برچسب: افغانستانی

به گزارش رها، وزیر دادگستری ایران و عبدالبصیر انور، وزیر عدلیه افغانستان که به تهران سفر کرده است، یک تفاهم‌نامه همکاری‌های قضایی را بین دو کشور امضا کردند.
علی رضا آوایی، وزیر دادگستری ایران روز گذشته در دیدار با عبدالبصیر انور وزیر عدلیه کشورما گفته است که ۵ هزار شهروند افغانستانی در ایران زندانی هستند. وی افزوده است که ۲۲ شهروند ایرانی نیز در زندان‌های افغانستان به سر می‌برند.
بر اساس گزارش رسانه‌های ایرانی این افراد به اتهام جرایم مختلف از جمله جرایم مرتبط با مواد مخدر در این کشور زندانی اند.
وزیر دادگستری ایران همچنان گفته است که شماری از خانواده‌های زندانیان افغانستانی خواستار انتقال این افراد به زندان‌های افغانستان شده‌اند.
آقای آوایی، با اشاره به اجرایی شدن موافقت‌نامه تبادله زندانیان میان دو کشور تأکید کرد که برای حل این مشکل نیاز به همکاری بیشتر داریم.
افغانستان و ایران موافقت‌نامه تبادله زندانیان دو کشور را در سال ۱۳۸۵ امضا کرد. بر اساس این موافقت‌نامه، زندانیان دو کشور می‌توانند به تقاضای خود یا خانواده های‌شان، مدت زمان باقی مانده حبس‌شان را در کشور خود سپری کنند.

این اقدام شب یکشنبه 5 سنبله ساعت 10 به وقت تهران راه اندازی شده بود.

سید محمد بطحایی وزیر معارف/ اموزش و پرورش دولت روحانی نیز در این توفان توییتری شرکت کرده و با توییتی نوشته است که “تحصیل علم و دانش در هر شرایطی حق تمام افراد است، تلاش می کنم تا دانش آموزان هیچ ملیتی # از مهر جا نمانند.”

کاربری دیگر با نام حسین نجاتی با نشر بنری از دوستان توییتری خود خواسته است که در کمپین مذکور شرکت کنند تا دانش آموزان مهاجر افغانستانی از تحصیل باز نمانند.

آقای نجاتی توییتی کرده و نوشته است: “امشب صداى كودكانى باشيم كه از ابتدايى ترين حقوق محرومند و كمك كنيم تا # از مهر جا نمانند.”

گفتنی است که سال تحصیلی در ایران با آغاز ماه میزان/ مهر شروع می شود و بر اساس برخی از لوایح جمهوری اسلامی ایران تعدادی از دانش آموزان مهاجر افغان از تحصیل باز می مانند.

الهه کاربری دیگر در توییتی نوشته است که کاش سری به مدارس/مکتب های خودگردان بزنیم، سختی هایشان را ببینیم تا درک کنیم چرا می گویم از مهر جا نمانند.

او در توییتی دیگر همچنین نوشته است که برخی از دانش آموزان مهاجر با تحصیل تبدیل به یک نخبه می شوند ولی به دلیل اینکه اجازه کار ندارند، مجبور می شوند کشور را ترک کنند.

لازم به ذکر است که دو سال پیش ایت الله علی خامنه ای دستور داد: “هیچ کودک افغانستانی، حتی مهاجرینی که به‌صورت غیر قانونی و بی‌مدرک در ایران حضور دارند، نباید از تحصیل باز بمانند و همه آنها باید در مدارس ایرانی ثبت‌نام شوند”.

اما برخی از مکتب های دولتی در ایران به دلیل برخی لزوم دیدها، از این دستور سر باز می زنند و مانع ورود دانش آموزان افغانستانی به مکتب ها می شوند.

با نزدیک شدن فصل آموزش در ایران باید منتظر بود که نظام معارف/اموزش و پروش ایران در سال جاری چه اقدامی برای دانش آموزان مهاجر افغانستانی می کند.

فرهاد نوری که به خاطر استعداد هنری‌اش به “پیکاسوی کوچک” معروف شده است، هفته گذشته برای اولین بار در صربستان نمایشگاه نقاشی برگزار کرد که باعث جلب توجه بسیاری از منتقدان شد.

روز گذشته، چهارشنبه ۱۶ اگست او و خانواده‌اش برای دیدار با الکساندر ووییچ، رئیس‌جمهوری صربستان دعوت شدند و آقای وویج در این دیدار به آنها پیشنهاد شهروندی و همچنین به پدر فرهاد نوری وعده اشتغال داد.

