دونالد ترامپ که به نمایندگی از حزب جمهوری خواه آمریکا در انتخابات این کشور در مقابل معاون رئیس جمهور بایدن ایستاده بود با پیروزی مطلق بار دیگر کرسی ریاست جمهوری را بدست آورد.
او اولین رئیس جمهور در بیش از ۱۰۰ سال تاریخ آمریکا است که بعد از ترک کاخ سفید دوباره به قدرت بر می گردد. همچنین وی با داشتن ۷۸ سال عمر مستن ترین فردی است که به عنوان رئیس جمهور این کشور برگزیده می شود.
گروه انتخاباتی هریس هم گفته است که با ترامپ تماس گرفته، پیروزی آنرا تبریک و بر اهمیت انتقال مسالمت آمیز تاکید کرده است.
زلمی خلیلزاد؛ نماینده ویژه پیشین امریکا در امور صلح افغانستان اعتراف کرده‌است ایالات متحده افغان‌ها را از اشتراک در انتخابات ریاست جمهوری دلسرد کرد؛ انتخاباتی که اشرف‌غنی را برای دومین بار به کرسی ریاست جمهوری رساند. او «لجاجت» غنی، «خودخواهی» سیاستمداران و عدم تمایل سربازان افغان به جنگ را عامل سقوط دولت افغانستان خوانده است.
خلیلزاد این اظهارات را روز چهارشنبه (۵ عقرب) در یک کنفرانس مجازی که از سوی یک مرکز پژوهشی برای صلح بین‌المللی در واشنگتن برگزار شده بود، بیان کرد.
آقای خلیلزاد گفت: «با وجود این واقعیت که او [اشرف غنی] در یک انتخابات تقلبی که شماری اندکی افغان‌ها در آن شرکت کرده بودند، دوباره انتخاب شد، همه‌ای ما از لجبازی رییس جمهور غنی مبنی بر اینکه تا آخر دوره‌ای کاری‌اش در قدرت باقی بماند، شگفت زده شده بودیم.»
او همچنین برای نخستین بار به طور علنی تایید کرد که ایالات متحده افغان‌ها را از اشتراک در انتخابات ریاست جمهوری دلسرد کرد، انتخاباتی که آقای غنی را برای دومین بار به کرسی ریاست جمهوری رساند.
خلیلزاد گفته ایالات متحده می خواست تا از طریق مذاکرات میان سیاستمداران و جامعه مدنی که با طالبان ادامه داشت، یک اداره‌ای موقت ایجاد شود که مورد قبول همه جناح ها باشد.
اشتباه محاسباتی بزرگ غنی
این دیپلمات امریکایی افغان تبار همچنین گفت «اشتباه محاسباتی بزرگ» غنی این بود که او فکر می کرد ایالات متحده افغانستان را ترک نخواهند کرد.
به گفته‌ای خلیلزاد، آقای غنی به این باور بود که امریکا و استخبارات این کشور از منطقه ای که از لحاظ فزیکی نزدیک به کشورهای مهم ستراتژیک مانند چین، روسیه، ایران و پاکستان، حضور دارد، عقب نشینی نخواهد کرد.
آقای خلیلزاد افزود: «تلاش کردم وی [اشرف غنی] را متقاعد کنم که رییس جمهور ترامپ بسیار جدی است. او گفت نه، استخبارات و ارتش چیزی دیگری برایم گفتند.»
زمانیکه ایالات متحده آغاز خروج کامل نیروهای خود را از افغانستان اعلام کرد، آقای غنی به خلیلزاد گفته است «حال آزاد هستم به گونه‌ای افغانی جنگ کنم. طالبان را در ظرف شش ماه شکست خواهم داد، زیرا شما ضعیف می جنگیدید.»
خلیلزاد گفت در واقع قوای بیش از ۳۰۰ هزار نفری که توسط ایالات متحده آموزش دیده بود و تجهیز شده بود، در برابر ۶۰ هزار نیرو طالبان «ذوب» شد و دلیل آن نبود روحیه، فساد اداری و توجه اندک به سربازان در خطوط جبهه بود.
به گفته‌ای خلیلزاد، مردم به سیاست بازی‌ها در افغانستان اعتقاد نداشتند، سربازان به آرمان‌های شان باورمند نبودند، اما طالبان به آرمان‌شان اعتقاد داشتند.
خلیلزاد همچنین رفتار نخبگان سیاسی افغانستان را «خودخواهانه، خود محور، فاسد» خوانده و گفته رفتار نخبگان سیاسی نیز سبب شکست مذاکرات صلح با طالبان شد.
خلیلزاد گفته از عملکرد افغان‌های که وی با آنان کار کرده بود، مایوس شده است، زیرا از «فرصت طلایی که ایالات متحده فراهم کرد» استفاده نشد.
حمایت خلیلزاد از تعامل با طالبان
در حالی که دولت طالبان را هیچ کشوری تاکنون به رسمیت نشناخته است، خلیلزاد از تعامل دیپلماتیک قوی امریکا با طالبان حمایت کرده است.
خلیلزاد گفته است پالیسی واشنگتن در مورد افغانستان گروگان یک «بحث ناآگاهانه» شده است که می تواند منافع ایالات متحده را متضرر کند.
به گفته خلیلزاد، بسیاری در امریکا می خواهند که طالبان رنج ببرند و حکومت آنان سقوط کند، زیرا «ما در شکست آنان موفق نشدیم و این امر، طعم بدی را در دهان مردم به جا مانده است.»
آقای خلیلزاد هشدار داده شکست حکومت [طالبان] در افغانستان موجب جنگ داخلی و فاجعه‌ای انسانی خواهد شد و شرایط را برای گروه‌های دهشت افگنی مساعد خواهد کرد.
به گفته خلیلزاد، طالبان در جریان ۱۸ ماه پس از امضای توافق نشان دادند که آنان به حرف خود عمل می‌کنند و حتا یک امریکایی را نکشتند، باوجودیکه حملات هوایی ایالات متحده در حمایت از قوای افغان موجب کشته شدن صدها و شاید هم هزاران طالب شده است.
او همچنین گفت که طالبان نیز می توانند از کمک خارجی استفاده کنند تا به گونه موثر در برابر تندروان گروه دولت اسلامی یا داعش، بجنگند.
نجلاء المنقوش»، وزیر امور خارجه لیبی خواستار بهره گیری از تجربیات افغانستان پس از عقب نشینی نیروهای بیگانه از این کشور شد.
به نقل از آرتی، المنقوش گفت:« احتمال دارد خروج فوری بدون برنامه و بدون ایجاد توازن در لیبی به پیامدهای منفی منجر شود».
وزیر امور خارجه لیبی افزود:« پافشاری برای خروج تمام دست نشانده های خارجی مانعی در برابر انتخابات خواهد بود، زیرا پرونده خروج آنها پرونده ای پیچیده است و در یک روز اتفاق نخواهد افتاد. دولت به دنبال خروج تدریجی دست نشانده ها و نیروهای بیگانه از کشور است».
وی ادامه داد خروج ۲۰ درصد از دست نشانده های خارجی پیش از انتخابات ، عامل اعتماد میان جناحهای مختلف خواهد بود و دولت منتخب آتی بنا بر آورده های کمیته مشترک نظامی(۵+۵) به روند خروج دست نشانده ها و نیروهای بیگانه ادامه خواهد داد.
حامد کرزی رئیس جمهور پیشین افغانستان معتقد است مشروعیت داخلی حکومت تنها از طریق اراده مردم چه به شکل انتخابات و چه از طریق برگزاری لویه جرگه به دست می آید.
وی در گفت و گو با صدای امریکا تاکید کرد افغانستان در یک برهه زمانی حساس در تاریخ خود قرار دارد و افغانستانی ها می بایست متحد شوند و یک حکومت مبتنی بر اراده و خواست خود تشکیل دهند.
