گفته می شود که خانم «هدا خموش» از فعالان مدنی افغانستان که به نشست اسلو با نمایندگان طالبان دعوت شده است، در سخنرانی اش خطاب به امیرخان متقی گفت: «به کابل زنگ بزن و بگو که زنان را آزاد کنند.»
افغانستان انترنشنال به نقل از منبعی آگاه از اسلو گزارش کرده است که هدا خموش در این نشست صراحتا به امیرخان متقی گفته است که با کابل تماس بگیرد و به آنها بگوید که زنان بازداشت شده را آزاد کنند.
خانم خموش همچنین در این نشست، جامعه جهانی را مقصر اصلی اتفاقات در افغانستان عنوان کرد.
او همچنین گفت که طالبان بر میلیون ها زن به نوعی آپارتاید جنسیتی اعمال کرده و به صورت نظام مند به انکار، توهین، تحقیر و در نهایت حذف آنها می پردازد.
خانم خموش افزوده که چرا طالبان در کابل زنان و فعالان مدنی را به بند می کشند اما در اسلو با آنها پشت میز گفت و گو می نشینند.
او همچنین از وزیر خارجه ناروی پرسیده است که چگونه قوانین جهانی و قوانین خود را دور زده اند و گروهی که در لیست سیاه قرار دارد را به کشورشان دعوت کرده اند.
وی با بیان این که نمی داند زمانی که به کابل بر می گردد چه چیزی در انتظار او می باشد، چهار مورد را برای برگشت افغانستان به حالت عادی پیشنهاد کرده است.
- امیرخان متقی با کابل به تماس شود و فورا دستور آزادی زنان زندانی به شمول عالیه عزیزی مدیر سابق زندان زنانه هرات و تمنا زریاب پریانی و خواهرانش را بدهد و دروازه های مکاتب دخترانه بدون قید و شرط بازگشایی شود.
- زنان افغانستان حقوق برابر می‌خواهند. تا ایجاد قانون اساسی جدید، برای اعاده و به رسمیت شناختن حقوق اساسی شهروندان فصل دوم قانون اساسی قبلی باید اعاده و مراعات شود.
- شورایی با صلاحیت و مستقل از سوی سازمان ملل متشکل از خانواده متضرران و قربانیان، نمایندگان مردم، نهادهای مستقل بین‌المللی حقوق بشری جهت نظارت و بررسی رفتار و سیاست های طالبان تشکیل شود. این شورا زندان‌های طالبان را بررسی کرده، زندانیان عقیدتی، سیاسی و جنسیتی را فورا آزاد کنند.
- برای اعاده نظم و تداوم ثبات سیاسی، افغانستان نیازمند یک نظام مشروع است که بر مبنای رضایت همه شهروندان شکل گرفته باشد.
افغانستان انترنشنال به نقل از منبع خود افزوده، خانم خموش در پایان گفت: «فصل جدید مبارزه ما برای افغانستان که به حقوق و برابری همه شهروندان به ویژه زنان احترام بگذارد، پنج ماه و هشت روز پیش آغاز شده است و ما یک راه طولانی در پیش داریم. جامعه جهانی نباید چشم‌هایش را به روی ما ببندند.»
