برچسب: احمد سعیدی

این روزها جنگ در افغانستان به اوج خود رسیده و طالبان یکی پس از دیگری ولسوالی ها را تصرف می کنند. نیروهای امنیتی و دفاعی نیز به کمک نیروهای بسیج مردمی همچنان به جنگ با طالبان مصروف هستند.

احمد سعیدی، کارشناس مسائل سیاسی، طی مطلبی در فیس بوک خود خطاب به رئیس جمهور غنی می گوید:« سلام آقای غنی رئیس جمهور! می خواهم بدون مقدمه چند نکته اساسی و ضروری را برای شما یاد آورم شوم که امیدوارم جدی بگیرید.

اگر میخواهید از دست گروه های دهشت افگن و تروریستان خدا نشناس هم خودت زنده بمانی و هم مردم افغانستان نفسی به راحتی بکشند، عجالتاً دو راهکار را برایتان پیشنهاد می نمایم:

۱- در قدم نخست از جا طلبی، خود خواهی و قدرت نمایی بگذرید، و به هر قیمت که میشود با یک اجماع ملی که اکثریت آن شخصیت های تاثیر، گذار، احزاب و گروه های مختلف وطندوست حضور داشته باشند و صلاحیت تصمیم گیری را نیز داشته باشد کنار بیایید این اجماع میتواند برای سلامت نظام و مردم افغانستان خیلی موثر واقع گردد.

اگر بزودی دست بکار نشوید و این اجماع را تشکیل ندهید آینده خیلی تاریک در انتظار نظام و مردم افغانستان خواهد بود.

همان طوریکه برای مسلمانان نماز و روزه فرض است ولی در شرایط موجود برای حکومت و مردم افغانستان اتحاد، اتفاق، همبستگی و تشکیل یک اجماع ملی فرض دانسته می شود.

۲- پشتیبانی، تقویت و روحیه دادن قوت های مسلح برای همه ما یک فرض است. چون قوت های مسلح در بدل خون و جان خود از این وطن دفاع میکنند و برای آرامش ما سینه های خود را سپر میسازند. باید هر چه زودتر قوت های مسلح کشور تشویق و به فامیل هایشان کمک غذایی و امکانات اقتصادی صورت بگیرد تا نیرو های مسلح ما با خیال راحت در مقابل دشمن بجنگند.

معاش قوت های مسلح به استثنای نیرو های کوماندو خیلی کم و نا چیز است در بعضی ادارات نظامی تا دو الی سه ماه معاشات شان به وقت معین نمی اجرا نمیشود.

میدانیم شاید مسئولین به شما بگویند بودجه و امکانات مالی نداریم که معاشات قوت های مسلح را اضافه سازیم، ولی اگر شما و مسئولین تان بخواهید از جمله اضافه تر از ۳۰۰ مشاور که جناب شما دارید و از جمله اضافه تر از ۲۰۰ مشاور که آقای داکتر عبدالله دارد و یک تعداد مشاورین که در وزارت خانه ها که وظیفه ی شان تنها خوردن نوشیدن و معاش گرفتن است تمام امکانات از قبیل موتر و محافظین امنیتی در اختیار شان قرار داده شده است ۸۰ فیصد معاشات تمام این مشاورین را به قوت های مسلح تخصیص بدهید.

۳ – در چنین شرایط حساس و بحرانی موجودیت بعضی ادارات ضروری دانسته نمیشود بطور مثال وزارت امور پارلمانی و کمیسیون مستقل انتخابات و بعضی ادارات دیگر که با چند کارمند هم میشود مشکل را حل سازند.

به باور من دیگر به وزارت، معینیت و تشکل زیاد ضرورت نیست، و همچنین ادارات که بنام صلح در سر تا سر افغانستان بشمول کابل ایجاد گردیده باید لغو شوند چون نه صلح آوردند و نه آرامش، تمام کارمندان شان باید تنقیص گردد.

