برچسب: حسن فاضلی

سید جلال حسینی فیلم­ساز افغان و از هماهنگ کنندگان این برنامه به خبرنگار رها می گوید که مسئولین سینما «متروپلیس» شهر هامبورگ آلمان تصمیم به نمایش چندین فیلم کوتاه و مستند ساخته فیلم­سازان افغانستان در این سینما طی دو روز (امروز چهارشنبه و پنجشنبه مطابق با 12 و 13 اکتبر) کرده است.

آقای حسینی می گوید مسئولین سینما متروپلیس در واکنش به تحولات سیاسی اخیر در افغانستان و با این هدف که در فضای سیاست زده افغانستان ممکن است پس از مدتی توجه اذهان مردم دنیا نسبت به وقایع افغانستان کمرنگ گردد، ابتکار نمایش چندین فیلم کوتاه و مستند ساخته فیلم­سازان افغانستان با موضوع جنگ و محدودیت ها در افغانستان را روی دست گرفتند تا با این کار به یادآوری این امر که در افغانستان چه می گذشته و چه می گذرد کمک کند.  

سید جلال حسینی افزود هنگام انتخاب فیلم ها برای نمایش سعی بر این شد تا فیلم هایی انتخاب گردد که همخوانی موضوعی با حال و هوای این روزهای افغانستان داشته باشد.

وی می گوید برای نمونه یکی از فیلم ها با نام «قرارگاه» که ساخته خودش نیز است به موضوع یک سرباز افغان اشاره دارد که در یک قرارگاه دور افتاده با یک جنگجوی طالب که اسیر شده برای مدتی تنها می ماند و شروع به مکالمه با یکدیگر می کنند. این فیلم اشاره به نقش مخرب جنگ در زندگی انسان ها دارد.

نکته جالب تر در انتخاب و نمایش این فیلم ها، نمایش یک فیلم کوتاه ده دقیقه ای با عنوان «نامعلوم» ساخته «غفار فیضیار» است که در سال 2013 ساخته شده اما اشاره به زمان حال و خروج نظامیان خارجی از افغانستان و احتمال سقوط دولت افغانستان دارد.

فیلم نامعلوم در رابطه با زنی است که با رفتن نیروهای خارجی ترس از بازگشت طالبان را دارد و خود را برای زندگی در چنین شرایطی آماده می کند.

غفار فیضیار کارگردان این فیلم کوتاه به خبرنگار خبرگزاری رها در رابطه با این فیلم می گوید ایده ساختن این فیلم زمانی به ذهنش خطور کرد که بار دیگر در سال 2013 شنید که نیروهای خارجی قصد خروج از افغانستان را در سال 2014 دارند و می خواهند مسئولیت تامین امنیت را به دوش نیروهای امنیتی افغان بسپارند.  

آقای فیضیار می افزاید “تاکنون خود شخصا شاهد شش یا هفت تغییر رژیم در طول دوران زندگی ام بوده ام؛ و هر بار که تغییر رژیم صورت می گرفت آشفتگی وارد زندگی مردم می شد و عده ای از شهروندان مجبور به فرار از کشور و یا نابودسازی برخی از اسناد و مدارک های شغلی شان می شدند؛ و یا برخی ها کشته می شوند.”

او می گوید در سال 2013 و زمانی که اعلام شد نیروهای خارجی تصمیم به خروج از کشور را دارند، همان ذهنیت های کودکی اش مانند تغییر عمده در زندگی مردم و آشفتگی اجتماعی که بوجود می آید سبب شد که تصمیم به نوشتن فیلم­نامه و ساخت این فیلم کوتاه بگیرد.

آقای فیضیار علاوه می کند گرچه این فیلم شش سال پیش ساخته شد اما زمانی که شروع به نوشتن فیلمنامه آن کرده فضای عمومی مردم را می دیده که بسیاری ها نگران از وقوع اتفاقی بودند که هم اکنون پس از چند سال بوقوع پیوسته است.

در این برنامه همچنین قرار است فیلم مستندی از حسن فاضلی کارگردان دیگر افغان با نام «رهگذر نیمه شب» به نمایش در آید.

