طالبان را کتمان کنند و از آنان یک کلیشه شیک و مردم پسند بسازد. مردم خسه از فساد و ناکارآمدی کم و بیش به این تصویرسازی عادت می‌کرد و زمزمه‌های تغییر طالبان کم به گوش نمی‌رسید. در دو سه ماه اخیر که صلح به بن‌بست رفت و جنگ شدت گرفت، از ورای آن کلیشه شیک رسانه‌ها، یک بار یگر چهرۀ واقعی طالبان نمایان شد.

در سه ماه اخیر طالبان شیب نزول و فروپاشی را طی کرده است. طالبان خشونت را برای کسب امتیاز سیاسی در میز مذاکره برگزیده است، اما تا کنون برغم تلفات و تلاش‌های بسیار، هیچ شهر عمده را تصرف نتوانسته است، جاهایی را که تصرف کرده، به گورستان تبدیل کرده اند.

روز به روز مردمان بیشتری به این واقعیت آگاه می‌شوند که طالبان برنامه برای حکومت‌داری ندارد و مشتی جنگ جوی مزدور بیش نیستند. طالبان خشن‌تر و بدخوی‌تر شده اند. با مردم از جهادالنکاح، برده‌داری و کنیز سخن می‌گوید. این هراس از طالبان روز به روز عام می‌شود که تنها جان و مال مردم در خطر نیست، طالب با کرامت انسانی مردم مشکل دارند.

 هنوز برای طالبان تحصیل و کار زنان مسئله است. کشتار جمعی برای طالبان هیچ عذاب وجدانی در پی ندارد. جنگ روانی طالبان دیگر اثر ندارد، هیمنه و هراس طالبان در حال فروپاشی است، ماشین جنگی شان در شمال ویران شده است و در جنوب نیز برغم فشارهای بسیار کاری از پیش نبرده است. پیام طالبان چیزی جز خون و خشونت نیست، و حامیان شان نیز با سربلندی از ایشان دفاع کرده نمی‌توانند.

ایالات متحده که در دو سال گذشته مشروعیت سیاسی طالبان را بالا برده بود، اکنون هر روز برای طالبان خط و نشان می‌کشد. طالبان یک بخت داشت و آن فساد حکومت و سرخوردگی مردم از این فساد بود. این کارت هم به کار طالبان نیامد. طالبان ناکام و رفتنی است. زیرا که نیروی است خشن، فاقد ظرفیت مدنی و اخلاقی و فاقد مسئولیت لازم برای مشارکت در سیاست. اختلافات میان بخش سیاسی و نظامی رو به افزایش است، فرماندهانی که سال ها از اقتصاد جنگ تغذیه کرده و منافع نا مشروع سرشار دارد، به قطع جنگ رضایت ندارند و این طالبان را در آستانۀ فروپاشی قرار داده است. اگر متحد باشیم پیروزی در راه هست.

علی امیری

اشاره: در ماه‌های گذشته، خشونت‌ها در افغانستان شدت یافته و به تازگی، جنگ از ولسوالی‌ها به دروازه‌ی شهرها رسیده است. پیش‌روی یک‌بارگی طالبان و تصرف ده‌ها ولسوالی، به این گروه، حس پیروزی داده و از گفت‌وگوهای صلح دست کشیده است. رییس‌جمهور غنی، به تازگی، اعلام کرده است که برنامه‌ی شش‌ماهه‌ی «استقرار» را در نظر گرفته و  تلاش دارد که در این مدت، با شناسایی نقاط ضعف، به ارتش افغانستان سروسامان دهد. روزنامه صبح کابل در اگفت‌وگویی با خانم فاطمه امان، تحلیل‌گر ارشد مؤسسه‌ی خاور میانه در واشنگتن، آینده‌ی جنگ و صلح افغانستان را بررسی کرده است:

خانم امان! شما به عنوان کسی که مسئله‌ی جنگ و صلح افغانستان را از واشنگتن نظاره می‌کنید، به نظر تان چه گونه به یک‌بارگی در مدت چند ماه، خشونت‌ها به اوج خود رسید و طالبان تا دروازه‌های شهرها به پیش رفتند؟ 

واقعیت این است که اگر همه‌ی جوانب در نظر گرفته می‌شد، شاید امکان جلوگیری از این واقعه وجود داشت. به نظر من، اختلاف‌های عمیق در میان حکومت‌داران و ارجحیت‌دادن منافع شخصی و قومی بر منافع ملی، همه در این زمینه، نقش بازی کرده است؛ به گونه‌ی مثال: پیش‌روی‌های اولیه‌ی طالبان را اگر در شمال در نظر بگیریم؛ اساسا بخشی از آن محصول قوم‌گرایی‌ها، جابه‌جایی‌های مسؤولان حکومتی و ارتش، احتمالا گماشتن افراد نامناسب به سمت‌ها و مقام‌ها، نبود سرمایه‌گذاری مؤثر برای رفع فقر و بی‌کاری و مهم‌تر از همه، نارضایتی عمومی از حکومت مرکزی بود که همه دست به دست هم داد. با این حال، طالبان از نبود مدیریت سالم، استفاده کردند و در مقابل مقاومت ضعیفی که در برابر آن‌ها صورت گرفت، توانستند مناطق بیش‌تری را اشغال کنند. به بیان دیگر؛ طالبان روی نقاط ضعف حکومت، برنامه‌ریزی کردند. از سویی هم، طالبان بر تبلیغاتی که آن‌ها را شکست‎‌ناپذیر جلوه می‌دهند، متمرکز شدند. اشغال مناطق مرزی و تلاش برای اطمینان‌دادن به همسایگان افغانستان که مراودات قطع نخواهد شد، همه بخشی از تبلیغاتی بود که طالبان را قدرت‌مند جلوه داد. از طرف دیگر، عمیق‌ترشدن اختلاف‌ها میان مسؤولان -به جای متحدشدن و یک‌صداشدن- نیز به طالبان کمک کرد.