به گفته کرزی مشروعیت داخلی برای امارت اسلامی یا هر حکومت دیگر سنگ بنای به رسمیت شناخته شدن از سوی کشورهای منطقه و جامعه بین المللی به حساب می آید.
رئیس جمهور پیشین در بخش دیگری از سخنان خود گفت امارت اسلامی طالبان نیاز شدید به مشروعیت داخلی دارد تا بتواند مشروعیت و رسمیت بین المللی را کسب کند و در این راستا پاکستان نباید در امور داخلی افغانستان دخالت کند.
کرزی خاطرنشان کرد رهبران پاکستان به شمول عمران خان نخست وزیر و شاه محمود قریشی وزیر امور خارجه این کشور از امارت اسلامی حمایت کرده از جامعه بین المللی خواسته اند با حکومت تازه در کابل همکاری کنند.
قابل یادآوری ست عمران خان نخست وزیر پاکستان در مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک در ماه سپتامبر گفته بود اگر به افغانستان بی توجهی صورت گیرد، بحران انسانی رخ می دهد و این عواقب جدی نه تنها برای همسایگان افغانستان که برای تمام جهان به دنبال خواهد داشت.
عمران خان همچنین تاکید کرده بود:« ما باید حکومت کنونی افغانستان را حمایت کنیم و به خاطر خود مردم افغانستان در راستای ایجاد صلح وثبات گام برداریم. طالبان چه تعهداتی سپرده اند؟ آنها وعده داده اند به حقوق بشر احترام بگذارند، یک حکومت همه شمول تشکیل دهند و اجازه ندهند از خاک افغانستان علیه دیگران استفاده شود.»
کرزی اما در ادامه اظهاراتش تاکید کرد پاکستان نماینده مردم افغانستان نیست.
وی افزود توصیه من به کشور برادر و دوست پاکستان این است که از افغانستان نمایندگی نکند و تلاش کند یک رابطه مدنی با افغانستان برقرار سازد.
کرزی تاکید کرد:«رابطه عمیق مردمی با پاکستان داریم. انتظار ما از پاکستان این است که ارتباط خود با افغانستان را بر دخالت در امور داخلی ما و حمایت از افراط گرایی و تروریزم تنظیم نکند و در عوض ارتباط خود با افغانستان را بر اصول مدنی و ارتباطات بین المللی پایه گذاری کند و افغانستان نیز با اشتیاق اینگونه روابط را حفظ خواهد کرد.»
داعش تهدیدی برای افغانستان و منطقه
رئیس جمهور پیشین افغانستان در بخش دیگری از سخنان خود به خشونت های روز افزون توسط دولت اسلامی(داعش) در افغانستان اشاره کرد و آن را تهدیدی هم برای افغانستان وهم برای منطقه عنوان نمود.
این در حالی ست که داعش شاخه خراسان مسئولیت چندین حمله مرگبار در هفته های اخیر در کابل، قندوز و قندهار را بر عهده گرفته است، حملاتی که صدها نفر در آنها جان باختند و ده ها تن دیگر زخمی شدند.
کرزی گفت:«حملات انتحاری خونبار هفته های اخیر داعش در مساجد در کابل، قندوز و قندهار ثابت نمود این گروه تهدیدی برای جان ها و زندگی مردم افغانستان است.»
کرزی ابراز خوشبینی نمود کشورهای منطقه به افغانستان برای مبارزه با داعش کمک خواهند کرد چون داعش تهدیدی برای امنیت ملی این کشورها نیز به حساب می آید. وی ابراز امیدواری نمود قدرت های منطقه به یک درک مشترک در افغانستان برسند.
کرزی افزود افغانستان موظف است برای رسیدن به صلح و ثبات با دیگر کشورهای منطقه کار کند.
کافی ست کمی به حافظه تاریخی معاصر خود فشار بیاورید تا جنجال های داکتر عبدالله عبدالله با حامد کرزی و غنی بر سر قدرت و چوکی را به یاد بیاورید!
داکتر عبدالله عبدالله در دوره ای از انتخابات ریاست جمهوری به عنوان کاندید پیشرو با حامد کرزی رئیس جمهور پیشین به رقابت نهایی خورد اما در دور دوم حاضر نشد و کنار رفت تا حامد کرزی رئیس جمهور شود.
یک بار دیگر داکتر عبدالله عبدالله در دوره دیگری از انتخابات ریاست جمهوری افغانستان با داکتر محمد اشرف غنی به رقابت خورد اما این بار خود را برنده انتخابات اعلام کرد و خواستار پنجاه درصد قدرت شد و در نهایت با پا در میانی وزیر امور خارجه وقت امریکا جان کری حکومت وحدت ملی تشکیل شد. در دوره دیگری از انتخابات باز هم داستان عبدالله و غنی بر سر رسیدن به کل قدرت تکرار شد تا اینکه این بار غنی رئیس جمهور شد و عبدالله به رئیس شورای عالی مصالحه ملی رسید. دو نفر اما به طور جداگانه سوگند ریاست جمهوری یاد کرده بودند.
رقابت و جنجال های غنی و عبدالله در طول هفت سال حکومت وحدت ملی و دوران ریاست جمهوری غنی به صورت کج دار و مریز ادامه یافت و بیشتر وقت و سرمایه صرف رقابت های داخلی شد تا اینکه غنی در یک غافلگیری خاص که به گمان بسیاری از مدت ها قبل در اندیشه و تدارک آن بود افغانستان را به طالبان واگذار و خود گریخت.
پس از تسلط دوباره طالبان عبدالله به کرزی پناه برد و در چندین جلسه به همراه وی با سران طالبان دیدار و مذاکره کرد.
با معرفی کابینه یک طرفه طالبان اما عبدالله عبدالله نیز محو شد و اینک کسی به درستی خبر ندارد وی کجاست و در چه اندیشه ای می باشد.
سید موسی حسینی از کاربران فیس بوکی در این مورد می نویسد داکتر عبدالله عبدالله در ۲۰ سال همیشه در انتخابات افغانستان فاجعه آفرید و از حق وحقوق مردم خود با این دوخبیث و دشمن مردم ما چه پاچه گری هایی نبود که انجام نداد.
انگشت ها برای آقای عبدالله عبدالله بریده شد، صندق های رای را با امرخیل گرفتند و جنرال ظاهر ظاهر فرزند صدیق این کشور خانه نشین شد.
دوستان و هم فکران خود را با کرزی و غنی معامله کرد و جمعیتی های قدرت مند را روز به روز ضعیف ساخت و در مقابل پول و چوکی از همه چیز گذشت.
پس حالا داکتر صاحب کجاست و چرا از حق مردم خود دفاع نمی کند و حالا چرا ۵۰/۵۰ فیصد قدرت را مطالبه نمی کند؟
این کاربر فیس بوک می گوید:«خیلی بیچاره ای سیاستمدار مظلوم ؟»
برخی از مقام‌ها دولت اشرف‌غنی که به خارج از افغانستان فرار کرده‌اند، در بیانیه‌ای گفته اند به حکومت خود در بیرون از کشور ادامه می‌دهند و محل فعالیت دولت «جمهوری اسلامی افغانستان به‌زودی اعلام خواهد شد».
این بیانیه امروز (سه‌شنبه، ۶ میزان) از آدرس «رهبران حکومت جمهوری اسلامی افغانستان، رهبران سیاسی و شخصیت‌های سیاسی» در صفحه فیسبوک سفارت افغانستان در ایتالیا نشر شده‌است؛ اما نام هیچ چهره سیاسی افغان در آن ذکر نشده‌است.
در این بیانیه ۱۸ ماده‌ای گفته‌شده که دولت جمهوری اسلامی افغانستان «یگانه اداره مشروع افغانستان و برخاسته از انتخابات و رای مردم است».
