این اداره افزود قبل از خارج شدن نیروهای “حمایت قاطع” به رهبری ناتو از این فرودگاه، این سیستم‌ها غیر فعال شده بود، دوباره توسط تیم فنی اداره هوانوردی افغانستان فعال شده است.
به گفته این نهاد این دو سیستم برای راهنمایی هواپیماها در فرودگاه بگرام و نشست و برخواست هواپیماها در فرودگاه بین‌المللی حامد کرزی، بزرگترین فرودگاه افغانستان استفاده می‌شود.
چند روز قبل نیروهای آمریکایی بگرام، بزرگترین پایگاهش را به دولت افغانستان واگذار کرد.
حامد کرزی رییس جمهور پیشین کشور نقش چین را در افغانستان بسیار مهم خوانده می‌گوید پکن می‌تواند در بهبودی روابط بین افغانستان و پاکستان نقش سازنده داشته باشد.
کرزی به تازگی در مصاحبه‌ای با گلوبل تایمز گفته است: «ایالات متحده و متحدانش در ناتو تحت نام مبارزه با تروریزم و افراط‌گرایی و آوردن ثبات به افغانستان آمدند. نه تنها ثبات نیامد و جنگ پایان نیافت، بلکه گروههای تروریستی جدیدی ظهور کرد. داعش اکنون پدیده جدیدی در این‌جا است. داعش در جریان حضور امریکا و تحت نظارت آنها ظهور کرد در حالی که کنترول کامل فضا و زمین افغانستان در دست آنها بود.»
وی با اشاره به وضعیت افغانستان گفت ایالات متحده اکنون می‌خواهند مسئولیت آن را بر گردن مردم افغانستان بیندازد. آنها تلاش می‌کنند به ما بگویند آنچه را اتفاق افتاده مردم افغانستان باید مدیریت کنند و امریکا هیچ مسئولیتی ندارد.
به گفته وی، از یک نگاه مردم افغانستان باید برای آینده خود تصمیم بگیرند، اما از زاویه دیگر، امریکا و متحدانش برای آوردن ثبات به افغانستان آمده بودند.
حامد کرزی تأکید می‌کند هرگونه حضور ایالات متحده در افغانستان باید به نفع مردم افغانستان و برای صلح و امنیت در این کشور باشد.
کرزی افزود: (حضور امریکا) باید به طور واقعی به مسئله تروریزم در افغانستان و گروههای تروریستی مانند داعش در افغانستان رسیدگی کند. این امر همچنین باید برای منطقه قابل قبول و به نفع ثبات منطقه باشد.
رییس جمهور پیشین کشور با بیان اینکه چین می‌تواند در افغانستان نقش خیلی مهمی بازی کند، به ویژه در بهبودی روابط بین افغانستان و پاکستان، گفت: چین همسایه خوب افغانستان است. چین یک بازی‌گر سازنده برای صلح و ثبات در افغانستان بوده و همچنین شریک اقتصادی افغانستان بوده است.
با این حال، حامد کرزی خواستار خروج مسئولانه امریکا از افغانستان شد و افزود: من امیدوارم خروج امریکا از افغانستان با نیات خوب باشد.
نیروهای امریکایی در دسامبر ۲۰۰۱ در واکنش به فاجعه تروریستی یازدهم سپتامبر در نیویورک به افغانستان آمدند.
پایگاه هوایی بگرام با داشتن گنجایش ۱۰ هزار نیرو اصلی‌ترین مرکز نظامی امریکا و ناتو در افغانستان بود اما امروز خبر خروج آنها از این پایگاه با استقبال طالبان روبه‌رو شده و نیروهای امنیتی افغانستان اکنون به تنهایی در برابر طالبان می‌جنگند.
جو بایدن، رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا، می‌گوید رهبری دولت افغانستان ظرفیت ادامه کار حکومت را دارد.
جو بایدن، عصر جمعه پس از سوالات پی در پی خبرنگاران در مورد افغانستان خواست به‌جای سوالات “منفی” در مورد خبرهای “شاد” از او سوال کنند.
روز گذشته بگرام، بزرگترین پایگاه نیروهای آمریکایی به نیروهای امنیتی افغانستان تحویل داده شد. با این اقدام روند خروج نیروهای نظامی خارجی از کشور در حال تکمیل شدن است.
آقای بایدن گفت روند خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان براساس برنامه در حال اجراست.
از رئیس جمهور آمریکا در مورد آینده حکومت افغانستان نیز سوال شد؛ اینکه آیا این حکومت می‌تواند در برابر چالش‌های پیش رو مقابله کند، آقای بایدن گفت حکومت افغانستان توانایی ادامه کارش را دارد، اما او بر ضرورت حمایت داخلی از حکومت افغانستان نیز تاکید کرد.
بایدن گفت:«ما بیست سال آنجا بودیم. من در قصر سفید با رهبران افغان صحبت کردم. فکر می‌کنم آنها توانایی این را دارند که از حکومت محافظت کنند. من فکر می‌کنم در آینده مذاکرات بیشتری انجام خواهد شد، اما نگرانی من این است که آنها مسایل داخلی میان خودشان دارند، و به خاطر بقای حکومت به حمایت داخلی نیاز دارند.»
با آغاز روند خروج نیروهای آمریکایی گروه طالبان شماری از ولسوالی‌های را تحت کنترل خود درآوردند.
رئیس جمهور آمریکا در پاسخ به سوالی درباره حمایت از نیروهای هوایی افغانستان پس از خروج نیروهای خارجی از این کشور گفت آمادگی برای حمایت از نیروهای هوایی از بیرون کشور گرفته شده است.
وی تاکید کرد:«ما امکانات حمایت و کمک هوایی از بیرون کشور را فراهم ساخته‌ایم، ولی افغان‌ها می‌توانند این کار را با حمایت نیروهای هوایی خودشان انجام دهند. ما در زمینه حفظ و مراقبت این نیروها کمک می‌کنیم.»
قرار است تا یازدهم سپتامبر سربازان آمریکایی و کشورهای عضو ناتو به طور کامل از افغانستان خارج شوند.
چندین مقام امریکایی گفته‌اند ایالات متحده روند خروج نیروهایش را از افغانستان تا چند روز دیگر تکمیل می‌کند.
یک مقام از وزارت دفاع امریکا گفته است: این هفته می‌تواند هفته حیاتی برای خروج و ختم روند کاهش باشد.
جو بایدن رییس جمهور امریکا اعلان کرده بود که این کشور تا ۱۱ سپتمبر سال جاری میلادی از افغانستان بیرون می‌شود.
میدان هوایی بگرام یکی از بزرگترین پایگاه‌های نظامی امریکا در افغانستان است.
واشنگتن پس از ۲۰ سال حضور در حالی افغانستان را ترک می‌کند که خشونت‌ها در این کشور روند صعودی دارد و جنرالان امریکایی از احتمال بروز جنگ داخلی در این کشور هشدار می‌دهند.
بعد از اینکه جوبایدن، رئیس جمهوری آمریکا اعلام کرد تا ۱۱ سپتامبر امسال تمام نیروهای آمریکا از افغانستان خارج می‌شوند، آلمان نیز اعلام کرد نیروهای خود را از افغانستان خارج می‌کند.
