برچسب: تریاک

دهاقین افغانستان می گویند به کشت تریاک ادامه می دهند چون دستور روشنی از سوی امارت اسلامی مبنی بر ریشه کن کردن کشت تریاک دریافت نکرده اند.

به نقل از صدای امریکا، دهاقین افغان تاکید می کنند کشت تریاک برای زنده نگاه داشتن اعضای فامیل هایشان ضروری ست چون سودآور است، کاشت آن آسان است و به آب کمی نیاز دارد.

نور یک کشاور پنجاه و دو ساله در ولایت فراه می گوید اگر تریاک کشت نکند خانواده اش گرسنه می ماند و گذشته از آن گزینه دیگری در کنار کشت تریاک ندارد.

وی که پدر ده فرزند می باشد می گوید خانواده اش حتی غذا برای یک ماه ندارند و نمی داند تا فرا رسیدن فصل برداشت محصولات چگونه شکم فرزندانش را سیر  نگه دارد.

نور می افزاید قیمت مواد غذایی روز به روز افزایش می یابد و مردم قادر به خرید غذا نیستند.

وی تاکید می کند کشت گندم در مقایسه با تریاک سخت تر است و سود کمی دارد.

نور می گوید با توجه به خشکسالی و کم بود آب در ولایت فراه کشت تریاک گزینه خوبی ست چون در شش ماه رشد می کند و به آب کمی نیاز دارد.

با تسلط طالبان بر افغانستان در ماه آگوست گفته می شود قیمت تریاک نیز افزایش یافته است.

براساس گزارش اداره جرایم و مواد مخدر سازمان ملل در ماه گذشته به دنبال سقوط ناگهانی دولت پیشین افغانستان قیمت تریاک از بیست و دوم ماه می تقریبا دو برابر شد.

سید علی یک کشاور دیگر افغان از ولایت ننگرهار نیز می گوید تریاک در مقایسه با گندم و ذرت پنج تا شش برابر محصول دهی بیشتری دارد.

وی افزود در زمین هایی که طی بیست سال گذشته هرگز تریاک کشت نشده بود در سال جاری تریاک کشت شده است. سید علی کشت تریاک را یک منبع درآمد برای دهاقین افغان می داند و می گوید دیگر محصولات کشاورزی بازار ندارند.

این در حالی ست که پس از تسلط دوباره طالبان بر افغانستان در ماه آگوست ذبیح الله مجاهد سخنگوی امارت اسلامی گفت کشت و قاچاق مواد مخدر توسط طالبان ممنوع می شود.

ماه گذشته اما ذبیح الله مجاهد طی مصاحبه یی، سخنانی عکس آنچه گفته بود را مطرح نمود و تاکید کرد افغانستان با بحران اقتصادی روبروست و محروم کردن مردم افغانستان از تنها منبع درآمدشان عاقلانه نیست.

این در حالی ست که اداره کشاورزی و غذای سازمان ملل طی گزارشی در ماه اکتبر هشدار داد تا ماه مارچ سال 2022 میلادی تعداد افرادی که با گرسنگی محض در افغانستان روبرو به 22.8 میلیون افزایش می یابد. این آمار بین ماه های سپتمبر و تا اکتبر سال 2021 میلادی 18.8 میلیون نفر اعلام شده بود.

سیاست طالبان در قبال کشت تریاک و قاچاق مواد مخدر در حالی گنگ و نامشخص است که این گروه طی بیست سال مبارزه با امریکا و نیروهای خارجی از راه مواد مخدر درآمد بالایی کسب می کرد.

مترجم: حفیظ الله رجبی

گزارش ها میرساند که تولیدات تریاک در جنوب کشور به گونه قابل توجهی افزایش یافته است.

رویترز نوشته است که تولیدات تریاک امسال در جنوب افغانستان نسبت به فصول گذشته افزایش چشمگیری داشته است.

در گزارش رویترز آمده است که در بحبوحه بحران شدید اقتصادی در کشور، کشت خشخاش یگانه راه کسب درآمد برای باشندگان محلی به ویژه در ولایات کندهار و هلمند باقی مانده است.

هرچند گزارش سال 2021 سازمان ملل متحد در باره تولید مواد مخدر در افغانستان تاکنون منتشر نشده است اما یک تحقیق که در ماه ثور 1400 انجام شده است ، بیانگر افزایش 37 درصدی کشت خشخاش نسبت به سال 1399 بود.

ذبیح‌الله مجاهد» سخنگو و وزیر فرهنگ و اطلاع‌رسانی طالبان اخیرا در مصاحبه‌ای بر ضرورت مقابله با کشت خشخاش در افغانستان تأکید کرد.

 طالبان پس از تسلط بر افغانستان از جامعه جهانی خواست که برای ریشه کن کردن کشت خشخاش و یافتن کشت جایگزین با آنها همکاری کنند تا کشت آن را به صفر برسانند اما براساس گزارش های منتشر شده  ،کشت خشخاش از زمان تسلط این  گروه بر افغانستان کاهش نیافته است.

ذبیح‌الله مجاهد افزود: «در حال حاضر نزدیک به سه میلیون  افغانی اعتیاد به مواد مخدر دارند. این برای ما بسیار دردناک است. تلاش خواهیم کرد تا از کشت و تولید مواد مخدر جلوگیری کنیم. سال 2001 توانسته بودیم که کشت و تولید انواع مواد مخدر را کاهش دهیم. اکنون نیز در همان مسیر اقدام خواهیم کرد.»

با وجود اعلام طالبان درباره پایان‌دادن به کشت خشخاش در افغانستان‎؛ کشاورزان اما به صورت گسترده در همه جای کشور به کشت آن مبادرت می‌ورزند.

به نقل از الجزیره، طالبان در حالی از ریشه‌کنی کشت خشخاش سخن می‌گوید که خشخاش در افغانستان ریشه دوانده است.

به گفته منبع، کشت خشخاش در افغانستان بسیار گسترده است.

اما طالبان اعلام کرده است قصد دارد کشت خشخاش را در افغانستان ریشه کن کند و از این طریق به تجارت و قاچاق مواد مخدر ازطریق افغانستان پایان دهد. این درحالی است که به علت دو دهه جنگ داخلی اخیر در افغانستان، کشت خشخاش به صورت گسترده در همه جای افغانستان به چشم می‌خورد.

