برچسب: انستیتوت مطالعات استراتیژیک افغانستان

انستیتوت مطالعات استراتژیک افغانستان میزگردی را بصورت مجازی زیر عنوان «خشونت جنسی در افغانستان: فرهنگ و ساختارهای قدرت»، برگزار کرد.

زهرا موسوی، نویسنده و خبرنگار؛ منیره یوسف‌زاده، معین وزارت دفاع ملی؛ خالد خسرو، نویسنده؛ میترا مهران، فعال مدنی/پژوهشگر سخنرانان این برنامه بودند. گردانندگی این برنامه را رامین مظهر، نویسنده بر عهده داشت.

زهرا موسوی در آغاز صحبت‌های خود به این نکته اشاره کرد که خشونت ابتدا در ساختارهای اقتصادی، سیاسی و فرهنگی افغانستان تولید و بعد در کانونی مانند خانواده‌ باز تولید می‌گردد.

وی گفت، دولت افغانستان در نوزده سال گذشته تمام منابع در حوزه تغییر وضعیت زنان را هدر داده است و باید از طرف جامعه جهانی و فعالین حقوق زن مورد پرسش قرار گیرد.

وی افزود دولت باید یک برنامه مدون جهت بهبود وضعیت معیشتی و خودکفایی جامعه روی دست گیرد و بهتر شدن وضعیت اقتصادی می‌تواند در وضعیت تمام جامعه، بویژه زنان تغییر ایجاد کند.

خالد خسرو سخنران بعدی این برنامه بیان داشت مردها به خاطر رعایت عرف‌ها و هنجارهای اجتماعی به خود اجازه می‌دهند که در برابر زنان خشونت کنند.

وی افزود، سو استفاده از قدرت نامحدودی که عرف، خانواده و دین به مرد داده است از عمده‌ترین عوامل خشونت علیه زنان در افغانستان است.

وی به این باور است که مسئله حقوق زنان در افغانستان هیچگاه دغدغه اصلی نبوده است بلکه همواره به آن نگاه سیاسی شده است و عدم شکل‌گیری گفتمان موثر در این عرصه، نبود خواستگاه بومی است.

وی افزود در کشورهای پیشرو در زمینه حقوق زنان این فعالین این عرصه بودند که برچالش‌ها فایق آمده‌اند نه دولت؛ دولت آخرین بازیگری است که در این حوزه گام برمی‌دارد.

منیره یوسف‌زاده بیان داشت خشونت علیه زنان یک معضل جهانی است و این خشونت در افغانستان عوامل و انواع مختلف دارد، خشونت می‌تواند کلامی، فیزیکی، اقتصادی و… باشد.

یوسف‌زاده افزود در جایی خشونت اتفاق می‌افتد که اقتدار گروهی مردان زیر سوال می‌رود و عوامل بیرونی باعث شدت خشونت در زنان می‌شود. با توجه به ساختار فرهنگی و سیاسی افغانستان و تجربه چندین دهه جنگ، دیدگاه فرودستی به زنان بیشتر شکل گرفته است.

میترا مهران در صحبت‌های خود گفت آزار جنسی در محیط‌های کاری فعالیت را برای زنان سخت‌تر می‌سازد چرا که نگاه ساختارهای رسمی افغانستان بسیار مردسالارانه و متمرکز بر قدرت مردان است.

مهران افزود که ساختارهای موجود در افغانستان در سطوح مختلف به شدت مردانه است و این مانع رشد زنان شده و دیگر اینکه یک گفتمان سازنده در این حوزه صورت نگرفته است.

وی به این باور است ما نیازمند گفتمان ملی پیرامون حقوق زنان هستیم تا از طریق آن بتوانیم در افکار عمومی تغییر ایجاد کنیم و راه را برای فعالیت و پیش‌رفت زنان هموارتر و نقش آنان در جامعه پررنگ‌تر شود.

 

این گزارش 88 صفحه ای در مدت ده ماه در ولایت های بلخ، هرات، کابل و ننگرهار روی شبکه های اجتماعی و کاربران آن تحت عنوان “رسانه های اجتماعی و بیان روایت های افراطی در افغانستان” تمرکز کرده بود، نشر شد.