رییس‌جمهور غنی، در سخن‌رانی‌اش در پارلمان افغانستان، به وضاحت بیان کرد که روند صلح افغانستان، روند شتاب‌زده‌ی وارداتی است که سبب مشروعیت‌بخشی به طالبان و تضعیف مشروعیت سیاسی نظام جمهوری شده است؛ شما نیز به این باور استید؟ 

متأسفانه، اظهارات رییس‌جمهور غنی، کاملا قابل پیش‌بینی و کلیشه‌ای شده است. او، از همان ابتدا، اصرار داشت که نیروهای نظامی افغانستان و دولت او، توانایی مقابله با طالبان و سایر گروه‌های دهشت‌افگن را پس از خروج نیروهای خارجی، خواهند داشت. سرعت و چگونگی خروج نیروهای خارجی از افغانستان، باید به توافق‌های «میان‌افغانان» وابسته می‌شد؛ به این معنا که این دو موضوع، می‌بایستی هم‌راه با هم و گام‌به‌گام اجرا می‌شد. به نظر من، این مسئله که کشورهای دیگر نیز در گسترش روابط خود با طالبان -بدون حضور حکومت افغانستان- از هم پیشی گرفتند، شاید به طالبان مشروعیت زیادی داد؛ اما، وقتی حکومتی خود را مشروع و نماینده‌ی مردم افغانستان می‌داند، نباید همه چیز را به دخالت خارجی نسبت دهد. مشروعیت را حکومت از طریق هم‌دلی با مردم و همه‌ی اقوام کسب می‌کند و موضوعی داخلی است.

مقام‌های حکومت افغانستان، خروج نیروهای خارجی در رأس نیروهای امریکایی را، شتاب‌زده عنوان می‌کنند و می‌گویند که دلیل وضعیت فعلی افغانستان، این خروج «عجولانه» است.

شاید. دولت پیشین امریکا –اداره‌ی آقای ترامپ-، می‌خواست تا قبل از انتخابات ریاست‌جمهوری اخیر خود، به وعده‌ی انتخاباتی که همانا فراخواندن همه‌ی نیروهای امریکایی از افغانستان و پایان‌دادن به حضور ۲۰ساله‌ی این نیروها در افغانستان بود، عمل کرده باشد. استدلال هم‌فکران آقای ترامپ این بود که امریکا، نمی‌تواند با حضور نظامی خود در مناطق مختلف جهان، کشورسازی کند. بنا بر این، آقای ترامپ با طالبان به توافق‌هایی دست یافت که در نهایت به نفع طالبان منتهی شد. از سوی دیگر، باید دقت کنیم که شخص بایدن هم در زمانی که معاون اوباما بود، با اعزام چندین برابر نیروهای نظامی امریکایی به افغانستان، شدیدا مخالفت می‌کرد.

بایدن بر این نظر بود که اگر قرار باشد یک حکومت تنها به کمک و حضور نظامی امریکایی‌ها، موجودیت خود را حفظ کند؛ یعنی یک جای کار می‌لنگد. در پاسخ این استدلال که اگر نیروهای خارجی افغانستان را ترک کنند، گروه های شورشی با زنان و اقلیت‌های مذهبی و قومی چنان و چنین خواهند کرد، می‌گفت که در بسیاری از نقاط جهان، خشونت علیه زنان و نقض حقوق اقلیت‌ها صورت می‌گیرد و ما؛ قرار نیست نقش ناجی را برای همه بازی کنیم.

می‌خواهم بگویم که بخش سخت کار را -که همانا توافق با طالبان باشد-، دولت ترامپ انجام داده بود. آقای بایدن هم بسیار به صراحت روشن کرد که به همان راه‌کار دولت پیشین را ادامه خواهد داد. نامه‌ی بلینکن به دولت افغانستان، در واقع نوعی اولتیماتوم بود که امریکا در این به اصطلاح توافق -میان امریکا و طالبان-، تجدیدنظر نخواهد کرد. اشکال شاید در اساس این بود که در توافق امریکا و طالبان در مورد خروج نیروهای امریکایی از افغانستان، این نکته درج نشده بود که؛ اگر طالبان به خشونت‌های خود از جمله علیه غیرنظامی‌ها ادامه دهند، سرعت خروج نیروهای نظامی، کاهش خواهد یافت.

با وضعیتی که اکنون افغانستان به پیش‌ می‌رود، شش ماه آینده را چه گونه پیش‌بینی می‌کنید؟

وقت کوتاه است و راه‌های حل‌ محدود. من هنوز هم بر این عقیده استم که اختلاف‌های داخلی در افغانستان، زمینه‌ی پیش‌روی‌های اخیر طالبان را فراهم کرد. از این رو، به نظرم، آخرین شانس این است که سیاست‌مدران و مسؤولان، سرزنش‌کردن یک‌دیگر را کنار بگذارند و با یک صدا حرف بزنند. وضعیت شش ماه آینده، بستگی به میزان اجماع داخلی و منطقه‌ای بر سر صلح و گفت‌وگوهای صلح دارد. به نظر من، سراسر منطقه از آشوب و جنگ داخلی در افغانستان آسیب جدی خواهد دید. از دید من، گام نخست برای صلح، ازبین‌بردن تصور کاذب طالبان است؛ گزارش‌هایی وجود دارد که روسیه، ممکن پایگاه‌های نظامی خود را در آسیای میانه در اختیار امریکایی‌ها قرار دهد؛ اگر چنین شود، ممکن در تصور شکست‌ناپذیری طالبان تغییری ایجاد شود و گفت‌وگوهای صلح، جدی گرفته شود. از سویی هم، امریکایی‌ها چراغ سبز به چین نشان داده اند که همه‌ی تلاش‌های خود را برای متقاعد‌کردن طالبان به کار ببرد؛ این که خشونت‌ها را متوقف کنند و گفت‌وگو با حکومت را جدی‌تر و فوری‌تر انجام دهند. متأسفانه، وقت زیادی باقی نمانده و هر راه حلی، باید سریع‌تر به اجرا گذاشته شود.

به عنوان کسی که در واشنگتن استید، اقدام و تصمیم‌های امریکا را در قبال افغانستان نیز زیر نظر دارید، آیا واشنگتن، برنامه‌ای برای بیرون‌کردن افغانستان از این آشفتگی دارد؟

خشونت‌های اخیر طالبان در افغانستان، سبب شده که دولت بایدن هم از سوی موافقان خروج نیروهای امریکایی از افغانستان و هم مخالفان این روند، زیر فشار قرار بگیرد. با این حال، اعزام مجدد نیرو به افغانستان را، بعید می‌دانم؛ اما افزایش کمک‌های نظامی به افغانستان و حمایت‌های هوایی و هم‌چنین تلاش برای شکل‌گیری اجماع منطقه‌ای بر سر توافق‌های صلح افغانستان، به خوبی امکان‌پذیر است.

