برچسب: استراتژی آمریکا

جیمز ماتیس وزیر دفاع آمریکا و ینس استولتنبرگ رئیس سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) وارد کابل شدند و گفته می شود قرار است با مقامات ارشد کشور دیدارهایی داشته باشند.

منبعی مطلع در ارگ ریاست جمهوری گفته است که محمد اشرف غنی رئیس جمهوری کشور، جیمز ماتیس و ینس استولتنبرگ امروز در یک کنفرانس خبری مشترک حضور پیدا خواهند کرد.

لازم به ذکر است که پس از اعلام استراتژی آمریکا در خصوص افغانستان، این اولین سفر جیمز ماتیس و استولتنبرگ به افغانستان می باشد.

تقریبا یک ماه پیش بود که دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا از استراتژی جدید این کشور برای افغانستان خبر داد و بر ادامه تلاش ها برای ریشه کن ساختن تروریسم که تهدیدی برای منطقه و جهان است تاکید کرد.

او همچنین موضعی بسیار تند علیه پاکستان و گرفت و افزود که پاکستان به عاملان آشوب و خشونت در منطقه پناهگاه های امن می دهد.

وی علاوه کرد که یکی از بخش های اصلی استراتژی جدید این کشور در قبال افغانستان، تغییر رویکرد این کشور در قبال پاکستان است و گفت که آمریکا نمی تواند بیش از این در برابر پناهگاه هایی که پاکستان برای تروریستان و طالبان می دهد خاموش بماند.

مک کین رئیس کمیته قوای مسلح سنای آمریکا ضمن بیان اینکه دولت ترامپ نمی تواند استراتژی مشخصی برای افغانستان آماده کند و آمریکا را سرگردان در افغانستان خواند، استراتژی ملکی-نظامی خودش را اعلام کرد که شامل اعزام سربازان آمریکایی ضد تروریستی بیشتر و فشار بیشتر بر پاکستان برای توقف حمایت از طالبان و شبکه حقانی می شود.

این سربازان مطابق با پیمان امنیتی واشنگتن-کابل حضوری مداوم در افغانستان خواهند داشت. همچنین آمریکا قدرت هوایی تامین می کند و سربازان نیز در سطح کندک ها به نیروهای امنیتی افغانستان آموزش می دهند.

سناتور مک کین امروز (پنجشنبه) اعلام کرد که این استراتژی را در لایحه دفاعی سال 2018 این کشور به عنوان اصلاحات مطرح می کند.

گرچه آوردن اصلاحات امری الزام آور نیست، اما اگر این اصلاحات پذیرفته شود، پیغام واضحی از قانون گذاران آمریکایی به کاخ سفید می فرستد.

جیمز ماتیس وزیر دفاع آمریکا پیش تر گفته بود که استراتژی این کشور برای افغانستان را تا اواسط ماه جولای (یک ماه پیش) اعلام می کند. مک کین در همان موقع هشدار داده بود که “اگر نتوانید تا مدت زمانی که می گویید استراتژی تان را اعلام کنید، یک استراتژی از طرف ما دریافت خواهید کرد.”

مک کین در بیانیه ای گفت: “آمریکا در افغانستان سردرگم است. هزاران آمریکایی که جانشان را در افغانستان به خطر انداخته اند، سزاوار اقدامی بهتر از سوی فرمانده کل قوایشان می باشند.”

وی گفت: “ما به یک شیوه نظامی-ملکی منسجم نیاز داریم تا بتوانیم تلاش های ضد تروریستی را برجسته کنیم، ظرفیت و توانایی دولت و نیروهای امنیتی افغانستان را تقویت کنیم و تلاش های دیپلماتیک برای سازماندهی گفتگوهای صلح را با همکاری شرکای منطقه ای شدت بخشیم.”

مک کین همچنین از دونالد ترامپ خواست تا بین استیو بانون استراتژیست ارشد کاخ سفید و جنرال مک مستر مشاور امنیت ملی اش یکی را انتخاب کند. ظاهرا مک مستر و استیو بانون بر سر شیوه جنگ در افغانستان مخالفت بسیار دارند.

