حسن فاضلی «کافه هنر» را در کابل برای هنرمندان و فیلمسازان تاسیس کرد، اما تهدیدهای پی هم از سوی طالبان او را مجبور کرد که این مکان را برای همیشه بسته کند.
ماجرا اما در اینجا تمام نشد، و سال گذشته حسن فاضلی پس از ساخت یکی از فیلم های کوتاهش و دریافت تهدیدهای فراوان از سوی طالبان مجبور به ترک افغانستان شد و بدنبال خانه ای امن گردید؛ جایی که بتواند آزادانه سخن بگوید.
اما فاضلی که هم اکنون در صربستان بسر می برد، و در حالیکه فیلمش تا چند روز آینده در یک جشنواره سینمایی در شهر برلین به نمایش در می آید، او همچنان نمی تواند صدایش را به همگان برساند. او نمی تواند در این جشنواره اشتراک نماید، زیرا وضعیت مهاجرتی وی به او این اجازه را نمی دهد.
قرار است یکی از فیلم های کوتاه آقای حسن فاضلی به نام «خانم آقای فاضلی» دوشنبه در جشنواره فیلم زن آلمان به نمایش درآید. این فیلم ده دقیقه ای حکایت مادر تنهایی است که با توقعات روزگار خود در جامعه می جنگد و نهایتا مجبور به خودفروشی می گردد.
لازم به ذکر است که این نوع نگاه منتقدانه از جانب یک مرد در جامعه مردسالار افغانستان، کمتر اتفاق می افتد.
مسئله زنان
حسن فاضلی 37 ساله می گوید که فیلم سازی در خصوص حقوق زنان را یک دهه پس از ازدواج با همسرش، فاطمه، در افغانستان آغاز کرد. فاطمه ای که در جامعه محافظه کار افغانستان از رفتن به مکتب باز مانده بود.
فاضلی در گفتگو با بنیاد توماس رویترز در بلگراد گفت “من باید کاری کنم تا این مسئله (حقوق زنان در افغانستان) به گوش جهان برسد.”
وی افزود که فیلم سازی را به جد پیش گرفت و حتی به همسرش نیز فیلمسازی را آموخت، به طوری که همسرش نیز هم اکنون به نوبه خود یک فیلم ساز شده است.
او کافه هنر را در کابل تاسیس کرد به امید آنکه مکانی برای جوانان، زنان و مردان فراهم نماید تا آنان درباره هنر و سیاست آزادانه با یکدیگر سخن بگویند.
اما پس از چندی، پولیس و شخصیت های مذهبی او را مجبور کردند که کافه هنر را تعطیل کند. همزمان، او تهدیدهای مرگ از سوی طالبان برای فیلم اخیرش با نام «صلح در افغانستان» دریافت کرد.
وی گفت “من تماس هایی دریافت می کردم که مرا تهدید به مرگ می کردند و می گفتند که اگر از این گونه فیلم ها بسازی، کشته خواهی شد.”
از افغانستان تا صربستان
زمانی که آقای فاضلی در افغانستان زندگی می کرد، باوجود دعوت های بسیار، بارها از نمایش فیلم هایش در جشنواره های آمریکا و انگلیس بخاطر محدودیت های مسافرتی و ویزا صرف نظر کرد.
وی اظهار امیدواری می کند حالا که در صربستان بسر می برد اوضاع برایش متفاوت باشد.
او می گوید “برایم بسیار مهم است که در جشنواره آلمان باشم. می خواهم بدانم مردم چه نکاتی را از فیلمم دریافت می کنند.”
لازم به ذکر است که حسن فاضلی به همراه خانواده اش هم اکنون جزوی از 6400 مهاجر کشورهای عراق، سوریه، پاکستان و افغانستان در صربستان است.
این مهاجران در منطقه بالکان از زمانی که مرزها از سوی کشورهای اروپایی به روی مهاجران بیشتر بسته شد، گیر مانده اند.
برگزار کنندگان جشنواره می گویند که از کمیشنری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان درخواست کرده اند تا زمینه سفر آقای فاضلی را به آلمان فراهم نمایند.
پاولا کیوزکین سخنگوی جشنواره برلین گفت “ما شدیدا منتظریم تا حسن بتواند به آلمان بیاید و داستانش را برایمان تعریف کند.”
مقامات صربستان در این خصوص اظهار نظری نکرده اند.