مقام‌های دولت ساقط‌شده غنی افزوده «هیچ اداره دیگری نمی‌تواند برخلاف قانون اساسی افغانستان، جایگزین حکومت مشروع کشور شود.»
با این حال، آنان گفته‌اند در حال حاضر امرالله صالح؛ معاون اول اشرف‌غنی مسئولیت رهبری حکومت را به عهده دارد.
در این بیانیه آمده است: «با بیرون شدن رییس جمهور [غنی] و قطع رابطه وی با سیاست و اداره کشور، معاون نخست ریاست جمهوری، بر اساس مواد قانون اساسی، به صفت سرپرست حکومت ایفای وظیفه کرده و امور مملکت را رهبری می‌کند.»
آقای صالح که خودش نیز مدعی سرپرستی دولت پیشین است مشخص نیست تاکنون در داخل کشور است یا او هم فرار کرده‌است.
در بیانیه نشرشده مقامات دولت غنی در عین حال گفته که محل فعالیت دولت جمهوری اسلامی افغانستان در بیرون به زودی اعلام خواهد شد. آنها مدعی شده که قوه سه گانه دولت – اجراییه، قضاییه و مقننه در حال فعال شدن است و در جلسات منظم برای از سرگیری فعالیتهایش در افغانستان آمادگی می‌گیرد.
بیانیه همچنین از تشکیل «شورای عالی دولت» برای رهبری امور کشور و هماهنگی میان اعضای حکومت و شورای ملی خبر داده و گفته است که رهبران و چهره‌های سیاسی کشور عضویت این شورا را دارند؛ اما از هیچ شخصی نام برده نشده است.
در بیانیه از کشورهای دوست افغانستان خواسته شده‌است تا روابط و همکاری خود را با جمهوری اسلامی افغانستان حفظ کرده و از «شناسایی طالبان که به گونه غیرقانونی و نامشروع از طریق خشونت، خودکامگی و کفالت از دیگران کشور را اشغال کرده‌اند» خوداری کنند.
آنان از شورای امنیت سازمان ملل متحد، اتحادیه اروپا و کشورهای منطقه خواسته تا بر طالبان و حامیان منطقه‌ای آن گروه فشار وارد کنند تا زمینه برای تامین صلح و ثبات پایدار در افغانستان فراهم شود.
مقام‌های دولت پیشین در این بیانیه از اراکین ارشد حکومت و اعضای شورای ملی خواسته تا گرد هم جمع شده و وظایف اداری و سیاسی شان را به پیش ببرند. گفته نشده است که این گردهمایی‌ها در کجا انجام شود.
همچنین این بیانیه حاکی است که نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان که اکنون در وضعیت سردرگم به سر می‌برند، به وظایف شان فراخوانده شده و به چالش‌های فراروی آنان در آینده نزدیک رسیدگی خواهد شد. با تسلط طالبان، نهادهای امنیتی فروپاشید و تمام تجهیزات جنگی به دست طالبان افتاده‌است.
به همین ترتیب، در بیانیه گفته شده است که تمام سفارت‌خانه ها و قنسولگری‌های افغانستان به گونه عادی به کار شان ادامه خواهند داد.
در نیمه ماه اگوست با فرار غنی از کشور دولت او فروپاشید و طالبان به قدرت رسیدند.
طالبان در حال حاضر یک کابینه سرپرست را تشکیل داده‌اند؛ اما تاکنون هیچ کشوری حاکمیت این گروه را به رسمیت نشناخته‌است.
کمیسیون انتخابات آلمان امروز اعلام کرد، حزب سوسیال دموکرات این کشور با کسب ۲۵.۷ درصد از آراء با اختلاف اندکی در انتخابات پارلمانی پیروز شده است.
به نقل از رسانه‌های خارجی، ائتلاف محافظه‌کاران شامل حزب اتحادیه دموکراتیک مسیحی و اتحادیه سوسیال مسیحی هم با کسب حدود ۲۴.۱ درصد رای در جایگاه دوم قرار گرفتند و حزب سبزها با کسب ۱۴.۳ درصد رای سوم شد.
همچنین حزب دموکراتیک آزاد با کسب ۱۱.۵ درصد رای در جایگاه چهارم قرار گرفت و حزب جایگزین برای آلمان هم با کسب ۱۰.۳ درصد رای پنجم شد.
با توجه به نظرسنجی‌های پس از انتخابات که پیشتر از پیروزی سوسیال دموکرات‌ها حکایت داشتند، حزب سبزها و دموکرات‌های آزاد برای پیوستن به یک ائتلاف سه‌جانبه در کنار دو رقیب بزرگتر و تشکیل دولت اعلام آمادگی کردند.
تشکیل یک دولت ائتلافی چند هفته تا چند ماه زمان می‌برد و انتظار می‌رود مذاکرات دشواری پیش رو باشد.
این انتخابات پایان دوره‌ای برای آلمان است که در آن آنگلا مرکل پس از ۱۶ سال دیگر صدراعظمی را بر عهده ندارد. مرکل تا زمانی که جانشین او رسما اعلام نشود، در مقام خود باقی می‌ماند. انتخابات پارلمانی روز یکشنبه، نقطه تحولی برای آلمان بود، به ویژه اینکه بلوک محافظه‌کاران مرکل بدترین نتایج را از زمان انتخابات ۱۹۴۹ به دست آورد.
با این حال نام صدراعظم بعدی آلمان هنوز مشخص نیست چون اولاف شولتس، نامزد سوسیال دموکرات‌ها و آرمین لاشت، نامزد اتحادیه سوسیال دموکرات هر دو برای تشکیل یک دولت ائتلافی اعلام آمادگی کرده‌اند.
اولاف شولتس ۶۳ ساله چنانچه بتواند دولتی تشکیل دهد، به چهارمین صدراعظم پسا جنگ آلمان از حزب سوسیال دموکرات‌ها تبدیل خواهد شد. او به عنوان وزیر دارایی در کابینه مرکل خدمت کرده و سابقا شهردار هامبورگ بود.
شولتس امروز در جمع حامیانش گفت: دولت جدید آلمان باید از سوی سوسیال دموکرات‌ها و همراهی حزب دموکراتیک آزاد و سبزها تشکیل شود.
وی افزود: با توجه به نتیجه انتخابات این سه حزب قدرت دارند. این یک درخواست آشکار از سوی شهروندان این کشور است. این سه حزب باید دولت بعدی را تشکیل دهند.
دونالد ترامپ در صحبتی متناقض پیش بینی کرد آمریکا در عرض سه سال پایان می‌یابد اما احتمال نامزدی‌اش را برای انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۲۴ که سه سال دیگر است، مطرح کرد.
دونالد ترامپ، رئیس جمهور سابق آمریکا این ادعاهای متناقض را در مصاحبه روز سه شنبه با شان اسپایسر، دبیر مطبوعاتی دولت سابقش و مجری نیوزماکس مطرح کرد. او همچون گذشته مجددا به غلط ادعا کرد انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰ با تقلب همراه بوده است.
ترامپ گفت: “کشور ما در هشت ماه گذشته به طرزی که تا کنون کسی شاهدش نبوده، واقعا دچار انحطاط شده است” و بدون طرح سند و مدرکی پیش بینی کرد که کشورش در آینده نزدیک به پایان می‌رسد.
ترامپ اظهار کرد: شما در حالی که به سمت این انتخابات‌ها در سالهای ۲۰۲۲ و ۲۰۲۴ می‌روید دیگر قرار نیست کشوری برای ما باقی بماند. انتخابات با تقلب همراه بود و تا سه سال بعد دیگر قرار نیست کشوری برای ما باقی بماند، من این را به شما می‌گویم.