در ضمن هیئت که ۱۱ ماه میشود در قطر سر گرم عیش و نوش اند فقط معاش و امتیاز میگیرند آیا در کشور صلح را تامین کردند؟ آیا جنگ جنگ کاهش یافت؟ آیا این هیات ارزش همینقدر مصارف هنگفت را دارد؟ که بنام صلح به مصرف برسد؟

جناب آقای غنی اگر واقعاً سربازان را فرزند خود میدانید از معاش نازدانه های که در داخل ارگ هستند و معاش پنج هزار و ده هزار دالری میگیرند که خداوند زهر شان کند کم کنید و به معاشات نیرو های امنیتی افزود کنید.

نزد خداوند التماس میکنم که بعد از این در چنین شرایط حساس مشاورین و این و آن اگر از ۵۰۰ الی ۱۰۰۰ دالر بیشتر معاش بگیرند خداوند زهر شان بگرداند و کفن اولاد های شان شود.

در پی انفجار خونین در مقابل یک مکتب دخترانه در کاب که نزدیک به دوصد کشته و مجروح بر جای گذاشت، احمد سعیدی، کارشناس سیاسی، در یادداشتی ضمن همدردی با مردم افغانستان به ویژه مردم قوم هزاره، این جنایت تروریستی را محکوم و اظهار داشت که هیچ قومی در افغانستان مانند قوم هزاره قربانی نداده است.

سعیدی در این یادداشت اظهار داشت: در جنگ اول و دوم جهانی برای اطفال و زنان کمتر آسیب می رسید ولی حالا کسانی هستند که بنام اسلام و دین که در حقیقت نه خدا را می شناسند و نه به دین و اسلام باور دارند اطفال بیگناه را می کشند، نمیدانم گناه اطفال معصوم چیست؟ آیا این اطفال را به جرم مکتب رفتن و یا به جرم آموختن درس و تعلیم میکشند؟ یعنی چه ؟ تا چه وقت!
بیبنید مردمان هزاره و هموطنان ما بخاطر این وطن، چه میکشند، از یکطرف تبعیض قومی و زبانی از جانب دیگر تبعیض هدف گیری تروریستان وحشی، گاهی اطفال بیگناه را در شفاخانه ها قطعه قطعه میکنند و گاهی در مکتب و گاهی هم در مسجد…. واقعاً درد آور است.
بیایید عادلانه قضاوت کنیم، مردم افغانستان همه قربانی داده اند اما قربانی را که مردمان هزاره ی ما طی سال های اخیر داده، هیچ کسی نداده است.
چقدر هر روز فرزندان ما به قربانگاه فرستاده شود، چرا؟ این وضعیت باید تا چه وقت ادامه یابد؟
خوب میدانم هنوز دستان مرموز و خائنانه ی علیه این مردم با عزت و با شرف در حال توطئه چینی اند هنوز وحشت آفرینی میکنند. هنوز اینها را بنام این و آن متهم میسازند.
چقدر جای افسوس و درد آور است.
باید تا چه وقت این وضعیت را تماشا کنیم، نه کسی درست امنیت را میگیرند و نه کسی بعد از کشتن فرزندان ما خود را مسئول میداند؟ باید تاچه وقت تماشا گر این همه قتل و کشتار باشیم.
مردم را مجبور نسازید که حرکت کنند و  بالای دفتر سازمان ملل در کابل، و بالای سفارتخانه ها و دفاتر دولتی حمله کنند.
آقای غنی و عبدالله دیگر گپ از غم شریکی و تسلیت گذشته است، حالا انسانیت، اسلامیت، عزت و حیات و زندگی مردم زیر پا شده است دیگر مردم را فریب ندهید. مردم افغانستان میدانند که کی در حمایت کی قرار دارد و حکومت نمیتواند از کنار این همه حوادث هولناک به ساده گی بگذرد. دیگر حکومت نمیتواند که بگوید ما غفلت نکرده ایم، بلی شما غفلت کرده اید، غفلت کرده اید، غفلت کرده اید..‌‌‌.
دیگر تحمل این وضعیت به نقطه ی آخر رسیده است، این هرج و مرج ها خیلی خطرناک است ما را مجبور نسازید بخاطر بقای زند گی مردم خود دست به هر اقدامی بزنیم.
زمامداران افغانستان باید بدانند که دیگر کارد به استخوان رسیده است نشود وضعیت از کنترول خارج شود.