آقای ووییچ خطاب به فرهاد و خانواده‌اش گفت: “اگر این پیشنهاد ما را قبول کنید باعث افتخار است.”

اگر چه این نقاش نوجوان افغان گفته است که دوست دارد برای آموزش نقاشی و زبان‌های خارجی به سوئیس برود اما رئیس‌جمهوری صربستان گفته تلاش بیشتری خواهد کرد تا او را قانع کند در صربستان بماند.

در حال حاضر، حدود ۴۵۰۰ مهاجر و پناهجو از کشورهای مختلف در ۱۸ اردوگاه دولتی در صربستان زندگی می‌کنند.

بیشتر آنان در نظر داشته‌اند برای شروع زندگی جدید به کشورهای غرب اروپا بروند اما پس از آن که “مسیر بالکان” در سال ۲۰۱۶ بسته شد، ناگزیر در صربستان مانده‌اند.

به گزارش خبرگزاری فرانسه “مرکز حفاظت از پناهندگی” – یک نهاد خیریه غیردولتی که در حمایت از پناهجویان فعالیت دارد – پیشنهاد رئیس‌جمهوری صربستان را استقبال کرده است اما گفته است که نیاز شدیدی برای اصلاح روند پناهندگی در این کشور وجود دارد.

رادوس جوروویچ، از کارکنان این نهاد گفته است که درخواست‌دهندگان پناهندگی “برای مدت طولانی منتظر می‌مانند و در بسیاری موارد پناهندگی نمی‌گیرند”.

منگوس برگرن، دادستان سویدنی در مورد این ویدیو جزییاتی نداده اما گفته که دو مرد 18 و 21 ساله که تبعه افغانستان اند، متهم به تجاوز به این زن هستند.

سارنوالان به محکمه محلی شهر “اوپسالا” واقع در شمال استکهلم گفتند که اگر این افراد محکوم شوند، به افغانستان اخراج می گردند و 15 سال اجازه ورود به خاک سویدن را نخواهند داشت.

یک مرد 24 ساله، تبعه سویدن نیز به اتهام همدستی در تجاوز، فیلمبرداری از جریان حمله و استفاده از کلمات ناشایست و توهین آمیز علیه زن، دستگیر شده است.

این سه فرد هنگامی دستگیر شدند که پولیس از وقوع تجاوز در 22 ماه جنوری و انتشار فیلم آن در یک گروه خصوصی در فیسبوک، اطلاع حاصل کرد.

محکمه دستور داده است تا روند رسیدگی به این دوسیه پشت درهای بسته انجام شود.

تصاویر این حمله و اظهارات هشت شاهد که “تمام واقعه یا بخشی از آن را دیدند”، از جمله شواهد موثق این دوسیه هستند.

دادستان سویدنی گفت این زن قربانی که در میانه سی سالگی خود است، هنگام تجاوز به دلیل تاثیرات موادمخدر و الکل “به شدت در وضعیت ناتوانی” بوده است.

برنامه اخراج دسته جمعی پناهجویان افغانستان که قراراست امروز چهار شنبه صورت گیرد، از قرار معلوم با انتقاد شدید فرا حزبی مواجه شده است.

کاترین گورینگ اکهارت نامزد ارشد سبزها به روزنامه “پاساور نوین پرسه” ( روز چهارشنبه)  گفته است : اینکه « افغانستان امن نیست، نه تنها کمیساریای عالی مهاجران ملل متحد گفته است بلکه همچنان تجارب دو نخستین اخراج دسته جمعی نشان می دهد.»

فرانک شوابه سخنگوی حقوق بشر حزب سوسیال دموکرات آلمان در پارلمان در برابر “آر ان دی) یا “ریدکسیونس نتسورک دویچلند”  ( روز چهارشنبه) از اظهارات مبالغه آمیز عوامگرایانه سخن به میان آورده است که « از لحاظ حقوق بشری سوال برانگیز بوده و با تاوان هنگفتی توام است.»

همچنان میشائیل براند سخنگوی حقوق بشر اتحاد دموکرات های مسیحی در پارلمان در این زمینه ابراز شک و تردید نموده است. این سیاستمدار حزب دموکرات مسیحی( سی دی یو) گفته است که هر مورد خاص باید به دقت در نظر گرفته شود. براند گفت:« نه به طور عام اخراج به افغانستان بدون اشکال است و نه متوقف گردانیدن عام اخراج یک امر مناسب.»