افغانستان یکی از بزرگترین و اصلی‌ترین تولیدکنندگان خشخاش و هروئین در جهان است. برای بسیاری از کشاورزان افغانستان، کشت خشخاش تنها راه امرار معاش است.

کشاورزان افغان می‌گویند با فروش خشخاش می‌توانند برای خانواده هایشان نان و غذا تهیه کنند. به گفته آنها، دولت افغانستان از کشاورزان حمایت نمی‌کند و آب کافی برای کشت محصولات کشاورزی دیگر در اختیار ندارند و درنتیجه، کشت خشخاش تنها گزینه‌ای است که برای آن‌ها می‌ماند.

ذبیح الله مجاهد سخنگوی طالبان گفته است که کشت خشخاش را به صفر خواهند رساند. طالبان پیش از برکنار شدن از قدرت، کشت خشخاش را به شدت کاهش داد، اما از آن تاریخ بار دیگر کشت خشخاش در افغانستان رشد قابل توجهی داشته است.

عبدالستار یک تن از این معتادین در ولایت بدخشان بعد از ترک اعتیاد اکنون به شغل میوه فروشی مصروف است؛ او در صحبت با خبرنگار رها می گوید که دیگر از استفاده مواد مخدر دست برداشته و به آغوش خانواده خود بازگشته است.

او از دلایلی که به اعتیاد رو آورده بود را دوستان بد و مساعد بودن فضا عنوان می کند.

همانند عبدالستار ده ها جوان دیگر بعد از تداوی اکنون به کارهای عادی شان مشغول است و از مردم بدخشان می خواهند که آنان را به نام های معتاد صدا نکنند.

احمد نبیل قاضی زاده یک تن از جوانان فعال در بدخشان این اقدام طالبان را می ستاید و بازگشت معتادین را در آغوش جامعه یک گام مثبت می داند.

آقای قاضی زاده می گوید که ده ها تن از معتادین تداوی گردیده اند و این کار در پایین آمدن سطح جرایم بسیار مفید است زیرا در گذشته بیشتری سرقت ها توسط همین اشخاص صورت می گرفت.

تداوی معتادین در حالی در بدخشان صورت می گیرد که با روی کار آمدن طالبان قیمت تریاک به چندین برابر در بدخشان افزایش یافته است.

براساس گزارش های وزارت صحت عامه کشور، بیش از 3 میلیون نفر در افغانستان معتاد به مواد مخدر هستند.  

با تسلط گروه طالبان بر افغانستان قیمت تریاک در کشور سه برابر افزایش یافته است.

طالبان پس از قدرت‌گیری دوباره در افغانستان، اعلام کردند مایلند تولید تریاک را در کشور پایان دهند و همین خبر باعث شده است قیمت تریاک ناگهان اوج بگیرد.

کارشناسان می‌گویند در روزهای گذشته تریاک خالص با قیمت‌های متفاوتی از حدود کیلویی ۹۰ تا ۱۲۶ یورو معامله شده است. این محصول سپس در کشورهای همسایه از جمله پاکستان و ایران فرآوری شده و عمدتا روانه اروپا می‌شود.

عوامل متعددی از جمله شرایط آب‌وهوایی، امنیت، بسته‌بودن مرزها، و وضعیت سیاسی بر قیمت تریاک تاثیرگذارند. اما هیچ‌کدام از اینها به ‌اندازهٔ بیانیهٔ ۱۷ اوت طالبان که شایعه منع کشت تریاک را قوت بخشید بر قیمت آن تاثیرگذار نبود.

در همین حال، شماری از دهاقین افغانستان می‌گویند، «از حرام‌بودن تریاک مطلع‌اند اما برای هیچ کشت دیگری نه آب کافی دارند و نه بذری. آنان می‌گویند کسی نمی‌تواند کشت تریاک را که تنها منبع درآمد آنهاست به‌کلی متوقف کند.»

از سوی هم، ملا نورمحمد سعید، مقام محلی طالبان در قندهار، کانون تولید تریاک افغانستان، اخیراً اعلام کرد که تریاک «حرام و برای مردم مضرّ» است، هرچند دربارهٔ ممنوعیت کشت آن احتیاط بیشتری به خرج داد و گفت که اگر جامعه جهانی به تریاک‌کاران کمک کند تا این کار را متوقف کنند آنگاه طالبان هم کشت تریاک را ممنوع خواهند کرد.

طبق آمار سازمان ملل متحد تنها در سال گذشته میلادی ۲۲۴ هکتار زمین در افغانستان زیر کشت خشخاش رفته و ۶۳۰۰ تن تریاک خالص از آن تولید شده که درآمدی ۲ میلیارد دالری را نصیب یکی از فقیرترین کشورهای جهان کرده است.

می توان گفت کسانی که در خارج اقدام به خرید تریاک نماید، تلویحاً و به طور غیرمستقیم به بقای این امارت کمک خواهد کرد.

