برچسب: همسایگان افغانستان

مجله «صدای خراسان» زیر مجموعه موسسه رسانه ای حامی گروه داعش موسوم به «العظیم» در گزارش تازه خود، همسایگان افغانستان به شمول ایران، چین و روسیه را تهدید به حمله کرد.

در گزارش این مجله که روز جمعه 16 ثور منتشر شده، آمده است که حمله چندی پیش این گروه به خاک ازبکستان بخشی از تلاش های این گروه برای حمله به کشورهای آسیای میانه می باشد.

گرچه در آن زمان مقام های امنیتی ازبکستان این ادعا که از آنسوی مرز افغانستان به سوی این کشور راکت شلیک شده را تکذیب کردند.

این مجله در عین حال نوشته است که گروه داعش محدود به مرز و یا دولت خاصی نیست و «همانطور که جهان شاهد است زمانی که داعش مرزهای بین عراق و شام را شکست، اهداف ما در هر کجا که باشیم یکسان است.»

گزارش به نقل از گروه داعش با بیان این که «طالبان ملی گرا متوجه نیستند که زمین متعلق به خداست»، علاوه کرده است هم اکنون جنگجویان این گروه چشم به کشورهای ایران، چین، ازبکستان و دیگر کشورها دوخته اند.

قابل ذکر است که گروه داعش اخیرا حملات متعددی را سطح کشور راه اندازی کرد؛ با این وجود، مقام های طالبان می گویند که داعش حضور فیزیکی و علنی در افغانستان ندارد و تهدیدی محسوب نمی شود.

جنرال مارک الکساندر میلی رئیس ستاد مشترک ارتش امریکا هفته گذشته در جریان یک نشست در سنا گفت که گروه داعش به همراه دیگر گروه ها در حال بازسازی خود در افغانستان است.

شاه‌محمود قریشی؛ وزیر خارجه پاکستان در نشست کشورهای همسایه افغانستان در تهران اعلام کرد پاکستان دریافته‌است طالبان خواستار تعامل با جامعه جهانی است و به توقعات کشورهای جهان توجه دارد.

او افزود کشورش تلاش می‌کند تعامل سودمندی میان طالبان و جامعه بین‌المللی ایجاد کند.

به نقل از رسانه های ایرانی آقای قریشی در سخنرانی خود در این نشست گفت براساس رایزنی‌های انجام‌شده مقامات پاکستانی با طالبان «متوجه هستیم که آن‌ها به انتظارات و توقعات بین‌المللی توجه دارند و به دنبال این هستیم که تعامل سودمندی داشته باشند».

او افزود باید جامعه جهانی به وضعیت اقتصادی مردم افغانستان توجه و از وقوع یک فاجعه انسانی در این کشور جلوگیری کند. او بار دیگر خواستار آزادسازی پول‌های منجمدشده افغانستان از سوی امریکا و کشورهای غربی شد.

وزیر خارجه پاکستان انتقال قدرت به طالبان را بدون خون‌ریزی توصیف کرده و در عین حال نسبت به وقوع فاجعه بشری در افغانستان به دلیل فقر هشدار داده‌است.

این دیپلمات ارشد پاکستانی گفت ما همه به دنبال این هستیم که افغانستان به عنوان یک کشور همسایه دارای ثبات باشد.

مبارزه با تروریزم حیاتی است

شاه‌محمود قریشی در ادامه سخنان خود، مبارزه با تروریزم در افغانستان را حیاتی خواند.

وی گفت مساله مهم مقابله با تروریزم و افراطی‌گری است و در این زمینه باید برای ایجاد ثبات در منطقه همکاری کنیم چرا که فعالیت‌ تروریست‌ها تهدیدی برای ثبات منطقه است. به گفته او، باید از وقوع منازعات جدید در این منطقه جلوگیری شود.

