برچسب: مذاکرات بین الافغانی در دوحه

یک منبع آگاه در دوحه می گوید دو طرف مذاکره کننده ممکن است میانجیگری قطر در مذاکرات بین الافغانی را به زودی اعلام کنند.

این در حالی ست که به گفته منبع دو طرف گفت و گو میانجیگری قطر در مذاکرات را پذیرفته اند.

قطر در حالی به عنوان میانجی وارد مذاکرات بین الافغانی می شود که قرار بود این مذاکرات بدون هیچ میانجی شروع و ادامه یابد.

باید گفت مذاکرات بین الافغانی دوحه پس از گذشت نزدیک به دو ماه هنوز به پیشرفت قابل ملاحظه ای در تعیین چارچوب مذاکره حکومت افغانستان با طالبان دست نیافته است.

طالبان توافق صلح خود با امریکا را مبنای پیشبرد مذاکرات عنوان کرده اند اما حکومت افغانستان شریعت و اسلام را مبنا می دانند.

پیش از این نیز اصرار طالبان بر مذهب حفنی سبب ایجاد مشکل برای مذاکرات بین الافغانی در دوحه شده بود.

چند هفته قبل داکتر عبدالله به عنوان شخص نخست مسوول در امور صلح با طالبان از سوی دولت سفر دو روزه‌یی به پاکستان داشت. حکومت پاکستان در ظاهر پذیرایی و استقبال گرمی از وی انجام داد. آقای عبدالله با شخصیت‌های گوناگون پاکستان ملاقات کرد و سخنرانی‌هایی در جمع دانش‌جویان و محافل پاکستانی انجام داد. طبق  روال معمول رفتار سیاست‌مداران در کشورهای جهان سوم، از گفت‌وگوها و نتایج این سفر معلومات خاص و مشخصی ارایه نشد. ظاهرا پاکستان خود را علاقه‌مند به ایجاد صلح و متعهد به این موضوع حساس در افغانستان نشان می‌دهد. در سفر رییس شورای عالی مصلح افغانستان به پاکستان هم این وعده و وعیدها تکرار شده و حداقل در پشت تریبون و از طریق بیانیه‌های رسمی و صحبت با خبرنگاران، حکومت پاکستان خود را متمایل به ایجاد صلح به سرپرستی افغان‌ها در افغانستان قلم‌داد می‌کند.

چند روزی از سفر عبدالله به پاکستان نگذشته بود که گلبدین حکمتیار در سفری پر هیاهو به پاکستان رفت و از ایشان هم به گرمی استقبال شد. آقای حکمتیار سفر خود را برای پیگیری صلح افغانستان و گفت‌وگو در این مورد با سران پاکستان عنوان کرد. او در این سفر با مقامات رسمی پاکستان مانند عارف علوی رئیس جمهور، شاه محمود قریشی وزیر خارجه و عمران خان نخست وزیر پاکستان ملاقات داشته است. بازهم از چند و چون بیشتر گفت‌وگوها و نتایج آن خبری در دست نیست. اقای حکمتیار منصب رسمی در حکومت افغانستان ندارد و سفر ایشان بعد از سفر عبدالله به پاکستان می‌تواند تا حدودی از دغدغه‌های غنی در مورد سفر عبدالله حکایت کند. خیلی بعید است که این سفر بدون مشورت با غنی و بدون هماهنگی مقامات در ارگ صورت گرفته باشد. گلبدین حکمتیار در دست‌گاه امنیتی و سیاسی پاکستان چهره آشنایی است. زمانی او با هدایت و پشتیبانی بی دریغ پاکستان اکثر کمک‌های جهانی برای مجاهدین افغانستان را به حزب خودش جذب می‌کرد و وزنه سیاسی و نظامی سنگینی در افغانستان به شمار می‌رفت. اما با عدم پیشرفت و ناکامی او در پیش‌برد اهداف سیاسی پاکستان، ای اس آی از حکمتیار ناامید شد و با راه اندازی جریان طالبان، عملا این چهره پرقدرت گذشته را به حاشیه راند. حکمتیار دیگر هیچ‌گاه اهمیت سابقش را باز نیافت و در آخر چاره‌یی جز صلح و دست کشیدن از جنگ نداشت و مجبور شد تا به جای کشته شدن، تن به صلح بدهد. حکمتیار زمانی یکی از طرف‌های اصلی قدرت در کشور بود اما حالا تحت نظارت دولت و پشتیبانی حکومت در کابل زندگی می‌کند.

