برچسب: خالد پاینده

«خالد پاینده» آخرین وزیر مالیه نظام پیشین که یک هفته پیش از سقوط دولت بخاطر اختلافات با اشرف غنی از سمتش استعفا داده بود هم اکنون در امریکا برای تامین مخارج زندگی اش تاکسی رانی می کند.

آقای پاینده در صحبت با روزنامه واشنگتن پست گفته است که برای حمایت از همسر و چهار فرزندش رو به تاکسی رانی آورده است.

وی به این روزنامه در خصوص سقوط دولت پیشین گفت که مبارزه امریکا برای دموکراسی و حقوق بشر تنها یک «تظاهر» بود.

پاینده اما می گوید که در این سقوط تنها امریکا مقصر نبوده است؛ «اگر جدی بگویم، حتی ما افغان ها هم در این سقوط سهیم بودیم، ما اراده جمعی برای اصلاحات نداشتیم.»

وی افزود: «زشتی های زیادی دیدیم و شکست خوردیم. من بخشی از شکست بودم. وقتی به بدبختی مردم نگاه می کنی و احساس مسئولیت می کنی سخت است.»

خالد پاینده علاوه بر شغل تاکسی رانی در دانشگاه جورج تاون نیز به عنوان استاد کمکی مشغول تدریس است، اما برای هر سمستر به او تنها 2 هزار دالر پرداخت می گردد که مخارج زندگی اش را تامین نمی کند.

او اما می گوید که تدریس در دانشگاه را برای پول انجام نمی دهد، بلکه می خواهد به دانشجویانی که ممکن است در آینده مقام دولتی داشته باشند، از این طریق آموزش دهد که به درگیری ها و جنگ ها از دید کسانی که به مداخله و کمک های امریکا نیاز دارند بنگرند.  

خالد پاینده در سال 2015 درخواست ویزای مخصوص مهاجرت آمریکا نمود و در سال 2019 به همراه خانواده اش به ایالت ویرجینای این کشور مهاجرت کرد.

خالد پاینده تنها وزیر کابینه اشرف غنی نیست که در کشورهای دیگر مصروف کارهایی چون تاکسی رانی شده است. سید احمد شاه سادات، وزیر اسبق مخابرات نیز در آلمان مامور تحویل پیتزا در یک فست فودی می باشد.

بیشتر بخوانید:

وزیر مخابرات پیشین افغانستان در آلمان با بایسکل پیتزا می فروشد

در ادامه افشاگری های وزیر مالیه پیشین حکومت اسبق این بار به موضوع خیالی بودن بسیاری از سربازان ارتش افغانستان در زمان غنی اشاره شده است.

خالد پاینده در مصاحبه با بی بی سیه گفته است عامل سقوط دولت پیشین مقامات فاسدی بودند که در چارچوب دولت “سربازان خیالی” ساخته بودند و در عین حال از طالبان نیز پول می‌گرفتند.

به گفته آقای پاینده تعداد زیادی از ۳۰۰ هزار سرباز و پلیس ثبت‌شده در دولت در واقع وجود نداشتند و خیالی بودند که معاش شان پرداخته می‌شد اما این پول به جیب مقامات و جنرالانی می‌رفت که این سربازان خیالی را مهندسی کرده بودند.

طالبان در ماه آگوست و بعد از آن که نیروهای آمریکایی پس از ۲۰ سال از کشور خارج شدند، به سرعت کنترل افغانستان را به دست گرفتند.آقای پاینده که در جریان پیشروی این گروه استعفا داد و افغانستان را ترک کرد، می‌گوید سوابق ثبت‌شده که نشان می‌داد تعداد نیروهای امنیتی بسیار بیشتر از طالبان بوده، نادرست است.

وی گفت: «شیوه‌ای که محاسبه انجام شد طوری بود که از مقام امنیتی یک ولایت پرسیده می‌شد که چند نفر دارید و بر اساس آن حقوق و هزینه‌های جیره‌بندی محاسبه می‌شد و این شمار همیشه اغراق‌آمیز (بیش از شمار واقعی) بیان می شد.»

وزیر سابق مالیه غنی گفت این اعداد ممکن است بیش از ۶ برابر بیشتر وانمود شده بود و “فراری‌های ارتش” و “شهدا” را هم در بر می گرفت چون خروج یا مرگشان هرگز ثبت نمی شد.

او مدعی شد برخی فرماندهان کارت‌های بانکی آن‌ها را نزد خود نگه می داشتند و هر ماه حقوق آن‌ها را به جیب می‌زدند.

این در حالی ست که از مدت‌ها قبل در مورد تعداد نیروهای امنیتی افغانستان سوالاتی مطرح بوده است.

در گزارش سال ۲۰۱۶ بازرس ویژه ایالات متحده برای بازسازی افغانستان (سیگار) آمده که نه آمریکا و نه متحدان افغان آن نمی‌دانند که واقعاً چند سرباز و پلیس افغان در صفوف نیروهای امنیتی وجود دارند، چه تعداد در واقع برای انجام وظیفه در دسترس هستند، یا به طور گسترده، ماهیت واقعی قابلیت‌های عملیاتی آنها در چه حد است.

در گزارش دیگری از سیگار که بعدتر منتشر شد، نیز نسبت به اثرات مخرب فساد و شک درباره صحت داده‌های مربوط به شمار نیروهای امنیتی و توانایی واقعی آن ابراز نگرانی شده بود.

آقای پاینده می‌گوید سربازانی که واقعا وجود داشتند اغلب به موقع دستمزد دریافت نمی‌کردند، در حالی که جنرال‌هایی وجود داشتند که درآمد دوبرابرداشتند و هم از دولت حقوق خود را می‌گرفتند و هم مبالغی را از طالبان می‌پذیرفتند تا بدون جنگ تسلیم شوند.

او اضافه کرد: «احساس جمعی این بود که نمی‌توان این وضع را تغییر دهیم. پارلمان هم اینگونه کار می‌کند، والی‌ها هم همین طور کار می‌کنند. همه می‌گفتند آب از بالاتر گل‌آلود است، یعنی بالادستی‌ها در این کار شریک هستند.

او اما گفت به نظر او اشرف غنی، رئیس جمهور پیشین آلوده به “فساد مالی” نبوده است. آقای پاینده در پاسخ به اتهامات فساد در وزارت مالیه گفت: «من تا حدی با آن موافقم، اما در این مسائل، مطلقا نه.

وی افزود کشورهای غربی “بخشی” از برخی از ناکامی‌ها در افغانستان بوده است و حضور آمریکا و ناتو در افغانستان فرصت بزرگی بود که از دست رفت.