به نقل از ایل‌جورناله ایتالیا ؛ اقتصاد در افغانستان متوقف شده است. از زمانی که طالبان وارد کابل شدند فعالیت های اصلی تحت الشعاع این تحول سیاسی قرار گرفتند. اکثر بانکها تعطیل شدند. ذخایر دولت مسدود شدند، کمک های انساندوستانه تعدیل شدند. برای اربابان کابل چالش واقعی این ماهها دستیابی به منابع مالی لازم برای پیشبرد کشور است. اولین گزینه می تواند همان بازارهای گسترده ای باشد که همواره اقتصاد افغانستان را تغذیه نمودند و در رأس همه تجارت تریاک. ترسیم راه های مربوط به این بازار ویژه می تواند به معنای درک این موضوع باشد که اولین حمایت مالی مهم غیرمستقیم به امارت جدید طالبان از کجا دریافت خواهد شد.
در سطح جهانی سال هاست که شاهد افزایش تصاعدی مصرف مواد مخدر هستیم. این امر در اروپا و نیز کشورهای در حال توسعۀ آسیایی و نیز در کشورهای قارۀ آمریکا صورت می گیرد. تقاضا برای مواد مخدر به طور مداوم در حال افزایش است و به نظر می رسد که این بازار بیش از پیش درآمدزا باشد.
۸۰% تریاک مصرفی در جهان از افغانستان می آید. بنابراین این کشور مهم ترین تأمین کننده تریاک در بازار جهانی است. از اینجاست که همه چیز آغاز می شود. طبق داده های سازمان ملل تعداد هفت استان این کشور زیر کشت تریاک است که مهم ترینش هلمند واقع در جنوب افغانستان است که یکی از پایگاه های مهم طالبان به شمار می آید.
این بازار چنان فعال است که حتی در سال پاندمی دستخوش بحران نشده است و این خبر خوشی برای اربابان جدید افغانستان است. طالبان برای اداره کشور به شدت به پول نقد نیاز دارند. پیش از این نیز طالبان درآمدهای مختلفی از تریاک کسب نمودند. آنها در سال ۲۰۲۰ مبلغی معادل ۱.۶ میلیارد دلار به جیب زدند. می توان گفت که چنانچه طالبان بدون آنکه بر مسند قدرت باشند چنین درآمد هنگفتی داشته اند اکنون شاهد افزایش این درآمدها خواهند بود.
می توان گفت که کسانی که در خارج اقدام به خرید تریاک نماید، تلویحاً و به طور غیرمستقیم به بقای این امارت کمک خواهد کرد. با توجه به اینکه روسیه و اروپا از مصرف کنندگان عمده مواد مخدر می باشند، سازمان های تبهکار توزیع کننده هروئین در این مناطق می توانند ناگهان در صحنۀ ژئوپلیتیک به نقش آفرینی بپردازند.
۹۲% تریاک مصرفی در اروپا در اروپای غربی به فروش می رسد. می توان گفت که ایتالیا، فرانسه و آلمان مقصد اصلی این بازار به شمار می آیند. بنابراین از کشور ما نیز می تواند همان سرمایه های لازم برای کمک مالی به طالبان ارسال شود. پول هایی که توسط سازمان های تبهکار محلی و نیز تعداد بسیاری از دلالان مدیریت می شوند. اینجاست که پای سازمان های تبهکاری فعال در تاجیکستان و ترکیه نیز به میان کشیده می شود. کشورهایی که نقش ترازیت را ایفا می کنند. و نیز سازمان های مافیایی حوزۀ بالکان که قبل از ورود هروئین به غرب اروپا حکم سکوی پرتاب دارند.

بیش از دو دهه است که طالبان با مردم و دولت افغانستان به خاطر برپایی نظام اسلامی در جنگ به سر می‌برند. به رغم آن‌که مشروعیت دینی و شرعی جنگ این گروه و خشونت‌های جاری، از سوی تمام کشورهای جهان، به ‌ویژه کشورهای اسلامی و علمای جهان اسلام ناروا و ناجایز خوانده شده ‌است‌؛ اما شعله‌های آن همه‌روزه در بخش‌هایی از جغرافیای افغانستان انسان‌های بی‌گناه را به کام خود فرو می‌برد. هیچ روزی نیست که یک فقه و مفتی در یکی از کشورهای اسلامی، جنگ طالبان با مردم و دولت افغانستان را حرام و ناروا نداند و رسانه‌های کشورهای اسلامی در تکریم و نکوهش جنگ طالبان و کشتار انسان‌های مسلمان، فتوای روحانیون‌شان را پخش و نشر ‌نکنند. از زمانی‌ که طالبان در برابر دولت افغانستان به رهبری برهان‌الدین ربانی دست به بغاوت زدند و جنگ در برابر نظام اسلامی را که در آن زمان نیز هیچ‌گونه توجیه شرعی و اسلامی نداشت، آغاز کردند، تلاش‌ها پیوسته برای آغاز گفت‌وگو و جلوگیری از تشدید جنگ و پایان خون‌ریزی صورت می‌گرفت؛ اما به دلیل لجاجت گروه طالبان و مواضع نامنعطف این گروه در برابر ریاست دولت جمهوری اسلامی آن‌ زمان که به ‌وسیله یک روحانی دینی رهبری می‌شد، به‌ ثمر ننشست و با شکست مواجه شد. گروه طالبان از همان آغاز به گفت‌وگو و مذاکره تن نمی‌داد و به خاطر استقرار نظام سیاسی مورد نظرش، لشکرکشی و پیروزی از راه جنگ و قوت نظامی را تنها راه ‌حل می‌دانست. هیچ‌کس به‌ یاد ندارد که رهبران این گروه در برابر خواست‌های مردم افغانستان و جامعه‌ جهانی تساهل و مدارا و به خواست مردم تمکین کرده باشند. این گروه با سقوط هر ولایت کشور خون ریخت و انسان‌های زیادی را سلاخی کرد. حتا در هیچ دوره‌ای از تاریخ اسلام، روایت نشده ‌است که اسیر توسط مسلمانان شکنجه، تیرباران یا کشته شود و دارایی عامه و کشت‌زارهای مسلمان و غیرمسلمان تخریب و تاراج گردد؛ اما جنگ‌جویان این گروه تا توانسته‌، انسان‌ها را سلاخی کرده‌اند و حتا در مواردی به حیوانات و پرنده‌گان رحم نکردند. اسیران نیروهای دفاعی و امنیتی کشور را اکثراً در میدان جنگ تیرباران کرده‌اند و کم‌تر پیش‌‌ آمده است که اسیر را زنده نگه ‌دارند. شقاوت و بی‌رحمی طالبان و عطش‌شان در ریختاندن خون انسان‌ها در بیش از دو دهه جنگ و کشتار، فرو ننشسته و با گذشت هر روز باعث افزایش خشم جمعی شده است. کارنامه‌ سیاه طالبان از زمان ظهور این گروه تاکنون چیزی نیست، جز جنگ، کشتار، ویرانی و ترویج افراطیت دینی و مذهبی با قرائت قشری از دین و آموزه‌های اسلامی.