 اما این روزها حضور او در کابل نه تغییری در وضعیت جنگ ایجاد کرده و نه حکومت از آن سودی برده است. حکمتیار در حقیقت یکی از ناکام‌ترین چهره‌های سیاسی در چنددهه اخیر در افغانستان است. او به هر چیزی چنگ می‌زند تا بلکه خود را دوباره به جای‌گاه سابقش برساند. حکمتیار برای این کار از هیچ تلاشی دریغ نمی‌کند، گاهی مسایل قومی را دامن می‌زند، زمانی هم مسایل اختلاف‌های مذهبی را پیش می‌کشد تا برای خود طرفدار جمع کند. هدف او از این کارها بدون شک تلاش برای نشان دادن خود به عنوان یک شخصیت تاثیر گذار در افغانستان و جلب نظر پاکستان است. حتی قبل از رفتن به پاکستان با راه اندازی تظاهرات مانع بزرگ‌داشت از سال‌روز کشته شدن داکتر نجیب در کابل شد.

با این همه شیرین کاری‌های حکمتیار برای اثبات موثریت خود، اما ستاره بخت این سیاست‌مدار همیشه ناراضی افول کرده و همین حالا هم در پروسه صلح و سازش طالبان به آمریکا عملا به حاشیه رفته است. سفر حکمتیار به پاکستان بیشتر نمادین است. بعید است که پاکستان دوباره روی این مهره سابقش سرمایه‌گذاری زیادی انجام دهد. اما داشتن ایشان در افغانستان برای روز مبادای پاکستان هم خالی از سود نخواهد بود. از این رو احتمالا پاکستانی‌ها به او دل‌گرمی زیادی داده اند. به همین خاطر، حکمتیار بلافاصله بعد از برگشت از پاکستان، منکر حضور پاکستانی‌ها در جنگ‌های اخیر کشور شده و خواهان ایجاد حکومت موقت شد، چیزی که خواست پاکستان هم هست! اما این روزها کمتر کسی است که این شخص و ایده‌هایش را جدی بگیرد.

در این روزها رییس پارلمان کشور هم به پاکستان رفته است تا سه ضلع مثلث مسافرین به این کشور، با حضور ایشان تکمیل شود. پارلمان کشور از نظر قانونی و حداقل در روی کاغذ، یکی از ارکان مهم حکومت است اما عملا این نهاد ضعیف ترین بخش حکومت به شمار می‌رود. در این چند سال نه مردم اعتمادی به وکلای منتخب خویش دارند و نه رییس جمهور به پارلمان و مصوبه‌هایش، توجهی دارد. نمایندگان مجلس ضعیف‌تر از آنی هستند که بتوانند نگرانی خاصی را برای دیگر بخش‌های حکومت خلق کنند و یا مشکل مردم را حل کنند. از این رو سفر رییس مجلس افغانستان به کشورهای دیگر، همانند وجود خود پارلمان در افغانستان، چندان جدی گرفته نمی‌شود.

