برچسب: کشتار غیرنظامیان

جبهه مقاومت ملی به رهبری احمد مسعود در واکنش به انتشار گزارش تازه دفتر معاومت سازمان ملل متحد در افغانستان یا «یوناما»، ارقام ارائه شده در این گزارش را «به سخره گرفتن مردم بی گناه» عنوان کرد.

یوناما در تازه ترین گزارش خود درباره وضعیت حقوق بشری در افغانستان آورده است که طی 10 ماه حاکمیت اول طالبان بر افغانستان 2106 مورد نقض حقوق بشر به شمول 700 کشته و 1406 زخمی غیرنظامی را ثبت کرده است.

این گزارش اما با واکنش های گسترده هم از سوی مردم و مقام های پیشین و هم از سوی مقام های طالبان مواجه شد.

مقام های طالبان این گزارش را نادرست خواندند و مخالفان طالبان نیز ارقام ارائه شده در گزارش را غیر واقعی و ناچیز عنوان کردند.

یوناما در این گزارش خلاصه ای از یافته های خود درباره کشتارهای خودسرانه، شکنجه، بدرفتاری و بازداشت های خودسرانه غیرنظامیان و نقض حقوق زنان و دختران را منتشر کرده است.

این سازمان اما مسئولیت بیشتر تلفات غیرنظامیان طی این مدت را به دوش گروه داعش شاخه خراسان انداخته که جبهه مقاومت ملی در بیانیه ای آن را پرسش برانگیز توصیف کرده است.

در بیانیه جبهه مقاومت آمده است: «این رقم در حالی منتشر می‌شود که سازمان‌های بین‌المللی از جمله کمیسیون حقوق بشر و ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان ملل برای افغانستان بارها از نشانه‌های نقض قوانین حقوق بشری و ارتکاب جنایات جنگی در پنجشیر، اندراب، تخار، بلخاب، ننگرهار و کندهار خبر داده بودند.»

بیانیه علاوه می کند که «این ارقام در واقع به سخره گرفتن مردم بی‌گناهی است که زیر ستم طالبان هر روز جان می‌دهند.»

 منطقا در مناطق جنگی باید قربانیان بیشتر از مناطق دیگر باشد. در مناطقی که طالبان مرتکب جنایات جنگی شده‌اند هیچ نشانه ای از حضور داعش دیده نمی‌شود.

جبهه مقاومت ملی می افزاید که داعش، القاعده و دیگر گروه‌های تروریستی در مناطق دیگر نیز زیر چتر طالبان فعالیت دارند و نشانه ها از ارتباطات این گروه‌ها همیشه هویدا بوده است.

این جبهه در ادامه بیانیه اش به مواردی از کشتار غیرنظامیان توسط طالبان در تاریخ های متفاوت و در مناطق مختلف اشاره می کند و می گوید «طالبان به تاریخ ٢٨ می، سه دهقان را در تخار تیرباران کردند، فردای همان روز افراد این گروه دو تن را در هرات تیرباران کردند و اجسادشان را در چهارراهی به نمایش گذاشتند.»

در همان روز در دو رویداد جداگانه یک بزرگ قومی و یک تن دیگر از سوی طالبان در سمنگان گلوله باران شدند.

 در ١٦ می طالبان دو تن را در روستای «انجمن» ولسوالی «کران ‌ومنجان» بدخشان کشتند.

 در همین روز طالبان یک پسر جوان را به نام عبدالله در پنجشیر به گلوله بستند.

 یک روز قبل هم یک متنفذ قومی به نام جمعه ناصری در ولایت غزنی از سوی طالبان کشته شد.

 در ١٥ می طالبان یک تن را در ولایت تخار تیرباران کردند و جسدش را پیش سگ‌ها انداختند.

 در همین روز افراد این گروه دو برادر را در پنجشیر به رگبار گلوله بستند و سه تن دیگر را در «ده صلاح» اندراب کشتند.

 به گفته جبهه مقاومت، این موارد صرفا در چند روز محدود رخ داده و مواردی بوده که به دسترس رسانه‌های معتبر افتاده است؛ در حالی که موارد دیگری نیز از قتل و کشتار به دست طالبان وجود دارد که رسانه ای نمی‌شود، از جمله ده‌ها تنی که اجسادشان در کانالی در ننگرهار کشف شد.

دیدبان حقوق بشر با نشر گزارشی در ٧ جولای گفت که طالبان این افراد را به بهانه «داعشی‌بودن» کشته اند و اجسادشان را در این کانال انداخته‌اند.

در بخشی از گزارش سازمان ملل، یوناما از نقض عفو عمومی طالبان حرف زده و گفته‌ است که دست‌کم ۱۶۰ مورد قتل مقام‌های دولتی و امنیتی حکومت پیشین را ثبت کرده‌اند که به دست طالبان کشته شده‌اند.

سازمان ملل متحد در حالی این رقم از کشتار مقام‌های دولتی به دست طالبان را فاش کرده که آنتونیو گوترش، دبیرکل پیشین این سازمان حدود هفت ماه پیش در ٣١ جنوری سال جاری چنین گفت: «از زمان روی کارآمدن حکومت جدید در افغانستان، این سازمان “ادعاهای معتبر” دریافت کرده که بیش از ۱۰۰ تن از  اعضای سابق دولت، نیروهای امنیتی پیشین و افرادی که با نیروهای بین‌المللی همکاری می‌کردند، کشته شده‌اند.»

 دبیرکل سازمان ملل پس از نشر گزارشی از رسانه اسوشیتدپرس درباره کشتار فاجعه بار نظامیان پیشین حکومت افغانستان به دست طالبان این رقم را بیان کرد.

این رقم احتمالی بود و رقم واقعی کشتار نظامیان پیشین در پنج ماه حکومت طالبان خیلی بیشتر پیش‌بینی می‌شد، اما اکنون سازمان ملل آمار ١٠ ماهه را ١٦٠ عنوان می‌کند که خود آشکارا «کتمان حقیقت» را نشان می‌دهد.

جبهه مقاومت در بیانیه اش همچنین گفته است که نیویورک تایمز در یک گزارش تحقیقی که تاریخ ١٢ اپریل سال جاری منتشر کرد، از کشته و ربوده شدن دست‌کم ٥٠٠ نیروی امنیتی پیشین و مقام‌های حکومتی در شش ماه تسلط طالبان خبر داد.

 نیویارک تایمز در توضیح روش کار خود برای تهیه این گزارش، گفته بود که این گزارش با استفاده از انواع روش‌های راستی‌آزمایی به شمول انجام تحقیقات ویدیویی، طب قانونی، تآیید گزارش‌های خبری محلی، همکاری با سازمان‌های حقوق بشری و مصاحبه با بازمانده‌گان و اعضای خانواده قربانیان تهیه شده است.

 طبق این گزارش، کشتار انتقام ‌جویانه گسترده بوده و همه مناطق کشور را تحت تأثیر قرار داده است؛ کاری که سبب شده است خانواده‌ها متلاشی شوند. در این گزارش وعده‌های طالبان در مورد «مدارا و میانه‌روی» با مخالفان، «کذب» توصیف شده بود.