گروه طالبان پس از ‌آن‌که با ایالات متحده امریکا توافق‌نامه صلح امضا کرد، به هیچ پایگاه نیروهای خارجی حمله نکرد و هیچ سرباز امریکایی در این مدت توسط این گروه، کشته نشده ‌است. جنگ این گروه که جهاد علیه اشغال و نجات مردم افغانستان از سیطره اشغال‌گران عنوان می‌شد، پس از تفاهم‌نامه صلح این گروه با امریکا، علیه مردم افغانستان ادامه دارد. جنگ‌جویان این گروه هنوز هم با سازماندهی حملات انفجاری و ماین‌گذاری‌ها، افغان‌ها را سلاخی می‌کنند و ریختاندن خون آن‌ها را روا می‌دانند. گروه طالبان از زمانی‌ که با امریکا تفاهم‌نامه‌ صلح امضا کرد، افغان‌های بی‌گناه را زیر عنوان بقایایی اشغال هر روز می‌کشد. هرچند دولت افغانستان از طالبان خواست که در ماه رمضان آتش‌بس کنند؛ اما طالبان با رد آتش‌بس در ماه رمضان، کشتار انسان مسلمان افغان را در ماه رمضان، ثواب گفتند. سوال اصلی این است که چرا طالبان از صلح با دولت افغانستان هراس دارند و چرا دست از کشتار مردم مسلمان افغانستان برنمی‌دارند؟ چرا طالبان به گفت‌وگو و مذاکره مستقیم با دولت افغانستان حاضر نمی‌شوند و به بهانه‌های مختلف میز مذاکره را ترک می‌کنند؟ چنان‌چه طالبان در دوحه حاضر به ادامه‌ گفت‌وگو با هیأت مذاکره‌کننده جمهوری اسلام افغانستان نشدند و میز مذاکره را ترک کردند. بن‌بست مذاکرات دوحه باعث شد که ایالات متحده امریکا کنفرانس استانبول را با مدیریت سازمان ملل متحد پیشنهاد کند. زمانی‌ که تاریخ آغاز نشست استانبول تعیین شد، طالبان از شرکت در این نشست نیز خودداری کردند. نگارنده در این مقاله تلاش کرده ‌است تا به این دو پرسش‌ پاسخ ارایه کند. بنابراین، گروه طالبان با درنظرداشت دلایل ذیل از صلح با دولت و مردم افغانستان و گفت‌وگو هراس دارد:

۱- طالبان در صلح محو می‌شوند

یکی از دلایلی که طالبان از صلح با دولت افغانستان هراس دارند، این است که اگر تحت هر شرایطی این گروه با مردم و دولت افغانستان صلح کند و جنگ و خشونت‌ها را متوقف سازد، وجود و هستی‌‌اش را از دست می‌دهد و محو می‌شود. هستی طالبان با خشونت رابطه ناگسستنی دارد و این هستی در صلح قابل رویت نیست. طالبان به درستی‌ می‌دانند که جامعه امروز افغانستان، جامعه ۱۹۹۶ و سال‌‌های قبل از آن نیست و تغییرات ژرفی در افکار و باورهای مردم و طرز زنده‌گی ‌آن‌ها به استثنای جنگ‌جویان این گروه، به‌ وجود آمده است. رسانه‌های آزاد و همه‌گانی، اینترنت، شبکه‌های اجتماعی و فناوری با فرایند جهانی شدن و تبادله اطلاعات، روی زنده‌گی مردم این کشور، به ‌ویژه زنان، تاثیر عمیق برجا گذاشته است. در شرایطی که مردم افغانستان قرار دارند، طالبان نمی‌توانند بدون خشونت، وجود و هستی‌شان را اثبات کنند. این گروه حضورش را در ادامه خشونت می‌بیند و فکر می‌کند که باید خشونت کند تا دیده شود و قابل رویت باشد و به جز خشونت و کشتار که با قرائت سطحی و تندروانه از دین صورت می‌گیرد، متاع دیگری برای عرضه به مردم افغانستان ندارد. طالبان با خشونت و جنگ، امتیاز سیاسی – مادی به ‌دست آورده‌اند و هرگز نمی‌خواهند در صلح این امتیاز را از دست بدهند. رهبران گروه طالبان اگر همین امروز جنگ را متوقف کنند و به جنگ‌جویان‌شان اجازه دهند که به مراکز شهرها بیایند و با مردم مراوده داشته باشند، دیگر هیچ جنگ‌جوی این گروه به میدان جنگ برنخواهد گشت. زیرا که جنگ طالبان، جنگ ایدیولوژی نیست و جامعه امروز، جامعه دیروز نیست؛ بلکه جامعه‌ای ‌است که همگام با جهان تغییر کرده‌ است. کثرت اقوام، مذاهب و گروه‌های سیاسی به عنوان بخشی از واقعیت جامعه و نیاز کشوری در حال توسعه، پذیرفته شده ‌است. در جامعه‌ امروز افغانستان، رسانه‌های دیداری، شنیداری و نوشتاری فعالیت دارند، نهادهای اجتماعی و فرهنگی در حوزه‌های مختلف، به ‌ویژه حقوق و آزادی‌های زنان فعال هستند و بالاخره درک مردم از محیط اجتماعی و پیرامون‌شان، دچار دگرگونی ژرف شده ‌است که در چنین شرایطی طالبان اگر خشونت را متوقف کنند و دست از جنگ بردارند، محو می‌شوند.

۲- از دست دادن عواید نامشروع

از اواسط سال ۲۰۰۳ میلادی، کشت کوکنار و تولید تریاک در افغانستان سیر صعودی در پیش گرفت. از سال ۲۰۰۹ میلادی کشت کوکنار و تولید تریاک در مناطق تحت حاکمیت و نفوذ طالبان افزایش یافت و در سال ۲۰۱۷ میلادی به بیش از ۱۴۴ هزار هکتار زمین در مناطق تحت نفوذ طالبان کوکنار کشت شد و هشت تا ده هزار متریک تُن تریاک از آن به دست آمد. این در‌آمد ثابت مالی سبب تشدید جنگ از سوی طالبان و تعهد آنان به دوام جنگ در برابر دولت افغانستان شده است. تقریباً در اکثر بخش‌هایی از جغرافیای افغانستان که این گروه تسلط دارد، مواد مخدر زرع، تولید و قاچاق می‌شود. افغانستان در حال حاضر بزرگ‌ترین تولیدکننده مواد مخدر در جهان است. تقریباً تمام مواد مخدر تولید شده در این کشور، در مناطق تحت تسلط طالبان زرع می‌شود. سالانه طالبان از این طریق میلیون‌ها دالر عاید نامشروع دارند. حتا پس از تفاهم‌نامه صلح طالبان با ایالات متحد که بیش از پنج هزار زندانی این گروه از زندان‌های دولت افغانستان آزاد شدند، در فهرست ارایه شده طالبان به جانب امریکا، بزرگ‌ترین قاچاقبران مواد مخدر شامل بودند که به اتهام قاچاق مواد مخدر بازداشت و محکوم به مجازات شده بودند. چنان‌که امرالله صالح، معاون نخست ریاست جمهوری در صحبت‌هایش در حمایت از جمهوریت که در پروان برگزار شده‌ بود، این مسأله را نیز یادآوری کرد. بنابراین، طالبان به این دلیل از صلح هراس دارند که در نتیجه‌ آن میلیون‌ها دالر عواید نامشروع و ناشی از جنگ را از دست می‌دهند. جنگ طالبان، جنگ برای تصاحب کل قدرت و سرمایه و رونق تجارت‌شان است، نه جنگ ایدیولوژی و تحقق نظام اسلامی و احیای خلافت اسلامی. اصلاً این گروه برنامه‌‌ای برای نظام اسلامی که ادعا می‌کند، ندارد.

