برچسب: اوضاع امنیتی افغانستان

  • پارلمان معصوم استانکزی را بخاطر اوضاع امنیتی استيضاح می کند

    پارلمان معصوم استانکزی را بخاطر اوضاع امنیتی استيضاح می کند

    مجلس نمایندگان روز گذشته (چهارشنبه) اعلام کرد که محمد معصوم استانکزی رئیس اداره امنیت ملی به مجلس فراخوانده می شود تا پاسخگوی سوالات نمایندگان مردم در خصوص افزایش بی ثباتی ها در کشور باشد.

    «عبدالروف ابراهیمی» رئیس مجلس نمایندگان گفت که آقای استانکزی چهارشنبه هفته آینده به سوالات نمایندگان پاسخ می دهد.

    آقای ابراهیمی افزود که اکثریت کمیته های پارلمانی به استیضاح آقای استانکزی در جلسه روز چهارشنبه رای مثبت دادند.

    این در حالیست که برخی اعضای مجلس نسبت به استیضاح رئیس اداره امنیت ملی واکنش نشان داده و آن را غیرقانونی و غیرعادلانه عنوان کردند.

    در همین حال، شماری دیگر از طرفداران استیضاح آقای استانکزی می گویند که وی برای تامین امنیت کوتاهی کرده است.

  • بیانیه رئیس جمهور درباره اوضاع کشور و شروط کمک های جامعه جهانی به افغانستان

    بیانیه رئیس جمهور درباره اوضاع کشور و شروط کمک های جامعه جهانی به افغانستان

    بسم الله الرحمن الرحیم

    قدرمنو وطنوالو،

    وروڼو او خویندو، السلام علیکم و رحمت الله،

    تر هر څه اول د هغو ملکي او نظامي شهیدانو روحونو ته دعا کوم او له کورنیو سره یې غمشریکي څرګندوم چې په وروستیو ورځو کې په کندز کې، په هلمند کې، فراه ، روزګان او نورو ځایونو کې د جهل د پیروانو په لاس شهیدان شول. دغه راز د ټپیانو د ژر تر ژره علاج ارزو لرم. زه د هغو خویندو، میندو ، ماشومانو ، سپین ږیرو او ناروغانو لوږه، تنده، بې خوبي او پرېشاني له پامه نه شم غورځولای چې په کندز او نورو ځایونو کې د افغانستان د دښمنانو له لاسه ځورېږي او کړېږي. ما دوه ورځې مخکې د هغو ملکي کسانو لپاره چې د کندز په جګړو کې صدمه ور رسېدلې ده، د اویا میلیونه افغانیو فوري مرستې او په ارزګان کې له جنګ ځپلو خلکو سره د دېرش میلیونه افغانیو عاجلې مرستې حکم وکړ او د مرستو دا سلسله به د خلکو ضرورتونو ته په پام سره په ټولو جنګ ځپلو سیمو کې دوام ومومي.

    د جهل پیروان چې د خلکو تکلیفول او ځورول ورته د شرم خبره نه ښکاري، په کندز ښار کې یې په تېرو څو ورځو کې ګڼ کسان له اوبو، خوړو او برق څخه محروم وساتل او د خلکو کورونه یې په سنګرونو بدل کړل.

    دلته لازمه ده چې د افغانستان د اسلامي جمهوریت له دفاعي، امنیتي قوتونو، عسکرو، پولیسو او منصبدارانو تشکر وکړم یو ځل بیا یې د افغانستان د غلیمانو شیطاني دسیسې شنډې کړې. کندز ته تازه دمه قوه رسېدلې ده او د افغانستان دښمنان به خامخا د خپلو عملونو سزا وویني. په فراه کې زموږ د قواوو عاجل اقدامات پیل شوي دغه راز په نورو هغو سیمو کې چې د جهل پیروانو حملې کړې وې، حملې یې ناکامې شوې او یا د ناکامي په درشل کې دي.

    د افغانستان د دښمنانو د وروستیو حملو یو لوی مقصد دا و چې په وارسا کې د نړۍ تعهدات تر سوال لاندې او د بروکسل غونډه تر شعاع لاندې راولي . د دوی د حملو بل مقصد دا و چې له حزب اسلامي سره د سولې موافقه بې اهمیته وښیي. له هند سره او د سیمې له ځینو نورو هیوادونو سره د افغانستان د روابطو زیاتېدل او د هند د یومیلیارد ډالرو مرستې اعلان یو بل عامل و چې د افغانستان د استقلال او ترقۍ دښمنان یې ناارامه کړل.