بیانیه مذکور علاوه می کند: «همان گونه که گفته شد، این گزارش درباره کشتارهای طالبان در شش ماه نخست تجاوزشان بر افغانستان بوده است. ٥٠٠ انسان در شش ماه! پس چگونه می‌توان گزارش سازمان ملل را واقعی تلقی کرد در حالی که آمار سازمان ملل با مجموع آمار ۱۷۸ بازداشت خودسرانه و ۲۳ مورد بازداشت بدون ارتباط در طول ١٠ ماه، ٣٦١ مورد می‌شود؛ رقمی کمتر از رقم فاش‌شده از سوی نیویورک تایمز در شش ماه! جالب‌تر از این همه، توقع سازمان ملل از طالبان است.»

این جبهه همچنین گفته است که تاکنون بیش از 250 غیرنظامی به ظن ارتباط با جبهه مقاومت ملی از سوی طالبان کشته شده اند.

جبهه مقاومت ملی با استناد به گزارش های متفاوت نهادهای بین المللی و رسانه های جهانی گفته است که «گزارش سازمان های بین المللی در مورد وضعیت افغانستان تحت سلطه طالبان با گزارش یوناما تفاوت بسیار زیاد دارد و سازمان های جهانی باید برای ارتباط و کمک به مردم سیاست هایی را در پیش گیرند، اما این سیاست ها نباید به قیمت کتمان حقیقت و تبریه یک گروه تروریستی تمام شود.»  

عبدالله عبدالله رئیس پیشین شورای عالی مصالحه در اولین اظهارات خود پس از خروج از کشور بدون نام بردن طالبان، به گزارش ها درباره کشتار غیرنظامیان در ولایات شمالی کشور واکنش نشان داده و آن را محکوم کرده است.  

آقای عبدالله در حساب فیسبوکی اش امروز (جمعه 23 ثور) نوشته است گزارش های مستند خبری حوادث ناگوار و دردآور روزهای اخیر از افغانستان می رسانند که در ولایات پنجشیر، تخار، اندارب ها و خوست، نظامیان دست به محکمه صحرایی، کشتار و شکنجه باشندگان مظلوم ملکی زده اند.

وی گفته است که «این گونه اقدامات براساس شعایر دینی، قوانین بشری، اصول جنگ، عرف وطنی و بین المللی محکوم و قابل نکوهش اند.»

آقای عبدالله مجددا بدون نام بردن طالبان گفته است که سیاست انحصار و حذف طی چهار دهه اخیر در افغانستان همواره بر مشکلات افزوده و کشور را به سوی بحران پیش برده است.

وی افزود: «بحران جاری را می توان از راه مذاکره، تفاهم، احترام به اراده مردم، تنوع مذهبی و تفاوت های هویتی- فرهنگی موجود در کشور حل و فصل نمود.»

او تاکید کرده است که ادامه سیاست های ضد بشری، سرکوب، ارعاب و اعمال محدودیت ها بر زنان و دختران موجب انزوای هر چه بیشتر کشور و افزایش تنش های قومی گردیده و افغانستان را به طرف جنگ داخلی سوق می دهد.

او همچنین از جامعه جهانی و نهادهای حقوق بشری خواست تا در خصوص گزارش های کشتارهای اخیر تحقیقات بی طرف خود را آغاز و نتایج آن را با مردم افغانستان شریک سازند.

عبدالله عبدالله پس از سقوط دولت پیشین و به قدرت رسیدن طالبان در افغانستان ماند. او چند روز پیش و همزمان با عید فطر از کشور خارج شد.

گفته می شود که وی طی این مدت از سوی طالبان ممنوع الخروج بوده است.

نصیر احمد فایق سرپرست نمایندگی دایم افغانستان در سازمان ملل می گوید که شورای امنیت این سازمان در واکنش به افزایش محدودیت های حقوق بشری، کشتار غیرنظامیان در پنجشیر و قتل هدفمند هزاره ها فردا (پنجشنبه 22 ثور) جلسه ای برگزار می کند.

آقای فایق در صفحه توییترش نوشته است شورای امنیت برای رسیدگی به تخطی های حقوق بشری به شمول حقوق زنان و دختران، کشتار هدفمند جوامع هزاره و افراد ملکی در ولایت پنجشیر، کاپیسا و اندراب جلسه برگزار می کند.

وی گفته است که این جلسه به پیشنهاد نمایندگی کشور ناروی در سازمان ملل برگزار می گردد.

نمایندگی ناروی در این سازمان نیز گفته است که این جلسه برای رسیدگی به افزایش محدودیت های حقوق بشری و آزادی زنان و دختران در افغانستان برگزار می گردد.

به نقل از این نمایندگی، خانم دیبورا لاینز فرستاده سازمان ملل برای افغانستان نیز قرار است در این نشست معلومات ارائه دهد.

اخیرا وزارت امر به معروف طالبان طی دستورالعملی زنان را ملزم کرده که از چادری به عنوان «بهترین حجاب» استفاده کنند، و چنانچه زنی از این دستور تخطی کند سرپرست آن زن بجای خود زن تنبیه و مجازات می گردد.

در این دستورالعمل همچنین آمده است که اگر زنان امر ضروری نداشته باشند، لزومی ندارد از خانه هایشان خارج گردند.

از سوی دیگر با افزایش تحرکات مسلحانه جبهات ضد طالبان در ولایات پنجشیر، تخار و کاپیسا، گزارش های متعددی از بدرفتاری و کشتار انتقام جویانه افراد ملکی در این ولایت از سوی نیروهای طالبان منتشر شده است.

«وان برانت» سفیر اتحادیه اروپا برای افغانستان می گوید که نگران گزارش ها در خصوص کشتار غیرنظامیان و بدرفتاری در ولایت پنجشیر است.

آقای برانت امروز (سه شنبه 20 ثور) در واکنش به برخی گزارش ها درباره بدرفتاری افراد طالبان با غیرنظامیان در پنجشیر و حتی مواردی از قتل آنها، گفته است که نگران این کشتار غیرنظامیان است.

وی افزوده است این وضعیت بار دیگر نشان می دهد که نیاز به یک راه حل فراگیر برای وضعیت موجود افغانستان می باشد.

قابل ذکر است که به دنبال نشر گزارش ها از تشدید حملات جبهات مسلحانه ضد طالبان به شمول «جبهه مقاومت ملی» به رهبری احمد مسعود و «جبهه آزادی افغانستان» در ولایات پنجشیر و تخار، گزارش هایی از بدرفتاری و کشتار غیرنظامیان در این ولایت توسط طالبان منتشر شده است.

منابع مردمی از ولایت پنجشیر تایید کرده اند که افراد طالبان، غیرنظامیان را در این ولایت به اتهام ارتباط با جبهه مقاومت ملی شکنجه کرده و حتی به قتل رسانده اند.

در تصاویری نیز که در شبکه های اجتماعی از این ولایت و مناطق دیگر پخش شده دیده می شود که شماری از افراد طالبان غیرنظامیان را به اتهام ارتباط با جبهه مقاومت بازداشت و لت و کوب می کنند.

محمد محقق رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان نیز پیش تر در صفحه اجتماعی اش تایید کرد که شماری از غیرنظامیان به شمول کودکان در پنجشیر و اندراب به دست افراد طالبان کشته شده اند.

پس از حدود یک ماه سرانجام جنرال مک کنزی، فرمانده ستاد مرکزی آمریکا پس از کشته شدن غیر نظامیان از جمله هفت کودک در حمله بر منزل مسکونی در کابل اعتراف کرد و گفت: این حمله هوایی آمریکا یک اشتباه فاجعه آمیز بود. وی تأیید کرد: هیچ جنگجوی داعش ولایت خراسان در محل حمله حضور نداشت.