جنرال مک مستر موافق با اعزام سربازان بیشتر به افغانستان است، اما استیو بانون استراتژیست ارشد کاخ سفید، پستی که به تازگی در کاخ سفید ایجاد شده، می گوید که آمریکا نباید خود را عمیقا در افغانستان دخیل کند.

مک کین در فیس بوکش گفت: “من اگر بجای ترامپ باشم این نزاع دو سره میان بانون و مک مستر را تمام می کنم. شما نمی توانید یک قطار با دو انجین داشته باشید. باید یکی از آنها را داشته باشید.”

اریک پرینس بنیانگذار شرکت امنیتی بلک واتر که پیشنهاد کننده اصلی این طرح به دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا است روز گذشته به رسانه ها گفت که تاکنون سربازان قراردادی هیچ گاه مسئولیت جنگ از جانب آمریکا را بر عهده نداشته اند.

وی همچنین گفت: “بر اساس چه چیزی فکر می کنید که سربازان قراردادی در افغانستان چاره کار نیست؟”

پیشنهاد طرح خصوصی سازی جنگ در افغانستان پس از آن مطرح گردید که دونالد ترامپ از روند جنگ در افغانستان اظهار نارضایتی شدید کرد و هنوز پس از گذشت چندین ماه نتوانسته استراتژی مشخصی برای افغانستان اعلام کند.

در همین حال اریک پرینس پیشنهاد اعزام 5500 سرباز قراردادی به افغانستان را کرده تا بر علاوه آموزش به نیروهای امنیتی افغانستان، کاری که نیروهای فعلی آمریکا در افغانستان می کنند، با نیروهای امنیتی افغانستان در نبرد نیز حضور یابند. او همچنین می خواهد یک نیروی هوایی متشکل از 90 فروند هواپیما را درست کند که مواضع طالبان را هدف قرار دهند.

در حال حاضر آمریکا 8400 سرباز در افغانستان دارد که عمدتا به نیروهای امنیتی افغانستان آموزش می دهند. آنها نقش مستقیم در نبرد با شورشیان ندارند اما همچنان از سوی شورشیان مورد حمله قرار می گیرند. براساس یک گزارش، 10 سرباز آمریکایی از آغاز سال جاری میلادی تاکنون در افغانستان کشته شده است.

اگر ترامپ تصمیم بگیرد که جنگ را در افغانستان به بخش خصوصی واگذار کند، تغییری شگرف در استراتژی جنگ آمریکا در افغانستان محسوب می گردد. این اقدام همچنین مسایل بی شمار دیگری را به میدان می آورد که در پایین به پنج نکته از آنها اشاره می گردد.

1- جنگ ارزانتر می شود. اریک پرینس مدعی است که خصوصی سازی جنگ افغانستان کمتر از 10 میلیارد دالر در سال هزینه دارد، در حالیکه پنتاگون برای سال 2017 بیش از 40 میلیارد دالر بودجه در نظر گرفته است. براساس تحقیقات دانشگاه براون آمریکا در سال 2016، جنگ افغانستان و عراق برای پرداخت کنندگان مالیات آمریکایی نزدیک به 5 تریلیون هزینه در برداشته است و همچنان نیز ادامه دارد. از سویی دیگر، اداره نظارت از بازسازی افغانستان (سیگار) تاکنون موارد بسیاری از فساد و هدر رفتن این پول ها را گزارش کرده است.

جان ساپکو رئیس اداره سیگار در تازه ترین گزارش خود گفته بود: “بیشتر این پول ها در مواردی چون طراحی ضعیف و یا اجرای ضعیف برنامه ها به هدر رفته است. بخش دیگری از این پول ها هم دزیده شده است، اما هدر رفتن پول ها بیش از همه است.”

همچنین ایده اینکه افغانستان خود بتواند هزینه ارتش خود را تامین کنند خیالی خام است. بدون حمایت آمریکا، دولت افغانستان ورشکسته خواهد شد. بنابراین، دولت افغانستان از حمایت مالی آمریکا برای تامین ارتش جدید استفاده می کند.

