برچسب: توافق نامه صلح امریکا با طالبان

مشاور وزیر خارجه جورج دابلیو بوش، توافق دولت ترامپ با طالبان را یک توافق بسیار ناقص توصیف کرد که در آن دولت افغانستان کنار گذاشته شده است.

وی گفت: «کسی این توافق را توافق صلح نمی‌نامد.»

ریچارد هاس روز یکشنبه در گفت وگو با شبکه خبری سی ان ان درباره توافق با طالبان و خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان اظهار کرد: «من فکر می‌کنم آن یک توافق کاملا ناقض بود که با کنار گذاشتن دولت افغانستان که در طول ۲ دهه در کنار ما بود، صورت گرفت.»

وی افزود: «کسی این را توافق صلح نمی‌نامد بلکه یک توافق برای خروج نیروهای آمریکایی است.  ما می‌خواهیم افغانستان را با جنگ تنها بگذاریم و دست طالبان را برتر نگه داریم.»

رئیس اندیشکده شورای روابط خارجی آمریکا ادامه داد: «چیز دیگری که می‌بینیم این است که افغانستان بار دیگر بزرگراهی برای تروریسم می‌شود. هیچ کسی نباید فراموش کند که تروریست‌های ۱۱ سپتامبر (۲۰۰۱) در افغانستان آموزش می‌دیدند و این می‌تواند بار دیگر روی دهد. این پیشگیری شدنی است.»

هاس با بیان اینکه چند هفته گذشته و دو ماه آینده بسیار دشوار بوده و است، اضافه کرد: «جدای از مشکلات دوره انتقال، دولت بایدن سیاست خارجی مواجه است که در طول چهار سال گذشته به جای بازسازی، از هم گسسته شد.»

ریاکاری 

وی درباره سفر مایک پمپئو به منطقه و سرزمین‌های اشغالی هم گفت: «حتی شخصی همچون نتانیاهو که یک متحد دموکراتیک آمریکا است، از وضعیت انتقال قدرت در آمریکا ابراز تاسف کرده است.»

رئیس اندیشکده شورای روابط خارجی آمریکا افزود: «این دولت تنها کاری را انجام می‌دهد که مورد علاقه او (ترامپ) و مقامات اوست.»

هاس با بیان اینکه اسرائیل پس از جنگ جهانی دوم خلق شد و برای مدت طولانی اشغالگری دارد، اظهار کرد: «باعث شکست شکل‌گیری دولت فلسطینی شد. از نظر من، اسرائیل دیر یا زود باید بین دولت یهود یا دولت دموکراتیک، یکی را انتخاب کند.»

وی ادامه داد: «اشتباه نکنید، من از عادی سازی روابط کشورهایی چون امارات متحده عربی و بحرین با اسرائیل خرسندم و آن را یک مسیر درست می‌دانم اما فلسطینی‌ها طرف مغبون مذاکرات ما هستند.»

رئیس دانشکده شورای روابط خارجی آمریکا، دیدار وزیر خارجه آمریکا از شهرک‌سازی‌های رژیم صهیونیستی را ارسال کننده این پیام دانست که آمریکا با این رفتار اسرائیل مشکلی ندارد.

هاس اضافه کرد: «من فکر می‌کنم در طولانی مدت هم به نفع اسرائیل نیست و ما را هم در موضع ریاکارانه‌ای قرار می‌دهد که از یک طرف مدعی صلح‌آفرینی هستیم و از طرف دیگر جانب یک طرف را گرفته‌ایم.»

تحفه‌ی امریکایی‌ها به طالبان شدت‌گرفتن جنگ و کم‌رنگ‌شدن صلح است؟
رییس‌جمهور ترامپ چگونه به صورت ناگهانی در هفته‌های اخیر تصمیم خروج زودهنگام نیروهای امریکایی را روی دست گرفت. هم‌زمان با این‌که هیئت مذاکره‌‌کننده‌ی دولت افغانستان و طالبان در قطر سرگرم گفت‌وگو استند. طالبان در میز مذاکره حضور دارند؛ اما حملات و جنگ ادامه دارد.
پیش از انتخابات ریاست‌جمهوری ۳ نوامبر در ایالات متحده‌ی امریکا؛ دونالد ترامپ در تویتی گفت: نیروهای امریکایی‌ای که در چارچوب نیروهای ناتو در افغانستان خدمت می‌کنند، تا اول کریسمس به خانه بر می‌گردند. یک هفته بعد از آن رییس‌جمهوری، مارک اسپیر وزیر دفاع را به دلیل مخالفت با خروج نیروها برکنار کرد. پنتاگون در ۱۷ نوامبر اعلام کرد که ۴۵۰۰ سرباز باقی‌مانده‌ی امریکایی در افغانستان را به ۲۵۰۰ تن کاهش خواهد داد. این روند تا۱۵ جنوری -۵ روز پیش از رسیدن جو بایدن به دفتر ریاست‌جمهوری- تکمیل خواهد شد.
برای افغانستانی‌ها این آخرین انتظار است که چگونه سیاسیون امریکا می‌توانند روی تقسیم‌اوقات در میدان جنگ تاثیر بگذارند. جنگ با گروهی که امریکا در ۲۰۰۱ به دلیل پناه‌دادن القاعده آن را سرنگون کرد.
برای برخی‌ها گفت‌وگوهای دوحه، تصمیم عجولانه برای پایان‌دادن به جنگ طولانی امریکا و نتیجه‌ی ناگوار برای آینده‌ی افغانستان است.
فوزیه کوفی، عضو هیئت گفت‌وگوکننده، می‌گوید که در جریان گفت‌وگو فشار جدی‌ای از طرف امریکایی‌ها وجود دارد که هیچ کمکی به روند مذاکره نمی‌تواند. خانم کوفی گفته است که امریکایی‌ها، در این جنگ ماندنی نیستند؛ اما می‌دانیم خروج مسوولانه می‌تواند منجر به کاهش خشونت‌ شود.

نگرانی ناتو
ناتو نگرانی جدی خود را در این مورد ابراز کرده است. ینس ستونبرگ، منشی عمومی ناتو، هم‌زمان با اعلام خروج نیروها از افغانستان گفت: اکنون ما با یک تصمیم دشوار مواجه استیم، ما نزدیک به ۲۰ سال در افغانستان بودیم، شرکای ناتو می‌خواهند تا زمان نیاز در این‌جا باقی بمانند. خروج نابه‌هنگام هزینه‌ی هنگفتی به دنبال خواهد داشت.
او افزود که نگرانی از تبدیل‌شدن دوباره‌ی افغانستان به پناگاه امن‌ تروریستان -که بالای ملت‌های ما حمله کنند- وجود دارد.
خانم کوفی، می‌گوید که تاکید امریکا به خروج از افغانستان فضا را به طالبان طوری فراهم کرده است که آنان احساس می‌کنند در جنگ برنده شده ‌اند. طالبان باورمند شدند که در میز مذاکره چیزی به دست نمی‌آورند و میدان جنگ را داغ نگه ‌می‌دارند.
‌‌
توافق‌نامه‌ی امریکا-طالبان
پس از سال‌ها چانه‌زنی و گفت‌وگو، طالبان و امریکا در فبروری گذشته توافق‌‌نامه را امضا کردند. در متن این توافق‌نامه روی آزادی ۵۰۰۰ زندانی طالبان برای اعتمادسازی و تعهد طالبان برای جلوگیری استفاده از خاک افغانستان توسط گروه‌های تروریستی و هم‌چنان آغاز گفت‌وگوهای داخلی که یک ماده‌ی آن آتش‌بس است، تاکید شده است.
امریکایی‌ها در این مورد پیش‌شرط‌های داشته اند و گفته اند؛ در صورتی که طالبان ۸۰ درصد خشونت‌ها را کاهش بدهند، نیروهای امریکایی به اساس تقسیم‌اوقات از پیش تعیین‌شده به بیرون‌شدن ادامه می‌دهند؛ اما زمانی خروج از افغانستان ادامه دارد که طالبان خشونت‌ها را در سراسر کشور افزایش داده اند که در نتیجه‌ هزار‌ها تن کشته و ده‌ هزار دیگر بی‌جا شدند.
امریکایی‌ها شاهد حملات موتربمب طالبان بر افراد غیرنظامی بودند؛ اما روند خروج را تعطیل نکردند. در ماه اخیر، زمانی که طالبان حملات را برای تصرف لشکرگاه مرکز ولایت هلمند را راه‌اندازی کردند، از نیروهای بین‌المللی برای عقب‌زدن آنان درخواست شد.
یکی دیگر از حملات شدید طالبان بر ولایت کندهار بود که نزدیک به ۳۵۰۰ طالب در آن اشتراک داشتند و از نیروهای امریکایی برای عقب‌زدن کمک خواسته شد. فرمانده‌ی پولیس گفته است؛ در صورتی که حملات هوایی نباشد، طالبان حملات را متوقف نمی‌کنند.