احمد سعیدی آگاه مسایل سیاسی و فعال رسانه ای می گوید شب گذشته او مورد سوء قصد قرار گرفته اما طارق آرین سخنگوی وزارت داخله اطلاعات نادرست از این حمله منتشر کرده و آن را تیراندازی بر پاسگاه پولیس خوانده است.

آقای سعیدی امروز چهارشنبه (۲۴جدی) در فیسبوک اش نگاشت او شب گذشته از سوء قصد جان به سلامت برده اما یکی از همکاران اش زخمی شده است.

سعیدی افزوده طارق آرین سخنگوی وزارت داخله پس از این تیراندازی خبر «دروغ» پخش کرده که این حمله بر پاسگاه پولیس صورت گرفته است.

او ابراز امیدورای کرد سخنگوی وزارت داخله از این اظهارات اش معذرت خواهی کند.

احمد سعیدی هشدار داده است: «اگر آقای آرین هرچه عاجل معذرت نخواهد اسناد دیگری افشا خواهیم کرد که برایشان خیلی قیمت تمام میشود.»

این در حالی است که احمد سعیدی شب گذشته به رسانه ها گفته بود که از یک حمله جان سالم به در برده اما یکی از همراهانش زخمی و موتر حاملش نیز تخریب شده است.

پس از آن طارق آرین سخنگوی وزارت داخله در توییتی اعلام کرد که این تیراندازی حوالی ساعت ۷:۳۰ شام در ساحه مکروریان سوم از مربوطات حوزه نهم در نزدیک منزل آقای سعیدی صورت گرفته است.

آرین تاکید کرد که این تیراندازی بر پاسگاه پولیس صورت گرفته و ‌‌یک پولیس نیز زخمی شده است.

آرین افزود این رویداد زیربررسی نیروهای امنیتی قرار دارد.

احمد سعیدی از فعالان سیاسی و از منتقدان حکومت افغانستان است. او پیش از این در ماه قوس سال ۱۳۹۴ در یک سوء قصد به شدت زخمی شده بود.

ادامه ناآرامی ها در کابل

باوجود انتقاد های گسترده از نبود امنیت در شهر کابل، پایتخت همچنان گواه ناآرامی ها و انفجار ماین های جاسازی شده و مقناطیسی است.

روز گذشته شهر کابل جدای از تیر اندازی بر احمد سعیدی گواه سه انفجار، یک ترور هدفمندانه و نیز دو قتل برخاسته از رویداد جنایی بوده است.

در میان این حوادث یک افسر ارتش در حوزه نزده زمانی که به سوی وظیفه می رفت از سوی افراد ناشناس ترور شده بود و در همین حال، در انفجارهای ماین مقناطیسی، ماین کنارجاده و یک ماین صوتی در حوزه‌های هشتم، پنجم و چهارم به کسی آسیب نرسیده است.

آقای سعیدی در پیامی نوشته است: «آن ‌چه برای آمریکا مهم است، دوام جنگ و ناامنی می ‌باشد و الا توان نابودی طالب و داعش در توان دولت بوده، ولی اجازه جنگ و نابودی دشمن را ندارد.»

وی با بیان یک سوال نوشته که «چرا طالبان در جنگ تعقیب نمی شوند؟ و چرا پیش از حمله و سقوط مناطق به دست طالبان، ارتش وارد صحنه جنگ نمی‌شود؟»

سپس او برای پاسخ به این سوال خود می گوید: «در جواب باید گفت که سیاست آمریکا چنین است تا هیچ طرف برد نداشته و توازن قدرت به هم نخورد.»