این تصمیم بعد از آن گرفته شد که پارلمان فدرال آلمان ماموریت نیروهای این کشور را قبل از تصمیم آمریکا، تا اول جنوری سال ۲۰۲۲ تمدید کرده بود.
خبرگزاری فرانسه نوشت روز گذشته، سه‌شنبه ( هشتم سرطان) آنگرت کرمپ کارن‌بائر، وزیر دفاع آلمان گفت بعد از نزدیک به ۲۰ سال از اعزام سربازان آلمانی به افغانستان، آخرین سرباز این کشور دیروز افغانستان را ترک و در راه بازگشت به آلمان است.
او افزود با خروج این سربازان یک فصل تاریخی به پایان می‌رسد.
او همچنین در صفحه توییترش از ۱۵۰ هزار زن و مرد آلمانی که از سال ۲۰۰۱ تاکنون در افغانستان خدمت کردند، قدردانی کرد و گفت به کار آنان افتخار می‌کند.
او همچنین به کسانی که در این مدت در افغانستان کشته شده‌اند نیز ادای احترام کرد و افزود” شما فراموش نخواهید شد.”
ارتش آلمان اعلام کرد از سال ۲۰۱ تاکنون ۵۹ سرباز آلمانی در افغانستان کشته شده‌اند.
روز گذشته آخرین سربازان آلمان با دو هواپیمای A-۴۰۰ آلمانی و C-۱۷ آمریکایی از افغانستان به آلمان منتقل شدند.
به گفته ارتش آلمان، ۵۹ سرباز آلمانی از سال ۲۰۰۱ در طی خدمت خود در افغانستان کشته شده‌اند.
قبل از آغاز خروج نیروهای آلمانی از افغانستان، این کشور هزار و ۱۰۰ سرباز در افغانستان داشت که در قالب ۹۶۰۰ سرباز ناتو در افغانستان ماموریت انجام می داد.
بریتانیا، ایتالیا و ترکیه نیز نیروهای زیادی در افغانستان داشتند که در قابل نیروهای حمایت قاطع در این کشور خدمت می کردند.
در پیوند به رفتن و یا ماندن امریکا از افغانستان، گمانه‌زنی‌ها و چانه‌زنی‌های بی‌شماری وجود دارد و نشانه‌های بسیاری است که می‌تواند به صورت قاطعانه حضور امریکا در افغانستان را تأیید کند. مقامهای رسمی امریکا اما جدا از ۶۵۰ سربازی که برای تأمین امنیت فردوگاه کابل و سفارت امریکا در افغانستان حضور خواهند داشت، خروج کامل نیروهایش را از افغانستان به گونه‌ی رسمی تأیید می‌کنند.
به تازگی، سندهای محرم دولت بریتانیا که در یکی از ایست‌گاه‌های بس در مربوطات شهر کینت این کشور پیدا شده، نشان می‌دهد که احتمال ادامه‌ی حضور نظامی این کشور در افغانستان پس از خروج ناتو وجود دارد. بی‌بی‌سی با نشر گزارشی، گفته که این سندهای رسمی حساس، در مجموع ۵۰ صفحه است و شامل ایمیل‌ها و برخی گزارش‌ها بوده و در دفتر یکی از مقامهای ارشد وزارت دفاع بریتانیا، ترتیب شده است. این خبرگزاری گفته است که به دلیل حساس‌بودن سندها، تصمیم گرفته تا به جزییات آن نپردازد؛ زیرا، ممکن است زندگی سربازان بریتانیایی در افغانستان با خطر مواجه شوند.
در حساس‌بودن این سندهای شبهه‌ای وجود ندارد؛ اما، چرا سندهای محرمی که تنها حق خواندن آن را وزیر دفاع بریتانیا دارد و حکایت از گفت‌وگوهای محرمانه میان مقامهای ارشد امریکا و بریتانیا می‌کند، از یک ایست‌گاه بس یافت شود. به نظر می‌رسد که سندها به هیچ وجه یافت نشده اند؛ چرا که سازمان استخباراتی بریتانیا «ام‌آی‌سکس» و زوارت دفاع بریتانیا، آن قدر هم بی‌جبنه نیستند که سندهای اشد محرم را در ایست‌گاه بس رها کنند. احتمال دارد که این سندها از سوی مقامات دو کشور برای ذهنیت‌دادن مردم از حضور خویش در افغانستان، فاش شده و به دست خبرنگاران سپرده شده باشد. مواردی که امکان فاش‌کردن عمدی سندها را برجسته می‌کند، اتفاق‌های جهانی‌ای است که پشت سر هم در حال رخ‌دادن هستند.
نخست، سرعت تحرکات چین در حدی که جایگاه گروه صنعتی هفت که نبض اقتصاد جهان است را به تزلزل آورده است؛ گروه صنعتی هفت، مدتی پیش در نشستی برای جلوگیری از طرح کمربند چینی، طرح بدیلی را مطرح کردند تا بتوانند در مبارزه با چین و اثبات جایگاه خویش موفق باشند. از آن جا که افغانستان در همسایگی با چین قرار دارد، اکنون نسبت به هر زمانی برای گروه صنعتی هفت مهم شده است. بریتانیا و امریکا که از اعضای این گروه هستند، از هر امکانی مستفید می‌شوند تا در برابر چین بیستند که به بزرگترین قدرت اقتصادی جهان بدل نشود.
مسئله‌ی دیگر، حساب بی‌حدوحصر امریکا روی پاکستان است؛ قرار بود که امریکا پس از خروج نیروهایش از افغانستان، پاکستان را قطب نظامی خود در آسیای جنوبی بسازد. محسابه‌ی امریکا این طور بود؛ چین در پاکستان سرمایه‌گذاری قابل چشم‌گیری کرده است، اگر امریکا این کشور را مرکز نظامی خود بسازد هم امکان کنترل القاعده را دارد، هم می‌تواند به چین بفهماند که پاکستان یکی از بزرگترین متحدان این کشور است. پس از آن که طالبان در برابر پایگاه نظامی امریکا در پاکستان، اخطاریه صادر کردند، تمام محاسبات امریکا نقش بر آب شد.
پیمان جدید پاکستان با چین و نفوذ این کشور بر طالبان، احتمالی را درشت می‌کند که به مشورت چین، عمدا طالبان را وادار کرده که نسبت به پایگاه امریکا واکنش نشان دهند تا از برپاشدن پایگاه امریکایی جلوگیری صورت گیرد و پاکستان با خیال راحت، دو ابر قدرت را متحد خود نگه دارد.
امریکا اما اکنون متوجه شده که حساب‌کردن بیش از حد روی کشوری که بر هیچ ارزشی پابند نیست، اشتباه بزرگی بوده است، به همین مایه، جو بایدن، فرضیه‌ای که پاکستان را از افغانستان پنجاه مرتبه مهم‌تر تصور می‌کرد، کنار گذاشته و استرتژی برگشت به افغانستان را محاسبه می‌کند.