کابینه موقت و دولت فراگیر

وزیر خارجه پاکستان در ادامه سخنانش گفت در حال حاضر شاهد تشکیل یک کابینه موقت در افغانستان هستیم و این می‌تواند زمینه را برای ایجاد یک دولت فراگیر در این کشور محقق کند.

او افزود: «معتقدیم اهمیت دارد حقوق مردم افغانستان محترم شمرده شود و در دولت فراگیر حضور داشته باشند.»

وی خواستار بازگشایی مکاتب دخترانه و پسرانه نیز شد و گفت این موضوع اهمیت بالایی دارد.

قابل ذکر است نشست تهران با حضور وزرای خارجه کشورهای همسایه افغانستان دومین سری از نشست های کشورهای همسایه و منطقه در مورد افغانستان در سطح وزیران می باشد.

در نشست یک روزه تهران وزرای خارجه کشورهای « ایران، پاکستان، ازبکستان، تاجیکستان و ترکمنستان به صورت حضوری و وزیران خارجه روسیه و چین» به صورت مجازی سخنرانی کردند.

سید ابراهیم رئیسی، رئیس جمهور ایران، می گوید در پشت حملات اخیر بر مساجد شیعیان در افغانستان امریکا قرار دارد.

وی در دیدار با سراج الدین مهرالدین، وزیر امور خارجهه تاجیکستان، گفت باید یک دولت فراگیر در افغانستان وجود داشته باشد تا بتواند امنیت افغانستان را تضمین کند و به «جنگ و خون‌ریزی و برادرکشی خاتمه دهد.»

او گفت: «تردیدی وجود ندارد که امریکایی‌ها در حوادث افغانستان دست دارند و نمی‌خواهند مردم افغان به آرامش و امنیت برسند».

به نقل از فارس، رییس جمهوری ایران با اشاره به نشست امروز در تهران، ابراز امیدواری کرد این نشست بتواند به هماهنگی و گفتمان مشترکی در شکل‌گیری دولتی فراگیر در افغانستان بینجامد.

نشست وزیران خارجه کشورهای همسایه افغانستان به علاوه روسیه، امروز(چهارشنبه ۵ عقرب) با سخنرانی ابراهیم رییسی در تهران افتتاح می‌شود.

وزارت امور خارجه ایران می‌گوید این نشست برای تشریک مساعی کشورهای همسایه افغانستان و ایجاد صلح پایدار در افغانستان برگزار می‌شود.

نشست وزرای خارجه شش کشور همسایه افغانستان به اضافه فردا چهارشنبه در تهران پایتخت ایران برگزار می شود.

به نقل از ایرنا، قرار است رئیس جمهور ایران این مراسم را افتتاح کند.

طالبان اما در نشست فردا حضور ندارند.

سعید خطیب زاده، سخنگوی وزرات امور خارجه ایران، امروز سه شنبه در یک نشست خبری گفت:« اجلاس وزرای خارجه کشورهای همسایه افغانستان فردا با حضور شش کشور همسایه افغانستان به اضافه روسیه به‌صورت حضوری برگزار می‌شود.»

به گفته او، وزیران خارجه ازبکستان، تاجیکستان، ترکمنستان و پاکستان به‌شکل حضوری و وزیران خارجه چین و روسیه به‌صورت آنلاین در این نشست حضور خواهند داشت.

او هم‌چنان گفت سفیران کشورهای ‌مزبور هم فردا در این نشست حضور خواهند داشت.

خطیب‌زاده گفت چند ساعت از این جلسه به‌شکل محتوایی ادامه می‌یابد و تلاش می‌شود بیانیه‌ای به اجماع کشورهای همسایه برسد.

سخنگوی وزارت خارجه ایران از جانب دیگر گفت فردا دبیرکل سازمان ملل هم پیامی به این نشست صادر خواهد کرد.