نجیب شریفی، پژوهشگر انستیتوت مطالعات استراتیژیک افغانستان می گوید که در شبکه های اجتماعی دو گروه ستیزه جو و صلح طلب روند افراط گرایی از گروه تروریستی داعش الهام می گیرند  و در روند جنگ اطلاعاتی از آنان تقلید می کنند.

آقای شریفی افزود؛ طالبان، حزب اسلامی و داعش گروه های ستیزه جوی هستند که درصدد براندازی نظام اند و گروه های صلح جو موافق نظام اما مخالف تهاجم فرهنگی غرب در کشور می باشند.

وی ادامه داد که گروه های صلح جو با اندیشه های خود کمک فراوانی به جریان های افراطی ستیزه جویانه می کنند.

انستیتوت مطالعات استراتیژیک افغانستان از جمعیت اصلاح و حزب التحریر به عنوان گروه های صلح جو نام برد که کمک به جریان های افراطی ستیزه جویانه می کنند.

دو روز پیش رئیس اجرایی حکومت وحدت ملی نیز حزب التحریر را یک جریان تروریستی خطاب بود که اندیشه های افراطگرایانه را رشد می دهد.

محمد عرفانی دیگر پژوهشگر این انستیتوت نیز می گوید که برخی از اعضای شورای علما نیز با انتشار ویدیوهای سخنرانی شان در شبکه های اجتماعی افراط گرایی را تقویت می کنند.

آقای عرفانی اضافه کرد که این سخنرانانی ها در مجامع عمومی ایراد می شود که حملات انتحاری توجیه می کند و نیروهای خارجی را کافر و اشغالگر می خواند.

او افزود که نشر این سخنرانانی ها در شبکه های اجتماعی نیز افراط گرایی را رشد می دهد.

از سوی دیگر گزارش انستیتوت مطالعات استراتیژیک افغانستان نشان می دهد که اکثر اعضا و هواداران جریان های افراطی با حساب های جعلی و مستعار وارد شبکه های اجتماعی می شوند و تبلیغات اندیشه های خود را می کنند.

در گزارش امده است که عده ای دیگر از هواداران گروه های افراطی نیز با انتشار کلیپ های کلیشه ای زن و مرد –کسانی که در مقابل دولت و نیروهای خارجی جنگید؛ مرد و کسانی که موافق باشند؛ زن- و عده ای دیگر نیز با تغییر زنگ های تلفون همراه -اهنگ های طالبانی- اقدام به نشر اندیشه افراط گرایانه می کند

پژوهشگران انستیتوت مطالعات استراتیژیک می گویند که هرچند گروه های ستیزه جو از شبکه اجتماعی به صورت استفاده خوبی می کنند اما جایگاه خوبی در میان افراد جامعه ندارد.

نجیب شریفی در این مورد گفت: به طور نمونه شبکه های متعدل اجتماعی طرفداران زیادی- تاحدود یک میلیون مخاطب دارد اما شبکه های اجتماعی مربوط به جریان های افراطی بیش از 100 هزار مخاطب ندارد.

این انستیتوت برای مقابله با رشد افراط گرایی به دولت پیشنهاد می کند که با طرف های ذی نفع یک مشوره بزرگ در نظر بگیرد، برای قانونمند سازی شبکه های اجتماعی با تمامی گروه ها و فعالان اجتماعی و رسانه ای ملاقات کند تا آزادی بیان خدشه دار نشود، سیم کارت های موبایل را ثبت کند و به کارگیری طرح های فوری و هماهنگ برای مقابله با روایت های افراط گرایانة قومی و قطب بندی های سیاسی روی دست بگیرد.

همچنین به جامعه جهانی نیز پیشنهاد کرد که از دولت، افراد مستقل، جامعه جهانی در مبارزه با افراط گرایی پشتیبانی کند و در افزایش همگرایی بین اقوام و مذاهب افغانستان تلاش کند.