برچسب: امیرعباس حیدری

آقای حیدری در این دیدارها خطاب به ورزشکاران این رشته گفت: “سخت تلاش و تمرین کنید و برای خوشحالی مردم در مسابقه های بین المللی مبارزه کنید.”

او اما تاکید می کرد که در مسابقه ها باید اخلاق را مد نظر بگیرند چون مهمترین مولفه در ورزش اخلاق نیکو است. ورزشکاری که اخلاق نداشته باشد، مدال های او بی ارزش است.

معاون فدراسیون نیوفول کانتاکت همچنین ورزشکاران کلپ های شهر کابل را توصیه به حفظ ایمنی خودشان کرد و گفت که تمرین ها و مبارزات شان باید به گونه ای باشد که ضریب آسیب ورزشکاران را پایین بیاورد.

گفتنی است که 10 کلپ ورزشی نیوفول کانتاکت در شهر کابل زیر مجموعه این فدراسیون است و توسط استادان این فدراسیون تمرین می کنند.

فدراسیون نیوفول کنتاکت در نظر دارد در ماه آینده برای گزینش ورزشکاران برای مسابقه های بین المللی مسابقه هایی را در شهر کابل و ولایت های کشور راه اندازی کند.

فدراسیون نیوفول کانتاکت در ولایت های کابل، غزنی، هرات، بلخ، بامیان، سمنگان، بدخشان، دایکندی و میدان وردک ورزشکار دارد.

دولت پاکستان طی یک و نیم دهۀ اخیر بارها بعد از به وجود آمدن تنش های سیاسی، گذرگاه تورخم را مسدود کرده است و خواسته از آن به عنوان یک اهرم فشار علیه افغانستان استفاده کند. هر چند در برخی از موارد به شهروندان کشور فشارهای وارد می شود، اما کشور پاکستان نیز مصون نمانده و ضررهای را دیده است.

دولت پاکستان در اخرین مورد، هفته پیش بعد از حمله انتحاری بر یک زیارتگاه در ایالت سند، گذرگاه تورخم را بر روی مسافران و تاجران بست و تاکنون نیز بسته است. جانب پاکستان بر این باور است که با مسدود سازی این گذرگاه می تواند بر دولت و ملت افغانستان فشار وارد کند.

درست است که مهاجرت ها طی سال های گذشته باعث خلق شدن تعامل های فرهنگی بین دو کشور شده و مسدود سازی تورخم  می تواند چالش هایی را برای شهروندانی که دو طرف مرز خانه و زندگی دارند، ایجاد کند اما این نکته از چشم دید دولت پاکستان دور مانده که زیان های تجاری بیشتر متوجه آنان می شود.

تاجران کشور بعد از مسدود سازی تورخم در تابستان سال جاری که باعث خراب شدن هزاران کیلوگرام مواد خوراکی شد، مسیر تجارتشان را به سمت آسیای میانه، هند و چابهار ایران تغییر دادند.

چنانچه مسئولان اتاق تجارت و صنایع افغانستان گفته است میزان تجارت با پاکستان از سه میلیارد دالر در سال به 1.6 میلیارد کاهش یافته و در قبال تجارت با کشور ایران تا دو میلیارد دالر افزایش یافته است. به گفتۀ مقام های اتاق تجارت، این رقم -تبادله های تجاری با ایران- طی 15 سال گذشته بی سابقه است.

مقام‌های حکومت افغانستان و هند نیز در حاشیۀ “ششمین اجلاس قلب آسیا در مورد افغانستان”، برای ایجاد یک دهلیز حمل و نقل هوایی میان این دو کشور به توافق رسیده اند. ریاست جمهوری در آن زمان گفته بود که “توافق ایجاد دهلیز هوایی برای کارگوهای تجارتی دو کشور که به زودی عملاً آغاز خواهد شد، دو طرف را قادر می‌سازد که به تولیدات و خدمات یکدیگر دسترسی پیدا کنند.”

بازرگانان کشور به این باور اند که ایجاد راه‌های مواصلات منطقه‌یی نیز باعث شده است که روابط تجاری افغانستان در سطح منطقه گسترش پیدا کند.

به گفتۀ صیام پسرلی سخنگوی اتاق تجارت، پیش از این، افغانستان با هند تنها از طریق بندر واگه صادارات داشت و پاکستان نیز مانع این تجارت می شود. که اکنون با ایجاد بندر چابهار، راه آهن آقینه و خط آهن لاجور مشکل حل شده و نقش مهمی در ایجاد این روابط تجارتی منطقه‌یی دارد.

از سوی دیگر خلق چالش‎های تجاری کشور پاکستان، چندی پیش باعث شد که مسئولان نخستین نمایشگاه تخصصی ـ بین المللی در کابل گشایش کنند. در این نمایشگاه 120 شرکت از کشورهای ایران، آلمان، جاپان، امارات متحده عربی، ایالات متحده امریکا و ترکیه با هدف معرفی تولیدات و به دست گرفتن بخشی از بازارهای کشور، اشتراک کرده بودند.

