برچسب: افغانستان

  • تجدید قوای القاعده در سایه طالبان!

    تجدید قوای القاعده در سایه طالبان!

    وزارت خزانه‌داری ایالات‌متحده‌ی امریکا که منابع تمویل غیرقانونی تروریستان را زیر نظارت دارد، در آغاز ماه روان میلادی اعلام کرده که القاعده در تلاش ازسرگیری قدرت، زیر سایه گروه طالبان در افغانستان است.
    این بررسی که از سوی وزارت خزانه‌داری امریکا انتشار یافته، خواهان روشنی و چگونگی مبارزه از طریق وزارت دفاع امریکا-پنتاگون- با این منابع شده است.
    در فشرده‌ی این سند که در چهارم جنوری منتشر شده؛ وزارت خزانه‌داری امریکا هم‌چنان روی روند مبارزه با منابع مالی شبکه‌ی القاعده و داعش تمرکز کرده اما؛ بخشی از این سندها که در پیوند به منابع تمویل کننده‌ی گروه‌های تروریستی است تا هنوز به‌صورت همگانی افشا نشده است.

    توان‌بخشی القاعده از طریق طالبان در افغانستان
    اداره‌ی ترامپ در ماه فبروری توافق‌نامه‌ا‌ی را جهت دست‌یابی به صلح، با طالبان امضا کرده است. با این‌ فرض که گروه طالبان رابطه خود را با القاعده و دیگر گروه‌های تروریستی قطع می‌کند، این توافق‌نامه‌ برای اداره‌ی ترامپ یک امتیاز در مبارزه با تروریزم به‌شمار می‌رود.
    با این‌حال اما دیوان خزانه‌داری امریکا گزارش داده که رابطه القاعده و طالبان بسیار باهم نزدیک است. بر بنیاد این گزارش؛ تحلیل‌گران وزارت خزانه‌داری ایالات‌متحده‌ امریکا بر این باورند که در سال ۲۰۲۰، القاعده با به‌کارگیری فرصت‌های به میان آمده، فعالیت خود را در افغانستان زیر پشتیبانی طالبان ازسر گرفته است.
    القاعده، با استفاده از تأمین منابع مالی برای طالبان، تلاش می‌کند تا با مشورت‌دهی به رهبری گروه طالبان، اهداف خود را در این زمینه پیاده کند؛ زیرا بخشی از منابع مالی طالبان هنوز از طریق افراد برجسته القاعده تأمین می‌شود.
    در این گزارش آمده است که بلندپایگان شبکه تروریستی حقانی نیز با القاعده رابطه‌ی تازه حمایتی و یکی شدن را امضا کرده‌اند. این بخش دیگری از ادعایی است که در این سند توسط یکی از اعضای شورای امنیت امریکا صورت گرفته است.
    [در گزارش سازمان ملل متحده آمده است «طالبان به‌صورت عادی از رهبران شبکه‌ القاعده مشورت می‌گیرند» این در حالی است که طالبان مصروف گفت‌وگو با ایالات‌متحده‌ی امریکا نیز هستند.]القاعده با همیاری‌ مالی و مشورت دهی و رهنمایی با رهبری طالبان، توانسته است رابطه‌ی نزدیکی با گروه طالبان ایجاد کند.
    این سند نشان می‌دهد که طالبان در ماه می ۲۰۲۰، تنها چند ماه پس از آن‌که با ایالات متحده‌ امریکا در ماه فبروری همان سال توافق‌نامه‌ی را در دوحه‌‌ امضا کردند، به‌صورت عادی با القاعده دیدار و مشورت داشته‌اند. این سندها به شواهدی درباره رابطه‌ی القاعده و طالبان اشاره می‌کند که در گزارش شورای امنیت سازمان ملل نیز ذکر شد است.
    برخی از گروه‌های تندرو، هنوز وابسته به منابع مالی القاعده هستند. این پول از طرف افراد مشخص در اختیار شبکه‌‌ القاعده قرار می‌گیرد. در سال ۲۰۱۴ گزارشی از طرف ایمن‌الظواهری، رهبری القاعده منتشر شد که در آن از ایجاد شاخه‌ی نو القاعده در شبه‌قاره‌ هند (AQIS) اشاره شده است. این شاخه در-کشمیر زیر قلمرو هند-کنش‌وری دارند. بیشتر منابع مالی گروه طالبان به امارات اسلامی طالبان از طریق القاعده در جنوب آسیا تأمین می‌شود.
    شاخه‌ی القاعده در جنوب آسیا – شبه‌قاره‌ هند، از ساحات گذرگاه مرزی افغانستان –پاکستان به‌عنوان پناهگاه امن استفاده می‌کند.
    اهداف شاخه‌ی القاعده در جنوب آسیا، آماج قرار دادن نیروهای امنیتی پاکستان است و همکاری نزدیکی با تحریک طالبان پاکستان (TTP) دارد.
    تأمین منابع مالی داعش در ترکیه
    برآوردهای دیوان خزانه‌داری ایالات‌متحده‌ امریکا نشان می‌دهد که داعش، نزدیک به ۱۰۰ میلیون دالر منابع از کشورهای منطقه به دست می‌آورد؛ اما امریکا به بخش اندکی از این منابع دسترسی دارد. دیوان خزانه‌‌داری امریکا گفته است که این بخش از منابع داعش زیر نام‌ همکاری با خلافت داعش در نیمی از سال گذشته گردآوری شده است.
    گزارش وزارت خزانه‌داری امریکا هم‌چنان نشان می‌دهد که یک بخش از پشتیبانی‌های لوژستیکی داعش از ترکیه تأمین شده و از آن‌جا به کشورهای عراق و سوریه انتقال داده می‌شود. مسئولان حکومت ترکیه همواره از مبارزه جدی در برابر داعش خبر داده‌اند؛ اما داعش در درون این کشور تار دوانی سودمندی به نفع خود داشته است.
    ایجاد زمینه‌های به‌کار گماشتن و هم‌چنان جابه‌جایی پول از راه حواله به دیگر کشورها، از درون این کشور صورت گرفته که یک بخش بزرگ آن از داخل اردوگاه بیجاشدگان سوری در «الحاول» انجام شده است.
    خدمات اجرای تاوسول حواله (Tawasul hawal) به‌دست اعضای داعش بنیان گذاشته که انتقال پول را از بیرون سوریه اجرا می‌کند.
    تحلیل‌گران حکومت امریکا برخی مراکز جابه‌جایی پول را ردیابی کرده‌اند که توسط رهبران ارشد داعش به شاخه‌ی خراسان در سال ۲۰۲۰ پول انتقال داده است.
    داعش، بر بنیاد حوزه‌بندی خودش، افغانستان را ولایت خراسان می‌نامد. شاخه‌ی خراسان داعش بخشی از درآمدش را از راه باج‌گیری-مالیات- و اخاذی تأمین می‌کند و تنها بخشی از این درآمد از طریق هسته‌ی مرکزی داعش در سوریه تأمین می‌شود.
    با آن‌که در سال ۲۰۱۹ در حملات نیروهای امنیتی – دفاعی و طالبان در جنوب شرق افغانستان – ننگرهار داعش به‌شدت عقب رانده شد و پولی که از حلقه‌ی مرکزی داعش به دست می‌آمد، نسبتاً از دست داد؛ اما انتقال پول برای این گروه از ولایت‌های کابل و جلال‌آباد نیز صورت گرفته است.
    پس از ۲۰۱۴ دولت ایالات‌متحده‌ امریکا ۹۲ پایگاه حمایتی این گروه را شناسایی و از بین برده است.

    منبع: لانگ وار ژورنال

    برگردان: ابوبکر صدیق

  • سازمان شفافیت بین الملل: افغانستان دوازدهمین کشور فاسد دنیاست

    سازمان شفافیت بین الملل: افغانستان دوازدهمین کشور فاسد دنیاست

    سازمان شفافیت بین‌المللی، در گزارش جدیدی، به افغانستان رتبه‌ی دوازدهمین کشور فاسد جهان را داده است.

    در گزارش سالانه‌ی سازمان شفافیت بین‌المللی که روز پنج‌شنبه (۹ دلو)، منتشر شد، آمده است افغانستان در سال ۲۰۲۰ میلادی، با کسب ۱۹ امتیاز از ۱۰۰ امتیاز، در رتبه‌ی ۱۶۵ قرار گرفته است.

    این گزارش، در باره‌ی فساد در ۱۷۹ کشور جهان ترتیب شده است.