۳- ترس از‌ ادغام با جامعه

طالبان از ادغام با جامعه‌ افغانستان که در شهرها و روستاهای آن خون ریختانده‌ و انسان‌های زیادی را کشته‌اند، هراس دارند. گذشته سیاه طالبان و هراس آنان از‌ آینده عاری از جنگ، یکی از عمده‌ترین دلایلی ‌است که باعث شده ‌است، این گروه از توقف خشونت‌ها و جنگ در هراس باشد. طالبان هرچند بیان نمی‌کنند؛ ولی در خفا از آنچه در حق مردم افغانستان، آن‌هم به دستور استخبارات بیرونی روا داشته‌ و جنایاتی که در این کشور مرتکب شده‌اند، شرمسار هستند. حتا اگر دولت افغانستان در نتیجه‌ هر نوع فشار خارجی این گروه را عفو کند؛ ولی زنان این کشور و فرزندان قربانیان نیروهای دفاعی و امنیتی به ساده‌گی رهبران و جنگ‌جویان آن‌ها را نخواهند بخشید. در فضای عاری از جنگ و خشونت، این گروه به چشم‌های بیوه‌زنان و کودکان یتیم و مادران سوگوار و پدران درد دیده، نگاه نمی‌تواند. از این جهت، هراس این گروه از مواجه شدن با مردم افغانستان در فضای عاری از جنگ و خشونت پس از تفاهم‌ صلح با ایالات متحده ‌امریکا، مضاعف شده‌ است.

هشت صبح

اعلام تاریخ خروج کامل نیروهای امریکایی از افغانستان توسط رئیس جمهور جو بایدن با واکنش های متعدد داخلی و خارجی مواجه شده است.

برخی این اقدام را سر منشأ تحولات منفی از جمله جنگ های داخلی می دانند و  بعضی دیگر آن را به فال نیک گرفته اند.

از جمله کسانیکه این خروج را مثبت دانسته شاه حسین مرتضوی مشاور ارشد رئیس جمهور غنی می باشد که گفته خروج نیروهای خارجی سبب توسعه بیشتر کشور می شود.

اما در میان کاربران فیس بوکی، یک کاربر به نام گل محمد مختاری در این مورد می نویسد: بایدن گفت، مابه اهداف خود رسیده ایم، دیگه باید به خانه برگردیم!!!

من فکر می‌کنم؛ ایشان کاملا دقیق ودرست گفته است، این مائیم که قدرت گیرایی وفهم لازم را ازدست داده ایم، چراکه هدف اصلی آمریکا، بازیافت واحیای مجدد طالبان بود که از مرحله فنای مطلق و اضمحلال ابدی درغارهای تورابورا، اینک به لطف توجهات آمریکائی ها باردیگر میدان دارعرصه های سیاست ونظام شده اند!!!

تولید خشخاش و کوکنار، به عنوان منبع اقتصادی طالبان، به چند صد درصد شده است که سالانه میلیاردها دلار به خزانه مخالفین سرازیر نموده تمامی نیازمندیهای آنان را اعم از تهیه جنگ افزار مدرن، معاش اجیران آدم کش، و تربیت انتحاری، فراهم خواهد نمود!!!

به بهانه اصلاحات اداری، بر تورم قابل انفجار ادارات افزوده واحدهای موازی زیادی را بر ساختار و سازه لرزان و فرسوده نظام تحمیل نموده است!!!

افغانستان را ازیک کشور مستقل اما ضعیف، به یک مملکت ضعیف، وابسته و مستعمره تبدیل نموده است!!!

اردوی نظامی کشور را از یک نیروی شجاع و میهن پرست، به یک سپاه معاش بگیر و بی اختیار و بی صلاحیت، تنزل داده است!!!

نسل جوان و آینده سازان مملکت را در باتلاق اعتیاد، خشونت و تعصب منشی جهت داده، بهترین سرمایه های انسانی جامعه‌ای مارا به گرداب باد فنا، رهبران و سردم داران ما را معتاد به جنگ، خون ریزی، تعصب و عدم هم پذیری نموده‌اند!!!

و نیز برای همسایه‌های افغانستان، سرگرمی، چالش زایی، زمینه دخالت و دردسر های بی پایان فراهم نموده اند!!!

همچنین زمینه های اختلافات قومی، مذهبی، و چالشهای سیاسی را به گونه‌ای عیار نموده است که مردم افغانستان هرلحظه خودشان را بالای مین، یادرجوار خرمن باروت احساس خواهند نمود!!!

این درحالی است که کمک های انجام شده وصدقات اعطایی خودشان را، چندین برابر از طرق دیگر و امکانات پیدا وپنهان کشورمان، بازپس گرفته اند!!!

