برچسب: جامعه جهانی

زلمی خلیلزاد نماینده ویژه امریکا در امور روند صلح با اشاره به وضعیت فعلی افغانستان گفته است ایالات متحده به ترویج حل و فصل سیاسی بین طرف‌های درگیر در افغانستان متعهد است.

وی تأکید کرده است هیچ‌یک از طرفین نمی‌تواند از راه نظامی پیروز شود.

خلیلزاد در مصاحبه‌ای با صدای امریکا با اشاره به رخداد‌های دهه ۹۰ و پشتیبانی امریکا در جنگ علیه شوروی و سپس ترک این کشور که منجر به حادثه ۱۱ سپتمبر شد، گفت: ما نمی‌خواهیم آن اشتباه گذشته را تکرار کنیم.

وی تأکید کرد اگر طالبان بخواهند افغانستان را به زور تسخیر کنند، آن‌ها رسمیت بین‌المللی نخواهند داشت و به یک دولت منفور مبدل خواهد شد.

نماینده ویژه امریکا در رابطه به روند گفت‌وگوهای صلح میان‌افغانی گفته است که توافق‌نامه امریکا-طالبان زمینه را برای مذاکرات صلح میان‌افغانی فراهم کرد، اما متأسفانه جوانب از این فرصت مطابق به خواست مردم افغانستان برای صلح استفاده نکرده‌اند.

خلیلزاد گفته است: ما همیشه به دنبال راه‌ها و ابزار تسریع مذاکرات هستیم، زیرا راه‌حل نظامی به جنگ در افغانستان نمی‌بینیم. باید حل و فصل سیاسی صورت گیرد، توافق سیاسی برای صلح پایدار و ما در کنار آن می‌مانیم.

به گفته وی، این توافق‌نامه طالبان را متعهد به مذاکره برای تشکیل حکومت اسلامی جدید در افغانستان و آتش‌بس فراگیر کرد.

خلیلزاد می‌گوید: و باید یک فرمول سیاسی وجود داشته باشد. ارزیابی ما این است که دولت نمی‌تواند از شر طالبان خلاص شود و طالبان نمی‌توانند افغانستان را فتح کنند و دولتی داشته باشند که از حمایت اکثریت قریب به اتفاق افغان‌ها و حمایت بین‌المللی برخوردار باشد.

نماینده ویژه امریکا در ادامه بیان داشته است که عاقلانه‌ترین کار برای هر دو طرف این است که به گونه جدی و سریع تعامل کنند و به آرزوهای مردم افغانستان با توافق سیاسی پاسخ دهند.

وی با ابراز نگرانی از عدم پیشرفت در مذاکرات صلح میان‌افغانی گفت که می‌داند فاصله بین دو طرف زیاد است، اما آن‌‌ها باید منافع کشور را نسبت به منافع شخصی یا جناحی خود اولویت بدهند.

در رابطه به پاکستان، خلیلزاد خاطرنشان کرده است: بنابراین، پاکستان نقش و مسئولیت ویژه‌ای دارد، با توجه به این که بسیاری از رهبران طالبان در پاکستان مستقر هستند، (اسلام‌آباد) می‌تواند هرچه سریع‌تر برای تشویق صلح و حل و فصل سیاسی تلاش کند.

به گفته وی، جهان پاکستان را در مورد این‌که آیا هر کاری که می‌توانست برای ترویج صلح و حل و فصل سیاسی در افغانستان انجام داد یا خیر، قضاوت خواهد کرد.

این در حالی است که طالبان با حمله بر مراکز شهرها تا حدی توافق‌نامه دوحه را نقض کرده است.

بانو لاینز که روز چهارشنبه -۶ اسد-، در نشست ویژه‌ی بورد مشترک نظارت و انسجام صحبت می‌کرد، گفت: «اگر تعهدی به توافق صلح و حقوق بشر وجود نداشته باشد، طالبان به عنوان یک شریک عملی از سوی جامعه‌ی جهانی در نظر گرفته نخواهند شد.»

به گفته‌ی او، برای رسیدگی به مسایل طولانی‌مدت در افغانستان، گفت‌وگوهای صلح باید به گونه‌ی جدی و صادقانه آغاز شود.

او گفت که طالبان در سال‌های اخیر، از طریق گفت‌وگوها در قطر، مشروعیت یافتند؛ اما این مشروعیت، باید به تعهد آن‌ها به توافق سیاسی منجر شود؛ زیرا استراتژی جنگی، این گروه را زیر سوال می‌برد.

بانو لاینز، افزود ازدست‌دادن کنترل مناطق مرزی، اهداف افغانستان برای تبدیل شدن به چهارراه منطقه را تضعیف می‌کند.

او گفت؛ طالبان با اراضی‌ای که در اختیار گرفته اند، مسؤولیت زیادی را به عهده دارند و جهان عمل‌کرد آن‌ها را در قبال مردم نظاره می‌کند.

نماینده‌ی ویژه سازمان ملل متحد در افغانستان، تأکید کرد تمویل‌کنندگان جهانی، از سرکوب زنان، تبعیض علیه اقلیت‌ها، ممانعت آموزش دختران و یک دولت استبدادی، حمایت نمی‌کنند.

او افزود رهبران افغانستان، باید تصمیم بگیرند تا نسل‌های بعدی، درگیر جنگ نباشند.

او هم‌چنان گفت در حال حاضر، به دلیل جنگ، خشک‌سالی و کرونا، ۱۸ میلیون تن از شهروندان افغانستان، به کمک‌های فوری بشردوستانه نیاز دارند و باید نیازهای آن‌ها در اولویت قرار بگیرد.

بانو لاینز، گفت پایان فوری خشونت‌ها برای ارایه‌ی کمک‌های بشردوستانه به مردم، ضروری است.