    د افغانستان دښمنانو غوښتل چې د حملو په زیاتولو سره د بروکسل په غونډه کې له افغانستان سره د مرستو په کار کې اخلال ایجاد کړي، خو د دین او دنیا له شرمندګي پرته یې بل څه په نصیب نه شول. ستاسې خدمتګاران ، الحمدالله ، د بروکسل له کنفرانسه ډک لاس راستانه شوي دي او په ټولو وطنوالو زېری کوم چې لکه څنګه چې په وارسا کې د افغانستان له امنیتي، دفاعي قوتونو سره د راتلونکو کلونو لپاره مرستې تضمین شوې، دغسې د بروکسل په غونډه کې جهاني ټولنې د راتلونکو کلونو لپاره د خپلو اقتصادي مرستو وعده وکړه او دا یې تائید کړه چې افغانستان به په هیڅ وجه یوازې نه پرېښودل کېږي. نور نو مونږ، هم په اقتصادي برخه کې او هم په دفاعي برخه کې د ابهام له حالته راوتلي یوو. نور نو واضح بین المللي تعهدات موجود دي. ستاسې حکومت اوس تقریبا د اتلس زره میلیونه ډالرو خارجي مرستې امکانات لري. د پنځلس زره دوه سوه میلیونه ډالرو مرستې ژمنه په بروکسل کې شوې ده او دوه زره څو سوه میلیونه ډالره هم په اسیایي بانک کې د افغانستان لپاره شته چې په راتلونکو څلورو کلونو کې به د افغانستان د خلکو د ژوند د بهترۍ او د هیواد د اقتصادي انکشاف لپاره ولګول شي.

     

    هموطنان عزیز،

    تعهداتی که جامعۀ جهانی برای کمک به نیروهای دلیر دفاعی و امنیتی ما در وارسا، و برای کمک به انکشاف و پیش‌رفت در عرصه­ های زیربنایی در بروکسل، قبول دار شده است، علاوه بر منافع مشترکی که ما با کشورهای منطقه و جهان داریم، همچنان در اثر تلاش­هایی است که حکومت وحدت ملی برای جلب اعتماد شرکای بین المللی به خرج داده، و این اطمینان را به وجود آورده است که افغانستان می­ تواند عضوی مسئولیت‌پذیر و شریکی قابل اعتماد در پیمان­ها، تفاهم‌ها و موافقت­‌نامه­ های دو جانبه و چند جانبه باشد.

    حفظ تعادل در روابط خارجی و داشتن مناسبات حسنه با کشورهای جهان همیشه یکی از عوامل عمدۀ ثبات در کشور ما بوده است. هرگاه که این توازن بهم خورده و روابط ما با کشورهای مهم جهان دچار آسیب و گسست شده است، شرایط منطقه‌ ای نیز در مسیری قرار گرفته است که مردم ما از آن متضرر شده‌اند. حکومت وحدت ملی با درک روشن از عوامل ژئوپلیتیک افغانستان و منطقه، آسیب‌هایی را که به روابط خارجی کشور ما وارد شده بود ترمیم کرده و مناسبات نیک با کشورهای نزدیک و دور را تقویت بخشیده است، تا افغانستان دیگر شاهد سال‌های انزوا نباشد و در برابر چالش‌هایی که تهدید مشترک برای افغانستان و منطقه است، تنها نماند. برای آمادگی های بروکسل، من خودم از چند ماه به اینسو روزانه چند ساعت در خدمت وزیران و مسئولین حکومتی بودم تا ما به عنوان حکومت افغانستان رهبری پروسه را بر عهده داشته و با طرح های تدوین شده و قابل قبول برای جامعه جهانی و شرکای بین المللی خود به این کنفرانس برویم. از نظر تحول در روابط خارجی کشور، وعده‌ای که در دوران انتخابات برای بازسازی روابط خارجی خود در پنج حلقه داده بودیم، تا به اینجا بخش عمدۀ آن تحقق یافته و باقیماندۀ آن نیز به زودی ان شاالله به انجام خواهد رسید.

    اکنون که از یکسو روابط خارجی افغانستان با کشورهای جهان به صورت محسوسی بهبود یافته است، و از دیگر سو از ناحیه تعهدات واضح جامعه جهانی برای حمایت از افغانستان ضمانت هایی حاصل شده است، نوبت به اصلاحات داخلی می رسد، زیرا این کمک ها، بی حساب و کتاب به افغانستان داده نمی شود. دریافت هر مرحله از کمک ها منوط به اقدامات و اجراآت برنامه ها و تعهداتی است که در قالب سند صلح و رفاه افغانستان به همکاران بین المللی خود در بروکسل ارائه کردیم.

