برچسب: ارکستر زنان افغانستان

سازمان «فری میوز» نهادی مستقل و بین المللی است که طرفدار آزادی بیان نوازنده ها و آهنگ سازهای دنیا می باشد و از حقوق آنها در سراسر دنیا دفاع می کند.

این سازمان طی خبرنامه ای ضمن اطلاع از اهدای این جایزه به ارکستر زنان افغانستان (زهره)، از انستیتوت ملی موسیقی و اعضای این ارکستر برای ایفای نقش ارزنده شان به عنوان اولین زنان در جامعه افغانستان که پس از تقریبا 30 سال موسیقی آموزش می بینند، قدردانی کرد.

قرار است فری میوز این جایزه را روز چهارشنبه در شهر ژنوا در جریان یک کنسرت مشترک با ارکستر زهره به اعضای آن تقدیم کند.

این سازمان در خبرنامه اش آورده است “موسیقی افغانستان طی دهه های گذشته بخاطر جنگ، تبعید موسیقی دان ها و سیاست های بی رحمانه طالبان در قبال موسیقی به شدت آسیب دیده است.”

خبرنامه افزوده است “علاوه بر آن، سیاست های افراطی گرایانه طالبان در قبال حقوق زنان سبب عقب گرد بزرگی در زمینه رشد تحصیلاتی، شغل و حقوق اجتماعی زنان و دختران افغانستان گردید.”

فری میوز همچنین علاوه کرده است که داکتر احمد ناصر سرمست اولین شهروند افغانستان که داکترای موسیقی دریافت کرده است، با در نظرداشت وضعیت بحرانی موسیقی، موسیقی دانان و وضعیت زنان در افغانستان، پروژه احیا و تقویت تحصیلات موسیقی را در افغانستان راه اندازی کرد که سرانجام در سال 2010 منجر به تاسیس انیستیتوت ملی موسیقی افغانستان گردید.

این سازمان همچنین در پایان خبرنامه اش افزوده است که اولین تعهد انسیتیوت ملی موسیقی افغانستان تقویت حضور زنان در جامعه از طریق موسیقی است. در حاضر، 65 تن از 200 دانشجوی این انیستیتوت دختران بین سنین 14 تا 20 ساله می باشند.

اوله ریتوف رئیس اجرایی فری میوز گفته است “زهره به نوبه خود یک معجزه کوچک است. با اهدای جایزه به ارکستر زهره، ما از نقش ارزنده انیستیتوت ملی موسیقی افغانستان نیز تقدیر می کنیم.”

روسله یاسینزی عثمانی

اولین ارکستر زنان افغانستان مشتکل از 35 زن که همگی با حجاب و سرخ رنگ پوشیده بودند، روی صحنه رفته و برخی آله های موسیقی سنتی افغانستان مانند «رباب» را اجرا کردند.

بسیاری از نوازنده های این ارکستر به شمول ظریفه ادیبه 18 ساله و نگین خپلواک 19 ساله می گویند که بخاطر ترس از مواجه شدن با خشونت، مجبور بوده اند آله های موسیقی شان را در افغانستان پنهان کنند.

نگین خپلواک گفت “زمانی که به خانه می روم، ترس از این دارم که یکی بیاید و مرا بکشد. من از امنیت خودم می ترسم.”

او می گوید که تنها پدرش از اشتراک او در این ارکستر حمایت می کرده است.

لازم به ذکر است که «زهره» نام این ارکستر است و در سال 2014 توسط 5 عضو اصلی این ارکستر و به عنوان بخشی از انستیتوت ملی موسیقی افغانستان تاسیس گردید.

ادیبه که در ولایت غزنی زندگی می کند نیز می گوید با توجه به اینکه به مدت طولانی در زمان حکومت طالبان، هنر و موسیقی به طور کامل ممنوع بود، هم اکنون اقوام او هنوز نتوانسته اند از آن احساسات محافظه کارانه شان در مقابله با اجرای زنان در ارکستر دست بردارند.

او می گوید “اما من مطمئنم که موسیقی بد نیست که من از ان احساس شرم کنم. موسیقی حرفه ی من است. موسیقی زیبا است. من باید افتخار کنم که یک موزیسین هستم.”

لازم به ذکر است که ادیبه و خپلواک هر دو به نوبت رهبری ارکستر را بر عهده داشتند.

خپلواک اظهار امیدواری می کند که اجراهای بین المللی بیشتری در پیش روی ارکستر زنان باشد. “می خواهیم که سفری دیگر به کشوری دیگر داشته باشیم، زیرا می خواهیم به مردم دنیا نشان دهیم که زنان افغانستان توانایی دارند و می توانیم هر کاری انجام دهیم.”

مجمع جهانی اقتصاد که هر سال در زمستان در شهر داووس سوئیس برگزار می گردد، میزبان نزدیک به 3 هزار تن از سران و مدیران اجرایی کشورهای دنیا می باشد.

این ارکستر که زهره نام دارد، متشکل از 35 دختر 13 تا 20 ساله و عمدتا از خانواده های فقیر می باشد، که اولین اجرای شان را خارج از کشور انجام می دهد.

قرار است این ارکستر سمفونی از موسیقی کلاسیک افغانستان را بنوازد.

این گروه توسط نگینه خپلواک رهبری می شود، که او نیز خود اولین رهبر ارکستر زن افغانستان می باشد که به احتمال زیاد سمبلی برای افغان ها خواهد شد.

احمد سرمست بنیانگذار این گروه می گوید که این گروه با حمایت بانک جهانی و کشورهای کمک کننده شکل گرفت، و نه تنها اولین ارکستر زنان افغانستان است، بلکه احتمالا اولین ارکستر موسیقی کلاسیک زنان در میان کشورهای اسلامی نیز می باشد.