آقای یوسف روز گذشته (شنبه، ۲ اسد) در مصاحبه با شبکه‌ی تلویزیونی «د وایر» که در هند نشرات دارد گفته است که هند افراد خود را در هیأت کارگرانی که برای توسعه کار می‌کنند به افغانستان می‌فرستد تا آنان از آن طریق تروریسم را به پاکستان بکشاند.

مشاور امنیت ملی پاکستان گفت این کار هند برای پاکستان پذیرفتنی نیست و افغانستان نباید هیچگاه به پناهگاه تروریست‌ها مبدل شود.

یوسف در مورد پرسشی راجع به آینده افغانستان گفت پاکستان از هر تصمیمی که افغان‌ها در مورد آینده‌ی خود می‌گیرند، استقبال می‌کند.

او تأکید کرد: «ما علایق مشخص و خطی که چه کسی به کجا برود نداریم. اگر هر کسی تلاش کند، از بیرون چیزی را تحمیل کند، کارگر نمی‌افتد.»

مشاور امنیت ملی پاکستان همچنین تأکید کرد کشورش از توافق سیاسی که منجر به صلح در افغانستان شود حمایت می‌کند.

آقای یوسف در پاسخ به این پرسش که اگر طالبان قدرت را با زور بگیرد، پاکستان حاکمیت طالبان را به رسمیت می‌شناسد یا خیر، گفت: «ما خواهیم دید که واکنش جهان چه خواهد بود و مطابق به آن تصمیم خواهیم گرفت.»

مشاور امنیت ملی پاکستان درحالی هند را به تمویل تروریسم در افغانستان متهم می‌کند که خود پاکستان متهم اصلی تمویل تروریسم در افغانستان است. هم افغانستان و هم جامعه‌ی جهانی بارها با صراحت پاکستان را به تمویل تروریسم در منطقه متهم کرده است.

پس از آنکه ایالات متحده‌ی امریکا توافق‌نامه‌ی آوردن صلح به افغانستان را امضا کرد و بر مبنای آن نیروهایش را از افغانستان خارج کرد، سازمان ملل متحد بارها اعلام کرد که هنوز رابطه‌ی گروه‌های تروریستی از جمله القاعده با این گروه قطع نشده است.

گزارش‌های سازمان ملل نشان می‌دهد که طالبان به گروه‌های تروریستی پناه داده‌اند. این درحالی است که هسته‌ی رهبری طالبان در پاکستان بسر می‌برند.

آقای ستانکزی، روز سه‌شنبه -۲۹ سرطان-، در پیامی به مناسبت عید قربان، گفت جامعه‌ی جهانی، باید به مردم افغانستان در راستای برقراری صلح کمک کند.

او افزود: «عید قربان را در حالی تجلیل می‌کنیم که هموطنان ما هر روز به دلیل فتنه‌ی ایجاد شده توسط بیگانگان، قربانی می‌شوند.»

آقای ستانکزی، گفت امتناع طالبان از گفت‌وگو با دولت افغانستان، به معنای طولانی‌شدن فاجعه و ایجاد دردسرهای جدید است.

او افزود: «اگر می خواهیم اعتماد ایجاد کنیم، آتش‌بس و توقف کشتار افغان‌ها، تنها راه حل است.»

نشست «بن» پس از شکست طالبان اگر زمینه‌ساز یک تغییر مثبت پس ۳۰ سال جنگ در کشور بود و منجر به تشکیل «دولت» صلح‌آمیز موقت گردید؛ اما ده‌ها معایب و نقایصی داشت که قطعا نتوانست این نشست بین‌المللی منجر به صلح پایه‌دار و دایمی گردد. نادیده گرفتنِ طرف‌های جنگ یکی از مشکلات اساسی فیصله بن بود که این چالش در دو دهه اخیر هزاران قربانی برجا گذاشت و در طی ۱۹ سال گذشته نه ملتی شکل گرفت و نه «دولت ملی» به وجود آمد. طی ۱۹ سال گذشته در اثر هزاران حملات طالبان بر شهرها و جبهات جنگ، هزاران جوان شهید و زخمی و صدها خانواده در ماتم غم نشستند.

در چهار انتخابات ریاست جمهوری، نه‌تنها رای مردم تعیین سرنوشت نکرد و زمینهٔ صلح فراهم نگردید، بلکه جعل و تقلب در روند انتخابات‌ها، ویرانی و عقب‌گرد جدی را تجربه کردیم. اینک در آستانه مذاکره و صلح با طالبان پس از دو دهه خونین، نباید فرصت‌هارا به چالش تبدیل کنیم. با درک اشتباه بن و تجارب ناکام، این‌بار تلاش صورت گیرد تا برای تحقق صلح عادلانه و پایه‌دار، به نتیجه‌ای دست یابیم که هیچ گروه و جناحی از آیینه‌ی قدرت بیرون قرار نگیرد و مجالِ جنگ برای هیچ جناحی باقی نماند. افراد و حلقاتِ حاکم بر سر اقتدار نبايد به منظور بقای خودشان، پروسه صلح را به چالش بكشند، خوب است ارق خودخواهی را کنار بگذارند و به خواست جمعى مردم افغانستان تمكين كنند واز اين فرصت تاريخى پيش آمده كه يگانه روزنه اميد براى قطع جنگ و خون ريزى به شمار مي‌رود، استفاده بهینه و خردمندانه صورت گیرد تا به صلح واقعی گذار نماییم.

طرح تشکیل یک اداره همه‌شمول که زمینه‌ای گذار به دولت‌-ملت و نظام مردم‌سالار را به ارمغان بیارد، يگانه راه بيرون‌رفت از بحران كنونى مي‌باشد.

هارون معترف

محمدحنیف اتمر، وزیر خارجۀ کشور از جامعۀ جهانی می‌خواهد با استفاده از نفوذ خود طالبان را به صلح وادار کند.

آقای اتمر شام دیروز (سه‌شنبه، اول سرطان) در نشست ویژۀ شورای امنیت سازمان ملل متحد در مورد وضعیت امنیتی افغانستان، گفت طالبان به هیچ یکی از تعهدات خود در روند صلح عمل نکرده‌اند.