جنگ افغانستان، چه اندازه جنگ طالب و دولت است؛ از دید شما کدام کشورها در این جنگ دخیل استند؟ شایعه‌هایی نیز وجود دارد که امریکا برای مقابله با چین، روسیه و ایران به دنبال ایجاد گروه‌ دیگری -داعش- است؛ نظر شما در مورد این اطلاعات چیست؟

نه! من این را در راستای تیوری توطئه می‌دانم. چرا، امریکا باید یک تریلیون دلار هزینه‌ای که را تا اکنون در افغانستان پرداخته و هزاران کشته‌ای که داده را نادیده بگیرد که بخواهد جلو ایران و چین را بگیرد؛ جلو ایران و چین را، از راه‌های دیگر می‌گیرد. داعش در افغانستان یک واقعیت است و عناصر اصلی آن را شبه‌نظامیان اسلام‌گرای افراطی تشکیل می‌دهند. متأسفانه هم دولت افغانستان و هم طالبان، هر وقت به نفع‌ شان بود، به داعش استناد یا وجود آن را انکار کرده اند؛ اما به دلیل چنددستگی در گروه طالبان، این امکان به خوبی وجود دارد که در درون این گروه نیز –به ویژه اگر پیش‌روی آن‌ها بیش‌تر شود-، جنگی در بگیرد و گروه‌های خشن‌تری از دل آن بیرون بیایند.

از دید شما که مسائل افغانستان را به دقت دنبال می‌کنید، آیا طالبان تغییر کرده اند؛ آیا آن‌ها خواستار آمدن صلح در افغانستان استند؟ 

به نظر من، طالبان با حمله بر شهرهای بزرگ، توافق دوحه را نقض کرده‌ اند. آرزو می‌کردم، بتوانم در پاسخ به این پرسش که آیا طالبان از گذشته‌ای که در حکومت بودند، فرق کرده‌ اند، بگویم بله؛ آن‌ها متمدنانه‌تر رفتار می‌کنند؛ اما با خشونت‌هایی که در مناطق زیر کنترل شان اعمال کردند، با آزارهایی که به زنان و دختران و مردم بی‌دفاع رسانده اند، به نظر می‌رسد که؛ متاسفانه فرق زیادی با گذشته نکرده اند.

زنان افغانستان، چه تلاش‌هایی می‌توانند برای حفظ دست‌آوردهای شان در صورت بدترشدن وضعیت انجام دهند؟ آیا زمان آن رسیده که زنان برای حفظ آن چه که به دست آورده اند، وارد میدان جنگ شوند؟

مردم افغانستان چندین دهه درگیر جنگ و خشونت استند. بر زنان مظلوم افغانستان که با وجود همه‌ی کم‌بودی‌ها، این‌گونه رشد کرده اند، ستم فراوان رفته است. با همه‌ی وجودم، آرزو می‌کنم که زنان افغانستان مجبور نباشند، سلاح به دست بگیرند و جامعه‌ی جهانی، زنان افغانستان را تنها نگذارد. باید ارتباط افغانستان را با جهان خارج با هر طریق ممکن حفظ کرد و از عمل‌کرد طالبان، به بیرون از افغانستان گزارش داد.

از نظر شما، طالبان با اعمال چنین خشونت‌ها، چه می‌خواهند؛ حاکمیت کامل افغانستان، یا امتیازهای بیش‌تر در میز گفت‌وگو؟

خب، طالبان یک جناح و یک‌دست نیستند. در این گروه، کسانی نیز استند که به طور کامل با هر نوع توافق صلح مخالف اند و کسانی نیز استند که به این کشور یا آن کشور همسایه، نزدیک استند. طالبان به احتمال زیاد، بر پایه‌ی پیروزی‌های اخیر خود، بر این گمان شده‌ اند که قادر به اشغال سراسر کشور استند. اگر چنین باشد، طالبان دو موضوع را دست‌کم گرفته اند؛ نخست این ‌که افغانستان با سال‌های حاکمیت طالبان، بسیار متفاوت است و دوم این‌ که؛ جهان امروز نیز، جهان متفاوتی است. در زمانی که طالبان در افغانستان به قدرت رسیدند، همه‌ی جهان یک‌صدا خواستار سرنگونی حکومت دکتر نجیب‌الله بودند و برای‌ شان مهم نبود که کی در افغانستان به قدرت برسد یا جنگ داخلی در این کشور در بگیرد. امروز اما مردم و جوانان افغانستان، در کنار همه‌ی آسیب‌هایی که در این سال‌ها دیده ‌اند، بامرام و بیزار از خشونت استند. پرسش من از طالبان این است: شما این نسل را نادیده می‌گیرید، دست‌آوردهایی را که در این سال‌ها حاصل شده به کنار می زنید. اگر مردم شما را از خود شان ندانند، بر چه کسی حکومت می‌کنید؟

مقام‌های حکومت افغانستان، پاکستان را به حمایت مستقیم از طالبان متهم می‌کنند و می‌گویند که در کنار کمک تسلیحاتی به طالبان، روزانه، ده‌ها شهروند پاکستانی به خاطر جنگ در برابر نیروهای امنیتی افغانستان، وارد خاک این کشور می‌شوند؛ از دید شما پاکستان با پیش‌گرفتن این رویکرد، به دنبال چیست؟

یاد مان باشد که جمعیت پشتون پاکستان میلیونی است و در مناطق مرزی با پاکستان، هم‌دردی برای طالبان زیاد است. سیاست‎‌های پاکستان که تا اکنون به طور کامل هندمحور بوده، به خودش هم آسیب زیادی زده و باعث ویرانی در این کشور شده است. با این حال، دود آتش‌افروزی در افغانستان به چشم همسایگان و به ویژه پاکستان نیز، خواهد رفت. امروز طرح‌های اقتصادی بزرگی در منطقه -با شرکت پاکستان و چین- جریان دارد که برای اجرای آن‌ها، به امنیت نیاز است. در نتیجه، در خوش‌بینانه‌ترین حالت، می‌توان گفت که سیاست پاکستان در باره‌ی افغانستان، همان سیاست دوران جنگ سرد نیست و بسیاری از حمایت‌هایی که طالبان از طریق پاکستان دریافت می‌کنند، سازمان‌یافته و از سوی حکومت پاکستان انجام می‌شود. اگر چنین باشد که عذر بدتر از گناه است؛ چون، نشان می‌دهد که حکومت مرکزی بر سراسر کشور کنترل ندارد.

فکر می‌کنید که طالبان و حکومت، به این زودی‌ها به توافقی برسند؟ اگر هر دو طرف، نتوانند دست‌کم تا چند ماه یا یک سال دیگر، به توافق برسند، وضعیت افغانستان را چگونه پیش‌بینی می‌کنید؟

من ذاتا انسان خوش‌بینی استم و آرزو می‌کنم که توافقی حاصل شود. این که در رسانه‌های اجتماعی از تلفات طرف مقابل می‌شنویم و آتش احساسات بالاست، من را نگران می‌کند؛ زیرا، یک جنگ داخلی تمام‌عیار را به سختی می‌توان پایان داد و آن چه می‌ماند، ویرانه‌ای بیش نخواهد بود. امیدوارم کشورهایی که منافع خود را در ثبات و صلح افغانستان می‌بینند، نگذارند اوضاع از کنترل بیرون شود.

