برچسب: افغانستان

  • نشست استانبول 24 اپریل برگزار می شود

    نشست استانبول 24 اپریل برگزار می شود

    برگزار‌کنند‌گان نشست استانبول زمان برگزاری این نشست را اعلام کردند.

    طبق اعلامیه مشترک ترکیه، قطر و سازمان ملل متحد، این نشست در ۲۴ اپریل برگزار می‌شود و تا چهارم ماه می ادامه می‌یابد.

    این اعلامیه از سوی وزارت خارجه ترکیه که میزبان نشست استانبول است، نشر شده است.

    در این اعلامه آمده است نشست استانبول در سطح بلند و فراگیر بین نمایندگان جمهوری اسلامی افغانستان و طالبان برگزار می‌شود.

    برگزارکنند‌گان نشست استانبول، هدف این نشست را تسریع روند صلح افغانستان، تکمیل مذاکرات بین‌الافغانی در دوحه و دست‌یابی به یک توافق‌ سیاسی عادلانه و پایدار عنوان کرده‌اند.

  • جنرال کانویل: خروج نیروهای امریکایی از افغانستان تا اول ماه می امکان پذیر است

    جنرال کانویل: خروج نیروهای امریکایی از افغانستان تا اول ماه می امکان پذیر است

    آقای کانویل که روز دوشنبه (۲۳ حمل/۱۲ اپریل)، در برنامه‌ی زنده‌ی واشنگتن پست صحبت می‌کرد، گفت که جو بایدن، رییس‌جمهور ایالات متحده، در باره‌ی خروج نیروها تا هنوز تصمیم نگرفته است؛ اما فرماندهان در افغانستان باید برای شرایط پس از خروج برنامه داشته باشند.

    به گفته‌ی آقای کانویل، فرماندهان نظامی در افغانستان باید در موقعیتی باشند که به مقامات ارشد حکومتی در زمینه‌ی خروج کامل از افغانستان مشاوره بدهند.

    رییس ستاد ارتش امریکا، در حالی این اظهارات را بیان کرده که بر اساس توافق‌نامه‌ی دوحه، نیروهای امریکایی باید تا سه هفته‌ی دیگر به گونه‌ی کامل از افغانستان خارج شوند.

    امریکا در حال حاضر در افغانستان ۳۵۰۰ نیرو دارد که در کنار نیروهای نظامی ناتو مشغول مشوره‌دهی و حملات هوایی است.

  • عالمان دینی اندونزی جنگ افغانستان را نامشروع خواندند

    عالمان دینی اندونزی جنگ افغانستان را نامشروع خواندند

    وزارت امور خارجه با نشر خبرنامه‌یی نوشت که این اعلامیۀ مشترک عالمان دین در اندونیزیا امروز (دوشنبه، ۲۳ حمل) منتشر شده است. به نقل از خبرنامۀ وزارت خارجه، عالمان دین در اندونیزیا در این اعلامیۀ مشترک خواهان پایان فوری خشونت‌ها در افغانستان شده‌اند.

    به باور این عالمان دین، جنگ جاری در افغانستان مشروعیت دینی ندارد و طرف‌های درگیر به ویژه گروه طالبان باید هرچه زودتر با دولت افغانستان وارد صلح شوند و به خشونت‌های جاری پایان دهند.

    این در حالی است که کمتر از یک هفتۀ دیگری به نشست بزرگ استانبول باقی مانده است. این نشست در مورد صلح افغانستان برگزار می‌شود و امیدواری‌ها برای برقراری صلح در کشور بیش از هر زمان دیگری شدت گرفته است.

    گفته می‌شود در این نشست که قرار است در ۲۸ حمل دایر شود، سنگ‌بنای نظام سیاسی آیندۀ افغانستان گذاشته شود.

  • وزرای خارجه پاکستان و آلمان در مورد صلح افغانستان رایزنی کردند

    وزرای خارجه پاکستان و آلمان در مورد صلح افغانستان رایزنی کردند

    قریشی پس از دیدار با ماس در برلین، در کنفرانس خبری مشترک گفته است که پاکستان می‌خواهد روابط صلح‌آمیز با تمام کشورها، به شمول هند داشته باشد.
    به گفته وی، تمام مسایل از طریق گفت‌وگو حل می‌شود.
    وی با بیان این که اسلام‌آباد و برلین اهداف مشابهی در رابطه به افغانستان دارد، افزوده است: «ما صلح، ثبات و پیشرفت در افغانستان می‌خواهیم. آلمان نقش مهمی در تثبیت اوضاع افغانستان دارد».
    وزیر خارجه آلمان نیز گفته که پاکستان تلاش‌های زیادی برای راه‌حل صلح‌آمیز درگیری در افغانستان انجام داده است.
    به گفته هایکو ماس، هرگونه وضعیت در افغانستان به شدت بالای پاکستان تأثیر دارد.

  • طالبان آماده شرکت در نشست استانبول نیستند

    طالبان آماده شرکت در نشست استانبول نیستند

    در حالی که قرار است تا چهار روز دیگر نشستی در پیوند به گفت‌وگوهای صلح افغانستان در ترکیه برگزار شود، گروه طالبان اعلام کرده آن‌ها آمادگی لازم برای شرکت در این نشست را ندارند.

    محمدنعیم وردک، سخنگوی طالبان می‌گوید این گروه تا هنوز جرئیات نشست استانبول را زیر بررسی دارند و آمادگی برای شرکت در این نشست را نگرفته است.

    این در حالی است که روز یک‌شنبه (۲۲ حمل)، ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی عمومی طالبان نیز به روزنامه‌ی صبح کابل، گفته بود که تا هنوز در مورد نشست استانبول موقف «امارت اسلامی» اعلام نشده و چیزی فیصله نشده است؛ زیرا همه‌ی موضوعاتی که وجود دارد به بررسی گرفته می‌شود و پس‌ازآن، فیصله نهایی صورت می‌گیرد.

    گفتنی است که دولت افغانستان، شورای عالی مصالحه‌ی ملی جمع احزاب سیاسی و امریکا، طرحی را برای شرکت در این نشست ارائه کردند؛ اما تا اکنون طرحی از سوی طالبان داده نشده است.

    از سویی هم، امریکا، سازمان ملل، ترکیه و قطر اصول‌نامه‌ی نشست استانبول را به هیئت‌های گفت‌وگو کننده‌ی دولت و طالبان فرستاده و قرار است پس از نشست استانبول، دو طرف در مورد این اصول‌نامه‌ی ۹ ماده‌ای، به یک دیدگاه واحد برسند.

  • پیروزی ورزشکاران افغان همدلی را در میان شهروندان تقویت می کند

    پیروزی ورزشکاران افغان همدلی را در میان شهروندان تقویت می کند

    داکتر عبدالله افزود:« مردم قدردان افغانستان به جوانان ورزشکار شان که باسعی و تلاش شباروزی افتخار می‌آفرینند و بیرق سه رنگ کشور را در گوشه و کنار جهان به اهتزاز می‌آورند، می‌بالند.»

    وی تاکید کرد: پیروزی ورزشکاران ما در میادین جهانی سبب تقویت همدلی و حس برادری در میان مردم ما می‌گردد. »

    به گفته عبدالله با وصف مشکلات و موانع متعدد، ورزشکاران عزیز ما در رشته های مختلف توانسته اند در این راستا خدمات قابل وصف به مملکت و مردم شان انجام دهند.

    حسین بخش صفری نیز در این مراسم تقدیر گفت:«افغانستان خانه مشترک همه مردم کشور است و وی احساس بهتری از تماشای بلند شدن بیرق افغانستان در صحنه های ورزشی دنیا نمی شناسد. وی با تشکر از حمایت و ابراز احساسات نیک مردم، وعده سپرد بیشتر از گذشته برای کسب افتخارات به مردم و کشور تلاش کند.»

  • مذاکرات حساس استانبول و آمادگی های حکومت

    مذاکرات حساس استانبول و آمادگی های حکومت

    مذاکرات استانبول به‌زودی و در شانزدهم همین ماه میلادی(اپریل) آغاز به کار خواهد کرد. آقای صالح روز گذشته در سخنرانی خود در شمال کابل این مسئله را اعلام کرد. اگرچند تا هنوز تاریخ دقیق این مذاکرات به‌طور رسمی اعلام‌نشده‌است؛ اما انتظار می‌رود که این نشست به عقب نیفتد. تاکنون دولت و احزاب سیاسی افغانستان برای شرکت در این نشست ابراز آمادگی کرده‌اند. طالبان باوجودی که قبلاً خواهان تعویق مذاکرات شده‌بود، اما تاکنون در مورد تاریخ برگزاری این نشست ابراز نظر صریحی نکرده‌است اما بعید است که طالبان از شرکت در مذاکرات استانبول در تاریخ معین‌شده، سر باز بزنند. گویا مذاکرات فشرد‌ه‌ای بین آن‌ها و دولت آمریکا صورت گرفته و جدا از مسئله صلح افغانستان، آمریکا با طالبان بر سر مسائل دیگری چون آزادی زندانیان باقی مانده طالبان، خارج شدن سران طالبان از فهرست سیاه سازمان ملل در قبال توافق طالبان و آمریکا بر سر تمدید ضرب‌الاجل تعیین‌شده برای خروج نظامیان آمریکایی در معاهده قبلی مذاکراتی را آغاز و احتمالاً به نتیجه هم رسیده‌اند. اگرچند آقای صالح دیروز به‌طور واضحی مخالفت خود را با آزادی بقیه زندانیان طالبان ابراز کرده و آزادی زندانیان سابق طالبان را هم تصمیم لویِ جرگه و اشتباه دانسته بود. دیده شود که این بار این مخالفت چقدر جدی خواهد بود.