    بر اساس گزارش، افغانستان پس از کشورهای؛ هایتی، کانگو، کوریای شمالی، لیبیا، گینه، سودان، ونزوئلا، یمن، سوریه، سودان جنوبی و سومالی، فاسدترین کشور جهان شناخته شده است.

    در گزارش آمده است که افغانستان از سال ۲۰۱۲ میلادی، ۱۱ امتیاز در مبارزه با فساد پیشرفت داشته است.

    گفتنی است که در سال ۲۰۱۹ میلادی، افغانستان با کسب ۱۶ امتیاز، در رتبه‌ی ۱۷۳ قرار گرفته بود.

  • صالح: در زمان ترامپ تروریستان اعتماد به نفس کاذب یافته بودند

    صالح: در زمان ترامپ تروریستان اعتماد به نفس کاذب یافته بودند

    امرالله صالح، معاون نخست رئیس‌جمهور می‌گوید که نبود دیدگاه واحد در زمان حکومت دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور پیشین آمریکا، سبب شده بود که اعتماد به نفس کاذب تروریستان تقویت شود.

    آقای صالح این مطلب امروز (پنج‌شنبه، ۹ دلو) در برگه فیس‌بوک خود نوشت در دوره ترامپ خشونت‌ها و کشتارهای هدفمند نیز به اوج خود رسیده بود.

    معاون نخست رئیس‌جمهور بیان داشت ستیفانو پونتیکورو، نماینده ملکی ناتو در افغانستان نیز از برگشت روحیه همکاری و مشوره میان ملت‌های عضو این پیمان در حمایت قاطع از افغانستان خرسند است.

    او گفت آقای پونتیکورو در دیدار روز گذشته‌اش با وی گفته است، با روی کار آمدن اداره جدید در آمریکا، سطح مشوره و تبادل اطلاعات و نیز رایزنی روی وضعیت افغانستان به صورت ملموس و بی‌سابقه‌ای در مقایسه با دوره دونالد ترامپ افزایش یافته است.

    آقای صالح اظهار داشت: «نبود دیدگاه واحد در دوره پرزیدنت ترامپ، نه تنها برای تروریستان اعتماد به نفس کاذب ایجاد کرده بود، بلکه باعث اوج گرفتن خشونت و کشتارهای هدفمند گردیده بود.»

    به گفته معاون نخست رئیس‌جمهور، طالبان در تبلیغات خود روی سه نکته تمرکز دارند؛ اول مایوس‌سازی متحدان خارجی افغانستان از طریق کشتارهای بی‌هدف و ایجاد وحشت، دوم تاکید بر منزوی ساختن افغانستان پس از خروج نیروهای خارجی از بدنه جهان و بازگشت به گذشته و سوم ساختن هژمونی طالبانی زیر نام دین.

    به باور وی، فعالیت‌های تبلیغاتی طالبان نشان می‌دهد که این گروه به غیر از کشتار و منزوی ساختن افغانستان، هیچ پیامی برای مردم ندارد.

    آقای صالح خاطرنشان ساخته است که طالبان در چند هفته گذشته تلاش‌های زیادی به خرج دادند تا دست داشتن در ترورهای هدفمند و کشتار غیرنظامیان را تکذیب کنند، اما کار متمرکز نیروهای امنیتی این استراتیژی طالبان را خنثی کرده است.

    او علاوه کرده است که هرچند هیچ نشانه‌ای از تغییر در رفتار طالبان دیده نمی‌شود، اما گمان می‌رود که در نهایت این گروه تن به سازش و صلح دهد.

    گفتنی است که آقای صالح پیش از این خواستار اعدام زندانی‌های طالبان شده بود، زیرا به باور او تا زمان که جنگ‌جویان گروه طالبان احساس کنند که روزی به بدون مجازات از زندان‌های کشور رها می‌شوند، هیچگاهی دست از جنایت برنمی‌دارند.

  • ایران: جریانی که بخواهد با جنگ در افغانستان به قدرت برسد را به رسمیت نمی شناسیم

    ایران: جریانی که بخواهد با جنگ در افغانستان به قدرت برسد را به رسمیت نمی شناسیم

    ملا عبدالغنی برادر معاون دفتر سیاسی طالبان در سفرش به تهران با علی شمخانی دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران دیدار و گفت‌وگو کرد.

    بربنیاد گزارش رسانه‌های ایرانی، در این دیدار، شمخانی تصریح کرد: امریکا به دنبال صلح و امنیت در افغانستان نیست؛ راهبرد امریکا  تدوام جنگ و خون ریزی میان طیف‌های مختلف افغانستان است.

    شمخانی گفت: امریکا نمایش مذاکرات صلح را با هدف ایجاد بن بست در مذاکرات میان طرف‌های مختلف افغانستان دنبال می کند تا آنها  را مقصر ناامنی و بی ثباتی نشان دهند.

    دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران با بیان اینکه جمهوری اسلامی ایران هیچگاه جریانی را که بخواهد با جنگ در افغانستان به حاکمیت برسد به رسمیت نخواهد شناخت بر ضرورت مشارکت همه اقوام در تعیین سرنوشت افغانستان در روندی کاملا مسالمت آمیز تاکید کرد.

    شمخانی امنیت افغانستان به ویژه در ولایت‌‌های هم مرز با ایران را امری غیر قابل اغماض دانست و بر همکاری طالبان با دولت افغانستان برای مبارزه با هرگونه ناامنی و مقابله با تحرکات داعش تاکید کرد.

    در این دیدار ملا عبدالغنی برادر نیز با ارائه گزارشی از روند مذاکرات صلح در افغانستان و با اشاره به بد عهدی های ترامپ در اجرای توافقنامه صلح تصریح کرد ما به امریکا اعتماد نداریم و با هر جریانی که مزدور امریکا باشد می‌جنگیم.

    وی گفت: ما معتقدیم که در آینده افغانستان همه اقوام و طوایف باید مشارکت داشته و ایفای نقش نمایند.

    ملا عبدالغنی برادر، حفظ امنیت مرزهای افغانستان و ایران را مورد تاکید قرار داد و آمادگی طالبان را برای همکاری در این زمینه اعلام کرد.

  • کمیسیون حقوق بشر: جنگ در سال 2020 هشت هزار قربانی در افغانستان داشته است

    کمیسیون حقوق بشر: جنگ در سال 2020 هشت هزار قربانی در افغانستان داشته است

    در گزارش این کمیسیون آمده است در جریان نبردهای مخالفان مسلح با دولت و انفجارهای مختلفی که انجام شده است دستکم دو هزار و ۹۵۸ غیرنظامی جان خود را از دست داده‌اند.

    علاوه بر این، پنج هزار و ۵۴۲ غیرنظامی هم به اشکال مختلف زخمی شده‌اند، با این وجود هم تلفات مرگ و هم تلفات زخمیان در مقایسه با سال ۲۰۱۹ تا ۲۱ درصد کاهش را نشان می‌دهد.

    گفتنی است، در میان تلفات دو هزار و ۱۹ کودک هستند و ۸۴۳ نفر را هم زنان تشکیل داده‌اند.

    کمیسیون حقوق بشر افزوده است، به صورت میانگین طی سال ۲۰۲۰ میلادی، در هر شبانه روز هشت غیرنظامی جان خود را از دست داده و ۱۵ نفر هم زخمی شده‌اند.

    در این گزارش ۵۳ درصد تلفات به پیکارجویان طالب نسبت داده شده، ۱۵ درصد جزو خطاهای نیروهای امنیتی افغان و خارجی معرفی گشته و پنج درصد هم به گروه داعش تعلق یافته است.

  • ایتالیا خواهان تقویت همکاری با افغانستان در تمام زمینه ها می باشد

    ایتالیا خواهان تقویت همکاری با افغانستان در تمام زمینه ها می باشد

     داکتر حمدالله محب مشاور امنیت ملی کشور با وزیر دفاع ایتالیا دیدار کرده و از حمایت و تعهد آن کشور نسبت به افغانستان قدردانی کرد.
    آقای گورینی اظهار داشت که کشور ایتالیا در کنار این‌که در چارچوب سازمان ناتو به حمایتش از افغانستان ادامه می‌دهد به مسایل تقویت همکاری‌های دوجانبه در سایر بخش‌ها نیز آمادگی دارد.

    وی علاوه کرد که کشورش از تصامیم ناتو با درنظرداشت وضعیت و تقاضای دولت افغانستان درخصوص کاهش خشونت‌ها، پیشرفت در پروسه صلح و ارزیابی رابطه طالبان با گروه‌های تروریستی حمایت می‌کند.
    مشاور امنيت ملی و آقای گورینی بر افغانستان متحد، دارای حاکمیت، دموکراتیک، صلح آمیز و حفظ دستاوردهای دو دهه گذشته توافق نمودند که در آن حقوق همه مردم افغانستان به خصوص زنان و اقلیت‌ها محفوظ باشد.