همه‌ی طالبان ترامپ را دوست دارند
مقامات غربی در کابل گفته اند؛ طالبان از این‌ که ترامپ در انتخابات ببازد، خیلی ناراحت به نظر می‌رسند؛ زیرا ترامپ خواهان خروج است و هیج توجهی به این موضوعات ندارد. آن‌ها ترامپ را دوست دارند و هردو طرف بدون درنظرداشت شرایط به خروج پافشاری می‌‌کنند. کاهش نیروها به ۲۵۰۰ سرباز امریکایی در افغانستان خیلی دشوار است. کاهش بیش از حد نیروها، نه تنها بحث کمکی دارد؛ اما برای کسی که در صفوف این نیروها کار می‌کند، هم‌کاری با نیروهای افغانستان را سخت می‌سازد. در حقیقت توافق‌نامه‌ی‌ شکننده‌ی قصر سپید با طالبان و خروج نیروهای امریکا، موقف اشرف غنی را در میز گفت‌وگوهای قطر ضعیف می‌کند. یکی از گزینه‌های که منجر به برکنای اسپر شد، همین موضوع بود. او به صورت مخفیانه گفته بود که خروج سریع منجر به افزایش حملات طالبان می‌شود.
جان آلن، فرمانده‌ی پیشین نیروهای ناتو در ۲۰۱۳، گفته است که این (برکناری اسپر) سیاسی بوده و هیچ گزینه‌ی تخنیکی وجود نداشته است.

بحث در میان طالبان
رهبران طالبان در دوحه به ایجاد یک راه‌حل و توقف جنگ موقف روشن نداشته اند و بیش‌تر تاکید شان بر نظام است که پس از سال ۱۹۹۰روی دست داشتند. در آن زمان زنان در خانه‌ها قفل شدند و دختران از آموزش بازماندند. اکنون در میان رهبران طالبان باورمندی بر این است که توافق دوحه سند برنده‌شدن آنان در جنگ است.
میشل سمبل، کارشناس افغانستانی در دانشگاه بلفاست، می‌گوید که طالبان هنوز به برنده‌شدن از طریق جنگ پافشاری دارند و هیچ قدمی برای ایجاد راه ‌حل سیاسی بر نداشته اند.
او گفت؛ در صورتی که نیروهای امریکایی به ۲۵۰۰ تن کاهش بیابد در فصل تازه‌ی جنگ ( فصل بهار) طالبان برنده‌شدن از طریق جنگ را نسبت به گفت‌وگو ترجیح می‌دهند. یک گزینه‌ی روی دست طالبان، ایجاد حکومت عبوری است که ممکن با حمایت امریکا و اقشار مختلف باشد؛ اما ادامه‌ی جنگ به معنای تک‌روی طالبان است که مردم را فراموش کرده و در نهایت منجر به یک جنگ داخلی دیگر خواهد شد.
میشل گفت که این فراموش نمی‌شود که در دوحه برای طالبان می‌گویند: حمله نکنید، این کار را نکنید؛ اما آنان چون فکر می‌کنند برنده استند، به حملات ادامه می‌دهند؛ اما امریکا به ‌جای سرعت‌دادن به خروج، می‌تواند از روش‌های متفاوت جنگ و صلح استفاده کرده و برای ایجاد یک راه ‌حل سیاسی معقول پیش بروند.

منبع: مجله کریستین ساینس مانیتور

مترجم: ابوبکر صدیق

در شرایط فعلی که انتخابات ریاست جمهوری امریکا به چالش کشیده شده و مشخص نیست چه کسی رهبری آینده  ایالات متحده را بر عهده می گیرد، یک نکته مهم اما برای شهروندان و حکومت افغانستان حل نشده باقی مانده است، اینکه سرانجام نیروهای امریکایی و متحدانش در افغانستان چه می شود؟

آیا پیروزی دوباره ترامپ یا جو بایدن به خروج نیروهای خارجی از افغانستان منجر خواهد شد؟

پاسخ به این سوال در شرایط فعلی دشوار است اما مراجعه به برخی پیش بینی ها و نظرات کارشناسان می تواند راهنمایی کننده باشد.

«گزارشنامه افغانستان» طی مطلبی منتشر شده در فیس بوک روز گذشته در این مورد نوشت:«خروج نیروهای امریکایی از افغانستان یک دروغی ست که گهگاهی کلان و زمانی کوچک می شود.»

براساس این مطلب، خروج نیروهای امریکایی از افغانستان یک دروغ سالانه است که در پاره ای از زمان آنقدر به گرمی مطرح می شود که فضای سیاسی افغانستان را پر می کند اما گاهی اوقات فروکش می کند.

امریکا اگر صحنه افغانستان را برای رقبایی چون روسیه و ایران رها کند، یک پشیمانی بزرگ را برای خود رقم زده است.

 به باور نویسنده مطلب، همسویی امریکا با اتحاد پاکستان و طالبان برای افغانستان کمرشکن خواهد بود اما تجربه نشان داده که مقاومت افغانستان می تواند این همسویی را تغییر دهد.

جنگ و صلح افغانستان دست امریکا و پاکستان نیست و بیش از ده کشور دنیا در این بحران درگیر هستند.

این همه در حالی ست که عمران خان نخست وزیر پاکستان امروز برای پاره ای گفت و گوها در مورد وضعیت منطقه، پروسه صلح افغانستان و همکاری های دوجانبه بین افغانستان و پاکستان قرار است به کابل بیاید.

برخی از پیش بینی ها می گوید عمران خان برای چانه زنی در مورد پیش برد مذاکرات بین الافغانی دوحه که به بن بست خورده به کابل می آید و تلاش خواهد کرد وزنه را به نفع طالبان سنگین کند.

از سویی هم توافق نامه صلح امریکا با طالبان که در دوحه امضا شد هنوز سرنوشت مشخصی ندارد چون معلوم نیست سرانجام ترامپ  در کاخ سفید می ماند یا جای خود را به بایدن می دهد.