با سند نشرشده از سوی بی‌بی‌سی، گمان می‌رود؛ اعضای گروه صنعتی هفت که شامل کشورهای عضو ناتو نیز می‌شوند، از ناتو بخواهند که افغانستان را ترک کنند و کشورهای شامل این گروه صنعتی با کمک ترکیه، دوباره وارد افغانستان شوند و در خط مبارزه با چین و پاکستان، قرار بگیرند و تا اکنون امریکا و بریتانیا از کشورهای گروه صنعتی هفت، اعلام کرده اند که پس از خروج ناتو در افغانستان خواهد ماند
پاتروشف روز پنجشنبه در کنفرانس بین المللی امنیتی مسکو اظهار داشت: استفاده از مساله افغانستان به عنوان حربه ای برای حل مسائل ژئوپلیتیک غیرقابل قبول است.
وی افزود: ما به این نکته توجه داریم که آمریکا و ناتو به وعده خود برای کمک های مادی به دولت افغانستان، حمایت از نیروهای امنیتی این کشور، تامین شرایط فعالیت فرودگاه بین المللی کابل و حل سایر مسائل اولویت دار پایبند خواهند بود.
دبیر شورای امنیت روسیه گفت: در همین حال معتقدیم که استفاده از مساله افغانستان برای حل مسائل ژئوپلیتیکی ازجمله تقویت و افزایش حضور نظامی بازیگران غیرمنطقه ای در منطقه آسیای مرکزی غیرقابل قبول است.
وی خاطرنشان کرد که روسیه خواهان آغاز گفت و گوهای بین گروههای داخلی افغانستان با کمک شرکای بین المللی است.
دبیر شورای امنیت روسیه در مورد مذاکرات سازش بین افغانستانی گفت که روسیه در این مذاکرات ازجمله در فرمت مذاکرات مسکو مشارکت فعال دارد.
دبیر امنیت ملی روسیه با اظهار تاسف از اینکه کشورهای دیگر، همکاری با روسیه علیه تروریستها در سوریه را ضروری ندانستند، گفت: تشدید اوضاع در افغانستان، با خروج نیروهای آمریکایی و ناتو، به رشد تروریسم در این کشور کمک می کند.
وی افزود: علاوه بر آن تلاش می کنیم که از مکانیسم های موجود همکاری از طریق سازمان همکاری شانگهای، سازمان پیمان امنیت جمعی و سازمان جامعه کشورهای مشترک المنافع (همسود) برای این منظور حداکثر استفاده را بکنیم.
پاتروشف هشدار داد: بدتر شدن اوضاع افغانستان که با خروج نیروهای آمریکایی و ناتو از این کشور به چشم می خورد، موجب رشد تروریسم در این کشور می شود.
وی خاطرنشان کرد که تروریست های داعشی و القاعده در افغانستان در حال افزایش تحرکات خود هستند.
پاتروشف گفت: در دوره حضور کشورهای غربی در افغانستان، تولید مواد مخدر در این کشور دهها برابر افزایش یافته و دست کم 40 برابر رشد کرده است.
به گفته وی، تولید و قاچاق مواد مخدر، منبع مالی بسیار بزرگی برای تروریست ها در افغانستان بوجود آورده است.
نیروهای آمریکایی در راس نیروهای ناتو از اول ماه می شروع به خروج از افغانستان کرده اند و به گفته مقامهای آمریکایی این روند روز 11 ماه سپتامبر به پایان می رسد.
پیشرفت هایی در همکاری روسیه و آمریکا درباره ثبات راهبردی بدست آمد
دبیر شورای امنیت روسیه خاطرنشان کرد که هم اکنون می توان از بدست آمدن پیشرفت هایی در همکاری روسیه و آمریکا در عرصه ثبات راهبردی سخن گفت.
وی در این رابطه به تمدید پیمان استارت-2، بیانیه مشترک سران روسیه و آمریکا در اجلاس اخیر ژنو و تصمیم برای ازسرگیری مذاکرات در مورد ثبات راهبردی بین دو کشور اشاره کرد.
اجلاس ناتو ضدروسی بود
پاتروشف در ادامه سخنان خود گفت که اجلاس اخیر ناتو روحیه شدید ضدروسی شرکت کنندگان در آن را نشان داد و ادعای سران این پیمان برای ایفای نقش پلیس جهانی را به نمایش گذاشت.
وی افزود: ما اطلاع داریم که سیاست بلوک بندی چه پیامدهای مخربی برای امنیت بین المللی و منطقه ای به همراه دارد.
دبیر شورای امنیت روسیه این را نیز گفت که تغییرات جهانی اقلیمی ممکن است نقشه جهان را تغییر دهد و باعث بروز بحران های بی سابقه و گسترده جهانی شود.
نهمین کنفرانس مسکو در مورد امنیت بین المللی دیروز چهارشنبه در پایتخت روسیه آغاز بکار کرده است. در این همایش دو روزه نمایندگان وزارتخانه های دفاع، سازمان های بین المللی و کارشناسان دولتی و غیر دولتی در تلاشند تا پاسخ سوالات اصلی امنیت جهانی را بیابند.
بر اساس گزارش وزارت دفاع روسیه بیش از ۶۰۰ مهمان در نهمین کنفرانس مسکو در مورد امنیت بین المللی شرکت دارند.
آقای آکار، روز چهارشنبه -۲ سرطان- در صحبت با خبرنگاران، گفت سربازان ترک، به مدت شش سال در چهارچوب مأموریت حمایت قاطع در میدان هوایی کابل حضور داشتند.
او افزود: «در حال حاضر، ۵۰۰ سرباز ترک در میدان هوایی کابل حضور دارند و برنامه‌ی اعزام سربازان بیشتر را نداریم.»
این در حالی است که پیش از این، ترکیه برای تأمین امنیت میدان هوایی کابل پس از خروج سربازان امریکایی از افغانستان، اعلام آمادگی کرده بود. دولت افغانستان و ایالات متحده نیز از این موضوع استقبال کردند.
در حال حاضر، ترکیه در باره‌ی تدارکات و حمایت مالی برای تأمین امنیت میدان هوایی کابل، با ایالات متحده بحث می‌کند. ترکیه اما؛ تأکید کرده بدون حمایت مالی و تدارکاتی، نمی‌تواند این مأموریت را انجام دهد.
با این حال، وزیر دفاع ترکیه، گفته است که پس از نهایی‌شدن مسایل مالی و تدارکاتی، تدابیر لازم روی دست گرفته خواهد شد.
پنتاگون جزئیات بیشتر در مورد این هیئت نداده است، اما وزارت دفاع ترکیه گفته یک هیئت «تخنیکی» قرار است روز پنجشنبه وارد انقره شود.
تأمین امنیت میدان هوایی کابل محور این سفر خوانده شده است.
جان کربی سخنگوی وزارت دفاع امریکا گفته است: ترکیه موافقت کرده تا حفاظت از میدان هوایی کابل را به عهده گیرد. هرچند هنوز جزئیاتی در مورد این موضوع وجود دارد. کارهای بیشتری باید انجام شود.
رجب طیب اردوغان رییس جمهور ترکیه به تازگی در دیدار با جو بایدن همتای امریکایی‌اش در مورد افغانستان و موضوعات مورد علاقه بحث و تبادل نظر کرده بود.
