برچسب: خروج نیروهای خارجی

نعیم وردک در رشته‌ پیام‌های توییتری نوشت اعضای هیات طالبان به رهبری ملابرادر؛ رییس دفتر این گروه در قطر عصر روز (جمعه، ۲۴ ثور) با هیات مذاکراتی دولت گفتگو کرده‌اند.

وردک نوشته است در این گفتگو علاوه بر تبریکی عید، در مورد اوضاع فعلی کشور و تسریع گفتگوهای بین الافغانی بحث شده است.

به گفته سخنگوی طالبان، دو طرف مذاکره‌کننده توافق کردند گفتگوها پس از عید ادامه یابد.

این نشست هیات‌های مذاکراتی دولت و طالبان در حالی برگزاری شده است که طالبان به دلیل تاخیر در خروج نیروهای خارجی، مذاکرات را ترک کرده و گفته بودند با حضور نیروهای خارجی در افغانستان در هیچ نشستی که در مورد صلح افغانستان باشد، شرکت نخواهند کرد. این موضع طالبان باعث تاخیر در نشست صلح استانبول نیز شده است.

در حال حاضر روشن نیست نشست استانبول چه وقت برگزار خواهد شد؛ اگرچه پیشتر وزارت خارجه ترکیه اعلام کرده بود که این نشست به بعد از عید فطر موکول شده است.

انتونی بلینکن وزیر امور خارجه ایالات متحده امریکا روز گذشته طی تماس تلفنی با رئیس جمهور محمد اشرف غنی، صحبت کرد.

در این مکالمۀ تلفنی، انتونی بلینکن ضمن تبریکی عید سعید فطر، به خاطر رویداد تروریستی در لیسه سیدالشهدا، ابراز غمشریکی نمود.

همچنان موصوف گفت ایالات متحده امریکا مانند گذشته در کنار حکومت و مردم افغانستان ایستاده است و تمام همکاری های ما با افغانستان در عرصه های نظامی، انکشافی، اقتصادی و کمک های بشردوستانه، ادامه خواهد داشت.

انتونی بلینکن گفت ایالات متحده امریکا بر رابطه مستحکم و دوامدار با افغانستان، متعهد است.

در مقابل، رئیس جمهور غنی گفت خروج نیروهای بین المللی از افغانستان یک فصل نو را در روابط افغانستان با امریکا و سایر شرکای بین المللی می گشاید و این فصل همکاری ها، دوامدار و معنادار خواهد بود.

رئیس جمهور از کمک های ایالات متحده امریکا به افغانستان تشکر کرد و افزود دولت افغانستان در فصل نو مناسبات، تمام تمرکز خود را یکجا با همکاران بین المللی بر مدیریت این فصل نو خواهد نمود.

در این مکالمه تلفنی، هردو جانب در مورد پروسه صلح و نقش دیپلماسی امریکا و اجماع منطقوی در پروسه صلح، صحبت کردند.

یاسین که امروز همراه با حمدالله محب، مشاور امنیت ملی رییس‌جمهور و ضیا سراج، رییس عمومی امنیت ملی در یک نشست خبری در کابل سخن می‌زد، افزود نزدیک به یک‌هزار طالب در جنگ‌های یک هفته گذشته طالبان در ولایت‌های کندهار، هلمند، فراه، هرات و بغلان کشته و زخمی شده‌اند؛ اما او آمار دقیقی از تلفات نیروهای دولتی در این نبردها را به دست نداد.

آقای ضیا افزود: «تلفات دشمن در حدود نزدیک به یک‌هزار کشته و زخمی است. دربین این‌ها یکی از رهبران کلیدی شان کشته شده‌اند.»

اما طالبان وارد شدن تلفات سنگین به این گروه را در جنگ با دولت رد می‌کنند.

خروج رسمی نیروهای خارجی از افغانستان در اول ماه می سال جاری میلادی آغاز شد. از آن زمان تاکنون در چندین ولایت از جمله، بغلان، غزنی، هلمند، لغمان، میدان وردک جنگ شدت گرفته‌اند.

مشاور امنیت ملی رییس‌‌جمهور در نشست امروز گفت که طالبان می‌کوشند با خروج نیروهای خارج از افغانستان به زور به قدرت برسند.

اما شیر محمد عباس ستانکزی، معاون هئیت مذاکره کنندۀ طالبان شام روز گذشته در یک نشست آنلاین که با نماینده‌گان سازمان ملل و اتحادیۀ اروپا داشت، گفت که طالبان نمی‌خواهند از راه زور به‌قدر برسند.

ضیا سراج، رییس عمومی امنیت ملی هم امروز از طالبان خواست که شرایط را درک کنند و تلاش نکنند که از راه زور به‌قدر برسند چون به باور آقای ضیا طالبان به این کار موفق نخواهند شد: «دشمن همین نیت را داشت می‌خواست که حملات و فشارها را زیادتر بسازد و تمام قوت دشمن همین بود و از این بالاتر چیزی ندارند.»

با این همه، حمدالله محب به مردم اطمینان داد که نباید دربارۀ آینده نگران باشند: «کمک‌های کشورهای جهان به‌شمول امریکا ادامه پیدا می‌کنند.»

آقای محب در سخنانش هم‌چنین گفت که اسدالله خالد، وزیر دفاع ملی، بهبود یافته‌ا ست و قرار است به کشور برگردد: «بعد از برگشت جناب وزیر صاحب این‌ها (یاسین ضیا) تصمیم می‌گیرند که بست‌های دیگری که در وزارت دفاع خالی است آن‌ها را هم پر کننند.»