2- استفاده از سربازان قراردادی در مناطق در حال درگیری موضوعی بی سابقه نیست. گرچه تاکنون یک نیروی خصوصی به نفع آمریکا مسئولیت جنگ را به تنهایی بر عهده نداشته، اما تاکنون این نیروها در بسیاری از مناطق تحت درگیری فعال بوده اند. براساس گزارش های پنتاگون، بیش از دو هزار سرباز قراردادی سال گذشته در عراق حضور داشتند. 5800 سرباز قراردادی دیگر نیز توسط نهادهای دیگر مانند وزارت خارجه آمریکا استخدام شده اند.

3- استفاده از سربازان قراردادی نگرانی های اخلاقی را نیز به دنبال دارد. سربازان قراردادی شرکت امنیتی بلک واتر پیشینه درازی از کج رفتاری دارند. نام آنها در چندین قضیه حقوقی درج شده و متهم به نقض قوانین حقوق بشری هستند. برای مثال هفته گذشته، دادگاهی در آمریکا یک سرباز قراردادی این شرکت را به جرم کشتن 14 غیرنظامی عراقی در سال 2007 در بغداد به حبس ابد محکوم کرد.

4- به نظر می رسد این طرحی است که ترامپ آن را قبول می کند، اما این کار ممکن است قانونی نباشد. ترامپ مدت هاست که سخن از خشک کردن باتلاق واشنگتن می زند و علاقه خاص خود را به خصوصی سازی ابراز می کند. اما فرستادن یک نیروی نظامی خصوصی به یک کشور خارجی که به جای آمریکا نبرد کند، در حرف آسان است و عمل آن بسیار سخت می باشد. براساس پیمان نامه امنیتی آمریکا و افغانستان که در سال 2014 به امضا رسید، “دولت افغانستان حق این را دارد تا سربازان قراردادی و یا کارکنان قراردادی آن را در صورت بروز مشکل محاکمه کند.” بنابراین، این طرح قبل از اینکه عملی شود، ممکن است توسط دولت افغانستان رد گردد و یا اینکه به قراردادی ها مصونیت ندهد.

5- این طرح ضمانتی بر پیروزی نیست. دیبوره آوانت یک استاد دانشگاه دنور آمریکا می گوید “اگر به جنگ های داخلی آفریقا نگاهی بیندازیم، می بینیم که زمانی که شرکت های مختلف خصوصی (ارتش های خصوصی) که برای دولت کار می کنند با یکدیگر در رقابت هستند، این شورشیان است که نقش مثبتی در خاتمه دادن به جنگ های داخلی ایفا می کنند. این بدین معناست که شاید طرحی که اریک پرینس در سر می پروراند عملی نباشد و آن را نخواهیم.”

و به طور خلاصه اینکه، خصوصی سازی جنگ در افغانستان به معنای پیروزی نیست.

درست یک ماه پیش دونالد ترامپ به جنرال جیمز ماتیس وزیر دفاع خود صلاحیت داد تا تعداد سربازان مورد نیاز در افغانستان را تعیین کند، اما وال استریت جورنال امروز (دوشنبه) در گزارشی نوشته است که از منابع داخل کاخ سفید متوجه شده که ترامپ امروز گزینه خروج کامل از افغانستان را نیز در نظر دارد.

براساس گفته های برخی مقامات فعلی و قبلی دولت ترامپ، سران آمریکا پس از آنکه نتوانسته اند به توافقی بر سر طرح اعزام 3900 سرباز تازه به افغانستان دست یابند، کاخ سفید هم اکنون از زاویه ای دیگر به افغانستان نگاه می کند و در حال بررسی است که چه اتفاقی خواهد افتاد اگر آمریکا به حضور نظامی اش در افغانستان خاتمه دهد.

یک مقام ارشد دولت آمریکا گفت: “سوال بسیار بزرگی است که آیا آمریکا، این دولت و این رئیس جمهور در کل متعهد به ماندن در افغانستان است. اگر به مدت طولانی در افغانستان نمانیم، هیچ کاری انجام نمی شود، و اینکه اگر این تمایل را نداریم که به مدت طولانی بمانیم، باید بلافاصله خارج شویم، نیز سوال بی پاسخی است.”

این در حالیست که فرماندهان نظامی آمریکا در هر سه دولت این کشور که در جنگ افغانستان دخیل بوده اند، اصرار بر این داشته اند که تامین امنیت افغانستان تنها در گرو افزایش تعداد سربازان است.