آقای سعیدی خاطرنشان کرده “آنچه برای آمریکا مهم است، دوام جنگ و ناامنی می باشد و الا توان نابودی طالب و داعش در توان دولت بوده، ولی اجازه جنگ و نابودی دشمن را ندارد.»

وی ادامه داد، البته که دراین میان ستون پنجم هم وجود دارد که چندان مهم نیست.

این دیپلمات پیشین افغانستان تأکید نموده است: «اصل کار تصمیم ارباب جنگ است که طبق منافع خود وارد عمل می‌شود و الا چه دلیل دارد وقتی که مناطق در خطر قرار می گیرند، اجازه جنگ صادر نمی شود، و بعد از این ‌که جنگ شروع شد و تلفات نیروهای امنیتی وارد و بالا رفت، آن زمان نوش دارویی بعد از مرگ می شوند.»

وی تصریح کرده: «چند صباحی همه در اندیشه استراتژی دونالد ترامپ بودند و همه به این باور بودند که با اعلام چنین استراتژی، تحول جدی در کشور به وجود می‌آید، اما دیدیم که همه باد هوا بود و تمام شد. اندک کمکی به افغانستان نموده و در مقابل آن، 200 خواسته ذلیلانه از دولت داشته که هنوز برای مردم آشکار نشده است.»

وی علاوه کرده که «امروز دولت خود ابزار غربی‌ها گشته و باعث شده است که توان مردم نیز به تحلیل رود، اما باید دانست که دیر یا زود راه ایجاد امنیت در دستان مردم بوده و این مردم خواهند بود که تعیین سرنوشت کنند.»

احمد سعیدی خطاب به آمریکا و کشورهای همسو با آن پیشنهاد کرده است: «بهتر است که دولت آمریکا و کشورهای همسو بیشتر از این با سرنوشت مردم افغانستان بازی نکرده و تضاد منافع خود را در جاهای دیگر آزمایش نمایند. اگر توان ایجاد امنیت را در افغانستان ندارند، خوب است یخن این مردم زجر دیده را رها نموده، تا خود سرنوشت خویش را تعیین کرده و زیادتر از این در آتش ناامنی و جنگ نسوزند.»

دانستن عمق این فاجعه که با گذشت هر روز ناامنی ها زیادتر و سرزمین ما ویرانتر و مردم ما ناتوانتر می شوند معمایی است که درک آن خیلی آسان نیست من در این نوشته تلاش می نمایم با تحلیل دقیق از نقش حضور نظامی آمریکا در افغانستان به مسایلی چون تاثیر افزایش نیروهای آن کشور در ایجاد امنیت لازم در این سرزمین دلیل توجه حضور آمریکا به این کشور و علاقمندی بعضی از کشورهای دیگر مانند آلمان، هالند، پولند، کانادا، ایتالیا و دیگران نقش فدراتیف روسیه موجود در این میان استقرار امریکا و یک تعداد کشورهای دیگر در مرزهای شرقی و بعدا در مرز های غربی بعنوان تهدید به اصطلاح زمامداران جمهوری اسلامی ایران از چندی بدینسو باعث پریشانی روسیه و ایران گردیده است.

۱- روسیه و آمریکا پس از جنگ سرد در سال ۱۹۹۴ زمانیکه آمریکا به همکاری و حمایت ناتو ضرب العجل ده روزه برای طرف های درگیر در بحران کوزو و جهت تسلیم سلاح هایشان تعیین کرد اولین درگیری لفظی میان فدراتیف روسیه و غرب پس از پایان جنگ سرد رخ داد چرا که روسیه در این زمان سیاست واقعگیرانه قدرتی بزرگ را اختیار کرده بود که منافع بخصوص خود را در حوزه بالکان دنبال می کرد و در این مورد تلاش داشت.

