برچسب: تیاتر

به گزارش رها، استاد محمد یوسف کُهزاد، نقاش، شاعر، نمایشنامه‌نویس و هنرپیشه معروف تیاتر افغانستان در سن ۸۴ سالگی بر اثر بیماری در بیمارستانی در ایالت کالیفرنیای امریکا درگذشت.

شمار زیادی از هنرمندان و فرهنگیان افغانستان مرگ او را ضایعه‌ای بزرگ خواندند. از او به عنوان یکی از چهره‌های پیش‌گام در هنر نقاشی نوین افغانستان نام برده می‌شود.

استاد یوسف کهزاد، متولد ۱۹۳۵ میلادى بود و مکتب را در لیسه عالى نجات در کابل به پایان رساند. شعرسرایى را از دوران مکتب آغاز کرد و در همان زمان در یک مسابقه ادبى که از طرف ریاست مستقل مطبوعات آن وقت براه انداخته شده بود با ارائه یک غزل بهاریه، برندۀ جایزه اول شد.

آقای کهزاد، بعد از پایان مکتب، کارهاى تیاترى خود را به صفت نویسنده و هنرپیشه در “شارى نندارى” شروع کرد. سپس براى تحصیلات عالى در رشته نقاشى عازم ایتالیا شد.

در همان سال‌ها، او آثار خود را در کشورهاى ایتالیا، آلمان، دانمارک و سوئد به نمایش گذاشت و همچنین در یکى از مسابقات بین‌المللى نقاشى که در ایتالیا برگزار شده بود، حایز مقام اول و مدال طلا شد.

استاد یوسف کهزاد در سال ۱۹۶۶ میلادى به حیث مسئول هنر در ریاست ثقافت و هنر وزارت اطلاعات و فرهنگ اجرای وظیفه می‌کرد و در همان وقت، نگارستان غلام محمد میمنه‌گى را که شامل دوره‌های آموزشی نقاشى، مجسمه‌سازى، خطاطى و مینیاتورى بود تأسیس کرد.

این هنرمند نقاش، بارها آثار هنرى خود را در داخل و خارج افغانستان به نمایش گذاشت. آخرین وظیفۀ دولتى آقای کهزاد در افغانستان، ریاست فرهنگ در وزارت اطلاعات فرهنگ افغانستان بود.

آثار

جلوه‌هاى زیبا در هنر، گزیده اشعار، خدا زن را آفرید و مرواریدهاى سیاه از جمله آثار یوسف کهزاد است که از وی به یادگار مانده است.

آقای کهزاد، در سال‌های اخیر به همراه همسرش ذکیه کهزاد که یکى از گویندگان مشهور رادیو تلویزیون سابق افغانستان است و سه دختر و یک پسر خود، در کالیفرنیای آمریکا زندگی می‌کرد.

این تیاتر که امروز (شنبه) به نمایش گذاشته شده بود، داستان زندگی یک خانواده پنج نفری را به تصویر کشیده بود که بر اثر بیکاری دست به مهاجرت می زنند.

تعداد زیادی از فعالان جامعه مدنی و شهروندان کابل به دور این هنرمندان حلقه زدند و نظارگر تلخی های زندگی خانواده ای هستند که به دلیل بیکاری وطن را ترک می کنند.

خانواده به نقطه مرزی می رسد، کودک یک ساله این خانواده به دلیل نامعلومی ناآرامی می کند و فریادهای بی امان او خشم قاچاقبر را می افروزد، کودک آرام می شود.

اولین قربانی بیکاری رقم می خورد.

در داستان تیاتر یک جوان معیوب نیز حضور دارد که در نقطه ای دیگر از این جهان پهناور خانواده اش را ترک می کند و دومین قربانی رقم می خورد.

در داستان تیاتر علاوه بر کمپین ضد بیکاری، مبارزه با فساد اداری، بی تفاوتی سران دولتی در قبال جوانان و ناامنی از نکات دیگری بود که نهفته شده بود.

این کمپین توسط نهادهای موسوم به ” توانمند سازی و ارتقای جوانان” و “مشارکت عدالت ” برگزار شده بود.

مسئولان این نهادها می گویند، فساد گسترده در نهادهای دولتی، بی تفاوتی سران حکومت در قبال جوانان بیکار و ناامنی در کشور از عوامل اساسی فرار جوانان است.

بریالی ضیا سخنگوی این کمپاین اعتراضی گفت: پیام  ما به دولت افغانستان این است که زمینه کار را برای جوانان مساعد سازد تا از فرار آنها جلو گیری شود.

او افزود، خواست ما از جامعه جهانی نیز این است که برای تامین امنیت در افغانستان صادقانه کار کنند تا بحران مهاجرت برای آنها درد سر ساز نشود.

آقای بریالی گفت از جوانان کشور می خواهیم که نیروی خود را برای آبادانی کشور مصرف کنند و فرار راه چاره ندانند.

برگزار کنندگان نیز اشاره کردند که هدف از این کمپین آگاه سازی جوانان از خطرات و عواقب مهاجرت های غیر قانونی، نیاز کشور به وجود آنها و وارد کردن دولت برای رفع عوامل اساسی  فرار است.

گفتنی است که این کمپین به مدت یک ماه  از طرف نهادهای ذکر شده در شهر کابل ادامه دارد و در این ایام خطرات و عواقب ناگوار مهاجرت را  با اجرای تیاتر برای مردم و جوانان اجرا می کنند.