آقای خالد بیش از چهار ماه می‌شود که به‌علت بیماری در بیرون از کشور به‌سر می‌برد و مسؤولیت‌های اورا جنرال یاسین ضیا به‌پیش می‌برد.

آقای عمر، سه‌شنبه شب (۲۴ حمل)، در برگه‌ی تویترش نوشت حکومت افغانستان و امریکا، در گذشته بارها در باره‌ی خروج سربازان خارجی از افغانستان صحبت کرده‌اند.

به گفته‌ی او، حکومت افغانستان به هر تصمیمی که از سوی امریکا در باره‌ی سربازانش گرفته می‌شود، احترام می‌گذارد.

آقای عمر افزود نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان از دو دهه به این طرف، با روحیه‌ی بالا از مردم افغانستان دفاع می‌کنند و در حال حاضر ۹۸ درصد عملیات نظامی را به گونه‌ی مستقلانه انجام می‌دهند.

او تاکید کرد نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان، در آینده نیز توانایی انجام عملیات مستقلانه را خواهند داشت.

این در حالی است که اخیرا، روزنامه‌ی واشنگتن پست، گزارش داد نیروهای امریکایی در یازدهم سپتامبر از افغانستان خارج خواهند شد. بر اساس این گزارش، قرار است جو بایدن، رییس‌جمهور امریکا، به زودی این موضوع را اعلام کند.

با این حال، گروه طالبان نیز گفته است تا زمانی که تمام نیروهای خارجی از افغانستان بیرون نشوند، این گروه در هیچ نشستی اشتراک نخواهد کرد.

قرار است نشست استانبول، در ۲۴ اپریل برگزار شود.

یکی از اولین و مهم‌ترین آزمون‌ها برای ریاست‌جمهوری جو بایدن مسأله‌ی افغانستان است. طالبان پس از امضای توافق‌نامه صلح با حکومت دونالد ترمپ تشجیع شده‌اند و کارزار ترور و حملات تروریستی خود را در افغانستان شدت بخشیده‌اند. توافق‌نامه صلح طالبان و ایالات متحده خواستار تقسیم قدرت در کابل و خروج کامل ارتش ایالات متحده تا اول ماه میِ سال جاری از افغانستان است. اکنون تصمیم بایدن نه‎‌تنها سرنوشت افغانستان را تعیین خواهد کرد، بلکه بر امنیت منطقه‌ای، جنگ جهانی علیه تروریسم و جایگاه بین‌المللی امریکا، آن‌هم در زمانی که زوال نسبی آن غیرقابل انکار شده است، نیز تأثیر خواهد گذاشت.

ایالات متحده در ماه فبروری سال ۲۰۲۰ هنگامی به خانه اول برگشت که ترمپ، که مشتاقانه در پی ترک افغانستان بود، توافق‌نامه «صلح» را با همان شبه‌نظامیان تروریستی‌ای امضا کرد که ایالات متحده پس از حمله ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ با حمله به افغانستان آن‌ها را از قدرت سرنگون کرده بود. این معامله فاوستی ترمپ که در غیاب حکومت منتخب افغانستان صورت گرفت، به طالبان مشروعیت بخشید. افزایش خشونت‌های تروریستی در افغانستان پس از امضای توافق‌نامه دوحه نشان می‌دهد که از توافق ایالات متحده و طالبان چه چیزی نصیب خود افغانستان شده است.

این‌که امریکا بخواهد از یک جنگ طولانی بی‌ثمر که بیش از ۸۰۰ میلیارد دالر هزینه مالی روی دست امریکایی‌ها گذاشته و جان ۲۲۱۸ سرباز امریکایی را گرفته است، خارج شود، منطقی است. (زیرا نقش رزمی امریکا و ناتو در افغانستان در واقع قبل از روی‌کارآمدن ترمپ هنگامی که نیروهای افغانستان مسئولیت کامل امنیتی این کشور را از اول جنوری ۲۰۱۵ به عهده گرفتند، پایان یافته بود.) اما آنچه منطقی نیست این است که «مک‌ماستر»، مشاور امنیت ملی خود ترمپ تلاش حکومت پیشین ایالات متحده برای صلح با طالبان را «مماشات مونیخ مانند امریکا پیش گروهی از وحشت‌ناک‌ترین مردم روی زمین» خواند.

در واقع ترمپ با امضای توافق‌نامه صلح فبروری ۲۰۲۰ تصمیم گرفت افغانستان را به دست تروریست‌ها و حامیان مالی آن‌ها در پاکستان واگذار کند. ارتش قدرت‌مند پاکستان گروه طالبان را ایجاد کرد، تا هنوز به رهبری این گروه پناه داده است و در مناطق مرزی خود برای جنگ‌جویان این گروه لانه‌های امن فراهم می‌کند. ارتش پاکستان برنده اصلی توافقی است که یکی از پیامدهای خطرناک آن تبدیل‌شدن افغانستان به یک همسایه ضعیف و مطیعی خواهد بود که پاکستان بتواند بنابر میل خود بر آن اعمال نفوذ کند.

با این وجود بایدن پس از آن‌که وارد کاخ سفید شد، به سرعت از توافق ترمپ استقبال کرد و زلمی خلیل‌زاد را به‌عنوان نماینده ویژه ایالات متحده برای مصالحه افغانستان در سمتش حفظ کرد. خلیل‌زادِ متولد افغانستان روابط نزدیکی با طالبان ایجاد کرده است اما برای ایجاد زمینه مشترک با حکومت افغانستان به مشکل خورده است. طرح صلح پیشنهادی دولت بایدن که اخیرا به رسانه‌ها درز کرد، تلاش شدید واشنگتن برای مجبورکردن طرف‌های جنگ افغانستان به توافق با یک‌دیگر به منظور عملی‌شدن مهلت یکم ماه می را برجسته می‌کند.