اسپایسر در ادامه تلاش کرد به این مصاحبه پایان دهد که احتمالا دلیلش این بوده که نیوزماکس با یک شکایت ۱.۶ میلیارد دلاری از سمت شرکت سیستم‌های رای گیری دومینیون به اتهام دروغگویی عمدی درباره تقلب گسترده در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰ و بدنام کردن این شرکت تخصصی دستگاه‌های رای گیری مواجه است.
اسپایسر همچنین در این مصاحبه از ترامپ پرسید کی ممکن است قصدش برای نامزدی در انتخابات ریاست جمهوری را به طور رسمی اعلام کند. ترامپ از دادن پاسخ مستقیم به این سوال خودداری کرده اما به اسپایسر قول داد که از این تصمیم خرسند خواهد شد و همینطور ادعا کرد که آمریکا حالا یک “مضحکه” است. او اظهار کرد: من فکر می‌کنم شما و خیلی از مردم دیگری که عاشق کشور ما هستند قرار است بسیار خرسند شوید.
برخی کاربران در توئیتر گفتند که ترامپ با این صحبتهایش خودزنی کرده است.
یک کاربر به نام اسکات دوورکین گفت: خنده دار است، ترامپ هشت ماه پیش در کاخ سفید بود بنا براین او تنها خودش را تخریب کرد.
به گزارش هافینگتون پست کاربر دیگری به نام خورخه گوایاردو نوشت: چطور شما کمپین اجرا کرده و از مردم می‌خواهید بیایند و رای بدهند در حالی که همزمان به آنها می‌گویید به عنوان رئیس جمهور نتوانستید از آرای آنها محافظت کنید و انتخابات را از شما دزدیده‌اند؟!
ترامپ همچنین در این مصاحبه با نیوزماکس به افشاگری اخیر یک کتاب نوشته شده توسط دو خبرنگار واشنگتن پست درباره مارک میلی، رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا واکنش نشان داد. ترامپ پذیرفت که از چین به خاطر مسائلی همچون تجارت و همه گیری کروناویروس در زمان ریاست جمهوری‌اش خشمگین بوده اما گفت این ادعا که او حمله به چین را در نظر داشته “خنده دار” است و اینکه اصلا به چنین چیزی فکر کرده باشد را رد کرد. او درباره میلی گفت: من فکر می‌کنم او تنها تلاش دارد خودش را از مناقشه عملیات ناشایسته خروج از افغانستان بیرون بکشد.
ترامپ به باب وودوارد، خبرنگار واشنگتن پست و نویسنده کتاب افشاگر “خطر” درباره میلی حمله کرده و گفت که او و “دارو دسته‌اش” را “افرادی شدیدا بی شرف” می‌داند.
پنتاگون هنوز درباره مناقشه افشاگری این کتاب درباره مارک میلی اظهار نظر نکرده است.
مراسم تنفیذ سیزدهمین دوره‌ی ریاست جمهوری ایران ساعت ۱۰:۳۰ صبح امروز به وقت تهران با حضور رهبر انقلاب اسلامی ایران و جمعی از مسئولان و کارگزاران نظام در حسینیه‌ی امام خمینی (ره) این کشور برگزار و حجت الاسلام و المسلمین سیدابراهیم رئیسی به سِمت «ریاست جمهوری» منصوب شد.
ترهبری ایران در این حکم تنفیذ بر میدان دادن به جوانان، رفع موانع تولید، تقویت پول ملی و توانمندسازی مردم در ایران تاکید نمود.
حضرت آیت الله خامنه‌ای در حکم تنفیذ، حضور پر معنا و عزت‌آفرین مردم در انتخابات و انتخاب شخصیتی مردمی، پرهیزگار و دارای سوابق درخشان مدیریت را نشانه عزم راسخ ملت ایران بر پیمودن مسیر نورانی انقلاب یعنی مسیر عدالت، پیشرفت و آزادی دانستند و با اشاره به آمادگی ایران برای حرکت جهشی در همه عرصه‌ها، بر رفع موانع تولید، تقویت پول ملی، توانمندسازی قشرهای متوسط و پایین جامعه و حرکت پر شتاب به سمت جایگاه شایسته این کشور تأکید کردند.
همزمان با خروج نظامیان آمریکایی و تخلیه کامل پایگاه نظامی بگرام که گفته می شود مهمترین پایگاه غرب در آسیای میانه و جنوب آسیا بود، شدت حملات و تهاجم طالبان در نقاط مختلف افغانستان افزایش بی سابقه ای یافته است.
در این برحه از زمان چند سناریو محتمل به نظر می رسد:
۱-فشار حد اکثری طالبان به دولت مرکزی و گسترش تصرفات و مجبور ساختن دولت به مذاکره و تقسیم قدرت بین حکومت فعلی و طالبان با برگزاری انتخابات با مشارکت طالبان
۲-با توسعه و افزایش قدرت طالبان در مناطق مختلف و به خطر افتادن منافع آمریکا و قدرت های غربی و بازگشت مجدد آنان برای مقابله با گروه های هراس افکن
۳-محاصره مراکز ولایات و شهرها با ایجاد جنگ فرسایشی و سرانجام تسلیم شدن انان و شکست خیزش های مردمی و سقوط مراکز ولسوالی ها و ولایات
۴-قدرت گیری جزایر قدرت و خیزش های مردمی با حمایت خارجی و تقسیم قدرت سیاسی و سر انجام تقسیم افغانستان
حال سناریوی اول تا مذاکره پیش خواهد رفت اما اینکه طالبان از اصول خود عدول نمایند و دستاوردهای ۲۰ ساله را بپذیرند بعید به نظر می رسد زیرا اقدامات اخیر طالبان در قالب بیانیه ها و قوانین وضع شده در مناطق تحت سلطه نشان می دهد که هیچ تغییری در رویکرد های آنان ایجاد نشده است و همان سیاست ارتجاعی خود را ادامه داده است.
سناریوی دوم و سوم هم به دلایل مختلف دور از ذهن به نظر می رسد. و هیچگاه آمریکا مجددا به ایفای نقش نظامی در افغانستان نمی پردازد و بیشتر تلاش در اجرای نقش مستشاری و امنیتی دارد. از طرفی تقابل و جنگ جدید در دراز مدت چندان که باید نه در توان اکمال کنندگان طالبان و نه در تدافع طولانی خیزش هاست.
اما سناریوی چهارم بیشتر ین هم خوانی را می تواند با سیاستهای ایالات متحده و برخی قدرتهای ذی نفع منطقه ای دارد. که در این حالت در کوتاه مدت شاهد جنگ داخلی و تقسیم و تجزیه افغانستان خواهیم بود.
داکتر محسن خاوری حکمت
خانم اکبری در این مورد گفت: «در انتخابات شورای شهر کراوا ۲۷۰ تن از احزاب مختلف کاندید شده بودند و من توانستم به شورا بعنوان عضو جانشین راه پیدا کنم.»
نکته جالب توجه اینجاست که خانم اکبری جوانترین برنده انتخابات شورای شهر کراوا در فنلاند نیز هست.
وی که دانشجوی رشته رسانه است، تا کنون فعالیتهای زیادی در تلویزیون ملی فنلاند به انجام رسانده است.
فرشته اکبری همچنین در سالهای اخیر فعالیتهای داوطلبانه مردمی نیز انجام داده است و حالا با وارد شدن به شورای شهر به نظر می‌رسد بتواند قدمهای بلندتری برای فعالیتهایش بردارد.
تظاهرات علیه تعیین محمدداوود لغمانی به عنوان والی فاریاب وارد نهمین روز خود شد. در نهمین روز تظاهرات، معترضان برای برگزاری انتخابات به هدف گزینش والی آماده‌گی می‌گیرند.