آقای اتمر یادآوری کرد با خروج هرچه بیشتر نیروهای خارجی از کشور، میزان خشونت‌ها از سوی طالبان افزایش یافته است. به سخن او، طالبان به روند صلح و به ویژۀ به تعهدات خود در توافق‌نامۀ صلح دوحه عمل نمی‌کنند.

وزیر خارجۀ کشور از جامعۀ جهانی می‌خواهد ضمن ترغیب طالبان به صلح، زمینۀ برقراری آتش‌بس در کشور را نیز فراهم سازند.

با این حال، اعضای این نشست از دولت افغانستان و گروه طالبان خواسته‌اند که هرچه زودتر گفت‌وگوهای معنادار را آغاز کنند و به جنگ جاری در این کشور خاتمه دهند. طالبان تاکنون در این باره واکنشی نشان نداده‌اند.

محمد محقق، مشاور ارشد رییس جمهور در امور امنیتی و سیاسی می‌گوید جهان نباید بار دیگر اجازه دهد تا افغانستان به لانه‌ امن تروریسم بدل شود.

رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان روز (جمعه، ۷ جوزا) سخنرانی به مناسبت دهمین سالیاد داوود داوود، فرمانده زون ۳۰۳ پامیر در شمال افغانستان و شاه‌جهان نوری، فرمانده پولیس تخار، این مطلب را مطرح کرد.

محمد محقق از جامعه جهانی خواست «فریب کسانی را که نرم‌نرم سخن می‌گویند و اکنون چهره عوض کرده‌اند» نخورد.

به گفته او، محاسبه جهان باید این باشد که افغانستان به لانه تروریسم بدل نشود.

او گفت شعار جنگ نمی‌دهد و برای صلح آمادگی دارد، اما بارها گفته است که طالبان تمایلی به صلح ندارند.

مشاور رییس جمهور غنی تأکید کرد برای «جنگ و صلح» آمادگی دارد.

محقق افزود تصمیم گرفته بود تا در افغانستان دموکراسی را نهادینه کند و در بیست سال گذشته در همین مسیر حرکت کرده است، اما تأکید کرد که در سال‌های اخیر متوجه شده است که وضعیت به گونه‌ای دیگر به پیش می‌رود.

محمد محقق اذعان کرد در دو سال اخیر آمادگی گرفته است و در صورتی که صلح نشود و جنگ ادامه یابد، در کنار دولت و نیروهای امنیتی از مردم دفاع می‌کند.

به باور محقق، وضعیت کنونی افغانستان با خروج نیروهای بین‌المللی «نابسامان و خراب» است، اما امیداوری برای صلح نیز وجود دارد.

در مراسم سالیاد داوود داوود و شاه‌جهان نوری سایر سخنرانان بر تأمین صلح در کشور و ختم جنگ تأکید کردند.

محمد هاشم سلطانی- کابل

زلمی خلیل‌زاد، نمایندۀ ویژۀ امریکا در امور صلح افغانستان هشدار می‌دهد، اگر طالبان صلح نکنند، با تعزیرات بین‌المللی روبه‌رو خواهند شد.

آقای خلیل‌زاد این موضوع را دیروز (سه‌شنبه، ۲۸ ثور) در نشست استماعیۀ کمیتۀ روابط خارجی کانگرس امریکا مطرح کرد. آقای خلیل‌زاد از طالبان می‌خواهد راه نظامی را در پیش نگیرند؛ بلکه از راه سیاسی به جنگ جاری در افغانستان پایان دهند.

نمایندۀ ویژۀ امریکا می‌افزاید، اگر طالبان تلاش کنند از راه نظامی قدرت را در افغانستان تصاحب کنند، با جامعۀ جهانی مواجه خواهند شد. به سخن او، اما طالبان قصد ندارند از راه نظامی قدرت سیاسی در افغانستان را به دست بگیرند.

زلمی خلیل‎زاد توضیح می‌دهد که این گروه می‌خواهد نام رهبرانش از فهرست‌ سیاه سازمان ملل متحد بیرون شود.

نمایندۀ ویژۀ امریکا در امور صلح افغانستان خاطرنشان می‌سازد که طالبان باید به صلح تن دهند و به عنوان یک حزب سیاسی در آیندۀ سیاسی این کشور سهم بگیرند.

رئیس جمهور محمد اشرف غنی روز گذشته نماز شام را با هیات اداری مجلسین شورای ملی ادا کرد و در ضیافت افطاری با آنان در خصوص فصل نو بعد از خروج نیروهای بین المللی از افغانستان، صحبت نمود.

در این دیدار رئیس جمهور ضمن تاکید بر تقویت اجماع سیاسی و اقتصادی در کشور، از شورای ملی خواست تا مشورت های خویش را در مسایل مهم ملی، به ویژه اجماع سرتاسری به خاطر تامین صلح پایدار و عادلانه، ارائه کنند.

رئیس جمهور افزود خروج نیروهای بین المللی از افغانستان فرصت را برای ما جهت بازنگری پالیسی های ملی، منطقوی و بین المللی ایجاد کرده است و باید یک طرح واضح برای دو سال آینده در راستای خود اتکایی داشته باشیم.

در این دیدار امرالله صالح معاون اول ریاست جمهوری گفت حمایت های مالی و تخنیکی و تعهدات جامعه جهانی با افغانستان مانند سابق ادامه می یابد.

استاد سرور دانش معاون دوم رئیس جمهور، نیز گفت در فصل جدید مناسبات افغانستان با جامعه بین المللی، نقش شورای ملی مهم است که هم ارکان دولت تقویت گردد و هم حمایت های بیشتر از نیروهای امنیتی و دفاعی صورت گیرد.

در مقابل، اعضای هیات اداری مجلسین شورای ملی بر حمایت از نیروهای امنیتی و دفاعی تاکید کرده، گفتند برای تقویت اجماع ملی با هدف رسیدن به صلح عادلانه و پایدار در کنار حکومت قرار دارند.