پس از ۱۹ سال و سه دور رییس‌جمهوری امریکا، اکنون میراث جنگ افغانستان به جو بایدن رسیده است. پرسش این است که آیا او هم‌چنان به خروج نیروها دست خواهد زد؟
شرایط در افغانستان خیلی دشوار است، نیروهای امریکایی بر اساس توافق‌‌نامه‌ی ترامپ و طالبان، در حال خروج از افغانستان قرار دارند. با وجود توافق‌نامه‌ی صلح امریکا-طالبان و دولت افغانستان، موج حملات گسترده‌ی طالبان در شهرهای بزرگ رو به افزایش است.
مقامات افغانستان این را درک کرده اند که امریکا از جنگ افغانستان خسته شده است؛ چیزی شبیه مناظره‌ی نامزدان ریاست‌جمهوری امریکا که به نظر می‌رسید، دیدگاه جو یایدن با دونالد ترامپ در راستای خروج از افغانستان تفاوت چشم‌گیری نداشت.
جو بایدن در آغاز سال روان میلادی در نوشته‌ا‌ی به «Foreign Affairs» گفت؛ زمان خروج از افغانستان گذشته است، امریکا هزینه‌‌ی مالی و جانی زیادی داشته است. «من پیش از این خواهان برگرداندن نیروها از افغانستان و خاور میانه بودم تا برای مبارزه با داعش و القاعده، گروه کوچکی از نیروهای‌ امریکایی آن‌جا مستقر شوند. هنوز افغانستانی‌ها به این باور هستند که جو یایدن در این مورد تعمق بیش‌تر کرده و خروج نیروها را متوقف کند.
نرگس نهان، وزیر پیشین معادن و نفت، گفت: «ما می‌دانیم که نیروهای امریکایی در حال خروج قرار دارند؛ اما در اداره‌ی بایدن امید می‌رود تا روند خروج به اساس مسوولیت‌پذیری راهبردی صورت بگیرد.»
مقامات در کابل و واشنگتن ابراز نگرانی کرده ‌اند که دونالد ترامپ در روزهای اخیر مسوولیت‌ اش، به خروج تمام نیروها از افغانستان سرعت بخشد. مسوولان امنیتی گفته اند این روند به صورت عادی تا ماه جنوری امکان‌پذیر نیست.
روی‌کردهای اخیر مقامات پنتاگون را حیرت‌زده کرد، دونالد ترامپ در انتخابات باخت. مسوولان امنیتی گفته اند که در روزهای اخیر اسکات میلر برای بحث به واشنگتن فراخوانده شده است.
کولینل سونی، یک سخن‌گوی نیروهای امریکایی در افغانستان، گفته است که جنرال اسکات میلر به اساس برنامه‌ی از پیش تعیین‌شده برای بحث به امریکا رفته است.
فرمانده‌هان امریکایی، مخفیانه گفته اند که رییس‌جمهوری به خروج نیروها به اساس توافق با طالبان دستور داده است. مقامات افغانستانی انتظار دارند که بایدن توافق‌نامه‌ی دوحه را مد نظر داشته باشد؛ اما برای طالبان امتیاز زیاد ندهد.
روز دوشنبه‌ی هفته‌ی گذشته، محمد سرور دانش، معاون دوم رییس‌جمهوری، گفت که با آمدن اداره‌ی جو یایدن در راس قدرت، توافق‌نامه‌ی امریکا-طالبان دوباره مورد مطالعه قرار بگیرد.
یک دهه پیش زمانی که جو بایدن معاون رییس‌جمهور اوباما بود، با افزایش نیروها در افغانستان در ۲۰۰۹ مخالفت نشان داد.
برای سال‌ها پالیسی‌سازان امریکایی روی ساخت‌وساز یک حکومت جدید و قانون مدرن و نیروهای امنیتی-دفاعی و فرودگاه در افغانستان و خاور میانه کار کردند. در ۲۰۰۹ جو بایدن طرح مبارزه با تروریزم بین‌المللی را در افغانستان پیشنهاد کرد.
تمیم عاصی، معاون پیشین وزارت دفاع اداره‌ی غنی، گفت: «من فکر نمی‌کنم که راهبرد او تغییر کرده باشد؛ نیروهای خود را از افغانستان بیرون می‌کند و دولت افغانستان را به حال خودش می‌گذارد؛ اما یک جای پای برای نیروهای خود نگه ‌می‌دارد.»
برنامه‌ی حفظ نیروهای اندک در افغانستان برای مبارزه با تروریزم (داعش و القاعده) موضوعی است که پنتاگون و حقوق‌دانان به آن اشاره کرده اند.
در توافق‌نامه‌ی ۲۹ فبروری، امریکا به خروج از افغانستان تعهد کرد و طالبان تعهد قطع رابطه با القاعده را دادند -شبکه‌ی تروریستی‌ای که زیر حاکمیت طالبان، حملات ۱۱ سپتامبر را راه‌اندازی کرد- هم‌چنان وعده سپردند که افغانستان دوباره به مرکز امن تروریستان تبدیل نمی‌شود. خروج نیروها در حالی ادامه دارد که ماه گذشته یک عضو ارشد القاعده در ساحه‌ی تحت کنترل طالبان در شرق این کشور کشته شد. این نشان می‌دهد؛ میان طالبان و القاعده هنوز رابطه وجود دارد. مقامات افغانستانی انتظار دارند که جو بایدن در رابطه به خروج از افغانستان، محتاطانه عمل کرده و بیش‌تر فکر بکند تا یک بار دیگر افغانستان به چنگال طالبان و کشورهای منطقه سقوط نکند.
اورزالا نعمت، پژوهش‌گر آزاد در افغانستان گفت: مبارزه با داعش و القاعده بخشی از تامین ثبات در افغانستان است. حضور نمادین نیروهای بین‌المللی و یک توازن ناپایدار، موقف ضعیف افغانستان را در میان قدرت‌‌های ناشناخته‌ی منطقه‌ای نشان می‌دهد.
آقای عاصی گفت بایدن از افغانستان شناخت خوب دارد؛ زیرا در زمان عضویت سنا و معاونیت رییس‌‌جمهوری، صدها مرتبه به این کشور سفر و با مقامات افغانستان صحبت داشته است. بایدن به رییس‌جمهور غنی نزدیک بود. هم‌چنان با مقامات پیشین به ویژه حامد کرزی –رییس‌جمهوری پیشین افغانستان– لفاظی‌هایی داشته است، مخصوصا زمانی که بایدن گفته بود: «پاکستان ۵۰ مرتبه از افغانستان برای امریکا بهتر است.» در آن زمان به فساد اداری افغانستان اشاره کرد.
شهروندان افغانستان با انتقاد از توافق‌نامه‌ی دونالد ترامپ، می‌گویند که به آزادی زندانیان طالبان راضی نبودند. نیروهای فعال حقوق بشری نیز در رابطه به آزادی زنان و اقلیت‌های قومی نگرانی کرده اند. آنان ابراز امیداواری کردند که کماله هریس -معاون بایدن- بتواند حامی خوب به اقلیت‌ها و زنان باشد.
نرگس نهان گفت: ما امیدواریم که هریس در این بخش در اداره‌ی جو بایدن بیش‌تر نقش بازی بکند؛ چیز‌هایی که در اداره‌ی ترامپ فراموش شده بود. علاوه بر آن، این دست‌آوردهایی است که ما در بخشی از آن سهیم بودیم.
در حالی که ۴۵۰۰ تن از نیروهای امریکایی در افغانستان حضور دارند؛ اما طالبان هشدار دادند که در صورتی که اداره‌ی جو بایدن به حضور در افغانستان، حتا در بخش مبارزه با تروریزم تصمیم داشته باشد، توافق را می‌شکنند. رهبری طالبان اکنون بر گسترش حملات خود تمرکز کرده اند و انتظار می‌کشند.
نیروهای امریکایی به حمایت از نیروهای امنیتی-دفاعی[افغانستان] حملات هوایی را گسترش دادند؛ مطابق به چیزی که در توافق‌نامه‌ی دوحه ذکر شده است؛ اما در اداره‌ی جدید، طالبان در عقب خط جبهه می‌توانند توافق را دور بزنند. به اساس آمار نیویارک تایمز، ماه اکتبر یکی از ماه‌های خونین برای شهروندان غیرنظامی افغانستان بود، حداقل ۲۱۲ تن جان باختند.

نیویوک تایمز

صبح کابل

انتخابات ریاست جمهوری امریکا در حالی با اماواگرهای تقلب انتخاباتی و پیروزی احتمالی و شکست ترامپ همراه شده که ایالات متحده امریکا یک نکته اساسی در مورد افغانستان را این روزها به دست فراموشی سپرده است. «توافق نامه صلح امریکا با طالبان» به همان میزان که به یک مساله کم اهمیت برای سیاستمداران امریکا بدل شده به همان اندازه برای حکومت افغانستان و مردم این کشور به یک موضوع حیاتی و سرنوشت ساز مبدل گشته است.

افغان ها منظر نتیجه توافق نامه صلح امریکا با طالبان و مذاکرات بین الافغانی در دوحه می باشند. اگرچه براساس برخی پیش بینی ها دونالد ترامپ با امضای توافق نامه صلح با طالبان دنبال کسب آراء بیشتر بود و اینک که خود را در لبه تیغ شکست می بیند طبیعی ست که اهمیتی به این توافق نامه ندهد و حکومت افغانستان و مردم این کشور را در یک ابهام کشنده قرار دهد.

برخی پیش بینی ها می گوید چه ترامپ برنده شود و چه شکست بخورد دیگر مثل قبل از انتخابات نگاه جدی به توافق صلح امریکا با طالبان نخواهد داشت و از سویی هم پیروزی بایدن صلح افغانستان را تسریع نخواهد کرد.

بایدن توافق نامه صلح امریکا با طالبان را کنار بگذارد

رسانه «دی دیپلمات» طی مطلبی در سیزده نوامبر در مورد توافق نامه صلح امریکا با طالبان خطاب به دولت احتمالی بایدن می نویسد:«دولت بایدن بهتر است توافق نامه صلح امریکا با طالبان را کنار بگذارد.»

مطلب ادامه می دهد:«توافق نامه صلح امریکا با طالبان از همان ابتدا با پاشنه آشیل های زیادی همراه بود که یکی از آنها نادیده گرفتن نقش پاکستان در افغانستان است و اشتباه حیاتی دیگر ایالات متحده امریکا و حکومت افغانستان در ادامه تلاش برای گنجاندن پاکستان در مذاکرات صلح بود چون این کشور همواره تلاش کرده افغانستان را به یک کشور تابع خود تبدیل نماید. دولت ترامپ از عملکرد پاکستان در سال 2009 درس عبرت نگرفت، زمانیکه اسلام آباد با تمرکز همیشگی روی منافع خود مذاکرات صلحی که دولت اوباما با طالبان آغاز کرده بود را به چالش کشید.»

با صلح و بی صلح پاکستان برنده است!

به اعتقاد نویسنده مطلب دیدگاه پاکستان در مورد افغانستان بسیار ساده است: اگر مذاکرات صلح ناکام بماند، پاکستان برنده می شود چون می تواند از طریق طالبان تاثیر خود در افغانستان را ادامه دهد و اگر مذاکرات صلح موفق شود، طالبان در قدرت سیاسی با دولت نه چندان قوی کابل سهیم می شوند و در این صورت بازهم پاکستان برنده است زیرا نفوذ این کشور در افغانستان گسترش خواهد یافت. افغانستان تحت سلطه پاکستان بدون شک مکانی مناسب و پناهگاه امنی برای جنبش های اسلامی تندرو نظیر القاعده و داعش خواهد بود و از خاک افغانستان تهدیداتی متوجه امریکا و اروپا خواهد شد.

خروج امریکا از افغانستان، ایده آل برای پاکستان

در ادامه مطلب می خوانیم اگر امریکا نیروهایش را به طور کامل از افغانستان خارج کند، نمی تواند اهرم های فشار لازم برای جلوگیری از این اتفاق را در اختیار داشته باشد و همچنین بازگشت خود به افغانستان را دشوار خواهد ساخت چون پاکستان مسیر اکمالاتی خود را باز نخواهد کرد و روسیه هم دیگر گزینه مناسب نخواهد بود.

مطلب ادامه می دهد مالیات دهندگان امریکایی از جنگ طولانی در افغانستان خسته شده اند چون هزینه های مالی هنگفت و سربازان امریکایی زیادی در این جنگ از دست رفته است و دولت جو بایدن باید توافق نامه صلح شکست خورده امریکا با طالبان و مذاکرات بین الافغانی را کنار بگذارد. صلح با طالبان نتیجه مطلوبی برای امریکا در پی نخواهد داشت و اوضاع موجود هم چندان امیدوار کننده نیست. افغانستان تحت سلطه پاکستان یا افغانستان بدون حمایت  امریکا بدون شک بسیار بدتر خواهد بود.