پس آقای جوبایدن، کاملا درست گفته است و به اهداف استراتژیک شان دست یافته اند، افسوس برماست که هیچ‌گاه نخواستیم بفهمیم، در کجای این عالم به سر می بریم؟! هدف ما ازجنگ، برادرکشی و خانه ویرانی چیست؟

طالبان از سال ۲۰۰۱ میلادی که توسط امریکا و با همکاری جبهه شمال امارت اسلامی خود را نابود شده دیدند، به بعد هر روز ثروتمندتر و قدرت مند تر شده اند.
براساس گزارش محرمانه ای که به سفارش ناتو توسط ملا یعقوب، فرزند ملا عمر رهبر پیشین طالبان، در مورد منابع مالی طالبان تهیه شد و در ادامه رادیو آزادی به آن دست یافت این گروه در سال مالی که در مارچ ۲۰۲۰ به پایان رسید ۲٫۱ میلیارد دالر استرالیایی به دست آورده بودند.
دولت افغانستان اما در همین بازه زمانی ۷٫۴ میلیارد دالر استرالیایی عواید داشته است. حکومت افغانستان برای ختم جنگ نوزده ساله هم اکنون در چارچوب مذاکرات صلح دوحه تلاش می کند.
حنیف یوسفزاده، تحلیل گر مسائل اقتصادی در مرکز مطالعات افغانستان، منابع مالی طالبان را بررسی کرده که در زیر می آید:

1. مواد مخدر- ۵۶۰ میلیون دالر امریکایی
   براساس گزارش سازمان ملل متحد در مورد مواد مخدر جهان در سال ۲۰۲۰، در حدود ۸۴ درصد از مواد مخدر دنیا طی پنج سال گذشته در افغانستان تولید شده است. بیشتر سود حاصل از قاچاق مواد مخدر به جیب طالبان می رود، گروهی که تریاک را در مناطق تحت کنترل خود مدیریت می کند. بر اساس گزارش سال ۲۰۰۸ «واحد ارزیابی و تحقیق افغانستان، یک سازمان مستقل تحقیقی در کابل، طالبان بر هر حلقه اتصالی در زنجیره تولید مواد مخدر ده درصد مالیات وضع می کند. این زنجیره شامل دهاقین افغان که تریاک را کشت می کنند، لابراتوارهایی که تریاک را به مواد مخدر دیگر تبدیل می نمایند و سوداگرانی که محصول نهایی را از افغانستان خارج می سازند، می باشد.
3. معادن- ۵۳۷ تا ۶۲۳ میلیون دالر امریکایی
   معادن سنگ آهن، مرمر، مس، طلا، روی و دیگر معادن کانی های نادر خاکی در مناطق کوهستانی افغانستان یک تجارت پرسود برای طالبان به حساب می آید. کمپانی های کوچک و بزرگ استخراج معدن در افغانستان برای اینکه اجازه کار پیدا کنند به طالبان باج می دهند در غیر اینصورت با خطر مرگ مواجه می شوند. براساس گفته های کمیسیون سنگ ها و معادن طالبان (د دابارو کمیسیون) این گروه سالانه مبلغ ۵۳۷ میلیون دالر استرالیایی از معادن به دست می آورد. ناتو اما پیش بینی می کند که این مبلغ بالاتر باشد در حدود ۶۲۳ میلیون دالر استرالیایی، خیلی بیشتر از ۴۷ میلیون دالر استرالیایی در سال ۲۰۱۶٫
5. اخاذی و مالیات- ۲۱۵ میلیون دالر امریکایی
   طالبان مانند یک حکومت بر مردم و صنایع در مناطق روبه رشد تحت کنترل خود در افغانستان مالیات وضع می کند. این گروه حتی رسید رسمی دریافت مالیات صادر می نماید.
   صنایعی که ملزم به پرداخت مالیات به طالبان می باشند شامل «شرکت های استخراج معدن، شرکت های مخابراتی و پروژه های توسعه یی تمویل شده از کمک های بین المللی» می باشد.
   درایور ها بابت استفاده از بزرگ راه ها در مناطق تحت کنترل طالبان و دکان داران به خاطر کسب و کار باید به طالبان پول بدهند. طالبان همچنین از دهاقین عشر، ده درصد مالیات بر محصولات زراعی، و زکات، دو و نیم درصد مالیات بر دارایی، اخذ می کند.
   به گفته ملا یعقوب درآمدهای ناشی از مالیات- که می تواند اخاذی نیز خوانده شود- سالانه ۲۱۵ میلیون دالر استرالیایی برای طالبان عواید دارد. از آنجایی که بیشتر مالیات دهنگان پرورش دهنگان تریاک هستند نمی توان به صراحت میان درآمد ناشی از مالیات و درآمد مواد مخدر تفکیک قائل شد.
7. کمک های خیرخواهانه- ۳۲۲ میلیون دالر امریکایی
   طالبان از کمک کننده های خصوصی و نهادهای بین المللی در سراسر دنیا به صورت پنهان کمک های مالی دریافت می کند. بسیاری از کمک های مالی به طالبان از موسسات خصوصی و سازمان های خیریه در کشورهای حوزه خلیج فارس صورت می گیرد، کشورهای عربی که از نظر ایدئولوژیکی به طالبان نزدیک هستند. براساس اعلام مرکز مطالعات سیاسی و تحقیق افغانستان هر سال این کمک ها در حدود ۲۰۰ میلیون دالر استرالیایی به ۲۶۸ میلیون دلار استرالیایی طالبان اضافه می کند. این کمک های مالی در لیست گروه های حاملی تروریزم اداره خزانه داری امریکا ثبت شده است.
   به گفته سازمان های مبارزه با تروریزم امریکا برخی شهروندان از کشورهای عربستان سعودی، پاکستان و برخی دیگر از کشورهای حوزه خلیج فارس در حمایت مالی از طالبان سالانه حدود ۸۰ میلیون دالر استرالیایی به شبکه حقانی وابسته به طالبان کمک می کنند.
9. صادرات-۳۲۲ میلیون دالر امریکایی
   براساس اعلام شورای امنیت سازمان ملل، طالبان برای پولشویی، کالاهای اولیه مورد نیاز روزانه مردم را وارد و صادر می کند. به طور مثال «شرکت برادران نوروزی» که در زمینه واردات قطعات موتر و فروش وسایل دوباره مونتاژ شده و قطعات یدکی موتر فعالیت دارد وابسته به طالبان می باشد. درآمد خاصل طالبان از بخش صادرات سالانه ۳۲۲ میلیون دالر استرالیایی می باشد. این صادرات شامل تریکا و مواد معدنی غارت شده می باشد. تفکیک درآمد مواد مخدر و درآمد معادن در این حالت سخت است.