این اعلامیه‌ی مشترک، در نشست عمومی روز دوشنبه (۳۰ حمل) مجلس نمایندگان، از سوی ناهید فرید، رییس کمیسیون حقوق بشر، جامعه‌ی مدنی و امور زنان مجلس به خوانش گرفته شد.

در این اعلامیه، از گروه طالبان خواسته شده که در گام نخست، مکتب‌های دخترانه را در مناطق زیر کنترل‌اش باز کند.

با این حال، بانو فرید گفت که در چنین شرایطی، جامعه‌ی جهانی باید کنار زنان افغانستان ایستاد شود. او، از سازمان ملل متحد نیز خواست که از دست‌آوردهای ۲۰ سال گذشته در افغانستان به ویژه حقوق زنان و حقوق بشری، حمایت کند.

او تاکید کرد که گروه طالبان، بخشی از از واقعیت افغانستان است؛ اما از تمام مردم، تاریخ و ارزش‌های کشور نمایندگی نمی‌کند.

بانو فرید، با اشاره به اعلام خروج سربازان امریکایی و ناتو از افغانستان، گفت: «در حالی که مردم افغانستان به صلح امیدوار اند، تصمیم خروج از افغانستان تاسف‌بار است. خروج بی‌قید و شرط، امتیازی است که امریکا به طالبان داده؛ اما کسانی که در نتیجه‌ی این تصمیم متضرر می‌شوند، مردم افغانستان و زنان استند.»

پیش از این، جو بایدن، رییس‌جمهور امریکا، اعلام کرد که روند خروج سربازان امریکایی از افغانستان، در ماه می آغاز و تا یازدهم سپتمبر تکمیل خواهد شد. ناتو نیز گفته است که هم‌زمان با امریکا، از افغانستان خارج خواهد شد.

گروه طالبان اما ایالات متحده را به نقض توافق‌نامه‌ی قطر متهم کرده و گفته که مسئولیت عواقب آن به عهده‌ی امریکا است.

با این حال، رییس‌جمهور غنی، گفته است که با خروج نیروهای خارجی، دولت سقوط نخواهد کرد و نیروهای دفاعی و امنیتی، از کشورشان در برابر هرگونه تحرکات تروریستی دفاع خواهند کرد.

انتخابات زمینۀ مشارکت مردم در قدرت را فراهم می‌کند و در یک نظام مبتنی به قانون تاحدودی امکان سوء استفاده از قدرت را محدود می‌سازد. از این نظر تمسک به انتخابات در نظام‌های سیاسی دیدگاه پیش‌رو است، اما در افغانستان این داستان فرق می‌کند؛ این‌جا انتخابات فرایندی‌ست که دست برتر از طریق تقلب و فساد حضورش در قدرت را توجیه می‌کند. از نخستین انتخابات ریاست جمهوری در سال ۱۳۸۳ تاکنون هرچند انتخابات که در افغانستان برگزار شده، همه با تقلب آمیخته بوده است. دوام حاکمیت قومی بارزترین انگیزه‌ برای اعمال تقلب در انتخابات‌های افغانستان به شمار می‌رود.

در میان مجموعه انتخابات‌هایی که در کشور شده، اشرف غنی از طریق یکی از بدنام‌ترین و مضحک‌ترین انتخابات تاریخ به قدرت رسیده؛ زیرا از انتخاباتی که غنی پیروزی شد، گوسفندان به جای مردم نقش بازی کردند. دستگاه حاکم همواره تلاش کرده تا با دروغ این بدنامی را بزداید به همین دلیل پیوسته در مورد حضور واقعی مردم در قدرت دروغ‌گویی می‌شود و از راه تکرار سخن دروغ تلاش می‌شود تا خاطرۀ انتخابات تقلبی از اذهان پاک گردد. اما چون دروغ و جعل به عنوان سرشت نظام کنونی و به مثابه آب حیات است، سفیدکردن گذشتۀ دروغین محتمل نیست. انقطاع با جعل و دروغ در ناسیونالیسمی که نظام کنونی حامی آن است به معنی مرگ و نابودی‌ست.

سلام وطن دار در مطلبی می نویسد اشرف غنی پس از حضور در قدرت دروغ و جعل را با حلیۀ نوگرایی آراست و به تعبیر مولوی به مثابه شغال که در خم رنگ افتاده و خویش را طاووس علین می‌پنداشت به جهان بیرون عرضه کرد. این ترفند در بعد خارجی بسیار کارگر افتاد و توانست به بقای غنی کمک کند، اما در بعد داخلی چون منازعۀ افغانستان را مردم درک می‌کنند این امر از توفیق کمتری برخوردار بود. گروه معدودی شامل کسانی که از خوان غنی بهره می‌برند، وانمود کرده‌اند شغالی که در خم رنگ غواصی کرده به یقین طاووس شده است.

تمسک به جعل، باعث شده تا دموکراسی و انتخابات در افغانستان بدنام شود. به همین دلیل بسیاری از کسانی که به کارکرد واقعی دموکراسی واقف نیستند آن را تزویری در بازی سیاست دانسته‌اند. از جمله طالبان که خود را نسبت به غنی میراثدار ذی‌حق قدرت از لحاظ تباری می‌دانند. چون طالبان قدرت را در کانتکست دین و پشتون‌والی می‌سنجند، به امکان‌های خارج از فرمایش این دو ناسازگاراند، رویکرد غنی در تقلب آشکار، آنان را نسبت به انتخابات به گونۀ کامل مخالف ساخته است.