     

    وروڼو او خویندو،

    موږ په عین حال کې چې د خپلو دفاعي، امنیتي قوتونو تعلیم، تجهیز او استحکام ته پوره توجه لرو، د سولې هڅو ته هم هغومره باید اهمیت ورکړو. د دې وطن دښمنان یوازې د جنګ او تخریب او قتل و قتال په فکر کې دي، خو زموږ اصلي مقصد دا دی چې د وطن د ابادي او د وطنوالو د اسوده ګي لپاره تلاش وکړو. تاسې پوهېږئ چې تخریب ډېر اسانه او تعمیر ډېر سخته وي. یوه ودانۍ چې د لس کاله زحمت په پیسو جوړېږي، د لس ثانیې شیطاني فکر په مرسته، له منځه ځي. زموږ دښمنان د وطن د ابادولو او د خلکو د اسوده ګي لپاره هیڅ پلان او پروګرام نه لري، خو زموږ دا اسلامي، ملي او انساني مسولیت دی چې د خپلو وطنوالو د مشکلاتو د کمولو لپاره باید طرحې او برنامې ولرو .موږ الحمدالله د وطن د ابادۍ او ترقۍ لپاره په مختلفو ساحو کې طرحې لرو او د دغو طرحو د عملي کولو لپاره مو موثر ګامونه اخیستي او په ځینو برخو کې مو اجرآت پیل کړي دي. د همدغو طرحو او اجرآتو په وجه نړیواله ټولنه حاضره ده چې له افغانستان سره مرستې جاري وساتي او زیاتې یې کړي.

    موږ هم د خپل دین په حکم او هم د خپلو خلکو د دردونو د کمولو لپاره سوله لازمه ګڼو او سوله د دې لپاره هم خپل لوی هدف او مقصد ګڼو چې وطن مو د پردو له احتیاجه راووځي او ترقي یې چټکه شي. موږ سولې ته د خپل تعهد په اساس ، له مختلفو ډلو سره چې په جګړه کې ښکېل وو، خبرې پیل کړې او تاسې ولیدل چې له حزب اسلامي سره خبرې اترې کامیابې شوې.

    موږ دغه راز غواړو چې له هغو طالبانو سره خبرو ته کښېنو چې د پردیو د ګټو لپاره او د هغو په حکم افغانستان نه تباه کوي، زموږ اساسي قانون مني او د اسلام او افغانستان خیر غواړي. له حزب اسلامي سره خبرې ځکه کامیابې شوې چې خبرې بین الافغاني وې او دواړه غاړې په خپله مستقله اراده ، د افغانستان او د افغانستان مسلمان ملت د خیر او عزت په نیت، خبرو ته سره کښېناستل. سوله زموږ لپاره یوازې یو انتخاب نه دی بلکې یوه وجیبه ده، هم دیني او هم ملي وجیبه. موږ پوهېږو چې د افغانستان دښمنانو سولې ته د رسېدو په لاره کې ډېر خنډونه اچولي دي خو باور لرو چې دا خنډونه به لرې شي او دا باور ځکه لرو چې موږ د جنګ د ادامې لپاره هیچا ته هیڅ بهانه نه ده پرې ایښې. هغوی چې بیا هم جنګ کوي او د دې وطن د خویندو، میندو او ماشومانو د چیغو او فریادونو پروا نه ساتي، انجام یې معلوم دی او د دین او دنیا ملامتي او شرمنده ګي یې په مخ کې ده.

     

    برادران و خواهران،

    من از اینکه شما طی دو سال گذشته به دلیل رکود اقتصادی ناشی از خروج منابع بین المللی و فرار منابع داخلی نگران بودید، و نسبت به آینده دلهره داشتید آگاهم. تعدادی از هموطنان ما در نتیجه این رکود با دشواری هایی روبرو شدند. تعدادی از مردم ما به دلیل توقعی که از دولت و مسئولین داشتند به انتقاد شدید از من و حکومت می پرداختند. می خواهم به شما اطمینان بدهم که در تمام این دوران یک لحظه این دشواریها از نظرم دور نبوده است، و به همان دلیل روزانه من و همکارانم بیشتر از ۱۵ ساعت مصروف کار بودیم تا ضمن اینکه منابع اقتصادی را جستجو و فعال کنیم، به وعده ای که برای بهبود اقتصاد کشور داده بودم، عمل نمایم. با آن­که در دو سال گذشته بر میزان جنگ افزوده شد و فشار دشمنان ما چندین برابر گردید و مقابله با آن، بخش مهمی از وقت ما را به خود اختصاص داد، اما همزمان کارهای زیربنایی برای جلوگیری از رکود و زمینه‌ سازی برای تحرک اقتصاد کشور نیز ادامه یافت. خارج ساختن افغانستان از محاصرۀ جغرافیایی و مساعد ساختن فرصت­های ترانزیتی تازه برای تاجران کشور و تسهیلات جدید برای واردات و صادرات، از جملۀ این اقدامات بوده است. شما دیدید که افغانستان از چندین نقطه با خطوط راه آهن وصل شده و راه پیوستن به شبکۀ تجارت جهانی بیشتر از گذشته برای ما هموار شده است. علاوه بر راه‌های زمینی، کوریدور هوایی برای انتقال محصولات صادراتی افغانستان به هند، که در حال اجرایی شدن است، هم بر رونق اقتصاد ما تاثیر خواهد داشت، و هم اتکای ما را غرض ترانزیت به یک بندرگاه به صورت قابل ملاحظه ای کاهش خواهد داد. در ماه­ها و سال­های آینده تاجران ما فرصت­های باز هم بیش­تری برای فعالیت پیدا خواهند کرد و از این طریق اقتصاد کشور نیز به تحرک بیش‌تر خواهد رسید، و وابستگی به یک مسیر باز هم کاهش خواهد یافت.