سفر این سه مقام به پاکستان در فاصله‌های کوتاه، خیلی دور از انتظار است که دست‌آوردی در بر داشته باشد. استقبال گرم از این سه نفر در پاکستان نشان‌دهنده راحتی خیال سیاست‌مدارن کشور همسایه بابت افغانستان است. پایه‌های لرزان حکومت مرکزی افغانستان و تشدید حمله طالبان همزمان با اغاز روند صلح در قطر، موضوعی نیست که باعث خوشحالی پاکستان نباشد. پاکستان راهش را در افغانستان یافته است و با داشتن گروهی چون طالبان، به چیزی کم‌تر از سلطه کامل بر افغانستان راضی نیست. از این رو با رفتار دوگانه با حوصله بسیار هم میزبان مقامات حکومتی است و هم تمام و کمال از طالبان حمایت می‌کند. آنچه از ظاهر امر بر می آید، دولت افغانستان بدون هیچ دست‌آوردی با آزادی پنج هزار زندانی طالبان، کمک بزرگی به توانایی نظامی این گروه کرده است و نتایج این اشتباه حکومت در این روزها به خوبی در میادین جنگ و تشدید حمله‌های طالبان مشخص شده است. افزایش ناامنی‌ها در شهرها و ناتوانی حکومت در کنترل وضعیت، زمان را به سود طالبان و پاکستان تغییر داده و ادامه این وضعیت، باعث نارضایتی بیش‌تر شهرنشینان شده و جای‌گاه حکومت مرکزی را متزلزل‌تر خواهد کرد.

از این رو پاکستان با حوصله و اطمینان از داشتن حمایت آمریکا، منتظر گذر زمان نشسته است. طراحی سناریوی مذاکرات صلح در دوحه قطر برای خریدن زمان است. نه پاکستان به صلح در افغانستان اعتقادی دارد و نه طالبان به نمایندگی از این کشور به صلح و دادن امتیاز به رقیب‌ها راضی خواهد بود.

خامه پرس

نقیب‌الله فایق، والی فاریاب، گفت جنگ‌جویان خارجی گروه طالبان، برای شناسایی اهداف مورد نظرشان، از پهپاد استفاده می‌کنند.

آقای فایق، بامداد سه‌شنبه (۶ عقرب)، در برگه‌ی تویترش نوشت: «اتباع خارجی با فكر داعشی كه در صف طالبان اند، پهپادهای كشفی در اختيار دارند، اين پهپادها به فاصله‌ی چندين كيلومتری پرواز کرده و در تاريكی شب، مي تواند از هدف مورد نظر فیلم‌برداری کند.»

به گفته‌ی آقای فایق، جنگ‌جویان ازبکستانی در جنگ‌های ولسوالی‌های خواجه‌سبزپوش و قيصار ولایت فاریاب، از اين پهپادها استفاده كرده اند.

ولایت فاریاب در شمال افغانستان، با داشتن ۱۳ ولسوالی، از ولایت‌های به شدت ناامن به شمار می‌رود و چندین ولسوالی این ولایت همین اکنون در کنترل طالبان است و یا در تهدید بسیار بالا قرار دارد.

گذشته از آن، در جریان روزهای گذشته، درگیری‌های شدیدی میان نیروهای امنیتی و تروریستان طالب، در برخی از ولسوالی‌های این ولایت، گزارش شده است.

گروه طالبان، در حالی خشونت‌ها را افزایش داده که گفت و گوهای صلح در قطر جریان دارد. به باور مقام‌های امنیتی افغانستان، گروه طالبان قصد دارد تا با گسترش جنگ، در گفت‌وگوهای صلح امتیاز بیشتری بگیرد.