آمریکا طی بیست سال گذشته اشتباهات نابخشودنی در افغانستان مرتکب شده است. حمله بر مراسم عروسی در ارزگان، دستگیری و زندانی کردن شماری از شهروندان بدون دلیل روشن( نقض ماده ۷ میثاق حقوق مدنی و سیاسی)، شکنجه اسرا( نقض کنوانسیون منع شکنجه)، نقض حقوق بشر و کشتار اعضای یک روستا در پنجوایی قندهار، از محورهای اصلی اشتباهات نیروهای نظامی آمریکا در افغانستان به شمار می روند. اما در این میان، عمده ترین اشتباه قصر سفید حمایت تمام قد از دولت فاسد و بی ریشه اشرف غنی بود که در نهایت هم باعث دربدری مردم افغانستان و هم موجب شکست آمریکا شد. آمریکا هیچ گاه مطالبات حقیقی مردم افغانستان و نقدهای دقیق و علمی نخبگان را نشنید بلکه همواره به دروغ ها و نیرنگ های غنی و اطرافیانش گوش و عمل کرد. غنی یک روز قبل از سقوط کابل نیز به آنتونی بلینکن وزیر خارجه آمریکا از سیاست فریب و دروغ استفاده کرد و به او اطمینان داد که کابل سقوط نمی کند. سیاست فریب، فساد و دروغ طی سالیان اخیر از ویژگی های اصلی حکمرانی در کابل بود. بازرس ویژه آمریکا بارها از فساد گسترده در روند حکمرانی کابل پرده برداری کرد، اما سران کاخ سفید نخواستند بر حاکمان فاسد و متعصب کابل فشار وارد کنند تا از غارت بیت المال و سرمایه های مادی و معنوی مردم افغانستان دست بردارند.

سران کابل همواره تلاش کردند واقعیت ها را وارونه جلوه دهند، حقایق را تحریف کنند و در باره فضای سیاسی، امنیتی و اقتصادی و حتی افراد و اقوام افغانستان، گزارش های غیر واقعی در اختیار سیاست گذاران و بویژه استخبارات آمریکا قرار دهند. به همین دلیل روز به روز فاصله میان مردم و حکومت متقلب و فاسد غنی افزایش یافت. دریافت گزارش از منابع غیر موثق و گماشتگان آمریکا در روزهای اخیر سبب شد که آمریکا به جای داعش مناطق مسکونی و غیر نظامیان را در مجاورت میدان هوایی کابل هدف قرار دهد و فاجعه ی دیگر را رقم بزند. اکنون نه تنها عذرخواهی آمریکا از مردم افغانستان و خانواده های قربانیان،کفایت نمی کند بلکه باید ضمن جبران غرامت، گزارش دهندگان، آمران و عاملان این فاجعه مورد تحقیق همه جانبه قرار گیرند.

داکتر نظری

 خانم «آن استفانیک» سخنگوی نیروی هوایی آمریکا به نشریه «میلیتری تایمز» گفته است که بازرس کل نیروی هوایی آمریکا مسئول تحقیق روی پرونده حمله هواپیمای بی سرنشین آمریکا بر یک خانواده افغان در نزدیکی فرودگاه کابل شده است.

در این حمله هوایی که در روز هفتم سنبله سال جاری صورت گرفت، هواپیمای بی سرنشین آمریکا یک خانواده غیرنظامی افغان را هدف قرار داد. در این حادثه 10 عضو این خانواده به شمول هفت کودک جان باختند.

جنرال فرانک مکنزی فرمانده سنتکام آمریکا ضمن عذرخواهی از خانواده قربانیان این حادثه مرگبار، گفت نظامیان آمریکایی به اشتباه فکر می کردند که یک موتر حامل تندروان گروه داعش را هدف قرار داده اند.

پیش تر خانم «الهان عمر» سناتور مسلمان آمریکا نیز با انتقاد تند از وقوع این حمله درخواست کرده بود تا تحقیقات کامل بین المللی در این زمینه صورت بگیرد و عاملان این اشتباه پاسخگو باشند.   

خانم عمر تاکید کرده بود که عذرخواهی کافی نیست، و علاوه بر پرداخت غرامت به بازماندگان این حادثه، باید تحقیقات بین المللی در این خصوص صورت بگیرد.

لوید آستین وزیر دفاع آمریکا روز جمعه گذشته در نامه ای به «فرانک کندل» رئیس نیروی هوایی آمریکا دستور داده بود تا یک جنرال سه ستاره یا بالاتر مسئول تحقیق حمله هواپیمای بی سرنشین آمریکا در هفتم سنبله در کابل گردد.

خانم الهان عمر با محکوم کردن دو دهه از حملات مخفی هواپیماهای بی سرنشین آمریکا در افغانستان که منجر به کشته و زخمی شدن هزاران غیرنظامی افغان شدند، درخواست تحقیقات کامل در خصوص حمله اخیر هواپیمای بی سرنشین آمریکا به یک موتر غیرنظامی در نزدیکی میدان هوایی کابل گردید. در این حمله 10 عضو یک خانواده به شمول هفت کودک جان خود را از دست دادند.

جنرال فرانک مکنزی فرمانده فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) پیش تر اعتراف کرده بود که در نتیجه اطلاعات غلط، هواپیمای بی سرنشین آمریکایی یک موتر غیرنظامی را در نزدیکی میدان هوایی کابل در تاریخ هفتم سنبله هدف قرار داده بود.

فرانک مکنزی این رویداد را فاجعه ای وحشتناک خواند و از خانواده قربانیان این حادثه عذرخواهی کرد.  

در همین حال خانم عمر می گوید: “عذرخواهی کافی نیست. ما به خانواده های قربانیان مدیون هستیم، باید غرامت پرداخت کنیم و اجازه تحقیقاتی بین المللی برای این جنایت بدهیم.”

جنرال فرانک مککنزی فرمانده فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) روز گذشته (جمعه 26 سنبله) در یک نشست خبری در پنتاگون گفت حمله چند هفته پیش هواپیمای بی سرنشین آنها در افغانستان چندین غیرنظامی را هدف قرار داده است.

آقای مککنزی گفت “این حمله یک اشتباه فاجعه بار است.”

نظامیان آمریکایی پیش تر مدعی بودند که هواپیمای بی سرنشین آنها موتر حامل چند عضو گروه داعش را هدف قرار داده است.

مککنزی علاوه کرد که آمریکا بخاطر این اشتباه عذرخواهی می کند و در حال بررسی برای پرداخت غرامت به بازماندگان این حادثه است.

وی گفت آنها موتر مورد نظر را که یک تویوتا کورولای سفید رنگ بود به مدت هشت ساعت رد گیری و تعقیب کرده بودند. گمان می رفت که در «تول باکس» /صندوق عقب آن مواد منفجره جاسازی شده که تهدیدی برای نیروهای آمریکایی در میدان هوایی کابل بود.

پس از آن حادثه، تا چهار روز پس از آن مقامات در پنتاگون تاکید می کردند که عملیات شان با موفقیت انجام شده و آنها اعضایی از گروه تروریستی داعش را هدف قرار داده اند.

اما بعد از آن گزارش های مختلفی مطرح شد که راننده موتر کورولا یکی از کارمندان سابق یکی از ارگان های حقوق بشری آمریکایی به همراه خانواده اش بوده است، و هیچ آثاری هم از حضور داعش در آن موتر دیده نشده است.