    دولت خود را موظف می‌داند که خدمات اساسی را برای مردم ارائه کند. گام های مهمی که برای تامین برق کشور و شروع کار روی بیشتر از ۲۹ بند آبی با هدف تولید انرژی و نیز بهبود زراعت ما، در این مدت برداشته شده است، در تاریخ معاصر ما بی‌سابقه است. بند سلما را که کارش سالها می شد آغاز یافته اما دچار رکود بود، در کمتر از ۱۵ ماه به بهره برداری رسانیدیم. بند کجکی را که ظرفیت کامل خود را تکمیل نکرده بود، به اکمال رسانیدیم، و فعلاً ۱۸ میگاوات برق بیشتراز گذشته تولید می کند و قرارداد افزایش ظرفیت ذخیره آب و و تولید برق آن را در ماه گذشته به هزینه نزیک به ۲۰۰ میلیون دالر به امضا رسانیدیم. انکشاف بند سروبی بر روی دریای کابل نیز روی دست است، و مطالعات اجرایی آن آغاز شده است که امیدواریم تا آخر سال اولین کلنگ انکشاف ساختمان آن به کمک سکتور خصوصی ما زده شود. گاز خود را نیز به تولید برق تخصیص دادیم، و سرمایه گذاری ها عملاً در این خصوص آغاز شده است. بندهای بخش آباد، میدان وردک، کانال خانشین، و سایر پروژه های عملی است که نشان می دهد با ارادۀ قوی از طرح به عمل و تطبیق گذار نموده ایم.

    همزمان توجه به شاروالی‌ها، و بهبود نظام شهری در کشور، و تهیه مسکن برای مردم کم بضاعت و تثبیت ملکیت‌ها بخشی دیگر از کارهای زیربنایی دولت در این دو سال بوده است. ما این روند را ادامه خواهیم داد.

     

    هموطنان گرامی،

    اصلاحات که از مبرم ترین نیازهای کنونی نظام و کشور است، چیزی نیست که تنها با تذکر و تاکید رهبری نظام تحقق یابد، بلکه نیاز به تغییراتی عملی دارد که باید برای آن آمادگی های عملی وجود داشته باشد و همکاری همه جانبه صورت بگیرد، خصوصاً اصلاحات در نهادهای دفاعی و امنیتی. باید تعیینات در مناصب نظامی به دور از ملاحظات سیاسی و به دور از مداخلات زورمندان و حلقات مافیایی صورت بگیرد. بخش عمده مشکلاتی که در دو سال گذشته در کندز، هلمند، ارزگان و سایر نواحی کشور اتفاق افتاده است، از این جهت نبوده است که سربازان و افسران ما توانایی مقابله با دشمن را نداشته اند، بلکه به علت سپردن وظایف مهم به کسانی بوده است که از شایستگی مسلکی برخوردار نبوده، و با ملاحظات غیر مسلکی در آن مناصب گماشته شده بودند. فشار آوردن بر مسئولین برای تعیین افراد نالایق در مناصب نظامی، از علل عمده تلفات نظامی و ملکی بوده است. تداوم این وضعیت به هیچ صورت قابل تحمل نیست، و کسانی که در برابر اصلاحات مقاومت کنند و یا در فساد و مافیاگری نقش داشته باشند، با آنان برخورد قاطع خواهد شد. از این پس، باید ترفیعات افسران اردو و پلیس بر اساس دستاورد محسوس مسلکی صورت بگیرد. اصلاحات در بدنه نظام بجایی نمی رسد اگر در ارگان های مهم آن اصلاحات صورت نگیرد، و باید بگویم که بدون آن نه برنده جنگ خواهیم بود و نه برنده صلح.

    در اینجا، توقع من از قشر سیاسی کشور این است که بخاطر این وطن و شرایط سرنوشت ساز آن، در روند اصلاحات همکار شوند، و نگذارند که با اولویت دادن به منافع جناحی و گروهی این فرصت مهم تاریخی از دست این ملت برود، و نیز همکاری کنند که دخالت های سیاسی در امور نهادهای دفاعی و امنیتی، خصوصاً پولیس ملی، کاملاً متوقف گردد، تا این نهادها از هر رنگ و بوی سیاسی، سمتی، حزبی و قومی پاک مانده و از هر نظر نهادهای کاملاً ملی و مسلکی باقی بمانند.