او افزود: «فردا نگاه‌ها به تحقق اراده مردم افغانستان و آینده این کشور معطوف خواهد بود. آن‌چه مردم افغانستان از کشورهای مثل جمهوری اسلامی ایران انتظار دارند، این است که کمک کنند اراده آن‌ها محقق شود. ما امروز میزبان چهار میلیون افغانستانی هستیم که بسیاری از آن‌ها از نخبه‌گانی هستند که با ما صحبت می‌کنند و انتظارات‌شان را بیان می‌کنند. مردم افغانستان در داخل افغانستان هم همین صدا را دارند.»

سخنگوی وزارت خارجه ایران هم‌چنان گفت هیأت حاکمه افغانستان باید گوش شنوایی برای شنیدن اراده و خواست مردم افغانستان داشته باشد و در این صورت قطعاً می‌تواند به‌عنوان یک هیأت حاکمه مسوول، خود را نشان بدهد.

او خاطرنشان کرد طالبان باید برای ایجاد یک دولت پایدار و فراگیر متشکل از همه اقوام و قومیت‌ها در افغانستان، زمینه‌سازی کنند.

پیش از این، نشست وزیران خارجه کشورهای همسایه بدون روسیه به میزبانی پاکستان به‌صورت آنلاین برگزار شده بود.

خروج نظامی آمریکا و ناتو از افغانستان یک خلا سیاسی اجتناب ناپذیری در جنوب و مرکز آسیا بوجود آورد. سوال اینجاست که چه کسی قدم پیش خواهد گذاشت تا این خلا را پر کند. همسایگان افغانستان هر یک پاکستان، ایران و چین منافعی ویژه در افغانستان دارند که به احتمال زیاد با قدرت جدید در افغانستان بخواهند وارد تعامل گردند.

قطعا هیچ یک از این سه کشور تمایل ندارند آن نقش پر رنگی را که آمریکا تلاش کرد برای ترسیم آینده افغانستان ایفا کند به خود بگیرند، اما از آنجایی که منافع امنیتی خودشان نیز ایجاب می کند به دنبال ثبات و تامین امنیت سرتاسری در افغانستان هستند.

از یکسوی دیگر طالبان نیز به دنبال ایجاد تعامل مثبت با همسایگان خود است تا بتواند مشروعیت جهانی خود را کسب کند و تلاشی برای جذب سرمایه گذاری های خارجی برای توسعه اقتصادی در کشور کرده باشد.

در زیر به منافع هر سه کشور برای تعامل با طالبان اشاره می گردد:

پاکستان:

پاکستان 2670 کیلومتر مرز مشترک با افغانستان دارد و از ناآرامی های چهار دهه گذشته در افغانستان در امان نبوده است. زمانی پاکستان پایگاهی برای واشنگتن و متحدانش برای حمایت از جهاد افغانستان علیه تهاجم ارتش سرخ شوروی بود. حملات یازده سپتامبر و ورود آمریکا به افغانستان با شعار مبارزه با تروریسم نیز وضعیت امنیتی را برای پاکستان دشوارتر کرد.

بی ثباتی در امتداد خط مرزی میان افغانستان و پاکستان جایگاه خوبی برای گروه های شورشی بود تا خود را سازماندهی و رشد دهند. تحریک طالبان پاکستان و شورشیان بلوچ طی سال ها از این وضعیت استفاده کرده و تاکنون حملات فراوانی علیه پاکستان راه اندازی کرده اند که منجر به کشته شدن دست کم 83 هزار نفر و تحمیل میلیارد ها دالر خسارت طی این سال ها بر پاکستان شده است.  

اسلام آباد گاها ادعا کرده که این حملات از داخل خاک افغانستان با همکاری سازمان استخبارات هند طراحی و اجرا می شود. در همین حال اما، خود پاکستان نیز همواره به طور گسترده متهم بوده که از گروه های شورشی مانند طالبان و شبکه حقانی حمایت می کند.

اما تسلط دوباره طالبان بر قدرت در افغانستان و خروج نظامیان آمریکایی و ناتو از نظر حلقات امنیتی و سیاسی در اسلام آباد به عنوان یک اتفاق مثبت در نظر گرفته می شود. دیدگاه آنها این است که «ما خوشحالیم که طالبان بر قدرت آمده است زیرا این گونه مرزهای غربی مان از بازی های خصمانه هند در امان خواهد بود.»