     زلمی‌ خلیل‌زاد اصول‌نامه نشست استانبول را که از طرف آمریکا، سازمان ملل متحد، قطر و ترکیه تهیه شده‌است، هم به‌طرف دولت و هم به طالبان سپرده‌است. این اصول‌نامه شامل نه ماده است که در آن طرفین با امضای این اصول‌نامه، ملزم به رعایت مواد پیشنهادشده برای پیش بردن مذاکرات و پرهیز از رفتارهای حاشیه‌ای در طول مذاکرات خواهند بود.

    در این اصول‌نامه از شرکت‌کنندگان این نشست تعهد گرفته می‌شود تا صادقانه بر سر اراده برای صلح، احترام به همدیگر و پرهیز از اتهام زنی، تأکید بر اسلامی بودن، احترام به حقوق اقلیت‌ها و زنان، روابط خارجی بی‌طرفانه، اخراج تروریست‌های خارجی از افغانستان، برگزاری انتخابات، ارائه تضمین برای اجرای آتش‌بس، مذاکرات را آغاز و ادامه بدهند.

    آقای خلیل‌زاد این روزها نشست‌های زیادی با سران احزاب سیاسی، اشرف غنی و عبدالله برگزار کرده و در طول هفته چند بار با مقامات افغانستان دیدار داشته است. این‌طور به نظر می‌رسد که آمریکا روی نشست استانبول توجه ویژه‌ای داشته و انتظار اتخاذ تصمیمات سرنوشت‌ساز در این نشست را دارد. این موضوع از چشم طالبان و دولت افغانستان پنهان نمانده و آن‌ها هم تلاش زیادی دارند تا به سبوتاژ این نشست متهم نشوند زیرا در این صورت، چرخش سیاست آمریکا به‌سوی یکی از طرفین ممکن است اتفاق افتد. این چیزی نیست که دولت و طالبان خواهان آن باشند. قبل از این جامعه جهانی ازجمله آمریکا و اتحادیه اروپا به‌صراحت اعلام کرده بودند که مراودات سیاسی و کمک‌های آنان در سال‌های آینده برای افغانستان کاملاً مشروط به نتایج گفتگو‌های صلح خواهد بود.

      به نقل از خامه پرس ، فهرست احتمالی شرکت‌کنندگان این نشست از آدرس جمهوری اسلامی افغانستان، به‌خوبی نشان‌دهنده اهمیت این نشست برای آینده کشور می‌تواند باشد. اگرچند لیست نمایندگان افغانستان در این نشست تا هنوز به‌طور رسمی نهایی نشده‌است، اما اسامی‌ای که به دست منابع خبری در افغانستان رسیده‌است؛ نشان می‌دهد که با توجه به اهمیت این نشست، این بار رهبران احزاب و افراد بانفوذ کشور مستقیماً در آن شرکت خواهند داشت.

    عبدالله عبدالله رئیس شورای عالی مصالحه ملی، حامد کرزی رئیس‌جمهور پیشین کشور و از افراد بانفوذ در افغانستان، عبدالرب رسول سیاف، گلبدین حکمتیار، محمد محقق، محمد یونس قانونی، محمد حنیف اتمر وزیر خارجه کنونی، مارشال عبدالرشید دوستم، حمدالله محب، فاطمه گیلانی، محمد کریم خلیلی، صلاح‌الدین ربانی، سلام رحیمی، معصوم استانکزی، حبیبه سرابی ، فوزیه کوفی، حاجی دین محمد و سید حامد گیلانی از سوی طرفداران نظام فعلی کشور، قرار است در این نشست حضور خواهند داشته باشند.

    شورای مصالحه ملی افغانستان متن نهایی خود را برای مذاکرات آینده تهیه‌کرده‌است اما به‌طور رسمی آن را منتشر نکرده‌است. اما نسخه‌ای از این پیش‌نویس طرح صلح که به رسانه‌ها درز کرده‌است، حاوی نکاتی است که از سوی دولت برای نظام آینده افغانستان پیشنهاد شده‌است. این پیش‌نویس در چهارده صفحه و دارای چهار بخش اصلی با عنوان‌های «اصول راهنما برای آینده افغانستان»، «نقشه سیاسی افغانستان»، «نظام سیاسی آینده» و «ختم جنگ» آماده‌ شده‌است. در این پیش‌نویس صلح، سهم طالبان در آینده نظام افغانستان «یک‌سوم»‌ و سهم حکومت فعلی و طرفداران آن «دوسوم» پیش‌بینی‌شده‌است.
    در این پیش‌نویس و در بخش نخست آن، به حفظ نظام کنونی و دستاوردهای آن اشاره‌ شده و تغییرات چندانی نسبت به‌نظام کنونی در آن گنجانیده نشده‌است. اما در بخش ب، جزئیات بیشتری ارائه‌شده که ازجمله در آن آمده‌است: پس از امضای توافق صلح بین دولت و طالبان، یک دولت انتقالی صلح برای حداکثر سه سال و غیرقابل تمدید تا روی کار آمدن نظام رسمی و دائمی پیش‌بینی‌شده‌است. دولت صلح همانند حکومت فعلی دارای سه قوه مجریه، مقننه و قضائیه به‌اضافه شورای فقه اسلامی، دیوان عالی تعدیل قانون اساسی، و کمیته تعدیل قانون اساسی خواهد بود.

    از نکات جالب این پیش‌نویس، رئیس‌جمهور با چهار معاون و نخست‌وزیر با چهار معاون پیش‌بینی‌شده که یکی از معاونان رئیس‌جمهور و نخست‌وزیر باید زن باشد. بقیه موارد این پیش‌نویس به حفظ حقوق انسانی باشندگان افغانستان، سیاست خارجی و داخلی کشور پرداخته‌ شده‌است.

    طالبان تا هنوز پیشنهادهای خود را برای ارائه در این نشست عمومی نکرده‌اند.

    از ظاهر قضیه و خواسته‌های دولت و طالبان نسبت به آینده افغانستان پیدا است که روزهای سختی در مذاکرات استانبول برای طرفین مذاکره وجود خواهد داشت. اگر اصرار و حمایت جامعه جهانی از صلح افغانستان نباشد، با توجه به مطالبات دولت و طالبان از همدیگر،‌ رسیدن به یک نتیجه نهایی از سوی این دو گروه مذاکره‌کننده، تقریباً ناممکن است. تنها کورسوی امیدی که در این نشست به چشم می‌خورد، همانا عزم جهانی و توافق ظاهری کشورهای قدرتمند جهانی و همسایه‌های افغانستان برای پایان منازعه در این کشور است. در غیر آن، رسیدن به یک توافق صلح و پایان بدبختی مردم ما از سوی گروه‌های درگیر در این جنگ خانمان‌سوز، بسیار بعید است.

  • نشست استانبول در مورد صلح بررسی شد

    نشست استانبول در مورد صلح بررسی شد

    یوناما امروز (دوشنبه، ۲۳ حمل) با نشر خبرنامه‌یی نوشت این دیدار عصر دیروز به گونۀ جداگانه در ارگ و سپیدار صورت گرفته است.

    به نقل از این خبرنامه، نشست زودهنگام استانبول در مورد صلح افغانستان محور اصلی بحث میان نمایندۀ ویژۀ سازمان ملل متحد و رهبران دولت افغانستان بوده است.

    بر اساس این خبرنامه، ضرورت به کاهش خشونت‌ها در کشور و برقراری آتش‌بس سرتاسری بین خانم لیونز و رییس‌جمهور بحث شده است.

    همچنان او در گفت‌وگو با آقای عبدالله بر اشتراک پُررنگ زنان در چوکات هیأت مذاکراتی دولت افغانستان تأکید کرده است.

    این در حالی است که کمتر از یک هفتۀ دیگری قرار است نشست استانبول در مورد صلح افغانستان با مدیریت سازمان ملل متحد در شهر استانبول ترکیه برگزار شود. در این نشست قرار است ساختار آیندۀ سیاسی کشور با شمولیت طالبان مشخص شود.

  • اماو اگر فدرالی شدن افغانستان در گفت و گو با سلطانعلی کشتمند

    اماو اگر فدرالی شدن افغانستان در گفت و گو با سلطانعلی کشتمند

     افغانستان در آستانه برگزاری نشست سرنوشت‌ساز استانبول قرار دارد. براساس زمان‌بندی‌های احتمالی، این نشست در بیست‌وهفتم حمل برگزار خواهد شد و رهبری آن را نیز سازمان ملل متحد برعهده دارد. قرار است در نشست استانبول در مورد طرح پیشنهادی امریکا که در آن سناریوهای ایجاد دولت انتقالی صلح پیش‌بینی شده است، بحث شود. یکی از محورهای اصلی طرح امریکا بحث نظام آینده است. در حوزه جمهوریت، دیدگاه‌ها در مورد نظام آینده به گونه پراکنده مطرح می‌شود. یکی از نظام‌های پیشنهادی، نظام فدرالی است. سلطان‌علی کشتمند، صدراعظم افغانستان در دهه شصت خورشیدی در یادداشتی از نظام فدرالی حمایت کرده است.

    ۸صبح در گفت‌وگو با آقای کشتمند، به مسایل مربوط به نظام فدرالی، از جمله مزیت‌ها و نگرانی‌ها در مورد آن، پرداخته است.

