برچسب: هند

به نظر می‌رسد مواضع تازۀ رهبران ملکی و نظامی پاکستان در قبال افغانستان، نشان‌دهندۀ تغییر در سیاست خارجی اسلام‌آباد در قبال کابل است.

ظاهراً در اسلام‌آباد ارادۀ گشایش فصل آشتی و دوستی به جای فصل دشمنی و خصومت، شکل گرفته است. پاکستان به این نتیجه رسیده که روابط از هم گسیخته و پرتنش با افغانستان به ویژه روابط درهم و برهم با نیروهای بیرون دولت و سران احزاب جهادی و سیاسی را ترمیم کند.

پاکستان در جریان یک ماه پسین میزبان برخی از چهره‌های مهم سیاسی افغانستان بود. عبدالله عبدالله رییس شورای مصالحه ملی، میررحمن رحمانی، رییس مجلس نمایندگان، گلبدین حکمتیار، رهبر حزب اسلامی، آقای غوریانی سرپرست وزارت تجارت و صنعت و محمد عمر داووزی، نماینده خاص ریاست جمهوری در امور پاکستان، از جملۀ چهره‌هایی بودند که به گونۀ رسمی از اسلام‌آباد دیدار کردند.

در این میان، سفر عبدالله عبدالله به اسلام‌آباد تاریخی بود. وی پس از سال ۲۰۰۸ راهی اسلام آباد شد و با استقبال کم‌نظیر رهبر ملکی و نظامی پاکستان مواجه شد.

برخی منابع هم از سفر عمران خان صدراعظم پاکستان در آیندۀ نزدیک به افغانستان خبر داده‌اند. عمران خان به دعوت رییس جمهور غنی از کابل دیدار می‌کند. اگر این سفر اتفاق بیافتد، عمران خان، به حیث یک چهرۀ شناخته‌شدۀ ورزشی و همچنان به عنوان نخست وزیر پاکستان برای اولین بار کابل را از نزدیک خواهد دید.

طبق گزارش‌ها، در روزهای پیش رو، مشاور ارشد اقتصادی و تجارتی صدراعظم پاکستان که در عرصۀ اقتصاد و توسعه دست راست سران دولت حساب می‌شود، نیز از کابل دیدار خواهد کرد.

پیام رهبران پاکستان

رهبران ملکی و نظامی پاکستان در دیدار با نمایندگان بلندپایۀ افغانستان پیام واحد داشته‌اند:

– روابط میان دو کشور با اشتباهات بزرگی همراه بوده است. باید به فصل دشمنی بی‌معنی میان دو کشور (به ویژه با جبهۀ شمال) نقطه پایان گذاشته شود.

پاکستان بیشتر از هرکشوری از موفقیت روند صلح افغانستان سود خواهد برد. بناً ما هرچه در توان داریم برای موفقیت روند صلح انجام می‌دهیم.

دیگر اسلام‌آباد نگاه دوگانه (ملکی و نظامی) دربارۀ افغانستان ندارد. از اشتباهات گذشته درس گرفته شود.

– حجم روابط تجاری میان دو کشور به طور چشمگیری کاهش یافته و این روابط باید به حالت اول برگردد.

–  افغانستان همانطور که به هند و کشورهای دیگر محصل می‌فرستد، به اسلام‌آباد نیز دانشجو اعزام کند.

– افغانستان باید پایگاه دشمنان پاکستان به خصوص جماعت‌الحرار را در مناطق شرقی ببندد. به گفتۀ آنان، طالبان پاکستانی در مناطق سرحدی به خصوص ولایات کنر، ننگرهار و نورستان افغانستان پایگاه و مراکز نظامی دارند.

نگرانی‌های پاکستان

اوضاع کنونی در افغانستان به ضرر اسلام‌آباد است. کابل از سوی حلقۀ وابسته به هند رهبری می‌شود. نفوذ هند در نهادهای سیاسی، امنیتی و اداری افغانستان به شدت بالا رفته است. ادامۀ قدرت نیروهای وابسته به هند در کابل، برای اسلام‌آباد تحمل‌ناپذیر است.

نیروی نرم هند

در دو دهه‌یی‌که پاکستان سرگرم تربیه، آموزش و تجهیز طالبان بود، هند به‌طور چشمگیری نفوذش را در سطوح مختلف در افغانستان بالا برد. پاکستان به تربیۀ ملیشه‌های تندرو مذهبی روی آورد؛ اما هند در ۲۰ سال اخیر ۷۱ هزار دانشجوی افغان را در مقاطع دکترا، ماستری و لیسانس تربیه کرد. هم‌اکنون ۲۰ هزار دانشجوی افغان در هند درس می‌خواند. هر یک از تربیه‌شدگان نهادهای تحصیلی هند، به حافظ منافع دهلی جدید در افغانستان مبدل شده‌اند. آنان در سطوح مختلف قدرت و دولت در افغانستان نفوذ دارند. این نیروی قابل ملاحظه بشری، قدرت نرم هند در برابر پاکستان است. پاکستان به عمق نفوذ هند پی برده و ادامه وضعیت را فاجعه بار می‌داند.

از دست دادن بازار مصرفی

پاکستان بازار مصرفی‌اش را از دست داده است. بازار افغانستان به طور کامل در کنترل پاکستان بود. اما رییس‌جمهور غنی با چرخش ۱۸۰ درجه‌یی، اقتصاد وابستۀ افغانستان به پاکستان را تغییر جهت داد. اکنون ایران، چین، هند و آسیای مرکزی به ترتیب بزرگترین شرکای اقتصادی- تجاری افغانستان هستند و جای کالای پاکستانی را اجناس ایرانی، کشورهای آسیای مرکزی و چینی گرفته است. افغانستان بیشترین کالا را از ایران وارد می‌کند و بیشترین کالا را به هند صادر می‌نماید. براساس آنچه مقامات پاکستانی گفته‌اند: حجم تجارت با پاکستان به زیر ۳ میلیارد دالر کاهش یافته است. اما نهادهای اقتصادی افغانستان آمار دیگری بیرون می‌دهند. وزارت تجارت افغانستان، سطح روابط تجاری میان دو کشور را زیر دو میلیارد دالر گفته‌‌اند. این درحالی است ‌که در ۱۵ سال حکومت حامد کرزی حجم مبادلات اقتصادی میان دو کشور به بالای ۷ میلیارد دالر می‌رسید.

پاکستان به ذخایر، منابع و ظرفیت‌های بالقوۀ اقتصادی- تجارتی آسیای مرکزی چشم دوخته است. دست‌یابی به منابع، انرژی و گسترش دادودستد تجارتی با آسیای مرکزی، در موجودیت بحران امنیتی و نظامی در افغانستان ناممکن است.

تنفر عمومی

با وجود نزدیکی برخی رهبران جهادی و سیاسی به پاکستان، متن جامعۀ افغانستان به‌شدت پاکستان‌ستیز است. پاکستان‌ستیزی ابزار خوبی برای کسب حمایت مردمی و سیاسی است. برخی چهره‌ها با پاکستان‌ستیزی به شهرت و محبوبیت رسیده‌اند. پاکستان به‌عنوان دشمن قسم‌خوردۀ مردم افغاسنتان شناخته می‌شود. حتا طالبان نیز از این‌که یک نیروی وابسته به پاکستان معرفی شوند، می‌شرمند.

پاکستان از نظر جایگاه اجتماعی و سیاسی میدان را به نفع رقبای منطقه‌یی‌اش باخته است.

تهدید امنیت ملی

استفاده از گروه‌های تندرو در سیاست خارجی بخشی از راهبرد اسلام‌آباد در چهار دهۀ اخیر بود. رد پای اسلام‌آباد در پشت همه سازمان‌های افراطی مذهبی دیده می‌شد. تماس و همسویی با گروه‌های تندرو نه تنها کشورهای منطقه را نا آرام و به دردسر انداخت، بل خود پاکستان را به کانون درگیری‌های فرقه‌یی- مذهبی تبدیل کرد. اکنون، افراطیت و گروه‌های تند رو مذهبی امنیت ملی پاکستان را به مخاطره انداخته است.

به نظر می‌رسد اسلام‌آباد تصمیم گرفته که به فصل استفاده از رادیکالیزم و تندروی در سیاست خارجی، پایان دهد.

پاکستان؛ پروژۀ صلح به جای پروژۀ جنگ

پاکستان آن‌چه را از طریق جنگ در افغانستان به دست نیاورد، می‌خواهد از طریق صلح به دست آورد. پاکستان بیشترین تلاش را در راستای موفقیت روند صلح افغانستان انجام داده است؛ زیرا پروژۀ جنگ اسلام‌آباد در کابل به پروژۀ صلح تبدیل شده است. با فراگیرشدن روابط منطقه‌یی- جهانی طالبان، پاکستان با هراس از دست دادن این گروه، تحریک طالبان را به امریکا فروخت.

پاکستان بدین باور است که تداوم وضعیت فعلی در افغانستان به سود هند است. هند جنگ با پاکستان را به دور از مرزهایش در افغانستان دنبال می‌کند. این جنگ هم میزان خطرش به هند کم است و هم هزینه‌اش. پاکستان در جغرافیای دورتری سرگرم نبرد با هند است. از این رو، پاکستان تلاش دارد که پروسۀ صلح افغانستان به نتیجه برسد تا از یک‌سو از امریکا امتیاز به دست آورد و از سوی دیگر، جلو برنامه‌های پیشروانۀ هند را بگیرید.