معاون هیئت مدیرۀ اتاق تجارت و صنایع أفغانستان هنگام افتتاح نمایشگاه گفته بود که انتظار می رود با برگزاری چنین نمایشگاه‎ها، شرکت های معتبر جهانی را برای سرمایه گذاری در کشور ترغیب کند تا وابستگی افغان‎ها به کالاهای وارداتی، کاهش یابد.

همچنین، مسدود سازی گذرگاه تورخم باعث نفرت شهروندان از سیاست های پاکستان نیز شده است و طی روزهای اخیر صدها شهروند در ولایت‎های مختلف کشور –هلمند، ننگرهار، کابل و قندهار- علیه اقدام اخیر کشور پاکستان تظاهرات کردند و خواهان قطع روابط دیپلماتیک با پاکستان شدند.

دولت پاکستان بدون در نظر داشت نفرت شهروندان  و تاجران ؛ بر این باور است که می تواند از گذرگاه تورخم به عنوان آله فشار استفاده سو کند و با افزایش قیمت کالا دولت افغانستان را تحت فشار قرار دهد.

در صورتی که عتیق الله نصرت، رئیس عامل اتاق تجارت گفته که بسته شدن مرز تورخم از سوی پاکستان این بار به بهای مواد خوراکی تاثیر نداشته و سبب کمبود مواد خوراکی و افزایش قیمت آن نشده است و  دلیل این موضوع وارد کردن بیشتر کالاها از راه آسیای میانه و بندر چهابهار ایران بیان کرده است.

پاکستان اگر به این سیاست خصمانه خود ادامه دهد ممکن است منجر به قطع روابط سیاسی و دیپلماتیک با افغانستان شود و با توجه با روابطی که با کشور هند دارد، به زودی در منطقه منزوی خواهد شد.

نویسنده: امیرعباس حیدری

کارشناسان عرصه اقتصاد بر این باور هستند که در 15 سال گذشته دولت توجهی به زیر ساخت ها و کارهایی که کشور به سمت توسعه حرکت دهد، نکرده است و نبود یک استراتیژی بومی نیز مشکل دیگر از نظر کارشناسان است.

امیرعباس حیدری، ماستر اقتصاد و کارشناس اقتصادی به خبرگزاری رها گفت که اگر طی 15 سال گذشته نیمی از کمک ها توسط دولت برای کارهای زیر بنایی به مصرف می رسید، اکنون عواید دولت بیش از چیزی می شد که اکنون داریم حتی ممکن بود که بودجه کشور از این ناحیه تمویل شود.

آقای حیدری از سوی دیگر می گوید که هر چند ما استراتژی بلند مدت و دامنه داری به نام ” استراتژی انکشاف ملی” داریم ولی این استراتیژی بر مبنای کشورهای غربی سنجیده شده و در کشورهای جهان سومی به صورت درست جوابگو نیست.

این کارشناس اقتصادی اضافه کرد که طی یک دهه اخیر حکومت هیچ زمانی مسایل اقتصادی را جدی نگرفت و که متکی بودن به کمک های خارجی و نبود اراده دولت مردان به توسعه زیربناها از علت های اصلی توجه نکردن به مسایل اقتصادی باشد.

او همچنین علاوه کرد که عدم توجه کافی به توسعه سیاسی باعث شد که طی چندین سال گذشته روابط تجاری درستی نیز با کشورهای همسایه پیدا نکنیم که این خود بخشی از توسعه نیافتگی اقتصادی کشور ماست.

به باور این کارشناس اقتصادی، برای طرح یک استراتژی موفق با راهکردهای عملی تطبیقی در کشور پیش از هر کاری نیازمند بررسی روی چگونگی عملکرد جوامع دیگر در این راستا هستیم.

او می گوید که باید استعدادهای جغرافیایی و شهروندان شناسایی شود و بر اساس آن استراتیژی ساخته شود تا انچه که صورت می گیرد، به صورت مشتاقانه باشد نه اینکه پروژه ای.

حیدری خاطر نشان کرد که طی این مدت اگر کاری برای توسعه اقتصاد صورت گرفت بدون تمایل مردم و با ارایه خدمات رایگان انجام شد که این عمل ضربه بزرگی به کمک های انجام شده زد.

او همچنین افزود، بدبختانه در افغانستان همواره اقتصاد شکار سیاست می شود و گزینش های اقتصادی به نفع مبادلات سیاسی انجام داده شده است که یکی از علت های اساسی نامطلوبیت در ادوار تجارتی کشور همین موضوع است.

گفتنی است که همه کشورهای توسعه یافته و يا در حال توسعه جهان روزی در شرایط مشابه از نظر توسعه نیافتگی با کشور ما قرار داشتند. نگرش روی این موضوع که چه عواملی و کدام راهبرد هایی زمینه ساز گذار این جوامع از سنتی به مدرن و از عقب افتادگی به پیشرفت گردیده است، برای ما نیز می تواند توشه بزرگی فراهم سازد.