این حمله هوایی در روز 29 اگست (7 سنبله 1400) صورت گرفت که در آن 10 تن به شمول 7 کودک جان خود را از دست دادند.

مرتضوی با انتشار پوستری از روزنامه کیهان با عنوان «طالبان بدون خشونت و کشتار پیشروی کرده و مثل داعش خون بی‌گناهان را نمی‌ریزد»، در صفحه شخصی خود در فیسبوک نوشت این روزنامه وابسته به دولت ایران از طالبان «قباحت زدایی» می‌کند.
اظهارات مشاور رئیس جمهوری افغانستان در صفحه فیسبوک با واکنش مثبت نزدیک به 2 هزار کاربر افغان و غیر افغان مواجه و بارها از سوی آنها لایک و بازنشر شد.

به نقل از العربیه فارسی بسیاری از نظردهندگان با حمایت از موضع دولت افغانستان در قبال طالبان از حمایت ایران از این گروه ستیزجو وجنگ‌طلب به شدت انتقاد کردند.

ذبیح الله نوری، روزنامه‌نگار و تحلیلگر امور افغان در مصاحبه‌ای با تلویزیون «ایران اینترنشنال» گفت:«تحلیل کیهان مانند این می‌ماند که انسان بخواهد آفتاب را با دو انگشت پنهان کند هم اکنون در 15 ولایت افغانستان جنگ با طالبان ادامه دارد و طبیعتا در جنگ مردم غیر نظامی آسیب می‌بینند، سربازان و نیروهای دولتی آسیب می بینند، خانه‌های زیادی ویران می‌شود، مردم شهرها آواره می‌شوند.»

او در ادامه افزود: «برای شما یک مثال می‌آورم تا نشان دهم که خبر و تحلیل کیهان نادرست است. در شهر خاشگ وقتی طالبان وارد شدند، بازار شهر را به آتش کشیده و شهر را ویران کردند. در شهر پلوخولی تعداد زیادی از غیر نظامیان زخمی و صدها خانوار آواره شدند. جنگ در شهرهاست، در دشت و صحرا نیست. بنابراین طبیعی است خیلی‌ها زخمی و کشته می‌شوند. در بسیاری از موارد نیروهای دولتی تنها به دلیل جلوگیری از خونریزی و کشته شدن غیرنظامیان عقب‌نشینی می‌کنند. بنابراین تحلیل کیهان نادرست و به دور از واقعیت است. آنچه ما در شهرها از طالبان می‌بینیم، با تحلیل کیهات مغایر است».
این تحلیلگر افغان در پایان گفت که دولت و ملت افغانستان در نهایت جلوی طالبان را خواهند گرفت دولت و مردم افغانستان تاکنون تلاش دارند از طریق صلح طالبان را مهار کنند و از جنگ و خونریزی جلوگیری کنند.

مرگ مادر، پدر، همسر، سه فرزند، هفت خواهر، یک برادر و چهار فرزند خواهر در یک آن چه بر سر آدم می‌آورد؟ نور علی، ۱۸ عضو خانواده‌اش را در بمباران نیروهای دولتی در ولسوالی خاشرود ولایت نیمروز به یکبارگی از دست داد. در میان جان‌باختگان، کودکان دو ماه تا ده ساله نیز بودند.

نیمه‌شب شنبه (۲۰ جدی) نیروهای امنیتی افغان با هدف حمله بر یکی از قرارگاه‌های طالبان در روستای منزری در این ولایت دو منزل مسکونی را بمباران کردند اما در نتیجه آن ۱۸ غیرنظامی که همه اعضای یک خانواده بودند، کشته شدند.

دولت پس از این رویداد گفت که در این حمله هوایی ۱۳ عضو “قطعه سرخ طالبان” کشته شدند، دو نفر زخمی و دو نفر از اعضای طالبان که از مردم اخاذی می‌کردند نیز بازداشت شده‌اند.

دو روز پس از آن رئیس جمهور اشرف غنی اما به خاطر کشته‌شدن غیرنظامیان در این رویداد با انتشار بیانیه‌ای ابراز تاسف کرد و گفت طالبان از مردم به عنوان سپر انسانی استفاده می‌کنند.

و اما سرنوشت بازماندگان این حمله چگونه است؟

حمله هوایی نیمروز؛ اشرف غنی ابراز تاسف کرد و گفت ‘طالبان غیرنظامیان را سپر قرار می‌دهند’

حوالی ساعت دوازده (۲۰ جدی ۱۳۹۹) مردم روستا در خوابند. خانواده ۲۰ نفری نورعلی نیز سر به بالین گذاشته و به امید فردایی روشن به خواب رفته‌اند. چه کسی می‌داند کودکان در چه رویایی بودند وقتی کابوس بمباران آن‌ها را به خوابی ابدی فرود برد. آن‌ها هرگز دیگر بیدار نشدند.

نورعلی ۳۰ ساله و برادر ۲۰ ساله‌اش، مطیع‌الله تنها بازماندگان حمله بر خانه‌شان در ولسوالی خاشرود هستند.

نورعلی با همسر و فرزندانش در خانه کوچکی در روستای منزری ولسوالی خاش‌رود زندگی می‌کردند، مادر، پدر، پنج خواهر جوان و یک برادرش نیز در خانه همجوار آنان به سر می‌بردند.

شب رویداد دو خواهر متاهل نورعلی با فرزندان‌شان از جمله یک خواهرزاده دو ماهه او به خانه پدری به مهمانی آمده بودند. همه ۲۰ نفر شب را دورهم جمع شدند، بگو بخند کردند و لحظاتی قبل از بمباران به خواب رفتند.

نورعلی از آن شب سیاه صدای هواپیماهای بدون سرنشین (پهپاد) را به یاد دارد: “دو دفعه هواپیماها از آسمان خانه ما عبور و دفعه سوم شلیک کردند.”

””همه چیز از دست‌مان رفت، به کمک نیاز داریم ””

بمباران مجال نمی‌دهد. مجالی برای گریز، مهلتی برای نجات، زمانی برای داد و فریاد و فرصتی برای خداحافظی. خانه در یک چشم به‌هم زدن بر سر خانواده آوار شد.

پس از بمباران تاریکی و خاموشی مطلقی همه روستا را فرامی‌گیرد. وحشت حمله‌ بعدی و ویرانی خانه‌ای دیگر همسایه‌ها را ساکت و کرخت کرده: “از ترس اینکه دوباره بمباران نشود همه مردم در خانه‌های‌شان خاموش مانده بودند. حتا اریکین(چراغ نفتی)‌ها را خاموش کرده بودند.”

چهل دقیقه پس از بمباران خانه نورعلی، همسایه‌ها به نجات او و خانواده‌اش شتافتند اما با آنچه رو به رو شدند خانه نبود، آوار بود و اجساد. آواری که جان ۱۸ نفر را گرفته و نورعلی و برادرش را زخمی کرده بود.

به رغم زخم شدیدی که نورعلی و برادرش برداشته بودند از وحشت بمباران هیچ کسی قادر نبود آن دو را به بیمارستان انتقال دهد.

“یکی از همسایه‌ها من و برادرم را به خانه‌اش برد. هوا سرد بود و امکانات نبود. شب تا صبح منتظر ماندیم و صبح که شد ما را به شفاخانه/بیمارستان انتقال دادند.”