حمایت از کسی که مورد پیگرد سیاسی قرار می گیرد، باید ادامه یابد. با اینهم به نظر این سیاستمدار، تاثیر علامت دهنده یک توقف اخراج پناهجویان در مورد آن افغان هائی در نظر گرفته شود که « با شجاعت در شرایط دشوار کشور شان برای آزادی و بازسازی کار می کنند.»

لویزه امتسبرگ کارشناس پناهجویان حزب سبزها در پارلمان آلمان، توماس دیمزیر وزیر داخله آلمان فدرال را متهم ساخت که وضعیت امنیتی در این کشور را طور دیگری نشان می دهد.

امتسبرگ گفت:« افغانستان امن نیست و بنابراین اخراج به آنجا غیرمسئولانه و غلط است.»

امتسبرگ افزود: بنابراین « مهم و درست است که ایالت شلیسویگ هولشتاین یک حالت متوقف ساختن اخراج را برقرار نمود و سبزها در ایالات از گابریل وزیر خارجه آلمان فدرال تقاضا نموده اند که اوضاع امنیتی در افغانستان را سر از نو ارزیابی کنند.»

در این میان یواخیم هرمان وزیر داخله بایرن از حزب اتحاد سوسیال مسیحی ( سی اس یو) به روزنامه “پساور نوین پرسه” گفته است که این ایالت بازهم در اخراج پناهجویان افغانستان شرکت می کند.

او گفت: ارزیابی وزارات داخله فدرال و وزارت خارجه که مبتنی بر یافته ها و تجارب جاری نیروهای موظف در افغانستان می باشد، برگشت به ولایت های امن افغانستان را اجازه می دهد.»

#DW

حمید خالد درویش و سمیر عبدالخالق الشاوی دو شهروند عراقی که سال ها در عملیات های خارجی آمریکا با این کشور همکاری داشتند، جمعه شب هنگام ورود به آمریکا در فرودگاه جان اف کندی نیویورک بازداشت شدند. درویش طی 10 سال گذشته با دولت آمریکا کارهای متفاوتی از جمله ترجمانی کرده است.

همسر و فرزند درویش اجازه ورود به خاک آمریکا را یافتند، اما او در بازداشت باقی ماند.

درویش بعدازظهر روز شنبه از بازداشت آزاد شد و در کنفرانس خبری گفت که از ساعت 6 بعدازظهر جمعه در بازداشت نیروهای امنیتی در فرودگاه بوده و هر دم به اتاقی برای پرس و جو و تحقیقات برده می شد. با این وجود، او از ملت آمریکا به نیکی یاد کرد.

الشاوی نیز یک مهاجر عراقی است که به همسر و فرزندش در آمریکا می پیوندد. همسر او برای دولت آمریکا کار می کرده و چندین سال پیش به آن کشور رفته است.

الشاوی نیز شنبه شب و پس از اینکه یک قاضی فدرال نیویورک بخشی از فرمان اجرایی دونالد ترامپ را متوقف کرد، آزاد شد.

مارک داس یک وکیل حقوقی که برای پروژه حمایت از مهاجران بین المللی همکاری می کند و وکیل درویش و الشاوی شده بود می گوید که او به همراه تیمش تمام شب را در فرودگاه تلاش کردند تا با موکلانشان دیدار کنند، اما موفق نشدند.

او می گوید “تمام شب را در فرودگاه جان اف کندی بودیم و هیچ یک از ما موفق نشدیم تا با الشاوی و درویش صحبت کنیم. بازداشت غیرقانونی آنها در فرودگاه واقعا منزجر کننده است.”

مارک داس افزود “ما تمام تلاش مان را می کنیم تا نگذاریم آنها به کشورشان بازگردانده شوند، جایی که آنها ممکن است کشته شوند.”

در غرب آمریکا نیز، یک ترجمان افغان در فرودگاه بین المللی سان فرانسیسکو جمعه شب بازداشت شد. همسر و فرزند او اجازه ورود به آمریکا را یافتند، اما او خود در بازداشت باقی ماند.

جان سالتز کهنه سرباز آمریکایی که در جنگ عراق حضور داشته و هم اکنون رئیس انجمنی به نام «ووت ویت» است می گوید “اینکه ما ترجمان های عراقی که در عراق جانشان را به خطر انداخته تا به سربازانی مانند من کمک کنند، را دستگیر می کنیم واقعا منزجر کننده است. این کار نه تنها از آمریکا محافظت نمی کند، بلکه پیغام واضحی به تمامی کسانی که جانشان را به خاطر ما در خطر می اندازند، می فرستد که اگر حتی جانتان را برای ما به خطر اندازید ولی اگر مسلمان باشید، شما را این جا (آمریکا) نمی خواهیم.”