در حالیکه رهبران غرب بدنبال نشان دادن صلاحیت ناتو و آمریکا در ایفای نقش حفظ صلح و ایجاد صلح پس از پایان جنگ سرد بودند در همین زمان شکاف عمیق میان نخبگان سیاسی روسیه و شاخه های مختلف حکومت در زمینه سیاست خارجی وجود داشت همزمان موضوع بحث اصلی محدودیت های اتحادیه اروپا در گسترش رو به شرق و نیز گسترش حضور قوت های ناتو و آمریکا در اروپای مرکزی بود روسیه از همان زمان زورآزمایی های آمریکا و حضور فعال آن کشور را نه تنها در اروپا بلکه در خاورمیانه و کشورهای آسیایی زیر نظر داشت.

۲- آمریکا گسترش قوت های خویش را از دیدگاه ژیوپلتیک در چوکات سازمان پیمان اتلانتیک یعنی ناتو پس از جنگ جهانی دوم بنابه ضرورت زمانی و مکانی در آوریل ۱۹۴۹ با موافقت ۱۲ کشور آمریکا، بلجیم، هالند، کانادا، دانمارک، فرانسه، ایسلند، ایتالیا، لوکزامبورک، نروژ، پرتگال و انگلستان تشکیل داد که حالا تعداد کشورهایی که عضویت ناتو را دارند شمارشان به ۲۸ کشور رسیده است همه می دانند نه تنها در راکت پرانی های سوریه بلکه آمریکا بعد از فروپاشی اتحاد شوروی خود را نیرومندترین و سرنوشت سازترین قوت محرکه جهان می داند و بار سنگین را که در افغانستان بدوش می کشد از ماموریت های دیگر گذشته آمریکا سنگین تر و هم پرمخاطره تر است و سرنوشت ساز برای شکست و یا پیروزی آمریکا و ناتو حساب می شود.

۳- آمریکا و ناتو همکاری های بیشتر اروپایی ها با آمریکا در خصوص چالش های سه گانه یعنی جنگ خونین عراق، افغانستان، سوریه و جنگ با تروریزم در گرو تعهدات آمریکا به ناتو می باشد این تعهدات شامل حمایت کاملتر از قوت های ناتو آرایش این نیروها تقسیم سلاح و مهمات پیشرفته نظامی و پذیرفتن بازآری واقعا آزاد در دو سوی اتلانتیک برای کالاهای دفاعی است در این میان اروپایی ها نگرانی عدم وفاداری آمریکا بخصوص در دوران حاکمیت دونالد ترامپ با تعهدات گذشته آن هستند گرچه در ظاهر امر با درنظرداشت درگیری ها در سوریه و افغانستان آمریکا نمی تواند ظرفیت همکاری نظامی اروپایی ها را قطع و بعدا از آنها مصرانه تقاضای کمک نظامی نماید.

این کار آمریکا را فلج و مجبور خواهد کرد که با استراتژیک نظامی و سیاسی بیشتر در خاورمیانه افغانستان، عراق، سوریه و نقاط دیگر به تنهایی بدوش بگیرد که برایش خیلی دشوار است چنانچه هم حالا بخصوص طی چند سال اخیر مساله عراق، سوریه و افغانستان یک نقطه محوری مورد اختلاف دو طرف یا سه طرف به ویژه بین فرانسه، آمریکا و آلمان، آمریکا و انگلیس بدل شده است گرچه ترکیه کوشش داشت در همچو شرایطی موقف خود را رشد خوبتر بدهد و بر این مبنا نقش توازن بخشی را در منطقه بازی کند در حالیکه ناتو و آمریکا از بالکان و اروپا فراتر گذاشته و ماهیت جهانی یافته و حوزه ارضی آن به تبع توسعه نفوذ قدرت آمریکا در تطابق با جغرافیای موردنظر آن شکل گرفته است در همین حالت احساس می شود نوعی احتیاط توام با ترس بر فعالیت های اعضای بعضی از کشورهای اروپایی سایه افکنده است.