کار روی فرمول سیاسی برای افغانستان

اکنون اسلام‌آباد در کنار ایالات متحده امریکا روی فرمول نظام سیاسی آینده افغانستان کار می‌کند. براساس این فرمول، یک نظام شبه‌امارت در کابل شکل خواهد گرفت. شبیه آنچه در همسایگی افغانستان (ایران) حاکم است. اما پاکستان قطعاً در پی ایجاد رژیم یک دست و انحصاری در کابل نیست. حتا پاکستان در پاسخ به درخواست طالبان برای حمایت از احیای امارت اسلامی مخالفت کرده است. پاکستان تلاش دارد که طالبان+ گروه‌های جهادی غیرپشتون نظام آیندۀ افغانستان را شکل دهند. برخی رهبران اتحاد شمال از جمله صلاح‌الدین ربانی رهبر جمعیت اسلامی، گلبدین حکمتیار رهبر حزب اسلامی و کریم خلیلی رهبر حزب وحدت اسلامی با میانجیگیری پاکستان در ائتلاف با طالبان در پی شکل دهی نظام آینده هستند.

دو خواست مشخص پاکستان

پاکستان دو مطالبه دارد:

– یک حکومت متمرکز یک‌دست و قومی در کابل شکل نگیرد که به دردسر تازه به اسلام‌آباد تبدیل شود. حکومت یک دست قومی می‌تواند به متحد «جنبش تحفظ پشتون‌ها» و بلوچ‌ها تبدیل شود و امنیت ملی پاکستان را بیشتر از پیش به مخاطره اندازد.

– سیاست خارجی کابل در قبال دهلی در مشوره و همسویی با اسلام‌آباد تعیین شود.

با درنظرداشت حوادث و تحولاتی‌که در پیش است، تحقق چنین خواستی دور از انتظار نیست.

نتیجه‌گیری

نگاه تازۀ اسلام‌آباد به کابل، ریشه در پیروزی این کشور در میدان افغانستان دارد.

اسلام‌آباد ۲۰ سال فشار، تهدید و انزوای بین‌المللی را تحمل کرد، سر انجام جامعۀ بین‌المللی را وادار به تمکین به مطالبات و خواست‌هایش نمود. چه مذاکرات صلح افغانستان به نتیجه برسد و چه نرسد، پیروزی اسلام‌آباد در افغانستان تسجیل شده است. 

نقش اسلام‌آباد در دو طرف منازعه برجسته شده است. طالبان نیروی نزدیک و همسو با اسلام‌آباد است. در جبهۀ سیاسی نزدیک به دولت نیز اسلام‌آباد دست بلند دارد. اسلام‌آباد با دعوت رهبران سیاسی افغانستان تلاش می‌ورزد آخر برنامه‌هایش را اجرایی سازد. 

اسلام‌آباد با تعیین صادق‌‌خان به عنوان نمایندۀ ویژۀ در امور افغانستان و گماشتن احمدخان به حیث سفیر جدید در کابل، سیاست فعال و پویای خویش را تسریع بخشیده است.

رقبای منطقه‌یی اسلام‌آباد نیز تلاش‌های‌شان را افزایش بخشیده‌اند. اما به نظر می‌رسد عنان کار از دست‌شان رفته است.

جمشید یما امیری

وزیر امور خارجه هند پس از دیدار با همتای امریکایی خود اظهار داشت مردم افغانستان باید بدون هیچ اعمال فشاری درباره سرنوشت کشورشان تصمیم بگیرند.

اس جی شنکر وزیر امور خارجه هند با مایک پامپئو وزیر امور خارجه و مارک اسپر وزیر دفاع امریکا دیدار و گفت‌وگو کرد.

در این دیدار مقامات هندی و امریکایی درباره مسائل منطقه‌ای از جمله افغانستان و گسترش همکاری‌ها رایزنی کردند.

شنکر به همتای امریکایی خود گفت مردم افغانستان بدون هیچ اعمال فشاری باید درباره سرنوشت کشورشان تصمیم بگیرند.

برخی رسانه‌های هندی گزارش دادند که وزیرامور خارجه این کشور در این دیدارها خاطرنشان کرد: ثبات افغانستان به نفع هند است.

دیدار پامپئو و اسپر پیش از برگزاری سومین دور از مذاکرات امریکا و هند صورت گرفته است.

گفته می‌شود که وزیر امور خارجه امریکا، مواضع کشورش را درباره افغانستان نیز در دیدار با مقامات هندی شرح داده است.

هند همواره تاکید کرده است که تمایل دارد در روند صلح افغانستان مشارکت کند اما درصورتیکه مذاکرات بین‌الافغانی به مالکیت و رهبری افغان‌ها باشد.

به گفته منابع، امریکا اکنون هند را به سمت مشارکت در مذاکرات سوق می‌دهد زیرا به وضوح می‌بیند که توافقش با طالبان آنطور که دولت ترامپ پیش‌بینی کرده بود به پیش نمی‌رود.

نگران ضربۀ هند از خاک افغانستان هستیم

در این حال، عمران خان، نخست‌وزیر پاکستان طی سخنرانی در نشست مشترک سرمایه‌گذاری پاکستان و افغانستان با اشاره به حضور گسترده هند در افغانستان، گفت: نگران استفاده هند از خاک افغانستان به منظور ایجاد بی ثباتی در کشورمان هستیم.

وی با تاکید بر اینکه اسلام آباد بدون در نظر گرفتن تغییر دولت‌ها در افغانستان به دنبال تقویت روابط با کابل است، افزود که آینده بهتر دو کشور در گرو اتحاد، تجارت متقابل و روابط اقتصادی است.

نخست وزیر پاکستان همچنین با اشاره به این اینکه دو کشور می‌توانند از کریدور اقتصادی پاکستان و چین برای گسترش روابط خود استفاده کنند، اظهار داشت: نگران استفاده هند از خاک افغانستان به منظور بی ثباتی در کشورمان هستیم.

وی همچنین از ادامه تلاش‌های پاکستان برای حل و فصل مساله کشمیر در چارچوب قطعنامه‌های شورای امنیت خبر داده است.

هند و پاکستان به افغانستان متمرکز شده‌اند

هند و پاکستان به‌طور بی‌سابقه روی اوضاع افغانستان متمرکز شده‌اند.

اسلام‌آباد و دهلی جدید در روزهای پسین از چهره‌های برجستۀ سیاسی- جهادی دعوت کرده‌اند.

عبدالله عبدالله، مارشال عبدالرشید دوستم، عطا محمد نور و برخی از چهره‌های دیگر در روزهای اخیر از هند دیدار کرده‌اند. آنان با رهبران هند از جمله وزیر خارجه، مشاور امنیت ملی و رییس استخبارات هند دیدار داشته‌اند. به نظر می‌رسد هند به دنبال بسیج متحدان سابقش در افغانستان است. هند از روند صلح افغانستان ناراضی است و آن را پروسۀ پاکستانیزه‌سازی افغانستان خوانده است.

پاکستان نیز دعوت از سران سیاسی افغانستان را افزایش بخشیده است. عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه ماه پیش در سفر رسمی از اسلام‌آباد دیدار کرد. همچنان، گلبدین حکمتیار رهبر حزب اسلامی به دعوت سران پاکستان از اسلام‌آباد دیدار نمود. میررحمن رحمانی رییس مجلس نمایندگان نیز از سوی پارلمان پاکستان دعوت شد. محور این دیدارها و سفرها روند صلح و آیندۀ سیاسی افغانستان بود. پاکستان از تغییر سیاست و استراتژی‌اش در افغانستان سخن می‌زند.

نا امیدی خلیل‌زاد از منطقه

زلمی خلیلزاد، نمایندۀ ویژۀ ایالات متحده برای مصالحۀ افغانستان با انتقاد بر افزایش خشونت‌ها در این کشور هشدار داد که فرصت رسیدن به یک توافق سیاسی برای همیش مساعد نخواهد بود.

آقای خلیلزاد که دیروز راهی قطر شد در صفحه تویتراش نوشته است که با ناخشنودی به منطقه می‌گردد، زیرا با وجود تعهدات، خشونت‌ها در افغانستان کاهش نیافته است.

آقای خلیلزاده بدون ذکر نام کدام کشور یا گروه نوشته است: “افغان‌ها به میزان بلند می‌میرند و تخریب‌کاران منطقوی برای اهداف غیرمشروع شان از افغان‌ها منحیث جنگجویان بی‌ارزش استفاده می‌کنند. خونریزی باید پایان یابد.”

او نگاشته است که افغان‌ها باید به عوض ویرانگری به انکشاف، به جای هرج و مرج به ثبات، به عضو انتقام به بخشندگی و به جای انعطاف‌ناپذیری به سازش تن دهند.

نمایندهٔ ویژهٔ‌ ایالات متحده نوشته است: “ناسازگاری و رد ترک دشمنی،‌ رد پذیرفتن هموطنان، رد توافق روی یک فورمول همکاری سیاسی و رقابت، حمایت از تهداب جنگ است.”

پیش از این آقای خلیلزاد گفت بود که تشدید خشونت‌ها برای امتیازطلبی در مذاکرات صلح “بسیار خطرناک” است.

مایک پمپئو وزیر امور خارجه و مارک اسپر وزیر دفاع امریکا امروز دوشنبه(۵ عقرب) برای سفر به چهار کشور آسیایی، وارد دهلی‌نو شدند.

هدف از سفر مقامات بلندپایه ایالات متحده به آسیا مقابله با تهدیدات چین خوانده شده است. همچنان انتظار می‌رود توافق‌نامه‌ای در بخش شریک نمودن اطلاعات جغرافیایی-مکانی امضا کنند تا زمینه برای انتقال تکنالوجی پیشرفته موشکی فراهم شود.

بر بنیاد این گزارش، آقای اسپر با مقامات هندی در مورد افزایش همکاری‌های نیروی نظامی دو کشور گفت‌وگو خواهد کرد.