از دید شما، بهترین راه حل منازعه‌ی فعلی افغانستان، کدام است؟ طالبان گفته اند، تا زمانی که اشرف غنی استعفا ندهد، به هیچ توافقی حاضر نخواهند شد. از دید شما، راهی که هر دو طرف منازعه، بتوانند بر آن توافق کنند و جنگ فعلی افغانستان فروکش کند، چیست؟

راستش، با آن که طالبان را صاحب صلاحیتی نمی‌دانم که خواستار استعفای این یا آن مقام بشوند؛ اما، منافع مردم افغانستان و منافع ملی کشور، ایجاب می‌کند که برای جلوگیری از افتادن کشور به دامن خشونت و ویرانی، از هر تلاشی کار گرفته شود. به اطمینان؛ تاریخ با کسانی که منافع شخصی خود را بر منافع ملی ترجیح می‌دهند، عادلانه قضاوت نخواهد کرد.

سفارت امریکا در کابل، روز پنج‌شنبه -۳۱ سرطان- در تویتی گفت: «ما از طالبان و همه طرف‌ها، می‌خواهیم به گونه‌ی فوری به خشونت‌ها پایان دهند، با آتش‌بس دایمی و همه‌جانبه موافقت کنند و به طور کامل در گفت‌وگوهای صلح برای پایان دادن به رنج مردم افغانستان شرکت کنند.»

این سفارت افزود طالبان و طرف‌های درگیر، باید راه را برای توافق سیاسی‌ای هموار کنند که به نفع همه مردم افغانستان باشد و اطمینان حاصل شود که این کشور بار دیگر به پناه‌گاه امن برای تروریستان تبدیل نخواهد شد.

این در حالی است که اخیرا، هیئت بلندرتبه‌ای به ریاست عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی، برای ازسرگیری گفت‌وگوهای صلح با طالبان، به قطر رفته بود. نشست دو روزه‌ای که میان دو طرف در قطر برگزار شد، بدون هیچ نتیجه‌ای پایان یافت.

پیش از این، محمد محقق، مشاور ارشد رییس‌جمهور غنی، گفته بود در سفر عبدالله عبدالله به قطر، با طالبان اتمام حجت خواهد شد و اگر این گروه با برقراری صلح موافقت کرد، صلح خواهد شد و در غیرآن، دامنه‌ی جنگ گسترش خواهد یافت.

سازمان عفو بین‌الملل دیروز (چهارشنبه، ۲۶ جوزا) با نشر خبرنامه‌یی از ادامۀ حمله‌های هدف‌مند بر افراد ملکی در افغانستان انتقاد کرده است. در خبرنامۀ این سازمان آمده که در جریان کم‌تر از یک هفتۀ گذشته دست‌کم ۲۴ غیرنظامی در پی حمله‌های هدف‌مند در این کشور کشته شده‌اند.

این سازمان از حملۀ افراد مسلح ناشناس بر چهار واکسناتور برنامۀ پولیو در ننگرهار یاد می‌کند که سرگرم ارایۀ خدمات ضروری صحی به باشنده‌گان این ولایت بودند.

بر اساس خبرنامۀ این سازمان، حمله بر واکسناتوران در ننگرهار پس از آن صورت گرفته که تنها دو روز پیش از آن دو انفجار دیگری در غرب شهر کابل افراد ملکی را هدف قرار داد. در نتیجۀ این حمله‌ها دست‌کم هفت فرد ملکی کشته شده و شش غیرنظامی زخمی شده‌اند.

سازمان عفو بین‌الملل از حکومت افغانستان می‌خواهد که حمله‌های هدف‌مند بر غیرنظامیان را بررسی کند و عاملان این حمله‌های وحشیانه را شناسایی و مجازات کند.

این در حالی است که اخیراً تلفات ملکی در افغانستان افزایش یافته است. گروه طالبان دست داشتن در حمله‌های هدف‌مند را رد می‌کنند، اما حکومت می‌گوید که این حمله‌ها کار طالبان است.

در دومین روز اعتراضات مردمی در ولایت بدخشان، ریاست جمهوری هیاتی را به منظور بررسی چگونه به خشونت کشیده شدن تظاهرات در این ولایت توظیف کرد.

ریاست جمهوری با نشر خبرنامه‌ی گفته است بر اساس حکم رییس جمهور غنی، هیاتی از مرکز به منظور بررسی دقیق و همه جانبه چگونگی به خشونت کشیده شدن اعتراضات مردمی در ولایت بدخشان توظیف کرده است.

در این خبرنامه آمده است: «بر اساس این حکم، هیات مذکور تحت ریاست عبدالودود ثابت، مشاور ریاست جمهوری به ترکیب نمایندگان با صلاحیت ادار‌ه‌ی ارگان های محلی، دفتر شورای امنیت ملی، احمد ضیا یفتلی نمایندۀ بدخشان در ولسی جرگه، دگرجنرال صبغت الله سایق عضو کمیسیون موظف امنیت سرحدی، نمایندۀ با صلاحیت وزارت امور داخله و نمایندۀ با صلاحیت ریاست عمومی امنیت ملی توظیف گردیده اند.»

خبرنامه افزود، هیات مکلف است تا مشکل به وجود آمده و چالش های مردم را مورد بررسی عمیق قرار داده و یافته ها و راه حل‌های خویش را هرچه عاجل از طریق دفتر شورای امنیت ملی اراییه نماید.

سفارت آلمان در افغانستان اعلام کرد از تداوم خشونت ناموجه علیه غیرنظامیان در افغانستان به‌ویژه جامعه هزاره حیرت‌زده شده است.

این سفارت روز (یک‌شنبه، ۱۶ جوزا) با نشر پیامی در برگه فیس‌بوک‌اش، با خانواده قربانیان اخیر اظهار همدردی نموده‌است.

سفارت آلمان هم‌چنان خاطر نشان کرده‌است خشونت‌های ناموجه علیه غیرنظامیان و فامیل‌های سوگوار را در ذهن دارند.

این سفارت تاکید نموده است افغان‌ها سزاوار صلح هستند و خشونت باید پایان یابد.

سفارت آلمان در افغانستان در حالی این اعلامیه را منتشر کرده که اخیراً حملات علیه هزاره‌ها و شیعه‌ها در کابل افزایش یافته است.