هم‌زمان با طرح تشکیل «دولت انتقالی برای صلح» که از سوی آمریکا برای پایان جنگ در افغانستان پیش‌کش شده، غنی نیز طرح خود را ارائه کرده است. در طرح آمریکا عزل غنی از طریق تفاهم سیاسی میان گروه‌های ذی‌نفع داخلی و کشورهای ذی‌نفع خارجی و منطقه‌یی پیش‌بینی شده است. هرچند طالبان به عنوان یک طرف اصلی منازعه نسبت به این طرح ابراز نظر نکرده‌اند اما احتمال این که آنان زیر فشار حامیان‌شان به این طرح موافقت کنند وجود دارد. این طرح غنی و گروه محبوبش را از ارگ بیرون می‌کند و جای آنان را در قدرت به قبیلۀ رقیب واگذار خواهد کرد.

بنابرین، مخالفت غنی به این طرح منطقی و منفعت‌اندیشانه است، اما پرسش این بود که مخالفت به چه شکلی صورت می‌گرفت تا چوب لای چرخ گذاشته شود. از آغاز روند مذاکرات صلح میان آمریکا و گروه طالبان، روند به زیان غنی بود و او تلاش کرده است تا موانعی در برابر آن قرار دهد. طرح غنی در واقع آنتی‌تز طرح آمریکاست و ماهیت خنثی‌کننده دارد.

جهان غرب به ویژه ایالات متحدۀ آمریکا مدعی حمایت از دموکراسی است و طرح غنی برای انتقال قدرت از طریق انتخابات بر ادارۀ آمریکا خلل ایجاد می‌کند. این طرح ممکن حمایت اخلاقی کشورهای غربی جلب کند و در کانفرانس استانبول اقبال طرح آمریکا را کاهش خواهد داد. غنی تأکید می‌کند که بدون انتخابات حاضر به انتقال قدرت نیست و یک فرصت زمانی شش ماهه در طرح او برای برگزاری انتخابات مطالبه شده است.

ولی غنی به خوبی می‌داند که طرح برگزاری انتخابات در زمان کنونی قابل تحقق نیست، مگر به روش خاص که غنی پیش از این انتخابات را برگزار کرد و کمتر از یک میلیون رأی برای خود دست و پا کرد. از سوی دیگر طالبان به عنوان یک طرف اصلی منازعه هیچ‌گاه تن به چنین انتخابات نخواهند داد؛ زیرا در آن صورت بازی را خواهند باخت. این طرح یک کارکرد دارد و آن به چالش کشیدن طرح حکومت انتقالی برای صلح در نشست استانبول است. احیاناً این اگر نتواند به درستی کار کند، در فرجام کار می‌تواند از غنی به عنوان چهره‌یی که برای انتخابات و مردم‌سالاری تقلا کرد، قباحت‌زدایی کند.

شاه محمود قریشی وزیر امور خارجه پاکستان به تازگی در کنفرانس بین‌المللی دریایی «توسعه اقتصاد آبی تحت یک محیط امن و پایدار؛ آیندۀ مشترک منطقه غرب اقیانوس هند ۲۰۲۱» بیان داشت سیاست‌های جنگ‌طلبانه هند ثبات منطقه را تهدید می‌کند.
قریشی گفته است: اگرچه اقیانوس هند دارای یک پتانسیل امیدوارکننده برای همکاری متقابل است، اما رقابت جئواستراتژیک و سلطۀ نظامی برخی از کشورها به طور جدی اقیانوس هند را به خطر می‌اندازد.
وی افزوده است که سیاست‌های جنگ‌طلبانه و تهاجمی هند که در حال حاضر توسط ایدئولوژی افراطی هندوتوا هدایت می‌شود، تهدیدی مستقیم برای صلح و امنیت منطقه‌ای و بین‌المللی است.
وزیر خارجه پاکستان تأکید کرده است: پاکستان با در نظر گرفتن این تحولات، اقدامات لازم را برای حفظ امنیت و حفظ حداقل بازدارندگی خود ادامه خواهد داد. جامعه جهانی باید آگاه باشد که هرگونه درگیری نظامی در جنوب آسیا می‌تواند ثبات منطقه‌ای را که برای جریان تجارت جهانی و امنیت حیاتی است به خطر بیندازد.
گفتنی است که پاکستان و هند همواره از سیاست‌های یک دیگر در منطقه و جهان انتقاد می‌کند.

قرار است محمدامین احمدی، عضو هیئت گفت‌وگوکننده‌ی دولت افغانستان، به رخصتی اجباری رفته و به کابل برگردد.

منابعی در قطر، می‌گویند که قرار است آقای احمدی، با درخواست رییس‌جمهور غنی، به زودی به کابل برگردد.

تلاش کردیم دیدگاه رسمی هیئت گفت‌وگوکننده‌ی دولت افغانستان را با خود داشته باشیم؛ اما با تماس‌های پی‌هم، موفق نشدیم.

آقای احمدی، در حالی به رخصتی اجباری فرستاده می‌شود که چندی پیش، فایل صوتی منسوب به او در شبکه‌های اجتماعی دست به دست می‌شد. او، در این فایل صوتی، گفته بود رییس‌جمهور غنی دیگر نزد جامعه‌ی جهانی محبوبیت ندارد و مردم هزاره نباید به خاطر حمایت از او، قربانی شوند.

آقای احمدی، در این فایل صوتی افزوده بود که حکومت موقت می‌آید؛ زیرا بدون آن صلح در افغانستان امکان‌پذیر نخواهد بود.

پس از آن، آقای احمدی در برگه‌ی رسمی فیسبوکش، نوشت که هر شخص مالک حرف خود در فضای خصوصی با دوستان خویش است. او افزود: «کسی حق ندارد به شکل غیرقانونی وارد فضای خصوصی افراد شود و سپس با استفاده از نام و عنوان وی کلیپ ساخته و وارد فضای عمومی کند.»

محمدامین احمدی، در جریان روزهای گذشته، موضع‌گیری روشنی در رابطه به گفت‌وگوهای صلح داشت.

آقای احمدی، در (۳۰ جدی)، در برگه‌ی فیسبوکش نوشته بود، گروه طالبان به این فکر می‌کند که بدون قطع جنگ و برقراری آتش‌بس، آزادی زندانیان خود را توسط امریکا عملی کند و همچنان بدون توجه به خواست عمومی به قطع جنگ، به جنگ و خشونت زیر نام جهاد تا تشکیل نظام «ناب اسلامی» ادامه دهد.