رهگذر نیمه شب داستان واقعی حسن فاضلی با خانواده اش است که با سختی های بسیار مسیری پر خطر و نامعلوم قاچاق را از افغانستان تا به آلمان طی می کند.  

این فیلم مستند تاکنون در جشنواره های مختلف سراسر دنیا به نمایش در آمده و مورد تحسین بسیاری ها قرار گرفته است.

بوریکو بوریسف نخست وزیر بلغارستان به تاریخ 5 قوس گفته بود که به دنبال شورش مهاجران در کمپ هارمانلی نزدیک به 400 تن بازداشت شده اند.

وی افزود که شماری از این مهاجران به کمپ های بسته منتقل و شماری دیگر به ویژه مهاجران افغانستانی تا اوایل ماه دسامبر به افغانستان بازگشت داده می شوند.

براساس گزارش های مقامات بلغارستان، مهاجران در این کمپ بخاطر وضعیت بهداشتی شان دست به اعتراضات شورشیانه زدند و 24 پولیس نیز در این جریانات زخمی شدند.

اما این تمام ماجرای اتفاق افتاده در کمپ هارمانلی نیست و این رویداد صورت دیگری هم دارد که توسط مقامات این کشور از دید رسانه ها پنهان مانده است.

براساس گفته های شاهدان عینی و مستندات موجود؛ بعد از اعتراضات مردم، پولیس به داخل کمپ مهاجرین حمله می کند، وارد اتاق ها می شود، مردم را مورد لت و کوب قرار می دهد، بطوریکه تعداد زیادی از مهاجرین به شدت زخمی می شوند و گفته می شود که در این حمله تعدادی از مهاجرین کشته نیز شده اند.

درمورد کشته شدن اطلاعات و آمار دقیق وجود ندارد ولی تعدادی از مهاجرین افغان که همان شب آنجا بوده اند میگویند کسانی را دیده اند که زیر لت و کوب پولیس همانجا جان خود را از دست داده اند.

لازم به ذکر است که در مورد کشته شدن برخی از مهاجرین در این رویداد، منبع موثقی در این مورد گزارشی نداده است، و تنها چند مهاجر که شاهد ماجرا بوده اند این خبر را می دهند.

حسن فاضلی فیلمساز پرکار افغانستانی که بدنبال دریافت تهدیدهایی از سوی طالبان به همراه خانواده اش مجبور به فرار از کشور گردید و هم اکنون در صربستان بسر می برد، از چشم دید خودش در مورد برخورد پلیس و تعدادی از مردم بلغارستان در مورد این واقعه می گوید.

فاضلی در گفتگو با “رها” گفت: در مدتی که در بلغارستان بوده در کمپی به نام «آقچه کپول» ( یا “آفچه کفول” ) شهر صوفیا پایتخت بلغارستان بسر می برده است.

او گفت “مدت ها قبل از ماجرای شورش در کمپ هارمانلی، یک شب هنگامی که به همراه خانواده ام (خانمم و دو دختر خرد سال به سن 8 و 3 ساله) و تعداد دیگری از مهاجران که برای خرید به مرکز شهر رفته بودیم، در راه برگشت به کمپ ناگهان، یک گروه از ساکنان محلی مردم بلغارستان (حدودا 20 تا 30 نفر ) که افراد بسیار تنومندی هم بودند (که در میان مقامات و مردم محلی از آنها تنها با نام «مافیا» یاد می شوند،) با چوب، سنگ و چاقو به ما حمله کردند و پس از لت و کوب فراوان گریختند. من تنها شانسی که آوردم و کمتر لت و کوب شدم این بود که یکی از جوانهای افغانستانی به نام حبیب جلوی خانواده ما ایستاد شد و به التماس به آنها گفت که طفل کودک همراه شان است، لطفا رحم کنید.

ما به یک فروشگاه بزرگ زنجیره ای به نام فانتاستیکو که در آن نزدیکی بود پناه بردیم و «مافیا» اطراف این فروشگاه را محاصره کردند و از دور سنگ و چوب به طرف مان پرتاب میکردند و حتی یکی از شیشه های فروشگاه نیز شکست.

چند نفر از دیگر مهاجرین نیز زخمی شده بودند و حال یک نفر شان خراب بود، زیرا به سرش ضربه سختی وارد شده بود و خونریزی داشت.