یک ماه پیش مکتب سیدالشهدا در غرب کابل، هدف حمله تروریستی قرار گرفت. در پی این رویداد حدود ۱۰۰ دانش‌آموز دختر جان باختند و بیش ۱۵۰ تن دیگر زخمی شده‌اند.

بعد از آن در انفجارهای پی‌هم در موترهای کاستر و تونس مسافربری در غرب کابل نیز هزاره‌ها هدف حمله قرار گرفتند. در این حملات دست‌کم ۲۰ تن کشته شدند.

از سوی‌هم شماری از کابران شبکه‌های اجتماعی روز شنبه‌ با راه‌اندازی طوفان توییتری خواهان به رسمیت شناختن کشتار هزاره‌ها به عنوان «نسل‌کشی» شدند.

اسکات میلر در گفت‌وگو با رسانه‌ها از احتمال افزایش خشونت‌ها در افغانستان ابراز نگرانی می‌کند. آقای میلر در گفت‌وگو با «بی.بی.سی» می‌گوید که احتمال می‌رود طالبان در ماه‌های پیش‌رو خشونت‌ها را در افغانستان افزایش دهند.

فرمانده عمومی نیروهای خارجی اما می‌افزاید که نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان ظرفیت کافی برای مهار حمله‌های طالبان دارند. او علاوه می‌کند که حمایت‌های مالی و تخنیکی امریکا و ناتو از ارتش افغانستان ادامه می‌یابد و نهادهای امنیتی افغانستان توانایی کنترل وضعیت افغانستان را دارند.

آقای میلر این اظهارات را در حالی مطرح می‌کند که روند خروج نیروهای خارجی حدود سه هفته پیش کلید خورد و تا یازدهم سپتمبر امسال قرار است به پایان برسد.

این در حالی است که با وجود آغاز مجدد گفت‌وگوهای صلح میان هیأت‌های مذاکراتی دولت افغانستان و گروه طالبان در قطر پس از آتش‌بس روزهای عید، این پروسه هیچ پیشرفتی نداشته است.

 سرور دانش؛ معاون دوم ریاست جمهوری می‌گوید، هدف طالبان و گروه‌های افراطی اینست تا از طریق اعمال تروریستی و خشونت دولت و مردم افغانستان را وادار به تسلیم کنند؛ اما مردم افغانستان همچنان قدرتمند به مسیر خود ادامه خواهند داد.

دانش این اظهارات را امروز (دوشنبه، ۲۷ ثور) در مراسم معرفی ذبیح الله زیارمل؛ رییس جدید اداره ملی نورم و استندرد بیان کرد.

وی گفت طالبان با کشتار مردم بی‌گناه، متعلمین مکاتب و کودکان، زنان و خبرنگاران نشان دادند که این گروه تمام مردم افغانستان را دشمن خود می‌داند.

دانش بیان کرد :«هدف طالبان و گروه‌های افراطی اینست تا از طریق اعمال تروریستی و خشونت، دولت و مردم افغانستان را وادار به تسلیم کنند؛ اما مردم افغانستان همچنان قدرتمند به مسیر خود ادامه خواهند داد.»

دانش گفت که راه مردم و دولت افغانستان برخلاف دشمنان افغانستان، راه سازندگی، اعتدال و مردم سالاری است که این را آگاهانه انتخاب کرده اند و آگاهانه در این مسیر به پیش خواهند رفت.

معاون دوم ریاست جمهوری با اشاره به جنگ و صلح کشور تصریح کرد که اکنون دنیا به خوبی می‌داند که چه کسانی مخالف و موافق صلح هست. وی گفت: «طالبان تاهنوز از پذیرش راه حل مسالمت آمیز شانه خالی می‌کنند و دست به خشونت‌های وحشتناک می زنند.»

او افزود که طالبان از آغاز تاکنون، «به جز خشونت دیگر دست آوردی ندارند ولی بدانند که از طریق خشونت و انتحار، هرگز به هدف خود نخواهند رسید.»

وزارت خارجۀ امریکا ضمن استقبال از اعلام آتش‌بس سه روزه میان دولت افغانستان و گروه طالبان در جریان روزهای عید فطر از گروه طالبان می‌خواهد از بازگشت به خشونت‌ها خودداری کنند.

نیت پرایز، سخنگوی وزارت خارجۀ امریکا بامداد امروز (سه‌شنبه، ۲۱ ثور) در یک نشست خبری در واشنگتن از اعلام آتش‌بس سه روزه توسط طالبان استقبال کرده است.

آقای پرایز می‌گوید مردم افغانستان سزاوار آتش‌بس دایمی و توافق سیاسی برای پایان جنگ در این کشور هستند. او از طالبان می‌خواهد که خشونت‌ها را متوقف دهند. سخنگوی وزارت خارجۀ امریکا خاطرنشان می‌سازد که بازگشت طالبان به خشونت‌ مشروعیت ندارد.

نیت پرایز اضافه می‌کند که ایالات متحدۀ امریکا از هر اقدامی که برای کاهش تلفات غیرنظامیان در افغانستان منجر شود، استقبال می‌کند و تلاش دارد تا روند صلح این کشور به نتیجه‌یی برسد که یک توافق سیاسی را به دنبال داشته باشد.

این در حالی است که روز گذشته نخست طالبان و سپس دولت افغانستان اعلام کردند که در روزهای عید فطر آتش‌بس سرتاسری در کشور برقرار خواهد شد. زلمی خلیل‌زاد، نمایندۀ ویژۀ امریکا در امور صلح افغانستان نیز از اعلام آتش‌بس سه روزه توسط طالبان استقبال کرده و خواستار تمدید این آتش‌بس پس از روزهای عید فطر نیز شده است.

صدها نفر روز شنبه در استانبول در اعتراض به تصمیم دولت ترکیه مبنی بر خروج این کشور از معاهده منع خشونت علیه زنان تظاهرات کردند.

شرکت کنندگان در این تظاهرات که با وجود حضور چشمگیر ماموران پلیس برگزار شد خواستار تجدیدنظر رجب طیب اردوغان، رئیس جمهوری ترکیه در دستور خود برای خروج از معاهده منع خشونت علیه زنان شدند. دولت ترکیه یکی از دلایل خروج از این معاهده را جلوگیری از «عادی سازی همجنسگرایی» ذکر کرده است.

منتقدان پیمان منع خشونت علیه زنان در ترکیه بر این باور هستند که این معاهده باعث تضعیف بنیان خانواده می شود. آنها همچنین معتقدند که این پیمان با طرح مسائل جنسی به «ترویج همجنسگرایی» کمک می کند. در مقابل منتقدان تصمیم دولت ترکیه می گویند که خروج از پیمان منع خشونت علیه زنان منجر به تداوم تبعیض علیه زنان و ادامه نابرابری های جنسیتی خواهد شد.

