این روزها جنگ در افغانستان به اوج خود رسیده و طالبان یکی پس از دیگری ولسوالی ها را تصرف می کنند. نیروهای امنیتی و دفاعی نیز به کمک نیروهای بسیج مردمی همچنان به جنگ با طالبان مصروف هستند.
احمد سعیدی، کارشناس مسائل سیاسی، طی مطلبی در فیس بوک خود خطاب به رئیس جمهور غنی می گوید:« سلام آقای غنی رئیس جمهور! می خواهم بدون مقدمه چند نکته اساسی و ضروری را برای شما یاد آورم شوم که امیدوارم جدی بگیرید.
اگر میخواهید از دست گروه های دهشت افگن و تروریستان خدا نشناس هم خودت زنده بمانی و هم مردم افغانستان نفسی به راحتی بکشند، عجالتاً دو راهکار را برایتان پیشنهاد می نمایم:
۱- در قدم نخست از جا طلبی، خود خواهی و قدرت نمایی بگذرید، و به هر قیمت که میشود با یک اجماع ملی که اکثریت آن شخصیت های تاثیر، گذار، احزاب و گروه های مختلف وطندوست حضور داشته باشند و صلاحیت تصمیم گیری را نیز داشته باشد کنار بیایید این اجماع میتواند برای سلامت نظام و مردم افغانستان خیلی موثر واقع گردد.
اگر بزودی دست بکار نشوید و این اجماع را تشکیل ندهید آینده خیلی تاریک در انتظار نظام و مردم افغانستان خواهد بود.
همان طوریکه برای مسلمانان نماز و روزه فرض است ولی در شرایط موجود برای حکومت و مردم افغانستان اتحاد، اتفاق، همبستگی و تشکیل یک اجماع ملی فرض دانسته می شود.
۲- پشتیبانی، تقویت و روحیه دادن قوت های مسلح برای همه ما یک فرض است. چون قوت های مسلح در بدل خون و جان خود از این وطن دفاع میکنند و برای آرامش ما سینه های خود را سپر میسازند. باید هر چه زودتر قوت های مسلح کشور تشویق و به فامیل هایشان کمک غذایی و امکانات اقتصادی صورت بگیرد تا نیرو های مسلح ما با خیال راحت در مقابل دشمن بجنگند.
معاش قوت های مسلح به استثنای نیرو های کوماندو خیلی کم و نا چیز است در بعضی ادارات نظامی تا دو الی سه ماه معاشات شان به وقت معین نمی اجرا نمیشود.
میدانیم شاید مسئولین به شما بگویند بودجه و امکانات مالی نداریم که معاشات قوت های مسلح را اضافه سازیم، ولی اگر شما و مسئولین تان بخواهید از جمله اضافه تر از ۳۰۰ مشاور که جناب شما دارید و از جمله اضافه تر از ۲۰۰ مشاور که آقای داکتر عبدالله دارد و یک تعداد مشاورین که در وزارت خانه ها که وظیفه ی شان تنها خوردن نوشیدن و معاش گرفتن است تمام امکانات از قبیل موتر و محافظین امنیتی در اختیار شان قرار داده شده است ۸۰ فیصد معاشات تمام این مشاورین را به قوت های مسلح تخصیص بدهید.
۳ – در چنین شرایط حساس و بحرانی موجودیت بعضی ادارات ضروری دانسته نمیشود بطور مثال وزارت امور پارلمانی و کمیسیون مستقل انتخابات و بعضی ادارات دیگر که با چند کارمند هم میشود مشکل را حل سازند.
به باور من دیگر به وزارت، معینیت و تشکل زیاد ضرورت نیست، و همچنین ادارات که بنام صلح در سر تا سر افغانستان بشمول کابل ایجاد گردیده باید لغو شوند چون نه صلح آوردند و نه آرامش، تمام کارمندان شان باید تنقیص گردد.
در ضمن هیئت که ۱۱ ماه میشود در قطر سر گرم عیش و نوش اند فقط معاش و امتیاز میگیرند آیا در کشور صلح را تامین کردند؟ آیا جنگ جنگ کاهش یافت؟ آیا این هیات ارزش همینقدر مصارف هنگفت را دارد؟ که بنام صلح به مصرف برسد؟
جناب آقای غنی اگر واقعاً سربازان را فرزند خود میدانید از معاش نازدانه های که در داخل ارگ هستند و معاش پنج هزار و ده هزار دالری میگیرند که خداوند زهر شان کند کم کنید و به معاشات نیرو های امنیتی افزود کنید.
نزد خداوند التماس میکنم که بعد از این در چنین شرایط حساس مشاورین و این و آن اگر از ۵۰۰ الی ۱۰۰۰ دالر بیشتر معاش بگیرند خداوند زهر شان بگرداند و کفن اولاد های شان شود.