این طرح پیشنهادی به دنبال جایگزینی رییس‌جمهور اشرف غنی با یک دولت انتقالی جدید است که در آن طالبان نیمی از قدرت را در اختیار داشته باشند. آنتونی بلینکن، وزیر امورخارجه ایالات متحده در نامه‌ای به غنی وی را با لحنی غیرمتعارف تحت فشار قرار داده تا «نقشه راه را برای ایجاد یک حکومت جدید فراگیر» و تدوین قانون اساسی جدید آماده کند. در این نامه وزیر امور خارجه ایالات متحده می‌افزاید که از حکومت اسلام‌گرای اردوغان در ترکیه می‌خواهد که نشستی را بین حکومت افغانستان و نمایندگان طالبان به منظور «نهایی‌کردن توافق‌نامه صلح» میزبانی کند. لحن آمرانه‌ی این نامه امرالله‌ صالح، یکی از دو معاون رییس‌جمهور افغانستان را برآن داشت تا در واکنش بگوید که افغانستان «هرگز صلح آمرانه و تحمیلی را نمی‌پذیرد».

پرسش اصلی که حکومت بایدن باید به آن پاسخ دهد این است: چگونه یک گروه تروریستی می‌تواند بخشی از حکومت شود وقتی همچنان به دنبال پیروزی از راه نظامی و تحمیل مجدد حکومت تئوکراتیک ظالمانه خود است؟ طالبان می‌خواهند با خروج امریکایی‌ها قدرت مطلق را در افغانستان به دست آورند. نشانه‌ی قوی این نگرش، تأخیرهای عمدی و بی‌میلی این گروه در گفت‌وگوهای تقسیم قدرت با حکومت فعلی افغانستان است.

اکنون درحالی‌که استراتژی ایالات متحده در معرض خطر شکست قرار دارد، بایدن می‌گوید که خروج نیروها تا «مهلت یکم ماه مِی دشوار است» اما او «نمی‌تواند» حضور سربازان امریکایی را در سال آینده در افغانستان «تصور کند». اگر بایدن قبل از سال ۲۰۲۲ همه سربازان امریکایی را از افغانستان خارج کند، احتمال تسلط تروریست‌ها بر افغانستان پیش چشم او بسیار محتمل است. در واقع طالبان اظهارات بایدن را مبنی براین‌که حضور نیروهای امریکایی را در سال آینده در افغانستان نمی‌تواند تصور کند، به‌عنوان تأییدیه‌ای می‌بینند مبنی براین‌که این گروه فقط لازم است چند ماه دیگر تا محاصره‌کردن کابل صبر کند.

در این بحث در ایالات متحده در مورد این‌که آیا القاعده می‌تواند پس از خروج امریکا از افغانستان پایگاه‌های خود را در این کشور بازسازی کند، یا این‌که آیا ولایت خراسان دولت اسلامی (داعش در افغانستان) می‌تواند حضور خود را در این کشور گسترش دهد یاخیر، این واقعیت نادیده گرفته می‌شود که تروریسم اسلام‌گرا یک جنبش ایدئولوژیک خودسازمان‌دهنده است که گروه‌های مختلف جهادی را بدون نیاز به هماهنگی اقدامات گردهم متحد می‌کند. شبه‌نظامیان طالبان شاید هدف جهانی نداشته باشند، اما طالبان یک حلقه‌ی مهم در زنجیره جنبش جهادی بین‌المللی است که خصومت با مسلمانان غیرسنی را با خشم شدید علیه مدرنیته تلفیق می‌کند.

طالبان با مجبورکردن امریکایی‌ها به ترک افغانستان و سپس اقدام به تصرف کابل، به منبع الهام سایر گروه‌های تروریستی برای تشدید کارزارهای وحشت‌شان در جاهای دیگر تبدیل خواهد شد. این برداشت که جهادگرایان طالبان قدرت‌مندترین ارتش جهان را به زانو درآوردند، این باور را تقویت خواهد کرد که قدرت امریکا درحال افولِ برگشت‌ناپذیر است. به عبارت ساده، رسیدن طالبان به قدرت مطلق در افغانستان، بیش از هر گروه دیگری از جمله القاعده یا بازماندگان داعش، تهدید جهادگرایان برای جهان آزاد را تقویت می‌کند.

برای جلوگیری از چنین سرنوشتی، ایالات متحده باید نیروهای باقی‌مانده خود را در افغانستان برای اطمینان خاطر و ارائه پشتیبانی هوایی به نیروهای افغان و همچنین کمک‌های تدارکاتی به حدود ۷ هزار سرباز ناتو و متحدان امریکا در افغانستان، حفظ کند. ایالات متحده درحال حاضر فقط ۲۵۰۰ سرباز در این کشور دارد، درحالی‌که در اوج جنگ این رقم به حدود ۱۰۰ هزار نفر می‌رسید. هزینه‌های مالی و جانی امریکا از زمان پایان نقش رزمی این نیروها در افغانستان به طرز چشم‌گیری کاهش یافته است و نیروهای امریکایی در ۱۴ ماه گذشته هیچ تلفات جنگی‌ای متحمل نشده‌اند.