گفتنی است که روابط ترکیه و امریکا در دوران دونالد ترامپ رییس جمهور پیشین این کشور بر سر خرید سیستم دفاعی موشکی اس-۴۰۰ از روسیه تیره شده بود و دولت ترکیه در عوض تأمین امنیت میدان هوایی کابل برخی خواسته‌هایی از ایالات متحده و متحدان ناتو دارد.
در آسمان فاریاب هواپیماهای نوع بی ۵۲ در حال انجام حملات هوایی بالای دشمن هستند و قطعات زمینی در هماهنگی مشترک محاربه ای ، کوردینات دقیق را به دفتر نظامی ناتو واقع در بگرام کابل سپرده اند و بروئیت آن عملیات هوایی شامل پلان خواهد بود.
برخی کاربران فیس بوکی نوشتند یک شب پیش نیز در مناطق مربوط به شاهراه شبرغان-سرپل عملیات یاد شده موفقانه اجراء شد.
این در حالی ست که از چندی بدینسو طالبان حملات تهاجمی خود به ولسوالی های مختلف ولایت فاریاب را افزایش داده اند و تاکنون چندین ولسوالی به دست این گروه افتاده است.
جنگ شدید در ولایات شمالی سبب شد رئیس جمهور غنی تغییراتی اساسی در سکتورهای امنیتی ایجاد کند.
گران هیواد، سخنگوی این وزارت، روز پنجشنبه، بیست‌وهفتم جوزا، در یک پیام ویدیوی گفت حرف‌های اردوغان در مورد حضور نیروهای کشوری دیگر در مورد تأمین امنیت میدان هوایی، اساساً «غلط» تفسیر شده است.
به گفته او، از دیدارهایی که وزیر امور خارجه و سفیر افغانستان با مقامهای ترکیه داشته‌اند، تحلیل و برداشت افغانستان این است که هدف از صحبت‌های اردوغان، حمایت قوای امنیتی و رسیدن به صلح و ثبات دایمی در افغانستان بوده است.
آقای هیواد روابط افغانستان و ترکیه را عمیق توصیف کرد و گفت این کشور همواره بر حل مشکلات افغانستان از راه‌های مسالمت‌آمیز تأکید کرده است. به گفته هیواد، هدف از این صحبت‌ها، جلب حمایت کشورهای منطقه به ویژه پاکستان از روند صلح افغانستان و تأمین امنیت در این کشور بوده است.
رجب طیب اردوغان به تازه‌گی گفته است که ترکیه تنها کشور مناسب برای مدیریت وضع موجود در افغانستان پس از خروج نیروهای بین‌المللی است. او در یک نشست خبری پس از نشست سران ناتو گفته است که برای حضور در افغانستان به کمک لوژستیکی، مالی و تجهیزاتی امریکا نیاز دارد و در مورد نقش و همکاری پاکستان و مجارستان نیز با جو بایدن، رییس جمهور امریکا، گفت‌وگو کرده است.
همچنان پیش از این گزارش‌های متعدد به نشر رسیده است که مسوولیت امنیت میدان هوایی کابل به ترکیه واگذار می‌شود.
سران ناتو با تأمین بودجه مالی برای حفاظت از میدان هوایی کابل توافق کرده‌اند. قرار است نیروهای بین‌المللی تا یازدهم سپتامبر از افغانستان خارج شوند.
جو بایدن، رئیس‌جمهور آمریکا می‌گوید تعهدهای دیپلماتیک، اقتصادی و انسانی به مردم و نیروهای امنیتی افغانستان پایدار خواهد ماند. رئیس‌جمهور آمریکا این گفته‌ها را دوشنبۀ هفتۀ جاری در شهر بروکسل، پایتخت بلژیک و در نشست سران ناتو بیان کرد.
رئیس‌جمهور آمریکا می‌گوید: «من از اینکه متحدان و هم‌پیمانان ما گفتند که تلاش‌های مبارزه با تروریسم باید ادامه یابد تا افغانستان بار دیگر به پناه‌گاه تروریسم برای حمله بر کشورهای‌مان تبدیل نشود، استقبال می‌کنم. حتی زمانی که مسئولیت مبارزه با شبکه‌های تروریستی در خاورمیانه و افریقا را برعهده گیریم.»
ینس استولتنبرگ، دبیرکل ناتو نیز در یک نشست جداگانه پس از نشست سران ناتو گفت که تعهدات و ماندن در کنار افغانستان با آموزش و پشتی‌بانی‌های مالی نیروها و نهادهای امنیتی افغانستان و بودجه برای اطمینان از ادامۀ کارکرد میدان‌هوایی بین‌المللی این کشور، دوباره تأیید شد.
دبیرکل ناتو می‌گوید: «باهم کار می‌کنیم. ناتو و متحدانش روی طرحی کار می‌کنند تا از ادامۀ فعالیت میدان‌هوایی بین‌المللی کابل اطمینان یابد. در حاشیۀ نشست امروز نیز دیدارهایی برگزار شد. مطمیناً ترکیه در راستای این تلاش‌ها نقش کلیدی دارد و حضور غیرنظامی ناتو و در مجموع جامعۀ جهانی در افغانستان اهمیت دارد.»
ینس استولتنبرگ می‌افزاید، تمام متحدان ناتو قول دادند که کمک مالی به نیروهای امنیتی افغانستان را ادامه دهند و برنامه‌های آموزشی را برای نیروهای امنیتی افغانستان به‌ویژه نیروهای ویژۀ عملیاتی این کشور در بیرون از افغانستان فراهم کنند.
دبیرکل ناتو می‌گوید: «سوم اینکه ما تصمیم گرفتیم به حضور غیرنظامی خود در افغانستان ادامه دهیم تا در زمینۀ مشوره و ظرفیت‌سازی با آنان همکاری داشته باشیم. چهارم، ما در راستای حفظ زیرساخت‌های حیاتی مانند میدان‌هوایی به شدت کار می‌کنیم تا از حضور غیرنظامی ناتو، همین‌گونه در سطح کلان‌تر از حضور دیپلماتیک جامعۀ جهانی و همین‌طور کمک‌های توسعه‌یی اطمینان حاصل کنیم. بنابر این، این چهار مسیر مهمی‌‌اند که ما از آن طریق به کمک‌های خود به افغانستان ادامه خواهیم داد.»
جنرال اسکات میلر فرمانده ماموریت حمایت قاطع در افغانستان روز گذشته در سفری به امارات متحده عربی با شیخ محمد بن زاید شاهزاده ابوظبی و معاون سرقوماندان قوای مسلح امارات دیدار کرد.
در این دیدار، جوانب در مورد روابط دوجانبه و همکاری‌های جاری در عرصه دفاعی بین ایالات متحده و امارات متحده عربی رایزنی کرده است.
دو طرف همچنین در مورد آخرین تحولات منطقه، به ویژه خروج نیروهای امریکایی و متحدان ناتو از افغانستان تا ۱۱ سپتمبر سال جاری میلادی بحث و تبادل نظر کرده است.
