برچسب: ترک کشور

  • اشرف غنی: قصد فرار ندارم و در تلاش برای بازگشت به کشور هستم

    اشرف غنی: قصد فرار ندارم و در تلاش برای بازگشت به کشور هستم

    محمد اشرف غنی رئیس جمهوری پیشین کشور همزمان با محاصره شهر کابل توسط نیروهای طالبان، روز یکشنبه 24 اسد کابل را به مقصد نامعلومی ترک کرد.

    ترک یک باره آقای غنی با واکنش های فراوانی از سوی مقامات و شهروندان کشور مواجه شد، و بسیاری ها این عمل آقای غنی را با عنوان «فرار از مسئولیت» مصداقی از خیانت به کشور دانستند.

    آقای غنی شام امروز (چهارشنبه) در یک پیام ویدیویی گفت در حال حاضر در کشور امارات متحده عربی بسر می برد، و قصد فرار و جلای وطن ندارد و در تلاش و مشوره است تا به کشور بازگردد.

    وی در پیامش علت ترک خود از کشور را بار دیگر جلوگیری از خونریزی عنوان کرد و گفت «یا من می ماندم و شاهد خونریزی و ویرانی کابل می بودم. طالبان و همکاران داخلی و خارجی شان به وضاحت گفته بودند تا من باشم، آنها راه مسالمت آمیز نمی بینند.»

    آقای غنی افزود مسئولیتی که بر دوش وی بوده این بوده که بخاطر قدرت، کابل ویران و خونریزی کوچه به کوچه مانند سوریه و یمن آغاز نشود.

    به گفته ی وی، دقایقی پس از ترک او از کابل، طالبان و چهره های ناشناس که به زبان کشور نیز بلدیت نداشتند وارد ارگ شده و اتاق به اتاق دنبال وی می گشتند.  

    اشرف غنی گفت “تصمیم این بوده که آنچه 25 سال قبل در افغانستان رخ داده بود تکرار شود” و فاجعه شرم آور تاریخ افغانستان تکرار گردد که رئیس جمهور افغانستان به دار آویخته می شود.

    آقای غنی همچنین افزود که هر کس به شما گفت که رئیس جمهور کشورتان شما را فروخت و برای منفعت مالی و حفظ جان خویش فرار کرد باور نکنید.

    او گفت “من به گونه ای از افغانستان خارج ساخته شدم، که حتی فرصت نیافتم تا چپلی هایم را از پایاهایم بیرون کرده و بوت هایم (کفش هایم) را بپوشم. بزرگترین سرمایه زندگی ام که کتاب ها و صدها کتابچه یادداشت و لب تاپ شخصی ام بود، که تمام دار و ندار معنوی زندگی ام را تشکیل می داد، نتانستم با خود بگیرم.”

    آقای غنی همچنین به گزارش هایی مبنی بر انتقال چندین موتر پول از کشور توسط وی واکنش نشان داد و گفت که این خبرها کاملا بی اساس و دروغ می باشد.

  • سیک ها: زورمندان و جنگ سالاران زمین های ما را غصب می کنند

    سیک ها: زورمندان و جنگ سالاران زمین های ما را غصب می کنند

    اواتار سینگ یک شهروند سیک کابلی و رییس شورای ملی هندوها و سیک ها می گوید که زمین‌های ما توسط اشخاص قدرتمند در حکومت به ویژه جنگ سالاران غصب شده است.

    آقای سینگ با اظهار نگرانی علاوه کرده که ما با تهدیداتی مواجه هستیم، مجبور به ترک وطن می شویم و اقلیت ما هر روز کوچک‌تر و کوچک‌تر می‌شود.

    به نقل از دویچوله، اواتار سینگ، گفته که شمار خانواده‌های این اقلیت در افغانستان حالا به ۲۲۰ فامیل می‌رسد، در حالی که پیش از سال ۱۹۹۲ شمار آن‌ها به ۲۲۰ هزار نفر می‌رسید.