6. مشاور املات-۱۰۷ میلیون دالر امریکایی
   براساس اعلام شبکه تلویزیونی پاکستانی سما و ملا یعقوب طالبان در افغانستان، پاکستان و دیگر کشورها مشاورین املاک دارند. ملایعقوب به ناتو گفت طالبان سالانه حدود ۱۰۷ میلیون دالر از بخش مشاورین املاک درآمد دارد.
8. کشورهای خاص
   به گزارش بی بی سی، یک گزارش دسته بندی شده سی آی ای پیش بینی کرد در سال ۲۰۸۸ میلادی کمک هایی که از کشورهای خاص عمدتا کشورهای عربی حوزه خلیج فارس به طالبان شده بود به ۱۴۲ میلیون دالر استرالیایی می رسید.
   بر اساس اعلام چندین منبع امریکایی و بین المللی امروزه کشورهایی مثل روسیه، ایران و پاکستان و عربستان سعودی به طالبان پول می دهند. به گفته کارشناسان تعیین میزان دقیق پول هایی که این کشورها سالانه به طالبان می دهند سخت است اما برآورد می شود به ۶۷۱ میلیون دالر استرالیایی برسد.
9. 
   ایجاد بودجه زمان صلح
   نزدیک به بیست سال است که طالبان روی لت و کوب، تخریب و کشتار در افغانستان هزینه می کنند. حکومت افغانستان نیز برای مبارزه با شبه نظامیان طالب هزینه سنگینی پرداخت می کند که بیشتر به قیمت خدمات اساسی عمومی و توسعه اقتصادی انجام می شود.
   توافق صلح در افغانستان به دولت این امکان را می دهد که در مسیر منابع نادر خود تغییر ایجاد کند. حکومت افغانستان همچنین می تواند از ناحیه سکتورهای قانونی به شمول معادن که اکنون تحت کنترل طالبان است درآمدهای تازه کسب کند. از سویی هم با استقرار امنیت و آرامش در افغانتسان سرمایه گذاری های خارجی افزایش یافته به حکومت کمک می کند وابستگی اش به کمک های جامعه جهانی از جمله ایالات متحده امریکا و اتحادیه اروپا را کم کند.
   چندین دلیل برای لزوم استقار صلح در کشور جنگ زده ای مثل افغانستان وجود دارد که سلامت مالی یکی از آنهاست.

در سال های جنگ جان های شیرین مردم در مقابل مفاد این جنگ خیلی ناچیز است و هر سیاستمدار به سادگی از جان تان می گذرد.

کافی ست یک محاسبه کوتاه بکنید تا بدانید چرا مفاد این جنگ از جان افغان ها کرده با ارزش تربه نظر می اید.حتما می پرسید چه طور .

درشروع حکومت اقای ی کرزی یک کیلو تریاک کوالتی متوسط را دهقان هلمندی به ۳۰۰ دالر به دکاندار های بازار ولسوالی سنگین میفروخت. این دکانداران انرا چیزی در حدود کیلوی ۸۰۰ دالر به قاچاقچیان مواد مخدر می‌فروختند. قیمت یک کیلو تریاک افغانستان در بازار های اروپا در همان وقت ۱۶ هزار دالر بود. این تفاوت هنگفت بین بازار سنگین و بازار اروپا محرک اصلی تمام کشتن ها و دریدن ها فساد ها ناکامی های افغانستان در طول بیست سال گذشته بوده است. اکثریت دلیل جنگ بین دولت و طالبان هم بخاطر کنترول همین مارکیت است که در هر کیلو تریاک حدود ۱۵ هزار و ۲۰۰ دالر فایده خالص وجود دارد.

در سال ۲۰۱۹ به اساس ارقام ملل متحد افغانستان چیزی حدود ۶۷۰۰ متریک تن تریاک خالص تولید کرده است. ولی بطور اوسط در طول بیست سال گذشته میشود گفت که کشور ما بطور اوسط حد اقل سال ۵ هزار متریک تن تریاک تولید کرده است. بنا بخاطری که بدانید چرا جنگ توقف نمیکند بیایید یک محاسبه کوتاه بکنیم که صلح و آرامی کشور برای طرف های درگیر جنگ افغانستان به شمول دولت و طالبان چقدر ضربه مالی بوجود می‌آورد. ۵ هزار متریک تن میشود ۵ میلیون کیلو تریاک تولید حد اقل کشور در یک سال. ۱۵۲۰۰ دالر فایده در کیلو مقدار پولی است که صرف برای قاچاقچیان و یا بهتر بگویم طرف های درگیر جنگ افغانستان میماند. ۳۰۰ دالر فی کیلو که به دهقان میرود و ۵۰۰ دالر فی کیلو که به دکاندار های ولسوالی سنگین هلمند میرود را حساب نمیکنیم. ۵ میلیون کیلو تریاک در سال ضرب در پانزده هزار و دوصد دالر میشود هفتاد و شش میلیارد دالر مفاد در یک سال.

بخاطر مقایسه تا بدانید این مبلغ چقدر پول است باید بگویم که تمام بودجه کشور در سال های گذشته بطور اوسط سال ۷ میلیارد دالر بوده که از این جمله ۵ میلیارد انرا خارجی ها میپردازند و حدود ۲ میلیارد انرا عواید داخلی پوره میکند. بنا در هر سال تقریبا ۱۱ برابر کل بودجه کشور از درک تریاک به جیب طرف های جنگ افغانستان میریزد.حالا به این حساب در بیست سال گذشته مفاد خالص تریاک افغانستان یک ونیم تریلیون دالر شده است. میدانید چی میگویم؟ برای اینکه بدانید این مبلغ چقدر پول است باید بگویم که قیمت کل ذخایر معادن افغانستان چیزی در حدود ۱ تریلیون دالر تخمین شده است. یعنی در بیست سال گذشته طرفهای جنگ افغانستان یک و نیم چند تمام ذخایر افغانستان را به جیب خود انداخته اند. حالا اگر تمام رهبری طالبان را که از این پول سهم برداشته باشد به ۱۰۰۰ نفر تخمین کنیم. و تمام قاچاقچیان رده اول مواد مخدر افغانستان را حدود ۲۰۰۰ نفر تخمین کنیم و تمام حلقات بلند رتبه دولت را به شمول پارلمان و اپوزیسیون و مجاهدین که از این پول سهم گذفته اند به ۷۰۰۰ نفر تخمین کنیم در این بیست سال برای هریک شان باید بطور اوسط ۱۵۲ میلیون دالر مفاد خالص رسیده باشد. حالا قدرتمند هایش ممکن کمی بیشتر گرفته باشند و ضعیف های شان کمی کمتر، اما بصورت کل، حرص همین مقدار پول است که نگذاشته جنگ توقف کند. و حرص همین مقدار مفاد است که نخواهد گذاشت برای ۲۰ سال آینده هم ارامی نصیب مردم افغانستان شود. من این محاسبه را به اساس قیمت سال های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۳ و کمترین حد اوسط تولید در سال کردم تا حد اقل فایده را برایتان نشان بدهم.