    از دشوارترین عرصه‌هایی که به اندازۀ جنگ با تروریزم در افغانستان پرهزینه و پر درد سر است، مبارزه با فساد و قانون‌گریزی می باشد. خوب است در این‌جا به مردم خود به صراحت بگویم که دشمنان تان تنها طالبان و داعشیانی نیستند که با شما به صورت علنی اعلان جنگ داده و فرزندان شما را به قتل می‌رسانند، بلکه عناصر مفسد، چه به شکل افراد و چه به شکل شبکه‌هایی از فساد و قانون شکنی، که در مقابل اصلاحات مقاومت می‌کنند، باعث بدنامی کشور در سطح بین المللی می‌شوند، با اقتصاد جرمی بر پیکر اقتصاد قانونی کشور ضربه می‌زنند، تاجران ملی را به بیرون بردن سرمایه شان از کشور وامی‌دارند، و از عناصر مجرم و تبهکار حمایت می‌کنند، دشمنان دیگری هستند که سرنوشت این کشور را به تهدید گرفته‌اند، و جنایت شان کمتر از آن تروریست‌ها نیست. اگر چه ما هنوز تا غلبه بر این دشواری بزرگ راه درازی در پیش داریم، اما در این مدت توانسته‌ایم برخی از منابع عمدۀ فساد را مسدود، و مکانیزم‌های مقابله با آن را ایجاد، و اقداماتی جدی برای جلوگیری از آن را روی دست بگیریم.

     

    برادران و خواهران گرامی،

    شیوۀ کاری من و همکارانم اتکا به روشهای عوامفریبانه نیست. در دو سال گذشته برای بخش‌های عمده‌ای که وعده داده شده بود تهداب‌های درست گذاشته شده است، و اکنون وقت آن است که با سعی و تلاش مضاعف، برای به ثمر نشستن و به اِکمال رساندن این تهداب‌ها همت بگماریم. کارهای نمایشی آسان است، اما یک حکومت مسئول وظیفۀ خود می‌داند که بجای آن به کارهایی اساسی اولویت بدهد که در میان‌مدت و بلندمدت به نتیجه خواهد رسید. از این رو، تقاضای مجدد من از همۀ مسئولان دولتی این است که فرهنگ تلاش و جدیت در ادای وظیفه را در صدر توجهات خود قرار بدهند، تا با الگو گرفتن از آنان، روحیۀ سخت‌کوشی و تلاش در همۀ ادارات ما تعمیم یابد. کسانی که نتوانند پلان درست برای ادارۀ خود تهیه کنند و یا نتوانند بودجۀ انکشافی خود را مطابق با پلان به مصرف برسانند، به عنوان مدیران نا موفق شناخته شده و بعد از بررسی کارنامۀ ناکام شان قابل سبک‌دوشی از وظیفه خواهند بود. دریافت کمک های جامعۀ جهانی مشروط به این است که نهادهای ما ظرفیت تدوین برنامه را پیدا کنند، و برنامه ها از شفافیت کافی برخوردار باشند. باید فعالیت ادارات دولتی به تغییر واقعی در زندگی مردم ما بینجامد، نه اینکه تنها خوراک خبری تولید شود. همچنان باید تاکید کنم که هیچ مسئول دولتی حق ندارد با پیش کشیدن قضا و قدر و تفسیر غلط از یک موضوع عقیدتی، از خود سلب مسئولیت کرده و برای کم کاری خود توجیهی درست کند.

     

    عزتمنو هیوادوالو،

    هیڅ ملت له کار او زیاره پرته، ترقي نه ده کړې او ارزوګانې یې نه دي پوره شوي. موږ هم نه شو کولای چې تر اخره پورې په خارجي مرستو تکیه ولرو. زموږ دین کار کول عبادت بللي دي او زموږ ګران پیغمبر له لټي او تنبلي څخه الله ته پناه وړې ده. له بلې خوا، د موفقو ملتونو تجربه ښیي چې هغوی یوازې او یوازې د خپل کار او تلاش په مټ کامیاب شوي دي، نو، دا سمه نه ده چې همېشه په پردیو مرستو تکیه ولرو او په خارجي کومکونو خپل احتیاجات پوره کړو. دا یوازې د څو تېرو لسیزو جګړه نه ده چې موږ یې د پردو مرستو ته محتاج ساتلي یو، بلکې په ټولنه کې ځینې منفي عادتونه هم شته چې زموږ د کار او پرمختګ مخه نیسي.