عمق استراتژیک پاکستان در افغانستان

در بخش دیگری از مطلب فوق آمده است:«پاکستان از دهه 1960 میلادی تاکنون دیدگاه عمق استراتژیک خود در افغانستان را دنبال کرده است، دیدگاهی که از اصول نظامی جنرال های پاکستانی نشأت گرفته ریشه های آن نه به افغانستان که به هند بر می گردد.  ارتش پاکستان بعد از از دست دادن بال شرقی خود یعنی بنگلادش امروزی مجبور شد استراتژی خود نسبت به هند را تغییر بدهد و در این راستا افغانستان برای پاکستان به منطقه ای تبدیل شد که نیروهای نظامی خود را بتواند خارج کرده دوباره سازماندهی نماید و ضد حملاتی را برنامه ریزی کند. پیاده کردن این استراتژی مستلزم داشتن یک دولت دوست در افغانستان می باشد، دولتی که در صورت جنگ بین پاکستان و هند، خاک خود را در اختیار پاکستان قرار دهد.»

استفاده ابزاری پاکستان از طالبان

مطلب ادامه می دهد با پیروزی جهاد و مجاهدین  علیه اتحاد جماهیر شوروی سابق، ارتش پاکستان توانست از مجاهدین علیه هند در جامو وکشمیر تحت کنترل هند استفاده کند. هدف پاکستان از این اقدام سخت کردن حاکمیت هند در این منطقه، جلوگیری از اعزام نیروهای هندی برای مبارزه با شورشیان بومی و کاهش ظرفیت هند در رقابت دیرینه میان اسلام آباد و دهلی نو بود. این برنامه ها در دهه 1988 تطبیق شد و برای اینکه نقش پاکستان پوشیده بماند شورشیان در افغانستان آموزش دیدند. این برنامه ها می طلبید که یک حکومت دوست یا حکومتی که توان مقابله با پاکستان را نداشته باشد در افغانستان در قدرت باشد.

از سویی افغانستان همواره پشتون های پاکستان را بخشی از پشتون های خود می داند. در زمان ریاست جمهوری محمد ضیاءالحق پاکستان تلاش کرد شهروندان پشتون ساکن در ایالت خیبرپشتونخوا را کنترل نماید و سیاست های اسلامی سازی خود را تطبیق کند. همچنین پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی سابق و تشکیل کشورهای مستقل آسیای مرکزی افغانستان به دروازه دسترسی به بازراهای انرژی آسیای مرکزی تبدیل شد. سقوط دولت کمونیست و آغاز جنگ های داخلی در افغانستان این جاه طلبی های سیاسی و اقتصادی را از بین برد. با ظهور طالبان در قندهار اما این گروه به بهترین معالمه طالبان تبدیل شد. پاکستان در حالیکه موضوع خط دیورند همچنان حل نشده باقی مانده بود با استفاده ابزاری از طالبان سیاست عمق استراتژیک خود را روی دست گرفت.

پاکستان و افغانستان پس از یازده سپتامبر 2001

به اعتقاد نویسنده مطلب پس از حادثه یازده سپتامبر، پاکستان تحت فشارهای بین المللی قرار گرفت تا ارتباط خود با طالبان در افغانستان را قطع کرده از دولت افغانستان حمایت کند. طالبان در این شرایط مناطق قبایلی مرزی را به پناهگاه امن هزاران جنگجوی طالب تبدیل کرد. سازمان استخبارات پاکستان (آی اس آی) پشت حملات تروریستی در داخل افغانستان به ویژه حمله به منافع هند در افغانستان قرار گرفت.

از دید پاکستان، دولت افغانستان مادامیکه حمایت های بین المللی کمی داشته باشد، شانس زیادی برای بقا نخواهد یافت و حضور روز افزون هند در افغانستان سبب خواهد شد این کشور ارتباط خود با طالبان را همچنان حفظ نماید.

اگرچه اصول عمق استراتژیک پاکستان در افغانستان براساس مقتضیات زمان تغییر می کند اما آنچه مسلم است طالبان هنوز ابزار پاکستان برای پیاده کردن اهداف این کشور در افغانستان می باشد.

در بخش پایانی مطلب می خوانیم:«پاکستان هنوز افغانستان را زمین بازی و تداوم جنگ خود با هند می پندارد و گنجاندن این کشور در مذاکرات صلح حکومت افغانستان با طالبان با محوریت امریکا یک اشتباه مرگبار است.»

به هر حال در صورت عدم حصول پیروزی یا صلح در افغانستان، حضور نیروهای امریکایی در افغانستان نتایج بهتری برای منافع و امنیت امریکا به دنبال خواهد داشت.

هفته‌ی گذشته، هفته‌ی خوبی برای شبکه‌ی القاعده نبود، حد اقل هفت عضو فعال این شبکه در حملات مختلف نیروهای امریکایی در شمال‌غرب سوریه کشته شدند.
کماندوهای نیروهای ارتش افغانستان، یک فرمانده‌ی ارشد این شبکه را در ساحات تحت کنترول طالبان در یک ولسوالی کشتند. ایالات متحده‌ی امریکا فشارهای جدی را بر گروه‌های وابسته به این شبکه در سومالیا افزایش داده که تحت حمایت «الشباب» فعالیت دارند.
بخش مبارزه با تروریزم سازمان ملل متحد، در ماه جولای گفت؛ با آن که حدود دو دهه از حمله‌ی ۱۱ سپتامبر سپری شده است، رابطه‌ی شبکه‌ی القاعده با طالبان و گروه‌های دیگر در جهان، به حالت ارتجاعی حفظ شده و از غرب افریقا تا یمن و افغانستان گسترش داشته است.
گزارش سازمان ملل، افزوده هر دو (القاعده و داعش) حامیان و افراد خود را در جهان دارند و نسلی را، برای حملات تروریستی به صورت مستقیم در جهان آموزش می‌دهند.
در اخیر هفته‌ی گذشته، دفتر ریاست امنیت ملی افغانستان، در توییتی گفت قطعه‌ی خاص ارتش این کشور، یک عضو ارشد القاعده را در ولایت شرقی غزنی کشته اند.
در این توییت عکسی از «حسام العبدالرئوف» یک عضو ارشد القاعده که به «ابومحسن المصری» مشهور است، نشان داده می‌شود. گفته شده است که او در غزنی، در ساحات تحت کنترول طالبان، مورد هدف نیروهای امنیتی قرار گرفته است.
روز شنبه مشاور شورای امنیت قصر سپید امریکا، تایید کرد «العبدالرئوف» فرد نزدیک به ایمن‌الظواهری، رهبر شبکه القاعده، تحت پیگرد پولیس فدرال امریکا نیز بود. شورای امنیت، از این اقدام نیروهای افغانستان استقبال و تایید کرده است که مبارزه با القاعده و ریشه‌کن‌کردن پناه‌گا‌ه‌های القاعده در این در کشور، اولویت ‌شان است.
مقامات امریکایی گفته اند گزارش‌های نامعتبری از کشته‌شدن عبدالله‌ احمد عبدالله، فرد شماره دوم القاعده که فرد نزدیک به ایمن‌الظواهری است، به جای المصری منتشر شد. «العبدالرئوف المصری» در ولسوالی اندر ولایت غزنی که مرکز فرمانروایی طالبان است، کشته شد. اگر العبدالرئوف واقعا در ساحه‌ی تحت اداره‌ی طالبان کشته شده باشد، به معنای نقض توافق‌نامه‌ی ۲۹ فبروری امریکا – طالبان است که براساس آن طالبان تعهد به قطع رابطه با شبکه‌ی تروریستی القاعده کرده اند.
برخی منابع مبارزه با تروریزم، کشته‌شدن عبدالروف المصری را مهم می‌دانند. مقامات ارشد امریکا به شمول؛ کریستوفر میلر، رییس مرکز مبارزه با تروریسم این کشور به صورت عمومی تاکید بر ریشه‌کن‌کردن شبکه‌ی القاعده کرده است.
العبدالرئوف چهره‌ی شناخته‌شده‌ی جهادی است که در سال ۱۹۸۰ آغاز به فعالیت کرد.
تامس جوزلین، عضو ارشد بنیاد دفاعی دموکراتیک‌ امریکا، هفته‌ی گذشته در لانگ‌وار ژورنال نگاشته؛ او یکی از افراد نزدیک و با اعتماد ایمن‌الظواهری و سایر اعضای ارشد القاعده بود. جغرافیایی که او در آن‌جا هدف قرار گرفته است، بحث‌برانگیز است.
در حالی که القاعده پناه‌گاه خود را در افغانستان از دست داده است، جوزلین و مرکز ملی مبارزه با تروریزم امریکا، از حضور القاعده در افغانستان هشدار داده‌ اند.
گزارش مبارزه با تروریزم دفتر سازمان ملل، گفته است که شبکه‌ی القاعده در ۱۲ ولایت افغانستان فعال است و نزدیک به ۴۰۰ – ۶۰۰ جنگ‌جو دارد. در گزارش آمده است که ایمن‌ الظواهری، مرکز خود را در افغانستان مخفیانه حفظ کرده است؛ در حالی که برخی از گزارش‌های دیگر تاکید کرده اند که مرکز این شبکه، در همسایگی پاکستان قرار دارد.
در دو هفته‌ی گذشته حملات امریکایی در ۲۰۰ مایلی شمال‌غرب سوریه، جان حارث‌الدین و دو تن دیگر از اعضای شبکه‌ی القاعده را گرفت. بیت‌رایردون، سخن‌گوی پنتاگون، گفت که در یک حمله‌ی نیروهای امریکایی در حومه‌ی شهر ادلب، ۷ عضو شبکه‌ی القاعده کشته شدند.
القاعده در تلاش ایجاد یک پناه‌گاه امن در شمال‌غرب سوریه است، تا حملات تروریستی را گسترش دهد. رایاردن پس از حمله‌ی هوایی در ایمیلی، تصریح کرده است که کشتن حارث‌الدین، ضربه‌ی جدی به این گروه وارد کرده است. این مرکز – شمال غرب سوریه – کردینات حمله بر سراسر جهان را صادر می‌کرد و شهروندان امریکایی و متحدان ما از این بابت نگرانی جدی داشتند.
رایاردن گفت که در هفته‌ی‌ پیش از حمله ۱۵ اکتبر، برخی از اعضای گروه القاعده در حمله‌ی راکتی در نزدیک ادلب کشته شدند.
چارلز لیستر، رییس انستیتوت خاورمیانه در سوریه و مسوول مبارزه با تروریزم و خشونت، گفته است؛ یکی از کسانی که در ۱۵ اکتبر کشته شده اند، عبدالمحمد السودانی، عضو ارشد القاعده، فرد نزدیک به اسامه بن لادن و ایمن‌الظواهری است.
ایالات متحده‌ی امریکا در جنوب‌غرب سوریه نیرو ندارد؛ اما نظامیان محلی در حمایت از سازمان استخباراتی امریکا، حملات مشترک را راه‌اندازی می‌کنند.
امریکایی‌ها باور دارند که حارث‌الدین یک عضو کوچک القاعده، اما به شدت غرب‌ستیز بود.
حملات اخیر با بم‌های حدود ۲۰پوندی صورت گرفته است. نظامیان تایید کرده اند که در هدف‌قرار‌دادن رهبران شبکه‌ی القاعده و جلوگیری از تلفات غیرنظامیان، از راکت‌های هیلفار ( – R9X Hellfire) استفاده می‌کنند. ۱۰۰پوندی هیلفار، تنها هدفی به اندازه‌ی موتر را نابود می‌کند. اگر هدف اول از بین نرود، هیلفار ظرفیت انداخت شش گلوله‌ی دیگر را بدون پارچه‌شدن دارد.
حملات اخیر در ولایت ادلب سوریه صورت گرفت که در جریان تنش‌ها، نزدیک به سه میلیون باشنده‌ی آن آواره شدند. این‌جا، مکان امن برای گروه‌های خشونت‌گرایی مانند القاعده است که ارتباط نزدیک به هیئت «تحریر الشما» و گروه النصره دارد. نیروهای سوری با حمایت ایران و روسیه در برابر آنان می‌جنگند.
حارث‌الدین در سال ۲۰۱۸ پس از فعالیت‌های سازمانی در جبهه‌ی النصره ظهور کرد و بعد، خود را از اعضای القاعده معرفی کرد. حارث به داعش نیز نزدیک بود؛
یک عضو کوچک اما به شدت خطرناک، که در راه‌اندازی حملات بزرگ القاعده دست داشته است؛ الظواهری برای جنگیدن با نیروهای غرب آن را به سوریه فرستاد.
دولت اسلامی ولایت خراسان داعش، پس از حملات هوایی امریکا در سال‌های پیش در سوریه قد علم کرد. در حال حاضر نزدیک به ۲ هزار جنگ‌جو دارد، مخصوصا رهبری دوم و سومش از اردن و مصر است. حارث‌الدین در ساحات نیروهای روسیه مخفی بوده است. این مناطق اخیرا تحت حملات هوایی نیروهای امریکایی و مراقبت جدی آنان قرار دارد.
نیویورک تایمز