بایدن باید بین خروج کامل امریکا از افغانستان (که می‌تواند کلید هرج‌ومرج را در این کشور بزند و دولت افغانستان را تضعیف کند) و حفظ نیروهای باقی‌مانده‌اش در این کشور (برای جلوگیری از جنگ داخلی و تبدیل‌شدن افغانستان به مرکز تروریستی) یکی را انتخاب کند. گزینه اول نه‌تنها راه را برای خروج آبرومندانه امریکا از جنگ ۲۰ ساله‌اش در افغانستان هموار نخواهد کرد، بلکه می‌تواند واشنگتن را در جایگاه هم‌دست طالبان قرار دهد؛ گروهی که تسلطش بر افغانستان آسیب‌های دائمی بر منافع ایالات متحده و دوستانش وارد خواهد کرد.

منبع: پروجکت سندیکت

مترجم: جلیل پژواک

روسله یاسینزی عثمانی

ینس استولتنبرگ،‌ دبیر کل ناتو، افزود گفت‌وگوهای صلح، بهترین راه برای حفاظت از دست‌آوردهای ۲۰ سال گذشته در افغانستان است.

آقای استولتنبرگ، در آستانه‌ی نشست وزرای خارجه‌ی کشورهای عضو ناتو در بروکسل، گفت گفت‌وگوهای صلح، بهترین راه برای تضمین ثبات در افغانستان است.

او گفت: «گفت‌وگوهای صلح، از مبدل شدن دوباره افغانستان به پناه‌گاه امن هراس‌افگنان جلوگیری می‌کند.»

قرار است نشست وزرای خارجه‌ی کشورهای عضو ناتو، در روزهای سه‌شنبه و چهارشنبه هفته‌ی جاری در بروکسل برگزار شود.

در این نشست، آنتونی بلینکن، وزیر خارجه‌ی امریکا نیز حضور داشته باشد.

دبیر کل ناتو گفت در این نشست، در باره‌ی وضعیت افغانستان و حضور نظامی ناتو در این کشور بحث و مشوره خواهد شد.

هرچند بر اساس توافق‌نامه‌ی قطر، دولت امریکا باید تا اول ماه می سال روان میلادی، سربازانش را به گونه‌ی کامل از افغانستان خارج کند؛ اما اخیرا رسانه‌های امریکایی گزارش داده‌اند که جو بایدن، رییس‌جمهور این کشور، قصد دارد تا حضور سربازانش را در این کشور تا شش ماه دیگر تمدید کند.

ارگ ریاست جمهوری می‌گوید ژنرال لوید آستین، وزیر دفاع جدید آمریکا در سفری از پیش اعلام نشده وارد کابل شده است.

ژنرال آستین در اولین سفر به کابل به عنوان وزیر دفاع آمریکا، علاوه بر دیدار با نظامیان این کشور در پایگاه بگرام، احتمالا با مقام‌های افغان نیز گفتگوهایی خواهد داشت.

دواخان مینه پال معاون، سخنگوی رئیس جمهور غنی به رسانه‌ها گفت در دیدار لوید آستین با محمداشرف غنی هر دو جانب از افزایش خشونت‌ها ابراز نگرانی کرده اند، وزیر دفاع آمریکا بر حمایت دوامدار کشورش از نیروهای افغان تاکید کرد.

وزیر دفاع آمریکا در حالی وارد کابل می‌شود که آمریکا بنا به توافقنامه دوحه آماده خروج کامل نیروهای این کشور از افغانستان تا اول ماه می می‌شود.

در روزهای اخیر، منابع دولت آمریکا به شبکه خبری ان‌بی‌سی گفته بودند جو بایدن، رئیس جمهور این کشور در حال ارزیابی تمدید شش ماهه نیروهای این کشور در افغانستان تا ماه نوامبر سال جاری است.

آقای بایدن گفته خروج کامل نیروهای کشورش از افغانستان در ضرب الاجل تعیین‌شده، در اول مه سال جاری “خیلی سخت” خواهد بود.

وزیر دفاع آمریکا، در سه روز گذشته در سفری به دهلی‌ با نارندا مودی، نخست وزیر و وزیران خارجه و دفاع هند دیدارهایی داشته است.

به گفته خبرنگاران سفر ژنرال آستین از هند به افغانستان احتمالا در جهت همکاری‌ بیشتر هند با افغانستان پس از خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان ارزیابی می‌شود.

روز گذشته، جایشانکار، وزیر امور خارجه هند در کنفرانس مشترک مطبوعاتی با آقای آستین گفت هند متعهد به تقویت همکاری‌های دفاعی با ایالات متحده است.

آقای آستین گفته در این سفر، ملاقات‌های سازنده با مقام‌های هندی برای تقویت همکاری استراتژیک و گسترش همکاری‌ها با سایر همکاران منطقه‌ای برای حفظ صلح و رفاه در منطقه پاسفیک و غرب اقیانوس هند داشته است.

آقای اندارابی روز گذشته (شنبه، ۲۳ حوت) در یک گفت‌وگوی اختصاصی با آسوشیتید پرس گفت گروه طالبان با شبکه القاعده قطع روابط نکرده، بلکه آن را حفظ کرده است.

وی تصریح کرد نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان با حمایت سربازان آمریکایی بر گروه‌های تروریستی مستقر در منطقه، به ویژه گروه داعش فشار حد اکثری وارد کرده‌اند تا مانع فعالیت‌های گسترده‌ای آن‌ها شوند.

