برچسب: القاعده در افغانستان

جنرال فرانک مکنزی فرمانده پیشین ستاد فرماندهی مرکزی امریکا یا «سنتکام» در مصاحبه ای گفته است که ایالات متحده با خروج از افغانستان توانایی کمتری برای نظارت و سرکوب القاعده و داعش دارد.

وی همچنین از احتمال حمله این گروه ها علیه غرب نیز هشدار داد و گفت که یک سال پس از ترک افغانستان، امریکا کمتر امن است.

مکنزی در زمان خروج نظامی امریکا، فرمانده سنتکام بود. این جنرال بازنشسته امریکایی در صحبت با بی بی سی می‌گوید که القاعده و داعش خراسان در افغانستان در مسیری هستند که از طریق همدستی با طالبان و یا از طریق اداره مناطق خارج از پایتخت در حال شکوفا شدن و تجدید نیرو هستند.

او گفت: «من معتقدم که ما در مسیری هستیم که آن‌ها در آن رشد خواهند کرد و آن‌ها می‌توانند به آرزوهای خود برای انجام حملات علیه غرب ادامه دهند.»

این در حالیست که طالبان با برگزاری مراسم ویژه و رژه نظامی در میدان هوایی بگرام از ۹ سنبله، روز خروج کامل نیروهای امریکایی از افغانستان تجلیل کردند.

جنرال مکنزی می‌گوید که او از قبل توصیه کرده بود که دست‌کم ۲۵۰۰ نیروی امریکایی در افغانستان باقی بماند.

او تصمیم دولت ترامپ مبنی بر امضای قرارداد دوحه که منجر به خروج نیروهای امریکایی و سقوط دولت و ارتش افغانستان شد، را مقصر دانست.

نیویورک تایمز گزارش کرده که سازمان های جاسوسی امریکا در یک ارزیابی استخباراتی به این نتیجه رسیده اند که شبکه القاعده از زمان خروج نیروهای امریکایی از افغانستان، هنوز نتوانسته خود را بازسازی کند و تنها تعداد اندکی از اعضای قدیمی این شبکه به افغانستان آمده اند.

این روزنامه امروز (یکشنبه 22 اسد) نوشته است که ارزیابی انجام شده نشان می دهد که القاعده توانایی انجام حمله از افغانستان علیه خاک امریکا را ندارد.

این ارزیابی در حالی تهیه شده که ایمن الظواهری حدود دو هفته پیش توسط هواپیمای بدون سرنشین امریکا در منطقه «شیرپور» شهر کابل کشته شد.

برخی متخصصان خارجی ضد تروریسم اما بر این عقیده اند که این ارزیابی بیش از حد خوش بینانه است.

اما ارزیابی استخباراتی انجام شده می گوید که القاعده توانایی حمله از افغانستان علیه امریکا را ندارد، و در عوض این شبکه برای اجرای هر گونه توطئه تروریستی خود علیه منافع غرب، دست کم در حال حاضر، به مجموعه ای از وابستگان خود در خارج از منطقه تکیه خواهد کرد.  

این ارزیابی که خلاصه ای از آن در اختیار نیویورک تایمز قرار گرفت، دیدگاه‌های اجماع سازمان‌های اطلاعاتی ایالات متحده را نشان می‌دهد.

«ادموند فیتون-براون»، یکی از مقامات ارشد سابق ضد تروریسم سازمان ملل، گفت: «ارزیابی بسیار دقیق است، اما همچنین مثبت‌ترین چشم‌انداز درباره تصویر تهدیدی است که هنوز کاملا فعال است.»

اسفندیار میر، کارشناس ارشد موسسه صلح امریکا گفته است: «الظواهری، رهبر القاعده بود؛ بنابراین محافظت از او توسط طالبان در حالی که او راهنمایی‌های فعال‌تری برای این گروه ارایه می‌کرد، به خودی خود بازسازی این شبکه بود.»