    متن دقیق مصاحبه به صورت زیر است:

    حمیدزاده: جناب کشتمند صاحب، در آغاز برای این‌که فرصت تان را در اختیار ما قرار دادید، ممنونم. پرسش نخست من در مورد روند صلح افغانستان و مشخصاً نشست مهم استانبول است که در روزهای آینده برگزار خواهد شد. شما در دهه‌ شصت خورشیدی صدراعظم کشور بودید. تجربه مذاکره با مجاهدین در آن زمان را دارید. تفاوت مذاکره‌ کنونی ایالات متحده و نظام جمهوری با طالبان، با مذاکره آن وقت شوروی و نظام شما با مجاهدین و‌ پاکستان در چه است؟

    کشتمند: من هم از این‌که فرصت مصاحبه با روزنامه وزین ۸صبح میسر گردیده است، خوشنودم. اگرچه به لحاظ زمانی، تناسب نیروهای درونی و بیرونی، خواست‌ها و شیوه‌ها برای سازش‌های سیاسی و مصالحه در دو دوره، باهم متفاوت هستند؛ ولی یک نکته اساسی مشابهت‌های هر دو را آشکار می‌سازد و آن این‌که خواست همه‌گانی مردم افغانستان برای صلح و رسیدن به گونه‌ای از مصالحه است. در آن سال‌ها، آغاز از سال ۱۳۶۵ خورشیدی (۱۹۸۶م) برنامه مشخص و گسترده‌ای برای مصالحه ملی اعلام گردید. پیمان‌نامه ژنو میان چهار جانب درگیر مسأله جنگ و صلح افغانستان: دولت افغانستان، اتحاد شوروی، پاکستان و ایالات متحده امریکا از سوی وزرای خارجه هر چهار کشور به تاریخ ۱۹ حمل ۱۳۶۷خورشیدی برابر با ۸ اپریل ۱۹۸۸میلادی به امضا رسید. پیمان‌نامه خیلی به تفصیل است و پس از مذاکرات خیلی گسترده، آماده امضا گردید. کوتاه این‌که، بر پایه آن، نیروهای نظامی اتحاد شوروی به گونه تدریجی از افغانستان بایستی بیرون می‌شدند که انجام شد و مداخله در امور افغانستان از بیرون، به گونه مشخص از سوی پاکستان بایستی قطع می‌گردید که نشد. من در آن هنگام به عنوان صدراعظم همراه با داکتر نجیب‌الله، رییس جمهوری در آن قضیه فعالانه سهم داشتم. در روند مذاکرات و تصمیم‌گیری‌ها مسأله تشکیل واحدهای خودمختار در چارچوب یک دولت متحد به پیش کشیده شد. البته زمانی را در بر گرفت تا نیروهای اتحاد شوروی بر پایه یک جدول زمانی از افغانستان خارج گردید. من در همان روز خروج کامل نیروهای شوروی به تاریخ ۲۶ دلو ۱۳۶۷ خورشیدی برابر با ۱۵ فبروری ۱۹۸۹میلادی، پس از ۹ ماه دوری به عنوان صدراعظم باز گشتم. هرگاه مداخله از سوی پاکستان بر طبق پیمان‌نامه ژنو قطع می‌گردید، دفاع مستقلانه که بر دوش دولت افغانستان گذاشته شده بود، از عهده آن بر می‌آمد که نمونه آن جنگ جلال‌آباد بود. هم‌چنان آماده‌گی‌های گسترده برای رسیدن به تفاهم با «مجاهدین» برای رسیدن به آرمان صلح در پیش بود؛ ولی به دو دلیل به نتیجه نرسید: نخست این‌که، مداخله خیلی‌ها گسترده از بیرون قطع نشد و دوم این‌که، کمبودهایی در زمینه پرداخت واقع‌بینانه به مسایل تباری در درون پدیدار گردید. در این هنگام، من پس از استعفا از دولت و حزب خانه‌نشین شده بودم و پس از آن در اثر انجام حادثه تروریستی علیه من، برای معالجه به خارج از کشور رفتم. از رویدادهای ناگوار آن دوران و تنش‌های پیچیده‌ای که پیش و پس از انتقال قدرت به مجاهدین رخ داد، همه‌گان آگاهی دارند و در مرکز ثقل همه آن حوادث، مسایل حل ناشده در زمینه‌های مناسبات ملی و تباری در کشور بود که نیاز به تحلیل گسترده دارد. در این‌جا پرسش اساسی در میان می‌آید که آیا یک‌بار دیگر درباره سرنوشت مردم سطحی‌نگری و چشم‌پوشی می‌شود و مسایل تباری و مسأله جنگ و صلح مانند دهه هفتاد خورشیدی (دهه نود میلادی) حل ناشده باقی می‌ماند؟ آیا به مسأله ملی در کشور توجه صورت نمی‌گیرد و تجربه فیصله‌های یک‌جانبه کنفرانس بن در سال ۱۳۸۰ خورشیدی (سال ۲۰۰۱م) که تشکیل حکومت‌های متمرکز ناکام و جنگ‌های خونین را در پی داشت، تکرار می‌شود؟ از نگاه من، هرگاه در نشست استانبول و یا هر نشست دیگری از این‌گونه، یک‌بار دیگر نظام متمرکز ریاستی تک‌جناحی تحمیل گردد، کار به جایی نخواهد رسید و مبادا که بحران به گونه دیگری فراگیر سراسر کشور گردد.

    حمیدزاده: به نظر شما نشست استانبول با این روشی که اعلام شده (احتمالاً مذاکره فقط میان طرف‌های درگیر جنگ است و گروه‌های دیگر سیاسی کشور حضور نخواهند داشت)، پیامد خوبی برای افغانستان خواهد داشت؟

    کشتمند: تجربه نشان داده است که اتخاذ هرگونه تصمیمی در غیاب مردم و نماینده‌گان راستین آنان که طیف گسترده‌ای را در بر می‌گیرد، چندان تضمینی برای ماندگار شدن آن نمی‌توان پیش‌بینی کرد؛ مگر این‌که انعکاس دهنده خواست‌های بنیادین اقشار و لایه‌های گوناگون از میان همه‌ ملیت‌ها و تبارهای کشور باشد.

    حمیدزاده: شما به تازه‌گی مقاله‌ای در مورد ضرورت فدرالی شدن افغانستان نوشتید که در شبکه‌های اجتماعی در داخل کشور بازتاب گسترده یافت. چرا فکر می‌کنید و معتقد استید که فدرالیسم یگانه راه حل برای افغانستان است؟

    کشتمند: من فدرالیسم را به عنوان یک گزینه برجسته، پذیرفته شده و تجربه شده در کشورهای دیگر مشابه، برای افغانستان متشکل از ملیت‌ها و تبارهای گوناگون به پیش کشیده‌ام. از نگاه من، فدرالیسم یک سازمان یا نظام درهم تنیده سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی است که آزادی‌های فردی را با آزادی‌های جمعی و حقوق شهروندی سراسری کشوری را با حقوق ملی، بومی و تباری پیوند می‌دهد. به باور من، برآوردن خواست‌ها و منافع ویژه هر یک از ملیت‌های چهارگانه کشور در وجود یک نظام فدرال با ویژه‌گی‌های مردم‌سالاری، برابری ملی و عدالت اجتماعی امکان‌پذیر می‌گردد.

    حمیدزاده: در مقاله‌ تان در مورد پیشینه‌ فدرالیسم در افغانستان گفته بودید. توضیح داده بودید که حزب دموکراتیک خلق در این مورد برنامه‌ داشت. اغلب مردم افغانستان فکر می‌کنند که فدرالیسم در افغانستان بعد از ۲۰۰۱ و مشخصاً توسط آقای لطیف پدرام مطرح شده است. می‌توانید در مورد پیشینه‌ فدرالیسم‌خواهی و مشخصاً برنامه‌ حزب دموکراتیک خلق در این مورد بیش‌تر توضیح بدهید؟

    کشتمند: به گونه‌ای که آشکار است، فدرالیسم یک سازمان یا نظام سیاسی است که بخش‌های گوناگون یک دولت را باهم به گونه‌ای متحد می‌سازد که هم‌زمان به هر یک از بخش‌ها یک‌پارچه‌گی درونی نیز می‌بخشد. در فدرالیسم، قدرت در میان دولت مرکزی و حکومت‌های محلی – میان بخش‌ها بر پایه قوانین تقسیم می‌گردد. با این تعریف در دانش سیاسی از فدرالیسم، مشخصه و ویژه هیچ شخص و سازمان معین نیست؛ ولی می‌تواند از سوی هر شخص یا هر نیروی سیاسی در هر زمانی پذیرفته شود. حزب دموکراتیک خلق افغانستان در برنامه خود پیکار برای برانداختن استبداد و ستم ملی و اجتماعی را پذیرفته بود و از تمرکززدایی در اداره دولت پشتیبانی می‌کرد. ولی از سوی حزب – پرچمی‌ها در سال ۱۳۵۵ خورشیدی (۱۹۷۶م) که مسأله تدوین قانون اساسی در میان آمد (در حالی‌ که محمد داوود در ۱۳۵۲ خورشیدی – ۱۹۷۳م به قدرت رسیده بود)، به گونه مشخص اصول بنیادین یک دولت فدرال با پذیرش نظام پارلمانی با وجود صدراعظم و تفکیک قوای ثلاثه دولت در پیش‌نویس یک قانون اساسی موازی در برابر پیش‌نویس قانون اساسی متمرکز ریاستی محمد داوود، پیشکش گردید. اگرچه آن پیش‌نویس از سوی دولت پذیرفته نشد؛ ولی در میان گروه‌هایی از روشن‌فکران کشور در آن زمان واکنش‌های گسترده مثبت پدید آورد.