سفر جنرال میلر در حالی به امارات متحده عربی صورت می‌گیرد که تا کنون بیش از ۵۰ درصد خروج نیروهای خارجی از افغانستان تکمیل شده و خشونت‌ها در این کشور نیز افزایش یافته است.
فروپاشی امپراطوری عثمانی و شکل‌گیری ترکیه جدید به رهبری آتاتورک از یک‌سو و سر بر آوردن ایالات متحده آمریکا به عنوان یک ابرقدرت در پی دو جنگ جهانی باعث شد که ایده نزدیکی به غرب در انقره به نزدیکی به آمریکا تعبیر و تفسیر شود. به خصوص که آمریکا تنها کشوری به شمار می‌آمد که می‌توانست از لحاظ سیاسی، امنیتی و اقتصادی به حمایت و حفاظت از ترکیه در برابر اتحاد جماهیر شوروی بپردازد. از این‌رو روابط نزدیک میان ترکیه و غرب در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم تا حد زیادی در قالب روابط ترکیه و آمریکا شکل گرفت.
در حالی که در دوران جنگ سرد، محور اصلی روابط ترکیه و آمریکا را مقابله با تهدیدات احتمالی شوروی تشکیل می‌داد، در سال‌های بعد، تمرکز همکاری‌های دو کشور بر روی مسائل غرب آسیا، قفقاز، آسیای مرکزی، دریای سیاه و بالکان قرار گرفت. تغییر در تمرکز و اهداف موجب بروز روند جدیدی در روابط دو کشور شد که پیش از آن هرگز وجود نداشت. در واقع پایان جنگ سرد، بخشی از تهدیدات سنتی و منافع مشترک در روابط ترکیه و آمریکا را دگرگون کرد. به نحوی که ترکیه در فضای پس از جنگ سرد با موقعیت جدیدی در مناطق پیرامونی خود مواجه شد و تلاش کرد به تدریج وارد بازی مستقلی در این مناطق شود.
روی کار آمدن حزب عدالت و توسعه در ترکیه و همچنین وقوع رخداد ۱۱ سپتامبر در آمریکا دو مؤلفه مهمی بودند که بر روابط سنتی انقره و واشنگتن تاثیر قابل ملاحظه‌ای گذاشتند. زیرا برای نخستین‌بار دولت ترکیه در یک اقدام مهم آمریکا یعنی لشگرکشی به عراق حاضر به همراهی با واشنگتن نشد. در سال‌های بعد، به رغم آنکه باراک اوباما در سفر خود به انقره در سال ۲۰۰۹، ترکیه را کشوری توصیف کرد که «متحدی حیاتی برای آمریکا»ست و «نقش مهمی در اروپا» ایفا می‌کند، اما روابط دو کشور دستخوش تحولات گوناگونی شد.
شروع غافلگیرکننده بهار عربی در اواخر سال ۲۰۱۰ در تونس باعث بروز فرصتی جدید برای همکاری میان انقره و واشنگتن شد. به نحوی که با وجود اختلافات جزئی، همکاری‌ها در مورد تونس، لیبی و مصر به خوبی میان طرفین پیش رفت. در آغاز بحران سوریه نیز به رغم آنکه هر دو طرف خواهان سقوط دولت اسد بودند اما به تدریج اختلافات آشکار شد. نقطه اوج این اختلافات هنگامی بود که ترکیه با پاسخ منفی ایالات متحده و ناتو به درخواست خود برای ایجاد منطقه پرواز ممنوع و مناطق حائل در خاک سوریه مواجه شد. در ادامه ترکیه به دلیل بحران سوریه با مشکلاتی همچون سرازیر شدن موج پناهندگان و آوارگان و همچنین تقویت موقعیت پ.ک.ک و شاخه‌های اقماری آن در سوریه مواجه شد، با این حال هیچ حمایتی از سوی آمریکا دریافت نکرد. ترکیه حتی در بحران سقوط جنگنده روسی هم از حمایت لازم از سوی غرب برخوردار نشد و خود را تنها بازنده میدان دید. به همین دلیل اردوغان روز به روز از آمریکا ناامید شد و تلاش کرد روابط خود با ایران و روسیه را بازسازی کند و در پروسه ایجاد صلح در سوریه به مشارکت بپردازد. روی کار آمدن ترامپ در آمریکا هم به رغم آنکه در آغاز امیدهایی برای انقره بوجود آورد، اما گذر زمان نشان داد که دولت جدید کاخ سفید نیز نه تنها تمایلی به بهبود رابطه با انقره ندارد، بلکه ضمن حمایت از کردها به اعمال تحریم‌های اقتصادی علیه برخی از مقامات دولت ترکیه نیز پرداخت.
با این اوصاف بررسی اجمالی روابط ترکیه و آمریکا نشان می‌دهد که دو کشور از زمان روی کار آمدن حزب عدالت و توسعه دچار اختلاف نظرهای جدی هم در روابط دوجانبه و هم در مورد مسائل منطقه‌ای و بین‌المللی بوده‌اند، در حالی که پیش از آن معمولا انقره به عنوان بازیگری که کاملا پیرو فرمان‌های واشنگتن هست، شناخته می‌شد. از این‌رو به رغم آنکه در گذشته میزان اختلافات در روابط دو طرف چندان بارز نبود اما در سال‌های اخیر مسائل و مشکلات متعددی در تعاملات دوجانبه انقره و واشنگتن پدید آمده است که از جمله مهم‌ترین آنها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
۱.حمایت کاخ سفید از کردهای سوریه که انقره آنها را شاخه اقماری پ.ک.ک و گروهی تروریستی می‌داند؛
۲.انتقادهای آمریکا از دولت اردوغان در مورد عدم رعایت حقوق بشر، سرکوب نهادهای مدنی، رسانه‌ها و احزاب مخالف؛
۳.مداخله آمریکا در امور داخلی ترکیه و حمایت از کودتای نافرجام ۲۰۱۶؛
۴.عدم استرداد فتح‌الله گولن به رغم تقاضای علنی انقره از واشنگتن؛
۵.کاهش ارزش لیر در برابر دالر به دلیل اعمال تحریم‌های اقتصادی آمریکا علیه برخی از مقامات دولت ترکیه؛
۶.افزایش تعرفه واردات آلومینیوم و فولاد از ترکیه توسط ایالات متحده؛
علاوه بر این، در مباحث مرتبط با مسائل منطقه‌ای و بین‌المللی نیز تنش‌ها و اختلافات متعددی در روابط ترکیه و آمریکا پدید آمده است که مهم‌ترین آنها عبارتند از:
۱.عدم حمایت آمریکا از طرح‌های ترکیه در سوریه؛
۲.روابط رو به رشد ترکیه با روسیه و مسئله خرید سامانه دفاع موشکی اس ۴۰۰؛
۳.حمایت ترکیه از قطر در بحران روابط خارجی این کشور با عربستان سعودی؛
۴.نارضایتی انقره از سیاست آمریکا مبنی بر تروریستی شناختن اخوان المسلمین؛
۵.حمایت ترکیه از حماس در سرزمین‌های اشغالی و مخالفت با طرح معامله قرن آمریکا؛
۶.حمایت ترکیه از دولت وفاق ملی در لیبی و پشتیبانی آمریکا از خلیفه حفتر؛
۷.خشم ترکیه از سخنان ترامپ و بایدن درباره کشتار ارامنه در جریان جنگ جهانی اول توسط دولت عثمانی؛
۸.عدم همراهی انقره با سیاست‌های یکجانبه و تحریم‌های اقتصادی واشنگتن علیه جمهوری اسلامی ایران؛
مجموع موارد فوق نشان می‌دهد که در سال‌های اخیر از میزان اشتراک نظر میان ترکیه و آمریکا در مورد مسائل دوجانبه، منطقه‌ای و بین‌المللی کاسته و بر سطح اختلافات افزوده شده است.