گفتنی است که دونالد ترامپ رئیس جمهور جدید آمریکا روز جمعه طی یک فرمان اجرایی ورود اتباع هفت کشور عمدتا مسلمان به شمول ایران، عراق، سوریه، یمن، لیبیا، سودان جنوبی و سومالی را به مدت 90 روز ممنوع کرد و طرح پذیرش پناهجو را نیز تا 120 روز دیگر متوقف نمود.

گرچه ترامپ ورود اتباع افغانستان و پاکستان را ممنوع نکرده، اما گفته است که شرایط صدور ویزا برای شهروندان این دو کشور نیز بسیار سخت خواهد شد.

پیش از این نیز یک نهاد مدنی از اخراج پناهجویان انتقاد کرده بود.

پس از دور دوم اخراج جمعی پناهجویان افغان، هر دو کلیسای بزرگ آلمان به شمول مجمع اسقف های کاتولیک و کلیساهای پروتستانت با لحن شدیدی از این اقدام مقام های آلمان انتقاد کرده اند.

آنان در یک متن موقف خود را اعلام کرده و نوشته اند: “نباید هیچ انسانی را به منطقه ای فرستاد که در آن جنگ و خشونت حاکم است”.

۲۶ پناهجوی رد شده افغانستانی شام دوشنبه از میدان هوایی فرانکفورت در یک هواپیما پرواز داده شدند و صبح سه شنبه آن‌ها به کابل رسیدند.

پیش از آن گزارش شده بود که قرار است نزدیک به ۵۰ تن اخراج شوند. به گزارش وزارت داخله فدرال آلمان، در جمع این پناهجویان اخراج شده، هفت تن شان مرتکب جرم شده بودند.

در همین ارتباط هارست رولر، رئیس سازمان کلیسای پروتستانت “دیاکونی” روز سه شنبه گفت: “از وجه بشردوستانه نمی توان اخراج پناهجویان به افغانستان را توجیه نمود”. به گفته رولر، در حال حاضر تهدیدها در افغانستان به طور بی نظیری شدید می باشند و حقوق بشر در افغانستان نه تنها توسط جنایتکاران بلکه توسط نیروهای وفادار به دولت نیز نقض می شود.

#DW

در ادعانامه ای که از سوی دادگاه آمریکا روز سه شنبه علنی شد، آمده است که نور سلمان “آگاهانه” در زمینه حمایت از گروه موسوم به دولت اسلامی (داعش) به شوهرش “کمک و او را تشویق کرده است.”

او همچنین به گمراه کردن بازرسان پولیس و ماموران اف بی آی (دایره تحقیقات جنایی فدرال) در مورد حمله روز ۱۲ جون ۲۰۱۶ متهم شده است.

خانواده خانم سلمان اما می گوید او خود قربانی متین است و این اتهامات را رد کرد.

خانم سلمان، ۳۰ ساله، به حمایت مادی از یک گروه تروریستی خارجی و کارشکنی در مسیر عدالت متهم شده است.

راجر هندبرگ دادستان فدرال به قاضی گفت: “او می دانست که متین می خواهد حمله کند.”

ال سلمان عموی نور سلمان گفت که او “زنی ساده و بی گناه” است و شوهرش (عمر متین) او را در معرض آزار و اذیت جسمی و روحی قرار داده بود.

او تاکید کرد که نور سلمان چیزی درباره نقشه حمله شوهرش به کلوپ پالس در اورلاندو نمی دانست.

سال گذشته، عمر متین، امریکایی افغان تبار، به یک کلوب شبانه در فلوریدا حمله کرد و 49 نفر را کشت و 53 تن دیگر را زخمی کرد و در نهایت خودش توسط پولیس کشته شد.

نورالله عزیزمحمدی وکیل مدافع اولیای دم ستایش قریشی در گفت‌وگو با خبرنگار قضایی خبرگزاری تسنیم با اعلام این خبر گفت که شعبه 32 دادگاه عالی کشور حکم دادگاه کیفری یک ولایت تهران را در خصوص قاتل ستایش تأیید کرده است.

