جنگ شدیدترین رقابت بین دو گروه درگیر است. جنگ شبیه رقابت بین دو شرکت است. دو شرکتی‌که کالای مشابه عرضه می نمایند و هرکدام به دنبال جذب مشتری بیشتر و مطرح شدن در بازار هستند.
در جنگ نیز چنین است، طرفین درگیر اول در پی این است که مناطق زیادتری را تصرف نموده و دوم از طریق ایجاد وحشت مردم را مطیع نمایند. طالبان با همین دو استراتژی در پی تصرف ولسوالی‌ها و ایجاد وحشت بین مردم‌اند.
در حقیقت این دو استراتژی “مزیت رقابتی” طالبان است. لذا تا زمانیکه اراده‌ی برای جنگ علیه طالبان ایجاد نشده و جلو پیشروی آنان گرفته نشود، رسیدن به صلح محال است. چرا که طالبان خود را برنده میدان میدانند و به صلح باور ندارند!
داکتر عبدالحمید اعتمادی