جنگ‌جویان گروه طالبان امسال ۳۰۰ پایۀ مخابراتی را تخریب کرده‌اند.

دواخان مینه‌پال، معاون سخنگوی رییس‌جمهور امروز (یک‌شنبه، نوزدهم دلو) در برگۀ فیس‌بوکش نوشت طالبان میلیارد‌ها افغانی به زیربناها و تأسیسات عامه زیان وارد کرده‌اند.

آقای مینه‌پال می‌افزاید جنگ‌جویان وابسته به این گروه تنها ۳۰۰ پایۀ آنتن‌ شرکت‌های مخابراتی را از اوایل سال ۱۳۹۹ خورشیدی تاکنون تخریب کرده‌اند. معاون سخنگوی ریاست‌جمهوری خاطرنشان می‌سازد تخریب تأسیسات عامه از سوی طالبان به معنای دشمنی این گروه با مردم افغانستان است.

طالبان تاکنون در این باره چیزی نگفته‌اند.

این در حالی است که اخیراً نماینده‌گی‌های دیپلماتیک کشورهای غربی نیز در یک اعلامیۀ مشترکی طالبان را به تخریب تأسیسات عامه متهم کرده‌اند. در این اعلامیه از طالبان خواسته شده است از کشتار غیرنظامیان و تخریب تأسیسات عامه دست بردارند؛ در غیر این صورت با خشم جامعۀ جهانی روبه‌رو خواهند شد.

آنچه ترامپ از مذاکره با طالبان و مشروعیت بخشیدن به این گروه، انجام داد، برآمده از درک تجاری و منطق سوداگری او در مواجهه با واقعیتی به نام افغانستان بود. او تمام افغانستان را به تخم مرغی تبدیل کرد تا به دیوار انتخابات امریکا برای کسب و جلب آرای شهروندان امریکایی در سوم نوامبر ۲۰۲۰ بزند.

کار ترامپ درست بود، اما برای خودش؛ اگرچه خود نیز سهم و سودی از این قمار به دست نیاورد و در انتخابات، به سختی و تلخی شکست خورد، اما آیا دیگر قدرت‌ها و سازمان‌های مهم جهان هم مثل ترامپ فکر می‌کنند و هیچ شأنی برای اثرگذاری افغانستان در معادلات جهانی قایل نیستند؟
گفتگوی تیلفونی دبیرکل سازمان ملل متحد و نخست‌وزیر استرالیا با رییس جمهور غنی و اطمینان دادن از همراهی خود با دولت افغانستان، مؤید این معنا است که جهان، راهی غیر از راه ترامپ در مورد افغانستان دنبال می‌کند. دال مرکزی این دو گفت‌وگوی تیلفونی آن است که هیچ اقدام سوداندیشانه و سوداگرانه برخی چهره‌های مهم بین‌المللی، توانایی بازآفرینی تصویری کج و معوج از افغانستان در ذهنیت کشورهای دخیل در ماجرای سیاسی ـ امنیتی کشور را ندارد. افغانستان در خط مقدم نبرد با تروریزم قرار دارد و به تعبیری، یک‌تنه با تروریزم بین‌المللی مبارزه می‌کند. بنابراین، حتی اگر حضور و همراهی قدرت‌های برتر جهانی با دولت افغانستان، متضمن تقبل هزینه‌هایی هم باشد، آن هزینه‌ها سنگین‌تر از هزینه ناامنی جهان از رهگذر تبدیل شدن افغانستان به بهشت امن ناامنی‌آفرینان بین‌المللی برای آنان نخواهد بود.
اگر عقلانیت تجاری ترامپ در حدی بود که صلح انتخاباتی با یک گروه تروریستی را وجه المعامله سیاست‌ورزی آمیخته با خودشیفتگی و خشونت‌افزایی راست‌گرایانه پوپولیستی قرار داد، دیگرانی که کشورهای خود را بر مبنای عقلانیت واقع‌بینانه راهبردی امنیتی در چارچوب دکترین‌های کلان و کاربردی معطوف به منافع ملی خود مدیریت می‌کنند، به خوبی می‌دانند که چشم پوشیدن از افغانستان، به معنای چشم پوشیدن از امنیت ملی خود در دنیایی است که تروریزم بین‌المللی می‌تواند سوغات ناامنی خود را تا دورترین نقطه آن صادر کند.
به همین دلیل است که وقتی دبیرکل سازمان ملل متحد و نخست‌وزیر استرالیا در تماس تیلفونی خود با رییس جمهور غنی، خروج نیروهای بین‌المللی از افغانستان را وابسته به شرایط داخلی کشور می‌دانند، بر این نکته کلیدی پای می‌فشارند که امضای توافقنامه صلح میان طالبان و تیم ترامپ، تعیین‌کننده خط مشی جهانی در قبال افغانستان نیست و دیگر قدرت‌های جهانی، معیارهای دیگری برای حضور در افغانستان یا خداحافظی با آن دارند.
فراتر از این، وقتی سفارت امریکا در کابل طالبان را از خشم جهانی برحذر می‌دارد و به این گروه مست و متوهم از امضای توافق صلح با دار و دسته ترامپ نسبت به خشم جهانی هشدار می‌دهد، مبین این حقیقت است که رویکرد ترامپ در قبال طالبان حتی در کشور خودش نیز خواستار و خریدار ندارد و او در انزوای ترحم‌انگیز سیاسی در سطح ملی و بین‌المللی قرار گرفته است.
توییت مأموریت حمایت قاطع نیز مبنی بر حمایت قاطع از دولت افغانستان در امر آموزش و مشاورت و با هدف جلوگیری از تبدیل شدن دوباره افغانستان به بهشت امن تروریست‌ها و نیز گفت‌وگوی تیلفونی آقای ینس استولتنبرگ، دبیر کل سازمان ناتو، سیگنال مثبت دیگری است که در حیص و بیص مذاکرات صلح و افزایش چندبرابری خشونت‌های طالبانی، پشت دولت جمهوری اسلامی افغانستان را گرم می‌کند و نسبت به چشم‌انداز آینده سیاست و دولت‌داری در افغانستان بر مبنای ارزش‌های دموکراتیک و دستاوردهای بیست سال گذشته، بارقه‌های روشن امید را برمی‌افروزد.
اکنون این سیاست‌پیشگان بدون پایگاه داخلی و همسو با موج‌های مقطعی بادهای سیاسی خارجی هستند که به جای دیدن خواب رنگین حکومت موقت، باید کلاه شان را محکم بگیرند تا باد نبرد!