به این ترتیب، روابط ترکیه و آمریکا در طول سال‌های اخیر با فراز و نشیب‌های زیادی مواجه شده است. اگر چه در دوران جنگ سرد و حتی سال‌های پس از آن نیز ترکیه عمدتا به عنوان متحد نزدیک آمریکا و عضوی از ناتو شناخته می‌شد و فعالیت‌های منطقه‌ای و بین‌المللی خود را کاملاً هماهنگ با غرب پیش می‌برد، اما در سال‌های اخیر به موازات رشد ایده‌های قدرت‌طلبانه در اردوغان و همفکران وی و همچنین تحولات مختلفی که در مناطق پیرامونی انقره روی داده، این کشور به تدریج دچار اختلاف نظرهایی در روابط دوجانبه و منطقه‌ای خود با ایالات متحده آمریکا شده است. به نحوی که در حال حاضر فهرست اختلافات دو کشور بیش از اشتراکات آنها در مورد مسائل منطقه‌ای و بین‌المللی است. با این حال نمی‌توان ترکیه را کشوری خارج از چارچوب ناتو تصور کرد. انقره به رغم وجود اختلافات بی‌شمار با واشنگتن، همچنان جایگاه ویژه‌ای برای آمریکا در سیاست خارجی خود در نظر می‌گیرد و تلاش می‌کند به مواجهه مستقیم با این کشور نپردازد.
داکتر عبدالطیف نظری
ترکیه ۵۰۰ نیرو در چارچوب ناتو در افغانستان دارد و گفته شده که اگر مسئولیت امنیت میدان هوایی کابل را بپذیرد، ممکن است به نیروی بیشتری نیاز داشته باشد.
در بیانیه پایانی نشست سران ناتو آمده است: «خروج نیروهای ما به معنی پایان رابطه ما با افغانستان نیست. اکنون فصل جدیدی را باز خواهیم کرد. ما تعهد خود را برای ادامه ایستادگی در کنار افغانستان، مردم و نهادهای آن برای تقویت امنیت و حمایت از دستاوردهای ۲۰ سال گذشته افغانستان مورد تأیید دوباره قرار دهیم».
در ادامه این بیانیه آمده است: «با یادآوری تعهدات قبلی ما، ناتو به آموزش نیروها و پشتیبانی نیروهای امنیتی افغانستان از جمله از طریق صندوق حمایت مالی ارتش ملی افغانستان ادامه خواهد داد».
دبیرکل ناتو گفته است که قرار است این سازمان به آموزش نیروهای امنیتی افغانستان در جایی خارج از خاک افغانستان ادامه بدهد اما در نشست امروز تصمیمی در این مورد اعلام نشد.
خبرگزاری رویترز به نقل از سه مقام غربی گزارش داده که مقامات امنیتی ناتو از قطر خواسته‌اند تا پایگاهی را برای آموزش نیروهای ویژه افغانستان در اختیار این سازمان قرار بدهد.
این مقامات که نخواسته‌اند نامی از آنها گرفته شود، به رویترز گفته‌اند که حالا تصمیم نهایی به عهده دولت قطر است که آیا اجازه می‌دهد از خاک این کشور برای آموزش نیروهای امنیتی افغانستان استفاده شود، یا نه.
آنها گفته‌اند امریکا، بریتانیا و ترکیه ابراز آمادگی کرده‌اند که در صورت موافقت قطر آموزگارانی را برای آموزش نیروهای ویژه افغان به قطر بفرستند.
قطر میزبان دفتر سیاسی گروه طالبان نیز است.
این نخستین نشست رو در روی رهبران سی کشور عضو ناتو پس از شروع همه‌گیری کرونا و ریاست جمهوری جو بایدن است.
مقابله با نفوذ روزافزون نظامی چین، تغییرات آب و هوایی، امنیت سایبری، روسیه و خروج نیروهای ناتو از افغانستان که طولانی ترین استقرار برون مرزی نیروهای این پیمان است، از موضوعات اصلی مورد بحث این نشست بود.
برخی از متحدان امریکا از تصمیم جو بایدن در مورد خروج نیروهای امریکایی از افغانستان ابراز ناامیدی کرده و گفته بودند که در مورد این تصمیم با آنها مشورت نشده بود و خطر بازپس گیری افغانستان توسط طالبان وجود دارد.
اما رسانه‌های امریکایی گزارش داده‌اند که رهبران ناتو در نشست امروز تا حد زیادی از تصمیم امریکا برای خروج نیروها از افغانستان حمایت کردند.
آقای استولتنبرگ امروز (دوشنبه، ۲۴ جوزا) پیش از آغاز رسمی نشست سران کشورهای عضو ناتو در بروکسل، همچنین گفته است که شماری از متحدان ناتو به‌شمول ایالات متحده‌ی امریکا و ترکیه در حال گفت‌وگوی مستقیم درباره‌ی حفظ یک میدان هوایی بین‌المللی در کابل هستند.
استولتنبرگ حفظ میدان هوایی بین‌المللی کابل را نه تنها برای متحدان ناتو مهم خوانده، بلکه گفته است که حفظ این میدان برای تمام جامعه جهانی، حضور دیپلماتیک و در عین حال ادامه‌ی کمک‌های انکشافی به افغانستان اهمیت دارد.
از سوی هم، او گفته است که ناتو مأموریت نظامی‌اش را در افغانستان پایان می‌دهد، اما حمایت‌های این سازمان از نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان ادامه می‌یابد.
استولتنبرگ توضیح داده است که بخشی از حمایت‌های سازمان ناتو از نیروهای افغان، از طریق حضور غیرنظامی و مشورت‌دهی به نهادهای امنیتی و دفاعی افغانستان انجام می‌شود.
او افزوده است: «ما به حمایت مالی از نیروهای امنیتی افغان نیز ادامه خواهیم داد. این تعهدی است که تمام متحدان ناتو داده‌اند.»
این درحالی است که سران کشورهای عضو ناتو امروز در بروکسل نشست دارند. در کنار دیگر موضوعات، مسایل مربوط به افغانستان نیز در محور بحث سران ناتو در این نشست قرار دارد.
رجب طیب اردوغان، رییس‌جمهور ترکیه روز گذشته پیش از آنکه استانبول را به مقصد بروکسل ترک کند، به خبرنگاران گفته بود که پس از خروج امریکا از افغانستان، ترکیه تنها کشور قابل اعتماد برای مدیریت مناسب وضعیت موجود خواهد بود.