علاوه بر استانبول گروهی از معترضان در آنکارا، پایتخت ترکیه نیز علیه تصمیم دولت این کشور تجمع کردند.

از معاهده منع خشونت علیه زنان به دلیل تهیه متن آن در شهر استانبول عنوان کنوانسیون استانبول نیز یاد می شود. بسیاری از کشورهای غربی و سازمان های بین المللی از تصمیم رجب طیب اردوغان برای خروج از این معاهده انتقاد کرده اند.

خشونت علیه زنان در ترکیه یکی از جدی ترین معضلات اجتماعی است. آمار گروههای مدافع حقوق زنان نشان می دهد که سال گذشته ۳۰۰ زن در این کشور به قتل رسیدند.

تظاهرات روز شنبه در حالی برگزار شد که انتشار خبر قتل یک دختر نوجوان و باردار در استان ازمیر بازتاب زیادی داشت. فرد مظنون به قتل این دختر نوجوان مردی است که با او زندگی می کرده است.

مقامات ترکیه ضمن دفاع از تصمیم دولت برای خروج از معاهده منع خشونت علیه زنان تاکید می کنند که قوانین داخلی به جای پیمان های خارجی از زنان ترکیه در برابر خشونت ها محافظت خواهد کرد.

 سفارت ایالات متحده در کابل روز شنبه(۳۰ حوت) در بیانیه‌ای با تبریک سال جدید ۱۴۰۰ خورشیدی گفت تمام مردم افغانستان شایسته زندگی بدون ترس از جنگ و خشونت است.
در بیانیه این سفارت آمده است: در حالی که افغان‌ها نوروز امسال را جشن می‌گیرند، بگذارید خوش‌بین باشیم و به آینده صلح‌آمیز افغانستان امیدوار باشیم. همه افغان‌ها مستحق داشتن زندگی بدون ترس از جنگ و خشونت هستند.
این سفارت ابراز امیدواری کرده سال جدید آغاز‌های جدید و آینده روشن برای تمام مردم افغانستان داشته باشد.
این پیام سفارت امریکا در حالی به مناسبت نوروز صادر می‌شود که سطح خشونت‌ها به شدت بالا است و طالبان هیچ نوع چراغ سبزی برای آتش‌بس سراسری نشان نداده‌اند.

 وزارت امور خارجه ترکیه امروز یکشنبه(۱۰ حوت) در اعلامیه‌ای به مناسبت ۱۰۰ سالگی برقراری روابط دیپلماتیک بین جمهوری ترکیه و جمهوری اسلامی افغانستان، خواستار افزایش همکاری‌ها در عرصه‌های مختلف شد.
وزارت خارجه ترکیه می‌گوید امیدوار است خشونت‌های جاری در افغانستان به پایان برسد و آرامش و صلح دایمی در این کشور تأمین شود.
به مناسبت ۱۰۰ سالکی روابط، وزارت خارجه ترکیه افزوده که وزیر خارجه آن کشور همراه با امیر رامین سفیر افغانستان در انقره قرار است در باغ این وزارت درخت دوستی بکارد.
گفتنی است که روابط دیپلماتیک افغانستان و ترکیه پس از امضای توافق‌نامه اتحاد دو کشور در اول مارچ ۱۹۲۱ به طور رسمی آغاز شد و سفارت ترکیه نخستین نمایندگی دیپلماتیک بود که پس از استقلال افغانستان در سال ۱۹۱۹ در کابل افتتاح شد.

حمدالله محب، مشاور امنیت ملی، می‌گوید گروه طالبان صلح نمی‌خواهد؛ بلکه خواستار داشتن قدرت مطلق در افغانستان می باشند.

آقای محب که روز شنبه (۲۵ دلو)، در یک نشست خبری سخن می‌زد، گفت: «ما تمام گام‌های لازم را برای برقراری صلح برداشته‌ایم و منتظریم تا طالبان نیز ثابت کنند که خواهان صلح اند؛ اما خواستن قدرت مطلق، صلح‌خواهی را نشان نمی‌دهد.»

به گفته‌ی او، به دلیل بی‌خیالی و عدم تمایل طالبان به صلح، در حال حاضر گفت‌وگوهای صلح به بن‌بست مواجه شده است.

آقای محب گفت: «گروه طالبان، در سال ۲۰۲۰ میلادی بازنده بود. همه منتظر بودند تا تغییرات را در این گروه ببینند؛ اما چون آن‌ها تنها جنگ را یاد دارند، در سیاست باختند. امروز هم تمام آمادگی‌شان برای جنگ است. ما آمادگی داریم و اگر باز هم طالب بخواهد صلح کند، تیم ما آماده است.»

این در حالی است که دور دوم گفت‌وگوهای صلح، دست‌کم یک‌ونیم ماه پیش در قطر آغاز شد؛ اما از آن زمان تا اکنون، هیچ نشست رسمی‌ای میان دو طرف برگزار نشده است. در این مدت، هیئت طالبان سفرهایی را به ایران، روسیه و ترکمنستان داشته است.

مشاور امنیت ملی، همچنان گفت دولت افغانستان توقع داشت با آزادی زندانیان طالب، خشونت‌ها کاهش یابد؛ اما این توقع برآورده نشد و به همین دلیل، آزادی دوباره‌ی طالبان هیچ تاثیری بر روند صلح نخواهد داشت.

از سویی هم، احمدضیا سراج، رییس عمومی امنیت ملی، در این نشست گفت که در جریان یک هفته‌ی گذشته، ۲۲۴ نفر توسط نیروهای امنیت ملی بازداشت شده‌اند که از این میان، ۱۳۰ نفر متهم به دست‌داشتن در جرایم تروریستی اند.

سرور دانش، معاون دوم ریاست‌جمهوری، گفت حاضرنشدن طالبان پای میز‌گفت‌وگو، به نحوی این روند را در دوحه به بن‌بست کشانیده است.

آقای دانش که روز جمعه (۲۴ دلو)، در نشستی در کابل، صحبت می‌کرد، افزود با وجود تلاش‌های زیاد دولت و مردم افغانستان برای برقراری صلح؛ اما طالبان تا این لحظه، کمترین تلاشی برای کامیاب‌شدن این روند انجام نداده‌اند.

او گفت دولت افغانستان با خواست امریکا و طالبان برای آزادی ۴۰۰ زندانی خطرناک این گروه، موافقت کرد؛ ولی طالبان برخلاف تعهدشان، نه‌تنها خشونت‌ها را کاهش نداده‌اند که اکثریت زندانیان آزادشده‌ی‌شان دوباره به میدان جنگ برگشته‌اند.