  • امریکا خروج نیروهایش از افغانستان را بازنگری می کند

    امریکا خروج نیروهایش از افغانستان را بازنگری می کند

    به نقل از وال استریت جورنال، پنتاگون می‌خواهد سطح کاهش نیروهای امریکایی را در افغانستان و عراق که در آخرین لحظات از طرف دولت ترامپ انجام شد، بررسی کند.
    دولت ترامپ شمار نیروهای امریکایی را در افغانستان و عراق تا مرز ۲ هزار و ۵۰۰ تن کاهش داده بود.
    در همین حال، «جان کربی» سخنگوی لوید آستین وزیر دفاع امریکا گفته است تا کنون تصمیم رسمی در مورد بررسی شمار نیروها در این دو کشور گرفته نشده است.
    وی افزوده است: «منطقی است که دولت جدید بخواهد وضعیت عملیات در هر دو مکان و منابع مورد استفاده در این مأموریت ها را بهتر درک کند. هیچ چیز در مورد تمایل ما برای دفاع از مردم امریکا در برابر تهدید تروریزم تغییر نکرده است، در عین حال اطمینان حاصل کنیم که استراتژی خود را به طور مناسب تأمین می‌کنیم».
    گفتنی است که دولت بایدن پیش از این اعلان کرده بود که توافق‌نامه صلح امریکا-طالبان را نیز بررسی می‌کند که حدود سه هفته طول خواهد کشید.

  • مجلس نمایندگان: احتمال دزدی گنجینه طلای باختر وجود دارد

    مجلس نمایندگان: احتمال دزدی گنجینه طلای باختر وجود دارد

    رئیس مجلس نمایندگان در جلسه عمومی  امروز (چهارشنبه، ۸ دلو) این مجلس گفت اجمل احمدی، رئیس بانک مرکزی و دیگر مقامات این بانک باید به گزارش‌های اخیر رسانه‌ها مبنی بر خاموشی سیستم‌های امنیتی «د افغانستان بانک» پاسخ دهند.

    وی افزود با توجه به رهبری فعلی بانک مرکزی، احتمال غارت تمام خزانه‌های ملی، به ویژه گنجینه طلای باختر که پشتوانه پولی افغانستان است، از طریق میدان‌های هوایی کشور به بیرون از افغانستان وجود دارد.

    آقای رحمانی تاکید کرد گنجینه طلای باختر باید به گونه امانت به یک کشور معتبر جهان ارسال شود، زیرا به گفته وی، هیچ اعتمادی به بانک مرکزی نیست که به زودی این گنجینه را ندزدد.

    از سوی هم نیلوفر ابراهیمی، نماینده مردم بدخشان در مجلس گفت گنجینه طلای باختر پس از ۱۳ سال و با به نمایش گذاشتن در ۱۳ کشور جهان، دو باره به کشور بازگردانده شده است.

    وی افزود این گنجینه تاکنون ۳۱۴ میلیون افغانی برای افغانستان از محل قرارگیری در موزیم‌‌های جهان عاید داشته و تاکنون بیش از پنج میلیون نفر از آن بازدید کرده است.

    این نماینده مجلس بیان داشت گنجینه طلای باختر به عنوان پشتوانه پولی افغانستان دوباره وارد کشور شده و در صورت که هیچ اعتمادی بر بانک مرکزی وجود ندارد.

    خانم ابراهیمی خاطرنشان ساخت در ماه‌های گذشته برق و کمره‌های امنیتی بانک مرکزی برای مدت بیش از چهار ساعت خاموش شده است، در حال که این اتفاق تحت هیچ شرایطی نباید رخ دهد.

    نماینده بدخشان در مجلس علاوه کرد هدف از انتقال دوباره این گنجینه به افغانستان، به احتمال زیاد نقش شوم ارگ و بانک مرکزی در مورد این گنجینه است.

    این عضوی مجلس نمایندگان از رئیس این مجلس خواست تا بالای حکومت فشار بیاورد که گنجینه باختر را به گونه امانت به یکی از معتبرترین کشورهای جهان بسپارد.

    بانو ابراهیمی با اشاره به موجودیت اختلاس‌های گسترده در حکومت و فرار وزیران به بیرون از کشور، گفت که ما بالای حکومت و بانک مرکزی اعتماد نداریم و شدیداً نگران امنیت این گنجینه هستیم.

    این گنجینه از نزدیکی شهر شبرغان در شمال کشور در سال ۱۹۷۸ توسط گروه باستان شناسان افغانستان و روس به سرپرستی ویکتور ساربانیدی کشف شد.

    گنجینه طلای باختر مشتمل بر بیش از ۲۰ هزار آرایه‌های طلا، پارچه‌های زیور و سکه‌های به جامانده از دوره‌های کوشانیان و اشکانیان است که از شش گور (پنج زن و یک مرد) به دست آمده است.

    پیشینه این گنجینه به قرن یکم پیش از میلاد می‌رسد. آرایه‌های به دست آمده شامل سکه‌ها، گردن‌بندهای تزئین شده با سنگ‌های گرانبها، کمربندها، مدال‌ها و تاج‌ها می‌باشد.

  • وزارت خارجه: از سفر هیات طالبان به ایران خبر داشتیم

    وزارت خارجه: از سفر هیات طالبان به ایران خبر داشتیم

     وزارت امور خارجه امروز سه‌شنبه(۷ دلو) در اعلامیه‌ای گفت دولت جمهوری اسلامی ایران در مورد سفر هیئت طالبان به ایران، افغانستان را مطلع نموده و در این مورد نظریات دولت افغانستان را قبلاً مطالبه و دریافت کرده است.
    در اعلامیه آمده است: «هدف از تنظیم سفر هیئت طالبان به ایران این است تا جانب جمهوری اسلامی ایران، افزون بر شرح دیدگاه‌های خود، طالبان را در مورد موجودیت اجماع منطقه‌ای در خصوص تأمین آتش‌بس فوری، دستیابی به یک توافق جامع صلح در چهارچوب نظام جمهوری و حفظ ارزش‌های قانون اساسی افغانستان، آگاه سازد.

    ایران همچنان می‌خواهد اطمینان حاصل کند که افغانستانِ پسامنازعه بار دیگر به‌پایگاه امن گروه‌های تروریستی مبدل نخواهد شد و همچون مرکز اتفاق و همکاری‌های منطقه‌ای و بین‌المللی باقی خواهد ماند».
    وزارت خارجه افزود امیدوار است طالبان به خواست برحق مردم افغانستان برای قطع خونریزی و تأمین صلح پایدار تن دهند و به تقاضای پیهم کشورهای منطقه و جهان برای تأمین‌ آتش‌بس و رسیدن به توافق جامع صلح از طریق گفت‌وگوهای معنادار و صادقانه، احترام گذارند.
    اعلامیه خاطرنشان کرد: «طالبان باید بدانند که روش کنونی‌شان مبنی بر ادامهٔ جنگ و خونریزی مورد انزجار همگانی هم در افغانستان و هم در منطقه و جهان قرار دارد».
    کابل می‌گوید به مشورت‌ها و همکاری‌ها با کشورهای منطقه و جهان، از جمله جمهوری اسلامی ایران، به‌ منظور حفظ و تقویت اجماع منطقه‌ای و بین‌المللی در حمایت از موقف برحق مردم و دولت افغانستان در رابطه به صلح پایدار مبتنی بر ارزش‌های قانون اساسی و تقویت نظام جمهوری اسلامی، ادامه خواهد داد.

  • آتش بس و کاهش خشونت ها مورد بحث قرار گرفت

    آتش بس و کاهش خشونت ها مورد بحث قرار گرفت

    رئیس جمهور غنی با حامد کرزی رییس جمهور پیشین، عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه و عبدالرب رسول سیاف از رهبران جهاد، در مورد صلح گفت‌وگو کرد.

    در دیداری که پیش از چاشت امروز(سه‌شنبه، هفتم دلو) در قصر گلخانۀ ارگ صورت گرفت حمدالله محب، مشاور شورای امنیت ملی و فضل محمود فضلی رییس ادارۀ امور نیز حضور داشتند.

    علاوه بر وضعیت جاری کشور، آتش‌بس، کاهش خشونت‌ها، اجماع سیاسی و تامین صلح مطلوب که جنگ جاری را در کشور پایان دهد محورهای اصلی این گفت‌وگو بود.