راحل موسوی

وزارت امور خارجه امروز شنبه (۲۰جدی) خبرداد وزیر خارجه افغانستان محمد حنیف اتمر با اس جی شنکر همتای هندی‌اش گفت‌وگوی تلفونی داشته است.
گفته شده هردو طرف به جلب حمایت منطقه‌ و جامعه جهانی از پروسه صلح افغانستان تاکید کرده‌اند تا آتش‌بس سراسری بر قرار و در نتیجه یک توافق صلح دایمی بین حکومت افغانستان و طالبان ایجاد به دست آید.
از سویی هم، قرار است امروز مذاکره کنندگان دولت افغانستان و طالبان در مورد آجندای این دور مذاکرات و موضوعات اساسی آن صحبت کنند.
این در حالی است که ناجیه انوری سخنگوی وزارت دولت در امور صلح روز گذشته به رسانه‌ها گفت هیئت مذاکره کننده دولت افغانستان بر مسئله آتش‌بس تاکید دارد و این موضوع را در بحث‌ها مطرح می‌کند.

چندی ست خبرهای ضد و نقیض از دوحه در مورد پروسه به گوش می رسد: داکتر نعیم سخنگوی طالبان می گوید که هیات های مذاکره کننده حکومت و طالبان روی تعیین کار شیوه مذاکرات صلح به توافق رسیده اند و سند آماده امضاء می باشد. از سویی دیگر اما سخنگوی رئیس جمهور غنی هرگونه پیشرفت در گفت و گوی دوحه را رد کرده است.

همچنین رئیس جمهور غنی به تازگی رئیس هیات مذاکره کننده حکومت و عبدالسلام رحیمی وزیر دولت در امور صلح را در حالت فوری به کابل فراخوانده و نارضایتی خود از خواسته های طالبان را ابراز داشت.

در چنین وضعیتی جامعه جهانی اما بر پیشرفت هرچه سریع تر مذاکرات صلح تاکید کرده و حتی یکی از شروط عمده کشورهای کمک کننده به افغانستان در کنفرانس جنوا نیز موفقیت پروسه صلح عنوان شد.

برخی از کارشناسان و شهروندان کشور اما بر این باورند که جامعه جهانی در فکر کوتاه کردن دستان رئیس جمهور غنی از پروسه صلح می باشد.

هارون معترف در این مورد می گوید اشرف غنی تمام توان خود را به کار بسته است که از پیش‌رفت در مذاکرات دوحه جلوگیری کند. کشورهای دخیل در روند صلح افغانستان از ماجرا در دوحه و سنگ‌اندازی غنی در کابل آگاهی یافته‌اند. آنان متوجه شده‌اند که غنی مخالف پیش‌رفت در روند صلح و دستیابی به یک راه‌حل سیاسی برای پایان جنگ است.

وی در فیس بوک خود نوشت:« استراتژی غنی این است که هر طور شده، پنج سال دوره‌ی ریاست جمهوری‌اش را تکمیل کند. او به خوبی می‌داند که توافق صلح با طالبان منوط به تشکیل حکومت انتقالی و یا موقت در افغانستان خواهد بود. حالا، فشار جهانی برای کوتاه‌کردن دست غنی از روند صلح آغاز شده است.»

سرگی لاوروف، وزیر خارجۀ روسیه می‌گوید جنگ‌جویان گروه داعش در شمال کشور دوباره به فعالیت آغاز کرده‌ و امنیت آسیای مرکزی را تهدید می‌کنند.

آقای لاوروف روز (سه‌شنبه، چهارم قوس) هنگام سخنرانی در نشست ژنوا از تحرک دوبارۀ جنگ‌جویان گروه داعش در شمال افغانستان ابراز نگرانی کرد. آقای لاوروف گفت جنگ‌جویان داعش دوباره در شمال افغانستان فعال شده‌اند و فعالیت‌های آنان امنیت آسیای مرکزی را تهدید می‌کند.

وزیر خارجۀ روسیه فعالیت داعش در افغانستان را «چالش‌برانگیز» توصیف کرد و افزود روسیه برای سرکوب این گروه تروریستی آمادۀ همکاری‌های نظامی با دولت افغانستان است.

آقای لاوروف اضافه کرد روسیه همچنان از روند صلح افغانستان به ویژه گفت‌وگوهای جاری میان دولت افغانستان و گروه طالبان حمایت می‌کند. او تأکید ورزید این گفت‌وگوها باید به تأمین صلح پایدار در افغانستان بینجامد.

وزیر خارجۀ روسیه همچنان تولید مواد مخدر در افغانستان را چالش‌زا عنوان کرد و گفت تولید انبوه مواد مخدر در این کشور به منبع بزرگ تمویل تروریسم بدل شده است. سرگی لاوروف خاطرنشان می‌سازد که کشورش آماده است برای کاهش میزان تولید مواد مخدر نیز با دولت افغانستان همکاری کند.

این در حالی است که بر اساس ارقام جهانی ۸۰ درصد مواد مخدر جهان در افغانستان تولید می‌شود. دولت افغانستان و جامعۀ جهانی باوجود تلاش‌های متعدد نتوانسته‌اند جلو کشت کوکنار و تولید مواد مخدر در کشور را بگیرند. گروه طالبان درصدی بلندی از عوایدشان را از فروش مواد مخدر تأمین می‌کنند.