    سلطان‌علی کشتمند، صدراعظم افغانستان در دهه شصت خورشیدی

    حمیدزاده: فدرالیسم در هرکشور متفاوت است. به عبارت بهتر، فدرالیسم هرکشور براساس شرایط و مناسبات تاریخی آن کشور تطبیق می‌شود. فدرالیسم مورد نظر شما برای افغانستان چگونه است؟ یعنی مقامات ولسوالی‌ها، ولایت‌ها و پایتخت براساس چه روشی انتخاب می‌شوند و شیوه‌ مدیریت ولایت‌ها، ولسوالی‌ها و پایتخت چگونه خواهد بود؟

    کشتمند: در کل، فدرالیسم به عنوان یک نظام در دانش سیاسی در همه‌جاها یکسان است؛ ولی برداشت شما در زمینه شیوه‌های تطبیق و اجزای تشکیل دهنده آن درست است که می‌تواند در کشورهای مختلف متفاوت باشد. در نظام فدرال در هر صورت پرسمان تقسیم قدرت یا رده‌بندی وظایف میان دولت مرکزی و حکومت‌های محلی انتخابی از سوی مردم، مطرح می‌باشد. حکومت‌های محلی انتخابی که به گونه خودمختار و خودگردان فعالیت می‌کنند، دارای تابعیت دوگانه خواهند بود: یکی در برابر مردم که از سوی آنان انتخاب می‌شوند و دیگری در برابر ارگان‌های انتخابی بالاتر و به همین سلسله تا دولت مرکزی.

    حمیدزاده: پاسخ و استدلال شما برای کسانی که می‌گویند فدرالیسم سبب تجزیه کشور می‌گردد، چیست؟

    کشتمند: نخست، این یک فرضیه بی‌بنیاد و پادرهوا است که فدرالیسم سبب تجزیه کشور می‌گردد و دوم این‌که، به باور من فدرالیسم سبب تجزیه نمی‌شود. فدرالیسم در شرایط کشوری چون افغانستان چندین ملیتی، سبب هم‌بسته‌گی آگاهانه می‌گردد؛ چون هر یک از تبارها به حقوق ملی خود در کنار حق شهروندی سراسری کشوری، دست می‌یابند و خواست برابری حقوقی آنان برآورده می‌گردد. بنابرآن، گرایش‌های جدایی‌طلبانه هرگاه پیدا یا پنهان در میان باشد، فروکش می‌کند و سرانجام برمی‌افتد؛ مگر این‌که سیاست‌های تبعیض‌طلبانه و تعصب و ستم ملی به این یا آن‌گونه چیره گردد.

    حمیدزاده: تصمیم گیرنده‌گان اصلی امور کشور با فدرالیسم میانه خوب ندارند و ظاهراً هیچ فدرالیست تاثیرگذار فرصت اشتراک در نشست استانبول را نخواهد داشت. در چنین شرایطی چقدر شانس فدرالی شدن افغانستان میسر است؟

    کشتمند: تا جایی که به نظر من تعلق می‌گیرد، در مقدمه نوشتار خود آشکارا ابراز کرده‌ام که روی سخن من درباره فدرالیسم به عنوان یک گزینه سیاسی به سوی مردم است و نه به سوی نیروهای حاکم کنونی و مدعی قدرت. در مورد این‌که چه کسانی در نشست راه پیدا می‌کنند یا نه، مربوط به خود آنان و دعوت کننده‌گان نشست است. این‌که شانس طرح فدرالی شدن افغانستان تا چه اندازه در اوضاع و احوال کنونی میسر باشد یا خیر، مسأله‌ای است که در آینده هنگام تدوین قانون اساسی یا به عنوان یک طرح کارساز برای آینده می‌تواند کاربرد داشته و به رای‌زنی گذاشته شود و در یک همه‌پرسی سراسری برای پذیرش یا رد آن رای‌گیری انجام گیرد.

    حمیدزاده: به نظر می‌رسد که احزاب بزرگی چون جمعیت اسلامی از نظام صدارتی در نشست ترکیه حمایت کنند و سخن بگویند. حتا شاید حزب وحدت و جنبش اسلامی هم از موضع خویش عقب‌نشینی کنند و از صدارتی شدن نظام حمایت کنند. به نظر شما نظام صدارتی نمی‌تواند گزینه‌ مناسب برای افغانستان باشد؟

    کشتمند: در صورتی که فدرالیسم در میان شرکت کننده‌گان نشست راه پیدا نکند، پذیرش نظام پارلمانی – صدارتی با برگماری صدراعظم در یک ائتلاف پارلمانی به عنوان راس قوه اجرایی و هم‌چنان دادگستری مستقل (قوه قضائیه) در مقایسه با نظام متمرکز ریاستی یک گام به پیش شمرده می‌شود. در این صورت، بایستی اصل بنیادین انتخابی بودن ارگان‌های محلی دولتی از پایین تا بالا، از روستا‌ها تا شهرستان‌ها/ولسوالی‌ها، شهرداری‌ها و ولایت‌ها پذیرفته و اجرایی گردد. این اصل در پهنه جهانی، در همه کشورهای پیش‌رفته و در بسیاری از کشورهای در حال توسعه – چه فدرال و چه غیرفدرال، به امر پذیرفته شده و اجرایی تبدیل گردیده است. هم‌چنان تشکیل ولایت‌های نو و تغییر حدود ولایت‌ها بر پایه نیازها و واقعیت‌های ساختاری – تباری از کارهایی است که بایستی دست‌کم انجام گیرد.

  • هند در ایجاد اجماع منطقه ای در مورد صلح افغانستان نقش سازنده ای دارد

    هند در ایجاد اجماع منطقه ای در مورد صلح افغانستان نقش سازنده ای دارد

    وزارت امور خارجه اعلام کرد محمد حنیف اتمر، وزیر خارجۀ افغانستان با رویندرا تندن، سفیر هند در کابل دیدار کرده است.

    وزارت امور خارجه امروز (دوشنبه، ۲۳ حمل) با نشر خبرنامه‌یی نوشت این دیدار عصر دیروز در مقر این وزارت صورت گرفته است. نشست صلح استانبول و تقویت اجماع منطقه‌یی و جهانی پیرامون صلح افغانستان در این دیدار مورد بحث قرار گرفته است.

    به نقل از این خبرنامه، آقای اتمر اظهار داشت دولت هند در تقویت اجماع منطقه‌یی و جهانی پیرامون صلح افغانستان تاکنون نقش سازنده‌یی داشته است. به بیان او، دولت افغانستان توقع دارد که نقش سازندۀ هند در روند صلح کشور همچنان ادامه یابد.

    در همین حال، سفیر هند نیز خاطرنشان ساخت دهلی‌نو به همکاری همه‌جانبۀ خود با دولت افغانستان برای موفقیت روند صلح در این کشور ادامه می‌دهد.

    این در حالی است که تا کمتر از یک هفتۀ دیگری یک نشست بزرگ بین‌المللی در پیوند به صلح افغانستان در شهر استانبول، پایتخت کشور ترکیه برگزار می‌شود. رهبران ارشد دولت افغانستان و گروه طالبان در این نشست دعوت شده‌اند و قرار است سنگ‌بنای ساختار مشارکتی صلح در این نشست گذاشته شود.

  • بلینکن به بروکسل سفر می کند

    بلینکن به بروکسل سفر می کند

    آنتونی بلینکن وزیر امور خارجه ایالات متحده قرار است این هفته دوباره به بروکسل برود. افغانستان، اکراین، روسیه و ایران در آجندای این سفر است.
    هرچند جزئیات بیشتری در مورد افغانستان منتشر نشده، اما آمادگی‌ها برای برگزاری کنفرانس صلح استانبول در مورد افغانستان احتمالاً موضوع مورد بحث باشد.
    بر بنیاد این گزارش، لوید آستین وزیر دفاع امریکا که سفری را روز شنبه به بلجیم، اسراییل، آلمان و انگلیس آغاز کرده قرار است در بروکسل با وزیر خارجه یکجا شود.
    این سفر در حالی صورت می‌گیرد که تنش‌ها در روابط روسیه و ایالات متحده بر سر اوکراین افزایش یافته است.
    ترکیه به تازگی گفته است ایالات متحده دو کشتی جنگی را از تاریخ ۱۴ تا ۱۵ اپریل به دریای سیاه اعزام خواهد کرد.

  • واشنگتن پست: بایدن به دنبال رهبری جهانی امریکا می باشد

    واشنگتن پست: بایدن به دنبال رهبری جهانی امریکا می باشد

    واشنگتن پست در گزارشی با اشاره به رویکردهای دولت بایدن در حوزه های مختلف نوشت: بایدن معتقد به رهبری جهانی آمریکاست؛ اما این رهبری را تنها در گرو برقراری ارتباط با دوستان و دشمنان و نیز پیشبرد نظم مبتنی بر قانون در جهان می داند.

    “دیوید ایگناشس” ستون نویس واشنگتن پست در این گزارش می افزاید: “آنتونی بلینکن” وزیر خارجه آمریکا رویکرد “جو بایدن” در مورد موضوعات اصلی سیاست خارجی آمریکا را اینگونه شرح می دهد:”هیچ دکترینی نمی تواند به اندازه یک قالب ذهنی عملگرا، حلال مسائل و مشکلات باشد. آن قالب ذهنی این است: حل مشکلات، برقراری ارتباطی واضح و روشن با دوستان و دشمنان، پیشبرد نظم مبتنی بر قانون و برداشتن گام در وقت مناسب.

    بلینکن در این هفته در مصاحبه ای ۴۵ دقیقه ای با من (نگارنده مطلب) که اولین مصاحبه طولانی مدتش در این سمت بوده است شرکت کرد و جهان بینی بایدن و مبانی اصلی سیاست خارجی دولت او را تشریح کرد.

    تا قبل از این مصاحبه و تشریح این مبانی، هیچکس از کم و کیف و ذهنیات بایدن و نحوه تصمیم گیری هایش در حوزه سیاست خارجی مطلع نبود. اما این مصاحبه، دریچه ای رو به قالب ذهنی بایدن در حل مهمترین موضوعات روز سیاست خارجی آمریکا گشود.