قبل از این اظهارات اردوغان، گزارش شده بود که قرار است به دنبال خروج کامل نیروهای خارجی، ترکیه مسئولیت تأمین امنیت میدان هوایی بین‌المللی حامد کرزی را در کابل بر عهده بگیرد.
طالبان اما اعلام کرده است که حضور نظامیان خارجی در افغانستان تحت هر نامی، برای این گروه قابل قبول نیست.
این روزها جنگ در کشور به صورت بی سابقه ای افزایش یافته و ولسوالی ها یکی پس از دیگری به دست طالبان می افتد.
شهروندان در واکنش به این وضعیت انگشت سرزنش را به سوی غنی و نهادهای امنیتی حکومت او نشانه رفته اند.
احمد سعیدی، کارشناس برتر مسائل سیاسی، طی مطلبی در فیس بوک خود در این مورد می نویسد:«ادامه جنگ و سقوط ولسوالی ها اجراات کابینه جنگی آقای اشرف غنی است.»
وزیر دفاع اسد الله خالد حدود پنج ماه داخل کشور نبود بعد از مدتی برای چند روز محدود به کشور آمد و دوباره کشور را ترک گفت.
مخالفت های لوی درستیز با وزیر دفاع باعث شد لوی درستیز هم برای مدتی به خارج از کشور برود و حالا گفته می شود دوباره به کشور بر گشته است.
جالب اینجاست در این شرایط حساس که جنگ هر روز فرزندان ما کشته می شوند ولسوالی ها سقوط می کنند، متاسفانه آقای اسد الله خالد رهبری وزارت دفاع را به یکی از معاونینی سپرده که از نظام بویی نمی برد، در چنین شرایطی شما از این حکومت و از این دولت و از این کابینه اشرف غنی چه توقعی دارید.
بعضی وقت ها متملقین دربار برایم می گفتند شما با اشرف غنی ضدیت دارید و شما یک شخص متعصب هستید در شرایط دشوار که ولسوالی ها سقوط می کند مردم ما به خاک و خون می غلطتند باید وزیر جنگ کشور و یا وزیر دفاع و لوی درستیز در جنگ و جبهات حاضر باشند.
وزیر داخله هم یک شخص بیچاره است که از جامعه مدنی آمده است و تا هنوز نمی داند که یو، دوه چه معنی می دهد.
در این شرایط از این رهبران وزرا و از این کابینه دولت چه توقع دارید؟
من هرگز باور ندارم و به هیچ صورت امکان ندارد توسط این رهبران و این اشخاص از وطن دفاع کنید. با این تغییر و تبدیلی ها نمی شود گره مشکل را باز کرد، من امیدوارم طراحی این وضعیت قصداً نباشد اگر قصداً طرح برای سقوط وطن باشد و نظام را به طالب تسلیم دهند لعنت خدا بر همچو رهبران خود فروخته که هیچ رحمی به حال ملت ندارند.
جلسه‌ی امروز دوشنبه، اولین اجلاسی سران ناتو است که جو بایدن، رییس‌جمهور ایالات متحده‌ی امریکا، به عنوان رییس‌جمهور در آن شرکت خواهد کرد. از رییس‌جمهوران شرکت‌کننده‌ی دیگر در این نشست، رجب طیب اردوغان، رییس‌جمهور ترکیه خواهد بود. انتظار می‌رود که یکی از موضوعات مورد بحث در این نشست، مسئله‌ی جنگ و صلح افغانستان باشد.
برخی از رسانه‌های بین‌المللی، گزارش داده اند که ناتو در این نشست در کنار تصمیم‌های مهم دیگر، در مورد جایگاه افغانستان در سیاست یک دهه‌ی آینده‌ی‌اش نیز، تصمیم خواهد گرفت.
برخی از آگاهان، می‌گویند احتمال این هم وجود دارد که ناتو در این نشست با افغانستان خداحافظی کند. به گفته‌ی این آگاهان، تنها نگرانی متحدان ناتو، امنیت سفارت‌خانه‌ها، مسیرهای ترانسپورتی به ویژه فرودگاه‌ها است. آگاهان صلح و جنگ، می‌گویند که در نشست امروز، متحدان اروپایی و کانادایی، از جو بایدن، رییس‌جمهور امریکا که کشورش رهبری این خروج را به عهده دارد، خواهند پرسید که چه طرحی برای این مسئله دارد.
اریک براتبرگ، مدیر برنامه‌ی اروپا در بنیاد کارنگی برای صلح بین‌المللی، می‌گوید که در چنین شرایطی، سران ناتو رفتن را به ماندن ترجیح خواهند داد.
او، به روزنامه‌ی صبح کابل، می‌گوید: «در چنین مرحله‌ای، انتظار می‌رود که سران ناتو، بخواهند به جای این که وارد یک بازی طولانی‌تر شوند، بی‌سروصدا آنجا (افغانستان) را ترک کنند و روی اهداف دیگرشان متمرکز شوند.»
از سویی هم، پیش از این، مسؤول سیاست خارجی اتحادیه‌ی اروپا، اعلام کرده بود که بدون حضور ناتو و نیروهای خارجی، حضور دیپلماتیک کشورهای عضو ناتو در کابل، دشوار خواهد بود.
یوسپ بورل، مسؤول سیاست خارجی اتحادیه‌ی اروپا، گفته است: «ما در حال حاضر با کشورهای عضو خود به شمول ایالات متحده‌ی امریکا، ناتو و سازمان ملل، در یک گفت‌وگوی داغ قرار داریم؛ چون دشوار است که حضور دیپلماتیک خود را ]در افغانستان[ در نبود شرایط امنیتی مناسب، ادامه دهیم.»
احتمال بسته‌شدن سفارت‌خانه‌های خارجی
سفارت ایالات متحده‌ی امریکا در کابل، به تازگی صدور ویزای خود به متقاضیانش را متوقف کرده است. اگرچند این سفارت دلیل توقف روند صدور ویزا را گسترش بیش از حد ویروس کرونا عنوان کرده؛ اما این خبر، متقاضیان ویزای ویژه‌ی مهاجرت را نگران کرده است.
سفارت امریکا، روز یک‌شنبه‌ی این هفته، در بیانیه‌ای اعلام کرده که تعلیق نامحدود صدور ویزا در کابل، از روز یک‌شنبه – ۲۲ جوزا- آغاز می‌شود. به گزارش استارزاند استرایپس -روزنامه‌ی امریکایی-، این تصمیم در حالی اتخاذ شده که موج سوم کشنده‌ی ویروس کرونا در سراسر افغانستان جان یک کارگر سفارت امریکا را نیز گرفته است.
در بیانیه‌ی سفارت امریکا، آمده است: «ما ناراحتی متقاضیان را درک می‌کنیم و برای آن متأسف استیم؛ ولی هدف از این تصمیم، حفاظت از سلامت کارمندان سفارت و متقاضیان است تا اطمینان حاصل کنیم که می‌توانیم در آینده، روند صدور ویزا و دیگر خدمات کنسولی را ادامه دهیم.»
پیش از این، ایالات متحده‌ی امریکا، اعلام کرده بود که برای ادامه‌ی حضور دیپلماتیک بین‌المللی در کابل، به فرودگاهی «امن و فعال» نیاز است.