تا صبح دست و پای نورعلی از حرکت مانده و مطیع‌الله به سختی نفس می‌کشد.

چهره جان باختگان را به سختی می‌شد شناخت. نورعلی تن‌های نحیف فرزندانش؛ دو پسر و دختر کوچکش که زیر آوار از نفس ماندند را هنوز هم به خاطر دارد.

نورعلی کشاورزی معمولی است. او با سختی‌های فراوان توانسته بود خانه‌ای کوچک در روستایی دور افتاده برای خود و خانواده‌اش بسازد.

“به بسیار سختی خانه آباد کرده بودیم. بسیار طول کشید که توانستیم همین زندگی فقیرانه را بسازیم.”

غم از دست دادن خانواده یکسو، درد بی‌پناهی از سویی دیگر: “همه چیز از دست رفت، به کمک نیاز داریم.”

۱۸ کشته غیرنظامی در حمله هوایی نیمروز؛ وزارت دفاع افغانستان می‌گوید طالبان هدف بودند

جان باختگان را در گورستانی در فاصله ۵ کیلومتری روستا دفن کردند؛ سه کودک اما در یک گور.

نورعلی می‌گوید سه خواهرزاده‌اش به حدی آسیب دیده بودند که اعضای بدن‌شان بهم چسبیده و از هم قابل تفکیک نبودند: “ملا گفت یکجا دفن شوند.”

تصور اینکه تصویری از وحشت و ترس را قبل از مرگ در چشمان کودکانش ندیده دل نورعلی را آرام می‌سازد. مرگ آن‌ها به همین جریان خلاصه می‌شود که به خواب رفتند و دیگر بیدار نشدند.

واژه‌ها قادر نیستند غم نورعلی را به تصویر بکشند. “وقتی بمباران می‌شود و خانواده‌تان را از دست می‌دهید… بسیار سخت است…”

نورعلی می‌گوید این نخستین بار بود که روستای کوچک‌شان شاهد چنین حمله‌ای شد.

محمدعوض، پسر کاکای نورعلی هم ساکن ولسوالی خاشرود است و در فاصله ۴ کیلومتری از خانه نورعلی زندگی می‌کند.

او وحشت آن شب را به یاد دارد، صدای بمبارانی که خانه‌ کوچک‌شان را تکان داد.

می‌گوید هواپیماها برای ساعاتی در آسمان روستا در حال گردش بودند و مردم از ترس به خود می‌پیچیدند.

محمدعوض و خانواده‌اش تا سحر بیدار ماندند. او می‌گوید ترسی که آن شب در چشم‌های کودکانش دیده را هرگز فراموش نمی‌کند.

“صبح وقت نماز رفتم به خانه کاکایم. همه مرده بودند. نورعلی و مطیع‌الله زخمی شده بودند، آن‌ها را به شفاخانه/بیمارستان انتقال دادیم.”

بی بی سی

سال 2020 میلادی با تمام حوادث نیک و بدش گذشت. برای افغانستان و مردم مظلومش اما این سال با سختی ها و چالش های زیادی همراه بود. در این سال علی رغم به جریان افتادن مذاکرات صلح در دوحه قطر جنگ و ناامنی نیز به اوج خود رسید و قربانیان جنگ افزایش یافت.

جمعه خان محمدی، استاد دانشگاه، در فیس بوکش در مورد سال 2020 میلادی می نویسد:«جنگ، ترور، انفجار همانند سال های گذشته در افغانستان ادامه یافت. در سال گذشته بیش از 18200 حمله از سوی طالبان بالای نیروهای مردمی و دولتی صورت گرفت. طالبان در سال گذشته صدها کیلومتر سرک را در افغانستان ویران کردند.»

به نوشته وی، در سال 2020 میلادی امریکا با طالبان قرار داد دوحه را به امضا رساند که قرار شد طالبان رابطه شان را با القاعده قطع و تضمین کند که از خاک افغانستان منافع امریکا و متحدنیش را تهدید نگردد. مذاکرات بین افغانی را همراه با اتش بس اغاز کند. مذاکرات بین افغانی به شکل صوری اغاز شد؛ اما چشم افغان ها به اتش بس روشن نشد. امریکا دوسیه افغانستان از کابل به اسلام اباد تحویل داد.

این استاد دانشگاه نوشت طالبان در کنار خونین ترین حملات دیگرش، به کورس کوثر دانش و دانشگاه کابل، نیز دو حمله ی وحشیانه انجام دادند که فریاد بسیاری از ازادی خواهان را در سراسر جهان بلند کرد. پدر شهید که بعد از 142 بار تماس در اخر برای دخترش نوشت: جان پدر کجاهستی؟ به شعار همدلی جهانی با قربانیان دانشگاه کابل بدل شد.

جمعه خان محمدی نوشت:«طالبان در سال گذشته، ساطور قصابی را در دست گرفتند و فقط ادم کشتند؛ تا توانستند ادم کشتند. تلاش کردند هرچه بیشتر انسان ها را در افغانستان بکشند. انان فکر می کنند؛ اگر بیشتر بشکند، بیشتر به نتیجه خواهند رسید. انان انسان های زیادی را در سال گذشته در افغانستان به قتل رساندند که خیلی ناراحت کننده بود.»

این نوزده سرباز هم اکنون یا مشغول به خدمت هستند یا عضو نیروهای ویژه سابق استرالیا بوده اند.

گفتنی است بازرس کل وزارت دفاع  استرالیا طی یک رشته تحقیقات چهار ساله در مورد عملکرد نظامیان این کشور در افغانستان دریافت که برخی از نیروها به کشتار 39 غیر نظامی از جمله زارعین و زندانیان متهم هستند.

بر اساس این گزارش، ۱۹ سرباز استرالیایی باید در معرض تحقیقات پولیس این کشور راجع به قتل «زندانیان، زارعان و غیرنظامیان» طی سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۹ قرار گیرند.

در این گزارش آمده این جرایم ناشی از «فرهنگ جنگ‌جویی» بوده که میان برخی سربازان وجود دارد و توجه کافی به آن نشده است. این گزارش براساس مصاحبه با بیش از ۴۰۰ شاهد عینی تهیه شده است.

در بخش‌هایی از این گزارش تحقیقی درباره عملکرد سربازان استرالیایی در جنگ افغانستان به موارد مهمی چون « به سربازان تازه‌کار گفته شده بود که با شلیک به زندانیان تمرین کشتن را شروع کنند، اسلحه کنار اجساد غیرنظامیان قرار داده می‌شد تا ارتکاب جرم پنهان شود، ۲۵ سرباز نیروهای ویژه به صورت مستقیم یا غیرمستقیم در قتل غیرنظامیان دست داشته‌اند و باید در معرض تحقیقات پولیس استرالیا قرار گیرند.» اشاره شده است.

رئیس جمهور غنی همچنین گفته است اسکات موریسون نخست وزیر استرالیا در تماس با او مراتب «تأثر عمیق» خود را نسبت به یافته‌های این گزارش ابراز کرده است.

 وزیر خارجه این کشور نیز به خبرگزاری‌ها گفته که یافته‌های این گزارش «غیرقابل بخشش» و انتشار آن «قدمی مهم برای اجرای عدالت» است.