    – افغانستان: افغانستان؛ اضطراری ترین و فوری ترین مسئله پیش رو است

    بلینکن بی هیچ ابهامی در باب موضوع گفت که؛ بایدن سربازان آمریکایی را به خانه بازخواهد گرداند، منتها جدول زمانی برای عقب نشینی معین نکرده است.   من از بلینکن سوال کردم: بایدن در یک مصاحبه خبری یک مهلت نهایی برای عقب نشینی از افغانستان را ترسیم کرده است. آیا او در این زمینه به اشتباه گفت که نمی توانم سال آینده سربازان آمریکایی را در افغانستان مجسّم کنم.

    بلینکن پاسخ داد: ” این دقیقا بازتاب کامل همان تفکرات خود اوست. فکر می کنم این اصلاً اشتباه نیست. ما ۲۰ سال است که در حوزه سیاست خارجی کار می کنیم.  کاملا واضح است که بایدن در مقام رئیس جمهوری مایل است نبرد افغانستان را با یک پایان مسئولیت پذیر خاتمه اش بدهد. رسیدن به یک چنین اختتامی؛ لازمه اش این است که ما سربازانمان را به خانه برگردانیم”.

    در همین زمینه؛ بایدن دارد نهایت تلاشش را می کند تا طرحی بریزد که همزمان با عقب نشینی نیروهای آمریکایی، در آنِ واحد، یک انتقال قدرت با ثبات در کشور اتفاق بیفتد.

    به من گفته شده است که مذاکره کنندگان آمریکایی، برخی از ایده های دقیق انتقال را به اطلاع طالبان و دولت کابل رسانده اند. از جمله این ایده های پیشنهادی عبارتست از: اصول اساسی حاکمیت، انتخابات زودهنگام، سایر اقدامات تقسیم قدرت و پیشنهادهایی برای دستیابی به آتش بس پایدار.

    بایدن خوب از این خطر آگاه است و می داند که به محض رفتن سربازان آمریکایی؛ افغانستان مستعد آن است که بی درنگ به دامن یک جنگ داخلی بازگردد. همچنین القاعده” تنها ظرف دو سال بعد از رفتن سربازان آمریکایی دوباره لانه های قدیمی اش را احیا و بازسازی کند.

    اما دولت بایدن به دنبال حفظ یکی از پایگاه های خود و همین نیروی اندک باقیمانده هم می تواند مشغول جمع آوری اطلاعات و عملیات ضد تروریسم شود. طالبان دارد مراکز استانها را تصرف می کند.

    بلینکن وقتی از افغانستان صحبت می کند، دائما به عبارت “فروتنی و اعتماد به نفس” اشاره می کند. این عبارت، نقطه نظر او و بایدن است در مورد قدرت آمریکا.

    تجربه دو کشور عراق و افغانستان به بایدن آموخته است که آمریکا نمی تواند نتیجه را دیکته کند اما؛ آمریکا یک “نیروی محرّک قوی” است.

    – روسیه؛  رویکرد دولت بایدن یک رویکرد عمل گرایانه است

    از بلینکن سوال شد؛ بایدن چطور می تواند از یک طرف “ولادیمیر پوتین” را یک “قاتل” بنامد اما از طرف دیگر؛ با او کار هم می کند.

    بلینکن پاسخ داد:” رویکرد بایدن در قبال روسیه، رویکرد سیاست واقعی(Realpolitik) است. از طرفی هم باید روسیه را بابت اقدامات نسنجیده و خصمانه اش پاسخگو کرد و از طرفی می توان در حوزه هایی که منافع مشترک ما در آن نهفته است، ما رویمان گشاده است و می توانیم در آن حوزه ها با آنها کار کنیم”.

    وزیر امو رخارجه آمریکا از اقدام ماه گذشته پوتین که هزاران سرباز و سلاح سنگین را به مرزهای اوکراین فرستاده است ابراز نگرانی کرد. وزارت خارجه آمریکا ترسش از آن است که این حرکت روسیه، تلاشی باشد برای تحریک اوکراینی ها و اقدامی باشد برای محک زدن آستانه تحمل واشنگتن. این مسئله می تواند منجر به چیزی بسیار خطرناکتر شود.

    آمریکا؛ “خویشتنداری ” اوکراین را در قبال این تحرکات روسیه تحسین کرده و از اینکه “کی یف” به دام تَله مسکو نیفتاده از او قدردانی کرده است.
    اما روس ها ظاهرا خیال عقب نشینی ندارند. بلینکن می گوید:” نگرانی هنوز پابرجاست. ما با دقت اوضاع را پیگیری می کنیم”.

    – چین؛ رویکرد دولت بایدن تلفیقی و تاکیدی است بر حفظ منافع آمریکا و بررسی زمینه های همکاری با پکن

    در این مورد بلینکن شرح می دهد:” پیامی که بایدن ماه گذشته به من داد تا آن را در اجلاس آنکوراژ” به اطلاع رهبران چین برسانم این بود که اقدامات چین در سین کیانگ و یا هنگ کنگ و یا تایوان و یا در دریای چین جنوبی، صرفا موضوعات داخلی نیستند. بلکه این اقدامات، نظم بین الملل را که مبتنی بر قانون است تهدید می کنند”.

    بلینکن تأکید کرد: “هدف ما این نیست که چین را مهار کنیم و به عقب برانیم و سرش را به زمین بزنیم”.

    – رهبری آمریکا

    وزیر خارجه آمریکا تاکید می کند:”در جهانی که با سرعتی فوق العاده و غیرقابل تصور دارد به پیش می رود، بایدن پیرو ایده های بسیار سنتی درباره رهبری جهانی آمریکاست. عقیده بایدن پیرامون رهبری جهانی آمریکا همیشه همین بوده است و امروز هم همین است و او معتقد است؛ وقتی ما از رهبری جهان شانه خالی می کنیم، در آن موقع شخص دیگری که به احتمال فراوان این شخص “چین” است، سعی می کند خودش را به زور در جای ما بنشاند، آن هم نه بطور طبیعی، بلکه به روشی که ممکن است به منافع آمریکا و به ارزش های آمریکا لطمه بزند”.

    بلینکن ادامه می دهد:”اصلا دنیا هیچ رهبری ندارد و به حال خودش رها شده است و هرکی به هرکی است و قانون جنگل بر آن حاکم است و هرکس می خواهد رهبر آن باشد و یا اینکه هرکس می خواهد هرکاری دلش خواست انجام بدهد. آن موقع؛ آمریکا و دوستانش حتما آسیب خواهند دید”.
    شاید دیدگاه بایدن در مورد رهبری آمریکا این باشد که او معتقد به بسط دادن شکل های جدیدی از همکاری است.

    بلینکن در ارتباط با موضوع “رهبری آمریکا” از ائتلافی نام برد که مشتمل است بر” برخی دموکراسی ها” و برخی از سهامداران بزرگ مانند شرکت های جهانی فناوری.

    او اشاره کرد:” هدف این است که مشکلات خیلی بزرگ جهان حل بشوند. و این مشکلات خیلی بزرگ فقط به صورت جمعی قابل حل هستند؛ مثل بیماری های همه گیر جهانی، تغییرات آب و هوایی و تکنولوژی های مخرب”.

    سیاست خارجی آمریکا همیشه دغدغه ذهنی اش این بوده است که یک توازنی عملی میان ارزش هایش و منافعش برقرار کند.

    امروز در قرن بیست و یکم؛ بایدن به یک سری از نقاط ضعف و محدودیتهای آمریکا اشراف کامل دارد.

    بایدن می داند که قدرت نظامی آمریکا محدودیتهایی دارد. او می داند که آمریکا بطور سنتی همواره بر برخی تعاملاتش تاکید خاص دارد.

    وجه تمایز بایدن از دو مقام سلفش یعنی ” دونالد ترامپ” و “باراک اوباما” هم همین علم او به این محدودیتهای آمریکاست. آن دو مقام هم گرفتار همین معما و چالش بوده اند، اما تجربه کافی بایدن را در حل معما نداشته اند.

    نوع نگاه بایدن به جهان؛ ریشه در گذشته او دارد. اما امروز؛ گذشته نیست. امروز؛ حال است و واقعیت های غیرقابل انکارش.
    یک عمر قرارداد بستن و یک عمر توافق امضا کردن، امروز با هنر نگاه واقع بینانه و مدرن داشتن به واقعیتها و مقدورات و امکانات موجود ممزوج شده  و آن ایده های قدیمی را کمی تعدیل کرده است.

  • وزارت صنعت و تجارت: آرد، وارد کشور نمی کنیم

    وزارت صنعت و تجارت: آرد، وارد کشور نمی کنیم

    مسوولان وزارت صنعت و تجارت می گویند: دولت افغانستان آرد از کشورهای بیرونی ، وارد نمی کنند.
    نثاراحمد غوریانی، وزیر صنعت و تجارت ( یکشنبه، 22 حمل) طی کنفرانسی مطبوعاتی  گفت: آرد  وارد کشور نمی کنیم.
    غوریانی افزود: افغانستان، 200 سیلوی آرد دارد و دیگر ، آرد وارد کشور نمی کند و از 2 مسیر، تور غندی و مزارشریف  گندم ،وارد کشور می شود.
    او گفت: طبق فیصله شورای عالی اقتصادی، گندم جایگزین واردات آرد شده و قرارداد واردات گندم با قزاقستان امضا شده است.
    قبل از این، سرپرست وزارت زراعت، آبیاری و مالداری، گفته بود افغانستان، سالانه نزدیک به یک‌و‌نیم میلیون تُن گندم و آرد، از کشورهای بیرونی وارد می‌کند.
    او گفت : پیش از کودتای هفت ثور، در زمان داوودخان، بیش از ۳٫۲ میلیون هکتار زمین آبی داشتیم و چیزی کم یک‌ونیم میلیون زمین هم للمی کشت می‌شد، اما زمین قابل کشت للمی، بیشتر از هفت میلیون هکتار بود. متاسفانه در نتیجه‌ی جنگ‌های دوامدار، زمین زراعتی بسیار کم شد. در حال حاضر، در حدود ۲٫۵ تا ۲٫۶ میلیون هکتار زمین آبی داریم.»