عنایت‌الله بابر فرهمند، معاون اول شورای عالی مصالحه ملی، روز یکشنبه، دوم جوزا، از آماده‌گی معترضان برای برگزاری انتخابات با هدف گزینش والی خبر داده است.
به گفته فرهمند، بر اساس فیصله شورای عالی مردم فاریاب، نمایندگان ولسوالی‌ها، نواحی، جامعه‌مدنی، علما، زنان، احزاب، جوانان، دانشگاهیان، معارف و اعضای شورای‌ولایتی مجموعاً چهار تن را به عنوان کاندیداهای ولایت فاریاب انتخاب و جهت منظوری به ریاست جمهوری پیشنهاد می‌کنند.
از نُه روز به این سو تظاهرات در مخالفت با معرفی والی جدید فاریاب در شهر میمنه جریان دارد. این اعتراضات پس از اعلام برنامه معرفی محمدداوود لغمانی که در سوم ثور به این سمت گماشته شد، شکل گرفت. پیش از آن نیز تظاهراتی در دست‌کم چهار ولایت شمال و شمالشرقی کشور برگزار شده بود.
قرار بود محمدداوود لغمانی در ۲۵ ماه ثور معرفی شود، اما با دو روز تأخیر در لوای اول قول اردوی ۲۰۹ شاهین در شهر میمنه به کارش آغاز کرد.
معترضان باری مانع نشست هواپیمای حامل لغمانی در ۲۵ ثور شده بودند.
شعارهایی مثل اعلام دولت فدرالی نیز از سوی معترضان سر داده شده است. برخی از تصاویر نشر شده در جریان روزهای گذشته نشان می‌دهد که معترضان سلاح نیز برداشته و در مواردی پرچمی را زیر نام «ترکستان» حمل کرده‌اند.
چند هفته پیش والی قبلی ولایت فاریاب نقیب الله فایق پس از چند سال از مقامش به‌عنوان والی فاریاب برکنار و به‌جای او داوود لغمانی به‌عنوان والی تازه این ولایت، به این مقام معرفی شد. در همان روزهایی که آقای فایق در حال ترک وظیفه و آمادگی برای آغاز کار در مجلس سنای افغانستان بود، زمزمه‌هایی از مخالفت مردمی در فاریاب به گوش می‌رسید که به این تغییرات اعتراض داشتند. در روز خداحافظی والی سابق، تعداد زیادی از مردم در مرکز ولایت جمع شده و برای آقای فایق ابراز احساسات کردند. کم‌کم مخالفت‌ها با تعیین والی جدید آغاز گشت. تظاهرات مردم هرروز گسترده‌تر شده و در مواردی صدها فرد مسلح مخالفت خود را با تعیین والی جدید با شرکت در گردهمایی‌ای ابراز کردند.
ظاهراً تظاهرات کاملاً خودجوش و مردمی است. اما نباید فراموش کرد که ولایت فاریاب و جوزجان به‌طور سنتی از ولایت‌هایی است که جنبش ملی افغانستان به رهبری مارشال دوستم در آن نفوذ زیادی داشته و به‌نوعی این مناطق حوزه تحت سیطره این مارشال کشور محسوب می‌شود. ازاین‌رو این جنبش باوجودی به‌طور رسمی به نقش خود درراه اندازی این تظاهرات در فاریاب اشاره‌ای ندارد، اما حمایت این حزب از این حرکت و نام بردن از آن به‌عنوان حق مشروع مردم آشکار است. البته که تقریباً واضح است که اصل هماهنگی و تحریک مردم برای تظاهرات هم از سوی جنبش ملی طراحی و اجراشده است، چون نقیب الله فایق از نزدیکان مارشال دوستم به شمار می‌رود. اما سخنگویان جنبش و شخص دوستم، به خاطر هزینه‌های احتمالی سیاسی آن، هیچگاه به این نقش اشاره‌ای نخواهند کرد و این گردهمایی و اعتراض کماکان از آدرس مردم انجام خواهد شد.
اما دولت مرکزی تا هنوز از این تصمیم خود کوتاه نیامده است. داوود لغمانی چندی قبل با حمایت ارتش و در پایگاه نظامی به‌عنوان والی جدید فاریاب معرفی شد. تا هنوز او به ساختمان ولایت فاریاب منتقل نشده است و اوضاع در این شهر همچنان متشنج است. حضور صدها نفر مسلح در شهر احتمال هرگونه برخوردی را در پی خواهد داشت. ازاین‌رو اگر این مشکل به از طریق مذاکره و گفتگوهای سیاسی حل نشود، بعید است که آغاز کار داوود لغمانی به‌عنوان والی فاریاب به‌راحتی انجام پذیرد.
فراز و نشیب‌های زندگی سیاسی دوستم در دوران پسا طالبان
مارشال دوستم هم در دوران کرزی و هم در دوران غنی روابط شکننده و اغلب پرتنشی با حلقه قدرت در ارگ داشته است. ارگ نشینان به‌هیچ‌عنوان تحمل وجود فرماندهان و افرادی که پایگاه وسیع مردمی و درعین‌حال پتانسیل مخالفت و مقاومت علیه دولت را داشته باشند، نخواهد داشت. البته این رویکرد درستی است و باید چنین سیاستی از سوی هر دولت مرکزی پیگیری شده و جزیره‌های قدرت برچیده شوند. اما تا هنوز به نظر می‌رسد دولت مرکزی در اجرای این سیاست صادق نبوده و حداقل، تاکنون نتوانسته است اعتماد مردم را به خود جلب کند. مردم شمال کشور به طور عموم نسبت به سیاستهای دولت مرکزی نظر مساعدی ندارند.
در دوران کرزی تلاش شد تا با حمایت از نام اکبر بای علیه دوستم و ایجاد درگیری بین این دو نفر، دوستم به حاشیه رانده شود. اما این غایله با حمایت حداکثری مردم از دوستم و اقبال کم مردم ازبک به اکبر بای؛ به‌زودی خاتمه یافت. اگرچند دوستم در این مورد دچار مشکلاتی شد، اما به‌زودی غایله فرونشست و بنا به بدبینی‌ای که از سوی فرماندهان جهادی به کرزی وجود داشت، آنها هم در این مورد با کرزی همکاری لازم را نکردند.
غنی در انتخابات به طور غیر قابل انتظاری دوستم رابه عنوان معاون اول خود برگزید. انتخاب دوستم به‌عنوان معاون اول توسط اشرف غنی، بسیار هوشیارانه و مؤثر بود. آقای غنی می‌دانست که توانایی جمع‌کردن رأی از مناطق پشتون نشین را نخواهد داشت. ازاین‌رو او به‌ناچار به دوستم روی آورد. این انتخاب، واکنش منفی بسیاری را در میان پشتون‌ها به دنبال داشت. اما غنی روی رأی طرفداران دوستم حساب ویژه‌ای بازکرده بود و اتفاقاً تیر آقای غنی به هدف هم خورد. نفوذ دوستم در میان ازبک‌ها رأی بسیاری را برای غنی به ارمغان آورد. اما این انتخاب، انتقادات بسیاری را در میان مردم پشتون به وجود آورد. مشخص بود که آقای غنی از معاونت آقای دوستم معذب است و چشم دیدن معاون اول خود را ندارد. دوستم در زمان معاونت خود عملا در میدان جنگ حضور داشت و بانفوذ طالبان و داعش در شمال کشور مقابله می‌کرد. این موضوع خود فشار زیادی را بر غنی و طرفدارانش وارد می‌کرد. ازنظر قانونی غنی نمی‌توانست معاونش را عزل کند؛ ازاین‌رو، غنی به دنبال فرصتی می‌گشت تا به‌طور خودکار این اتفاق روی دهد. طولی نکشید که این فرصت بسیار استثنایی برای اشرف غنی به وجود آمد. احمد ایشچی مدعی ربوده شدن توسط دوستم و آزار و اذیت جنسی از سوی او شد. رویدادی که بازتاب وسیعی در کشور و جهان داشت.