وزارت خارجه‌ی امریکا، در بیانیه‌ای گفت پس از دیدار وزیران خارجه‌ی ارمنستان و آذربایجان با نماینده‌ی وزارت خارجه‌ی امریکا، دو طرف بر سر برقراری آتش‌بس بشردوستانه، به توافق رسیده اند.

در بیانیه، آمده است آتش‌بس بشردوستانه، از روز دوشنبه (۵ عقرب)، شروع می‌شود و دو طرف مکلف به رعایت آن هستند.

زهراب مناتسکانیان و جیحون بایرام‌اف، وزیران خارجه‌ی ارمنستان و آذربایجان، با حضور هیئتی از روسیه و فرانسه، روز جمعه، (۲ عقرب)، در دیداری با استیون بیگون، نماینده‌ی وزارت خارجه‌ی امریکا در واشنگتن، بر سر برقراری آتش‌بس بشردوستانه و پایان جنگ در منطقه‌ی قره‌باغ، به توافق رسیدند.

امریکا، فرانسه و روسیه، اعضای گروه منیسک هستند که وظیفه‌ی شان پایان بخشیدن به تنش‌ها و درگیری‌ها در منطقه‌ی قره‌باغ است.

پیش از این، دو بار آتش‌بس بشردوستانه، میان آذربایجان و ارمنستان برقرار شده بود؛ اما دو طرف آن را نقض کردند.

درگیری نظامی بر سر منطقه‌ی قره‌باغ، تا اکنون جان صدها نفر را گرفته است. ارمنستان می‌گوید، تا اکنون ۹۷۴ نفر نظامی ارمنی و ۳۷ غیر نظامی، جان باخته اند.

از سوی دیگر، آذربایجان شمار کشته شدگان نظامی خود را اعلام نکرده؛ اما از جان باختن ۶۵ غیرنظامی خبر داده است.

در ادامه افزایش خشونت ها و عدم پیشرفت در مذاکرات بین الافغانی زلمی خلیلزاد نماینده خاص آمریکا در امور صلح افغانستان گفت آمریکا به افغانستان و طالبان فشار می‌آورد تا خشونت ها را کاهش داده و هر چه سریع راه صلح را پیدا کنند.

زلمی خلیلزاد ناوقت شب گذشته (۳عقرب) در رشته توییت هایی گفت کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان تایید کرده که در یک حمله هوایی نیروهای دولتی افغانستان، ۱۲ طفل کشته و شمار زیادی زخمی شدند.

او این حمله هوایی را یک «تراژیدی المناک» خوانده افزوده این محدود به تخار نیست و غیرنظامیان قربانیان موتر بمب ماین های کنار جاده ای و نیز کشتار های هدفمندی می شوند که از سوی طالبان اجرا می‌شود.

خلیزاد خاطرنشان کرد غیرنظامیان مجبور شده اند که از جنگ در لشگرکاه و دیگر مناطق فرار کنند.

او با اشاره به هشدار های امرالله صالح معاون اول ریاست جمهوری که گفته بود با نشرکنندگان تلفات غیرنظامیان در حمله‌ی هوایی نیروهای افغان در ولایت تخار برخورد قانونی می شود گفت: «این حیاتی است که رسانه های مستقل و جامعه مدنی فعال افغانستان گذاشته شوند تا رویدادهای جاری را مستند بسازند.»

نماینده خاص امریکا در امور صلح افغانستان تاکید کرد: «پاسخ این وضعیت رنج انگیز در کاهش فوری خشونت ها است که منجر به آتش بس تمام طرف ها گردد. پاسخ در یک تفاهم سیاسی سریع است.»

به گفته او ایالات متحده به طور استثنائی بر کاهش خشونت ها تمرکز دارد و بر هر دو طرف فشار می‌آورد تا خشونت ها را کاهش داده و هر چه «سریعتر» یک راه صلح را بیابند.

افزایش خشونت ها و بن بست مذاکرات

این اظهارات نماینده خاص آمریکا در امور صلح افغانستان در حالی مطرح شده است که با گذشت یک ماه از مذاکرات بین الافغانی در دوحه هیئت حکومت افغانستان و طالبان تاکنون نتوانسته اند در مورد نهایی سازی طرزالعمل مذاکرات به دلیل اختلافات به توافق برسند و در کنار این گروه طالبان حملات شان را افزایش داده اند.

در آخرین مورد از حملات طالبان بیش از ۴۰ نیروی دولتی در تخار و بیش از ۲۶ نیروی دولتی در نیمروز در حملات گروه طالبان کشته شده اند.

از سوی هم در حمله هوایی نیروهای ارتش در ولایت تخار ۱۲ کودک کشته و ۱۴ تن زخمی شدند.

در کنار تلفات نیروهای امنیتی هفته گذشته برای غیرنظامیان نیز هفته خونین بوده است و روز گذشته طارق آرین سخنگوی وزارت داخله اعلام کرد گروه طالبان‌ در یک هفته گذشته ۳۵۶ «تحرک» تهاجمی به شمول دو حمله انتحاری و ۵۲ مورد انفجار ماین داشته اند که در آن ۵۱ غیرنظامی کشته و ۱۳۷ تن زخمی شده اند.

در آخرین مورد از حملات علیه غیر نظامیان روز گذشته ۹ غیرنظامی در انفجار ماین کنار جاده ای در غزنی و نیز ۲۴ غیر نظامی در حمله انتحاری شام روز گذشته در مرکز آموزشی کوثر در غرب کابل کشته شدند.

حافظه تاریخی افغان ها هرگز فراموش نمی کند که طالبان این گروه متحجر و سبک مغز که آلت دست بیگانه بودند و هستند چگونه هنگام ورود به کابل جست و جوی خانه به خانه را شروع کرد و عده زیادی از مردم بی گناه را به گلوله بست، مردان و جوانانی و کودکانی که حتی فرصت نکردند سوال کنند گناهشان چیست.

داستان خشونت و توحش طالبان تنها به کابل خلاصه نمی شود و شهر شهر این افغانستان مظلوم رد پای این توحش را در خود دارد، از مزار گرفته تا دیگر شهرها!

این طالبان که از هر لحاظ حساب کنی به مردم افغانستان مدیون هستند و هرگز کیفر اعمال زشت و جنایات خود را ندیده اند اکنون برای نشستن پشت میز مذاکره برای مردم افغانستان گربه می رقصانند. دلیل این جولان طالبان بدون شک همان حامیان منطقه ای و بین المللی شان است که به این گروه دلگرمی دهند و یک بار دیگر روی آنها حساب باز کرده اند.

به هرصورت این به هیات مذاکره کننده حکومت بستگی دارد که تا چه حد می توانند در میز مذاکره صدای مظلومانه قربانیان جنایات طالبان را چوب کرده بر سر این گروه متحجر بکوبند تا دنیا بفهمد که سکوت در برابر این گروه فقط و فقط افغان های بیشتری را به کام مرگ می کشاند. افغانهایی که به جرم نکرده کشته شدند و امروز زن و بچه هایشان محتاج یک لقمه نان و امنیت هستند.

داستان ها و روایات قربانیان جنایات طالبان کم نیست و مرور آنها قلب انسان را به درد می آورد:

چشم‌های کم‌فروغش روایت‌گر داستان غم‌گنانه‌یی بود. پیره‌زن، تک‌وتنها گوشه‌یی نشسته است. پیالۀ چایش را مقابلش گذاشته و پلکی به هم‌ نمی‌زند. وقتی مرا دید، می‌خواست از جایش بلند شود، اما نتوانست، انگار چیزی از دامنش به طرف زمین کشید و دوباره نشست شد. پرسیدم، مادر تنهایی؟ چای برایت بیاورم؟ خوش‌حال شد، رفتم و برایش چای تازه دم کردم و در پهلویش نشستم تا بساط قصه را پهن کنم.

