خانواده‌های قربانیان حمله بر مکتب سیدالشهدا امروز (پنجشنبه، ۲۷ جوزا) در یک نشست خبری در کابل با خوانش قطع‌نامه‌ای گفتند که این حمله به‌هدف بازداشتن دختران از حق «حیات»، «آموزش» و پیشرفت صورت گرفته و مصداق عینی نسل‌کُشی است.
آنان همچنین این حمله را ناقض تمامی قوانین بین‌المللی و ارزش‌های اسلامی خواندند.
در قطع نامه تأکید شده که حملات هدفمند علیه هزاره‌ها اخیرا شدت یافته است و برای جلوگیری از نسل‌کُشی هدفمند این گروه قومی، نهادهای ملی حقوق بشر از جمله کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان و مجامع بین‌المللی چون سازمان ملل متحد، اتحادیه‌ی اروپا و نهادهای جهانی مدافع حقوق بشر باید این نسل‌کُشی را به‌رسمیت بشناسند.
خانواده‌های کشته‌شدگان و زخمیان این حمله گفتند که به‌دلیل افزایش حملات هدفمند بر مردم هزاره، باید تدابیر ویژه‌ی امنیتی در تمامی نقاط کشور اتخاذ شود.
آنان از حکومت خواستند که تدابیر لازم امنیتی برای جلوگیری از وقوع حمله‌ی دوباره بر مکتب سیدالشهدا را نیز روی‌دست گیرند.
در قطع‌نامه از حکومت افغانستان همچنین خواسته شده است که سرنوشت شکریه، دانش‌آموز مکتب سیدالشهدا که از زمان حمله بر این مکتب تاکنون لادرک است، مشخص کند و به نگرانی خانواده‌ی او نقطه‌ی پایان بگذارد.
خانواده‌های قربانیان این حمله از دولت افغانستان خواستند که به کمبودی ۱۹۰ آموزگار در این مکتب هم رسیدگی کند. آنان تأکید کردند که این خواست‌شان بر اساس نیاز این مکتب است، نه «امتیازطلبی».
در بخشی از قطع‌نامه‌ی نیز تأکید شده است که به‌منظور ارج‌گذاری به خون قربانیان حمله بر مکتب سیدالشهدا، ۱۸ ثور، روز وقوع این حمله را به‌نام «شهدای معارف» در تقویم رسمی کشور نام‌گذاری و یک بنای یادبود در محوطه‌ی این مکتب اعمار کند.
در تاریخ ۲۶ ثور، نیز خانواده‌های قربانیان حمله بر مکتب سیدالشهدا در یک قطع‌نامه خواهان به‌رسمیت‌شناختن آن به‌عنوان مصداق «نسل‌کشی» از سوی حکومت افغانستان و جامعه‌ی جهانی شدند. آنان در هنگام گفته بودند که این حمله را در ادامه‌ی «حملات هدفمند زنجیره‌ای» بر مراکز آموزشی، دینی، زیارت‌گاه‌ها و مساجد خواندند.
آنان همچنین تأکید کرده بودند که در این حملات، جامعه‌ی هزاره‌ی اهل تشیع به‌گونه‌ی هدفمند و مستمر مورد حمله قرار گرفته است.
حمله بر مکتب سیدالشهدا در تاریخ ۱۸ ثور با یک انفجار موتر بمب‌گذاری‌شده و دو انفجار ماین جاسازی‌شده انجام شد. براساس آمارهای رسمی، در این حمله بیش از ۵۰ نفر – اغلب دانش‌آموزان دختر – کشته و بیش از ۱۰۰ نفر دیگر زخمی شدند.
اما خانواده‌های قربانیان حمله بر این مکتب امروز اعلام کرد که در این حمله ۸۵ نفر کشته و بیش از ۲۵۰ نفر دیگر زخمی شده‌اند. همچنین براساس آمار آنان، بالاتر از ۵۰۰ نفر نیز در حمله بر این مکتب دچار آسیب روانی – روحی شده‌اند.
به‌دنبال وقوع این حمله کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان آن را نسل‌کشی خوانده و گفته بود که این کشتار و دیگر خشونت‌ها در افغانستان باید از سوی یک تیم متخصص و مستقل از محققان سازمان ملل متحد بررسی و تحقیق شود. این کمیسیون از سازمان ملل خواسته بود که «بلافاصله» تعهد خود را در مورد شناسایی عاملان این جنایت اعلام و طی دو ماه گزارش خود را منتشر کند.
سرور دانش، معاون دوم ریاست‌جمهوری کشور هم این حمله را نسل‌کشی خوانده بود.
به‌دنبال آن توماس نیکلسون، نماینده‌ی ویژه‌ی اتحادیه‌ی اروپا برای افغانستان در دیدار با دانش‌آموزان دختر مکتب سیدالشهد گفته بود که کشتار هزاره‌ها باید متوقف شود.
همچنین پس از حمله بر مکتب سیدالشهدا و چندین حمله‌ی دیگر در غرب کابل، شماری از شهروندان افغانستان کارزاری را در شبکه اجتماعی تویتر در اعتراض به کشتار هدفمند هزاره‌ها راه‌اندازی کردند. این کارزار که زیر نام (StopHazaraGenocide#) راه‌اندازی شده بود، می‌گفت جهان باید کشتار هزاره‌ها را به‌عنوان «نسل‌کشی» به رسمیت بشناسد و برای حفاظت از هزاره‌ها اقدام کند.