وزیر امور داخله با رد اظهارات آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه آمریکا که گفته بود پس از خروج نیروهای خارجی از افغانستان طالبان بر بیشتر خاک این کشور مسلط خواهند شد، بیان داشت نیروهای امنیتی و دفاعی کشور توان حفظ مناطق زیر تسلط خود را دارند.

اما او در عین حال تاکید کرد نیروهای امنیتی افغانستان برای کنترول مناطق دوردست کشور به حمایت نیروهای خارجی نیاز دارند.

آقای اندرابی خاطرنشان ساخت، سربازان ما توانایی دفاع از پایتخت، شهرها و مناطق زیر تسلط خود را دارند و آنان در سال جاری به طالبان ثابت کردند که اجازه تصرف قلمرو به آن‌ها را نمی‌دهند.

وزیر امور داخله با اشاره به شکایت‌های شهروندان کابل گفت ما از این نگرانی‌ها باخبر هستیم، اما از آن جای که حدود ۷۰ درصد از نیروهای پولیس مصروف نبرد با گروه طالبان اند و روزانه با بیش از ۱۰۰ حمله مواجه هستند، لذا تامین امنیت پایتخت با دشواری‌های همراه است.

وی در مورد ترورهای هدفمند اخیر در کشور نیز گفت که در یک ماه گذشته در پیوند به این رویدادها ۴۰۰ تن را بازداشت کرده‌اند.

آقای اندرابی همچنان علاوه کرد نیروهای پولیس افزون بر جنگ با گروه‌های تروریستی، با کشت، تولید و قاچاق مواد مخدر نیز در حال مبارزه اند.

این در حال است که بر اساس توافق‌نامه صلح ایالات متحده آمریکا با گروه طالبان، نیروهای خارجی تا اول ماه می به طور کامل افغانستان را ترک خواهند کرد.

در مقابل طالبان نیز تعهد کرده که روابط خود را با گروه‌های تروریستی مستقر در منطقه، به ویژه شبکه القاعده قطع می‌کنند و میزان خشونت‌های خود را کاهش داده و وارد روند گفت‌وگوهای بین‌الافغانی می‌شوند.

اما بر اساس گزارش وزارت دفاع آمریکا گروه طالبان نه تنها روابط خود با شبکه القاعده را قطع نکرده که جنگ‌جویان این شبکه را با افراد خود مدغم کرده‌اند.

همچنان بر بنیاد گزارش سازمان ملل متحد میزان خشونت‌های طالبان در ماه‌های اخیر به شدت افزایش یافته و سبب تلفات بی‌پیشینه غیرنظامیان در تناسب با سال‌های گذشته شده‌اند.

به نقل از ان‌بی‌سی، در پی گزارش‌ها مبنی بر اینکه دولت بایدن قصد ندارد نیروهای امریکایی را تا ماه می از افغانستان خارج کند، سه فرمانده طالبان گفته است جنگجویان این گروه را از رخصتی زمستانی به خط مقدم نبرد دعوت کرده‌اند.
یکی از این فرماندهان در ولایت هلمند گفت: به فرماندهان ارشد و والیان هدایت داده شده تا به مواضع خود برگردند و در جلسات و بحث‌ها برای تهیه استراتژی آینده شرکت کنند.
وی افزود مسائل زیادی است تا این گروه باید به آن رسیدگی کند، از جمله بن‌بست مذاکرات صلح با حکومت افغانستان و تردیدها در مورد آینده حضور نیروهای خارجی.
یکی از رهبران سیاسی گروه طالبان در قطر نیز گفته است، در صورتی که مذاکرات با حکومت افغانستان به شکست مواجه شود و دولت بایدن نیروها را فراتر از مهلت تعیین‌شده در افغانستان حفظ کند، برنامه این گروه تسخیر ولایت‌های مهم و استراتژیک است.
ذبیح‌الله مجاهد سخنگوی گروه طالبان نیز گفته است: تاریخ ثابت کرده است که ملت مجاهد افغانستان می‌توانند شجاعانه از ارزش‌ها، خاک، میهن و حقوق خود دفاع کند.
از سویی هم، وزارت دفاع کشور می‌گوید از زمان کاهش نیروهای امریکایی، نیروهای افغانستان مسئولیت تمام عملیات‌های زمینی و بیش از ۹۵ درصد حملات هایی را بر عهده گرفته‌اند.
این در حالی است که گروه مطالعات افغانستان به تازگی در گزارشی هشدار داده بود که اگر نیروهای خارجی از افغانستان خارج شود، زمینه جنگ داخلی در افغانستان فراهم خواهد شد.

هایکو ماس، وزیر خارجه‌ی آلمان، گفته است خروج نیروهای خارجی از افغانستان، باید با گفت‌وگوهای صلح در قطر گره بخورد؛ نه این که بر اساس مهلت تعیین‌شده انجام شود.

به نقل از آسوشتیدپرس، آقای ماس که روز سه‌شنبه (۱۴ دلو/ ۲ فبروری) در یک نشست خبری صحبت می‌کرد، گفت که خروج نیروهای خارجی از افغانستان، باید به پیشرفت در گفت‌وگوهای صلح کمک کند و با آن پیوند داشته باشد.

آقای ماس همچنان گفته است: «ترس ما این است که طالبان از خروج نیروهای خارجی، به عنوان دلیل برای خارج شدن از گفت‌وگوهای صلح و جست‌وجوی راه حل نظامی استفاده کنند.»

به گفته‌ی وزیر خارجه‌ی آلمان، خروج نیروهای خارجی از افغانستان، زمانی صورت می‌گیرد که گفت‌وگوهای صلح به پایان رسیده باشد.