    چهره‌های سیاسی یاد شده بر کاهش خشونت‌ها و برقراری آتش‌بس درکشور تاکید کردند.

    این درحالی است که با وجود دوام دور دوم گفت‌وگوهای صلح بین هیات‌های مذاکراتی دولت افغانستان و طالبان در قطر، خشونت‌ها در کشور هنوز نیز ادامه دارد. افزون بر شهروندان افغانستان اکثر کشورها و سازمان‌های بین‌المللی خواهان کاهش خشونت‌ در کشور شده‌اند اما طالبان تاکنون با این خواسته موافقت نکرده‌اند.

  • ملا برادر در رأس یک هیات از طالبان به تهران سفر کرده است

    ملا برادر در رأس یک هیات از طالبان به تهران سفر کرده است

    دفتر سیاسی طالبان در قطر، اعلام کرد هیأتی از سوی این گروه به رهبری ملا برادر، معاون سیاسی گروه طالبان به ایران سفر کرده است.

    محمد نعیم، سخنگوی دفتر سیاسی طالبان در قطر امروز(سه‌شنبه، هفتم دلو) درصفحۀ تویترش‌ نوشت این هیأت براساس دعوت رسمی دولت ایران به تهران سفر کرده است.

    آقای نعیم افزود این هیأت که ملا عبدالغنی برادر و شماری از اعضای دفتر سیاسی طالبان در قطر نیز در جمع آن شامل است با مقام‌های دولت ایران در مورد صلح افغانستان گفت‌وگو خواهد کرد.

    قابل ذکر است این دومین سفر رسمی هیأت سیاسی طالبان به تهران است که از زمان آغاز گفت‌وگوهای صلح در قطر صورت می‌گیرد. مقام‌های ایرانی مدعی هستند که به هدف تقویت روند صلح افغانستان با رهبران طالبان گفت‌وگو می‌کنند.

  • بایدن و مرکل درباره افغانستان گفت و گو کردند

    بایدن و مرکل درباره افغانستان گفت و گو کردند

    جو بایدن، رئیس ‌جمهور آمریکا و آنگلا مرکل، نخست وزیرآلمان اخیرا در یک تماسی تلفنی با یکدیگر اعلام کردند مقابله با شیوع کرونا تنها از طریق همکاری‌های نزدیک بین‌المللی ممکن است.

    نخست وزیر آلمان در این گفت‌وگوی تلفنی اظهار داشت کشورش برای همکاری با شرکای خود و رسیدگی به مسایل بین‌المللی آماده است.

    در همین ارتباط، کاخ سفید در بیانیه‌ای اعلام کرد بایدن در تماس تلفنی روز دوشنبه خود با انگلا مرکل، نخست وزیر آلمان بر عزم و اراده خود برای تقویت ائتلاف با ناتو و اتحادیه اروپا تأکید کرد.

    از سوی دیگر، دفتر آنگلا مرکل در بیانیه‌ای اعلام کرد دو طرف آلمانی و آمریکایی درباره مسایل مربوط به افغانستان و ایران نیز بحث و گفت‌وگو کردند.

    در ادامه این بیانیه آمده مرکل و بایدن بر امکان مقابله با شیوع کرونا تنها از طریق همکاری‌های نزدیک بین‌المللی تأکید کردند.

  • اتمر و قریشی بر آتش بس در افغانستان تاکید کردند

    اتمر و قریشی بر آتش بس در افغانستان تاکید کردند

    شاه محمود قریشی وزیر امور خارجه پاکستان در تماس تلفنی با محمد حنیف اتمر وزیر خارجه افغانستان روی اهمیت و گسترش مناسبات دوجانبه در عرصه‌های مختلف، تازه‌ترین انکشافات در روند صلح گفت‌وگو کرد.
    در این گفت‌وگو، حنیف اتمر در مورد چالش‌های فراراه روند صلح به‌ویژه افزایش خشونت‌ها در افغانستان صحبت کرده بر اهمیت تداوم حمایت پاکستان از کاهش خشونت‌ها و موفقیت روند مذاکرات صلح تأکید کرد.
    وزیر امور خارجهٔ کشور همچنان نقش علمای هر دو کشور و برگزاری کنفرانس مشترک علمای اسلامی را برای قطع خونریزی و تأمین آتش‌بس، حایز اهمیت فراوان شمرد.
    شاه محمود قریشی نیز اظهار داشت پاکستان به همه مساعی خود در جهت موفقیت مذاکرات صلح و نیز قطع خشونت در افغانستان، ادامه خواهد داد.
    وی نگرانی خود را نسبت به سطح بلند خشونت‌ها در افغانستان ابراز داشت و بر اهمیت پیشرفت‌ها در روند مذاکرات که به کاهش خشونت‌ها و آتش‌بس سراسری در افغانستان بینجامد، تأکید کرد.
    دو طرف همچنین روی اهمیت و تقویت همکاری‌ها در عرصهٔ تجارت و ترانزیت، روابط میان مردم با مردم، آزادی زندانیان پاکستانی از محابس افغانستان و نهایی‌ساختن اسناد و تفاهمات حاصله در جریان ‌هشت‌مین نشست ماه دسمبر ۲۰۲۰ اپتیکا (APTECA) به عنوان سند چهارچوب توسعهٔ روابط تجارتی میان دو کشور، تأکید کردند.

  • دانش: کنار گذاشتن جمهوریت و قانون اساسی موجب جنگ داخلی در افغانستان می شود

    دانش: کنار گذاشتن جمهوریت و قانون اساسی موجب جنگ داخلی در افغانستان می شود

    محمد سرور دانش، معاون دوم ریاست جمهوری کشور می‌گوید حفظ ارزش‌های مندرج در قانون اساسی کشور اولویت شهروندان در روند صلح به شمار می‌رود و این اولویت‌ها نباید در این روند قربانی شود.

    دفتر رسانه‌های معاونت دوم ریاست جمهوری روز (دوشنبه، ششم دلو) با نشر خبرنامه‌یی گفت آقای دانش پیش از چاشت روز دوشنبه در دیدار با آلیسون بلیک، سفیر بریتانیا در کابل این موضوع را مطرح کرده است.

    آقای دانش در این دیدار افزود از دید شهروندان افغانستان، ارزش‌های پیش‌بینی شده در قانون اساسی از اولویت‌های مهم در روند صلح تلقی می‌شود. او خاطرنشان ساخت اگر در روند جاری صلح قانون اساسی و جمهوریت کنار گذاشته شود، این روند نتیجۀ مطلوبی در پی نداشته و جنگ و بی‌ثباتی در کشور ادامه خواهد یافت.

    به نقل از این خبرنامه، سفیر بریتانیا در کابل نیز در این دیدار از افزایش خشونت‌ها توسط طالبان به ویژه حمله‌های هدف‌مند در افغانستان ابراز نگرانی کرد. او خاطرنشان ساخت افزایش خشونت‌‌ها همزمان با دوام گفت‌وگوهای صلح به این روند آسیب می‌زند.