۴- آمریکا و ناتو در قفقاز و تشویش روسیه و ایران با خاتمه جنگ سرد انطباق ناتو و بطور کلی ساختارهای امنیتی اروپا با شرایط جدید بین المللی به مشغله اصلی اعضای آن تبدیل در این حال کشورهای اروپای شرقی و مرکزی بخاطر خلا امنیتی و غیرقابل پیش بینی بودن آینده روسیه که با آمریکا و اروپا چه خواهد کرد احساس ناامنی می کند بخصوص در این اواخر که آمریکا می خواهد راکت های خود را در چک و سلواک نصب کند این حقیقت پوشیده نیست که کشورهای غربی در پی آنند تا از طریق گسترش ناتو کشورهایی که قبلا اتحاد شوروی بودند به عضویت خود جذب نمایند چنانچه این کار را تا اندازه ای انجام داده اند.

درحالیکه آمریکا و ناتو منافع خود را در این منطقه زیر نظر دارند روسیه و ایران علاوه بر اینکه بی نهایت از حضور آمریکا در سوریه و افغانستان تشویش دارند دنبال منافع خویش نیز در این منطقه می گردند هنوز که پیروزی و عدم پیروزی آمریکا در افغانستان زیر سوال است و قوت های آمریکا در مبارزه حاضر منافع دراز مدت خویش را در افغانستان سوریه و منطقه تعقیب می نمایند معامله گری های ظاهری و باطنی در حالت رنگ و رونق گرفتن است روسیه، ایران و پاکستان هم آستین بالا زده اند تا بلاک زد آمریکایی را در منطقه ایجاد نمایند.

روسیه متهم به همکاری با طالبان است و آمریکا متهم به همکاری با داعش است در چنین حالت که آمریکا نیز بعضی اوقات هدف را فراموش می کند افغانستان را می گذارد و سوریه را زیر راکت های کروز قرار می دهد چه چاره باید کرد. در حالیکه ما شاهد همه اشکال مبارزه دیرین در جهان و منطقه به منظور نفوذ در ملل دیگر در جریان هستیم زیرا نفوذ از خارج ارزانتر از آن است که دولت خود را در آن کشور نگهدارند بدین ترتیب بدون زحمت سود برده و می برند و در ضمن شکل مبارزه هم تغییر کرده است.

امروز همه مسایل و مشکلات را باید از طریق سیاست های آگاهانه و هدفمند حل نمود نه از طریق سلاح های اتومی و غیر اتومی البته از شرایط مساعد بین المللی و منطقوی باید ما به نفع صلح و اعمار مجدد کشور خود تا حد امکان استفاده می کردیم تاریخ گواه است که تفاهم یکپارچگی و وحدت و انسجام واقعی انسجامی که باید در راه تحقق آن از خودگذری داشت و با هرگونه حسادت و خودخواهی وداع نمودن می تواند ما را از این چالش ها و بدبختی ها نجات دهد.

ما باید کلید راه حل را در کشور خود دسته جمعی جستجو نماییم آگاهان سیاسی می دانند که امروز ما در وضعیت سیاسی نهایت پیچیده و بحرانی قرار داریم و طبیعی است که دگرگونی ها و بهبود اوضاع از ما درایت و آگاهی بیشتری می خواهد با رویاروی یا چنین مشکلات نیاز به نگرش و شیوه های نوین که براساس تیوری مصالحه و به هم گرایی استوار باشد اشد نیاز داریم.

پاسخ مثبت به این دشواری ها پویا و ریشه ای بوده است اما متاسفانه یک تعداد دست اندرکاران لشکری و کشوری در سرزمین ما تا هنوز این حقیقت را درک نکرده اند اصل آشفتگی های زندگی سیاسی ما بدلیل این است که قضایا را تا ژرف نمی شکافیم و به راه حل آن به خارجی ها پناه می بریم چقدر خوب است که تجزیه و تحلیل مشکلات اجتماعی، سیاسی و اقتصادی را خود علاجی کنیم و در رفع آن در یک صف واحد بکوشیم ما بعد از تجارب تلخ گذشته از سال ها تجارب و آزمودن ها دریافتیم که تا چه وقت متکی به بیگانگان در حرکت بود.