سروردانش، افزود به دلیل پیش‌شرط‌های تازه‌ی طالبان و حاضرنشدن این گروه پای میزگفت‌وگو، روند فعلی در دوحه به نحوی به بن‌بست رسیده است. با این حال آقای دانش تأکید کرد رهبری حکومت و شورای عالی مصالحه‌ی ملی به اعضای هیئت گفت‌وگوکننده‌ی دولت هدایت داده در دوحه بمانند و آمادگی‌ گفت‌وگو را داشته باشند.

معاون دوم ریاست‌جمهوری در بخش دیگری از صحبت‌های خود، برقراری حکومت موقت را غیرقابل قبول خواند و گفت: « حکومت موقت در شرایطی است که ما به فروپاشی نظام رسیده باشیم. امروز حفظ و انسجام سیاسی و تحکیم وحدت ملی یک نیاز اساسی است. هر نوع شکاف اجتماعی، سیاسی و قومی از جنگ کرده هم برای ما خطرناک‌تر است. کشورما در سراشیبی سقوط قرار خواهد گرفت.»

آقای دانش، همچنان تأکید کرد اگر روند صلح به انحلال نظام منجر شود، صلح واقعی را به همراه نخواهد داشت، زیرا انحلال نظام کنونی به معنای این است که مردم امارت اسلامی طالبان را بپذیرند که این قابل قبول هیچ شهروند افغانستان نیست.

سرور دانش در حالی گفته است گفت‌وگوهای صلح افغانستان در دوحه به بن‌بست خورده که دور دوم این روند، یک ماه و ۱۱ روز پیش در قطر آغاز شد؛ اما در این مدت، هیچ نشست رسمی‌ای میان دو طرف برگزار نشده است.

کمیته‌ی مصئونیت خبرنگاران افغان، از افزایش ۲۶ درصدی خشونت علیه خبرنگاران در افغانستان خبر داده است.

در گزارش سالانه‌ی کمیته‌ی مصئونیت خبرنگاران که روز پنج‌شنبه (۱۶ دلو)، منتشر شده، آمده است در سال ۲۰۲۰ میلادی، ۱۳۲ مورد خشونت علیه خبرنگاران در افغانستان ثبت شده است.

این رقم در مقایسه با سال ۲۰۱۹ میلادی که ۱۰۵ مورد بود، افزایش ۲۶ درصدی خشونت علیه خبرنگاران را نشان می‌دهد.

در سال ۲۰۲۰ میلادی، ۷ مورد قتل، ۱۸ مورد زخمی، ۱۰ مورد لت‌وکوب، ۴۷ مورد تهدید، ۲۸ مورد بدرفتاری، توهین و تحقیر، ۱۳ مورد برخورد غیرقانونی توسط مالکان رسانه‌ها، ۷ مورد اختطاف و ۲ مورد سرقت ثبت شده است.

بر اساس گزارش، طالبان و داعش مسئول بیشترین خشونت‌ها و تهدیدات علیه خبرنگاران اند و مسئولان حکومتی هم در جایگاه دوم قرار دارند.

در گزارش آمده است که ماهیت تهدیدها و خشونت‌های اعمال‌شده توسط مسئولان حکومتی، خفیف بوده؛ در حالی که تهدیدها و خشونت‌های طالبان و داعش خشن و خونین بوده است.

نجیب شریفی، رئیس کمیته‌ی مصئونیت خبرنگاران افغان، گفته است: «افزایش چشمگیر حملات مستقیم و ترورهای زنجیره ای و هدفمند خبرنگاران در ختم سال ۲۰۲۰، وحشت و هراس گسترده‌ای را میان خبرنگاران و رسانه‌ها در افغانستان ایجاد کرده است. این حملات، قابلیت تولیدی رسانه‌ها را کاهش داده و خودسانسوری را میان رسانه‌ها و خبرنگاران افزایش بخشیده است.»

در گزارش همچنان آمده است که تاثیرات ناگوار اقتصادی ویروس کرونا، سبب افزایش چالش‌های مالی رسانه‌ها شده که به نوبه‌ی خود ظرفیت رسانه‌ها را در زمینه‌ی تولید محتوا کاهش داده است. چالش‌های مالی ناشی از کرونا، سبب شده تا ده‌ها خبرنگار و کارمند رسانه‌ای، وظیفه‌ی خود را از دست بدهند.

به نقل از آسوشیتدپرس، سیگار در گزارشی که امروز دوشنبه(۱۳ دلو) منتشر کرده می‌گوید که حملات طالبان در پایتخت افغانستان نسبت به سال گذشته رو به افزایش است.
گزارش این سازمان به نقل از نیروهای امریکایی در افغانستان گفته است که حملات طالبان در ربع آخر سال ۲۰۲۰ در سراسر این کشور نسبت به سال گذشته افزایش داشته است.
در گزارش آمده است: حملات دشمن در کابل نسبت به ربع سال گذشته بلندتر بود. این حملات نسبت به سال گذشته بسیار افزایش داشته است.
افزایش حملات طالبان در حالی صورت می‌گیرد که دولت بایدن قصد دارد توافق‌نامه امریکا-طالبان را دقیق بازنگری کند.
جان اف. ساپکو بازرس ویژه امریکا برای بازسازی افغانستان گفته است: با ادامه کاهش حضور نهادهای امریکایی، مهم‌تر خواهد بود که ایالات متحده و سایر کمک‌کنندگان نظارت بیشتر و موثرتر از برنامه‌ها و دالرهای خود داشته باشد.

 رئیس جمهور غنی بعد از ظهر روز (یک‌شنبه، ۱۲ دلو) با رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه از طریق تلفن صحبت کرد.

در این گفت‌وگوی تلفنی، رئیس‌جمهور غنی از توافق دو جانبه میان افغانستان و ترکیه که در نتیجه آن میزان تجارت میان دو کشور سالانه به ۵۰۰ میلیون دالر خواهد رسید، استقبال کرده است.

همچنان گفته شده آقای غنی در مورد انکشافات جدید در روند جاری صلح صحبت کرده و نقش ترکیه را منحیث یک کشور قوی اسلامی در منطقه، در روند صلح، به ویژه در راستای ایجاد اجماع منطقه‌ای مهم خوانده است.

از سویی هم رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه از ادامه خشونت‌ها و ترورهای هدفمند از سوی طالبان، ابراز نگرانی کرده است.

آقای اردوغان ضمن تاکید بر برقراری آتش‌بس، گفت طالبان باید از خشونت‌ها دست کشیده و راه‌حل سیاسی را اختیار کنند.