  • امریکا و افسانه خروج مسئولانه از افغانستان

    امریکا و افسانه خروج مسئولانه از افغانستان

    جو بایدن چهارمین رییس جمهوری امریکا است که جنگ افغانستان را به ارث می‌برد. او یک گفت‌وگوی شکننده‌ برای صلح را نیز شاهد است که برخی از اعضای گروهش انتظار پیشرفت آن را داشتند.
    در ماه فبروری ۲۰۲۰ اداره‌ی ترامپ با گروه طالبان توافق‌نامه‌‌ای را به امضا رساند که در آن به خروج تمام نظامیان امریکایی تا ماه می ۲۰۲۱ اشاره شده است.
    در مقابل ایالات متحده‌ی امریکا از طالبان تضمین امنیتی گرفته و طالبان به آغاز گفت‌وگو با دولت افغانستان تعهد کردند.
    پس از ۴۰ سال خون‌ریزی و ۲۰ سال مداخله‌ی مستقیم امریکا در جنگ افغانستان، جای پرسشی نیست که اداره‌ی بایدن فرصت پیش‌آمده برای تأمین صلح را از دست بدهد. ایجاد راه‌ حل سیاسی مسالمت‌آمیز که قناعت طالبان را فراهم کند، برای امریکا به‌مراتب مهم‌تر از یک راه‌حل نظامی است.
    ‌با این‌همه، تحرک آهسته در روند مذاکرات صلح، این پروسه را زمان‌گیر کرده است. هنوز طالبان و دولت افغانستان روی موضوعات کلیدی ازجمله نظام آینده افغانستان که جمهوری دموکراتیک یا غیر دموکراتیک باشد، به توافق نرسیده‌اند. هر دو طرف میز مذاکره، از موضع خود عقب‌نشینی نمی‌کنند.
    به‌اساس توافق اداره‌ی ترامپ، اداره‌ بایدن تا بهار سال آینده زمان دارد که نیروهای خود را بیرون کند. برخی از تحلیل‌گران بر این عقیده‌اند که امریکا پیش‌ازاین به یکی از اهدافش در افغانستان که سرنگونی القاعده بود دست ‌یافته است.
    برخی از اعضای حکومت پیشین باور دارند که حضور نیروهای امریکا و جلوگیری از به‌قدرت رسیدن طالبان می‌تواند به موفقیت صلح و ایجاد یک روند مسالمت‌آمیز کمک کند اما؛ دو گزینه وجود دارد؛ خروج مسئولانه یا حضور تعریف شده که راه میان‌بر در پالیسی امریکا «خروج مسئولانه» از افغانستان است؛ کانسپت-هدف پروژه- مؤثر برای پایان دادن به جنگ نا‌فرجام و مبازره با تروریزم همچنان ادامه می‌یابد.
    به‌نظر می‌رسد که بایدن یکی از طرفداران خروج «مسئولانه» باشد که در جریان کارزارهای انتخاباتی‌اش پیش از توافق‌ اداره‌ی ترامپ در ماه فبروری سال گذشته به آن اشاره کرده بود.
    ‌ بایدن در مصاحبه‌ی ۲۳ فبروری (Face the Nation) گفت؛‌ ایالات متحده‌ی امریکا باید یک گروه‌ کوچک از نیروها را برای مبارزه با تروریزم و جلوگیری از جای پا باز کردن القاعده و داعش در افغانستان حفظ کند، اما؛ دیدگاه‌های متفاوتی در این مورد وجود دارد که پیش‌بینی در مورد نتیجه صلح را دشوار می‌سازد.
    هرچند طالبان به حضور نیروهای امریکایی در امر مبارزه با تروریزم در افغانستان مخالفت می‌کنند؛ زیرا این بحث برای گروه تروریستی قابل‌هضم نیست؛ خواست طالبان خروج تمام نیروها از افغانستان است و این‌ حضور می‌تواند برای طالبان سنگین تمام شود.‌ اعضای ارشد طالبان به‌ زیردست‌شان وعده سپرده‌اند که به اساس توافق (امریکا – طالبان) تمام نظامیان امریکایی تا ماه می از افغانستان بیرون می‌‌شوند. احتمال این‌که طالبان در آینده همکار امریکا باشد وجود دارد، اما؛ واشنگتن از این همکاری مطمین نیست.
    تنها طالبان به‌عنوان یک بن‌بست فرا راه مبارزه با تروریزم تلقی نمی‌شود، برای موفقیت در صلح، امریکا به حمایت بازیگران منطقه‌ا‌ی مانند چین، ایران، روسیه و پاکستان نیاز دارد که هیچ‌کدام از این کشورها طرفدار حضور نظامی امریکا در افغانستان نیستند.
    این کشورها به این امید از روند صلح افغانستان حمایت می‌کنند که درنتیجه‌ی گفت‌وگوها نیروهای امریکایی افغانستان را ترک خواهند کرد. اگر امریکا به حضور دوام‌دار نیروهای خود در افغانستان تصمیم بگیرد، پاکستان به حمایت خود از طالبان ادامه می‌دهد.

    حمایت از تروریستان برای مبارزه با تروریزم در افغانستان
    احتمال این‌که روند صلح نتیجه‌ای در پی نداشته باشد وجود دارد. البته حمایت قدرت‌های منطقه قابل‌بحث است، اگر توافق روی مبارزه امریکا با تروریزم صورت نگیرد، امریکا توافق‌نامه و گزینه‌ی خروج را نادیده بگیرد؛ در آن صورت طالبان دوباره ممکن روی حضور نیروهای امریکا بهانه‌تراشی کنند.
    در چنین شرایطی حمایت از نیروهای امنیتی در برابر طالبان برای امریکا الزامی است. اگر طالبان دوباره به جنگ در برابر امریکا برگردند، دلیلی به قطع رابطه‌ با القاعده نخواهند داشت و پایبند به توافق‌نامه‌ی ماه فبروری ۲۰۲۰ متعهد به قطع رابطه با گروه‌های تروریستی نخواهند بود.
    نهایتاً امریکا ملزم می‌شود با متحدان در مراکز نظامی به حمایت از نیروهای امنیتی – دفاعی افغانستان بپردازد. امریکا نیاز خواهد داشت تا از نیروهای امنیتی – دفاعی افغانستان در برابر طالبان حمایت کند.
    اگر دولت افغانستان ناکام شود، امکان حمله بر امریکا را افزایش می‌یابد، به‌عبارت‌دیگر ممکن نیست برای «مبارزه با تروریزم از تروریستان» کار بگیریم؛ دولت افغانستان خواهان حضور نظامیان امریکا در این کشور است.
    در این صورت، خروج مسئولانه راه‌ میان‌بر برای اداره‌ی بایدن نیست. در کنار آن امریکا تلاش خواهد کرد تا با طالبان به یک توافق برسد – رسیدن به یک توافق کلی می‌تواند زمینه‌ی بهترین خروج را برای دولت امریکا فراهم کند- البته در این شرایط گزینه‌ی طالبان این است که مخالفان غنی را حمایت کنند و چراغ سبز حمایت امریکا را با خود داشته باشند.
    این توافق نمی‌تواند نگرانی‌های امنیتی امریکا را کاهش دهد. در ابتدا پس از توافق و ایجاد راه‌حل سیاسی افغانستان، امریکا روی خروج کلی نیروهای خود تصمیم خواهد گرفت. در غیر این صورت امریکا تلاش می‌کند تا توافق خروج نیروهایش را تا اول ماه می دوباره به بازنگری بگیرد. اگر طالبان از روند مذاکرات بیرون شوند، احتمال برگشت تا شش ماه وجود ندارد.


    گفت‌وگوها و خروج زودهنگام
    اداره‌ی جو بایدن در شش ماه، تهدید‌ها و حملات را در افغانستان مورد بازبینی قرار می‌دهد.
    بیشتر تهدید‌ها در افغانستان متوجه‌ افراد ملکی است و حملات تهاجمی نسبتاً کمتر بوده است. یکی از موضوعاتی که کمتر همگانی شده است، تلاش‌های داعش و القاعده علیه فعالیت‌ امریکا در افغانستان است. مبحث دیگر حملات گروه‌های تروریستی علیه امریکایی‌ها و اروپایی‌ها در عراق و سوریه تحت نام «گرگ تنها» است که توسط گروه‌های جهادی در رسانه‌ها منتشر شده است.
    مبارزه با تروریزم، سال‌ها زمان خواهد برد و این تنها مرتبط به افغانستان نیست؛ اداره‌ی بایدن به یک راهبرد کلی مبارزه با تروریزم در منطقه‌ی آسیای مرکزی و جنوب آسیا، نیاز دارد.
    پس در این‌صورت خروج مسئولانه یکی از گزینه‌های قابل پیش‌بینی به اداره‌ی بایدن نیست؛ اداره‌ی بایدن نیاز دارد در رابطه به خروج نیروهای امریکایی از افغانستان، انتخاب متفاوتی داشته باشد.

    فارین آفیریس

    صبح کابل

  • هند 500 هزار دوز واکسن  کرونا به افغانستان کمک می کند

    هند 500 هزار دوز واکسن کرونا به افغانستان کمک می کند

    قرار است با این پنج‌صد هزار دوز واکسین، ۲۵۰هزار نفر در افغانستان واکسین شوند.

    مسوولان وزارت صحت عامه با نمایندگان سازمان صحی جهان و یونیسف در باره‌ی چگونگی تطبیق این واکسین، امروز باهم بحث کرده‌اند.

    داکتر بشیر نورمل معین پلان و پالیسی وزارت صحت عامه، از اقدام دولت هند برای فرستادن واکسین کرونا به افغانستان، ابراز قدردانی کرده و از نهادهای مسوول خواسته تا تدابیر لازم در پیوند به چگونگی تطبیق این واکسین را روی دست گیرند.

    داکتر بشیر نورمل، تاکید کرده افراد معروض به خطر در اولویت این وزارت قرار دارند و قرار است در مرحله نخست این افراد واکسین شوند.