محمد حنیف اتمر، سرپرست وزارت امور خارجه، که به تازگی برای معرفی برنامه های خود و  اخذ رأی اعتماد به مجلس نمایندگان رفته بود نسبت به کاهش کمک کشورهای کمک کننده به افغانستان در کنفرنس جنوا که قرار است به زودی برگزار شود هشدار داد.

از سویی هم وزارت خارجه روز گذشته با صدور اعلامیه ای از شروط ده گانه کشورهای کمک کننده به افغانستان برای ادامه کمک هایشان استقبال کرد.

براساس این اعلامیه، ده شرطی که جامعه جهانی برای ادامه کمک های خود به افغانستان در کنفرانس آتی جنوا مطرح کرده اند شامل «حفظ دستاوردهای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی نوزده سال گذشته، استقرار آتش بس فراگیر، تعهد دوامدار به دموکراسی، حاکمیت قانون و حقوق بشر، تعهد به مذاکرات صلح و تطبیق مفاد آن، مبارزه معنا دار و عینی با فساد و احترام به تعهدات بین المللی و نهادهای دولتی افغانستان» می باشد.

وزارت خارجه اگرچه از طرح این شروط از سوی شرکای بین المللی افغانستان برای ادامه کمک هایشان استقبال کرده اما نگرانی ها در مورد کاهش کمک ها هنوز وجود دارد.

براساس گزارشی از رویترز جامعه جهانی در کنفرانس جنوا 2020 کمک هایشان به افغانستان را کاهش خواهند داد.

دلیل این کاهش نیز ناکامی حکومت افغانستان در تطبیق اصلاحات و حکومت داری خوب ذکر شده است.

در آستانه برگزاری نشست بین المللی جینوا و تعیین ده شرط از سوی کشورهای کمک کننده برای ادامه همکاری با افغانستان وزارت خارجه اعلام کرد از موضعگیری شرکای عمده بین‌المللی‌اش مبنی بر طرح این ده مورد عمده به‌عنوان شرایط ادامه کمک‌های پایدار بین‌المللی برای روند صلح و توسعه افغانستان استقبال می‌کند.

وزارت خارجه امروز چهارشنبه (۲۸عقرب) با نشر اعلامیه ای گفت کابینه افغانستان بعد از بررسی شرایط ادامه کمک‌های پایدار بین‌المللی شرکای افغانستان آن را مفید دانسته و همسو با اهداف و اولویت های مردم و دولت افغانستان ارزیابی کرده است.

در اعلامیه وزارت خارجه آمده است افغانستان اعتقاد که به صلح، امنیت و رفاه همگانی دارد، تحقق و تطبیق این شروط را برای موفقیت مذاکرات و رسیدن به صلح پایدار و عادلانه و همچنان پیشرفت دموکراتیک افغانستان به عنوان یک عضو مسوول و فعال جامعه جهانی ضروری می‌داند.

وزارت خارجه برآورده‌شدن این شروط جامعه جهانی را زمینه‌ساز بازسازی، امنیت و رفاه اقتصادی خوانده و تاکید کرده که افغانستان خودرا متعهد و مکلف به تحقق و برآوردن آن می داند.

در اعلامیه وزارت خارجه از طالبان نیز خواسته شده با در نظرداشت «فرصت تاریخی» موجود برای رسیدن به صلح پایدار دعوت مردم افغانستان و جامعه جهانی را برای مصالحه بپذیرند و جنگ را خاتمه دهند.

ده شرط بر ادامه کمک ها به افغانستان

این در حالی است که جامعۀ جهانی برای تداوم کمک‌ها در آستانۀ برگزاری کنفرانس جینوا ده شرط، شامل؛ حفظ و تقویت دستاوردهای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی نزده سال گذشته، استقرار آتش‌بس فراگیر، تعهد دوامدار به دموکراسی، حاکمیت قانون و حقوق بشر، تعهد به مذاکرات صلح و تطبیق مفاد آن، مبارزه معنادار و عینی با فساد و احترام به تعهدات بین‌المللی و نهادهای دولتی افغانستان گذاشته است.

پیروی از اهداف توسعه پایدار ملل متحد، جلوگیری از استفاده تروریستان از خاک افغانستان علیه سایر ملل، ادامه چارچوب پاسخگویی متقابل میان دولت افغانستان و جامعه جهانی و نیز تسهیل فعالیت‌های توسعه‌ای و بشردوستانه به ‌شمول رفع موانع و مالیات غیرقانونی از راه فعالیت‌های کمک‌رسانی از جمله شروط های است که کشور های کمک کننده برای ادامه همکاری های شان با افغانستان گذاشته است.

این همه پس از آن مطرح می شود که قرار است کنفرانس جنیوا هفته آینده از ۲۳ تا ۲۴ نوامبر در سویس میان نمایندگان کشورهای کمک کننده برای افغانستان برگزار شود.

حنیف اتمر سرپرست وزارت امور خارجه دو روز قبل به نمایندگان مجلس گفته که جامعه جهانی ۱۰ شرط را برای ادامه کمک به افغانستان و طالبان برای کابل تعیین کرده است. او تاکید کرده بود که جلب حمایت منطقه‌ای و جامعه بین‌المللی مهم است و افغانستان برای توسعه به کمک‌های بیرونی نیاز دارد.

از سوی هم عبدالهادی ارغندیوال، سرپرست وزارت مالیه حین ارائه برنامه هایش در مجلس نمایندگان گفته که این نشست به هدف تمویل برنامه‌های توسعه‌ای افغانستان از سوی جامعه جهانی تا یک هفته دیگر برگزار می‌شود.

سرپرست وزارت مالیه گفته که بحث و تمرکز اصلی در این نشست روی مسایل مانند ترانسپورت، انرژی، آموزش و پرورش، صحت و زراعت خواهد بود.00