    د نورو هیوادونو تجربه ښیي چې فعال کسان، که په شمېر کم هم وي، ډېر څه کولای شي او برعکس، که لټ کسان بېخي ډېر هم وي، مهم پرمختګ به یې په نصیب نه شي. زموږ اداري سیستم جدي اصلاح ته ضرورت لري او موږ باید اساسي تحول رامنځ ته کړو. زه دا نه وایم چې د دولتي ادارو کارمندان دې خدای مکړه خپلې وظیفې له لاسه ورکړي، بلکې غواړم چې د دولتي ادارو، مدني نهادونو او خصوصي سکتور د تعامل په اساس دې د کار لپاره یو قابل قبول تعریف پیدا شي، څو په دې ډول د کاذب کار ځای واقعي او ګټور کار ونیسي. د جګړې د کلونو په موده کې کاذب کار په ادارو کې په یوه عادت بدل شو او زموږ یو شمېر مدیرانو چې د مدیریت د علم په برخه کې یې نوي معلومات نلرل، یوازې او یوازې د خپلو مامورینو شمېر زیات کړ.

    زه همدا د شنبې په شپه د کابل دوو روغتونونو ته لاړم چې وضعیت یې وګورم. یو روغتون پاک، سوتره او منظم و، خو بل روغتون په نامناسب حالت کې و. که مونږ خپلې ادارې فعالې او د خلکو خدمتګارې نه کړو، یوازې پیسې زموږ مشکل نه شي حل کولای. زموږ دفاعي، امنیتي قواوې د امکاناتو په لحاظ اوس په بهتره حالت کې دي، مګر د ځواکونو د مسلکي کېدو او د سیاسي قشر له مداخلو څځه د امنیتي، دفاعي قواوو د خوندي کېدو لپاره نور کار هم لازم دی.

     

    هموطنان عزیز،

    کاراتر ساختن سیستم اداری کشور، بالا بردن کیفیت کار، و افزایش بازدهی ادارات دولتی باید بخشی از اصلاحاتی باشد که به زودی آغاز گردد، تا برنامه‌های کلانی که دولت روی دست گرفته است زودتر به ثمر برسد.

    ضرورت به تحول یک ضرورت بنیادی است که همۀ مردم ما بر آن اتفاق نظر دارند. اما این تحول آرزویی نیست که بدون عزم همگانی ملی به انجام برسد. مشکلاتی که گریبان‌گیر کشور ماست زنجیره‌ای است که از حلقه های مختلف تشکیل می‌شود، و هر حلقه بر دیگر حلقات تاثیر مستقیم دارد، و ممکن نیست که با اصلاح یک حلقه از آن، بتوان از شر حلقات خبیثۀ دیگر نجات یافت. به این دلیل، ما ناگزیریم با چشم اندازی کلان و با نگاهی جامع به سوی تحول حرکت کنیم، تا کاملاً از دایرۀ خبیثۀ این زنجیره رهایی بیابیم. ما باید هر دو پروسۀ دولت‌سازی و ملت‌سازی را در موازات هم به پیش ببریم، که این مستلزم تقویت نهادهای دولت، مقابلۀ جدی با فساد، مقابلۀ جدی با کم کاری و وظیفه‌گریزی، تطبیق کامل قانون اساسی، و بازسازی شیوۀ مدیریت و رهبری کشور بر اساس معیارهای امروزی است.

    بدون تحولی همه‌جانبه و اساسی در این زمینه‌ها، ملت ما ناگزیر خواهد بود که همیشه، بعد از هر مقطع زمانی، از نقطۀ صفر شروع کند، و کشور با این وضع هیچ‌گاه به ثبات لازم نخواهد رسید. من در اینجا از همۀ شخصیت‌ها و نهادهای فعال در عرصه‌های سیاسی و اجتماعی، خصوصاً از جوانان تحصیل‌کرده تقاضا می‌کنم که طرح‌های شان را برای تحول و اصلاحات لازم با من در میان بگذارند و نیز در تطبیق آن‌ها سهم بگیرند.

    آنچه مسئولیت من بوده است، و بیشتر از آن را، کوشش کرده ام به انجام رسانم. امروز فکتورهای عمده برای پیشرفت کشور و انکشاف آن فراهم آمده است. اما تنها رئیس جمهور کشور مسئولیت ندارد، بلکه موفقیت همه جانبه به همکاری همه جانبه ضرورت دارد. بدون آن، ابهام های کلانی در برابر آینده ما قرار خواهد داشت، زیرا جنگی که کشور ما گرفتار آن است، تنها یک لایه ندارد، و بلکه حلقات استخباراتی، مافیای مواد مخدر و اقتصاد جرمی، و عناصر مرتجع و افراطی همه در آن درگیر هستند، و تحولات کلانتر منطقه و جهان نیز هر کدام بجای خود تاثیرگذار است.