    هم‌چنان معین پلان و پالیسی وزارت صحت گفت اتحادیه جهانی واکسین، کواکس، بانک جهانی و بانک انکشاف آسیایی تعهد کرده تا دولت افغانستان را در تهیه واکسین کرونا همکاری نمایند.

  • محب: تیم مذاکره کننده طالبان در دوحه استقلال ندارد

    محب: تیم مذاکره کننده طالبان در دوحه استقلال ندارد

    حمد‌الله محب، مشاور امنیت ملی افغانستان می‌گوید اختیار شماری از اعضای تیم مذاکره کنندهٔ گروه طالبان در دوحه به دست برخی از کشور‌های خارجی است.

    آقای محب روز گذشته ( شنبه، ۵ دلو) در سخنرانی‌اش به منسوبان قوای هوایی افغانستان گفت تیم مذاکره‌ کنندهٔ طالبان از خود استقلالیت ندارند و برخی از اعضای آنها از سوی شماری از کشورهای خارجی گروگان گرفته شده‌اند.

    او افزود خانواده‌های برخی از اعضای گروه مذاکره کنندهٔ طالبان در خارج از کشور زندگی می‌کنند و از سوی آن کشور‌ها، رهنمایی می‌شوند تا در داخل افغانستان حملات تروریستی را انجام دهند.

    مشاور امنیت ملی گفت هر عضو گروه مذاکره کنندهٔ طالبان خواست‌های جداگانهٔ را مطرح می‌کند.

    این در حالی‌ست که از آغاز مذاکرات صلح میان هیئت مذاکره کنندهٔ طالبان و دولت افغانستان در دوحه قطر بیشتر از سه ماه می‌گذرد. در دور اول این مذاکرات هیئت هردو جانب فقط روی طرزالعمل و مقدمهٔ آن توافق کردند و در حال حاضر از دور دوم مذاکرات ۲۰ روز می‌گذرد اما تاکنون از پیشرفت‌های آن خبری نیست.

  • لزوم حمایت منطقه ای و جهانی از صلح افغانستان

    لزوم حمایت منطقه ای و جهانی از صلح افغانستان

    مذاکرات صلح دوحه یک لحظه مهم برای افغانستان خسته از جنگ، منطقه و اتحاد نظامی بین‌المللی به رهبری آمریکا   که از دو دهه گذشته در این کشور دخیل هستند، است.
    بااین‌وجود، بدون حمایت و تضمین منطقه‌ای و جهانی، هرگونه توافقنامه صلح میان دولت افغانستان و طالبان قبل از رسیدن به مرحله اجرا در معرض فروپاشی قرار می‌گیرد.
    برای رسیدن به موفقیت، سه‌طبقه از بازیگران – جانب افغانستان، کشورهای منطقه و قدرت‌های بزرگ جهانی – باید یک مکانیزم فراگیر و مؤثر برای مشاوره و همکاری در حمایت از روند جاری صلح و امنیت افغانستان طرح‌ریزی کنند.
    نیاز به یک قالب واحد و قدرتمند موفقیت در گفت‌وگوهای طراز بلند افغانستان می‌تواند فصل جدیدی را در افغانستان نوید دهد و ثبات و رفاه بیشتری را برای منطقه به ارمغان بی آورد.
    در عین زمان، سقوط روند می‌تواند بسیار فاجعه‌بار باشد و یک جنگ نیابتی پیچیده داخلی و منطقه‌ای را در افغانستان به راه بی اندازد و همچنین خطرات زیادی را برای منطقه، ایالات‌متحده و متحدانش به همراه خواهد داشت.
    با توجه به بن‌بست مرگبار در میدان جنگ که نزدیک به ده سال است که جریان دارد، روند صلح می‌تواند تنها راه برای حفظ ثبات منطقه‌ای و کاهش چالش‌های بی‌شمار دیگر مانند مبارزه با تروریسم جهانی، قاچاق مواد مخدر و امواج پناهندگان ناشی از جنگ در آینده برای افغانستان و منطقه باشد.
    تا به امروز، اگرچه بیشتر کشورهای منطقه از گفت‌وگوهای صلح افغانستان ابراز حمایت کرده‌اند، اما هیچ همگرایی منطقه‌ای قابل‌توجهی درروند کار و مهم‌تر از آن در وضعیت نهایی آن به وجود نیامده است. ظاهراً این عدم همگرایی بازتاب‌دهنده روابط پراکنده کشورها در سراسر منطقه است.
    اختلاف‌نظرها در مورد حضور نیروهای امریکایی و ناتو در افغانستان و هم‌چنین انبوهی از رقابت‌های منطقه‌ای و جهانی و روابط خصمانه آن‌ها این عدم همگرایی را تشدید کرده است.
    اساساً یک جبر مزمن در قلب سیاست‌های منطقه‌ای وجود دارد که مانع گفت‌وگوها، تفاهم و همکاری در موضوعات مشترک می‌شود.
    برای چندین دهه، سیاست‌های منطقه‌ای توسط دو عامل متأثر شده است: روابط پراکنده کشورهای منطقه و تنش‌ها و رقابت‌های جهانی که در سطح منطقه جریان دارد.
    درگیری هند و پاکستان یکی از نمونه‌های بارز شکل اول آن است، درحالی‌که تنش میان ایالات‌متحده و قدرت‌های منطقه‌ای مانند ایران، چین و روسیه شکل دوم است. تأثیر این دو عامل در پشت جبر استراتژیکی است که امروز آن را تجربه می‌کنیم.
    دلایل زیادی برای نگرانی قدرت‌های منطقه از اوضاع وجود دارد، حتی پس از رسیدن به یک توافق سیاسی موفق در افغانستان، منطقه هم‌چنان در معرض تهدیدها و چالش‌های مانند تروریسم جهانی و بی‌ثباتی، جرائم سازمان‌یافته، خطرات بهداشت محیط‌زیست و بهداشت عمومی، مشکلات اقتصادی و عقب‌ماندگی خواهد بود.
    حمایت آمریکایی و اروپایی به‌هرحال مهم باقی خواهد ماند، اما صلح پایدار در افغانستان و اقدامات مؤثر منطقه‌ای در قبال چالش‌ها و تهدیدهای مشترک تنها توسط خود کشورهای منطقه می‌تواند تضمین شود.
    در این زمینه، مذاکرات صلح افغانستان می‌تواند فرصتی منحصربه‌فرد برای منطقه فراهم کند تا پاسخ‌های منطقه‌ای روشن، منسجم و فعال، نه‌تنها برای مقابله با جنگ طولانی در افغانستان بلکه سایر چالش‌ها و خطرات اساسی که ثبات افغانستان، منطقه و جهان را تهدید می‌کند، ارایه کند.
    تصمیم ایالات‌متحده برای بیرون کردن مشروط نیروهای خود از افغانستان تا ماه می ۲۰۲۱- که در توافق‌نامه ۲۹ فبروری ۲۰۲۰ میان آمریکا و طالبان تسجیل شده است – فرصتی را برای ابتکار عمل و تصمیم‌گیری در منطقه ایجاد می‌کند. توافق روی یک پلتفرم مشترک برای مشاوره‌های سطح بالای دیپلماتیک به یک اولویت اساسی و ضروری مبدل می‌شود.
    طی ماه‌های اخیر، نگرانی‌ها در مورد اجماع منطقه‌ای و فقدان بستر مؤثر برای ایجاد آن در تعاملات عمومی و پشت درهای بسته میان کشورهای ذی‌دخل در مذاکرات صلح افغانستان به وجود آمده است.
    ما این نگرانی‌ها را از بسیار نزدیک درک می‌کنیم: مجموعه‌ای بحث‌های پیگیری ۲ در میان کشورهای مهم منطقه‌ای و جهانی با مشارکت درروند صلح افغانستان – به میزبانی جامعه قلب آسیا و سازمان‌های شریک ما جریان فعلی را برای ما روشن ساخته است
    ما این نگرانی‌ها را از نزدیک می‌فهمیم و احساس می‌کنیم: مجموعه‌ای از بحث‌های مسیر ۲ در میان کشورهای مهم منطقه‌ای و بین‌المللی با مشارکت درروند صلح افغانستان – به میزبانی جامعه قلب آسیا و سازمان‌های شریک ما – جریان فعلی را برای ما روشن کرده است.
    نزدیک به ده سال است که بخش از بحث‌های پیگیری ۲ و سایر گفت‌وگوها بوده‌ایم، ما به این متقاعد شده‌ایم که روند قلب آسیا – استانبول بهترین چهارچوب است برای اجماع منطقه‌ای و ما گفت‌وگوهای طولانی‌مدت و تعاملات بین منطقه و ایالات‌متحده در مورد روند جاری صلح افغانستان و افغانستان پسا مصالحه در زیر برجسته نموده‌ایم.