  • صالح: اجندای نشست استانبول با حکومت افغانستان شریک شده است

    صالح: اجندای نشست استانبول با حکومت افغانستان شریک شده است

    آقای صالح که امروز (یکشنبه، ۲۲ حمل) در گردهمایی مردم کوهدامن در حمایت از «جمهوریت» برگزار شده بود تاکید کرد که «حکومت افغانستان حاضر به صلح است در صورتیکه که طالبان حاضر به مذاکره جدی باشند.»

    به گفته آقای صالح «هر باری که گفتگوهای صلح به بن بست روبرو می شود، طالبان می گویند که برای مشوره با بزرگانشان به پاکستان می روند.»

    معاون اول رییس جمهور کشور در واکنش به دولت پساصلح نیز گفت که « نه ملت، نه منطقه و نه جهان امارت طالبانی را نمی خواهند.»

    او از طالبان خواست تا به عنوان « جز» به دولت افغانستان بپیوندند و خواب این که بتوانند به عنوان کل در افغانستان عرض اندام کنند.

    ترس طالبان از انتخابات

    آقای صالح با تاکید بر طرح رییس جمهور مبنی بر برگزاری انتخابات زود هنگام افزود که طالبان از انتخابات ترس دارند و حاضر نیستند در انتخابات شرکت کنند.

    به گفته صالح اگر طالبان در انتخابات شرکت کنند «هیچ امکان ندارد که بیش از ۱۰ درصد» رای به دست بیاورند.

    امان الله گذر، رییس شورای مردم کوهدامن و از برگزار کنندگان این نشست نیز در حمایت از نظام جمهوریت گفت که « ما صلح با عزت می خواهیم نه صلح با ذلت.»

    او تاکید کرد که ملت افغانستان در حمایت از نظام و در برابر طالبان تا آخرین قطره خون خود ایستاده استند.

    قابل یاد آوری است که «همایش مردم کوهدامن در حمایت از نظام جمهوریت» از سوی مردم کوهدامن و به حمایت از نظام کشور برگزار شده بود.

    در پایان این نشست حاضرین حمایت همه جانبه شان را از نظام اعلام کرده و تاکید کردند که در گفتگوهای صلح باید به همه اقشار جامعه فرصت داده شود تا ابراز نظر کنند.

    همچنان مردم کوهدامن تاکید کردند که دستاورده های دو دهه اخیر نباید قربانی صلح شود.

  • غنی: برای هر طرح خارجی توان ارائه طرح بهتری برای صلح را داریم

    غنی: برای هر طرح خارجی توان ارائه طرح بهتری برای صلح را داریم

    این همایش روز یک‌شنبه، بیست‌دوم حمل در شمال کابل برگزار شده بود. پیام تصویری محمداشرف غنی که از پیش ظبط شده بود، در این همایش نشر شد.

    غنی در این پیام گفت: «برای هر طرحی که از بیرون مطرح می‌شود، ما خود ما این ظرفیت را داریم که طرح‌های جامع‌تر و اصولی‌تر را پیشنهاد کنیم».

    رییس جمهور غنی گفت که صلح، یک گفتمان بین جمهوری اسلامی، طالبان و جامعه بین‌المللی است و بدون رسیدن به توافق روی یک اصول، کسی نباید شتاب کند.

    محمداشرف غنی طرح خودش را که سه مرحله‌ای است و هفته پیش ارائه شد، طرحی برای عبور از حالت جنگ تحمیل شده به صلح عادلانه و پایدار عنوان کرد و گفت که این طرح بسیار واضح است.

     او توضیح داد که مراحل عبور از جنگ به صلح و گذشتن از پل صلح باید با مشروعیت همراه باشد، در غیر آن مردم آسیب می‌بینند و باید از تصامیمی اجتناب شود که مردم در آن ضرر ببینند.

     غنی قانون اساسی را مبدا و مبنای مشروعیت عنوان کرد و وعده داد که «اقتدار ملی» را به جانشین منتخب خود انتقال می‌دهد.

    از جانب دیگر، غنی گفت که باید «محک و طروق» مشروعیت وضاحت داشته باشد. به گفته او، محک مشروعیت انتخابات است و «طروق» مشروعیت از نظر غنی لویه‌جرگه است که باید روی توافق‌نامه سیاسی تصمیم بگیرد و صحه بگذارد.

    رییس جمهور غنی هم‌چنان توضیح داد که نقشه راه برای عبور از جنگ به صلح و سه‌ مرحله‌ای که عبارت از رسیدن به توافق‌نامه، تشکیل حکومت صلح و اصول آن و ایجاد حکومت انتخابی براساس اراده مردم و یک میثاق سیاسی که مشارکت مردم را تعیین کند، وجود داشته باشد.

     غنی اتهاماتی را که گویا رهبری حکومت مخالف صلح است، رد کرد و گفت که صلح تصامیم سخت و قربانی می‌خواهد. به گفته او، آوازه بود که رهبری کنونی حکومت می‌خواهد به هر قیمتی دوره خود را تکمیل کند، اما به باور وی، رهبری حکومت به جهانیان ثابت کرده است که آماده‌گی دارد تا دوره خود را برای صلح که حق قانونی‌شان است، کوتاه کند.

    براساس قانون اساسی، دوره کاری رییس جمهور پنج ساله است که در جوزای سال پنجم پایان می‌یابد.

    محمداشرف غنی گفت که خواهان برگزاری فوری انتخابات زودهنگام تحت نظر سازمان ملل متحد است تا قدرت انتقال یابد و او متعهد است که برای این انتخابات نامزد نشود.

    رییس جمهور بر همپذیری تأکید کرد و گفت که جنگ ۴۲ ساله بین مردم تفرقه ایجاد کرده است و این تفرقه از مردم قربانی دوامدار و بی‌دلیل می‌گیرد.

    او از طالبان خواست که در لویه‌جرگه شرکت کنند و دردها و آرزوهای خود را با مردم در میان بگذارند و در حضور مردم و خدا تعهد کنند که بار دیگر هیچ‌گاه دست به شمشیر و تفنگ نبرند و اختلافات را از طریق مشورت و جرگه حل کنند.

    به گفته او، برای دست‌یابی به این هدف نیاز است که روی یک میثاق قبل یا بعد از انتخابات به توافق رسید تا واضح و تأکید شود که جنگ، انتحار و انفجار راه حل نیست.

    در همایش حمایت از نظام جمهوری در کوهدامن کابل شماری از مقام‌های حکومتی از جمله امرالله صالح معاون اول ریاست جمهوری، امان‌الله گذر، عضو مجلس نماینده‌گان و محمدعمر داوودزی، نماینده ویژه رییس جمهور در امور پاکستان نیز سخنرانی کردند.

  • جهش کرونا در افغانستان، 8 نفر در 24 ساعت فوت شدند

    جهش کرونا در افغانستان، 8 نفر در 24 ساعت فوت شدند

    بر بنیاد گزارش رسمی این وزارت که امروز (یک شنبه، ۲۲ حمل) منتشر  شد، در ۲۴ ساعت گذشته، هشت مورد فوتی ناشی از کرونا ثبت شده‌است.

    شمار مجموعی فوتی‌های ناشی از کووید- ۱۹ در افغانستان به دو هزار و ۵۲۹ نفر است.

    طبق آمار وزارت صحت عامه، در شبانه‌روز گذشته ۲۷ بیمار مبتلا به کرونا در کشور نیز بهبود نیافته یافته‌ و با این حساب شمار بهبودیافتگان به ۵۱ هزار و ۹۸۹ نفر رسیده است.

    اخیرا بیش از ۷۰ مورد مثبت نوع جهش‌یافته ویروس کرونا نیز در افغانستان شناسایی شده است و این روند در حال گسترش است.

    همزمان از شیوع موج سوم کرونا هشدار داده می‌شود.

  • نی: آزادی بیان باید خط سرخ نشست  استانبول باشد

    نی: آزادی بیان باید خط سرخ نشست استانبول باشد

    در اعلامیه‌ای که روز یک‌شنبه (۲۲ حمل)، از سوی نی نشر شد، آمده است: «از آقای خلیل‌زاد رسما می‌خواهیم تا در نشست استانبول، اصل آزادی بیان و دست‌آوردها‌ی رسانه‌های افغانستان را به‌عنوان خط سرخ تعریف کرده و از دو طرف گفت‌وگوکننده بخواهد تا به آن احترام بگذارند.»

    در اعلامیه آمده است جامعه‌ی رسانه‌ای افغانستان، از سرنوشت آزادی بیان و رسانه‌ها نگران است تا مبادا در نشست استانبول، این ارزش‌ها نادیده گرفته‌شده یا مورد معامله قرار گیرد.

    نی افزوده است آزادی بیان و فعالیت‌های رسانه‌ای، از جمله حقوق اساسی شهروندان در قانون اساسی افغانستان است و باید در نشست استانبول، به آن حرمت گذاشته شود.

    نی، از حکومت افغانستان و گروه طالبان نیز خواسته است به خواست‌های قانونی و مشروع شهروندان و جامعه‌ی رسانه‌ای افغانستان حرمت گذاشته و نگذارند به دست‌آوردهای ۱۹ ساله‌ی جامعه‌ی رسانه‌ای، صدمه‌ا‌ی وارد شود.