وزرای دفاع و خارجه امریکا قرار است پس از هند، به سریلانکا، مالدیو و اندونیزیا سفر کنند.

عطا محمد نور رییس اجرایی جمعیت اسلامی در سفر به دهلی‌نو با مقامات آن کشور در رابطه به آینده افغانستان، مذاکرات صلح و ارزش‌های به دست آمده در ۱۹ سال پسین صحبت کرد.

آقای نور در گفت‌وگوی ویژه با «اندیاتودی» تاکید نمود اگر وضعیت خراب شود، علیه طالبان و تروریزم بین‌المللی مقاومت خواهد نمود.
عطامحمد نور رییس اجرایی حزب جمعیت اسلامی، در صحبت با رسانه‌های هندی پیرامون روند صلح، طالبان، نقش هند و پاکستان، حضور نیروهای امریکایی در افغانستان و آینده کشور بحث و تبادل نظر نموده است.

آقای نور در رابطه به وضعیت افغانستان گفت وضعیت امنیتی کشور خوب نیست و جنگ در بخش‌هایی از کشور جریان دارد.
وی با اشاره به اینکه توافق امریکا و طالبان خشونت‌ها را در کشور کاهش نداده، گفت:‌ «ما جوانان، مردان و زنان و کودکان خود را از دست می‌دهیم».
رییس اجرایی حزب جمعیت در رابطه به مذاکرات میان‌افغانی در دوحه گفت که تیم ۲۱-نفره مذاکره‌کننده دولت در حال گفت‌وگو با طالبان در قطر هستند تا آجندا و طرزالعمل مذاکرات را نهایی سازند.
وی افزود امیدوار است با میانجی‌گری کشورهای منطقه این گفت‌وگوها نتایج مطلوبی داشته باشد.

نقش هند
آقای نور در مورد نقش دهلی‌نو در روند صلح گفت: «دو ملت (افغانستان و هند) در یک صفحه قرار دارند، امیدوارم هند دیپلماسی فعال در مذاکرات صلح داشته باشد و امیدوارم به عنوان تسهیل‌کننده و عضو فعال منطقه باشد. من از هند به عنوان یک کشور قدرتمند و نقش آن در اجماع منطقه‌ای قدردانی می‌کنم».
وی از دولت هند خواست تا در کنار دولت افغانستان که آغازگر مذاکرات صلح است، باشد.
آقای نور در رابطه به حضور هند در افغانستان گفت: «افغانستان نباید علیه هیچ کشور دیگری استفاده شود. امیدواریم گفت‌وگوها نتایج مثبتی داشته باشد. اگر نتایج طور دیگری بود، انتظار داریم هند در کنار دوست دیرینه خود باشد، علاوه بر اینکه، دیپلوماسی فعالی نیز داشته باشد».

وی در رابطه به حضور نظامی هند در افغانستان، خاطرنشان کرد: «ما نمی‌خواهیم هند به افغانستان نیرو اعزام کند. این گزینۀ خوبی نیست و منطقه را تحریک خواهد کرد. ما نمی‌خواهیم پای هند را به یک جنگ طولانی بکشانیم».

نقش پاکستان
عطامحمد نور با اشاره به رویکرد گذشته پاکستان نسبت به افغانستان گفت پاکستان می‌تواند دو نوع نقش در افغانستان داشته باشد.

وی گفت:‌ «پاکستان می‌تواند نقش مهمی را در روند صلح بازی کند، آن‌ها می‌توانند نقش مثبت و منفی داشته باشد. نمی‌خواهم این را پنهان کنم که آن‌ها (پاکستان) طالبان را به وجود آورد و آن‌ها را تجهیز، تمویل و آموزش داد. این نقش منفی است، اما نقش مثبت این است که آن‌ها می‌توانند به این جنگ نقطه پایان بگذارند و رفاه را ترویج کنند».
آقای نور افزود که انتظار دارد «پاکستان همین کار را انجام دهد و این امر در صورتی اتفاق می‌افتد که آن‌ها سیاست گذشته خود را فراموش کنند و جنگ را خاتمه دهد».

حضور نیروهای خارجی
رییس اجرایی جمعیت اسلامی در باره حضور نیروهای امریکایی در افغانستان گفت حضور آن‌ها تا تحت کنترل آمدن شرایط افغانستان در این کشور حیاتی است.
نور افزود: «حضور امریکا در افغانستان تا زمانیکه ما کنترل کامل بر وضعیت داشته باشیم، حیاتی است. امیدوارم افغانستان روی پای خود بایستد. نیروهای امنیتی ما بسیار قوی هستند و باید حفظ گردد. تحت هیچ شرایطی نباید آن‌ها ترک شوند».

طالبان
استاد عطا خاطرنشان نمود طالبان در توهم هستند و معتقدند که ناتو و ایالات متحده را شکست داده‌اند.
عطامحمد نور افزود: «آن‌ها (طالبان) فکر می‌کنند وقتی امریکا افغانستان را ترک کرد، آن‌ها وارد افغانستان خواهند شد. اما اشتباه می‌کنند. آن‌ها در یک توهم زندگی می‌کنند. آن‌ها نمی‌توانند مردم را مجبور به کاری بکنند. اگر وضعیت خراب شود، مقاومت دوم خواهد بود. ما دوستدار آزادی هستیم. ما به گذشته بر نمی‌گردیم. ما نمی‌خواهیم کسی رژیم خود را بالای ما تحمیل کند. اگر وضعیت خراب شد، ما نخستین کسانی هستیم که علیه آن‌ها یا هر گروهی می‌ایستیم».
وی تأکید کرد: «اگر ذهنیت طالبان تغییر کرده باشد، این امر سناریو را تغییر می‌دهد. ما در گذشته با طالبان جنگیدیم. اما امروز، طالبان باید نشان دهند که تغییر کرده‌اند تا اعتماد برگردد».
گفتنی است آقای نور در سفرش به هند با مقامات بلندپایه آن کشور در مورد وضعیت افغانستان و روند صلح گفت‌وگو کرد.

محمد هاشم سلطانی

معید یوسف، مشاور امنیت ملی تازه منصوب پاکستان، مدعی شد هند مشتاق از سرگیری مذاکرات متوقف شده درباره مسائل اختلاف‌برانگیز  بین این دو کشور است. وی هفته گذشته در مصاحبه‌ای با یک رسانه هندی، همچنین پنج پیش‌شرط مذاکرات را برشمرد که شمولیت کشمیری‌ها به عنوان طرف سوم بود نیز در آن گنجانده شده بود.

هند از نشان دادن هرگونه تمایل به آغاز مذاکرات با پاکستان امتناع و اعلام کرده است حس می‌کند جو برای مذاکرات مساعد نیست.

آنوراگ سریواستاوا، سخنگوی وزارت خارجه هند روز پنجشنبه هفته گذشته اظهار کرد چنین پیغامی از طرف ما ارسال نشده است.

وی افزود: «اظهارات مطرح شده از سوی معید یوسف، در تضاد با واقعیت، گمراه‌کننده و خیالی است.»

وی ادامه داد: «این تلاشی دیگر از سمت پاکستان برای منحرف کردن توجه از ناکامی‌های دولت فعلی و گمراه کردن رأی‌دهندگان داخلی آن از طریق کشاندن هند به صدر اخبار در یک روال روزانه است.»

سریواستاوا ضمن توضیح موضع دهلی نو، گفت پاکستان به حمایت، کمک‌رسانی و برانگیختن تروریسم بین‌مرزی ادامه می‌دهد و رهبر این کشور نیز همچنان به خود اجازه می‌دهد نفرت‌پراکنی نامناسب و تحریک‌آمیز علیه هند ایراد کند.

سخنگوی وزارت خارجه هند در جریان کنفرانس مطبوعاتی هفتگی خود که روز پنجشنبه هفته گذشته در دهلی نو برگزار شد، اظهار کرد: «چنین پشتیبانی از تروریسم علیه هند و استفاده از زبان تحقیرآمیز و توهین‌آمیز برای روابط عادی همسایگی، مساعد نیست.»

اسلام‌آباد بعد از آنکه هند وضعیت ویژه جامو و کشمیر که تحت ماده ۳۷۰ از اگست ۲۰۱۹ وجود داشت را باطل کرد، روابط دیپلماتیک، تجارت و ارتباطات با دهلی نو را به حالت تعلیق درآورد. با این اقدام، هند نیز منطقه جامو و کشمیر را در جریان اصلی اداری و سیاسی خود ادغام کرد؛ اقدامی که از سوی پاکستان تقبیح شد.

آخرین ارتباط سیاسی بین هند و پاکستان می ۲۰۱۴ بود، زمانی که مذاکراتی بین نارندرا مودی، نخست‌وزیر هند و “نواز شریف”، همتای پاکستانی او در آن زمان در دهلی نو برگزار شد. شریف برای شرکت در مراسم تحلیف مودی به عنوان نخست‌وزیر دعوت شده بود.

مودی در سال ۲۰۱۵ در مسیر بازگشت از افغانستان و روز تولد شریف و عروسی نوه دختری او، سفری غافلگیرانه به شهر لاهور پاکستان داشت.

روابط بین هند و پاکستان از زمان استقلال این دو کشور از استعمار انگلیس در سال ۱۹۴۷، با آشفتگی همراه بوده و کشمیر نیز همواره در مرکز اختلافات آن‌ها بوده است.

در حالی که هر دو کشور مدعی هستند جامو و کشمیر بخشی از قلمروی آن‌هاست، هر کدام بر بخش‌هایی از این منطقه حاکمیت دارند. هند و پاکستان بر سر کشمیر دو جنگ تمام‌عیار نیز بر پا کرده‌اند.

عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه ملی، در رأس یک هیئت دولتی صبح امروز یکشنبه(۲۷ میزان) به ایران رفت.
سفر آقای عبدالله به ایران برای تقویت اجماع منطقه‌ای، تبادل دیدگاه‌ها در رابطه به روند صلح و مسایل دوجانبه صورت می‌گیرد.
رییس شورای عالی مصالحه ملی در جریان این سفر با حسن روحانی رییس جمهور، جواد ظریف وزیر امور خارجه، رییس مجلس، وزیران نیرو و اطلاعات و دبیر شورای امنیت ملی ایران دیدار خواهد کرد.
عبدالله عبدالله پیش از این با هدف جلب حمایت کشورهای همسایه و منطقه از روند صلح، به هند و پاکستان سفر کرده است.

منابع می‌گویند عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحۀ ملی قرار است در تاریخ ۲۷ میزان برای گفت‌وگو در مورد روند صلح با مقامات ایرانی به تهران برود.
از سویی هم، سخنگوی وزارت خارجه ایران نیز گفته است آقای عبدالله در سفرش به تهران، هیأتی متشکل از مقامات شورای عالی مصالحۀ ملی، نمایندگان شورای ملی و مقامات وزارت خارجه کشور را رهبری خواهد کرد.
در این سفر، داکتر عبدالله قرار است با حسن روحانی رییس جمهور، محمدباقر قالیباف رییس پارلمان، محمدجواد ظریف وزیر خارجه و دیگر مقامات عالی‌رتبه ایران دیدار کند.
سفر عبدالله عبدالله به ایران در حالی صورت خواهد گرفت که وی قبلاً به پاکستان و هند سفر کرده و در رابطه با روند صلح بحث و تبادل نظر نموده است.

عبدالله عبدالله، رئیس شورای عالی مصالحه ملی که اخیرا به هند سفر کرده بود، در گفتگو با آسوشیتدپرس گفت ما به واقعیات میدانی بی توجه نیستیم اما این منجر به غلبه یک طرف بر طرف دیگر نخواهد شد. افزایش خشونت در منطقه در حل و فصل صلح آمیز درگیری اخلال ایجاد می‌کند.

عبدالله عبدالله بیان کرد انتظار می‌رود طالبان نفوذ قابل توجهی در شکل دهی نوع نظام آینده افغانستان داشته باشد، اما این به نفع کشور است که روابط با کشورهای منطقه و فرامنطقه ای برقرار و تقویت شود.
او همچنین خواستار آتش بس بشردوستانه شد تا افغانستان و شرکای بین المللی بتوانند به برخی مسائل کلیدی کشور همچون فساد و کمبود بودجه نظامی آموزشی که به گفته ناظران مدتها کشور را گرفتار ساخته، رسیدگی کنند.
او تاکید کرد: «هر چه زودتر ما به یک راه حل برسیم، بهتر مردم افغانستان می‌توانند نه فقط به خشونت و درد و رنج بلکه همچنین به مسائل مربوط به مردم نیز پایان دهند.»
عبدالله همچنین تاکید کرد مساله افغانستان درگیر با کلیت جامعه بین‌المللی است.

او ابراز امیدواری کرد هند در این فرآیند از طریق تشویق حامیان همزیستی و مسامحه نقشی مهمی ایفا کند. رهبران نظامی و غیرنظامی هند حامی راه حل جامع و صلح آمیز در فرآیند صلح افغانستان بوده و انتظار می‌رود تعاملات با دهلی نو در هفته‌ها و ماه‌های آینده تعمیق یابد.
او تاکید کرد: «هند همچنین حامی یک افغانستان همراه با صلح در داخل و یک افغانستان دموکراتیک است که پناهگاه گروه‌های تروریستی نشود.»

نارندرا مودی نخست‌وزیر جمهوری هند گفت از صلح مورد حمایت افغان‌ها پشتیبانی می‌کند.

نخست وزیر هند در دیدار با رییس شورای عالی مصالحه ملی گفت با آمدن صلح و ثبات در افغانستان دیگر زمینه‌ای برای فعالیت‌های گروه‌های دهشت‌افگن فراهم نمی‌باشد.

عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی قبل از ظهر روز (پنجشنبه ۱۷ میزان ۱۳۹۹) در جریان سفر رسمی خود به جمهوری هند با نارندرا مودی نخست وزیر جمهوری هند در دهلی‌نو دیدار کرد.

در این ملاقات نخست وزیر جمهوری هند با اشاره به روابط دیرینه و تاریخی دو کشور از ادامۀ کمک‌های کشورش برای افغانستان اطمینان داد. نخست وزیر جمهوری هند در ادامه‌ی صحبت‌های خود افزود: صلحی که مورد قبول افغان‌ها باشد مورد قبول هند است و کشورش از صلح پایدار و ثبات در افغانستان حمایت و پشتیبانی می‌کند چون با آمدن صلح و ثبات دیگر زمینه‌یی برای فعالیت‌های گروه‌های دهشت‌افگن فراهم نمی‌باشد.

رییس شورای عالی مصالحۀ ملی در صحبت‌های خود از دعوت جمهوری هند و کمک‌های همیشگی این کشور برای افغانستان تشکر و قدردانی کرد.

عبدالله عبدالله در ادامۀ صحبت‌های خود تصویر روشنی از تلاش‌های صلح و مذاکرات دوحه ارایه کرد و از موضع‌گیری اصولی جمهوری هند در مورد تلاش‌های صلح در افغانستان تشکر نمود.

عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه ملی همراه یک هیأت عالی‌رتبه متشکل از مقام‌های دولتی، صبح دیروز (سه‌شنبه 15 میزان) به دعودت نخست‌وزیر هند، طی یک سفر رسمی چهار روزه به این کشور رفته است. عبدالله در این سفر با مقام‌های هندی در رابطه به تقویت اجماع منطقه‌ای پیرامون پروسه صلح افغانستان گفت‌وگو می‌کند و تلاش خواهد کرد تا در راستای تقویت اجماع منطقه‌ای برای صلح افغانستان، هند را نیز در این زمینه همسو کند. قرار است عبدالله در این سفر با نرندرا مودی، نخست‌وزیر هند، سابرامانیام جایشانکار، وزیر امور خارجه و مشاور امنیت ملی این کشور دیدار داشته باشد و همچنان در مؤسسه مطالعات و تجزیه و تحلیل دفاعی (IDSA) در دهلی نو سخنرانی کند. عبدالله هدف از این سفر را گفت‌وگو پیرامون مذاکرات صلح بین‌الافغانی در دوحه، حمایت و پشتیبانی منطقه‌ای از پروسه صلح، و به‌طور کلی روابط دوجانبه بین دو کشور عنوان کرده است.

عبدالله در حالی به هند می‌رود که او به‌تازگی از سفر ‌ه روزه‌اش به پاکستان برگشته است و در جریان سفرش به پاکستان مورد استقبال بی‌سابقه‌ی مقام‌های این کشور قرار گرفته بود. عبدالله در سفر به پاکستان با عمران خان، نخست‌وزیر، رییس‌جمهور، وزیر امور خارجه، رییس پارلمان و مقام‌های نظامی پاکستان دیدار کرد. او در انستیتوت مطالعات استراتیژیک اسلام آباد سخنرانی کرد و روابط افغانستان با پاکستان را متأثر از تئوری توطئه خوانده بود. درحالی‌که یک روز پس از بازگشت او از پاکستان، حمدالله محب، مشاور امنیت ملی در یک گفت‌وگوی تلویزیونی، درباره روابط افغانستان با پاکستان گفت: ««داعیه‌ی خاک افغانستان داعیه‌ی نو نیست، این خاک از ما بوده، از ما هست و از ما خواهد بود. ما این داعیه را رهاکردنی نیستم تا که مردم افغانستان قدرت بگیرد… برای داعیه در زمانش کار هم می‌کنیم.» البته این سخنان محب در پاسخ به سوال گرداننده بود، ولی آنچه در رابطه به پاکستان واقعیت دارد این است که حکومت افغانستان هیچ‌گاه به همکاری و حمایت پاکستان از روند صلح در افغانستان خوش‌بین نبوده است.

روابط هند با پاکستان و تأثیر آن بر افغانستان

در منطقه‌ جنوب آسیا وقتی سخن از روابط افغانستان با یکی از کشورهای هند یا پاکستان است، محال است که منازعه میان این دو کشور را درنظر نگیریم. هند و پاکستان دو رقیب و دشمن دیرینه در منطقه‌ی جنوب ‌آسیا است که از دیرزمان منازعات سرزمینی این دو کشور بر مناسبات سیاسی در داخل افغانستان نیز تأثیر مستقیم داشته است. چنانچه هند و پاکستان همواره همدیگر را متهم می‌کنند که از طریق خاک افغانستان علیه منافع کشورهای‌شان فعالیت تخریبی صورت می‌گیرد. دشمنی و رقابت هند و پاکستان در خاک افغانستان در سطحی بوده که اکنون باور مسلط بر این است که بخشی از جنگ جاری در افغانستان در واقع جنگ نیابتی هند و پاکستان در خاک افغانستان است. همان‌طوری‌که در مراسم افتتاحیه مذاکرات صلح بین‌الافغانی در دوحه، سابرامانیام جایشانکار، وزیر امور خارجه هند در صحبت‌هایش به‌طور ضمنی به فعالیت‌های تخریبی پاکستان از خاک افغانستان علیه هند اشاره کرد و با اعلام حمایت از پروسه صلح جاری، به صراحت گفت: «عناصر مخالف دولت هند نباید از خاک افغانستان علیه این کشور استفاده کند.» منظور او از عناصر مخالف دولت هند، به‌صورت واضح، پاکستان بود.