    روند قلب آسیا – استانبول چیست؟
    روند استانبول – قلب آسیا که در نوامبر ۲۰۱۱ به‌عنوان ابتکار مشترک افغانستان و کشورهای اطراف آن راه‌اندازی شد، سعی کرده است تا همکاری‌های امنیتی، اقتصادی و سیاسی را در سطح منطقه با افغانستان در محراق توجه قرار دهد.
    در حال حاضر در این روند ۱۷ کشور ازجمله همسایگان دور و نزدیک افغانستان ۱۵ کشور حامی – که عمدتاً شامل ایالات‌متحده و دیگر قدرت‌های غربی است – و ۱۲ سازمان منطقه‌ای و بین‌المللی شرکت دارند. روند قلب آسیا نظر به بیشتر پلتفرم‌های منطقه‌ای موجود فراگیر و بی‌نظیر است.
    به‌ویژه، روند قلب آسیا از منظر منطقه‌ای تلاش می‌کند تا یک پلتفرم چندجانبه را که قالب و عملکرد آن برای بیشتر کشورها قابل‌قبول باشد را ارایه دهد.
    یکی از مزیت‌های اساسی روند قلب آسیا – استانبول این است که افغانستان را در مرکز آنچه اساساً یک دستور کار منطقه‌ای وجهانی است قرار می‌دهد.
    با توجه به نگرانی کشورهای منطقه برای افغانستان در مقطع کنونی و برجستگی آن در دستور کار امنیت جهانی، یک پلتفرم افغان محور را که قابلیت پذیرش بیشتر کشورها را که در غیر آن صورت با ملاحظات استراتژیک از هم جدا می‌شوند، برخوردار است.
    در همین حال در این روند قدرت‌های منطقه هیچ نوع کنترل نامتناسب را اعمال نمی‌کنند، تقریباً همه کشورهای عضو آن احساس مالکیت شدیدی بر روند کار دارند. در سال ۲۰۲۰، کنفرانس سالانه وزیران تحت ریاست مشترک جمهوری تاجیکستان به دلیل همه‌گیری کوید ۱۹ به تأخیر افتاد.
    بااین‌حال، در نشست مقامات ارشد (سم) که در آگست سال ۲۰۲۰ برگزار شد، حمایت منطقه از صلح افغانستان که از آن به‌عنوان پیش‌شرط رفاه و توسعه اقتصادی در منطقه یاد شده بود، تجدید گردید.
    روند قلب آسیا – استانبول به‌عنوان یک چارچوب همکاری سیاسی چندجانبه طراحی‌شده است. این سازمان تلاش دارد با ایجاد رابطه میان سازمان‌های زیر منطقه‌ای، منطقه‌ای و بین‌المللی به‌ویژه، CICA ، SAARC ، ECO  و ناتو، از رقابت با سایر مکانیزم‌های موجود جلوگیری كند.
    مهم‌تر از همه، اقدامات اعتمادسازی تحت روند قلب آسیا و ترتیبات مربوط به آن برای مشارکت، هماهنگی در مبارزه با مواد مخدر، مبارزه با تروریسم، مدیریت حوادث، زیرساخت‌های منطقه‌ای محیط‌زیست، روابط اقتصادی، فرهنگ و آموزش است.

    یک بستر جامع و مؤثر
    روند قلب آسیا و پروسه استانبول گاهی بیش‌ازحد فراگیر توصیف می‌شود و منتقدین به این باوراند که قدرت‌های بزرگ، منطقه‌ای و جهانی برای خود فضای مناسب مشارکتی پیدا نمی‌کنند.
    این نگرانی‌ها می‌توانند برطرف شوند. به‌عنوان‌مثال: با توجه به نقش مهمی که ایالات‌متحده و اتحادیه اروپا در تحولات مربوط به افغانستان و منطقه بازی می‌کنند، باید آن‌ها به‌عنوان شرکت‌کنندگان مستقیم در پروسه دخیل شود و نه‌فقط در نقش «حمایت‌کننده».
    با در نظرداشت این نگرانی‌ها، باید یک روند اصلاح قلب آسیا – استانبول، به رهبری افغانستان، همسایگان آن، سایر کشورهای منطقه و با حمایت ایالات‌متحده و سایر ذی‌نفعان بین‌المللی – بدون تأخیر آغاز شود.
    به نظر ما با برخی تنظیمات درروند و ساختار روند قلب آسیا – استانبول می‌تواند آن را به یک بستر مؤثر همکاری مبدل سازد. به همین ترتیب، این روند باید ساختار فراگیر بودن خود را حفظ کند اما سطح مشارکت گروه‌های کوچک‌تر از کشورها فشرده شود.

     رایزنی‌ها و مذاکرات در قالب‌های کوچک‌تر
    رایزنی‌ها و مذاکرات در قالب‌های کوچک‌تر ممکن است میان بازیکنان منطقه‌ای و بین‌المللی در مورد موضوعات خاص، یا هنگام غلبه بر موانع صورت گیرد.
    درحالی‌که گفت‌وگوهای صلح افغانستان در جریان است، ICCP (روند مشاوره و همکاری بین‌المللی ) می‌تواند به‌عنوان مکانیزم کلیدی برای تعاملات منطقه‌ای و بین‌المللی با دولت افغانستان و طالبان هم‌زمان با پیشرفت برای  دستیابی به توافقنامه نهایی صلح باشد.
    چنین تعامل هماهنگ و منسجمی به طرف‌های افغان کمک می‌کند تا  توجه‌های منطقه‌ای و بین‌المللی را برای منافع مشروع  جلب کنند و آن‌ها را در تمامی توافقات صلح افغان‌ها مدغم کنند. این توافق صلح را محکم و مقاوم در برابر سبوتاژ مخربین  و عناصر آشتی‌ناپذیر می‌سازد.
    پلتفرم (مشاوره و همکاری بین‌المللی ) شامل شش همسایه نزدیک افغانستان (پاکستان، ایران، چین، تاجیکستان، ازبکستان و ترکمنستان) به‌علاوه شش همسایه دورتر (روسیه، هند، ترکیه، امارات متحده عربی، عربستان سعودی و قطر) و همچنین یک گروه پشتیبانی از ذی‌نفعان بین‌المللی (ایالات‌متحده، اتحادیه اروپا، انگلستان، ناروی، جاپان و سازمان ملل) است.
    این ترکیب گسترده ICCP مشارکت گسترده و تعادل مناسب همسایگان و همچنین قدرت‌های منطقه‌ای و جهانی را تضمین می‌کند. اصل شمول استفاده منطقی است بااین‌وجود، تأکید بیشتر بر کیفیت و تأثیر گفت‌وگو، می‌شود.
    گفت‌وگوهای فشرده در گروه‌های کوچک‌تر، دوجانبه، سه‌جانبه و چهارجانبه ، همسایگان نزدیک، قدرت‌های بزرگ، کشورهای میزبان و غیره ممکن است تحت چتر روند فراگیر در زمان نیاز با توافق مشترک برگزار شود.
    برای اطمینان از هماهنگی و نظارت بر تشکیل رایزنی‌ها و گفت‌وگوها در قالب‌های مختلف، یک گروه ویژه تحت ریاست سازمان ملل (نماینده ویژه دبیر کل برای افغانستان مستقر در کابل) و با مشارکت افغانستان، ترکیه و ریاست‌های نوبتی در قلب آسیا و روند استانبول ایجاد می‌شود.
    گروه ویژه  اطمینان حاصل خواهد کرد که حذف هر کشور یا نهادی به شمول افغانستان – از جلسات با قالب‌های محدود و کوچک نباید به‌عنوان ضرر برای منافع آن‌ها تلقی شود بلکه صرفاً اجازه گفت‌وگوی صریح و صریح‌تر را می‌دهد.
    در جلساتی که افغانستان حضور ندارد، یک کشور شریک همسایه، منطقه‌ای یا بین‌المللی یا سازمان ملل متحد به‌عنوان «جانشین» نمایندگی از منافع آن کشور عمل خواهد کرد.
    موازی  باسیاست‌های جاری رسمی منطقه و جهان پیگیری خط دوم گفت‌وگوهای (غیررسمی) و پیگیری (نیمه‌رسمی)  برای شناسایی گزینه‌های نقش‌های مختلف همسایگان افغانستان، در سطح گسترده‌تر منطقه و جامعه جهانی در ماه‌ها و سال‌های آینده، باید گروه‌های فرعی مختلف را منعکس کرد.
    چنین مشاوره‌هایی در جبهه غیررسمی و نیمه‌رسمی عموماً به ایجاد اجماع و توسعه گزینه‌ها در مورد موضوعات مورد نگرانی زودتر و روان کمک می‌کند.