پرسیدم دخترانت کجایند، گفت دختر کلانم کلاس خامک‌دوزی رفته، دختر دوم و سومم هم مکتب رفته‌اند، (دختر دوم و سومش معلم‌اند.)

پیرزن با آهی شروع به قصه کرد. از ساعت 7 صبح تا ساعت 2 پس از ظهر کاملاً تنهایم. ترموز آب جوش را دخترانم پر می‌کنند و در کنارم می‌گذارند، اما از بس دلم شکسته است، میلی به نوشیدنش ندارم.

 پیرزن با سه دخترش تنها زنده‌گی می‌کند. دخترانش برای این‌که خرج خانه‌شان را تهیه کنند، کار می‌کنند. عکس دختر کوچکش را که به احتمال زیاد بیست سالش باشد، برایم نشان می‌دهد. می‌گوید، وقتی 3 ماه بیش‌تر نداشت، پدرش را طالبان بردند. دو پسرش که یکی 15 سال داشته و پسر دیگرش 5 سال، هر دو را طالبان تیرباران کرده‌اند. پسر بزرگ‌ترش نیز هم‌سرنوشت پدر شده است.

پیرزن در حالی که اشک‌هایش را پاک می‌کند، می‌گوید، شوهرش یک کارگر عادی بود، مصروف بنایی بود و از این طریق چرخ زنده‌گی را می‌چرخاند.

وقتی طالبان به کابل می‌آید، یکی از فامیل‌های پیرزن که منصب دولتی داشته است، از ترس کشور را ترک می‌کند و به شوهر پیرزن می‌گوید که می‌تواند تا زمانی که آنان دوباره به کشور برگردند، در خانه‌اش زنده‌گی کنند.

مرد، خوش‌حال خانواده‌اش را جابه‌جا می‌کند، اما از عواقب کارش اطلاعی ندارد. سه هفته پس از رفتن صاحب‌خانه، طالبان سراغ خانه می‌آیند. از مرد خانواده سراغ صاحب‌خانه‌اش را می‌گیرد، اما او می‌گوید که چیزی نمی‌داند. به گفته این مادر، طالبان آن‌قدر شکنجه‌اش می‌کنند که مرد از هوش می‌رود.

یکی از افراد طالبان، نعش مرد را بر دوش می‌کشد تا او را از حویلی بیرون کند. پسر بزرگش مانع می‌شود، با شلیک دو گلوله در پای پسر، او را نیز با خود می‌برند. چند روزی از آن حادثه می‌گذرد، خبری از پسر و پدر خانواده نمی‌رسد.

روزی باز هم دروازه به صدا در می‌آید. پسر دوم با شوق این‌که پدرش پشت دروازه است، می‌دود، اما همین که دروازه حویلی باز می‌شود، زیر رگ‌بار قرار م‌ گیرد. پسر کوچک زن نیز که در گوشه‌یی از حویلی بازی می‌کند، با شلیک سه مرمی نقشی بر زمین می‌شود.

زن می‌ماند و یک دنیا تنهایی و وحشت. از آن روزها 20 سال می‌گذرد، اما زن هنوز هم حجم بزرگ تنهایی را به دوش می‌کشد. می‌گوید، اگر پسر بزرگش می‌بود، حالا صاحب دو سه فرزند شده بود. پیرزن هنوز نمی‌داند شوهر و پسر بزرگش زنده‌اند یا نه؟ بیست سال می‌گذرد، اما هنوز هیچ نشانه‌یی از شوهر و فرزندش ندارد.

ارگ ریاست جمهوری با نشر خبرنامه‌‌یی هدف قرار دادن افراد ملکی از سوی طالبان را در پنجوایی قندهار محکوم و آن را یک عمل تروریستی عنوان کرده است.

در خبرنامه‌ی ارگ آمده است: «امروز در منطقه زلخان ولسوالی پنجوایی ولایت کندهار در اثر انفجار ماین جاسازی شدۀ گروه طالبان، به شمول یک کودک، تعدادی از زنان و شمار دیگری از هموطنان ما شهید و زخمی گردیدند.

در خبرنامه آمده است رییس جمهور غنی ضمن محکوم کردن این رویداد از طالبان خواسته می‌خواهد که از خشونت و به خصوص جاسازی ماین های کنار جاده که عامل اصلی تلفات ملکی است دست بردارند.

رئیس جمهور غنی ضمن محکوم نمودن شدید این رویداد تروریستی، گفت: «طالبان در آستانه صلح و آغاز مذاکرات مستقیم با هیات مذاکره کنندۀ دولت جمهوری اسلامی افغانستان، باید از خشونت و به خصوص جاسازی ماین های کنار جاده که عامل اصلی تلفات ملکی می باشد، اجتناب ورزند و برای دستیابی به صلح پایدار و باعزت، به صدای دولت و لویه جرگه مشورتی صلح، لبیک گویند.»

این در حالی است که حوالی ساعت ۹ صبح امروز پنج شنبه، ۲۳ اسد ۴ غیر نظامی به شمول ۳ زن و ۱ طفل در نتیجه انفجار ماین جاسازی شده از سوی طالبان مسلح در ولسوالی پنجوایی قندهار کشته شدند و ۶ تن دیگر زخمی شدند.

این رویداد در منطقه زلخان ولسوالی پنجوایی هنگام رخ داده موتر حامل غیر نظامیان با ماین کارگذاری شده از سوی گروه طالبان در سرک عمومی برخورد کرد.

شورای امنیت ملی افغانستان می‌گوید گروه طالبان در یک هفته گذشته، ۷۹ غیرنظامی را کشته اند.

جاوید فیصل، سخنگوی این شورا روز شنبه ۱۶ می (۲۷ ثور) به خبرنگاران گفت در این هفته ۲۱۸ غیرنظامی دیگر در ۲۱ ولایت افغانستان در جریان حملات گروه طالبان زخمی شده اند.

او همچنان گفت بیشتر غیرنظامیان در اثر انفجار ماین‌های جاسازی شدۀ طالبان و فیرهای مستقیم جنگجویان این گروه کشته و زخمی شده اند.

به گفته آقای فیصل بررسی‌های آنان نشان می‌دهد که خشونت‌ها علیه غیرنظامیان از سوی طالبان به گونۀ بی‌سابقه افزایش یافته است.

آقای فیصل افزود نیروهای امنیتی افغان عملیات‌های شان را برای از بین بردن گروه طالبان آغاز کرده و تنها در یک هفته گذشته، ۲۴۹ تن از جنگجویان طالبان در اثر این حملات کشته و ۱۳۸ تن دیگر آنان زخمی شده اند.

طالبان تا اکنون در این مورد چیزی نگفته اند.

سخنگوی شورای امنیت ملی افغانستان در پیوند به حملات اخیر در کابل و ننگرهار بار دیگر گفت که بررسی‌های آنان نشان می‌دهد که طالبان در این انفجارها دست دارند.