دور انداختن طرح های پیشین به نفع طرح جدید، یعنی «خروج کامل نظامی» آمریکا از افغانستان می تواند بدین معنا نیز باشد که دونالد ترامپ از ایده های پر از مشکل جنرال مک مستر مشاور امنیت ملی خود خسته شده است.

تحلیل گران امیدوار بودند که مک مستر که یک متخصص ضد شورش است بتواند رئیس جمهور دمدمی مزاج آمریکا را به میانه روی تشویق کند، اما او نیز ظاهرا نتوانسته چشم انداز همیشگی امنیت ملی آمریکا را هدایت کند و همزمان آرزو و امیال متزلزل ترامپ را برآورده کند.

خروج نظامی آمریکا دست کم می تواند یک فرصت طلایی برای یک تن از دوستان رئیس جمهور آمریکا فراهم کند: «اریک پرینس» بنیانگذار شرکت امنیتی خصوصی بلک واتر که هم اکنون با نام «آکادمی» یاد می شود.  تقریبا یک ماه پیش بود که نیویورک تایمز در گزارشی نوشت «استفن بانون» استراتژیست ارشد کاخ سفید و یک تن از مشاوران ترامپ تلاش داشتند تا طرح اریک پرینس برای خصوصی سازی جنگ افغانستان را به جیمز ماتیس بقبولانند.

اما این طرح که پیمانکاران خصوصی را جایگزین اکثر سربازان آمریکایی در افغانستان می کند هنوز به طور جدی توسط ماتیس و یا مک مستر در نظر گرفته نشده است. از سوی دیگر اما، یک مقام ارشد آمریکا در گفتگو با وال استریت جورنال گفته است که خروج نظامی از افغانستان یک «احتمال بسیار ضعیف» است زیرا این گزینه نگرانی اصلی موجود، مبنی بر اینکه «افغانستان توانایی تامین امنیت خود را دارد» را بر طرف نمی کند.

در هر حال معلوم نیست ترامپ بر علاوه دریافت قدردانی از رای دهندگانش، چه چیزی از افغانستان می خواهد. در شب سوگند ریاست جمهوری اش، او از طریق ویدیو کنفرانس با گروهی از سربازان آمریکایی در افغانستان گفتگو کرد و به آنان گفت “به جنگ ادامه دهید. ما پیروز این جنگ خواهیم بود. ما پیروز این جنگ خواهیم بود. من پشتیبان شما هستم.” هنگامی هم که نیروهای آمریکایی بزرگترین بمب جهان موسوم به مادر بمب ها را بر مواضع گروه داعش در ننگرهار انداختند، دونالد ترامپ مدعی شد که تلاش های آمریکا در افغانستان در حال افزایش است.

او گفت: “اگر شما اتفاقاتی که طی هشت هفته گذشته افتاده را با اتفاقاتی که طی هشت سال گذشته افتاده مقایسه کنید، تفاوت بزرگی می بینید.”

ترامپ در زمان کمپاین های انتخاباتی اش نیز موافق بود که دست کم 10 هزار سرباز در افغانستان باید حضور داشته باشد و باراک اوباما رئیس جمهوری پیشین این کشور را «بنیانگذار داعش» عنوان می کرد، زیرا معتقد بود که سربازان آمریکایی زود از عراق خارج شدند و فضا برای ایجاد داعش فراهم گردید.

از سوی دیگر سال ها پیش از آنکه او به فکر رئیس جمهوری برسد، همواره از طرح خروج کامل سربازان حمایت می کرد، به حدی که در سال 2011 گفته بود “ما جان ها و پول های زیادی را در افغانستان و عراق هدر می دهیم.”

وی همچنین در سال 2013 در توییتی گفته بود “ما سربازان و سرمایه های بسیاری را در افغانستان از دست داده ایم. دولت افغانستان حتی یک ذره هم قدردان نیست. بیاید از این کشور خارج شویم.”

نیویورک تایمز در گزارشی نوشته است که مشاوران دونالد ترامپ دو تاجر را که پیش تر نیز از قراردادهای نظامی منفعت برده اند، استخدام کرده اند تا گزینه های دیگری را برای اعزام هزاران سرباز بیشتر به افغانستان طرح ریزی کنند.