رسوایی ایشچی ضربه بزرگی به آبروی دوستم زد. تا آنجا که او نتوانست باوجودی که معاون اول رئیس‌جمهور هم بود، این قضیه را به‌راحتی جمع کند. دوستم ناچار شد به تبعید خودخواسته به ترکیه برود. ستاره اقبال دوستم رو به افول بود. با حمایت کشورهای جهان و خصوصاً اتحادیه اروپا از حکومت مرکزی در بررسی این پرونده، عملا دوستم در وضعیت بدی قرارگرفته بود. اما بازهم ناتوانی آقای غنی در به سرانجام رسانیدن این پرونده و از همه مهم‌تر، نبود الترناتیو مناسب برای دوستم در جامعه ازبک‌تباران، و وجود بی‌اعتمادی به حکومت مرکزی، باعث شد که اشرف غنی این فرصت ارزشمند را برای حذف دوستم از صحنه سیاست کشور از دست بدهد. اما بازهم، این قضیه برای مدتی دوستم را به‌کلی به حاشیه راند و چه‌بسا که احتمال حذف همیشگی او صحنه سیاسی کشور وجود داشت. در دوره نخست ریاست جمهوری غنی، معاون اول ریاست جمهوری عملا خلع و در تبعید به سر می‌برد.
اما طولی نکشید که ورق برگشت. این بار دولت مرکزی با اشتباه تاریخی و نمایش توحش خود در دستگیری یکی از فرماندهان دوستم به نام نظام‌الدین قیصاری، تمام مردم افغانستان و به‌خصوص جامعه ازبک‌ها را تکان داد. سربازان ویژه ارتش ملی با استفاده از خشونت بی‌مورد و بی‌احترامی به افراد دستگیرشده، موجی از واکنش را در میان مردم افغانستان و به‌خصوص ازبک‌ها به وجود آورد. گویا این موضوع باعث شد که آنها بیشتر به دولت مرکزی ظنین شده و جای خالی دوستم را بیشتر از پیش حس کنند. طولی نکشید که این ماجرا به اعتراضات گسترده در شمال کشور منجر شده و به‌زودی درخواست‌های مردم به‌سوی برگشت دوستم به کشور سوق پیدا کند. این حرکت ناشیانه آقای غنی، بهترین فرصت برای دوستم بود و او این بار به‌عنوان ناجی و قهرمان مردم شمال کشور وارد کشور شد. این اشتباه تاریخی غنی، تمامی تلاش‌های او را برای حذف همیشگی دوستم از صحنه سیاسی کشور ناکام کرد.
در دوره دوم انتخابات دوستم تمام‌قد از عبدالله حمایت کرد. ژنرال دوستم عنوان سومین مارشال در کل تاریخ کشور را باوجود اکراه غنی از امضای آن به دست آورد. این موضوع جایگاه اجتماعی دوستم را بیش‌ازپیش در میان مردم استحکام بخشید.
در این اواخر اشرف غنی تلاش کرد تا با انتصاب باتور دوستم به‌عنوان یکی از اعضای هیئت صلح افغانستان در دوحه و انتصاب راحله دوستم، در مجلس سنا، روابط خود با مارشال را بهبود بخشد. اما گویا این تلاش‌ها تاکنون نتیجه‌ای دلخواه برای حکومت غنی نداشته و نتوانسته دیوار بلند بی‌اعتمادی دوستم به غنی را فروریزد. بعید به نظر می‌رسد که این دو چهره سیاسی کشور دوباره در کنار هم قرار گیرند.
اما این نکته را نباید فراموش کرد که موقعیت دوستم و غنی ازهرجهت با سالهای گذشته تفاوت زیادی کرده است. دوستم در حال حاضر قدرتمند‌تر از گذشته و غنی در بدترین موقعیت سیاسی در سالهای اخیر قرار دارد. بعید است که کشورهای غربی در این جنجال جانب غنی را بگیرند. آنها دوست ندارند تا در این زمینه دخالت کنند. از سوی دیگر می‌توان به حمایت ترکیه و ازبکستان به خاطر تعلقات تاریخی و تباری با دوستم و هوادارانش حساب کرد.
جنجال اخیر در فاریاب هم برای غنی و هم برای دوستم، مسئله بسیار حساسی است. هردو طرف تلاش بسیاری خواهند کرد تا این قضیه را به نفع خود ختم کنند. دوستم مردم را دارد و اشرف غنی، قدرت و صلاحیت قانونی برای انتصاب افراد موردنظر خود به‌عنوان والی. اگر غنی نتواند والی موردنظر خود را در فاریاب جابجا کند، پرستیژ او به‌عنوان رئیس‌جمهور کشور زیر سؤال رفته و موقعیت سیاسی‌اش ضعیف‌تر از گذشته خواهد شد. از سوی دیگر، این رویداد به‌عنوان یک الگو در سراسر کشور مورد پیروی قرار خواهد گرفت. در طرف مقابل، اگر مردم موفق شوند تا از آغاز کار والی جدید جلوگیری کنند، آقای دوستم بیشتر تثبیت موقعیت خواهد کرد. اما اگر قضیه برعکس شود، دوستم در ولایت‌هایی که به‌طور سنتی از نفوذ بسیار برخوردار است، آسیب‌پذیر خواهد شد. هر چه باشد، نتیجه این دوئل برای دوستم و غنی بسیار مهم و حیاتی خواهد بود. تا اینجای کار، به نظر می‌رسد که هیچ کدام از طرفین در این مورد کوتاه نخواهند آمد.
ازاین‌رو این جدال غنی و دوستم؛ تاثیر بسیاری در معادلات قدرت در شمال کشور خواهد داشت.
رییس‌جمهور غنی، حضور جنگ‌جویان طالب در مناطق مختلف افغانستان را می‌پذیرد؛ اما می‌گوید که این گروه، جغرافیایی را در تسلط خود ندارد.
آقای غنی، به تازگی در گفت‌وگو با شبکه‌ی (PBSO) گفته است: «طالبان حمله‌ی تهاجمی نمی‌کنند؛ بلکه حملات شان بیشتر پراکنده است. طالبان یک گروه شکننده است که هیچ جغرافیایی را در تسلط خود ندارد. ارغنداب تنها یک ولسوالی بود که آنها برای گرفتن آن تلاش داشتند؛ اما موفق نشدند. در حال حاضر مردم نسبت به طالبان حس نفرت دارند.»
رییس‌جمهور، همچنان در پاسخ به این پرسش که احتمال افزایش خشونت‌ها پس از خروج نیروهای امریکایی و ناتو از افغانستان وجود دارد و یا خیر، گفته است: «این قابل درک می‌باشد که شرایط جنگی نگران‌کننده است، ما آماده ایم و این آمادگی، از ماه‌ها پیش جریان داشت.»
او همچنان گفته است که با خروج نیروهای امریکایی و ناتو از افغانستان، دیگر هیچ بهانه‌ای برای ادامه‌ی جنگ از سوی گروه طالبان باقی نمانده است.
آقای غنی، با اشاره به این که کشورهای منطقه از تصمیم خروج ایالات متحده و ناتو از افغانستان، استقبال کرده اند، گفته است که در حال حاضر، نیاز است تا کشورهای منطقه و افغانستان، روی یک راهبرد امنیتی جمعی با یک‌دیگر کار کنند.