    همچنان باید در نظر داشته باشیم که نبرد ما با دشمنان این وطن تنها در میادین جنگی نیست، بلکه همچنان جنگ روانی آنان برای در هم شکستن روحیه مردم از اهدافی است که آنان پیوسته دنبال کرده اند. ما باید همه یکجا و به صورت آگاهانه با این شرایط روبرو شویم تا این ترفند شیطانی را ناکارآمد بسازیم، و روحیه مردم و سربازان ما مقاوم بماند و اجازه ندهیم که با دامن زدن غیر لازم به نگرانی ها، دشمن به خواسته خود برسد.

    قدرمنو هیوادوالو، نور نو د دولت په ټولو ادارو کې د ګام په ګام خو بنیادي او هر اړخیزو اصلاحاتو وخت رارسېدلای دی. اصلاحات د خلکو غوښتنه ده، د تاریخ غوښتنه ده او د عدالت غوښتنه ده. په دغه لویه او ضروري چاره کې باید یو بل ته لاسونه سره ورکړو.

    تل دې وي افغانستان

    زنده باد افغانستان

    یشه سون افغانستان

  • “افزایش ناامنی و اپوزیسیون های سیاسی بر دولت افغانستان فشار آورده است.”

    “افزایش ناامنی و اپوزیسیون های سیاسی بر دولت افغانستان فشار آورده است.”

    نیکولاس هایسم که گزارش سه ماهه خود را درباره اوضاع افغانستان به شورای امنیت سازمان ملل متحد ارائه می کرد همچنین گفت که تلاش های دولت افغانستان در راستای مذاکرات صلح در چارچوب گروه همکاری های چهارجانبه شتاب به خود گرفته است، اما تعهد طالبان نسبت به پروسه صلح همچنان نامعلوم می باشد.

    آقای هایسم در خصوص اصلاحات انتخاباتی کشور نیز گفت “گرچه پیشنهاداتی از سوی کمیسیون ویژه اصلاح انتخاباتی برای اصلاحات انتخاباتی ارائه شده است، اما تاکنون این پیشنهادات اجرایی نشده اند.”

    فرستاده ویژه سازمان ملل متحد برای افغانستان افزود “وضعیت امنیتی طی سه ماه گذشته به لحاظ شدت و حدود افزایش داشته که سبب تلفات بالا و جابجایی غیرنظامیان در افغانستان شده است.”

    وی اشاره کرد که نیروهای دفاعی و امنیتی افغانستان همچنان با چالش های فراوانی برای مبارزه موثرتر با تهدیدهای شورشیان مواجه می باشند.

    آقای هایسم گفت که در طول سه ماه گذشته، تنش های موجود در بدنه دولت افغانستان سبب پیشرفت های بسیار کند در تقرری های کلیدی دولت شده است، به ویژه در پست هایی که سبب اصلاحات حکومتی دولت افغانستان می شده است.

    نیکولاس هایسم همچنین در خصوص اوضاع امنیتی افغانستان گفت که وضعیت امنیتی در سال 2015 بدتر شده بود.

    سازمان ملل در این سال 22،634 رویداد امنیتی را ثبت کرد که نسبت به سال گذشته آن، 3 درصد افزایش داشت، که پس از سال 2001، بیشترین رویداد امنیتی محسوب می گردد.

    آقای هایسم گفت “پس از صدور آخرین گزارشم، درگیری ها در ولایات هلمند و بغلان افزایش یافته، و ولایت کندز نیز همچنان بی ثبات مانده است.”

    وی افزود هفتاد درصد رویدادهای امنیتی در سال 2015 در مناطق شمالی، شرقی و جنوب شرقی کشور به وقوع پیوسته است. ولایات غزنی، هلمند، کندهار، کنر و ننگرهار از جمله بی ثبات ترین ولایات افغانستان بودند که تقریبا 49 درصد رویداد های امنیتی در این ولایت رخ دادند.

    به گفته آقای هایسم، درگیرهای مسلحانه و انفجار مواد منفجره 79 درصد از رویدادهای امنیتی را شامل می شوند که نسبت به سال 2014 افزایشی 3 درصدی داشت.

    نیکولاس هایسم علاوه کرد که شورشیان طالبان در سال 2015 توانستند مناطق بیشتری را تحت تصرف خود در آورند، بدین معنا که این شورشیان 24 ولسوالی را در سطح کشور در کنترول خود داشتند.

    این ولسوالی ها در شمال کشور در ولایات بدخشان، بغلان، فاریاب، جوزجان، کندز، سرپل و تخار، و در غرب در ولایات بادغیس و فراه، در شرق در ولایت نورستان و در جنوب در ولایات هلمند و کندهار بوده است.

    وی همچنین گفت که تنش های موجود میان طالبان پس از انتخاب ملا اختر محمد منصور به عنوان رهبر جدید طالبان، فعالیت های شورشیانه این گروه را علیه دولت کاهش نداد.