براین اساس، «اریک دی پرینس» بنیانگذار شرکت امنیتی خصوصی بلک واتر و «استفن ای فیینبرگ» میلیاردر و صاحب یک شرکت قراردادی نظامی به دستور «استفن کی بانون» استراتژیست ارشد دونالد ترامپ و «جارد کوشنر» مشاور ارشد و داماد ترامپ طرحی را پینشهاد کرده اند تا از قراردادی ها بجای سربازان آمریکایی در افغانستان استفاده شود.

این گفته ها در حالی مطرح می گردد که پیش تر گزارشاتی از برخی مقامات آمریکایی منتشر شده بود که این کشور قصد دارد تا 4 هزار سرباز دیگر به افغانستان اعزام کند.

آمریکا در حال حاضر 8400 سرباز در افغانستان دارد که در قالب ماموریت حمایت قاطع ناتو فعالیت می کنند.

جنرال جان نیکلسون فرمانده نیروهای خارجی در افغانستان چند ماه پیش گفته بود که تعداد سربازان حال حاضر در افغانستان کافی نیست و به چند هزار سرباز دیگر نیاز دارد تا ماموریت افغانستان را به اتمام برساند.

جان مک کین رئیس کمیته قوای مسلح سنای آمریکا به تازگی در گفتگو با شبکه سی بی اس گفته است که واشنگتن در حال باخت در افغانستان است زیرا هیچ گونه استراتژی ندارد.

این سناتور جمهوری خواه آمریکا که به تازگی سفری به افغانستان نیز داشت، گفت: “ما هیچ استراتژی نداریم و در حال باخت هستیم. اگر در حال پیروزی نباشید، این به این معنا است که در حال باخت هستید. ارتش افغانستان به طور غیرقابل قبولی در حال شکست است.”

این گفته های آقای مک کین در حالی مطرح می گردد که مقامات در واشنگتن پیش تر اعلام کرده بود که به زودی استراتژی خود را در خصوص مبارزه علیه تروریسم در افغانستان مطرح خواهد کرد.

او افزود: “همه ما می دانیم که مشکل در کجا است. مشکل در کاخ سفید است. آنها باید یکجا شده و استراتژی خود را اعلام کنند. این کار باید توسط رئیس جمهور صورت بگیرد.”

وی علاوه کرد “ما باید پیروز این جنگ باشیم. حادثه 11 سپتامبر را فراموش نکنید. متاسفانه در کاخ سفید آشفتگی زیاد است. اما مطمئنم که ایالات متحده آمریکا به عنوان بهترین و قویترین ملت روی زمین می تواند از پس این کار بر آید.”

لازم به ذکر است که در حال حاضر آمریکا 8400 سرباز در افغانستان دارد و گفته می شود در استراتژی جدید این کشور برای افغانستان، افزایش تعداد سربازان و تجهیزات نیز مطرح شده است.

روزنامه پاکستانی داون روز گذشته در گزارشی نوشته بود که ماه گذشته یک کشتی حامل 600 واسطه زرهی نوع هاموی در بندر کراچی این کشور  پهلو گرفته بود که برای نیروهای آمریکایی مستقر در افغانستان فرستاده خواهند شد.

جنرال دیوید پترئوس فرمانده اسبق نیروهای آمریکایی در افغانستان در مصاحبه با یک رسانه آمریکایی گفته است که آنها به دلایلی وارد افغانستان شدند و هم اکنون نیز نیاز دارند که به طور طولانی مدت در افغانستان بمانند.

بخشی از مصاحبه وی با این رسانه به شرح زیر است:

مجری: گزارش هایی رسیده است که دولت آقای ترامپ قصد دارد به زودی چهار هزار سرباز دیگر به افغانستان اعزام کند. آیا این اقدامی هوشمندانه است؟