یک سخنگوی وزارت خارجه‌ی امریکا، گفته است که در نبود فرودگاه امن، سفارت‌خانه‌ها در کابل بسته خواهد شد. ایالات متحده‌ی امریکا این اظهارات را یک روز پس از آن مطرح می‌کند که سخنگوی طالبان، برنامه‌ی پیشنهادی ترکیه را برای تأمین امنیت فرودگاه کابل، رد کرد. پیش از این، گفته شده بود که تأمین امنیت و فعال‌نگه‌داشتن فرودگاه بین‌المللی کابل پس از خروج نیروهای خارجی، توسط نیروهای ترکی صورت خواهد گرفت.
ترکیه اعلام کرده بود که پس از خروج نیروهای ایالات متحده امریکا و ناتو، می‌خواهد در افغانستان بماند و تأمین امنیت و پیش‌برد کارهای فرودگاه بین‌المللی کابل را به عهده گیرد. انقره گفته است که این موضوع را با واشنگتن نیز در میان گذاشته و از آن استقبال شده است.
اما سهیل شاهین، سخنگوی طالبان، روز پنجشنبه -۲۰ جوزا-، به رویترز گفته است که ترکیه طی ۲۰ سال گذشته، به عنوان عضو ناتو در افغانستان حضور داشته است و باید به اساس توافق‌نامه‌‌ای که میان امریکا و طالبان امضا شده، افغانستان را ترک کند.
با این حال، سخنگوی وزارت خارجه‌ی امریکا، در واکنش به این موضع طالبان، افزوده است: «ما می فهمیم که یک فرودگاه امن و فعال برای حضور بین‌المللی ضروری است. این امر همچنین به نفع مسافران افغانستانی و اقتصاد افغانستان خواهد بود.»
این سخن‌گو از اظهارنظر بیشتر خودداری کرده است؛ اما این اظهارات، می‌تواند به طالبان این پیام را بدهد که بدون داشتن فرودگاهی امن و فعال، کشورهایی که در کابل سفارت‌خانه دارند، ممکن است فعالیت‌های‌شان را به تعلیق درآورند.
از زمان خروج نیروهای خارجی از افغانستان، نگرانی‌ها در مورد حضور دیپلمات‌های بین‌لمللی در افغانستان و ادامه‌ی فعالیت کشورها و سازمان‌های خارجی، افزایش یافته است.
پیش از این؛ آسترالیا در ماه گذشته؛ سفارت خود در کابل را به دلایل امنیتی بست؛ اما آنتونی بلیکن، وزیر خارجه‌ی ایالات متحده در هفته‌ی روان میلادی، گفت که سفارت‌خانه‌ی این کشور در کابل، باز خواهد ماند.
نگرانی شهروندان از آینده‌ی کشور
نتیجه‌ندادن گفت‌وگوهای صلح میان دولت افغانستان و گروه طالبان و خروج شتاب‌زده‌ی نیروهای خارجی از این کشور، شهروندان افغانستان را از آینده‌ی این کشور به شدت نگران کرده است. از سویی هم، سقوط پی‌هم ولسوالی‌های افغانستان به دست طالبان، روحیه‌ی سربازان و شهروندان این کشور را بیشتر از پیش ضعیف کرده است.
در یک هفته‌ی گذشته، دست‌کم، ۱۵ ولسوالی میان گروه طالبان و نیروهای امنیتی دست‌به‌دست شده و جنگ در بیشتر از هفتاد ولسوالی ادامه دارد.
رد ضمنی گفت‌وگوهای صلح از سوی طالبان و حضور فعال آنها در سنگرهای جنگ، پیام واضحی دارد که این گروه، خواستار صلح در افغانستان نیست و می‌خواهد قدرت را از راه جنگ به دست آورد. این طرز فکر طالبان، نشانه‌ای از احتمال وقوع یک جنگ داخلی میان این گروه و نیروهای ضدطالبان در افغانستان است.
با این حال، جهادگران پیشین افغانستان، در صدد ایجاد جبهه‌های مقاومت و ضدطالبانی استند و گویا برای یک جنگ تمام‌عیار با طالبان، آمادگی می‌گیرند.
عطامحمد نور، رییس حزب جمعیت اسلامی افغانستان و از جهادگران پیشین، در مورد تحولات امنیتی در شمال افغانستان، اعلام کرد که دوست دارد با مارشال عبدالرشید دوستم و محمد محقق، طبق یک «پالیسی روشن» بدون شکل‌دهی حکومت «ملوک‌الطوایفی»، برای دفاع از افغانستان تلاش کند.
از سویی هم، به تازگی مارشال دوستم به خط نبرد در ولایت‌های شمالی حضور یافته است. گفته می‌شود که اگر مارشال عبدالرشید دوستم و نیروهای تحث امرش در کنار نیروهای امنیتی افغانستان در برابر گروه طالبان مبارزه نکنند، سقوط بیشتر مناطق شمال و حتا مراکز شهرها به دست طالبان دور از تصور نیست.
این موضوع به بحث جدی در شبکه‌های اجتماعی تبدیل شده و شماری، از اقدام مارشال دوستم حمایت کرده اند. ولایت‌های شمالی این روزها درگیر نبرد سنگین است.
عطامحمد نور در واکنش به این موضوع، گفته است که با مارشال دوستم مشکل ندارد؛ بل که همراه با او و محمد محقق، می‌خواهد طبق یک برنامه‌ی روشن برای دفاع از کشور کار کند.
کنش‌های اخیر طالبان و آمادگی‌های گروههای ضدطالبانی در افغانستان، نشان‌گر اثرهای منفی خروج نیروهای خارجی و احتمال رفتن افغانستان به یک جنگ داخلی دیگر است. از سویی هم، سکوت حکومت در مورد روند صلح، نشان می‌دهد که فاتحه‌ی این روند نیز خوانده شده است.
آقای الیکسندر امروز (یک‌شنبه، ۲۳ جوزا) در برگۀ تویترش از ادامۀ جنگ نیابتی پاکستان در افغانستان انتقاد می‌کند. او می‌نویسد که ادامۀ این جنگ همه‌روزه از شهروندان افغانستان قربانی می‌گیرد. آقای الیکسندر خواهان پایان این جنگ نیابتی در افغانستان شده است.
سفیر پیشین کانادا، ناتو را از آن چه عدم اقدام در برابر پاکستان در جریان بیست سال گذشته می‌خواند، مورد انتقاد قرار می‌دهد. او توضیح می‌دهد که پس از سال ۲۰۱۴ میلادی دامنۀ جنگ در افغانستان وسعت، اما ناتو در این مورد هیچ اقدامی نکرده است.
این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که اخیراً جنگ شدید لفظی میان حمدالله محب، مشاور شورای امنیت ملی افغانستان و شاه‌محمود قریشی، وزیر خارجۀ پاکستان صورت گرفته است.
آقای محب، اسلام‌آباد را به حمایت از طالبان به هدف توسعۀ مرز خود در خاک افغانستان متهم کرده و دولت پاکستان را فاسد خوانده است. آقای قریشی در پاسخ گفته که اظهارات حمدالله محب خون مردم پاکستان را به جوش آورده است.