پس از سقوط دولت پیشین و روی کار آمدن طالبان، شماری از مقام های ارشد ایالات متحده به عنوان متحد اصلی نظام پیشین افغانستان در یک جلسه پرسش و پاسخ مقابل سنای امریکا حاضر شدند.

این مقام ها اذعان کردند که با روی کار آمدن مجدد طالبان، القاعده طی 12 الی 36 ماه خود را در افغانستان بازسازی خواهد کرد و تهدیدی برای غرب خواهد شد.

محمود سیکال، فرستاده ویژه پیشین سازمان ملل متحد در امور افغانستان می‌گوید تقریبا تمامی اعضای خارجی داعش و القاعده از طریق پاکستان وارد افغانستان می‌شوند.

به نقل از شبکه خبری العالم، در گزارش دیده‌بان سازمان ملل آمده است: « بخش مهمی از رهبری القاعده در مرز میان افغانستان و پاکستان و در کنار القاعده در شبه قاره هند مستقر است و تعداد زیادی از جنگجویان القاعده و دیگر افراط گرایان خارجی منتسب به طالبان در بخش‌های مختلف افغانستان مستقر می‌باشند.»

در ادامه این گزارش با اشاره به کشته‌شدن تعداد زیادی از اعضای ارشد القاعده در مقطع زمانی و دچار فرسایش شدن آن، آمده است: «روابط و پیوند ایدئولوژیک طالبان و القاعده باعث نزدیکی این دو گروه شده است.»

محمود سیکال، فرستاده ویژه پیشین سازمان ملل متحد در امور افغانستان در مصاحبه‌ای با خبرنگاران گفت: «با تصرف کابل توسط طالبان گروه‌های افراطی و تروریست منطقه به این کشور وارد شدند. تجاوز خزنده پاکستان در افغانستان به زودی آن را به مکانی از وحشت، خشونت و تهدید بین المللی امنیت و صلح تبدیل می‌کند.»

این درحالی است که مقامات طالبان به جهانیان وعده داده‌اند که نمی‌گذارند گروه‌های همچون داعش و القاعده در افغانستان فعالیت و هسته‌گذاری کند.

کوین بنسون، افسر بازنشسته و مسوول مکتب مطالعات نظامی نیروهای امریکایی، می‌گوید: «طالبان از کابل بیرون شده بودند و القاعده شکست خورده بود.»؛ اما ۱۹ سال پیش بود. بنسون استدال دارد که چالش‌های اندکی وجود داشت و نیروها مستقر شده بودند؛ اما پس از جابه‌جایی حضور نیروها منجر به چالش شد و اهداف داخلی برآورده نشد.