دیوید پترئوس: بله، به نظرم اقدامی هوشمندانه است. به نظر من با توجه به خون و ثروتی که به خاطر افغانستان تاکنون مصرف کرده ایم، باید یک استراتژی و حضوری دایم در افغانستان داشته باشیم. باید بخاطر داشته باشیم که ما به دلیلی وارد افغانستان شدیم و در آنجا به دلیلی ماندیم. باید مطمئن می شدیم که افغانستان یک بار دیگر به پناهگاهی برای گروه القاعده و یا دیگر گروه های افراطی تبدیل نمی شود. همچنین افغانستان فضای مناسبی برای دیگر تلاش های ما در راستای مبارزه علیه تروریزم در منطقه ایجاد کرده است. همانطور که توانستیم توانایی های رهبران ارشد گروه القاعده را در منطقه کاهش دهیم. اما این تلاش ما نسل ها طول می کشد. این چیزی نیست که ما توقع پیروزی طی چند سال داشته باشیم. ما قصد نداریم تپه ای را فتح کنیم، پرچم مان را به اهتزار درآوریم و با یک رژه پیروزی به خانه برگردیم. ما باید به طور دوامدار آنجا باشیم، اما به نحوی که قابل تحمل باشد.

به طور مثال ما در کوریای جنوبی به مدت بیش از 65 سال بوده ایم که البته به سود منافع ملی ما است. همچنین حضور ما در اروپا، با توجه به اینکه رفتارهای روسیه اخیرا خشونت آمیز شده است.

مجری: آیا شما منظورتان این است که ما شاید به مدت 60، 70 و یا هشتاد سال در افغانستان بمانیم؟

پترئوس: من نمی گویم که 60 سال بمانیم، اما منظورم این است که به افغانستان به عنوان ماموریتی که هر سال نیاز به تمدید داشته باشد نباید نگاه کنیم. این واقعا زیان بار است. برای مثال، آنهایی که در افغانستان سرمایه گذاری کرده اند، هر سال بازبینی می کنند که آیا سرمایه های خود را در افغانستان حفظ کنند و یا به دوبی انتقال دهند.

به نظرم این مسئله مهمی است که به نفع ماست و باید نسبت به آن تعهدی دوامدار داشته باشیم اما به نحوی که قابل تحمل باشد. به نظرم اضافه کردن 3 یا 4 هزار سرباز بسیار خوب است. اما باید محدودیت های دیگرمان در خصوص استفاده از نیروی هوایی برای حمایت از شرکای افغان مان را برداریم. زیرا شرکای افغان مان نشان داده اند که برای نابودی القاعده و دیگر گروه های افراطی بخاطر کشورشان حاضرند بجنگند و کشته شوند.

مجری: درست است، اما سوال من این است که با توجه به آن چیزی که شما می گویید که ما ممکن است دهه ها در افغانستان بمانیم، اما آمریکا طی 15 سال گذشته آن هم با بیش از یکصد هزار سرباز در افغانستان بوده است، اما طالبان شکست نخورد. این امر چگونه با 3 یا 4 هزار سرباز ممکن است؟

پترئوس: طالبان واقعا شکست داده شد.

مجری: اما نه به طور دایمی..

پترئوس: بله نه به طور دایمی. همانطور که گفتم قرار نیست که ما به طور دایمی برنده این موضوع باشیم. به خاطر داشته باشید، بین افغانستان و عراق تفاوت بسیار زیادی وجود دارد. شما نمی توانید به رهبران گروه طالبان، شبکه حقانی، و حتی برخی گروه های دیگر شورشی فشار وارد کنید، زیرا آنها قابل دسترس نیستند. آنها در پناهگاه هایشان در پاکستان هستند. از سوی دیگر باید تلاش های منطقه ای بزرگی در آنجا صورت بگیرد تا شرکای پاکستانی خود را متقاعد کنیم از دادن پناهگاه به این عناصر خود داری کنند. عناصری که زندگی را برای دولت و مردم افغانستان بسیار مشکل کرده اند.

مجری: صحبت دیگری که در این قسمت است بحث سیاست دولت آقای ترامپ در خصوص افغانستان است که تاکنون تصمیم مشخصی گرفته نشده است و فقط گفته شده که در حال کار بر روی این موضوع هستند.

پترئوس: بله، آنها در حال کار بر روی این موضوع هستند. من اطلاع دارم که تاکنون چندین جلسه در سطح مدیریتی در این خصوص برگزار شده است. تیم امنیت ملی نیز در حال کار است. می توانم بگویم که به زودی شاهد یک استراتژی منسجم در این خصوص خواهید بود، و اعزام سربازان تنها بخشی از این استراتژی است، البته بخشی بسیار مهم.