    نتیجه
    مسلماً، چندین سال غفلت افغانستان به‌عنوان عضو دایمی قلب آسیا – استانبول روند کار رابطی ساخته و حتا بی‌ربط سوق داده است، به‌ویژه زمان که بیشتر از همه‌وقت نیاز به گفت‌وگوهای سیاسی سطح بالا وجود دارد.
    بااین‌حال، طوری که استدلال کردیم، یک تجدید تعهد دوباره بازی گران اصلی منطقه‌ای و بین‌المللی درروند صلح افغانستان – به‌علاوه ای نوآوری و انعطاف‌پذیری – کافی خواهد بود تا روند قلب آسیا – استانبول را به گسترده‌ترین، مؤثرترین پلتفرم مشاوره و پشتیبانی مبدل سازد.
    با توجه به فوریت روند و اهمیت تضمین منطقه‌ای و حمایت از توافق نهایی صلح افغانستان، این طرح دیپلماتیک باید توسط همه جناح‌های ذی‌دخل منطقه‌ای و بین‌المللی ازجمله دولت تازه‌وارد بایدن در اولویت قرار گیرد.

    شورای آتلانتیک

    صبح کابل

  • وزیر اقتصاد: در سال آینده اقتصاد افغانستان 3 درصد رشد می کند

    وزیر اقتصاد: در سال آینده اقتصاد افغانستان 3 درصد رشد می کند

    مسوولان وزارت اقتصاد می‌گویند رشد اقتصادی کشور در جریان سال ۱۴۰۰ خورشیدی دونیم تا سه درصد پیش‌بینی شده است.

    کریمه حامد فاریابی، وزیر اقتصاد امروز (یک‌شنبه، پنجم دلو) در یک نشست خبری در کابل گفت پیش‌بینی‌های این وزارت نشان می‌دهد که افغانستان در جریان سال ۱۴۰۰ خورشیدی تا سه درصد رشد اقتصادی خواهد داشت.

    خانم فاریابی با اشاره به رکود اقتصاد کشور در جریان سال ۱۳۹۹ خورشیدی افزود محدودیت‌های ناشی از همه‌گیری ویروس کرونا سبب شد تا اقتصاد کشور آن چنانی که لازم بود، رشد نکند. به گفتۀ او، بر اساس پیش‌بینی بانک جهانی، افغانستان در سال گذشتۀ میلادی می‌بایست تا ۳٫۳ درصد رشد اقتصادی را تجربه می‌کرد؛ در حالی که رشد اقتصادی کشور در جریان این سال به کمتر از سه درصد می‌رسد.

    مسوولان وزارت اقتصاد خاطرنشان می‌سازند که در حال حاضر از میان ۱۶ میلیون شهروند واجد شرایط کار در کشور، نزدیک به ده میلیون آنان بی‌کار و یا کم‌کار هستند و تنها شش میلیون نفر صاحب کار مناسب هستند.

    این در حالی است که همه‌گیری ویروس کرونا در کشور در جریان سال روان خورشیدی میزان بی‌کاری و فقر را افزایش داده است. از این‌رو، دولت برنامۀ کمک‌رسانی عاجل به شهروندان بی‌بضاعت را زیر نام «دسترخوان ملی» روی دست گرفته است. در چوکات این برنامه ۹۰ درصد از باشنده‌گان روستاها کمک‌های غذایی دریافت خواهند کرد.

  • بحران هویت!

    بحران هویت!

    مقوله ای بنام “هویت”، در دوسطح بنیادینِ فردی و اجتماعی تعریف می شود. نظریه های نخستین در این حوزه، بیشتر بر گزاره ی “فردمدار” بودن هویت تأکید داشته اند. دانشمندانی مانند “مید” و “گافمن” از این دسته هستند. روان شناسان و جامعه شناسان براین باور هستند که درست است برساخت هویت در بستر اجتماعی شکل می گیرد، اما آنچه مهم است این است که اساسن این مقوله در احساسات، نگرشها و گرایش های “افراد” تبلور می یابد.

    نیچه بعنوان فیلوسوف فرهنگ، حتا هویت فردی را موضوعی پیش نهاد، استوار و واجد انسجام نمی داند، بلکه آن را دارای ساختاری فرهنگی ای می شمارد که در شرایط حاکم بر جامعه شکل می گیرد و ماهیت و پایداری ندارد.بنابراین، هویت امری سیال و ناپایدار است که نخست در تعریف ویژگی ها و خصوصیات فردی عنصری بنام “من” در بستر مناسبات اجتماعی نمود پیدا می کند.در افغانستان اما که ماشین هویت سازی، مارا با زیست گله ای و ساختار سنتی فرهنگِ پیشامدرن تعریف کرده است. چیزی بنام “فردیت” و هویت فردی Personal identity نمی شناسیم.

    این مقدمه را به این خاطر نوشتم تا به موضوعی که حیات سیاسی و گرایش جمعی مارا همواره با سخت ترین پرسش وچالش مواجه ساخته، اشارت دهم و آن این که بنیادی ترین منازعه ای که سراسر زندگی جمعی مارا در واحدی بنام “افغانستان” متراکم ساخته، بحران هویت تشکیل می دهد. چنین است که ما تاهنوز نتوانسته ایم خودرا تعریف کنیم و ارزشها، احساسات، گرایش ها، دین، اصول اخلاقی و حتا جنسیت فردی خویش را از زیر سایه ی سنگین استبداد خشن حاکم بر نظام هویت ساز جمعی تفکیک و تفریق نماییم. همواره این جامعه بوده که حوزه ی گرایشها و احساسات، بینش ها، اصول اخلاقی و رفتاری و حتا ارزشهای فطری جنسیت فرد را هم تعیین، تعریف و تحمیل کرده است. بدین رو ست که در چتر کلان هویت جمعی، مقوله ای بنام فردیت و هویت فردی را به رسمیت نمی شناسیم.بگذاریم اگر انسان ها در دشت ونیلی دایکندی زندگی می کنند یا در دره هزاره ی پنجشیر؛ در پلِ بهسود جلال آباد زندگی می کنند یا در تیوره ی بامیان، در جبرییل هرات زندگی می کنند یا در کِشم بدخشان، هرکس هویت و خویشتن خویش را، خود تعریف و تعیین کند.

    همان گونه که حق نداریم خشم و قهر و تحقیر ی نسبت به آن دسته از افراد و انسان هایی روا داریم که دهها سال در پنچشیر وبغلان و بدخشان زندگی خویشاوندی و برادرانه و همدلانه با همکیشان خود داشته اند و به هردلیلی با هویت”تاجیکانه” زیسته اند و حالا تصمیم گرفته اند خود را “هزاره ی سنی” تعریف کنند؛ درست به همان دلیل، حق نداریم کسانی را مورد تحقیر و تمسخر و تشویش و ملامت قراردهیم که در دشت و نیلی ولایت دایکندی زیست دیرینه و مشترک فرهنگی و اجتماعی با مردمان آن بوم داشته اند و اکنون دوست دارند خودرا “تاجیک” معرفی کنند. آدم ها بسته به شرایط فرهنگی، اقتصادی و فشارهای سیاسی و محیطی، تجربیات و درکی از خود و گرایش خویشاوندی خویش پیدا می کند. سوای پیشینه و پسینه ی تعلقات نژادی، خونی و اجتماعی انسان ها، آزادی فردی و حق انتخاب شان را به رسمیت بشناسیم. هر فرد حق دارد آن گونه که دوست دارد و احساس راحتی می کند، خودرا تعریف و در پرتو آن تعریف، احساس راحتی کند.

    اگر به این مرحله از درک انسانی نرسیم که به انسان ها حق بدهیم هویت فردی و تعلق اجتماعی ـ سیاسی، ارزش های جنسیتی و محیط زندگی خودرا، خود به صورت آزاد و مستقل و بدون جبر و تحمیل تعریف و انتخاب کنند، مطمئن باشیم چرخه ی بحران هویت همچنان ادامه خواهد یافت و بدین ترتیب، هیچگاه به مرز زندگی دمکراتیک نمی رسیم و به تعامل اخلاقی و انسانی دست پیدا نخواهیم کرد.

    حمزه واعظی