توجه‌کردن به سخنان باب گیتس، رییس پیشین سازمان استخبارات امریکا و سکرتر وزارت دفاع احمقانه به نظر می‌رسد. او شاهد بیشتر موضوعات در واشنگتن بود و از داوری‌هایش به کرات نقل قول شده است.
بحث مهم اکنون برنده‌شدن جو بایدن -رییس‌جمهوری امریکا- است که تا ماه دیگر قدرت در اتاقی را به دست می‌گیرد که هم‌واره به آن در رفت‌وآمد بود.
آیا جو بایدن آماده‌ی گرفتن قدرت است؟ باب چنین فکری نداشت، گیتس در یادداشت‌های دوره‌ی خدمت‌ اش در نظام گفته است؛ جو بایدن تقریبا در تمام پیش‌بینی‌های خود در رابطه به سیاست خارجی و امنیتی در چهار دهه در اشتباه بود.
قضاوت‌های گیتس به سخنان سیاسی‌هایی می‌ماند که در خیابان‌های بزرگ نقش بسته است. اولین پیش‌بینی گیتس به ۲۰۱۴ بر می‌گردد؛ کسی گره‌ِ سیاست را به خوبی تشخیص می‌داد و بایدن را زیر مطالعه داشت.
انجمنی از دموکرات‌ها با دونالد ترامپ هم‌نظر بودند و بایدن را خواب‌آلود فرض می‌کردند؛ اما یک مشکل در تشریح گیتس وجود داشت. نه تنها که در چهار دهه‌ی گذشته جو بایدن در اشتباه نبود؛ بلکه در بیش‌تر موارد تصمیم درست را نیز گرفته است.
پس از گرفتن معاونیت نخست، جو بایدن در ۲۰۰۸ به افغانستان سفر کرد تا به نمایندگی از اداره‌ی اوباما وضعیت را از نزدیک بررسی کند. این سفر خوبی نبود، دیدار بایدن با رییس‌جمهور کرزی –رییس‌جمهور پیشین کشور- تنش‌زا بود. او با یکی از افسران بلند‌ رتبه‌ی نظامی امریکایی دفتر کرزی را ترک کردند. همواره بایدن از افسر نظامی می‌پرسید که امریکا در افغانسان چه خواهد کرد و پاسخ‌های متفاوت می‌یافت؛ از جنگ با طالبان و القاعده تا حمایت از نوسازی افغانستان، تبادل افکار بایدن با سربازان همواره مزاحمت‌آمیز بود: شما این‌جا چه می‌کنید؟ بایدن از هر کسی می‌پرسید، آن‌ها چیزی نمی‌دانستند.

این آغاز دولت اوباما بود، بایدن یکی از رهبران مشکوک در رابطه به افغانستان نمایان شد. در رابطه به افزایش نیروها در این کشور نگران بود، (اما بدون این‌ که بداند افزایش نیروها به چه دلیل است.) پرسش‌های ضروری در مورد تغییر فرماندهان نظامی امریکا در افغانستان وجود داشت (از دیوید مکرانین تا مک کرستال) بحث‌ بی‌نتیجه در رابطه به راهبرد نظامی و پیشنهادهای اشتباه برای حمایت از بخش نیروهای مبارزه با تروریزم و کارزار حمایت از مردم افغانستان که به گفته‌ی بایدن؛ تمرکز روی مبارزه با القاعده باشد.
آخرین شخصی که با رییس‌جمهور در رابطه به این موضوع مشورت می‌کرد، دیدگاه بایدن (تمرکز مبارزه با القاعده) بود و یا قمسی که «بابت وودوارد» شاید بعدتر در این مورد با تفصیل صحبت کند. بایدن باور داشت که افزایش نیروهای نظامی راه‌ حل نیست و تنها می‌تواند حمایت از تجربه‌ی یک دور ریاست‌جمهوری باشد.
اما بایدن اخیرا دقیق بود. یک هفته پس از برگشت از افغانستان، رییس‌جمهور با فرمانده‌ی ۳۰ هزار نیروها دیدار کرد. بایدن با مک کرستال خسته و تمام نیروها در کنار معاون رییس‌جمهور بودند. بایدن نگران بود که افغانستان سناریویی دیگر جنگ ویتنام خواهد شد. در آغاز ریاست‌جهموری اوباما جنگ جریان داشت، تاریخ زجرآور اما قدرت‌مند. از تمام افسران و مشاوران امنیتی بارک اوباما، تنها جو بایدن راهبرد نیروها را در افغانستان از نزدیک بررسی کرده بود و می‌دانست برنامه‌‌ای برای پس از خروج نیروها روی دست نیست.
گذشتن نصفی از سال ۲۰۰۲ چند ماه پس از اتفاق ۱۱ سپتامبر، اهداف به دست آمده بود.
کوین بنسون، افسر بازنشسته و مسوول مکتب مطالعات نظامی نیروهای امریکایی، می‌گوید: «طالبان از کابل بیرون شده بودند و القاعده شکست خورده بود.»؛ اما ۱۹ سال پیش بود. بنسون استدال دارد که چالش‌های اندکی وجود داشت و نیروها مستقر شده بودند؛ اما پس از جابه‌جایی، حضور نیروها منجر به چالش شد و اهداف داخلی برآورده نشد.
زمانی که سیاستمداران تصمیم به حضور نظامی در جنگ افغانستان گرفتند، این تصمیم برای سربه‌نیستی طالبان و القاعده کافی نبود: چه کسی از تامین حقوق زنان مطمئن بود؟ که به فساد پایان می‌داد ؟ و که آماده بود تا تجارت مواد مخدر را متوقف بکند؟
راهبرد میان فرماندهان نظامی امریکا در افغانستان تشریح شد، کسانی که به واشگتن تعهد کرده بودند که به چالش‌ها پایان بدهند، در حقیقت جنگ افغانستان برای واشنگتن به اساس گفته‌های ادامس وینستون یک چهار‌ضلعی تخریب‌شده بود. وینستون باور داشت که حضور نیروها زمان‌گیر است و نیاز به منابع بیش‌تر دارد و تنها (چهارراه‌ها) حفظ خواهند شد و به تامین امنیت مفید تمام نمی‌شود.
این استدلال درست بود، امروز زمانی که نیروها بیرون می‌شوند، چیزی باقی نیست و حرف این است که چگونه به این چالش پایان بدهند؛ اما این روشن نیست آیا نیروها چنین خواستی داشتند. این وضعیت دقیق به مثالی می‌ماند که غربی‌ها می‌گویند: «همه می‌خواهند اول باشند و تنها یک نفر جرات می‌کند.» فهمیدید که حضور، کارآیی نداشت باید بیرون شویم.
این اتفاق پیش از این نیز افتاده است؛ در دسامبر ۱۹۹۵ امریکا تصمیم به فرستادن نزدیک به ۲۰ هزار سرباز به بوسنیا گرفت تا از روند صلح حمایت کنند؛ اما «ادمین لاتون» مخالف طولانی‌شدن حضور امریکا شد: «ما این‌جا نیامدیم تا سال‌ها بجنگیم.» برنامه‌ا‌ی که بعدا امریکا برای ملت‌سازی افغانستان روی دست گرفت.