آلمان پس از امریکا، دومین کشوری است که بیشترین نیرو را در چارچوب ماموریت حمایت قاطع در افغانستان دارد.

هایکو ماس در حالی این حرف‌ها را گفته که پیش از این، خبرگزاری رویترز به نقل از چهار مقام ارشد ناتو، در گزارشی نوشت که ناتو بر خلاف توافق‌نامه‌ی طالبان با امریکا، در افغانستان می‌ماند.

سخنگوی دفتر سیاسی گروه طالبان یکشنبه شب در گفت‌ و گو با شبکه الجزیره قطر گفت نقض توافق میان این گروه و آمریکا به نفع هیچ طرفی نیست.

به نقل از الجزیره، «محمد نعیم وردک» گفت: ما انتظار نداریم که طرف دیگر توافق انجام شده در زمینه عقب نشینی نظامیان خارجی از افغانستان را نقض کند.

وی افزود: باقی ماندن نظامیان خارجی بیش از زمان از پیش تعیین شده، برخلاف توافقات انجام شده است.

سخنگوی دفتر سیاسی طالبان اضافه کرد: ما خواهان اجرای توافق های دوجانبه به طور کامل هستیم و در صورت اجرای این توافقات همه مشکلات حل خواهد شد.

پیش تر نیز “شیر محمد عباس استانکزی” سخنگوی گروه طالبان اعلام کرده بود خواهان خروج همه نیروهای خارجی تا اواخر ماه اپریل سال ۲۰۲۱ از افغانستان هستیم.

این درحالی است که وزارت دفاع امریکا (پنتاگون) تحت ریاست دولت جدید جو بایدن اعلام کرده، به دلیل امتناع طالبان از تحقق شرایط توافق شده در توافقنامه صلح ، ایالات متحده ممکن است نتواند حضور نیروهای خود را در افغانستان کاهش دهد.

ایالات متحده در ماه فوریه (بهمن) گذشته با طالبان توافق نامه‌ای را امضاء کرد که براساس آن شمار نیروهای آمریکا از ۱۳ هزار نفر به کمتر از دو هزار و ۵۰۰ نفر کاهش یافته است.

همچنین طبق توافق انجام شده با طالبان، تمام نیروهای خارجی باید افغانستان را تا ما مه (خرداد) ۲۰۲۱ میلادی ترک کنند.

به دنبال تصمیم دونالد ترامپ رییس جمهوری پیشین آمریکا برای خروج نیروهای نظامی در افغانستان، “ینس استولتنبرگ” دبیرکل ناتو هشدار داد که ترک زودهنگام افغانستان می‌تواند عواقب ناخواسته‌ای را برای بزرگترین سازمان نظامی جهان (ناتو) به همراه داشته باشد.

حدود ۴۸ ساعت پس از تحلیف رییس‌ جمهور جو بایدن، مشاور امنیت ملی وی -جیک سالیوان- اعلام کرد که دولت جدید قصد دارد «توافق‌نامه ماه فبروری ۲۰۲۰ ایالات متحده با طالبان را بازنگری کند». او گفت که در این بازنگری دولت جدید ایالات متحده پابندی طالبان را به تعهدات این گروه طبق توافق‌نامه ماه فبروری ارزیابی می‌کند. براساس این توافق‌نامه طالبان باید روابط‌شان را با گروه‌های تروریستی قطع کنند، خشونت را در افغانستان کاهش دهند و با حکومت افغانستان و سایر ذینفعان به‌صورت جدی وارد مذاکره شوند. هم طالبان و هم پاکستان از رییس‌ جمهور بایدن خواسته‌اند که به جدول زمانی خروج نیروهای امریکایی از افغانستان که مهلت آن اول ماه مِی سال جاری تعیین شده است، پابند بماند.