این دیدگاه خوشبینانه از سوی حلقات پاکستانی همچنین سبب شده تا نیروهای طالبان به فکر انتقام جویی از پاکستان نیفتند؛ زیرا پاکستان اولین کشوری بود که خاک خود را در اختیار آمریکا و متحدینش قرار داد تا علیه طالبان اقدام نظامی کنند و دولت آنها را در سال 2001 سقوط دادند. همچنین پاکستان تاکنون شماری از اعضای طالبان را دستگیر و به مقامات غربی تحویل داده است.

برخی ها از نقش برجسته ای که پاکستان به دنبال آنست در افغانستان بازی کند سخن می گویند، به ویژه پس از سفر جنرال فیض حمید رئیس پیشین استخبارات پاکستان به کابل آنهم تنها چند روز پس از سقوط دولت پیشین.

در سطح جامعه جهانی نیز پاکستان فعالانه برای طالبان کمپاین کرده است. عمران خان نخست وزیر این کشور در یک سخنرانی مجازی با سران دیگر کشورها در سازمان ملل متحد خواهان تعامل کشورها با طالبان و ارسال کمک های بشردوستانه به مردم افغانستان شد.  

نکته حائز اهمیت اما این است که به باور برخی ها پاکستان، قدرت مطلق و بدون رقیب طالبان در افغانستان را نیز نمی تواند بپذیرد. براساس برخی گزارش ها، طی جلسه ای که ماه گذشته در تاریخ 16 اگست در شورای امنیت ملی این کشور برگزار گردید، فرماندهان نظامی به اعضای پارلمان پاکستان گفتند که طالبان پر قدرت ممکن است دیگر مانند گذشته، گوش به حرف اسلام آباد نباشد. شاید این یکی از دلایل اصلی پاکستان است که با وجود آنکه کمپاین های فعالی برای تعامل با طالبان در سطح جهان می کند اما خود با احتیاط در تعامل با آنها قدم بر می دارد و هنوز آنها را به رسمیت نشناخته است؛ در حالیکه این کشور در دوران حاکمیت قبلی طالبان از جمله معدود کشورهایی بود که آنها را به رسمیت شناخت.

اما گرچه هنوز آنها را به رسمیت نشناخته، اما امیدوارهای زیادی دارد که بتواند با طالبان در بخش های اقتصادی تعامل مثبتی داشته باشد.

دولت پیشین افغانستان با جایگزین کردن بنادر ایرانی برای ورود کالا به افغانستان، سطح واردات از بنادر پاکستان به افغانستان را با کاهشی 80 درصدی مواجه کرده بود. تبادلات تجاری میان پاکستان و افغانستان از رقم 2.8 میلیارد دالر در سال 2011 با یک میلیارد دالر کاهش به 1.8 میلیارد دالر در سال رسیده بود.  

پاکستان همچنین امیدوار است که با ثبات امنیتی در افغانستان می تواند دستش را به بازار آسیای میانه نیز باز کند.

این کشور همچنین منتظر تکمیل شدن پروژه خط گاز «تاپی» (ترکمنستان، افغانستان، پاکستان، هند) است که در دولت پیشین افغانستان به دلیل عدم تامین امنیت کار ساخت آن متوقف شده بود.

بنابراین، پاکستان اگر بتواند اعتماد و احترام متقابل را از جانب افغانستان کسب کند می تواند به داشتن همسایه ای خوب امیدوار باشد.  

چین:

زمانی که آمریکا اعلام کرد نظامیان خود را از افغانستان خارج می کند، به نگرانی های چین که 92 کیلومتر مرز مشترک در کوریدور واخان با افغانستان دارد افزوده شد، اما در عین حال سبب شد تا این کشور قدم های اولیه اش برای تعامل و رابطه با طالبان را بردارد.