ترجمه: صبح کابل

این رویداد ناوقت شام روز گذشته در ولایت قندهار به وقوع پیوست.
پس از وقوع حادثه، این نظامیان برای تداوی به شفاخانه نظامی میدان هوایی قندهار منتقل شدند و گفته می‌شود حال آن‌ها خوب است.
پس از امضای توافق صلح امریکا و طالبان در تاریخ ۲۹ فبروری، این نخستین بار است که نظامیان خارجی در نتیجه انفجار ماین جاسازی‌شده زخمی می‌شوند.

یک دیپلمات پیشین ایرانی با بیان اینکه طالبان ترامپ را فرصتی برای بازگشت به قدرت می‌داند، گفت: «رفتار ترامپ و عدم مداخله دادن دولت افغانستان در مذاکرات میان واشنگتن و طالبان موجب احساس برتری در میان این گروه شده و آنها می‌خواهند این پشتوانه را حفظ و از آن استفاده کنند.»

«محسن روحی‌صفت» در گفت‌وگو با رسانه های ایرانی در مورد مذاکرات بین الافغانی اظهار داشت: «مذاکراتی که تا به امروز انجام شده برای خروج آبرومند نیروهای نظامی آمریکا از افغانستان میان واشنگتن و گروه طالبان بوده است بنابراین تا الان مذاکرات صلحی درباره افغانستان در کار نبوده است.»

وی با بیان اینکه در مذاکرات واشنگتن و طالبان، آمریکا اجازه حضور و مداخله به دولت افغانستان را نداد، اظهار داشت: «این حضور نداشتن و عدم مداخله دولت مرکزی افغانستان در مذاکرات موجب شد تا طالبان نسبت به دولت افغانستان احساس برتری پیدا کرده و فکر کند می‌تواند امتیازات بیشتری از دولت کابل دریافت کنند.»

این کارشناس ارشد مسائل افغانستان ادامه داد: «عبارت صلح که از سوی زلمای خلیل‌زاد، نماینده ویژه آمریکا در امور صلح افغانستان درباره مذاکرات ایالات متحده و طالبان به کار رفته، پوششی برای خروج آبرومندانه نیروهای نظامی این کشور از افغانستان پس از ۱۹ سال حضور نظامی است.»

روحی‌صفت با بیان اینکه اکنون زمینه برای انجام مذاکرات بین‌الافغانی بیش از هر زمان دیگری فراهم شده است، تصریح کرد اکنون زمان مناسبی است تا گروه‌های افغانستانی درباره سرنوشت کشورشان و مسائل مختلف مانند نحوه مشارکت طالبان در قدرت با یکدیگر گفت‌وگو و توافق کنند.

وی با اشاره به توقف مذاکرات دوحه در تشریح بیشتر این موضوع خاطرنشان کرد: طالبان اصرار دارد تنها فقه حنفی مبنای شریعت باشد و از طرفی، معتقد است فقط باید در چارچوب توافق با آمریکا، مذاکرات ادامه یابد و رفع اختلافات در این مسیر باشد، اما دولت افغانستان معتقد است توافق دوحه محدود بوده و تمام موارد را در نظر نگرفته و سایر مواردی که مطرح نشده هم باید مورد بررسی قرار گیرد.

به گفته معاون پیشین دفتر مطالعات سیاسی و بین‌المللی وزارت امور خارجه ایران، دولت افغانستان تاکنون از خود خویشتنداری نشان داده و سعی کرده این مذاکرات به بن بست کشیده نشود. هیات طالبان هم نیازمند رایزنی با رهبران خود بود و به همین خاطر، مذاکرات فعلا متوقف شده است.

آمریکایی‌ها می‌خواهند خودشان محور مذاکرات بین‌الافغانی باشند

روحی‌صفت با اشاره به وجود دو دستگی در درون طالبان اظهارداشت: «طالبان گروه یکدستی نیست. گروه‌های معارض زیادی در افغانستان هستند که با دولت این کشور در حال جنگ هستند که تحت عنوان کلی طالبان فعالیت می‌کنند.»

وی افزود: همه گروه‌هایی که تحت عنوان طالبان فعالیت دارند، نسبت به مذاکرات دید مثبتی ندارند و برخی از طالبان جدا شده و به داعش پیوسته‌اند. با این وجود، آنهایی که تحت عنوان طالبان همچنان فعالیت دارند، فعلا مخالفت جدی از خود نشان نداده‌اند.

این دیپلمات پیشین ایرانی درباره نقش‌آفرینی همسایگان افغانستان و قدرت‌های منطقه‌ای در مذاکرات بین‌الافغانی هم بیان کرد: هم‌اکنون آمریکایی‌ها مدیریت مذاکرات را برعهده دارند و تلاش آنها هم این بوده است که خودشان محور باشند و همسایگان افغانستان و قدرت‌های منطقه‌ای توان و نقشی در مذاکرات ایفا نکنند.

روحی‌صفت اضافه کرد: با این حال آمریکایی‌ها برخی از کشورها را برای مذاکرات دوحه دعوت کردند. حتی از ایران هم رای حضور در این مذاکرات دعوت شد ولی چون ایران مذاکرات کنونی را مبتنی بر خواست آمریکا و نمایشی می‌دانست، در آن شرکت نکرد.

وی با بیان اینکه کشورهایی هم که در مذاکرات دوحه بودند نسبت به نمایشی بودن آن اعتراض داشتند، یادآور شد: انسجامی در مذاکرات دوحه وجود نداشت و امیدواری زیادی هم برای به نتیجه رسیدن آن نیست. 

رئیس اسبق ستاد افغانستان وزارت امور خارجه ایران درباره رویکرد آمریکا در مذاکرات دوحه هم عنوان کرد: دولت ترامپ مذاکرات افغانستان را برگ برنده خود در عرصه سیاست خارجی در انتخابات ریاست جمهوری می‌داند. به همین خاطر آنها نمی‌خواهند تا قبل از انتخابات اختلالی در مذاکرات پیش بیاید و مذاکرات شکست خورده تلقی شود.