    فرستاده ویژه سازمان ملل برای افغاستان همچنین از افزایش تلفات نیروهای دفاعی و امنیتی در سال 2015 خبر داد.

    وی گفت “نرسیدن و کمبود تجهیزات و امکانات به نیروهای امنیتی تاثیر بسزایی در امر مبارزه با شورشیان داشته، که از جمله می توان به سربازگیری ناکافی دولت، فرار گسترده سربازان از صفوف نیروهای امنیتی و کمبود حمایت لوجیستیکی و هوایی از نیروهای امنیتی اشاره کرد.”

    آقای هایسم افزود که روند سرباز گیری دولت نمی تواند غیبت و یا فرار سربازان دیگر از صفوف نیروهای امنیتی را جبران نماید.

    وی گفت بر علاوه درگیری های نیروهای امنیتی با شورشیان مخالف دولت، درگیری های گروه های شورشی خارجی از جمله شورشیان ازبکستان و داعش با یکدیگر نیز سبب افزایش خشونت ها در سطح کشور شده است.

    سازمان ملل از اول دسامبر 2015 تا 15 فبروری 2016 بیش از 4 هزار رویداد امنیتی را در سطح کشور ثبت کرد که نسبت به مدت مشابه در سال گذشته، 8.3 درصد کاهش داشته است.

    گزارش سازمان ملل نوشت که درگیری های مسلحانه با 57.4 درصد، بیشترین سهم را در رویدادهای امنیتی گرفته است، در حالیکه انفجار مواد منفجره با 19.2 درصد در مقام دوم می باشد.

    قتل های هدفمند نیز همچنان در رده های بالای رویدادهای امنیتی قرار دارد. از اول دسامبر 2015 تا 15 فبروری 2016، 154 طرح قتل هدفمند صورت گرفت که نسبت به مدت مشابه در سال گذشته 27 درصد کاهش داشته است.

    همچنین در این مدت، 20 حمله انتحاری صورت گرفت، در حالیکه سال گذشته در همین مدت، 30 رویداد انتحاری به وقوع پیوسته بود.

    نیکولاس هایسم در بخش دیگری از گزارش خود گفت که پاکستان و افغانستان در طول سه ماه گذشته به دنبال تقویت روابط خود بوده اند.

    در ماه دسامبر، محمد اشرف غنی رئیس جمهور افغانستان به همراه محمد نواز شریف نخست وزیری پاکستان به طور مشترک پنجمین کنفرانس قلب آسیا را در اسلام آباد افتتاح کردند. در این کنفرانس، کشورهای شرکت کننده بر توجه بیشتر به تهدیدهای امنیتی، تقویت روابط اقتصادی و اعتماد سازی میان کشورها تاکید ورزیدند. همچنین این کشورها از طالبان و دیگر گروه های شورشی مخالف مسلح خواستند تا با دولت افغانستان وارد مذاکرات شوند.

    در این کنفرانس همچنین کشورها تاکید بر مبارزه مشترک علیه تروریسم کردند.

    نیکولاس هایسم گفت “در اسلام آباد، افغانستان و پاکستان متعهد شدند تا همکاری های خود را در بخش های امنیت مرزی، تبادل اطلاعاتی و مبارزه با تروریسم افزایش دهند. پس از آن، جنرال راحیل شریف رئیس ستاد مشترک ارتش پاکستان وارد کابل شد و مسعود اندرابی سرپرست اداره امنیت ملی افغانستان نیز به پاکستان سفر کرد. در این دیدارها، طرفین بر روی موضوعاتی چون مبارزه مشترک با تروریسم و تبادل اطلاعات به بحث و گفتگو پرداختند.”

    آقای هایسم اما گفت که در طول این مدت، حملات انتحاری وحشتناکی علیه غیرنظامیان در افغانستان صورت گرفت.

    وی گفت در جنوری 2016، شورشیان مسلح دو حمله عمدی علیه خبرنگاران و کارمندان یکی از رسانه های افغانستان انجام دادند. در بیستم جنوری 2016، طالبان مینی بوس حامل کارمندان تلویزیون طلوع را هدف قرار داد که در این حادثه 7 تن از کارمندان این رسانه جان سپردند و 24 تن دیگر زخمی شدند.

    آقای هایسم افزود که شورشیان طالبان پس از این حمله دیگر رسانه های افغانستان را تهدید کرد که هدف حملات نظامیشان قرار گرفته است.

    نیکولاس هایسم همچنین علاوه کرد که کودکان افغانستان در همین مدت به طور نامتناسبی  بیشترین آسیب را دیده اند.

    به گفته وی، در این مدت، تقریبا یک سوم تلفات غیرنظامیان در افغانستان متعلق به کودکان می باشد.