اگر بصورت واقعی اوسط قیمت های بیست ساله را گرفته وضرب در حاصلات بیست سال گذشته کنید رقمی که حاصل میشود خیلی وحشتناک است.این مساله خیلی جدی تر از ان است که شما فکر میکنید. ولی متاسفانه هیچ کس در کشور به این مساله نمی‌پردازد. بعضی کسانی که کوشش کردند به این مساله بپردازد به سرنوشت اجمل نقشبندی سردچار شده اند. اینست دلیل تمام بدبختی هایی که مردم هر روز بخاطر اش جان میدهند و از خود میپرسید که چی باعث کشتار ما میشود? چرا در کشور ارامی نمی اید؟ چرا ما را هر روز میکشند؟ و بالاخره چرا صلح نمی اید؟ شما را مصروف پاکستان دشمن ماست میسازند تا دلیل اصلی جنگ را هیچ وقت جستجو نکنید. تاوقتی که این حیله و نیرنگ شان به ذهن تان منطقی جلوه کند قیمت اش را با جان تان خواهید پرداخت.یاتان نرود!!! قیمت ترین جان یک انسان در کشور های غربی توسط شرکت های بیمه ۶ میلیون دالر تخمین شده است. در کشور های عقب مانده قیمت جان انسان خیلی کمتر از این است. حال اگر جان هر کدام تانرا برابر به دهم حصه جان یک امریکایی و یا یک اروپایی حساب هم بکنیم تمام مردم افغانستان برای طرف های جنگ صرف ۱۸ تریلیون دالر ارزش اش میشود. یعنی درچند سال محدود میتواند برابر جان همه شما پول مفاد کنند.شما چگونه از انها انتظار دارید بخاطر کشته شدن چند نفر شما از این مقدار پول بگذرند؟ شما هم اگر بجای انها میبودید جنگ را به صلح ترجیح میدادید.

اگر جانتان برایتان شیرین است نگذارید فدای مفاد سالانه ۱۰ هزار سیاستمدار و قاچاقبر شود.

فراموش نکنید که این محاسبه خیلی سطحی تر از انچه واقعیت است انجام شده است در عمل تمام تجارت به هیرویین است و قیمت یک کیلو هیرویین در بازار اروپا دها مرتبه بیشتر از تریاک است. اگر قیمت های واقعی را بگذارم اساسا برایتان مشکل میشود که این واقعیت را قبول کنید.

سید میثم احسانی

معینیت مبارزه با مواد مخدر وزارت امور داخله در خبرنامه اي گفته است که قاچاقبر، مواد مذکور را از تخار بارگیری و قصد داشت آن را به بلخ انتقال دهد که در کندز دستگیر شد.

به نقل از خبرنامه، این فرد فواد نام دارد و باشنده ولایت سمنگان است.

گفتنی است که طی سال های گذشته یک بار دیگر کشت و قاچاق مواد مخدر سیر صعودی گرفته است و تلاش های دولت چندان نتیجه بخش نبوده است.

 

دفتر مطبوعاتی ولایت ننگرهار با نشر خبرنامه ای گفته است که مالک این مقدار تریاک نیز دستگیر شده و نام وی امان الله است.

به نقل از خبرنامه، این فرد مواد را از ولایت لغمان حمل کرده است و قصد داشته که به مرکز ولایت ننگرهار شهر جلال آباد برساند.

گفتنی است که شب گذشته، رئیس جمهوری در یک ویدیو کنفرانس به تمامی والیان و نهادهای دولتی دستور داد که علیه مواد مخدر به صورت جدی مبارزه کنند.

در کشور برخلاف مبارزه چندین نهاد همسو، هنوز هم بیشترین مواد مخدر نوع کوکنار تولید می شود و سالانه صدها تن تریاک نیز توسط پولیس کشف و ضبط می شود.

وزارت امور داخله با نشر خبرنامه ای گفته است که نیروهای پولیس ملی یک محموله 499 کیلوگرمی مواد مخدر نوع چرس را در ولایت ننگرهار کشف و بدست آورده اند 4 تن نیز در پیوند به این موضوع دستگیر شدند.

این محموله در دو موتر کرولا جابجا شده بود، قاچاقبران می خواستند آنرا از ولسوالی رودات به ولسوالی غنی خیل انتقال دهند، درجریان تلاشی کشف و به دست آمده است. در پیوند به این محموله مواد مخدر سه تن بازداشت شده است.

هم چنان پولیس ننگرهار یک تن دیگر را در پیوند به قاچاق 28 کیلوگرام تریاک ازمربوطات ولسوالی سرخ رود این ولایت بازداشت کرده است.

نیروهای پولیس ملی روزگذشته همچنین در جریان یک عملیات اوپراتیفی در مربوطات ولسوالی اندر ولایت غزنی یک محموله 375 کیلوگرمی مواد مخدر نوع تریاک را که دریک موتر تونس جابجا شده بود، کشف و به دست آوردند.

در قندهار نیز دو قاچاقبرمواد مخدر در حالی بازداشت شدند که مقدار 4 کیلوگرم تریاک را به صورت ماهرانه ای اطراف پاهای خود بسته بودند.

به نقل از خبرنامه پولیس، این دو قاچاقبر دیروز هنگامی که می خواستند این مقداری مواد مخدر را از بدخشان به ولایت نیمروز انتقال دهند درجریان تلاشی از یک موتر مسافر بری درولایت کندهار بازداشت شدند.