وی از همکاری بیشتر کشورش به افغانستان، به ویژه در زمینه حمایت از نیروهای امنیتی و دفاعی، معارف و پروژه‌های زیربنایی، اطمینان داد.

در این تماس تلفنی، روسای جمهوری دو کشور توافق کردند به منظور همکاری بیشتر در روند صلح، در آینده نزدیک به ابتکار ترکیه، نشست سه‌جانبه وزرای خارجه افغانستان، پاکستان و ترکیه و نیز کنفرانس مشترک علمای افغانستان و ترکیه برگزار شود.

گفتنی است ترکیه یکی از شرکا و متحدان نزدیک افغانستان پس از سقوط حکومت طالبان به شمار می‌رود و این کشور در طول ۱۹ سال گذشته میلیون‌ها دالر برای بازسازی افغانستان کمک کرده است.

علاوه بر آن این کشور چندین مکتب در سراسر افغانستان دارد که سالانه هزاران دانش‌آموز در آن مصروف آموزش هستند. افزون بر آن دولت ترکیه به دانشجویان افغانستان سالانه صدها بورسیه رایگان تحصیلی نیز اعطا می‌کند.

حمدالله محب، مشاور امنیت ملی، می‌گوید دولت افغانستان گام‌های بزرگی را برای تامین صلح برداشته؛ اما گروه طالبان هیچ اقدامی در این راستا نکرده و اراده‌ای برای برقراری صلح از خود نشان نداده است.

آقای محب که روز یک‌شنبه (۵ دلو)، با وزیر داخله و رییس عمومی امنیت ملی از قول اردوی قوای هوایی افغانستان دیدن می‌کرد، گفت که مسئولان امنیتی و دفاعی باید به هر هدف شوم گروه طالبان، پاسخ قاطعانه بدهند.

او افزود: «طالبان به خشونت و تخریب تاسیسات عام‌المنفعه ادامه داده و برای اخاذی و مردم آزاری، دست به چور و چپاول در مسیر شاه‌راه‌ها می‌زنند. طالبان حملات خود را دوام داده‌اند، بر شهرها و ولسوالی‌های ما حمله کرده‌اند. طالبان ثابت کردند که به صلح نیت ندارند. آنان یک گروه تروریستی استند. نمایندگان طالبان در مذاکرات صلح معلوم کرده‌اند که استقلالیت ندارند.»

آقای محب تاکید کرد: «بر ما فرض است که آمادگی بگیریم تا بتوانیم به هر یکی از اهداف شوم، با مشت محکم پاسخ دهیم. اگر طالبان فکر می‌کنند که تنها آن‌ها در این کشور حق دارند، اشتباه بزرگی می‌کنند.»

از سویی هم، مسعود اندرابی، وزیر داخله گفت که نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان برای تامین صلح متعهد اند؛ اما اگر طالبان راه جنگ را انتخاب کنند، آن‌ها نیز از خاک شان دفاع خواهند کرد.

احمدضیا سراج، رییس عمومی امنیت ملی نیز گفت که گروه طالبان مخالف صلح است و بیشتر تلاش دارد تا در گفت‌وگوهای صلح وقت‌کشی کند.

گفتنی است که چندی پیش، دور دوم گفت‌وگوهای صلح در قطر آغاز شد. تا اکنون جزییاتی از این گفت‌وگوها منتشر نشده است.

جیک سالیوان، مشاور امنیت ملی جو بایدن، رییس جمهور امریکا در گفت‌وگوی تلفنی با حمدالله محب، مشاور امنیت ملی کشور گفت واشنگتن توافق‌نامه دوحه را بررسی می‌کند.

طبق اعلام کاخ سفید، مشاور امنیت ملی امریکا در این تماس تلفنی تأکید کرد این ارزیابی شامل تعهدات طالبان برای قطع رابطه با شبکه‌های تروریستی، کاهش خشونت‌ها و پیش‌برد معنادار مذاکرات با دولت افغانستان و دیگر جناح‌ها می‌شود.

این تماس تلفنی جمعه‌شب گذشته انجام شده است.

سالیوان تأکید کرده است که ایالات متحده امریکا با تلاش دیپلماتیک قوی و منطقه‌ای که هدف آن کمک به دولت و طالبان برای دست‌یابی به یک توافق سیاسی پایدار و آتش بس دایمی است، از روند صلح پشتی‌بانی می‌کند.

سالیوان هم‌چنان از روند مذاکرات به عنوان یک فرصت تاریخی برای صلح و ثبات نام برده و گفته است که امریکا از حفظ دست‌آوردهای زنان،‌ دختران و اقلیت‌ها به عنوان بخشی از مذاکره حمایت خواهد کرد.

به گفته مشاور امنیت ملی امریکا، این کشور در مورد یک استراتژی جمعی برای حمایت آینده باثبات افغانستان، با دولت، متحدان ناتو و شرکای منطقه‌ای آن مشورت می‌کند.

موضوع بررسی توافق‌نامه دوحه را پیش‌تر آنتونی بلینکن، نامزد پیشنهادی بایدن برای وزارت امور خارجه امریکا، مطرح کرد و با استقبال کابل روبه‌رو شد.

این توافق‌نامه در دهم ماه حوت سال گذشته در دوحه، پایتخت قطر امضا شد.

طبق توافق‌نامه دوحه، امریکا متعهد شده است که کلیه نیروهای خود را تا ماه می سال جاری میلادی از افغانستان خارج کند.

در ازای این اقدام، طالبان متعهد شده‌اند به شبکه‌های تروریستی و القاعده اجازه ندهند که خاک افغانستان را علیه منافع امریکا مورد استفاده قرار دهند و این گروه ملزم است که روابط خود را نیز با این شبکه‌ها قطع کند.

دولت افغانستان معتقد است که در این توافق‌نامه به طالبان امتیازات گسترده داده و این گروه به مفاد آن پای‌بنده نبوده است.

مقام‌های امنیتی بارها اعلام کرده‌اند طالبان با نقض این توافق‌نامه خشونت‌ها را افزایش داده‌اند.

از جانب دیگر، دور دوم مذاکرات صلح که در دوحه در جریان است، تاکنون به کندی پیش‌ می‌رود و دو طرف روی آجندای اصلی، بحث را شروع نکرده‌اند. هیأت دولت طالبان را متهم کرده است که به مذاکرات تمایلی ندارند.

هم‌زمان با این، شبکه تلویزیونی سی‌ان‌ان به نقل از سه منبع گزارش داده است که زلمی خلیل‌زاد، نماینده ویژه امریکا در امور صلح افغانستان قرار است در دولت بایدن در سمتش حفظ شود.