    این در حالی است که قرار است در شانزدهم اپریل، شهر استانبول ترکیه میزبان گفت‌وگوهای صلح افغانستان باشد.

  • حکومت موقت به طور حتم صلح نمی آورد

    حکومت موقت به طور حتم صلح نمی آورد

    این نهاد که زیر‌مجموعه شورای عالی مصالحه ملی شمرده می‌شود، معتقد است براساس تجربه‌ها، نظام بسته و متمرکز سبب فساد، انحصار قدرت و کندی در ارایه خدمات دولتی شده است، اما برخلاف آن، نظام غیرمتمرکز رابطه مستقیم با کاهش فساد مالی دارد و سبب افزایش مشروعیت سیاسی، کارایی نظام و آسان شدن نظارت مردمی می‌شود. در این تحقیق، شورای فقه اسلامی که طالبان پیشنهاد کرده‌اند، شبیه شورای نگهبان ایران خوانده شده و گفته شده است که این نهاد بیش‌تر از بحث‌های مذهبی، اهداف سیاسی را دنبال می‌کند. در این تحقیق با ایجاد این شورا مخالفت شده، اما گفته شده است که اگر ایجاد هم می‌شود، باید زیر نام «شورای عالی علمای افغانستان» با صلاحیت‌های محدود و مشورتی ایجاد شود تا سبب «استبداد فقهی» در کشور نشود. این نهاد هم‌چنان بحث آتش‌بس را در روند صلح «شکننده» خوانده و تصریح کرده که در کنار امضای توافق‌نامه صلح، باید توافق‌نامه آتش‌بس نیز با درج جزییات و تضمین بین‌المللی امضا شود. در گزارش هم‌چنان بر جایگاه زنان در روند صلح و بحث‌های تصمیم‌گیری تأکید شده است؛ زیرا به باور این نهاد، با توجه به خشونت‌آمیز بودن گفتمان مردانه در معادلات استراتژیک صلح، شمولیت معنادار زنان و برخی دیگر از موارد وابسته به آن مهم است. این نهاد گفته است که زنان افغان در حال حاضر بیش‌ از هر وقت دیگر به صدای واحد و هماهنگ نیاز دارند و باید هنگام توافق برای‌شان پُست‌های تخصصی اجرایی در سطوح مختلف تصمیم‌گیری در نظر گرفته شود.

    توافق صلح، فرصتی «خوب» برای تمرکززدایی است

    مرکز مطالعات استراتژیک صلح در گزارشی زیر عنوان «گزارش پژوهشی در پیوند به توافق‌نامه صلح» گفته است که طرح توافق صلح کنونی امریکا در واقع فرصتی برای شکل‌گیری نظام غیرمتمرکز است. این نهاد که زیر چتر شورای عالی مصالحه ملی فعالیت می‌کند، گفته است که «تغییر نظام بسته و متمرکز به نظام غیرمتمرکز و کارا نیاز است»؛ زیرا «نظام متمرکز سبب فساد، انحصار قدرت و کندی در ارایه خدمات دولتی شده است». در این گزارش آمده است که نیاز است «توافق‌نامه صلح نه تنها به موضوع تقسیم عمودی قدرت، بلکه به تقسیم افقی قدرت نیز بپردازد تا جلو منازعه قدرت گرفته شود»؛ زیرا به باور این نهاد، نیاز است که «تجارب گذشته تکرار نشود». مرکز مطالعات استراتژیک صلح هم‌چنان در گزارش خود تذکر داده است که «رابطه مستقیمی میان تمرکززدایی و کاهش فساد مالی وجود دارد؛ زیرا براساس بررسی این نهاد، با یافتن منشأ قانونی برای تمرکززدایی، در کاهش فساد مالی نیز شکل بارزتری پیدا شده است.» مبتنی بر این تحقیق، تمرکززدایی در کنار کاهش قدرت دولت مرکزی و افزایش مشروعیت سیاسی و کارایی ناظم حاکم، زمینه نظارت آسان برای اعمال مدیران توسط مردم را فراهم می‌سازد و سبب هم‌بسته‌گی مردم و تضمین حقوق اقلیت‌ها می‌شود.

    در این گزارش هم‌چنان آمده است که با تکیه بر اصل تمرکززدایی، «دولت افغانستان در آینده قادر خواهد بود که با سپردن بخشی از مسوولیت‌هایش به شهروندان در قالب دولت محلی، مشارکت واقعی در امور سیاسی – اداری را در سطح محل و کشور فراهم کند.» در ادامه تصریح یافته است که این کار سبب ایجاد اعتماد میان دولت و جامعه و تاسیس یک دولت ملی و فراگیر می‌شود. بدین ترتیب گفته شده است: «البته هر نوع پیمان صلحی که مردم‌نهاد، محلی‌گرا و غیرمتمرکز و در راستای برقراری عدالت اجتماعی و توزیع برابر فرصت‌ها نباشد، شکننده و منجر به بروز اختلافات تازه‌ای خواهد شد.» با این حال در بخشی از این گزارش تذکر یافته است که مرکز ثقل تصمیم‌گیری در نظام‌های متمرکز در دست افراد معدودی بوده است و این کار سبب می‌شود که با کاهش احتمال مشارکت و رقابت سیاسی، کنترل چند فرد بر منابع قدرت افزایش یابد.

    در بخشی از این گزارش زیر عنوان «انتخابات زودهنگام یا حکومت گذار؟»، با اتکا بر داشته‌های برخی از دانشمندان، گفته شده است که ایجاد دوره موقت برای تسویه حساب با حکومت قبلی و ایجاد حکومتی که بر مبنای خواست ستم‌دیده‌گان باشد، «ضروری» است. هرچند تصریح یافته است که حکومت موقت در برخی از کشورها به عنوان «پُلی میان استبداد در گذشته و آینده دموکراتیک» بوده‌، اما در ادامه گفته شده است که حکومت موقت به گونه حتمی سبب ثبات سیاسی و صلح پایدار در افغانستان نمی‌شود. در بخشی از این گزارش آمده است: «تجربه نشان داده است که حکومت‌های موقت اغلب در کوتاه‌مدت پُلی میان صلح و دموکراسی بوده‌ است. در درازمدت، این بیش‌تر به قشر سیاسی جامعه بر‌می‌گردد که منافع ملی کشور را در اولویت قرار داده و برای منازعات‌شان راه‌‌های حل مسالمت‌آمیزی را انتخاب کنند. در فرجام پیشنهاد می‌شود که در دوره پس از گذار به گستره اقتدار دولت، مشروعیت دولت، کیفیت انتخابات و نظام انتخاباتی که نقش آن در گزینش افراد، میزان مشارکت شهروندان، تقویت نظام حزبی، ثبات سیاسی و کارآمدی نظام بیش از هر مساله دیگر توجه جدی شود تا به ختم جنگ و صلح پایدار برسیم.»

    در بحث آتش‌بس به عنوان اولویت مذاکرات صلح، مرکز مطالعات استراتژیک صلح با استناد به برخی منابع تاریخی، تصریح کرده است که آتش‌بس همواره به عنوان یکی از «پیش‌شرط‌های حداقلی روی میز طرفین منازعه قرار دارد تا طرفین را وادار به صلح کند.» با این حال، این نهاد گفته است که براساس تجربه‌های عملی، «روندهای صلح اغلب شکننده است»؛ زیرا شمار زیادی از موافقت‌نامه‌های صلح نقض می‌شود و طرفین درگیری در فاصله چند ماه دوباره به سمت یک «جنگ تمام‌عیار دیگر» می‌روند. بدین ترتیب در تحقیق گفته شده است که انتظار می‌رود دولت و جامعه جهانی با طالبان با جزییات روی مکانیسم جامع آتش‌بس و تضمین‌های بین‌المللی توافق کنند. در ادامه آمده است که توافق‌نامه صلح نمی‌تواند به گونه مشرح به جزییات آتش‌بس بپردازد و به همین دلیل، لازم است که موافقت‌نامه آتش‌بس جداگانه با مکانیسم‌های تعریف شده که خلع سلاح، ادغام مجدد و تضمین‌های جهانی در آن به وضوح بیان گردد، میان دولت و طالبان منعقد شود.

    مخالفت با شورای فقه اسلامی

    گزارش مرکز مطالعات استراتژیک صلح هم‌چنان به بحث شورای عالی فقه اسلامی نیز پرداخته است. در این گزارش آمده است که با توجه به نشانه‌ها، «شورای عالی فقه اسلامی که در طرح توافق‌نامه صلح امریکا پیشنهاد شده است، بیش‌تر به دنبال هدف سیاسی است تا مذهبی.» در ادامه تصریح یافته است: «وظایف آن [شورای عالی فقه اسلامی] تنها به ارایه رهنمایی‌های اسلامی در مسایل اجماعی و فرهنگی محدود نمی‌شود، بلکه دارای صلاحیت قضایی انطباق قوانین، مقررات و حتا فرامین تقنینی را با عقاید و احکام اسلامی به عهده خواهد داشت. بعید به نظر می‌رسد که این نهاد محدود به یک نهاد مشورتی باقی بماند. در ضمن با در‌نظرداشت این‌که متون دینی دارای تفاسیر و قرائت‌های گوناگون است، تفسیر و قرائت این نهاد خواه ناخواه با قرائت‌های معمول در موارد مختلف هم‌خوانی نخواهد داشت. از این رو، این امر سبب می‌شود که نقش نهادهای دموکراتیک به مرور زمان کم‌رنگ شده و به تفکیک قوا صدمه برسد.»