رقابت هند با پاکستان باعث ارتقای جایگاه افغانستان در سیاست خارجی هند شده است. هند و افغانستان به‌دلیل وجود رقیب مشترک، یعنی پاکستان، در دهه‌های اخیر روابط خوبی با یکدیگر داشته‌‌اند. افغانستان تنها کشوری است که در خصوص عضویت پاکستان به سازمان ملل رأی منفی داد و هنوز هم خط دیورند را به‌عنوان مرز بین‌المللی به رسمیت نشناخته است. ارتش پاکستان نفوذ هند در افغانستان را نوعی محاصره‌شدن تلقی می‌کند و با هدف جلوگیری از نفوذ هند در افغانستان، به‌دنبال عملی‌کردن و گسترش عمق استراتژیک خود در افغانستان بوده است. پاکستان از اهداف بلندمدت هند، و طرح سلطه‌جویانه این کشور در منطقه جنوب آسیا، از جمله حمایت هند از طریق افغانستان از بلوچ‌هایی که خواهان استقلال از پاکستان هستند، هراس دارد. چنانچه کریستین فییر، در کتاب «جنگ تا آخرین نفس» به نقل از دگروال م. خان، مسئول دیپارتمنت روابط بین‌المللی در دانشگاه دفاع ملی پاکستان، می‌نویسد: «در سطح منطقه‌ای، تسلط یک دولت –هند- بر کشورهای همسایه دلیل اصلی ناامنی و بی‌ثباتی در جنوب آسیا بوده است. دقیقا، تلاش برای تسلط منطقه‌ای منجر به وضعیت خطرناک می‌شود.» (فییر، 191)

هند برای این‌که منافع خودش را در افغانستان تأمین کند و نگذارد پاکستان از خاک افغانستان به‌عنوان عقبه سیاسی استفاده کند و یا عمق استراتژیک خود را دنبال کند، حاضر است هزینه‌ی سنگین کند. همان‌طوری که در سال 2001م، آماده شد تا برای کمرنگ‌کردن نقش پاکستان در افغانستان، پایگاه نظامی در اختیار نیروهای امریکایی قرار بدهد. چنانچه پس از حملات یازدهم سپتامبر، حمله نظامی امریکا با حمایت نیروهای ائتلاف بین‌المللی به افغانستان، با استقبال هند همراه شد. در آن زمان دولت هند اعلام کرد که در صورت نیاز آماده ارائه مساعدت نظامی و واگذاری پایگاه به نیروهای امریکایی، جهت حمله به طالبان و تروریست‌های مستقر در افغانستان می‌باشد. این درست برخلاف سیاست پنجاه سال گذشته هند بود که به هیچ قدرت خارجی اجازه استفاده نظامی را از خاک خود نمی‌داد. این نمونه‌ی از هزینه‌ای بود که هند برای افغانستان حاضر بود انجام دهد.

هند منافع فراوانی در افغانستان دارد. به‌طور نمونه، تهدید نفوذ پاکستان به‌عنوان یک رقیب در جنوب آسیا و افغانستان، مهار افراط‌گرایی و تروریسم که حامی اصلی آن در منطقه پاکستان بوده است و بیشترین نیروی تروریستی بر علیه امنیت ملی هند استفاده می‌شود، کارکرد ارتباطی افغانستان در دست‌یابی به آسیای میانه و فرصت‌های اقتصادی که افغانستان برای هند فراهم می‌کند، گسترش نفوذ منطقه‌ای و تقویت سیستم امنیتی هندمحور در منطقه جنوب آسیا با وارد کردن افغانستان در این مجموعه امنیتی-منطقه‌ای. اما از همه مهم‌تر در این مرحله‌ی حساس که مذاکرات صلح در دوحه جریان دارد و هر آن امکان بازگشت طالبان به قدرت مطرح است، هند بیشتر از هر وقت دیگر از این جهت نگران است و به هیچ صورت نمی‌خواهد، پاکستان دوباره از طریق طالبان در افغانستان مسلط شوند. بنابراین، سفر عبدالله به هند از جوانب مختلف، دارای اهمیت است؛ اما واقعیت‌ها حکایت دیگر دارد.

نقش هند در پروسه صلح افغانستان

با درنظرداشت پیشینه‌ی منازعات سرزمینی هند با پاکستان و افغانستان با پاکستان، هند در پروسه صلح افغانستان که اکنون در جریان است، نقش کلیدی دارد. در شرایطی که امریکایی‌ها به‌عنوان حامی استراتژیک حکومت افغانستان با گروه طالبان توافق‌نامه صلح امضا کرده و از سوی دیگر بر حکومت افغانستان فشار وارد می‌کنند تا حکومت افغانستان برخلاف اراده و سازوکارهای حقوقی، زندانیان طالبان را آزاد کرده و در مذاکرات صلح بین‌الافغانی بر مبنای توافق‌نامه آن‌ها پیش برود، و همین‌طور پاکستانی‌ها نیز از این طرح طالبان و امریکایی‌ها راضی است و حمایت می‌کند، در این میان تنها کشوری که به حمایت از حکومت افغانستان و به‌خصوص سیاست‌‌های رییس‌جمهور غنی حاضر است ریسک کند و روندی را که مثلث طالبان، امریکا و پاکستان برنامه‌ریزی کرده است، به چالش بکشاند، هند است.

چنانچه حمدالله محب، مشاور امنیت ملی رییس‌جمهور غنی گفته بود که برای هر سناریوی احتمالی، برنامه دارند: این‌که امریکایی‌ها نظر به توافق‌نامه‌ی صلح با طالبان تا پایان اپریل 2021 م، تمامی نیروهای‌شان را از خاک افغانساتن بیرون کنند یا نکنند، این‌که حمایت امریکا و متحدان غربی آن از دولت افغانستان ادامه یابد یا نیابد؛ حکومت افغانستان آمادگی جنگ با طالبان را دارد و پیروزی طالبان از راه نظامی را ناممکن می‌داند. اما برخلاف ادعاهای آقای محب، اگر حکومت افغانستان، حامیان منطقه‌ای بدیل در حمایت از نیروهای امنیتی‌اش نیابد، واضح است که توان مقاومت را نخواهد داشت. بنابراین، حکومت افغانستان و به‌خصوص شخص رییس‌جمهور غنی به هند به مثابه‌ی حامی بدیل می‌بیند. اما هند سیاست خارجی خودش را در قبال افغانستان همواره برخلاف پاکستان تعریف کرده است. چنانچه برنامه‌ی مثلث طالبان، پاکستان و امریکا این است که مذاکرات صلح بین‌الافغانی بر مبنای توافق‌نامه صلح طالبان با امریکایی‌ها یا در واقع در ادامه‌ی آن توافق‌نامه به پیش برود که در آن‌صورت رییس‌جمهور غنی و تیمش بایستی دست از جمهوریت بردارند و آمادگی دولت موقت، تغییر نظام سیاسی و تغییر قانون اساسی را داشته باشد. اما هند برعکس در این پروسه صلح از برقراری جمهوریت و نظام سیاسی فعلی حمایت می‌کند. بنابراین، هدف اصلی سفر عبدالله به هند را می‌توان در همین راستا ارزیابی کرد. چرا که عبدالله نیز در سطح کلان، حامی برقراری نظام فعلی و مخالف بازگشت طالبان به قدرت است، با این تفاوت که نظام فعلی هیچ وقت این فرصت را به او نداد که در سطح فرد اول حکومت ایفای نقش کند.

عباس عارفی

سپیدار اعلام کرد داکتر عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی و هیأت همراهش وارد دهلی‌نو شدند.

براساس اعلامیه‌ سپیدار، رییس شورای عالی مصالحه‌‌ی ملی جمهوری اسلامی افغانستان و هیأت همراه شان در میدان هوایی بین‌المللی اندراگاندی از سوی رییس تشریفات وزارت امور خارجه جمهوری هند، شارژدافر سفارت و دیپلماتان افغانستان در هند استقبال گردیدند.

رییس شورای عالی مصالحهٔ ملی در جریان سفر خود به جمهوری هند با رهبران ارشد این کشور در بارهٔ تلاش‌های صلح در افغانستان، مذاکرات دوحه، اجماع منطقه‌ای و حمایت از تلاش‌های صلح و روابط دوجانبه میان دو کشور ملاقات و صحبت می‌کند.

آقای عبدالله صبح امروز (سه‌‌‌شنبه، ۱۵ میزان) در رس یک هیات بلند رتبه حکومتی برای جلب حمایت از تلاش‌های صلح، به دعوت رسمی حکومت هند به آن کشور سفر کرد.

عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه ملی در راستای به وجود آوردن اجماع منطقه‌ای پس از سفر به پاکستان این بار راهی هند شد تا حمایت این کشور را نیز از روند صلح افغانستان جلب کند.

صفحه رسمی شورای عالی مصالحه ملی روز سه شنبه در اطلاعیه‌ای نوشت عبدالله عبدالله در جریان این سفر با نخست‌وزیر، وزیر امور خارجه، مشاور امنیت ملی و شماری دیگر از مقام‌های بلندپایه هندی دیدار و در یکی از نهادهای پژوهشی آن کشور نیز سخنرانی می‌کند.

در این اطلاعیه آمده است رییس شورای عالی مصالحه ملی در دیدار با رهبران هند در باره‌ روند صلح افغانستان، مذاکرات دوحه، فرصت‌ها، چالش‌ها و ضرورت اجماع و حمایت منطقه‌ای از تلاش‌های صلح بحث و گفت‌وگو می‌کند.

عبدالله پیش از سفر به دهلی‌نو گفته بود هند از متحدان استراتژیک افغانستان است و دولت و مردم افغانستان را در دوره‌های مختلف کمک کرده است.