طالبان ترامپ پشتوانه خود برای رسیدن به قدرت می‌داند

روحی‌صفت با بیان اینکه طالبان هم امیدوار است ترامپ مجددا رئیس‌جمهور آمریکا شود، گفت: آنها ترامپ را فرصت خود برای بازگشت به قدرت می‌دانند. رفتار ترامپ و عدم مداخله دادن دولت افغانستان در مذاکرات میان واشنگتن و طالبان موجب احساس برتری در میان این گروه افغانستانی شده و آنها می‌خواهند این پشتوانه را حفظ و از آن استفاده کنند.

وی با بیان اینکه به نظر می‌رسد آمریکا دیگر منافعی در ایفای نقش موثر در افغانستان برای خود تصور نمی‌کند، اظهار داشت: ایالات متحده از بی‌ثباتی و آشوب در منطقه به ویژه افغانستان نگران نیست. سیاست این کشور بی‌ثبات‌سازی منطقه و کشیده شدن دامنه بحران از افغانستان به مناطق پیرامونی آن به ویژه آسیای مرکزی است.

به گفته این کارشناس ارشد مسائل افغانستان، هدف اصلی آمریکا در بی‌ثبات‌سازی افغانستان کشیده شدن بی‌ثباتی به آسیای مرکزی برای ضربه زدن به چین و روسیه است. آنها فکر می‌کنند از رهگذر بی‌ثباتی در افغانستان هم ایران متضرر می‌شود و هم می‌توانند به رقبای خود ضربه وارد کنند.

ایرنا

ادموند فیتون-براون، هماهنگ کننده تیم نظارت سازمان ملل متحد از داعش، القاعده و طالبان روز جمعه هشدار داد اعضای ارشد و صدها جنگجوی القاعده هنوز هم در افغانستان حضور دارند. آقای براون در سخنرانی مجازی در مورد آینده افغانستان گفت: «ایمن الظواهری [رهبر القاعده] همچنان با طالبان ارتباط دارد. طالبان در جریان مذاکره با امریکا به صورت مرتب با القاعده مشورت می‌کرده اند و آنان تضمین های غیر رسمی برای ارج روابط تاریخی با القاعده را ارایه می‌داده اند.

با این حال این مغایر با توافق نامه امریکا و طالبان که در ماه فبروری در دوحه امضا شد، می باشد. در این توافق آمده است طالبان باید همه روابط خود را با گروه های تروریستی، از جمله القاعده قطع کنند.

هشدار فیتون-براون جدید نیست زیرا براساس گزارش سازمان ملل در ماه جولای، این گروه به طور مخفیانه در ۱۲ ولایت افغانستان فعال است و احتمالا فرماندهی ۴۰۰ تا ۶۰۰ جنگنده را دارد. در همین مقامات افغان ادعاها مبنی بر وجود تهدید القاعده در کشور را رد کرده اند. ضیا سراج سرپرست امنیت ملی در ماه می گفت: «طالبان سعی می کنند بیش از گذشته از این گروه ها و سازمان ها در جنگ در افغانستان استفاده کنند.»

صدای امریکا نیز گزارش داد کشورهای عضو سازمان ملل متحد نسبت به حمایت مسلحانه اضافی از گروه القاعده در شبه قاره هند (AQIS) هشدار داده است. گفته می شود این گروه ها ۱۵۰ تا ۲۰۰ جنگجوی در ولایت های نیمروز، هلمند و قندهار دارند. براساس این گزارش و به نقل از مقامات ضد هراس افگنی جهانی و افغانستان تهدیدها روبه رشد است. این در حالی است شماری از مقام های امریکایی و افغان می گویند القاعده در حال محو شدن است.

مایک پومپیو وزیر امور خارجه امریکا اخیرا گفته است کمتر از ۲۰۰ جنگجوی القاعده در افغانستان باقی مانده است. کریستوفر میلر  مدیر مرکز ملی مبارزه با تروریسم اما چند روز بعد در شهادت کتبی خود به کمیته امنیت داخلی مجلس نمایندگان امریکا گفت حضور القاعده در این کشور به ده‌ها جنگحوی کاهش یافته است.

زلمی خلیلزاد، نمایندۀ ویژۀ ایالات متحده در امور مصالحۀ افغانستان گفت افزایش حملات، روند صلح افغانستان را تهدید می‌کند.

آقای خلیلزاد روز پنجشنبه ۱۵ اکتوبر (۲۴ میزان) در چند پیام پی در پی تویتری به افزایش خشونت‌ها در افغانستان واکنش نشان داد و گفت این وضعیت هشداری برای افغان‌ها و حامیان منطقه‌ای و بین‌المللی آنان است.

زلمی خلیلزاد در یکی این پیام‌های تویتر نوشت وی و سکات میلر، فرمانده نیروهای امریکایی و ناتو در افغانستان چندین بار با طالبان ملاقات کرده اند تا “اقدامات را دوباره-مرتب” سازند.

به گفتۀ نمایندۀ ویژۀ ایالات متحده در امور مصالحۀ افغانستان تطبیق “ترتیبات جدید” فعالانه از سوی امریکا نظارت خواهد شد.

از سوی دیگر، ینس ستولتنبرگ، منشی عمومی ناتو نیز در یک پیام تویتر نوشت در دیدار با آقای خلیلزاد در مورد “وضعیت افغانستان” صحبت کرده است. آقای ستولتنبرگ در این پیام نوشته است: «طالبان باید به وعده های خود عمل کرده و سطح غیر قابل قبول خشونت را کاهش دهند.»

خشونت طالبان در چند هفتۀ اخیر، به ویژه پس از آغاز مذاکرات صلح میان هیات جمهوری اسلامی افغانستان و نمایندگان گروه طالبان در قطر افزایش یافته است.

در تازه ترین مورد، حملات این گروه در چند روز گذشته بدون وقفه در حومۀ شهر و چندین ولسوالی ولایت هلمند ادامه دارد.

سازمان ملل متحد با تاکید بر توقف فوری جنگ در هلمند گفته است درگیری‌ها در آن ولایت سبب تلفات بر غیرنظامیان به شمول زنان و کودکان نیز شده است، اما تا کنون آمار دقیق این تلفات در دست نیست.

جنگ در هلمند سبب بیجا شدن گستردۀ غیرنظامیان نیز شده است و بر اساس آمار سازمان عفو بین المللی، در جریان این نبردها، دست‌کم ۳۵ هزار باشنده این ولایت مجبور به ترک خانه‌های شان شده اند.

عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحۀ ملی افغانستان گفت تویت اخیر دونالد ترامپ، رییس جمهور امریکا در مورد خروج قوای امریکایی از افغانستان تا پایان سال روان میلادی، به گروه طالبان در مذاکرات صلح دست بالا می‌دهد.

آقای ترامپ شام چهارشنبه هفتم اکتوبر (۱۶ میزان) در یک پیام تویتر نوشت: «باید شمار اندک باقیماندۀ مردان و زنان شجاع ما که در افغانستان سرگرم خدمت اند، تا کرسمس [عید میلاد مسیح] به خانه برگردند.»

ساعاتی پیش از تویت آقای ترامپ، رابرت اوبراین، مشاور امنیت ملی امریکا نیز گفته بود شمار نظامیان امریکایی مستقر در افغانستان تا اوایل سال ۲۰۲۱ به ۲۵۰۰نفر کاهش خواهد یافت.

آقای عبدالله در مصاحبه‌ با روزنامۀ فایننشیل تایمز با اشاره به این اظهارات مقام‌های امریکایی گفت: «هیچ کسی وضاحتی نداده است. طالبان که فکر می‌کنند با خروج قوای امریکایی می‌توانند با زور به قدرت برگردند، ممکن است این [تویت ترمپ] را به سود خود بنگرند.»

گروه طالبان اندکی پس از تویت آقای ترامپ، با بیان اینکه خروج قوای خارجی گام مثبت در راستای تطبیق توافقنامۀ دوحه است، از این موضع رییس جمهور امریکا به گرمی استقبال کرد.

بر اساس توافقنامۀ صلح امریکا-طالبان که در اواخر فبروری سال روان در شهر دوحه پایتخت قطر امضا شد، باید تمام نظامیان خارجی تا ماه می سال ۲۰۲۱ افغانستان را ترک کنند، اما مقام‌های نظامی امریکا همواره تاکید کرده اند که خروج کامل نظامیان وابسته به شرایط و منوط به پابندی طالبان به تعهدات شان است.

به تازگی، مارک میلی، لوی درستیز عمومی قوای مسلح ایالات متحده گفته است هرگونه تصمیم در مورد خروج کامل نیروهای امریکایی از افغانستان باید با درنظرداشت شرایط موجود در داخل افغانستان باشد و امریکا تلاش می‌کند جنگ در افغانستان “مسوولانه و با سنجش” پایان یابد.

آقای میلی در مصاحبه با رادیوی ملی عامۀ امریکا (ان پی آر) گفت شمار نیروهای امریکایی مستقر در افغانستان تا ماه آیندۀ میلادی به ۴۵۰۰ نفر کاهش خواهد یافت.

وی اما افزود رییس جمهور ترامپ در مورد کاهش بیشتر نظامیان امریکا در افغانستان تا هنوز هیچ تصمیم نهایی نگرفته است.