طبق باور بایدن نیروها اعزام شده بودند تا دشمن را بکشند. اسمیت گفته بود؛ حمایت از کودکان در کودکستان مسوولیت ما نیست. این حرف اسمیت یکی از سخنان مشهور نظامی است. این چیزی نیست که سیاستمداران می‌گویند، چرا اسمیت هنوز چهره‌ی ناشناخته در امریکا باقی‌مانده است؛ در حالی که یک قهرمان و افسر بلند رتبه‌ی نظامی است. او باور داشت که نظامیان باید حمله کنند و منتظر اجرای دستور باشند. این روشن بود زمانی که بارک اوباما ۳۰ هزار نیرو را در سال ۲۰۰۹ به افغانستان اعزام کرد فکر نمی‌کرد که کارآیی داشته باشد. همه با برنامه‌ی خروج نیروها در سال ۲۰۱۱ موافق بودند که تقسیم ‌بندی زمانی اجرایی شود. جنرال دیوید پتروس، فرمانده نیروهای امریکایی در افغانستان به سناتور لندزی گرهامبل، گفت: نگران نباشید، ما متوجه هستیم؛ اما ما شاهد این اتفاقات در هفته‌های اخیر هستیم؛ دونالد ترامپ در ۱۷ نوامبر تصمیم به خروج نیروها در افغانستان گرفت.
این اعلام با دیدگاه‌های متفات فرماندهان بازنشسته‌ی امریکا مواجه بود. جنرال جان الن، فرمانده پیشین نیروهای دریایی و رییس انستیتیوت بروکینز گفت: هیج راهبرد تکنیکی وجود ندارد. عملی‌کردن تصمیم ترامپ برای خروج نیروها، اداره‌ی جو بایدن را در وضعیت دشوار قرار خواهد داد.
شمار زیادی از فرماندهان فعلی امریکا نگرانی الن را نادیده می‌گیرند و به این باور اند که یک راه‌ خروج از جنگ طولانی افغانستان را پیدا کنند.
اما با اعلام خروج دونالد ترامپ شمار زیادی از سناتوران حزب دموکرات، از جمله الینسیو تومی‌دیکوارت و روهید ایسلند، می‌گویند ما نمی‌توانیم امنیت امریکا و روابط با متحدان خویش را قربانی تصمیم ترامپ کنیم.