پکن از افغانستانی نا آرام که می تواند دامنه ناامنی ها را به ولایت «شین سیانگ» این کشور گسترش دهد هراس دارد و آن را تهدیدی برای طرح استراتژیک اقتصادی اش در منطقه با نام «ابتکار جاده و کمربند» می داند. با این وجود، حضور مجدد طالبان بر افغانستان فرصت هایی را برای چین فراهم کرده که توام با ریسک نیز است.

در دیداری که وزیر خارجه چین در تاریخ 28 جولای سال جاری (6 اسد) با هیاتی از طالبان به رهبری ملا عبدالغنی برادر در ولایت «تیان جین» داشت، طالبان به سران چین وعده داد که از خاک افغانستان علیه چین استفاده نمی گردد و در عوض چین به حمایت های اقتصادی و سرمایه گذاری برای بازسازی زیرساخت های افغانستان بپردازد.

این ملاقات نقطه عطفی برای طالبان بود، زیرا ملا عبدالغنی برادر توانست حمایت یک ابرقدرت منطقه ای را با خود داشته باشد که می تواند نقش بارزی در بازسازی افغانستان ایفا کند. بلافاصله به دنبال سقوط دولت پیشین و روی کار آمدن طالبان، سخنگوی وزارت خارجه چین در پیامی اعلام کرد که کشورش آماده گسترش روابط با افغانستان است.   

و روی حرفش نیز ماند. در حالیکه دیگر قدرت ها از دولت اعلام شده طالبان دوری می کردند، چین به درخواست افغانستان برای کمک های بشردوستانه پاسخ مثبت داد و به ارزش 31 میلیون دالر بسته های حمایتی ارسال کرد.

وزیرخارجه این کشور نیز در جریان مجمع عمومی سازمان ملل متحد از آمریکا بخاطر مسدودسازی دارایی های نقدی افغانستان به روی طالبان انتقاد کرد. یک هفته پس از این سخنرانی، اولین محموله از کمک های بشردوستانه چین وارد کابل شد.

گفته می شود که چین به ذخایر طبیعی افغانستان که چیزی در حدود 1 الی 3 تریلیون دالر تخمین زده شده چشم دوخته است. افغانستان علاوه بر دارا بودن عناصر طبیعی کم یاب، دارای ذخایر بسیار غنی از طلا، پلاتنیوم، نقره، مس، آهن، کرومیت، لیتیوم، اورانیوم و آلومنیوم نیز است. به نظر می رسد که طالبان تمایل به واگذاری این معادن دارند تا از منبع درامد این منابع حکمرانی شان را مستحکم کنند.

از طرفی اما به قدرت رسیدن دوباره طالبان در افغانستان باعث نگرانی چین نیز است. اگر طالبان قادر به کنترل جنبش اسلامی ترکستان شرقی و یا دیگر گروه های شورشی نباشد، این می تواند خواب راحت را از چین نیز بگیرد. همچنین حضور گروه های شورشی و فعالیت آنان در منطقه می تواند به پروژه اقتصادی طرح کمربند و جاده نیز آسیب وارد کند.

البته تنها چین نیست که به منابع غنی افغانستان چشم دوخته است و دیگر بازیگران منطقه ای نیز به دنبال کسب منفعت از ذخایر بکر افغانستان هستند؛ که شاید آنها را بر آن دارد تا بخواهند از گروه های شورشی محلی و یا جنگ سالاران منطقه ای برای تامین منافع شان بهره ببرند. این موضوع نیز به ضرر منافع اقتصادی چین در افغانستان و منطقه است.

بنابراین چین نیز با احتیاط به دنبال تعامل با طالبان است و برای سرمایه گذاری در افغانستان عجله به خرج نمی دهد.  

ایران:

ایران 921 کیلومتر با افغانستان مرز مشترک دارد و از ناآرامی های چهار دهه گذشته در افغانستان نیز در امان نبوده است. تهران در دوران حاکمیت قبلی طالبان بر افغانستان ضمن آنکه آنها را به رسمیت نشناخته بود از جبهه ائتلاف شمال به رهبری احمد شاه مسعود حمایت کرد.