با آنکه پس از امضای توافقنامۀ دوحه طالبان نیروهای خارجی مستقر در افغانستان را هدف قرار نداده بود، نظامیان امریکایی چند روز پیش در پی حملۀ تهاجمی جنگجویان طالب در ولایت هلمند، مواضع آن گروه را بمباران کردند.

همزمان با این دیپلمات ها و مقامات خارجی هشدار دادند افزایش خشونت سبب آسیب رساندن به روند صلح افغانستان خواهد شد.

زلمی خلیلزاد، نمایندۀ ویژۀ ایالات متحده برای مصالحۀ افغانستان روز پنجشنبه ۱۵ اکتوبر (۲۴ میزان) در چند پیام پی در پی تویتری به افزایش خشونت‌ها در افغانستان واکنش نشان داد و گفت این وضعیت هشداری برای افغان‌ها و حامیان منطقه‌ای و بین‌المللی آنان است. او تاکید کرد خشونت و تلفات افغان‌ها به گونۀ قابل ملاحظه ای کاهش یابد.

سفارت بریتانیا در کابل حمله گروه طالبان بر ولایت هلمند را محکوم کرد.

این سفارت روز پنج‌شنبه، بیست‌وچهارم میزان با نشر بیانیه‌ای اعلام کرد در پی حمله طالبان در هلمند شمار «نگران‌کننده»‌ای از غیرنظامیان «آواره، کشته و زخمی» شده‌اند.

 بریتانیا تأکید کرد درگیر‌های هلمند گفت‌وگوهای صلح را تضعیف و به چالش می‌کشد و طرف‌های درگیر باید به صورت فوری خشونت‌ها را کاهش دهند و برای تأمین آتش‌بس به خاطر مردم رنج‌دیده افغانستان، تلاش کنند.

سفارت این کشور در این اعلامیه گفت از نیروهای امنیتی افغان و تلاش‌های شجاعانه‌شان برای تأمین صلح و ثبات‌ پایدار در افغانستان، حمایت می‌کند.

در جریان پنج روز گذشته در ولایت جنوبی ولایت هلمند در پی حمله تهاجمی و گسترده گروه طالبان درگیری‌های شدیدی بین نیروهای امنیتی و جنگ‌جویان طالبان شکل گرفت که تاکنون نیز جریان دارد.

تلفات طرف‌های درگیر این جنگ تاکنون مشخص نشده است.

اما گزارش شده است بیش از پنج هزار خانواده از بخش‌های جنگ‌زده هلمند آواره شده‌اند.

روز گذشته تأیید شد دو هواپیمای ارتش حین انتقال اکمالات به نیروهای امنیتی در هوا باهم تصادم و سپس سقوط کردند. در این رویداد هشت پیلوت و نیروهای هوایی کشته شده‌اند.

حمله طالبان بر هلمند واکنش‌های گسترده را در پی داشته است. امریکا آن را خلاف تعهدات گروه طالبان برای کاهش خشونت در جریان مذاکرات عنوان کرده‌ است.

طالبان اما به صورت رسمی تاکنون درباره حمله این گروه بر شهر لشکرگاه و ولسوالی‌های هلمند چیزی نگفته‌اند.

سفارت امریکا در کابل حمله‌های اخیر گروه طالبان بر شهر لشکرگاه، مرکز ولایت هلمند را خلاف محتوای موافقت‌نامۀ این گروه با امریکا عنوان می‌کند و از طالبان می‌خواهد هرچه زودتر نبرد در این ولایت را متوقف کنند.

راس ویلسون، شارژدافر سفارت امریکا در کابل امروز (سه‌شنبه، ۲۲ میزان) در برگۀ توییترش نوشت حمله‌های اخیر طالبان در شهر لشکرگاه، مرکز ولایت هلمند در تضاد با موافقت‌نامۀ این گروه با امریکا است.

آقای ویلسون افزود این حمله‌ها به کشتار بیشتر غیرنظامیان منجر شده و روند صلح افغانستان را صدمه می‌زند. از همین‌رو، شارژدافر سفارت امریکا در کابل از طالبان می‌خواهد که حمله‌های‌شان را در شهر لشکرگاه به گونۀ فوری پایان دهند.

این در حالی است که از دو روز به این‌سو جنگ‌جویان گروه طالبان حمله‌های گسترده‌یی را بر شهر لشکرگاه، مرکز ولایت جنوبی هلمند به راه انداخته‌اند. در پی این حمله‌ها بیش از ۴۰۰ خانواده از این شهر بی‌جا شده و تأسیسات عامه در این ولایت نیز به شکل گسترده‌یی تخریب شده‌اند.

روز گذشته در اوج درگیری مسلحانه میان طالبان و نیروهای امنیتی کشور، نیروهای حمایت قاطع چندین موضع طالبان را در ولایت هلمند هدف حمله‌های هوایی قرار دادند.

 استفانو پونتیکوروو نماینده ارشد ملکی ناتو در افغانستان امروز سه‌شنبه(۲۲ میزان) در توییتی در ارتباط با حملات طالبان در ولایت هلمند، گفت این فاجعه ناشی از سطح غیرقابل قبول خشونت توسط طالبان است.
وی گفت: «این فاجعه‌یی ست که از سطح غیرقابل قبول خشونت توسط طالبان ناشی شده است. مردم افغانستان بهای سنگینی به خاطر ادامه خشونت پرداخت می‌کنند».
نماینده ارشد ملکی ناتو همچنان تأکید کرد این حملات بر خلاف توافق‌نامه امریکا و طالبان است و مذاکرات صلح جاری را تضعیف می‌کند.
گفتنی است گروه طالبان طی چند روز گذشته حملاتی را در ولایت هلمند راه‌اندازی کردند که با واکنش تند نیروهای امنیتی افغانستان و حملات هوایی نیروهای امریکایی مواجه شدند.

جنرال مارک میلی رییس ستاد مشترک نیروهای مسلح امریکا به تازگی در مصاحبه‌ای گفته است خروج نیروهای امریکایی از افغانستان مبتنی بر شرایط است و یکی از این شرایط، وارد شدن در گفت‌وگوهای میان‌افغانی که در دوحه جریان دارد، می باشد.
جنرال میلی در رابطه به خروج نیروهای امریکایی از افغانستان گفته است: «ما برنامه داریم، یک سری گزینه‌های خروج مسئولانه که به رییس جمهور (ترامپ) ارائه شده است. من نمی‌خواهم از تعداد مشخصی در آینده نام بگیرم. اما، ما یک برنامه مسئولانه برای ختم جنگ با حفظ منافع ایالات متحده در ذهن داریم. همان‌طور که می‌دانید، ما دولت امریکا توافق‌نامه‌ای را در ۲۸ فبروری امضا کردیم».
آقای میلی افزود ایالات متحده قصد دارد به گونه مسئولانه و آگاهانه شمار نیروها را در افغانستان تا مرز ۴ هزار و ۵۰۰ تن کاهش دهد و کاهش نیروها در آینده از سوی رییس جمهور ترامپ مشخص خواهد شد.
وی تأکید کرد: «تمام توافق‌نامه و تمام برنامه‌های کاهش نیروها مبتنی بر شرایط است، و من انتظار دارم که در مورد شرایط بحث‌های بیشتری داشته باشیم و اطمینان حاصل کنیم که شرایط تضمین می‌شود. نکته کلیدی در اینجا این است که ما تلاش می‌کنیم با مسئولیت‌پذیری و آگاهانه جنگ را خاتمه دهیم و این کار را با شرایطی انجام دهیم که منافع حیاتی امنیت ملی ایالات متحده را که در افغانستان در معرض خطر است، تضمین کند».
به گفته رییس ستاد مشترک ایالات متحده، یکی از شرایط کاهش نیروهای امریکایی، وارد شدن در گفت‌وگوهای میان‌افغانی است که در حال حاصر در دوحه جریان دارد و بسیار مهم است.
جنرال میلی خاطرنشان کرد واشنگتن تطبیق شدن شرایط توافق‌نامه فبروری را از نزدیک نظارت و بررسی می‌کند.
این اظهارات را رییس ستاد مشترک نیروهای امریکا در حالی مطرح می‌کند که آقای ترامپ به تازگی گفته است می‌خواهد تمام نیروهای آن کشور در افغانستان تا کریسمس در خانه‌های شان باشند و مشاور امنیت ملی وی نیز بیان داشت شمار نیروهای آن‌ها در افغانستان تا اوایل سال ۲۰۲۱ به ۲ هزار و ۵۰۰ تن کاهش خواهد یافت.

مسوولان وزارت دولت در امور صلح می‌گویند نشست‌های انفرادی و غیر رسمی میان هیأت‌های مذاکراتی دولت افغانستان و گروه طالبان در قطر ادامه دارد.

ناجیه انوری، سخنگوی وزارت دولت در امور صلح امروز (یک‌شنبه، بیستم میزان) به رسانه ها گفت اعضای هیأت‌های مذاکراتی دولت افغانستان و گروه طالبان در یک هفتۀ گذشته چندین بار به گونۀ غیر رسمی و انفرادی با هم دیدار کرده‌اند.

خانم انوری افزود دیدارهای غیر رسمی میان هیأت‌های مذاکراتی دولت و طالبان به همین شکل ادامه خواهد یافت و انتظار می‌رود که طالبان در روزهای نه چندان دور دربارۀ نهایی‌سازی کارشیوۀ مذاکرات مستقیم صلح تصمیم بگیرند.