 آدام اسمت، رییس کمیته‌ی دفاعی سنای امریکا پس از صحبت با کرستوفر میلر، سرپرست وزارت دفاع امریکا گفته است که تصمیم ترامپ برای خروج از افغانستان درست است.

منبع: نشنل انترست

مترجم: ابوبکر صدیق

مایک پمپئو به شبکه رادیویی «کی ام سی اُ» گفت در حال حاضر کمتر از چند صد تن از جنگجویان القاعده در افغانستان حضور دارند.

پمپئو تاکید کرد هدف اولیه ورود امریکا به افغانستان نابودی القاعده بود و اکنون می دانیم که این هدف محقق شده است.

وی افزود ایالات متحده امریکا بدون نگهداشتن ده ها هزار نیروی نظامی خود در افغانستان، عراق و سوریه می تواند از خود محافظت کند.

پمپئو تاکید کرد به طالبان گفته است که ارتباط خود با القاعده را قطع کند.

وی گفت:«فکر می کنیم می توانیم این ماموریت را به درستی انجام دهیم.»

پمپئو در عین حال تاکید کرد خطر تروریزم همچنان باقی ست و امریکا نباید اشتباه کند چون هنوز کسانی هستند که می خواهند به امریکا ضربه بزنند.

این در حالی ست که ایالات متحده و طالبان در بیست و نهم فبریه توافق نامه صلح در افغانستان را امضا کردند.

براساس این توافق نامه صلح، امریکا باید به صورت تدریجی نیروهای نظامی اش را از افغانستان خارج کند و طالبان نیز خشونت ها در افغانستان را کاهش داده ارتباط خود با القاعده را قطع کند.

اجرای این قطعنامه علی رغم امضا شدن در حضور نمایندگان چندین کشور در دوحه قطر هنوز با چالش هایی روبرو بوده و نه طالبان خشونت را کاهش داده اند و نه امریکا خروج نیروهایش از افغانستان را آغاز کرده است.

آقای حامد کرزی در مصاحبه ای که با تلویزیون الجزیره داشت می گوید “اصلا نمی دانم که القاعده در افغانستان حضور داشت و یا الان حضور دارد. ”

این مصاحبه که قرار است روز جمعه به روی آنتن برود به مناسبت سالروز حملات یازده سپتامبر در آمریکا انجام شد.

آقای کرزی در پاسخ به سوالی که آیا اسامه بن لادن طرح حملات یازده سپتامبر آمریکا را از افغانستان چیده است و یا خیر گفت، این چیزی است که دوستان غربی ما و رسانه های آنان می گویند.

وی افزود من هرگز آنها را در افغانستان ندیده ام، هرگز گزارشی درباره آنها به من نرسیده است، و هیچ گزارشی مبنی بر فعالیت القاعده در افغانستان به من نداشته ام.

همچنین آقای کرزی در بخشی دیگر از صحبت های خود، به پاکستان اشاره کرد که این کشور داعش را تحریک می کند تا در افغانستان فعالیت داشته باشد.

وی می گوید هیچ شهروند افغانی به عضویت این گروه در نیامده است و تمامی کسانی که دستگیر می شوند شناسنامه دیگر کشورها را دارند.

وی همچنین تاکید کرد هیچ ظرفیت و واسطه ای برای رشد و تقویت این گروه در افغانستان وجود ندارد.