عبدالله تأکید کرد افغانستان به روابط دیرینه و تاریخی خود با هند اهمیت زیاد قایل است و نقش این کشور را در برقراری صلح و ثبات در افغانستان و منطقه مهم می‌داند.

کابل تلاش می کند که موازنه روابط خود با دهلی نو و اسلام آباد را به نحوی حفظ کند و به همین دلیل هر مقام بلند پایه افغانستان پس از سفر به پاکستان به هند نیز سفر کرده است.

این در حالی است که عبدالله چند روز پیش در یک سفر سه روزه به پاکستان رفت و با مقامات بلندپایه آن کشور نیز دیدارهای جداگانه داشت و در مرکز مطالعات استراتژیک آن کشور نیز سخنرانی کرد.

دولت پاکستان که از عبدالله عبدالله برای سفر به این کشور دعوت و به گونه بی‌سابقه ای استقبال کرد و این استقبال در افغانستان با تحلیل‌ها و پیش‌بینی‌هایی همراه شد.

شماری از آگاهان گفتند که پاکستان با این استقبال نشان داد که سیاست آن کشور در قبال افغانستان تغیر کرده و می خواهد با افغانستان روابط نزدیک و دوستانه برقرار کند.

وزیر امورخارجه پاکستان هم به عبدالله گفت که این کشور می خواهد با افغانستان روابط دوستانه داشته باشد و هرگز نمی خواهد بعنوان ارباب با این کشور برخورد کند.

رییس شورای عالی مصالحه ملی نیز آن سفر را با دستاوردهای مهم خواند و گفت پاکستان از روند صلح افغانستان و تأمین ثبات در این کشور حمایت می کند.

اما برخی دیگر از آگاهان می گوید سیاست پاکستان در قبال افغانستان هرگز تغیر پذیر نیست و استقبال از رییس شورای عالی مصالحه ملی یک تاکتیک و بازی جدید خواهد بود.

در این حال روز گذشته رییس جمهوری غنی نیز به قطر سفر کرد تا در آن کشور با مقامات قطری و نماینده ویژه آمریکا در امور صلح افغانستان دیدار و گفت‌وگو کند.

هرچند رسانه‌های افغانستان گمانه زنی کرده بودند که امکان دارد اشرف غنی در این سفر با هیأت طالبان نیز دیدار کند اما سخنگوی کاخ ریاست جمهوری و گروه طالبان هر دو این امکان را رد کردند.

صدیق صدیقی به رسانه‌ها گفته است سفر رییس جمهوری غنی به قطر هیچ ارتباطی به صلح ندارد اما کارشناسان باور دارند که قطر می خواهد اعتماد کابل را در راستای بی طرفی این کشور جلب کند.

«سیدجواد حسینی» دبیرکل حزب کار و توسعه افغانستان و استاد دانشگاه بر این باور است که حضور طالبان در قطر و اینکه قطر در گذشته نیز از طالبان حمایت کرده است، نگرانی‌هایی را در دولت افغانستان به وجود آورده بود.

در این سفر مقامات قطری به رییس جمهوری اطمینان می دهند که در قبال روند صلح افغانستان بی طرفی خود را حفظ می کنند و همچنین دولت کابل را به رسمیت می شناسند.

به نظر می رسد در شرایطی که گفت‌وگوهای صلح افغانستان در دوحه متوقف شده و آمریکا نیز تلاش دارد با ورود به آن بن بست را بشکند، سفر عبدالله به هند و منطقه مهم باشد.

«رحمت الله نبیل» رییس سابق اداره امنیت ملی افغانستان هم گفته است اشرف غنی در سفر به قطر پیام‌های مهمی از ارتش و دولت آمریکا در قبال صلح افغانستان دریافت خواهد کرد و به نظر می رسد که نقش کابل در روند صلح نه تنها تعیین کننده نیست بلکه نمایشی است.

به باور نبیل در باره صلح افغانستان همه چیز از پیش تعیین شده است. دولت افغانستان تنها در یک نمایش روند تأمین صلح را نقش بازی می کند و در این سفر مقامات قطری پیام هایی را به غنی خواهد گفت.

به گفته نبیل، اگر اشرف غنی پیام‌های آمریکا توسط دولت قطر را که این بار به وی ابلاغ می شود، نپذیرد خشونت ها افزایش خواهد یافت و به باور این سیاستمدار افغان در روند صلح افغانستان نه دولت و هیأت‌های مذاکره کننده دو طرف بلکه تقویم انتخاباتی آمریکا نقش اصلی را دارد، زیرا کشورهای منطقه و همسایگان افغانستان نسبت به حضور و برخورد آمریکا در روند صلح افغانستان با شک و تردید می نگرند و باور دارند همانگونه که آمریکا در حمله به افغانستان و حملات شبانه و کشتار مردم بی‌گناه دچار اشتباه شده بود در مداخله در امور صلح کشور نیز اشتباه می کند.

نبیل معتقد است که به این دلیل کشورهای منطقه خواستار گفت‌وگوی صلح کامل بین افغانستان بدون هیچ گونه مداخله خارجی هستند.

هند نیز در روند مذاکرات بین افغانستانی نسبت به تأمین منافع خود در آینده افغانستان نگران است، زیرا باور دارد که طالبان از طرف پاکستان حمایت می شود و این گروه مصمم است که می تواند در آینده برای منافع پاکستان در افغانستان نقش هند را تضعیف کند.

به همین دلیل در سفرهای گذشته خلیل‌زاد به دهلی نو از آن کشور خواسته بود که به صورت مستقیم در باره صلح با گروه طالبان گفت‌وگو کند که این کار تاکنون انجام نشده است.

گفته می شود عبدالله عبدالله برای حمایت از روند صلح پس از سفر به هند به دیگر کشورهای همسایه افغانستان از جمله به جمهور اسلامی ایران نیز سفر خواهد کرد.

اکثریت قابل توجه در محافل سیاسی هند این پرسش را مطرح می‌کنند که دهلی‌نو از فعالیت‌های بازسازی‌اش در افغانستان چه به دست آروده است. هند، حسن‌نیت و اشتیاق تمام مردم این کشور را کمایی کرد. قبل از حکمرانی طالبان در افغانستان، هند حضور مبهم در اذهان مردم افغانستان داشت. مردم فکر می‌کردند این کشور از آن‌ها روی گردان شده است. آن‌ها اکنون می‌دانند که هند می‌خواهد مردم افغانستان روی پای خود بایستند و خود تصمیم‌گیرنده باشند. آن‌ها می‌دانند که هند برای یک افغانستان با حاکمیت، متحد و صلح‌آمیز کار می‌کند. آن‌ها به مشترکات اهداف هند و افغانستان اعتقاد دارند و هند موفقیت‌های افغانستان را جشن خواهد گرفت.

تلاش‌های هند برای بازسازی افغانستان از پشتیبانی مالی یا احداث پارلمان، سدی بالای رودخانۀ هریرود، خطوط انتقال و نیروگاه برق و پروژه‌های توسعه‌‌ای کوچک در حوزه‌های معارف و بهداشت فراتر می‌رود. هند به ایجاد موسسات، توسعه منابع بشری، آموزش مقامات دولتی و آماده نمودن نسل جدیدی از افراد تحصیل‌کرده و ماهر برای این کشور کمک کرده است.
طالبان به دلیل مدیریت نادرست امریکا، ظرفیت افغانستان و پشتیبانی ارتش پاکستان در بخش‌هایی از افغانستان قدرت گرفت، نه به خاطر اینکه آن‌ها «هوشیار» و «سرسخت» هستند، آن‌چه دونالد ترامپ به آن باورمند است. اسدالله خالد، سرپرست وزارت دفاع افغانستان زمانی که والی قندهار بود، گفت: «این نیست که طالبان قوی هستند، ما ضعیف هستیم». وجهه طالبان با دستاوردهای آن‌ها در میدان تناسب ندارد.
بسیاری در پاکستان چنین تبلیغ می‌کنند که هند گفت‌وگوهای دوحه را تخریب می‌کند؛ زیرا دهلی‌نو دوست ندارد افغانستان و پاکستان روابط خوبی داشته باشند. به هیچ وجه. بر خلاف پاکستان که نگران روابط خوب و هماهنگ هند و افغانستان است، هند کاملاً به دوستی بین پاکستان و افغانستان راضی است. به هر حال، همان فامیل‌ها، دسته‌ها و قبایل در دو طرف مرزهای طولانی و نفوذ‌پذیر شان قرار دارند. با توجه به این امر، هند راضی خواهد بود، به شرط اینکه صرف نظر از روابط اسلام‌آباد و کابل، مردم و دولت افغانستان در تصمیم‌گیری در مورد نوع روابط شان با سایر کشورهای همسایه، از جمله هند، آزاد باشند.
آیا هند دلیلی برای نگرانی در مورد توافق صلح انجام شده بین ایالات متحده و طالبان و توافق صلح آینده بین طالبان و حکومت افغانستان دارد؟ نخیر، اگر تمام مردم افغانستان موافق باشند که صلح منافع آن‌ها را تأمین می‌کند. نخیر، اگر آن‌ها بتوانند دستاوردهای پسا-۲۰۰۱ را حفظ کنند. تمام طرف‌ها، از جمله طالبان، باید اطمینان داشته باشند که اگر آن‌ها مستقلانه عمل کنند، پشتیبانی هند را با خود دارند.
بنابر این، هند با حضور وزیر امور خارجه در مراسم افتتاحیۀ مذاکرات میان‌افغانی به تاریخ ۱۲ سپتمبر در دوحه، آماده پشتیبانی از افغانستان است. منظور این نیست که هند اکنون علاقه‌مند طالبان شده، بلکه هدف این است که اگر دولت افغانستان تعاملی با طالبان نداشته باشد، دهلی‌نو نیز هیچ ملاحظه‌ای ندارد. با حضور در دوحه، هند به ابهام در پالیسی خود نقطه پایان گذاشت. هند تمایل دارد با هر جناحی که متعهد به صلح و ثبات در افغانستان باشد، مشارکت کند. دعوت هند به مراسم دوحه تصدیق این امر بود که این کشور منافع حیاتی در افغانستان دارد. در حالی که محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران، به دلیل حضور مایک پمپئو وزیر خارجه امریکا، در مراسم دوحه اشتراک نکرد، اما باید راهی پیدا شود تا ایران نیز شامل روند صلح افغانستان باشد؛ از آن‌جا که با تیرگی روابط بین ایران و ایالات متحده، روند صلح متأثر خواهد شد.
عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحۀ ملی افغانستان به روز سه‌شنبه برای رایزنی با رهبران هند، به این کشور سفر خواهد کرد تا بر پشتیبانی این کشور از روند صلح تأکید گردد. (داکتر عبدالله در رأس هیئتی صبح امروز سه‌شنبه(۱۵ میزان) به هند رفت).