پس از حملات یازده سپتامبر و لشکر کشی آمریکا به افغانستان، تهران که حضور گسترده نظامیان آمریکایی را در منطقه بر نمی تابید، گفته می شود اقدام به برقراری برخی روابط پنهانی با طالبان کرد تا مانع دسترسی آمریکا به منافعش در افغانستان گردد.  

در کل، ایرانی ها از خروج نظامی آمریکا از افغانستان خوشحال هستند و سران این کشور مانند ابراهیم رئیسی آن را یک شکست مفتضحانه برای آمریکا عنوان کرده است. اما از طرفی دولت ایران بشدت نگران بی ثباتی و گسترش ناامنی پس از سقوط دولت پیشین در افغانستان است.

ماه گذشته وزارت خارجه ایران در اقدام بسیار تند، علیه طالبان تاخت و حمله آنها را بر جبهه مقاومت پنجشیر محکوم کرد.

تهران همچنین از طالبان به خاطر تشکیل ندادن دولت همه شمول انتقاد کرده است. شاید یکی از نگرانی های تهران تامین امنیت جامعه شیعه های هزاره افغانستان است که در دوران حاکمیت قبلی طالبان مورد آزار و اذیت فراوان قرار گرفتند.  

سوای منافع سیاسی، ایران همچنین به دنبال فرصت های اقتصادی در افغانستان نیز است. تحریم های آمریکا علیه ایران، تجارت جهانی این کشور را به شدت آسیب زده است؛ اما افغانستان تحت حاکمیت طالبان قطعا بخاطر خوشحالی آمریکا از تعامل اقتصادی با ایران دوری نمی جوید.

ایران تلاش خود را خواهد کرد تا به بازارهای افغانستان دسترسی داشته باشد، همانطور که کالاهای ایرانی طی سال های گذشته در تمام بازارهای افغانستان دیده می شود. در سال 2018، ایران به بزرگترین شریک تجاری افغانستان بدل شد که ارزش کالاهای صادراتی این کشور به افغانستان به حدود 2 میلیارد دالر رسید؛ این علاوه بر حجم زیادی از کالاهایی است که از طریق بنادر ایران وارد خاک افغانستان شده اند.

از طرفی ایران سعی دارد تا با حفظ حجم بالای تجاری با افغانستان، از سرازیر شدن مواد مخدر از مرزهای طولانی اش با افغانستان نیز جلوگیری کند. ایران یکی از بازارهای اصلی مواد مخدر افغانستان و کوریدور اصلی این مواد برای رسیدن به کشورهای اروپایی و حاشیه خلیح فارس محسوب می شود. طالبان همواره متهم شده اند که از تجارت مواد مخدر سود می برند. از این رو، برقراری مکانیزمی مشخص با طالبان در راستای مقابله با مواد مخدر، یکی از چالش های بزرگ برای ایران است.

یکی دیگر از موضوعات مورد منازعه میان تهران و کابل بحث بر سر تهدیداتی است که حضور گروه های شورشی متوجه امنیت ایران می کند. مناطق مرزی ایران در ولایات خراسان و سیستان و بلوچستان طی سال های اخیر شاهد حملات تروریستی­ای بوده که گفته می شود سرچشمه از مناطق مرزی ایران با افغانستان و یا ایران با پاکستان دارند.

طالبان گرچه به جانب ایرانی اطمینان داده است که اجازه نخواهد داد از خاک افغانستان علیه امنیت دیگر کشورها به شمول ایران فعالیتی صورت بگیرد، اما ایران چیزی بیشتر از یک حرف از طالبان می خواهد.