سخنگوی وزارت دولت در امور صلح خاطرنشان ساخت هیأت مذاکراتی طالبان هم‌اکنون سرگرم رأی‌زنی داخلی در مورد چند پیشنهادی است که از سوی هیأت مذاکره‌کنندۀ دولت افغانستان به این گروه ارایه شده است.

خانم انوری این موارد را مشخص نساخت، اما منابع آگاه از جریان دیدارهای دو طرف می‌گویند که رییس هیأت مذاکره‌کنندۀ دولت افغانستان پیشنهاد کرده است که مذاکرات صلح در روشنی قرآن و شریعت اسلامی به پیش برده شود.

این در حالی ا‌ست که طالبان خواستار پیشبرد این مذاکرات بر اساس توافق‌نامۀ صلح این گروه با جانب امریکا هستند که در ماه حوت پارسال در قطر به امضا رسید.

این اختلاف‌ها باعث شده است که هیأت‌های مذاکراتی دولت افغانستان و گروه طالبان با گذشت نزدیک به یک ماه هنوز هم به نهایی کردن کارشیوۀ مذاکرات صلح موفق نشوند.

محمد سرور دانش، معاون دوم ریاست جمهوری کشور می‌گوید گروه طالبان به جای شریعت اسلامی تلاش دارند توافق‌نامهٔ این گروه با امریکا مبنای مذاکرات جاری صلح قرار گیرد.

آقای دانش امروز (شنبه، نوزدهم میزان) در نشستی در کابل افزود طالبان برای دست‌یابی به قدرت آماده‌اند از شریعت اسلامی شانه خالی کنند.

آقای دانش می‌افزاید که این گروه به جای مبنا قرار گرفتن شریعت اسلامی در مذاکرات آیندهٔ صلح تلاش دارند که توافق‌نامهٔ این گروه با امریکا مبنای گفت‌وگوهای آتی صلح قرار گیرد.

معاون دوم ریاست جمهور کشور خاطرنشان ساخت هیأت مذاکره‌کنندهٔ صلح دولت افغانستان از نگاه منطق، استدلال و اتکا به شریعت اسلامی به منظور حل اختلاف‌ها در گفت‌وگوهای صلح نسبت به هیأت طالبان در جایگاه بهتری قرار دارد.

این موضوع در حالی مطرح می‌شود که به تاز‌گی معصوم استانکزی، رییس هیأت مذاکره‌کنندهٔ صلح دولت افغانستان نیز تأکید کرده است این هیأت در روشنایی قرآن و شریعت برای دست‌یابی به صلح در کشور تلاش می‌کند. به سخن او، هیچ فرد یا گروهی نمی‌تواند برای تأمین صلح مانع ایجاد کند.

این اظهارات پس از آن مطرح می‌شود که کارشیوهٔ مذاکرات دوحه با گذشت بیش از ۲۵ روز هنوزهم نهایی نشده است. طالبان تلاش دارند، توافق‌نامهٔ این گروه با امریکا مبنای مذاکرات آتی صلح قرار گیرد.

اما هیأت مذاکره‌کنندهٔ صلح افغانستان می‌گوید فیصله‌های لویه جرگهٔ مشورتی صلح و مردم افغانستان باید مبنای این مذاکرات قرار بگیرد.

یک منبع در دوحه می‌گوید نمایندگان امریکا شب گذشته طرحی برای عبور از بن بست مذاکرات صلح ارایه کرده‌اند.

این منبع گفت همزمان با سفر سران افغانستان از جمله رییس‌جمهور، معاون ریاست‌جمهوری، وزیر خارجه و مشاور امنیت ملی، وزیر دفاع ایالات متحده امریکا، جنرال اسکات میلر و زلمی خلیل‌زاد فرمانده کل قوای ناتو به دوحه رسیده‌اند.

ارگ ریاست جمهوری از دیدار اشرف غنی با زلمی خلیلزاد فرستادۀ ویژۀ امریکا برای صلح افغانستان خبر می‌دهد.

در این دیدار که نماینده شورای امنیت ملی امریکا، فرمانده عمومی نیروهای حمایت قاطع و نماینده وزارت دفاع ملی نیز حضور داشتند، هردو جانب ضمن تاکید بر آتش بس، در مورد کنفرانس قریب الوقوع جینوا نیز بحث و تبادل نظر نمودند.

داکتر زلمی خلیلزاد به رئیس جمهور غنی به خاطر آغاز مرحله دوم مذاکرات صلح به رهبری و مالکیت افغان‌ها میان دولت جمهوری اسلامی افغانستان و طالبان، تبریک گفت.

نماینده ویژه امریکا، از افزایش خشونت‌ها نگرانی خویش را ابراز کرد و یکبار دیگر بر موقف امریکا در خصوص حمایت از افغانستان، تاکید ورزید.

اکرام اندیشمند، تحلیلگر سیاسی معتقد است که بر بنیاد طرح امریکا، احتمالاً طالبان آتش بس را بپذیرند و هیأت دولت افغانستان «موافقت‌نامۀ دوحه» را مبنای مذاکرات صلح قرار دهند.

به گفتۀ وی، پذیرش این طرح از سوی اشرف غنی، دستان هیأت دولت یا جمهوری اسلامی افغانستان را در مذاکرات صلح می‌بندد و مذاکرات صلح را به مذاکرات تطبیق و اجرایی‌شدن موافقت نامۀ دوحه تبدیل می‌کند که برندۀ اصلی آن طالبان و پاکستان هستند. این آگاه سیاسی گفت که رد طرح نیز برای اشرف غنی کار آسان و عملی نیست. افزون بر آنکه در افکار عمومی افغانستان و جهان او را مخالف آتش بس و جنگ طلب معرفی می‌کند، زیر فشار شدید امریکایی‌ها قرار می‌گیرد که بیرون رفتن از این فشار نیز کار آسان و عملی نخواهد بود.

اکرام اندیشمند تصریح کرد: بر مبنای بخش اول و دوم موافقت نامۀ دوحه، تمام زندانیان باقی ماندۀ طالبان تا سه ماه دیگر آزاد می‌شوند و بخش سوم و نهایی این موافقت‌نامه از حکومت اسلامی پسا مذاکرات سخن دارد که در واقع دولت افغانستان را نفی می‌کند.

سران حکومت بهه گونۀ شتاب زده راهی دوحه شدند. آنان نخست به منظور اتحاف دعا به روح شاه فقید کویت راهی آن کشور شدند و سپس به دوحه رفتند.

«اعتماد بی‌جا نبود»

رییس جمهور غنی در دوحه از عملکرد و رفتار هیأت مذاکره‌کننده ستایش کرده و گفته است که اعتماد به شما بی‌جا نبوده است.

او گفت: شما تیم وصل هستید، نه تیم فصل و مردم می‌خواهند شما به بحران چهل سال گذشته به گونه اساسی نقطه پایان بگذارید و ملت راه حل اساسی این بحران را در نظام جمهوریت می‌بیند. شما از نظم و نظام نمایندگی می‌کنید. وی افزود که نیروهای شجاع امنیتی و دفاعی ما به گونه قاطعانه از کشور دفاع می‌کنند و همه روز در این راه قربانی می‌دهند.

آقای غنی تصریح کرد جهان در رابطه به صلح و توسعه افغانستان اجماع دارد و حکومت برای جذب سرمایه ملی و بین المللی تلاش می‌کند و در نتیجه آن اخیراً میلیاردر آسترالیایی در عرصه های مختلف با حکومت افغانستان تفاهم نامه های مختلف سرمایه گذاری را امضا کرد و مذاکرات ما با کمپنی زیمنس در بخش تولید انرژی بادی ادامه دارد. با تطبیق این پروژه ها و سرمایه گذاری ها، باید زندگی مردم بهبود قابل ملاحظه یابد.

اشرف غنی گفت مردم افغانستان و حتی جنگجویان طالب دیگر از جنگ خسته شده اند و این خستگی باید به گونۀ اساسی درک شود. وی ضمن اطمینان هر نوع همکاری به هیات مذاکره کننده، برای آنان موفقیت های بیشتر آرزو نمود.

منابع دیپلماتیک بلندپایه امریکایی گفته اند این کشور برچیدن پایگاه‌های کوچک و بزرگ را در سراسر افغانستان آغاز کرده و ویران کردن نزدیک به ۴۰۰ پایگاه تا پایان ماه روان میلادی تکمیل خواهد شد.
بر بنیاد این گزارش، بیشتر این ساختمان ها پیش از این از بین برده شده اند. پنتاگون تا کنون تصمیم خود را درباره پنج پایگاه بزرگ دیگر نگرفته است.
واشنگتن در گذشته گفته بود در نظر دارد پایگاه‌های بزرگ خود را نیز تخلیه کند، اما تا کنون این تصمیم قطعی نشده است.
ایالات متحده میلیاردها دالر روی این پنج پایگاه هزینه کرده و گرفتن کنترل این پایگاه‌ها برای نیروهای امنیتی افغانستان بسیار دشوار خوانده شده است.
یادآوری می کنیم امریکا طبق توافق‌نامه صلح دوحه قرار است نیروهای خود را در افغانستان تا اواخر ماه نوابر به مرز ۴ هزار نفر کاهش دهد.