هند با توصیه به رهبران قومیت‌های مختلف جهت همکاری در انسجام با دیگران برای صلح و ملت‌سازی، از تلاش‌ها برای برقراری صلح فراگیر در افغانستان حمایت کرده است. هند طرف‌دار ادغام سیاسی و اجتماعی آن‌هایی است که از وابستگی ایدئولوژیکی و فزیکی با گروه‌ها و شبکه‌های تروریستی دست بکشند، خشونت را کنار گذاشته و از کثرت‌گرایی و دموکراسی استقبال کنند. هند مخالف اسکان سیاسی افراد، گروه‌ها یا نهادهای اسلامی است که با القاعده، داعش و وابسته‌های آن‌ها مرتبط هستند، زیرا این امر دموکراسی نوپای افغانستان را از بین خواهد برد، حقوق بشر را تضعیف و نهادهای نوظهور را نابود خواهد کرد. افغانستان فروپاشیده به دست شبکه‌های تروریستی برای هند، منطقه و جهان یک فاجعه خواهد بود. بازگشت افغانستان به وضعیت گذشته نیز می‌تواند منجر به از هم گسیختگی نظام دولتی در پاکستان شود – که بسیار نگران کننده است.
برای صلح در افغانستان، باید آتش‌بس صورت گیرد. «کاهش خشونت» که به عنوان اقدام موقت تبلیغ می‌شود، کافی نخواهد بود، زیرا طالبان به تلاش‌های خود برای ترورها و بمب‌گذاری‌های هدفمند ادامه می‌دهد. آتش‌بس باید با متوقف شدن پناه‌گاه‌‌ها، تمویل و پشتیبانی از شبکه حقانی، بازوی نظامی طالبان که با ارتش پاکستان و دیگر گروه‌های تروریستی بسیار نزدیک است، همراه باشد.

هندوستان تایمز

مترجم: سید طاهر مجاب

عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحۀ ملی افغانستان قرار است در تاریخ ۶ اکتوبر سال جاری میلادی برای دیدار با مقامات بلندپایه هندی به دهلی‌نو سفر کند.
آقای عبدالله در این سفر با مقامات بلندپایه هند در مورد روند صلح و مذاکرات میان‌افغانی بحث و تبادل نظر خواهد کرد.
هند همواره از روند صلح به رهبری و مالکیت مردم افغانستان حمایت کرده است.
این نخستین سفر داکتر عبدالله به عنوان رییس شورای عالی مصالحه ملی کشور به هند خواهد بود.
گفتنی است آقای عبدالله چندی قبل به پاکستان سفر نمود و با مقامات آن کشور در مورد روند صلح افغانستان گفت‌وگو کرد.

 اکبر حسین درانی سکرتر اطلاعات و نشریات پاکستان روز گذشته گفت این کشور بر خلاف تلاش‌های هند، نقش سازنده‌ای در روند صلح بازی می‌کند.
درانی می‌گوید: «جهان نقش پاکستان را در روند صلح به رسمیت شناخته است در حالی که هند همواره تلاش کرده تا روند صلح در افغانستان را سبوتاژ و تخریب کند».
وی افزود با وجود نقشه‌ها و توطئه‌های شیطانی دهلی‌نو، پاکستان موفق شده است روند صلح را در این کشور جنگ‌زده پیش ببرد.
درانی تأکید کرد: «هند تلاش دارد با تمویل مستقیم تروریزم، صلح در منطقه و حتی در پاکستان را از بین ببرد».
این مقام دولت پاکستان در ادامه گفت دستگیری «کولبوشان جداو» افسر نیروی دریایی هند و اعتراف وی به دست داشتن در فعالیت‌های تروریستی در پاکستان، برنامه سیاست خارجی هند در مورد بی‌ثباتی منطقه را آشکار کرد.
این اظهارات را مقامات پاکستانی در حالی مطرح می‌کند که روند مذاکرات میان‌افغانی در دوحه جریان دارد.

مایک پمپیو، وزیر خارجه امریکا گفت گفتگوهای بین‌الافغانی یک پروسه دشوار و پیچیده خواهد بود.

پمپیو این اظهارات را روز گذشته (سه‌شنبه، ۲۵ سنبله) در یک نشست در امریکا بیان داشت و افزود افغان‎ها پس از ۲۰ سال سر میز مذاکره کنار هم نشسته‌اند، بنا براین گفتگوها میان آنان دشوار و پیچیده خواهد بود.

وزیر خارجه امریکا در حالی گفتگوهای بین‌الافغانی را پیچیده و دشوار عنوان کرده است که اولین دور گفتگوهای بین‌الافغانی (روز شنبه، ۲۲ سنبله) در دوحه پایتخت قطر افتتاح شد و به دنبال آن اولین نشست عمومی هیات های مذاکراتی عصر روز گذشته برگزار شد.

هیات‌های مذاکره کننده حکومت و طالبان در این نشست تصمیم گرفتند که گروه تماس ۱۰ نفره به جلسات خود در مورد اصول رفتار، جدول زمان بندی و تکمیل آجندا ادامه دهد.

همزمان با این زلمی خلیل‌زاد، نماینده خاص وزارت خارجه امریکا برای صلح افغانستان پس از افتتاح مذاکرات میان حکومت افغانستان و طالبان در دوحه به کشور های پاکستان و هند سفر کرده است.

گفته می شود که هدف از سفر خلیل‌زاد به این کشور ها اعمال فشار بالای گروه طالبان است تا گفتگوها را در قطر ادامه دهد و نشست میان این گروه و هیات مذاکره کننده حکومت بدون نتیجه ختم نشود.

زلمی خلیل‌زاد، نماینده‌ی ویژه‌ی وزارت خارجه‌ی امریکا برای صلح افغانستان در جریان سفرش به هند، با سابرامانیام جایشانکار وزیر خارجه، اجیت دووال مشاور امنیت ملی و دیگر مقام‌های هندی دیدار کرد.

وزارت خارجه‌ی هند روز (سه‌شنبه، ۲۵ سنبله) در اعلامیه‌ای گفت در این دیدار درباره‌ی مذاکرات صلح افغانستان که اخیرا در دوحه،‌ پایتخت قطر گشایش یافته است،‌ صحبت شده است.

به نقل از اعلامیه، طرفین ضمن ارائه‌ی دیدگاه‌های‌شان، همچنان گفته‌اند روند صلح باید تا زمان توافق در مورد نقشه راه سیاسی و آتش‌بس جامع و دایمی در افغانستان، ادامه یابد.

در این دیدار همچنان گفته شد طرف‌های افغان باید مطمئن شوند که از خاک افغانستان توسط هیچ گروه تروریستی علیه هیچ کشوری استفاده نمی‌شود.

زلمی خلیل‌زاد افزود حمایت منطقه‌ای و بین‌المللی برای موفقیت مذاکرات صلح افغانستان و تطبیق هرگونه توافق احتمالی بسیار مهم است. در اعلامیه آمده است هند و ایالات متحده‌ی امریکا در حمایت از این هدف همکاری خواهند کرد.

در اعلامیه‌ی وزارت خارجه‌ی هند آمده است ایالات متحده و هند درباره‌ی اهمیت کمک‌های درازمدت، تجارت و سرمایه‌گذاری برای تحکیم توافق‌نامه‌ی صلح به نفع مردم افغانستان، منطقه و فرامنطقه دیدگاه مشابه دارند.

خلیل‌زاد روز گذشته در سفری به پاکستان نیز با مقام‌های ارشد نظامی و ملکی آن کشور از جمله جنرال قمر جاوید بجوا، رییس ستاد ارتش پاکستان دیدار کرده بود.

دو طرف در این دیدار درباره‌ی روند صلح افغانستان،‌ امنیت منطقه و… گفت‌وگو و خلیل‌زاد از نقش پاکستان در تسهیل مذاکرات صلح افغانستان قدردانی کرده بود.

این در حالی است که مذاکرات صلح افغانستان روز شنبه هفته‌ی جاری رسما در دوحه گشایش یافت. تا کنون هیأت‌های مذاکره‌کننده‌ی دولت افغانستان و گروه طالبان دو نشست عمومی برگزار کرده‌اند.

در نشست نخست روی اصول رفتاری در جریان مذاکرات توافق شده است. در نشست دوم نیز که امروز برگزار شد، در مورد نهایی‌سازی طرزالعمل و تقسیم اوقات گروه تماس صحبت شده تا پس از آن روی آجندا بحث شود.