همچنین، حضور بیش از دو میلیون مهاجر افغان در ایران نیز به نگرانی های تهران علاوه می کند و با توجه به اقتصاد متزلزل خودش که تحت تحریم های آمریکا شکننده تر نیز شده است، توان استقبال از مهاجران تازه وارد را از این کشور گرفته است. این شاید دلیل ایران برای دیدن ثبات افغانستان باشد تا بتواند مهاجران را به کشور بازگرداند.

از این رو می توان گفت که همسایگان افغانستان از جمله ایران، پاکستان و چین هر سه به دنبال ایجاد ثبات در این کشور هستند تا ضمن تامین امنیت مرزهای شان، فعالیت های اقتصادی شان را نیز بتوانند پیش ببرند. احتمالا این سه کشور بخواهند با همدیگر در این راستا همکاری نیز داشته باشند و حتی از روسیه نیز کمک بگیرند.

بدین ترتیب دولت طالبان به ناخود آگاه تحت تاثیر یک محور ضد آمریکایی نو ظهور قرار می گیرد که به دنبال قطع نفوذ آمریکا از منطقه هستند.

الجزیره – ظاهر شیرازی سردبیر نوای پاکستان

وزیر خارجه امریکا هرچند جنگ داخلی را یکی از سناریوهای محتمل پس از خروج نیروهای خارجی از افغانستان می‌داند، اما تأکید می‌کند هیچ جناحی علاقه‌مند شروع یک جنگ داخلی دیگر در این کشور نیست.

آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه امریکا در مصاحبه با شبکه خبری «سی‌ان‌ان» که متن آن از سوی وزارت خارجه امریکا منتشر شده است، این موضوع را مطرح کرده است.

او گفته است که مردم افغانستان جنگ داخلی را شروع نمی‌کنند و در نهایت دولت افغانستان و طالبان نیز اقدام به چنین کاری نخواهند کرد. بلینکن تأکید کرده است که همسایه‌گان افغانستان نیز چنین علاقه‌مندی را ندارند.

وزیر امور خارجه امریکا از جانب دیگر تصریح کرده است که همسایه‌گان افغانستان و کشورهای منطقه که در ۲۰ سال گذشته برخلاف امریکا و ناتو، از درگیری‌ها دور بوده‌اند، باید از نفوذ خود برای حل مساله افغانستان کار بگیرند.

آنتونی بلینکن می‌گوید که خروج نیروهای امریکایی از افغانستان به معنای قطع مناسبات و حمایت امریکا از افغانستان نخواهد بود.

به گفته او، امریکا هم‌چنان به حمایت دیپلماتیک از دولت و مردم افغانستان ادامه می‌دهد و متعهد به فراهم‌سازی کمک‌های اقتصادی، توسعه‌ای، بشردوستانه و حمایت از نیروهای امنیتی افغان است.

به گفته او، بیش از ۳۰۰ هزار نیروی امنیتی افغانستان در جریان سال‌های حضور امریکا آموزش دیده‌اند و این نیروها اکنون برای تأمین امنیت مبارزه می‌کنند.

وزیر خارجه امریکا هم‌چنین افزوده است که اکنون بازیگران بیش‌تری در مسایل مربوط به افغانستان فعال هستند و او امیدوار است که این روند به صورت مثبت به پیش برود، اما امریکا برای مقابله با هر سناریو آماده است.

این در حالی است که زلمی خلیل‌زاد، نماینده ویژه امریکا که به کمیته روابط خارجی مجلس سنای این کشور فراخوانده شده بود، گفته است که پس از خروج نیروهای امریکایی، دو گزینه پیش روی افغانستان است. به باور او، این دو گزینه، تفاهم سیاسی و جنگ طولانی است. خلیل‌زاد می‌گوید که افغانستان باید از میان این دو گزینه یکی را انتخاب کند.

طبق آن‌چه اعلام شده است، نیروهای امریکایی و ناتو روند خروج شان از افغانستان را در اول ماه می آغاز می‌کنند و انتظار می‌رود تا ۱۱ سپتامبر سال جاری همه نیروهای خارجی از افغانستان خارج شوند.