برچسب: احمد ضیا سراج

آقای سراج امروز (سه‌شنبه، هفتم ثور) در یک نشست خبری گفت که ۶۰ درصد افراد بازداشت شده به کشور پاکستان تعلق دارند. آقای سراج افزود که میزان افراد بازداشت شده نشان می‌دهد که افغانستان به نیابت از منطقه و جهان در جنگ است.

فعالیت گروه داعش پس از تخریب پایگاه‌های این گروه در شرق کشور خیلی کاهش یافته است. مقام‌های امنیتی می‌گوید که داعش را در افغانستان شکست داده‌اند و دیگر این گروه در کشور جایی ندارد.

رییس عمومی امنیت ملی همچنین می‌گوید که جنگ کنونی افغانستان جنگ منطقه و جهان است و گذاشتن تمامی مسوولیت به دوش نیروهای امنیتی افغانستان کار درستی نیست.

او گفت که اگر برای این چالش یک راه‌حل اساسی جستجو نشود و کشورهای منطقه همکاری نکنند، در آینده همه کشورها با این تهدید مواجه خواهند شد.

رییس امنیت ملی در حالی به کشور‌های منطقه و جهان هشدار می‌دهد که قرار است تمام نیروهای خارجی از فغانستان تا کم‌تر از چهار ماه دیگر از افغانستان بیرون شوند.

یک منبع حکومتی که نخواست هویتش فاش شود در گفت‌وگو با رسانه ها موضوع گرفتن استعفانامه‌ی بدون تاریخ از احمدضیا سراج، رییس عمومی امنیت ملی کشور را توسط رییس‌جمهور تکذیب کرد و اضافه نمود چنین جلسه‌ای میان رییس‌جمهور و آقای سراج صورت نگرفته است.

روزنامه اطلاعات روز در نسخه‌ی شماره ۲۱۲۵ خود یادداشتی را با عنوان «آشفتگی بروکراتیک در کابینه؛ استعفاهای اجباری و معاوضه‌ی وزارت‌ها» منتشر کرد.

در این یادداشت به نقل از منابع آگاه حکومتی آمده بود پس از درز خبر بازداشت یک گروه ده نفری از جاسوسان چینی در کابل، رییس‌جمهور اشرف غنی از احمدضیا سراج، رییس امنیت ملی در این مورد توضیح خواسته و همچنان خواستار استعفای بدون تاریخ او شده است. در یادداشت همچنان آمده است که آقای سراج استعفای بدون تاریخ‌اش را به رییس‌جمهور تحویل داده است.

در بخشی از این یادداشت به نقل از منابع آگاه حکومتی آمده است محمدحنیف اتمر، وزیر امور خارجه در دیدار با رییس‌جمهور غنی نسبت به دیدار حمدالله محب و فضل‌محمود فضلی با سفیران کشورهای خارجی و تلاش برای دخالت در صلاحیت‌های وزارت خارجه اعتراض کرده و گفته است نمی‌تواند این گونه دخالت‌ها را تحمل کند.

رییس‌جمهور غنی در پاسخ به اعتراض آقای اتمر گفته است فضل‌محمود فضلی و حمدالله محب، در هماهنگی با او، در امور روابط خارجی و دیپلماتیک کشور با سفرای کشورهای خارجی فعال شده‌اند و اگر او (حنیف اتمر) نمی‌تواند خودش را با این وضعیت هماهنگ کند، می‌تواند استعفا کند.

حنیف اتمر بلافاصله استعفانامه‌اش را می‌نویسد و به رییس‌‌جمهور تحویل می‌دهد. استعفایی که البته هنوز از طرف رییس‌‌جمهور منظور نشده است.

در حال حاضر تلاش‌ها جریان دارد تا اختلاف سیاسی که پس از برکناری مسعود اندرابی از وزارت داخله میان ارگ و سپیدار خلق شده، با معاوضه‌ی وزارت امور خارجه و داخله تلطیف و ترمیم شود.

عبدالله عبدالله تا کنون به مخالفت‌اش ادامه داده و تمایلی به این معاوضه و از دست‌دادن وزارت داخله ندارد.

آقای سراج  روز دوشنبه (۱۵ جدی)، در نشست عمومی مجلس نمایندگان گفت: «دور دوم مذاکرات، کلیدی و حیاتی است. طالبان حساب می‌کنند که اول ماه می چه زمانی است تا نیروهای خارجی از کشور بیرون شوند. طالبان می‌خواهند تا آن زمان، گفت‌وگوها را به تاخیر انداخته و مسایلی را پیشکش کنند که قابل حل نباشد.»

به گفته‌ی آقای سراج، طالبان نیت و اراده‌ای برای صلح ندارند. طالبان تاکنون به هیچ کدام از موارد توافق‌نامه‌ی قطر پابند نبوده و تنها علیه نیروهای خارجی حمله‌ای را انجام نداده اند.

آقای سراج گفت در جریان یک سال گذشته، ۱۸۵۰۰ حمله از سوی طالبان انجام شده که بیشتر به غیرنظامیان تلفات وارد کرده است.

وی افزود زندانیان آزادشده‌ی طالبان از جنگ دست برنداشته و دوباره در میدان نبرد یا کشته و یا هم بازداشت شده اند.

آقای سراج در ادامه گفت:« طالبان جغرافیای جنگ را در دو ماه اخیر به طرف ولایت‌های جنوب و جنوب غربی کشاندند. به این دلیل که رهبری و کمیسیون‌هایش جای مصئون پیدا کنند و از پاکستان به داخل افغانستان بیایند. آن‌ها در تلاش جای پای برای حضور رهبری شان داخل افغانستان اند. تحرکات بعدی‌شان نشان می‌دهد که برنامه‌ی حمله بر ننگرهار را دارند؛ اما ما هم تدابیر گرفته ایم.»

رییس عمومی امنیت ملی، در مورد افراد بازداشت‌شده به اتهام دست‌داشتن در ترورهای هدف‌مند نیز گفت در پیوند به ۸ پرونده‌ی اخیر ترورهای هدف‌مند در کشور، بازداشت‌هایی انجام شده است.

او ادامه داد: « از پنج پرونده، بازداشت‌هایی داشتیم؛ اما از سه پرونده به سرنخ‌هایی رسیده ایم و هنوز بازداشت نشده اند. ما تلاش داریم که تمام این رویدادها را به گونه‌ی جدی دنبال کنیم و به سرنخ‌های اصلی برسیم. از سه ترور جلوگیری شد. یک مورد یک خانم خبرنگار رادیو آزادی است، یکی در ننگرهار و یک خبرنگار دیگر نیز در خوست بود که قرار بود ترور شوند، اما ما از این ترورها جلوگیری کردیم.»