نخستین دور مذاکرات «تاریخی» بین‌الافغانی 12 سپتمبر در دوحه پایتخت قطر با حضور وزرای خارجۀ امریکا و قطر برگزار شد. این کنفرانس پس از ماه‌ها تأخیر و بن‌بست در سطح کلانی تدویر یافت.

به دلیل حضور گسترده دیپلومات‌های ارشد و سخنرانی وزرای خارجۀ کشورهای مؤثر در قضایای افغانستان، دبیرکل سازمان ملل و دبیرکل ناتو، بسیاری‌ها این نشست را بزرگترین کنفرانس در دو دهۀ اخیر افغانستان خوانده‌اند. ایالات متحده امریکا تلاش دارد که این مذاکرات به هر طریق ممکن به نتیجۀ ملموس برسد. اما از رفتار دو طرف منازعه پیداست که این مذاکرات ماه‌ها به طول خواهد انجامید. امریکا با الهام از کنفرانس بن تلاش داردکه مذاکرات در دور اول پیشرفت قابل ملاحظه داشته باشد و در یک دورۀ دیگر به نتیجۀ قطعی برسد. استدلال امریکا این است که کنفرانس بن در 12 روز به نتیجه رسید، حداکثر مذاکرات بین‌الافغانی باید طی یکی دوماه نهایی شود.

برخلاف انتظار به نظر می‌رسد که اجماع دربارۀ مذاکرات بین‌الافغانی از میان رفته است. چنانچه غیبت برخی کشورهای اثرگذار منطقه در نشست بین‌الافغانی نگرانی‌هایی را به همراه داشته است. امارات متحده عربی و عربستان سعودی هیچ نماینده‌یی به مذاکرات تاریخی طالبان و حکومت افغانستان نفرستاده بودند. روابط امارات و عربستان با قطر که میزبان مذاکرات است، از سال‌ها بدین‌سو قطع است. این دو کشور گفته‌اند که از مذاکرات به میزبانی دوحه حمایت نخواهند کرد. آنان با قاطعیت با میزبانی قطر از مذاکرات صلح افغانستان مخالفت کرده‌اند. این دو کشور پیشینۀ روابط نزدیک با طالبان دارند. اما به دلیل میزبانی و نزدیکی قطر به طالبان در ده سال پسین، روابط امارات و عربستان با طالبان دگرگون شده است. هردو کشور سخت از دولت افغانستان در برابر طالبان پشتیبانی می‌کنند. ریاض و امارات از حامیان اصلی رییس‌جمهور غنی در انتخابات جنجال‌برانگیز اخیر ریاست‌جمهوری بوده‌اند.

دو غایب بزرگ مذاکرات دوحه، همسایۀ غربی و شمالی افغانستان(ایران و تاجیسکتان) بود. ایران از کشورهای اثرگذار در جنگ و صلح افغانستان است. اما این کشور در مذاکرات دوحه هیچ نماینده‎یی نفرستاده بود. تهران صرف به صدور یک اعلامیه‌ اکتفا کرد. ایران با آنکه پیوسته تأکید می‌کند که از روند صلح افغانستان حمایت می‌کند، اما ناظران معتقد هستند که تهران مذاکرات جاری را «پروسۀ امریکایی» می‌داند که به طالبانی‌شدن افغانستان منجر می‌شود. تهران از این مذاکرات حمایت نمی‌کند. مواضع تهران با کابل بسیار نزدیک شده است. برخی منابع از معاملات پشت‌پردۀ دو کشور در ماه‌های اخیر خبر داده‌اند. تهران در ماه‌های اخیر پیوسته به حمایت از جمهوریت، قانون اساسی و دست‌آوردها و ارزش‌های دو دهۀ اخیر سخن می‌زند.

تاجیکستان همسایۀ شمالی افغانستان نیز در مذاکرات نماینده‌یی نفرستاده بود. سیاست خارجی تاجیکستان در قبال تحولات افغانستان بسیار متأثر از مسکو است. پیش‌بینی می‌شود که دوشنبه زیر تأثیر مسکو به چنین تصمیمی مبادرت ورزیده باشد. تاجیسکستان از برگشت طالبان به قدرت هراسان است. دوشنبه به جریان‌های ضد طالبانی سابق(جبهه متحد) نزدیک است.

غیبت لاوروف وزیر خارجۀ روسیه از خلاهای اصلی شروع مذاکرات بین‌الافغانی بود. نشست در سطح وزرای خارجۀ کشورهای منطقه و جهان برگزار شده بود که از طریق ویدیو کنفرانس به سخنرانی پرداختند. اما غایب بزرگ وزیر خارجۀ روسیه بود. البته ضمیر کابلوف نماینده روسیه در نشست شرکت کرده بود؛ اما دیدار رسمی با نمایندگان افغانستان نداشت. اما نماینده ویژۀ روسیه با ملا برادر رییس دفتر سیاسی طالبان در قطر دیدار کرد. روسیه با توجه به نفوذ گسترده روی جریان‌های داخلی افغانستان و طالبان، نقش اثرگذار در روند صلح افغانستان دارد. اما سکوت مسکو در قبال این دور مذاکرات نگرانی‌ نماینده امریکا و دیگر طرف‌ها را به دنبال داشته است. پیشتر وزیر خارجۀ روسیه با نگرانی گفت که برخی جریان‌های سیاسی افغانستان از جریان مذاکرات صلح حذف شده‌اند. مشخص نبود که هدف وزیر خارجۀ روسیه کدام جریان سیاسی است. روسیه پیش از این با حوزۀ مقاومت برضد طالبان رابطۀ نزدیک و تاریخی داشته است. اما از چند سال بدین‌سو روسیه روابط خوبی با طالبان ایجاد نموده.

هند بیشتر از هر کشوری از روند صلح افغانستان ناراضی و نگران است. وزیر خارجۀ هند در نشست بین‌الافغانی سخنرانی کرد. وی گفت که نگران است که منافع هند در روند صلح زیرپا شود. دهلی جدید باور دارد که روند کنونی به پاکستانیزه‌شدن افغانستان منجر می‌شود و منافع هند را در افغانستان آسیب می‌زند. دهلی جدید تماس‌هایی را با طالبان برقرار کرده است، اما این تماس‌ها سبب نشده که نگاه دهلی به طالبان عوض شود. هند، طالبان را ملیشه‌های پاکستانی می‌داند که از اسلام‌آباد دستور می‌گیرد و آجندای ضد هندی دارد.

روسیه، ایران، عربستان، امارات متحده عربی و برخی کشورهای آسیای مرکزی نقش اثرگذار در روند صلح افغانستان دارند. بدون این کشورها، روند صلح افغانستان معیوب است. هر یک از این کشورها در منازعۀ چهار دهۀ اخیر افغانستان دخیل بوده‌اند. اکثر این کشورها در پی افغانستان عاری از تروریزم و صلح‌آمیز هستند. اما برخی از آنها به ویژه روسیه و ایران به نیت امریکا در پروسۀ صلح افغانستان شک دارند. آنها فکر می‌کنند که امریکا در پی بازی تازه‌یی است که هدف اصلی آن همین کشورها می‌باشند.

غیبت این بازیگران در مذاکرات صلح، اجماع جهانی، منطقه‌یی و حتا داخلی را از میان برداشته و پروسۀ صلح را به چالش می‌کشد. ایالات متحده امریکا و سایر بازیگران جهانی باید منافع و نگرانی‌های کشورهای منطقه و همسایه را درک کرده و آن را جدی بگیرند. روند صلح افغانستان نمی‌تواند بدون حمایت این کشورها موفق گردد. این کشورها هم روی طالبان، هم روی جریان‌های سیاسی افغانستان و هم روی دولت کابل اثرگذار هستند.

افغانستان رو

نمایندگان پاکستان و هند دو رقیب منطقه ای خواستار صلح و ثبات دایمی در افغانستان شدند.

شاه محمود قریشی وزیرخارجۀ پاکستان از راه دور در مذاکرات مقدماتی صلح بین افغان‌ها امروز در قطر اشتراک کرد و گفت، کشورش خواهان افغانستان با ثبات، متحد و صلح‌آمیز است.

او گفت، برقراری صلح سرتاسری سبب می شود تا همۀ مهاجرین افغان، که از چندین دهه به این‌سو در پاکستان به سر می‌برند، به افغانستان برگردند.

سپرومنیم جی شنکر وزیر خارجۀ هند هم خواستار برقراری صلح در افغانستان شد و گفت سرمایه‌گذاری هند در افغانستان نشان می‌دهد که کشورش خواهان افغانستان مرفه و مترقی است.

براساس اجندای نشر شده از مراسم مقدماتی گفت‌وگوها، از جمع همسایه‌های افغانستان، ایران و تاجیکستان در این مراسم شرکت نکرده اند.

تا هنوز دلیل عدم حضور این دو کشور روشن نشده است.

شاه محمود قریشی وزیر امور خارجه پاکستان روز گذشته پیش از سفر به مسکو گفت سازمان‌ همکاری‌های شانگهای می‌تواند نقش کلیدی در رسیدگی به قاچاق مواد مخدر و صلح در افغانستان داشته باشد.
آقای قریشی همچنان گفت امکان ایجاد روابط طولانی‌مدت با روسیه از جمله در زمینه همکاری متقابل در بخش انرژی به وجود آمده است.
وی با اشاره به روابط اسلام‌‌آباد و دهلی‌نو تأکید کرد هند برای پیگیری استراتژی صلح گسترده در منطقه و فراتر از آن، باید بالاتر از ایدئولوژی هندوتوا(شکل غالب ملی‌گرایی هندو) بیندیشد.
گفتنی است وزیر خارجه پاکستان روز گذشته برای شرکت در نشست وزرای خارجه سازمان‌ همکاری‌های شانگهای عازم مسکو شد.