نیروهای امریکایی در معرض خطرند و تعجبی ندارد که اعلام این تصمیم یکی از اولین اعلامیه‌های سیاست خارجی دولت جدید ایالات متحده است. از حدود ۲۵۰۰ سرباز امریکایی که در افغانستان حضور دارند، بیشترشان نیروهای کمکی هستند؛ همچنین گروه کوچکی از نیروهای ویژه با تعدادی بالگرد تهاجمی و جنگنده‌ نیز باقی مانده‌اند. پنتاگون حتماً مطمئن است که این نیروها می‌توانند از خود دفاع کنند و در صورت وخیم‌شدن ناگهانی وضعیت به سرعت از میدان خارج شوند. این ارزیابی شاید اطمینان‌بخش به‌ نظر برسد، اما این‌که رییس ‌جمهور سابق نیرویی به این کوچکی را در کشوری ذاتاً خطرناک جا گذاشته، تصمیمی نیست که بتوان از آن تمجید کرد. بخشی از دلیلی که دولت پیشین ایالات متحده براساس آن این تصمیم خطرناک را گرفت، شاید این بوده که طالبان قصد حمله به نیروهای امریکایی را ندارند. قصد طالبان این است که بگذارند نیروهای امریکایی تا اول ماه می سال جاری افغانستان را ترک کنند. تا زمانی که ایالات متحده قصد خروج از افغانستان را داشته باشد (همان‌طور که ترامپ مصمم به انجام آن صرف‌نظر از تحقق شرایط مندرج در توافق‌نامه ماه فبروری ۲۰۲۰ بود) تهدید برای امریکایی‌ها در افغانستان نسبتاً خفیف است.
اظهارات سالیوان احتمالاً هیچ‌یک از طرف‌ها را به اندازه‌ اعضای شورای کویته طالبان درگیر خود نکرده است. حتا تصور این‌که ایالات متحده قصد دارد در افغانستان فراتر از ماه می باقی بماند، می‌تواند طالبان را به سمت حمله مستقیم بر نیروهای امریکایی و سایر نیروهای بین‌المللی، برای تأثیرگذاری بر سیاست واشنگتن، سوق دهد.
طی نشست‌های استماعیه‌ مقامات جدید در واشنگتن، سخنان «آنتونی بلینکن»، نامزد بایدن برای وزارت خارجه و «لوید آستین» وزیر دفاع، عمداً محتاطانه و حساب‌‌شده بود و معلوم نشد که ایالات متحده در دو راهیِ ادامه خروج تا ماه می ۲۰۲۱ و ماندن برای مدت طولانی‌تر در افغانستان، کدام مسیر را در پیش خواهد گرفت. اظهارات سالیوان اما خیلی خنثا نبود. او نه‌ تنها اعلام کرد که دولتش قصد بازنگری توافق‌نامه ماه فبروری را دارد، بلکه سه پرسش اساسی را نیز مطرح کرد که در دو مورد آن، خودش حتماً می‌داند که پاسخ، یک «نه» واضح است.
آقای سالیوان پرسید که آیا گروه طالبان به تعهدش به قطع رابطه با گروه‌های تروریستی عمل می‌کند یا خیر؟
برپایه گزارش تیم سازمان ملل متحد در ماه جون ۲۰۲۰ روابط طالبان و القاعده و به ویژه رابطه شبکه حقانی و القاعده همچنان ادامه دارد. این گزارش به نقش طالبان در برابر ولایت خراسان دولت اسلامی(داعش) نیز اشاره می‌کند.
آقای سالیوان پرسید که آیا طالبان خشونت را در افغانستان کاهش داده‌اند یا خیر؟
پاسخ این پرسش منفی است. خشونت در افغانستان با شدت هرچه تمام ادامه دارد و به‌ نظر می‌رسد موجی از ترورهای هدف‌مند (برای مثال قتل دو قاضی زن در هفته‌های اخیر) به منظور تضعیف اعتماد مردم به حکومت افغانستان به راه افتاده است. هرچند که طالبان تأکید می‌کنند که مسئول اکثر این خشونت‌ها دولت اسلامی است، اما گزارش سیگار به وضوح می‌گوید که خشونت طالبان در واقع پس از امضای توافق‌نامه ماه فبروری سال گذشته افزایش یافته است.
همچنین آقای سالیوان پرسید که آیا مذاکرات طالبان با حکومت افغانستان و سایر ذینفعان جدی است یا خیر؟
پاسخ این پرسش به اندازه قضاوت درباره برآورده‌شدن این شرط از توافق‌نامه ماه فبروری ۲۰۲۰، دشوار است زیرا مسئله، انجام مذاکرات و انجام توافق، نه بلکه نتایج و اجرای آن است. تمام طرف‌ها به نداشتن حسن نیت در مذاکرات متهم‌اند.