او همچنان بار دیگر به انتخاب رهبری حکومت توسط برگزاری انتخابات تأکید کرده و گفته است: «بحث سیاسی کلیدی این است که طالبان، نظام سیاسی آینده‌ی افغانستان را به اساس انتخابات بپذیرند. سایر موارد مورد بحث است؛ اما اگر ضمانت برای انتخابات که یک گزینه‌ی بنیادی است وجود نداشته باشد، تمام دست‌آوردهای ۲۰ سال گذشته به ویژه حقوق زنان، اقلیت‌ها و جوانان با خطر مواجه خواهد شد.»
روند خروج سربازان امریکایی و ناتو از افغانستان، در اول می آغاز شد و قرار است تا یازدهم سپتمبر تکمیل شود.
پیش از این، کارشناسان سیاسی و نظامی افغانستان و خارجی، نسبت به عواقب خروج عجولانه‌ی سربازان امریکایی و ناتو، هشدار داده بودند؛ اما رییس‌جمهور غنی، بارها گفته است که نیروهای دفاعی و امنیتی افغانستان، توانایی دفاع از خاک و شهروندان این کشور را دارند.
پورتال اطلاعاتی “آکسیوس” به نقل از منابع می‌نویسد دونالد ترامپ، رئیس جمهور پیشین ایالات متحده امریکا پس از شکست در انتخابات ریاست جمهوری در نوامبر سال گذشته، قصد داشت در زمان محدود همه سربازان امریکایی را از آفریقا، افغانستان، آلمان، عراق و سوریه به خانه بازگرداند.
در ادامه این نوشته آمده است، در 9 نوامبر سال گذشته، یکی از نزدیک‌ترین دستیاران رئیس جمهور امریکا، جان مک آنتی، که در همان روز با تصدی پست مشاوریت ارشد در وزارت دفاع موافقت کرده بود، در یادداشتی به داگلاس مک گرگور، دگروال متقاعد ارتش امریکا روی چند موارد که ترامپ می‌خواهد انجام دهد، اشاره کرده بود.
در این یادداشت روی چهار موارد تاکید شده بود، که شامل: “خروج نیروهای امریکایی از افغانستان، عراق و سوریه، و خروج کامل نیروهای امریکایی آلمان و آفریقا” بود.
این پورتال تاکید دارد که داگلاس مک گرگور، شوکه شده بود و به مک آنتی گفت که شک دارد که پنتاگون بتواند تا قبل از برگزاری مراسم تحلیف جو بایدن، این همه موارد تکمیل کند.
یکی از مشاور ترامپ گفته بود: “پس هر قدر می‌توانید بیرون کنید”.
این در حالی‌ست روند خروج نیروهای خارجی از افغانستان در اول می رسما آغاز شده است. طبق برنامه‌ی امریکا و ناتو، قرار است تمامی نیروهای خارجی تا 11 سپتامبر سال جاری از افغانستان خارج شوند.
رییس جمهوری در گفتگوی اختصاصی با مجله اشپیگل آلمان گفته‌است: «من می‌دانم که تنها یک گلوله از مرگ فاصله دارم. سوء قصدهای زیادی علیه جان من شده‌است؛ اما افغانستان ویتنام جنوبی نیست و من در پی کودتا به قدرت نرسیده‌ام. من از طرف مردم انتخاب شده‌ام. هرگز محافظ امریکایی نداشته‌ام یا تانک امریکایی از من محافظت نکرده‌است. من پیش از آن‌که رئیس جمهوری شوم، ۲۸ سال در خارج زندگی کردم و کار موفقی داشتم؛ اما راضی نبودم. هیچ قدرتی در جهان نمی‌تواند مرا وادار کند که سوار هواپیما شوم و این کشور را ترک کنم. این کشور من است و دوست‌اش دارم و حاضرم برای دفاع از آن بمیرم.»
رئیس جمهور با اشاره به توانایی نیروهای امنیتی در نبود نیروهای خارجی در دفاع از کشور گفته است: «تا ابد (توان مقاومت داریم). من یکی از کارهایی که انجام دادم آماده کردن نیروهای ما برای این شرایط بود. ما قبلا توانستیم در برابر اولین موج حملات در ماه مه موثرانه مقاومت کنیم. ما مقاوم هستیم. در این مورد هم بنویسید. مسئله اساسی این بود که آیا امریکایی‌ها می‌مانند یا می‌روند. این ابهام دو سال طول کشید. اکنون شفافیت وجود دارد و فصل جدیدی دارد باز می‌شود و قوانین جدید بازی مطرح می‌شود.»
آقای غنی با اشاره به نقش پاکستان در ادامه خشونت‌ها در کشور افزوده است: «دیروز مهمانی از پاکستان داشتم که جنرال قمر باجوه؛ رئیس ستاد ارتش این کشور بود. او به من اطمینان داد که بازگشت امارت یا دیکتاتوری طالبان به نفع هیچ‌کس در منطقه به ویژه پاکستان نیست. او گفت که برخی از مقام‌های پایین‌رتبه ارتش پاکستان همچنان در موارد معین نظر مخالف دارند. مسئله به اراده سیاسی برمی‌گردد.»
غنی تاکید کرده است که روند صلح افغانستان به تصمیم‌گیری منطقه‌ای نیاز دارد و لحظه حساس تصمیم‌گیری فرارسیده است. «مهمترین چیز همراه کردن پاکستان است. نقش امریکا اکنون کوچک شده است. سوال جنگ یا صلح اکنون به پاکستان ارتباط دارد.»
اشرف غنی همچنین از جامعه جهانی و اروپا خواستار تشویق پاکستان به تصمیم‌گیری‌های مهم در زمینه صلح افغانستان شده است.
به گفته او، پیام‌ها و مشوق‌های روشن آلمان به پاکستان می‌تواند به بهبود اوضاع کمک کند و اگر پاکستان در تامین امنیت افغانستان اقدام‌های موثر انجام ندهد، تحریم می‌شود.
آقای غنی درباره خطرهایی که ممکن است از بازگشت طالبان متوجه زنان کشورش شود هم گفته است: «من اطمینان می‌دهم که زنان دیگر هرگز دست از حقوق خود برنخواهند داشت و به مشاوران خارجی هم نیاز ندارند که نماینده آنها باشند. ۳۰ درصد دولت زن هستند. ۵۸ درصد مقام‌های دولتی جوان، آموزش‌دیده و زیر سن ۴۰ سال هستند. ارتش ما داوطلب است. جامعه افغانستان در درون خود به گفتمان پویا رسیده است و تصمیم‌گیری مستقلانه انجام می‌دهد. من فکر می‌کنم این آگاهی اجتماعی غیرقابل بازگشت است.»
این در حالی است که روند گفتگوهای صلح میان نمایندگان دولت و گروه طالبان از مدت‌ها به این‌سو متوقف شده‌بود و گفته می‌شود که به تازگی از سر گرفته شده است.
قرار بود نشست صلح استانبول نیز پس از عید فطر در ترکیه برای ده روز برگزار شود، اما هنوز زمان دقیق برگزاری این نشست مشخص نشده است.
محمد سرور دانش، معاون دوم ریاست جمهوری می‌گوید طرف‌های داخلی و منطقه‌یی دخیل در روند صلح باید در محور طرح صلح حکومت متحد شوند و طالبان را به پذیرفتن صلح وادار بسازند.
آقای دانش امروز (دوشنبه، سیزدهم ثور) در مراسم گرامی‌داشت از روز جهانی آزادی بیان در کابل گفت حکومت افغانستان در طرح صلح، ایجاد حکومت مشارکتی را مطرح کرده است؛ حکومتی که به باور او، ساختار سیاسی و قانون اساسی موجود در آن حفظ می‌شود و قدرت سیاسی بر اساس ارادۀ مردم به زعیم دیگری منتقل می‌شود.