من بسیار نگران خانم و کودکانم بودم و جوانهای دیگر که همراه ما بودند (و یکجا محاصره شده بودیم ) به پولیس تلفون کردند، با وجود اینکه نیروهای پولیس همیشه در اطراف آن محل حضور دارند ولی آن شب بسیار دیر آمدند و قبل از آمدن آرنگ موترهایشان را هم روشن کرده بودند و با این کار به مافیا فهماندند که ما درحال آمدن هستیم.

قبل و بعد از آن حادثه چندین بار شنیدم که در جاهای مختلف شهر مردم بلغارستان، به مهاجرین حمله کرده اند و تعدادی از مهاجرین را زخمی کرده اند.

پس از رویداد آن شب، سه یا چهار روز بعد ساکنان محلی علیه مهاجران تظاهرات بر پا کردند، پولیس دروازه های کمپ را بست و ما حق نداشتیم از کمپ خارج شویم. بیرون از کمپ مردم بلغارستان تجمع کرده بودند و بر ضد مهاجرین شعار می دادند.

درباره این حادثه، ترجمان کمپ مان آمد و گفت این یک برنامه ریزی سیاسی است که مردم بلغارستان مهاجرین را لت و کوب می کنند و آنقدر آزار و اذیت می کنند که مهاجرین عکس ‌العمل نشان بدهند تا از عکس العمل مهاجرین، دولت بلغارستان بر ضد آنها استفاده سیاسی کند.”

جاوید یکی دیگر از مهاجران در بلغارستان می گوید “یک بار یک گروه از مردم محلی با چاقو به ما حمله کردند و ما را مورد لت و کوب فراوان قرار دادند، و وقتی پولیس آمد، مهاجمان مسلح همچنان نزدیک ما بودند. ولی پولیس بجای اینکه اقدام به دستگیری آن مهاجمان کند، از ما کارت شناسایی درخواست کرده و ما را بازداشت کرد.”

“ویدیو: حمله به مهاجران افغان در بلغارستان”

جاوید از رفتارهای بشدت خشن و غیرانسانی پولیس بلغارستان با مهاجران یاد کرده و می گوید به هیچ عنوان حتی حق اعتراض هم نسبت به این برخوردهای توهین آمیز نداشته اند، زیرا ممکن است با برخوردهای بیشتری مواجه شوند.

علاوه بر فاضلی و جاوید، برخی دیگر از مهاجران که در دیگر کمپ های بلغارستان مخصوصن کمپ هارمانلی بوده اند، می گویند که وضعیت مهاجران در این کمپ بشدت تاسف بار است.

“مهاجران روزی دو وعده غذای بسیار بد که اغلب قابل خوردن نمی باشد، دریافت می کنند. مسئولین کمپ هنگام توزیع غذا رفتارهایی بشدت غیرانسانی و توهین آمیز با مهاجران دارند. ماموران امنیتی نیز در صورت اعتراض مهاجران، آنها را تهدید به لت و کوب می کنند. وضعیت بهداشتی به شدت افتضاح می باشد، بطوریکه بسیاری از مهاجران بیماری های جلدی و واگیردار گرفته اند.”

لازم به ذکر است که در کمپ هارمانلی در حدود 3 هزار مهاجر از کشورهای مختلف از جمله افغانستان، عراق، سوریه و ایران حضور دارند، اما بیشتر این مهاجران از افغانستان هستند.

بوریسف نخست وزیر بلغارستان که سفرش به مجارستان را پس از این رویداد لغو کرد، گفت “من بسیار نگران هستم. شما می بینید که هیچ کلینیکی سالم نمانده است. کسانی که دست به چنین خشونتی زده اند، حتما به میز عدالت کشانده خواهند شد.”

وی همچنین گفت که براساس توافقنامه ای که با اتحادیه اروپ و افغانستان صورت گرفته، یک هواپیما درخواست شده است تا مهاجران افغانستانی از بلغارستان اخراج شده و به افغانستان بازگشت داده شوند.

حسن فاضلی «کافه هنر» را در کابل برای هنرمندان و فیلمسازان تاسیس کرد، اما تهدیدهای پی هم از سوی طالبان او را مجبور کرد که این مکان را برای همیشه بسته کند.