    این جماعت‌ها زمانی در بسیاری ولایت‌های افغانستان مسکن گزین بودند، اما اکنون صرفاً در ولایت‌های شرقی ننگرهار و غزنی و در کابل زندگی می‌کنند.

    هر چند افغانستان کشوری با اکثریت مسلمان است، اما قانون اساسی کنونی این کشور از لحاظ نظری حقوق اقلیت‌های دینی را تضمین کرده و آن‌ها می‌توانند آزادانه عبادت کنند.

    اما وضعیت سیک ها در عمل خیلی فرق می‌کند. اواتار سینگ حتی می‌گوید که وضعیت این اقلیت حالا بدتر از زمان طالبان است؛ زمانی که هندوها و سیک‌ها مجبور به پوشیدن یک شال زرد رنگ شده بودند تا از دیگر باشندگان کشور متمایز باشند.

    اواتار سینگ در عبادتگاهی در کابل می‌گوید: «روزهای خوب سابق که با ما به حیث افغان برخورد می‌شد نه خارجی، حالا دیگر سپری شده است.»

    اقلیت هندو و سیک افغانستان هرچند که حقوق شان در قانون اساسی تضمین شده است، اما از افزایش آزار و تبعیض شکایت دارند. به این دلیل، جمعیت این اقلیت دینی در افغانستان همواره کم‌تر می‌شود.

    جگتار سینگ لغمانی در روز روشن در دکان سنتی عطاری خود در شهر کابل نشسته بود که مردی چاقو به دست وارد دکان شد و به او گفت «مسلمان می‌شوی یا گلویت را ببرم؟» تنها عابران و دکانداران همجوار بودند که به کمک او شتافتند و نجات‌اش دادند.

    جگتار سینگ در دکان کوچک خود در مرکز مزدحم کابل می‌گوید: «روز ما این گونه شروع می‌شود، با ترس و انزوا. اگر مسلمان نباشی، از نظر آن‌ها انسان نیستی. نمی‌دانم چه کنم و کجا بروم.»

    خصومت

    تنش‌هایی در قلعچه در حومه کابل رونما شده است، جایی که هندوها و سیک‌ها مکانی با دیوارهای بلند برای مراسم شمشان یا مرده سوزان خود دارند. شهر کابل در سال‌های اخیر گسترش یافته است و این محله به شدت مزدحم شده است. باشندگان این محله مخالف قرار داشتن ساختمان آتش سپاری هندوها و سیک‌ها در اینجا است.

    احمد تیمور، یک باشنده مسلمان قلعچه می‌گوید: «وقتی آن‌ها اجساد را می‌سوزاند، بوی آن خانواده ما را مریض می‌کند و ما خواستار چنین چیزی در اینجا نیستیم.»

    سیک‌ها می‌گویند که مسلمان‌های متحجر خصومت علیه آن‌ها را افزایش داده اند و به این دلیل این جماعت حالا نیاز به محافظت پولیس برای انجام مراسم شان خود دارند.

    اواتار سینگ با اشاره به خانه جدیداً ساخته شده در کنار ساختمان آتش سپاری می‌گوید: «هر زمانی که مراسم تشییع جنازه برگزار می‌شود، آن‌ها بر ما و بر جنازه‌ها سنگ و خشت پرتاپ می‌کنند.»

    داعی الحق عابد، معین وزارت حج و اوقاف می‌گوید حکومت هر آنچه در توان داشته برای بهبودی وضعیت زندگی هندوها و سیک‌ها انجام داده است.

    او افزود: «ما تایید می‌کنیم که منازعات آن‌ها را مجبور به ترک کشور کرده است، اما وضعیت آن‌ها آنقدر که خود شان می‌گویند بد نیست.»

    عابد ادامه می‌دهد: «ما جایی برای برای مرده سوزان آن‌ها تعیین کردیم، چونکه در داخل شهر مردم از بوی (مرده سوزان) شکایت دارند، اما آن‌ها موافقت نکردند.»