آقای دانش افزود در این طرح صلح رییس‌جمهور غنی هیچ اصراری به تکمیل دورۀ حکومتش ندارد و انتخابات عمومی و ارزش‌های شهروندی اصل قرار گرفته است. در حالی که به سخن او، طالبان به ارادۀ مردم پایبند نیستند و از اشتراک در انتخابات می‌ترسند.
معاون دوم ریاست جمهوری با اشاره به دوام خشونت‌ها از سوی طالبان افزود پس از خروج نیروهای خارجی این گروه هیچ بهانۀ مشروعی برای ادامۀ جنگ نخواهند داشت. اما به باور او، طالبان به دنبال کسب قدرت هستند و می‌خواهند یک نظام تک‌صدایی را در کشور حاکم بسازند.
آقای دانش همچنان خاطرنشان ساخت طالبان با دوام خشونت به ویژۀ کشتار خبرنگاران و فعالان مدنی بیشتر از پیش خود را رسواتر می‌سازند.
این در حالی است که تا کمتر از پنج ماه دیگری قرار است نیروهای خارجی افغانستان را ترک کنند. در این گیرودار چشم‌انداز صلح نیز به دلیل عدم تمایل طالبان برای اشتراک در نشست‌های صلح تیره و تار به نظر می‌رسد.
در اعلامیه کمیسیون انتخابات آمده است این موضوع را عبدالله الدرداری، رییس برنامه انکشافی سازمان ملل در دیدار با رهبری این کمیسیون مطرح کرده است.
به نقل از اعلامیه، آقای الدرداری اطمینان داده است این متخصصان و مشاوران انتخاباتی به‌زودی کارشان را در کمیسیون انتخابات آغاز می‌کنند.
رییس برنامه انکشافی سازمان ملل گفته است این متخصصان و مشاوران از بهترین کادرهای انتخاباتی جهانی اند.
در همین حال، اورنگ زیب رییس کمیسیون مستقل انتخابات از همکاری‌ها و حمایت‌های سازمان ملل در انتخابات‌های گذشته قدردانی کرده و خواهان همکاری‌های سالم و مفید جامعه جهانی در فرایندهای مختلف انتخابات شده است.
طبق اعلامیه، رهبری کمیسیون انتخابات پالیسی تازه اصلاحات انتخاباتی را به رییس برنامه انکشافی سازمان ملل سپرده است. دو طرف بر اجرایی‌شدن این پالیسی تعهد همکاری داده‌اند.
رئیس جمهور غنی قصد دارد در آستانه کنفرانس بین‌المللی استانبول که با هدف پیشبرد مذاکرات صلح میان دولت مرکزی و نیروهای طالبان برگزار خواهد شد، از یک «نقشه راه صلح» رونمایی کند.
تصمیم برای پیشنهاد یک «نقشه راه صلح» پس از آن گرفته شد که ایالات متحده در طرح خود که از حمایت روسیه و دیگر کشورهای درگیر در تحولات افغانستان نیز برخوردار است، موضوع تشکیل یک دولت موقت با حضور نیروهای طالبان را برای گذار از وضعیت کنونی و رسیدن به صلح پایدار در این کشور مطرح کرد.
طرح صلح آمریکا مخالفت آقای غنی را در پی داشت؛ رئیس جمهور غنی اعلام کرد هر دولتی در افغانستان تنها باید از مسیر انتخابات و با رای مردم بر سر کار آید.
آقای غنی در چهارچوب «نقشه راه صلح» قصد دارد طرحی سه مرحله‌ای را در جریان کنفرانس بین‌المللی استانبول به همگان معرفی کند.
این کنفرانس در اواخر ماه جاری میلادی با حمایت سازمان ملل و حضور نمایندگان آمریکا و روسیه و دیگر بازیگران منطقه‌ای برگزار خواهد شد اما زمان دقیق آن هنوز تعیین نشده است.
موضوع «نقشه راه صلح» درحالی مطرح است که ایالات متحده فاصله چندانی با مهلت از پیش تعیین شده برای تخلیه نیروهایش از افغانستان ندارد.
بر اساس توافق سال گذشته نماینده دولت ترامپ و طالبان، آمریکا باید تا قبل از اول مه ۲۰۲۱ میلادی همه نیروهایش را از افغانستان خارج کند؛ اقدامی که جو بایدن عمل به آن را دشوار می‌داند.
در چهارچوب این طرح، آقای غنی پیشنهاد داده است ابتدا دو طرف به یک توافق سیاسی دست یابند و بر اساس آن اعلام آتش‌بس کنند؛ آتش‌بسی که نهادهای بین‌المللی ناظر اجرای آن باشند.
گام دوم برگزاری انتخابات زودهنگام ریاست جمهوری در افغانستان است که اعضای طالبان نیز می‌توانند برای تشکیل «دولت صلح» در آن شرکت کنند.
به باور اشرف غنی، عملی کردن «نقشه راه صلح» باعث اجرای برنامه‌های توسعه در سراسر کشور خواهد شد و به این ترتیب زمینه برای برداشتن گام سوم یعنی بازبینی در قانون اساسی افغانستان فراهم می‌شود.
بنا بر اعلام منابع آگاه، او تا کنون «نقشه راه صلح» خود را با چند تن از دیپلمات‌های بین‌المللی در میان گذاشته است.
تلاش برای رسیدن به راه حلی برای برقراری صلح در کشور جنگ‌زده افغانستان در حالی ادامه دارد که خشونت‌ها در افغانستان نیز رو به افزایش است و هفته گذشته دولت مرکزی مجبور شد دست‌کم در دو منطقه در ولایت قندهار با نیروهای طالبان درگیر شود.
محمد سرور دانش، معاون دوم ریاست جمهوری برگزاری انتخابات و حفظ قانون اساسی کشور را از عناصر کلیدی نقشۀ راه حکومت برای صلح می‌خواند.
آقای دانش امروز (یکشنبه، پانزدهم حمل) در مراسم معرفی دادستان کل کشور، گفت حکومت افغانستان می‌خواهد که روند جاری گفت‌وگوهای صلح به برقراری صلح عادلانه و پایدار در کشور منجر شود.
آقای دانش افزود در صورتی که صلح عادلانه و پایدار به میان نیاید، جنگ تازه‌یی در کشور آغاز می‌شود که خشونت‌های بیشتری را به همراه خواهد داشت. از این‌رو، آقای دانش خاطرنشان می‌سازد که حکومت نقشۀ راهی را برای برقراری صلح عادلانه و پایدار در کشور روی دست گرفته است. به بیان آقای دانش، حفظ قانون اساسی از موارد کلیدی نقشۀ راه حکومت برای صلح به شمار می‌رود.
او اظهار داشت اصل حفظ قانون اساسی به هدف جلوگیری از انقطاع قانون و فروپاشی سیاسی در این نقشۀ راه گنجانیده شده است. به بیان او، فروپاشی نظام‌های مبتنی بر قانون اساسی در گذشته‌ها زیان‌بار بوده و در شرایط کنونی نیز پیامدهای مناسبی دربر نخواهد داشت.
معاون دوم ریاست جمهوری یادآوری کرد تعدیل قانون اساسی با راهکاری که در این قانون پیش‌بینی شده است، در روند صلح امکان‌پذیر خواهد بود. آقای دانش اضافه می‌کند که برگزاری انتخابات و شکل‌گیری نظام مبتنی بر آرای مردم، دومین اصل کلیدی در نقشۀ راه حکومت برای صلح است. به بیان او، حکومت حاضر است انتخابات را زیر نظر جامعۀ جهانی برگزار کند.
گفتنی است که این نقشۀ راه از سوی رییس‌جمهور غنی در مخالفت با طرح پیشنهادی وزارت خارجۀ امریکا مبنی بر ایجاد حکومت مشارکتی موقت تهیه شده است. این طرح قرار است در کمتر از دو هفتۀ دیگری از سوی آقای غنی در نشست استانبول، مطرح شود.