اوایل سال جاری رسانه‌ها از قتل یک دختربچه 6 ساله افغانستانی توسط نوجوان 16ساله ایرانی در شهر خیرآباد ورامین خبر دادند که در نهایت، قاتل دستگیر و برای وی پرونده تشکیل شد.

قاتل ستایش از سوی دادگاه کیفری یک ولایت تهران بابت ارتکاب قتل به قصاص، تجاوز به عنف به اعدام و بابت جنایت بر میت به دیه محکوم شد.

عزیزمحمدی پیشتر به خبرنگار تسنیم گفته بود که اولیای دم ستایش به اجرای حکم قصاص اصرار دارند.

 

در خبرنامه پولیس آلبانیا آمده است که روز یکشنبه پنج شهروند آلبانیایی و یک افغان به اتهام قاچاق انسان و سازماندهی سفر غیرقانونی این آوارگان بازداشت کرده اند.
پولیس همچنین گفته است که 18 تن از اتباع افغانستان را به دلیل ورود غیر قانونی به خاک این کشور بازداشت کرده است.
پولیس آلبانیا اعلام کرد که گروهی 18 نفره از پناهجویان افغان که از یونان به این کشور وارد شده بودند و قصد داشتند به کوزوو رفته و از آن جا به اروپای غربی بروند، در خاک این کشور بازداشت شده اند.
پولیس این کشور گفته است که این گروه از مهاجران غیرقانونی را داخل یک بس کوچک در نزدیکی مرز با کوزوو شناسایی و متوقف کرده است.
مهاجران بازداشت شده به عبور غیرقانونی از مرز این کشور به همکاری سازمان های جنایتکار متهم شده اند و و آنان را تا 15 سال زندان تهدید می کند.
18 آواره بازداشت شده به یک مرکز مهاجران در آلبانیا منتقل شده اند و چنین به نظر می رسد که پس از محاکمه اخراج شده و به یونان انتقال داده شوند.
آلبانیا تاکنون یک مسیر اصلی برای انتقال و عبور پناهجویان به اروپای غربی نبوده است.

عبدالقیوم نادری، رییس انجمن نگرش نو امروز پنجشنبه در یک نشست خبری ضمن متهم کردن دولت و ایجاد زمینه مهاجرت گفت که سازمان ها و فعالان مدنی افغانستانی گفته اند 37 درصد مهاجران افغان دارای مدرک لیسانس هستند.

بر اساس آمارهای منتشر شده، بیش از 150 هزار افغانستانی به کشورهای اروپایی درخواست پناهندگی داده اند و هنوز تعداد زیادی نیز پشت مرزهای بسته مانده اند.

آقای نادری با اظهار نگرانی افزود که اگر این روند –فساد اداری، بیکاری، ناامنی- ادامه پیدا کند وضعیت کشور از این بدتر نیز خواهد شد.

وی از سران حکومتی خواست که زمینه کار را برای جوانان مهیا کند و برای تامین امنیت شهروندان تلاش کند تا افغانستانی ها مجبور به ترک وطن نشوند.

در همین حال انجمن نگرش نو از برخوردهای دوگانه کشورهای عضو اتحادیه اروپا نیز انتقاد کرد و گفت که این کشورها با مهاجران به صورت تبعیض امیزی برخورد می کنند.

رییس انجمن نگرش نو از کشورهایی که مقصد مهاجران است خواست که حقوق انسانی و بشری پناهندگان را رعایت کنند و برخوردهای دوگانه ای با مهاجران افغانستانی نداشته باشند.

از سوی دیگر از سازمان های بین المللی حقوق بشری نیز خواست که بر کشورهای اتحادیه اروپا فشار وارد کنند تا با مهاجران افغانستانی برخورد در شان کنند.

برخی از کشورهای اروپایی نیز بارها اعلام کرده اند که افغانستان مبدای امن است و امکان بازگشت مهاجران افغانستانی وجود دارد. در حال حاضر به مهاجران افغانستانی نیز اجازه عبور به کشورهای عضو اتحادیه اروپا داده نمی شود.

فعالان مدنی انجمن نگرش نو اما می گویند که این شهروندان “از دل خوش” سفر نکرده اند و ممکن است که برای فرار از مشکلات اقدام به مهاجرت زده باشند.

از سوی دیگر عضو دیگر این انجمن از دولت خواست که یک نمایندگی سیاسی در کشور یونان ایجاد کند تا به حقوق مهاجران افغانستانی رسیدگی کند.

بیش از یک ماه می شود به دلیل سیاست های کشورهای اروپایی مرز کشورهای یونان و مقدونیه مسدود شده است و هزاران مهاجر افغانستانی، سوری و عراقی گیر مانده اند.