او همچنان افزود طالبان و داعش در افغانستان روابط دوامدار دارند. وی از زلمی خلیلزاد، نمایندهٔ ویژه ایالات متحده برای مصالحهٔ افغانستان – که گروه داعش را مسوول حملات کابل و ننگرهار خوانده بود- خواست در صورتیکه اسنادی در این مورد داشته باشد، آن ‌را با حکومت و مردم افغانستان شریک کند.

به گفته وی توقع حکومت افغانستان از متحدین‌اش این است که تا به دهشت‌افگنانی که هر روز غیرنظامیان را در این کشور می‌کشند، برائت ندهند.

آقای فیصل تاکید کرد که نباید این گروها به دهشت‌افگنان “خوب و بد تقسم شوند، چون آنان قاتلین مردم افغانستان اند.”

در حملات اخیر در کابل و ننگرهار که تا اکنون هیچ گروهی مسوولیت آن را نگرفته، به شمول نوزادان و مادران کم از کم ۴۴ تن کشته و حدود ۹۰ تن دیگر زخمی شدند.

پیش از این زلمی خلیلزاد، نمایندۀ ویژه ایالات متحدۀ در امور مصالحه افغانستان گفته بود که ارزیابی‌ امریکا نشان می‌دهد که این حملات توسط گروه داعش انجام شده است.​

از جانب دیگر، نهادهای امنیتی و دفاعی افغانستان با نشر یک اعلامیه‌ای مشترک گفته اند که گروه طالبان با تغییر روش،‌ خواسته اند که مسوولیت حملات شان را بر دوش دیگر گروه‌های تروریستی بی‌اندازند.

در این اعلامیۀ آمده است: “طالبان با انجام جنایات بی‌شمار در گذشته و حال، استفاده از تاکتیک “حمله و تکذیب”، محکوم نمودن آن و انداختن مسوولیت جنایت ب به دوش سایر گروه‌های تروریستی مثل داعش، نمی‌توانند جنایات و دهشت‌آفرینی خود را پنهان کنند.”

در این اعلامیه همچنان آمده است که نهادهای امنیتی و دفاعی افغان طالبان را عامل اصلی ادامه خونریزی و جنگ در این کشور می‌داند.

این نهادهای امنیتی افغانستان طالبان را به تخطی از توافقنامه دوحه متهم کرده و گفته اند که طالبان پس از امضای آن نه تنها که خشونت‌ را کاهش نداده “بلکه رابطه و پیوند سازمانی و ایدیولوژیکی خود را با سایر گروه‌های تروریستی در افغانستان و منطقه فعال نگهداشته اند.”

طالبان دست داشتن در حملات اخیر در ولایت‌های کابل و ننگرهار را رد کرده اند.

وزارت داخله‌ اعلام کرد گروه طالبان در بیشتر از دونیم ماه گذشته (پس از امضای توافق‌نامه‌ی صلح با امریکا)، سه‌هزار و ۷۱۲ حمله‌ی تروریستی در ولایات مختلف انجام داده‌اند.

طارق آرین، سخن‌گوی این وزارت امروز (چهارشنبه، ۲۴ ثور) در رشته‌تویتی نوشت در این حملات در حدود یک‌هزار و ۴۵۰ غیرنظامی کشته و زخمی شده‌اند.

آقای آرین همچنان نوشت نیروهای امنیتی و دفاعی نیز در مدت زمان یادشده، به‌خاطر حراست جان و مال مردم، در حالت دفاع فعال، یک‌هزار و ۵۹۳ عملیات دفاعی را برای رفع تهدیدات تروریستی طالبان راه‌اندازی کرده‌اند.

به گفته‌ی او، در عملیات دفاعی نیروهای امنیتی، دوهزار و ۱۳۴ جنگ‌جوی گروه طالبان کشته و یک‌هزار و ۶۹۱ جنگ‌جوی دیگر این گروه زخمی شده‌اند.

همچنان در این مدت ۱۷۳ جنگ‌جوی طالب از سوی نیروهای امنیتی بازداشت شده‌اند.

سخن‌گوی وزارت داخله افزود در این مدت به نیروهای امنیتی و دفاعی نیز تلفاتی وارد شده است.

او در مورد آمار دقیق تلفات نیروهای امنیتی چیزی نگفته است.

براساس گزارش دیده بان حقوق بشر، نیروهای قطعه خاص اداره امنیت ملی افغانستان طی عملیاتی در تاریخ 31 جنوری الی 1 فبروری در ولایت کندهار چندین غیرنظامی را کشتند.

دیده بان حقوق بشر با صدور بیانیه ای نوشته است که ساکنان محلی در ولایت کندهار در تماسی تلفنی با این نهاد گفته اند که نیروهای امنیتی افغانستان با شلیک به سوی جنگجویان مسلح که در حال فرار بودند، دست کم 50 طالب مسلح و دست کم 20 غیرنظامی را کشتند.

پاتریسا گاسمن عضو دیده بان حقوق بشر گفت: «گزارش های مربوط به کشته شدن دست کم 20 غیرنظامی در (بند تیمور ولایت کندهار) نیاز به انجام تحقیقاتی بی طرف و سریع دارد.»

وی افزود: «حتی کشتن جنگجویان مسلح در هنگام بازداشت جنایت جنگی محسوب می گردد؛ و تنها انجام یک تحقیقات جامع و بی طرف می تواند عاملان این کار را آشکار نماید.»

مقامات امنیتی کشور در پاسخ به این درخواست دیده بان حقوق بشر گفته اند که تحقیقاتی کامل در این باره صورت خواهد گرفت.

خانم پرنیل کاردیل معاون فرستاده ویژه سرمنشی سازمان ملل متحد برای افغانستان و سرپرست فعلی این دفتر در بیانیه ای گفت “به شدت از این کشتار وحشیانه و بی معنا خشمگین هستم.”

وی گفت: “این اقدامی جنایتکارانه علیه بشریت است و عاملان آن باید محاکمه شوند.”

براساس گزارش ها، چندین تن از شهروندان کشور که گفته می شود تعدادشان 33 تن بود، شب گذشته (سه شنبه) در منطقه غلمین در نزدیکی شهر فیروزکوه ولایت غور توسط اعضای یک گروه تازه پیوسته به گروه داعش پس از ربوده شدن، تیرباران شدند.

گفته می شود تمامی قربانیان مرد بوده و پیش از ربوده شدن در حال جمع آوری چوب برای آتش زمستان شان بوده اند.

مصطفی محسنی فرمانده پولیس ولایت غور گفت که این گروه مسلح پس از آنکه ملا فاروق فرمانده شان طی درگیری های تازه با نیروهای امنیتی کشته شد، این غیرنظامیان را ربوده و آنها را تیرباران کرده است.

همچنین گفته می شود که شماری دیگر از ساکنان این منطقه همچنان در گروگان این تروریستان می باشد.

گروه مسلح متذکره، قبلا عضویت گروه طالبان را داشته اما به تازگی به گروه تروریستی داعش پیوسته است.

ذبیح الله مجاهد سخنگوی گروه طالبان در تویترش، دست داشتن جنگجویان طالبان در این حمله را رد کرده است.

سازمان ملل متحد در بیانیه اش کشتار غیرنظامیان و گروگان گرفتن آنان را مغایر با تمامی قوانین بین المللی در خصوص حقوق بشر عنوان کرده است که تمامی طرف های درگیر جنگ افغانستان به شمول گروه های مخالف دولت باید به این قوانین احترام بگذارند.

دفتر سازمان ملل همچنین آزادی بی قید و شرط سایر گروگانان را خواسته است.