اتکا به بیگانگان هرگز ما را به سرمنزل مقصد نمی رساند بلکه به نظر ما تکیه بر ملت و مردم راه بهتری و درست تری است. ما از بیگانگان از نیرو و ارزشمندی کارشان بخاطر صلح و امنیت و بازسازی کمک بگیریم و این فرصت طلایی را از دست ندهیم مشروط بر اینکه کمک های آنها بوی استعماری نداشته باشد بهتر است اما طراح و سازندگان پلان های امروز و فردای وطن خود، خود باشیم.

باید همه سیاسیون ما بدانند و باور داشته باشند که مردم افغانستان طرفدار یک سیاست معتدل و معقول اند بعد از این نه اندیشه های چپ افراطی و نه اندیشه های راست افراطی در افغانستان جایگاهی دارند بلکه اعتدال بهترین و معقول ترین راه رسیدن به هدف است به باور من به یاری خداوند وحدت و یکپارچگی تمام نیروهای ملی و مردمی می تواند صفیر گلوله های موجود را در افغانستان خاموش سازد در غیر آن در آینده های نه چندان دور حوادث هولناک و خونینی را تماشاگر خواهیم بود که تا هنوز به ذهن ما خطور نمی کند.

کسانیکه با وجدان آگاه به نزد خدا و ملت در شرایط موجود احساس مسوولیت می کنند این را خوب می دانند که منافع ملی و کشور از منافع حزبی و تنظیمی قومی و قبیله ای، زبانی و نژادی هزار مرتبه فراتر، مقدمتر و بزرگتر است هیچ حزبی، هیچ تنظیمی و هیچ اندیشه ای اهمیت بیشتری از مردم افغانستان به نزد ما نباید داشته باشد همانطوریکه ما خود را در پیشگاه پروردگار مسوول می دانیم در نزد ملت نیز باید مسوول و پاسخگو باشیم.

رشد/ احمد سعیدی

آقای سعیدی در گفتگویی به خبرگزاری رها گفت: گروه تروریستی طالبان از یک قوم نیست یک اندیشه پوسیده و متحجرانه است که با هیچ شهروند افغان سازگار نیست.

او گفت، کارهایی که این گروه تروریستی در کندز زده است این گونه تصور می شود که طرفدار یک قوم است بلکه این همان دسیسه هایی است که از سوی اربابان پاکستانی و عرب شان هدایت می شود.

این کارشناس مسائل سیاسی می گوید که دشمنان ما –پاکستان و عرب ها- می خواهند از این طریق میان افغانستانی ها شکاف ایجاد کند تا آنان به منافع خود دسترسی داشته باشند.

این گفته ها در حالی ایراد می شود که چندی پیش، یکی از نمایندگان مجلس گفته بود که طالبان پشتون هاست که با مخالفت یکی دیگر از اعضای مجلس روبرو شد. این مخالفت های باعث تشنج در مجلس نیز شد.

آقای سعیدی می گوید، در این شرایط بسیار حساس و مهم تاریخی نیاز است که همه دست به دست همدیگر دهیم و مشت کوبنده ای بر دهان دشمنان این سرزمین بزنیم.

اما دشمنان کشور از خلاء ایجاد شده بهترین استفاده را کرده است و حتی در شبکه های اجتماعی نیز حساب های را ایجاد و علیه وحدت ملی تفرقه افکنی می کند.

اکثر این حساب ها بدون عکس و با نام های مستعار در شبکه های اجتماعی فعالیت می کند و موضوع نفاق در کشور را بین شهروندان افغان دامن می زند.

علاوه بر این بارها نیروهای امنیتی شهروندان پاکستانی را در کشور به جرم عملیاتی تخریبی دستگیر کرده اند اما پاکستان این اعمال را همواره رد کرده است.