 

رجب علی می گوید بیشتر اختراعاتش در عرصه نظامی است ولی اهداف صلح امیز دارد. ساخت موشک با برد 12 کیلومتر، ربات کمک رسان، کفش ایمنی، پمپر/سپر موتر برای حفاظت، غریق نجات و چتر نجات برای هواپیما از اختراعات این مخترع افغانستانی است.

وی در مورد این دستگاه ها و نحوه کارش معلومات بیشتری را نداد و علت آن را کپی و یا سرقت مفکوره هایش توسط برخی از شرکت ها و اشخاص عنوان کرد.

رجب علی اندیشمند می گوید: “می خواستم اندیشه هایم را در کشور پیاده کنم اما در این کشور گوش شنوا و چشم بینایی نبود که مرا کمک و یا حمایت کند.”

او گفت که 22 سال پیش طرح دستگاهی را ریخت که در هر شرایط و مکانی می تواند به نیروهای امنیتی کمک کند اما مقام دولتی و شخصی نبود که از این دستگاه حمایت کند.

آقای اندیشمند می گوید که دستگاهی را که 22 سال پیش طراحی کرده بودم؛ سال گذشته توسط امریکایی ها و آلمانی ها ساخته و در رسانه ها به نمایش گذاشته شد.

او اضافه کرد که با دیدن این تصویر بسیار متاسف شدم ولی باز هم نمونه ای بسیار کوچک طرح خود را ساختم.

رجب علی دستگاهی را به نمایش گذشت که شش چرخ دارد و هر چرخ آن به صورت جداگانه 360 درجه به دور محوری که به بدنه متصل است، می چرخد. کارکرد این دستگاه همانند گام برداشتن یک حشره است.

وی می گوید از مقام های دولتی دیگر ناامید شده است و امیدی ندارد که حکومت با او با همکاری کند و یا طرح هایش را مورد حمایت قرار دهد.

این مخترع از نهادهای بین المللی و جامعه بین المللی می خواهد که یک متخصص ماشین افزار را به افغانستان بیاورد و از وی امتحان بگیرد تا مشخص شود چه ایده و افکاری دارد.

او با قاطعیت گفت که طرح هایش ناب و حاضر به پاسخگویی است.

رجب علی همچنان از برخی افراد سوجو داخلی و خارجی نیز گلایه کرد و افزود که این افراد که تابعیت های دوگانه داشت به بهانه کمک و همکاری طرح هایم را سرقت کردند و به کشورهای دیگر فروختند.

وی همچنین از مقام های دولتی نیز شکایت کرد که برای حفظ مالکیت های فکری مخترعان در کشور 4 سال پیش درست به ایجاد یک انجمن زدیم ولی این طرح ما نه تنها مورد استقبال قرار نگرفت، بلکه سوء استفاده نیز کردند.

او می گوید که وقتی این موضوع به وزارت های عدلیه و تجارت رسید؛ افراد و اشخاصی از این قضیه سوء استفاده کردند و به عنوان مخترع به کشورهای خارجی سفر کردند.

رجب علی اندیشمند در مورد ثبت اختراعاتش در انجمن مخترعان جهان نیز گفت که ثبت یک اختراع در انجمن جهانی نیاز به هزینه ای گزاف دارد که در پرداخت آن، نتوانم.

لازم به ذکر است که رجب علی در سن 15 سالگی، برای اولین بار یک بلدزر برای سرگرمی خود ساخت که باعث شد معلم اش وی را مورد تشویق قرار دهد و او را به وزیر معادن وقت معرفی کند.

آقای اندیشمند می گوید که تشویق وزیر معادن وقت و معلم اش باعث شد که رو به کارهای بیشتری اوردم و سرانجام دستگاه های مختلفی را اختراع کردم که به زندگی بشر کمک می کند.

به گفته او این تشویق ها در حال رشد و پیگیری بود که جنگ های داخلی باعث شد بار هجرت ببندد.

او مدتی از عمر خود را در دیار غربت سپری کرد و بعد از تشکیل دولت جدید به کشور برگشت تا شاید بتواند ایده هایش را نهایی کند ولی این کار صورت نگرفت.

او اکنون توقعی از دولت ندارد، فقط از جامعه جهانی می خواهد که وی را حمایت کند. اندیشمند بر این باور است که مخترعان و متفکران متعلق به جهان است و باید همه کشورها از او حمایت کنند.