ماجرا اما در اینجا تمام نشد، و سال گذشته حسن فاضلی پس از ساخت یکی از فیلم های کوتاهش و دریافت تهدیدهای فراوان از سوی طالبان مجبور به ترک افغانستان شد و بدنبال خانه ای امن گردید؛ جایی که بتواند آزادانه سخن بگوید.

اما فاضلی که هم اکنون در صربستان بسر می برد، و در حالیکه فیلمش تا چند روز آینده در یک جشنواره سینمایی در شهر برلین به نمایش در می آید، او همچنان نمی تواند صدایش را به همگان برساند. او نمی تواند در این جشنواره اشتراک نماید، زیرا وضعیت مهاجرتی وی به او این اجازه را نمی دهد.

قرار است یکی از فیلم های کوتاه آقای حسن فاضلی به نام «خانم آقای فاضلی» دوشنبه در جشنواره فیلم زن آلمان به نمایش درآید. این فیلم ده دقیقه ای حکایت مادر تنهایی است که با توقعات روزگار خود در جامعه می جنگد و نهایتا مجبور به خودفروشی می گردد.

لازم به ذکر است که این نوع نگاه منتقدانه از جانب یک مرد در جامعه مردسالار افغانستان، کمتر اتفاق می افتد.

مسئله زنان

حسن فاضلی 37 ساله می گوید که فیلم سازی در خصوص حقوق زنان را یک دهه پس از ازدواج با همسرش، فاطمه، در افغانستان آغاز کرد. فاطمه ای که در جامعه محافظه کار افغانستان از رفتن به مکتب باز مانده بود.

فاضلی در گفتگو با بنیاد توماس رویترز در بلگراد گفت “من باید کاری کنم تا این مسئله (حقوق زنان در افغانستان) به گوش جهان برسد.”

وی افزود که فیلم سازی را به جد پیش گرفت و حتی به همسرش نیز فیلمسازی را آموخت، به طوری که همسرش نیز هم اکنون به نوبه خود یک فیلم ساز شده است.

او کافه هنر را در کابل تاسیس کرد به امید آنکه مکانی برای جوانان، زنان و مردان فراهم نماید تا آنان درباره هنر و سیاست آزادانه با یکدیگر سخن بگویند.

اما پس از چندی، پولیس و شخصیت های مذهبی او را مجبور کردند که کافه هنر را تعطیل کند. همزمان، او تهدیدهای مرگ از سوی طالبان برای فیلم اخیرش با نام «صلح در افغانستان» دریافت کرد.

وی گفت “من تماس هایی دریافت می کردم که مرا تهدید به مرگ می کردند و می گفتند که اگر از این گونه فیلم ها بسازی، کشته خواهی شد.”

از افغانستان تا صربستان

زمانی که آقای فاضلی در افغانستان زندگی می کرد، باوجود دعوت های بسیار، بارها از نمایش فیلم هایش در جشنواره های آمریکا و انگلیس بخاطر محدودیت های مسافرتی و ویزا صرف نظر کرد.

وی اظهار امیدواری می کند حالا که در صربستان بسر می برد اوضاع برایش متفاوت باشد.

او می گوید “برایم بسیار مهم است که در جشنواره آلمان باشم. می خواهم بدانم مردم چه نکاتی را از فیلمم دریافت می کنند.”

لازم به ذکر است که حسن فاضلی به همراه خانواده اش هم اکنون جزوی از 6400 مهاجر کشورهای عراق، سوریه، پاکستان و افغانستان در صربستان است.

این مهاجران در منطقه بالکان از زمانی که مرزها از سوی کشورهای اروپایی به روی مهاجران بیشتر بسته شد، گیر مانده اند.

برگزار کنندگان جشنواره می گویند که از کمیشنری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان درخواست کرده اند تا زمینه سفر آقای فاضلی را به آلمان فراهم نمایند.

پاولا کیوزکین سخنگوی جشنواره برلین گفت “ما شدیدا منتظریم تا حسن بتواند به آلمان بیاید و داستانش را برایمان تعریف کند.”

مقامات صربستان در این خصوص اظهار نظری نکرده اند.