ارزیابی و احیای شرایط توافق‌نامه ۲۹ فبروری به مراتب فراتر از مهلت ماه می ۲۰۲۱ به طول خواهد انجامید و طالبان احتمالاً آن‌را به چالش می‌کشند. همچنین احیای این شرایط مستلزم نظارت بین‌المللی است و دشوار می‌نماید که تصور کنیم یک کشور بی‌طرف یا حتا یک نهاد بین‌المللی برای انجام این نقش داوطلب شود. بنابراین احتمال این‌که انجام این کار مستلزم ماندن سربازان باقی‌مانده امریکا در افغانستان برای چند ماه دیگر باشد، بالاست. این‌که آیا زلمی خلیلزاد، نماینده ویژه ایالات متحده برای مصالحه افغانستان در سمّت خود باقی خواهد ماند یا خیر، جای بحث دارد(خلیلزاد بعداً در سمت خود ابقا شد- این مطلب پیش از آن نوشته شده است). ماندن خلیلزاد شاید باعث اطمینان طالبان و پاکستان شود، اما اعتبار او در کابل عمیقاً زیرسوال رفته است.
اگر نیروهای امریکایی در افغانستان بمانند، ۲۵۰۰ سرباز رقم بسیار اندکی است. در داخل ایالات متحده حمایتی نه‌ چندان قابل‌ ملاحظه از افزایش تعداد این نیروها وجود دارد. همچنین امکان دارد که دولت بایدن برای تقویت این نیروها پیمان‌کاران بیشتری را به‌عنوان نیروهای کمک‌کننده به‌کار گیرد، یا برخی از ظرفیت‌های ارتش امریکا را که در کشور ثالث یا در کشتی‌های امریکایی در خلیج فارس مستقر است، وارد صحنه کند و یا واشنگتن به بهبود هماهنگی با سایر نیروهای غربی مستقر در این کشور اقدام کند. همچنین شکی نیست که نیروهای شبه‌نظامی اضافی «مبارزه با تروریزم» و سازمان «سیا» نیز به ‌صورت مخفیانه در افغانستان مستقر شوند.
دیدگاه پاکستان مثل همیشه بسیار مهم است. پاکستان دوست دارد حکومت فعلی افغانستان که به‌نظر می‌رسد با هند نزدیک است، از قدرت کنار گذاشته شود. اسلام‌آباد همیشه نسبت به خطرات نصب طالبان در کابل و افتادن کنترول افغانستان به دست یک حزب اسلامی و کاملاً پشتونی چشم‌پوشی کرده است. یک حکومت فراگیر در کابل حتا اگر پاکستان روابط دیپلماتیک عادی خود را با دهلی نو حفظ کند، برای امنیت پاکستان در بلندمدت بهتر خواهد بود. اما واشنگتن برای وادار کردن پاکستان به متوقف‌کردن حمایت دیرینه‌اش از طالبان، به دیپلماسی جدی و پایدار نیاز دارد.
بسیاری در پاکستان از جمله درون ارتش این کشور، نگران از دست‌دادن دوستی ایالات متحده و اتحاد تمام و کمال واشنگتن با دهلی نو و سقوط اسلام‌آباد به دام وابستگی بیش از حد به پکن/ بیجنگ هستند. چین به طور فزاینده‌ای نسبت به متحد «تمام فصول» خود جسور شده است. تمام این موارد می‌تواند بارقه‌ امیدی برای مذاکره‌کنندگان امریکا به منظور اعمال فشار بر اسلام‌آباد باشد.
خود افغان‌ها اخبار واشنگتن را با جزئیات زیر نظر دارند و اظهارات سالیوان آن‌ها را دل‌گرم خواهد کرد. اخیراً اکثر بحث‌ها در کابل در مورد زمان خروج و انتخاب مسیر خروج بوده است. برخی از افغان‌های ثروت‌مند از هم‌اکنون پول خود را به دبی و فرزندان‌شان را به دانشگاه‌های خارجی می‌فرستند. برخی حتا در ایالات متحده و انگلیس و آلمان گذرنامه و ملک و املاک دارند. اما میان آن‌هایی که اقبال کم‌تری دارند، بحث بر سر این است که کدام مسیر را برای خروج در پیش بگیرند. مرز ازبیکستان به گذرگاه موردعلاقه این افغان ها بدل شده است زیرا هزینه ویزای این کشور فقط ۳۰ دالر است و از آن‌جا مسیرهای متعددی از طریق ترکیه و یا روسیه به سمت غرب وجود دارد، درحالی‌که مسیرهایی که از ایران یا پاکستان می‌گذرد محدودتر است و احتمال ممنوعیت عبور از آن وجود دارد.
اظهارات سالیوان نشان می‌دهد که بایدن قصد ندارد مسیر آسان را برای خروج از افغانستان انتخاب کند و به خروج نیروهای امریکایی ادامه دهد و قبل از ماه می افغانستان را ترک کند و بعد ترامپ را مقصر بکشد. حتا اگر هلیکوپتری مجبور به فرار از روی بام سفارت امریکا در کابل نشود، تصاویر تلویزیونی ورود طالبان به کابل و سیل پناهجویان افغان که دستاوردها خود را ترک و از کشور فرار می‌کنند، می‌تواند یادآور خاطرات سایگون سال ۱۹۷۵ برای واشنگتن باشد. روی کارآمدن طالبان و اعمال محدودیت‌های طالبانی بر زنان افغان باعث رسوایی بین‌المللی خواهد شد. و به تعقیب آن گزارش‌ها از برپایی مجدد اردوگاه های آموزشی القاعده در افغانستان خاطرات دردناک ایالات متحده را زنده خواهد کرد. این سناریو، بعد از آن همه خون و ثروتی که در افغانستان خرج شد، نتیجه‌ای فاجعه‌بار برای ایالات متحده خواهد بود.

دی دیپلمات

گروه طالبان در بیانیه ای اعلام کرده است که این گروه نمایندگی از ملت افغانستان را می کند و ملت افغانستان از آمریکایی ها می خواهد که هر چه سریعتر کشور را ترک کنند.

بیانیه طالبان افزوده است که ملت افغانستان تاکنون نه از جنگ خسته شده و نه خسته خواهد شد. “ملت افغانستان احساس ناامیدی ندارند و بر عکس روحیه ای بالا برای ادامه جنگ دارند.”

این گروه همچنین علاوه کرده است که طالبان تعهد کامل دارد تا نیروهای آمریکایی را از کشور خارج نماید.

بیانیه ی طالبان در حالی منتشر می شود که مقامات دولت افغانستان پیش تر اعلام کرده بودند تماس های زیادی از سوی طالبان برای از سر گیری مذاکرات صلح دریافت کرده اند.

شاه حسین مرتضوی سخنگوی رئیس جمهوری پیش تر گفته بود که دولت افغانستان تماس هایی از طالبان برای از سرگیری مذاکرات صلح دریافت کرده است، اما او تاکید کرد که این تماس ها از آدرس دفتر سیاسی طالبان در قطر صورت نگرفته است، و محمد اشرف غنی رئیس جمهوری کشور نیز با دفتر سیاسی طالبان در قطر وارد گفتگو نخواهد شد.

به باور وی، دفتر سیاسی که خارج از افغانستان باشد موثریت ندارد.

این در حالیست که طالبان پس از انتشار گزارش هایی مبنی بر درخواست دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا از محمد اشرف غنی برای بسته کردن دفتر طالبان در قطر، واکنش تندی از خود نشان داد.

همچنین بر اساس گزارش هایی، یک شاخه جدا شده از طالبان به رهبری ملا محمد رسول قرار است به زودی گفتگوهایی را با دولت افغانستان انجام دهد.

این گفتگوها با میانجی گری حزب اسلامی حکمتیار قرار است در شهر استانبول ترکیه صورت بگیرد.

ذبیح الله مجاهد سخنگوی گروه اصلی طالبان تاکنون در خصوص این گزارش اظهار نظری نکرده است.