    هم‌چنان در تحقیق گفته شده است که با توجه به عاریت گرفتن طرح ساختار و مدل نهاد شورای عالی فقه اسلامی از مدل شورای نگهبان ایران، «مهم پنداشته می‌شود که نوع نظام،‌ فلسفه ایجاد و تاریخچه این نهاد و بافت اجتماعی هر دو کشور بیش‌تر مورد بررسی قرار گیرد.» مرکز مطالعات استراتژیک صلح در این تحقیق تصریح کرده است که با توجه به کارکرد شورای نگهبان در ایران و نیاز به تاییدی مداوم قوانین مصوب مجلس شورای اسلامی توسط این نهاد، «پیشنهاد می‌شود که چنین شورایی در آغاز نباید ایجاد شود.» هم‌چنان گفته شده است که «اگر بنا بر فشارها ایجاد می‌شود، باید زیر نام شورای عالی علمای افغانستان با صلاحیت‌های محدود و مشورتی ایجاد شود تا سبب استبداد فقهی در کشور نشود.» در این گزارش آمده است: «از سویی هم مشارکت افراد در این نهاد باید به گونه عادلانه با رعایت اصل مشارکت قومی،‌ جنسیتی، مذهبی و حزبی در نظر گرفته شود. در غیر آن، این امر سبب می‌شود که شکاف‌های قومی و مذهبی، فساد سیستماتیک و عدم پاسخگویی افزایش یابد که خود سبب نارضایتی عمومی در آینده می‌شود. در ضمن تجربه نشان داده است در صورتی که جلو نهادهای غیرانتخابی گرفته نشود، به تدریج قدرت نهادهای انتخاباتی را کاهش داده و در فرجام منجر به استبداد رای می‌گردد.»

    تأکید بر جایگاه زنان در تصمیم‌گیری‌های صلح

    در بخشی از گزارش مرکز مطالعات استراتژیک صلح آمده است که براساس بررسی‌ها، اقدامات تجاوزکارانه، تروریستی،‌ مخاصمات مسلحانه و دیگر رفتارهای خشونت‌آمیز، به زنان بیش‌ از همه زیان می‌رساند. بدین ترتیب گفته شده است که با توجه به نقش زنان در استقرار و استمرار صلح، مشارکت سیاسی زنان از مهم‌ترین مسایل در توافق‌های صلح در زمان مذاکرات و پس از توافق‌های صلح است. هم‌چنان تصریح شده است که با در‌نظرداشت خشونت‌آمیز بودن گفتمان مردانه در معادلات استراتژیک صلح، دیدگاه زنان در توافق‌نامه‌های صلح با توجه به مشورت با زنان در ساختار مذاکرات صلح، مدل‌های صلح، شمولیت معنادار زنان در این روند، در نظر گرفتن نیازمندی و خواسته‌های زنان در متن توافق‌نامه و فرجام آن و همکاری‌های فنی زنان برای تسوید معاهده صلح، مهم است.

    هم‌چنان در ادامه گزارش مرکز مطالعات استراتژیک صلح آمده است که «بدون مشارکت زنان و گنجانیدن دیدگاه‌های آنان در فرایندهای رسمی و غیررسمی این روند، صلح پایدار به میان نخواهد آمد.» بدین ترتیب گفته شده است که زنان افغانستان بیش‌ از هر زمانی به «صدای واحد و هماهنگ‌» برای شامل ساختن خواست‌‌های مشروع سیاسی‌شان در چوکات رژیم حقوق بشر بین‌المللی نیاز دارند. در گزارش تصریح شده است: «برای این‌که این خواسته‌ها در توافق‌نامه صلح با طالبان در نظر گرفته شود، پیشنهاد می‌شود که سهمیه خاصی، چه بر مبنای قانون اساسی فعلی یا مکانیسم جدید، برای مشارکت معنادار زنان در متن توافق‌نامه صلح در نظر گرفته شود. هم‌چنان تخصیص بعضی از پُست‌های مشخص اجرایی برای زنان در سطوح مختلف تصمیم‌گیری مانند معاونت ریاست جمهوری،‌ معاونت صدراعظم، راس بعضی از وزارت‌ها و نهادهای مستقل حکومتی به گونه واضح درج توافق‌نامه شود. در ضمن برای رسیده‌گی به خشونت‌هایی که در برابر زنان در جریان منازعه مسلحانه افغانستان رخ داده است، مکانیسم‌های مشخصی برای رسیده‌گی به آن تعریف شود.»

    این گزارش در حالی نشر می‌شود که براساس زمان‌بندی‌های احتمالی، قرار است طرف‌ها در بیست‌وهفتم حمل به استانبول بروند و در نشستی که «سرنوشت‌ساز» خوانده شده است، اشتراک کنند. رهبری این نشست را سازمان ملل متحد برعهده دارد و در آن، طرف‌ها دیدگاه‌های‌شان در مورد طرح پیشنهادی امریکا را که بیش‌تر از سوی این کشور «توافق‌نامه» خوانده می‌شود، ارایه خواهند کرد. در این طرح بحث ایجاد دولت انتقالی صلح و توافق سیاسی برای تسریع روند گفت‌وگوهای صلح تصریح یافته است. امریکا پیش‌تر این طرح را با حکومت، طالبان و سیاسیون شریک کرده بود تا پیش از برگزاری نشست، رای‌زنی‌های‌شان را تکمیل و دیدگاه‌های‌شان را توحید کنند.

  • قناعت نمایندگان در مورد عدم اجازه به فرود هواپیمای حامل رئیس  مجلس پاکستان در کابل کسب نشد

    قناعت نمایندگان در مورد عدم اجازه به فرود هواپیمای حامل رئیس مجلس پاکستان در کابل کسب نشد

    مجلس نمایندگان در یک نشست فوق‌العاده با مسئولان نهادهای امنیتی و مسئولان میدان هوایی حامد کرزی، چگونگی اجازه ندادن به فرود هواپیمای حامل هیأت پارلمانی پاکستان را بررسی کرد.

    در اعلامیه‌ی دفتر معاون اول مجلس نمایندگان آمده است این نشست روز (شنبه، ۲۱ حمل) با حضور میررحمان رحمانی رییس مجلس، احمدجاوید جیحون معاون اول مجلس، نجیب‌الله ناصر معاون دوم مجلس و رییس عمومی دارالانشای مجلس برگزار شد.

    یاسین ضیا سرپرست وزارت دفاع، حیات‌الله حیات سرپرست وزارت داخله، احمدضیا سراج رییس عمومی امنیت ملی، رییس اداره هوانوردی ملکی و رییس میدان هوایی نیز در این نشست حضور داشتند.

    به نقل از اعلامیه، مسئولان در این نشست مانع اصلی در برابر فرود هواپیمای هیأت پارلمانی پاکستان به ریاست اسد قیصر رییس پارلمان آن کشور را «مشکل تخنیکی»‌ عنوان کرده‌اند.

    در اعلامیه‌ی دفتر معاون اول مجلس نمایندگان تأکید شده است توضیحات ارائه شده از سوی مسئولان امنیتی، قناعت رییس و اعضای مجلس نمایندگان را فراهم نکرده و تصمیم گرفته شده تا این موضوع توسط یک هیأت منتخب مجلس بررسی شود.

    این درحالی است که قرار بود اسد قیصر، رییس مجلس نمایندگان پاکستان روز پنج‌شنبه هفته‌ی گذشته در رأس یک هیأت ۱۶ نفری به دعوت رسمی مجلس نمایندگان افغانستان به کابل بیاید،‌ اما به هواپیمای حامل آقای قیصر که وارد فضای کابل شده بود، اجازه‌ی فرود داده نشد.

    به دنبال آن وزارت خارجه‌ی افغانستان اعلام کرد به دلیل کشف مواد منفجرناشده‌ی دوران جنگ در جریان ساخت‌وساز در ساحه‌ی میدان هوایی کابل، تمامی پروازها متوقف شد و به هواپیمای حامل هیأت پارلمانی پاکستان نیز بنابر همین دلیل اجازه‌ی نشست داده نشده است.

  • امریکا از ارزش های شهروندی در روند صلح حمایت می کند

    امریکا از ارزش های شهروندی در روند صلح حمایت می کند

    زلمی خلیل‌زاد، نمایندۀ ویژۀ امریکا در امور صلح افغانستان با شهرزاد اکبر، رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان دیدار و گفت‌وگو کرد.

    آقای خلیل‌زاد در برگۀ تویترش نوشت این دیدار عصر دیروز (شنبه، ۲۱ حمل) صورت گرفته است. ضرورت حفظ ارزش‌های حقوق بشری و حقوق زنان در روند صلح در این گفت‌وگو مورد بحث قرار گرفته است.

    شهرزاد اکبر از ایالات متحدۀ امریکا و جامعۀ جهانی می‌خواهد از ضرورت حفظ ارزش‌های حقوق بشری در نظام آیندۀ افغانستان حمایت کنند. او بر حفظ حقوق زنان در این روند نیز تأکید دارد.

    خانم اکبر اظهار می‌دارد بدون حضور و مشارکت زنان و حفظ حقوق این قشر در روند صلح، ثبات در کشور تأمین نخواهد شد. از این‌رو، به سخن خانم اکبر، زمینۀ حضور پُررنگ زنان در نشست استانبول باید فراهم شود.

    آقای خلیل‌زاد نیز یادآوری کرد ایالات متحدۀ امریکا از حقوق بشر و ارزش‌های شهروندی به ویژه حقوق زنان در روند صلح حمایت می‌کند.

    این در حالی است که هفت روز دیگری برای برگزاری نشست استانبول باقی مانده است. آقای خلیل‌زاد به کابل آمده و با رییس‌جمهور و رییس شورای عالی مصالحۀ ملی کشور در این باره صحبت کرده است. جزییات مفصل گفت‌وگوهای آقای خلیل‌زاد با مقام‌های دولت تاکنون همه‌گانی نشده است.