حمدالله محب مشاور امنیت ملی گفت جنگ و صلح با هم ادامه دارد و طالبان هرگز صلح نخواهند کرد، مگر اینکه باور کنند در جنگ شکست می‌خورند.
آقای محب گفت: « ما همه تلاش خود را می‌کنیم تا به صلح فرصتی بدهیم. ما مشتاقانه منتظریم ببینیم که آیا طالبان مایل به مصالحه هستند و در مورد نقش شان در آینده افغانستان واقع‌بین هستند یا خیر. اما اگر آن‌ها همچنان پافشاری کنند که ما مردم افغانستان را به آن‌ها تسلیم می‌کنیم، بعد، ما یک برنامه دفاعی داریم که از مردم و کشورمان حفاظت می‌کند».
وی به بی بی سی گفت: «صلح و جنگ با هم ادامه دارد و طالبان هر گز به این زودی با ما صلح نمی‌کنند، مگر اینکه باور کنند ما می‌توانیم آن‌ها را در جنگ شکست دهیم. بنا براین، آن‌چه آن‌ها انجام می‌دهند، گرفتن وقت است چون به توانایی‌های ما باور ندارند».
مشاور امنیت ملی خاطرنشان کرد طالبان فکر می‌کنند وقتی امریکایی‌ها بروند، نیروهای امنیتی افغانستان از هم فرو می‌پاشد و حکومت قادر نخواهد بود تا به بقای خود ادامه دهد.
آقای محب تأکید کرد: «آن‌ها (طالبان) هنوز باور ندارند که عملیات‌ها از سوی نیروهای امنیتی و دفاعی انجام می‌شود، آن‌ها ادعا می‌کنند که امریکایی‌ها حتماً‌ به ما کمک می‌کند. من خبری برای آن‌ها دارم، بدبختانه، این حقیقت ندارد».
در رابطه به برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده و تأثیر آن بر افغانستان، نیز محب گفت امریکایی‌ها بر این باور هستند که وقت آن است تا نیروها به ایالات متحده باز گردند، بنابر این، هر دولتی که روی کار آید، فکر می‌کنم این پالیسی آن خواهد بود. تنها چیزی که فرق خواهد کرد، رویکرد آن است.
وی با اشاره به احتمال بروز جنگ داخلی گفت: «اگر ما قادر به تأمین امنیت و نجات افغانستان از جنگ داخلی نباشیم، این مسئله بار بزرگی در ذهنم است که فکر می‌کنم زندگی با آن بسیار سخت خواهد بود».
مشاور امنیت ملی افغانستان تأکید کرد تهدید جنگ داخلی بسیار محتمل است، اما حکومت افغانستان هر کاری می‌کند تا از آن جلوگیری کند.
او در عین حال از طالبان خواست با حسن نیت گفت‌وگو کنند.

در این حمله که در منطقه قلعه فتح در نزدیکی بند کمال‌خان انجام شد دو پولیس دیگر نیز زخمی شد.
این در حالیست که روز گذشته جلیل وطن‌‌دوست ولسوال خاشرود گفته بود در حمله طالبان بر پایگاه دهمزنگ در ولسوالی خاشرود ولایت نیمروز، ۲۰ تن از نیروهای امنیتی به شهادت رسیده‌اند.
وی همچنین اضافه کرده بود شش تن از نیروهای دولتی در حمله شب گذشته در دست طالبان اسیر شده‌ است.
همزمان با گفت‌وگوهای بین‌الافغانی در دوحه قطر، جنگ بین نظامیان دولتی و طالبان در بیشتر نقاط کشور شدت گرفته است.

مشاور سابق امنیت ملی امریکا گفت: «ترامپ با انجام یک توافق با طالبان، امنیت ملی کشور را زیر سوال برده است.»

مک مستر، مشاور سابق امنیت ملی امریکا گفت سیاست ترامپ در قبال افغانستان نادرست بوده و توافق او با طالبان همانند امضا با هیتلر در سال ۱۹۳۸ توسط کشورهای اروپایی است.

به‌گزارش واشنگتن پست، مک مستر این گفته‌ها را روز پنج‌شنبه همزمان با انتشار کتاب تازه خود عنوان کرده است.

وی در یک نشست خبری گفت: «با انجام یک توافق با طالبان ، ترامپ اکنون از مأموریت (امریکا) تخطی کرده‌ و امنیت ملی امریکا را زیر سوال برده است.»

وی با بیان اینکه ترامپ این جنگ را ناعادلانه عنوان می‌کند، گفت: «ما هیچگاه یک هدف عادلانه در این باره تعریف نکردیم و با ادامه سیاست نادرست ترامپ در قبال افغانستان مجبور به بازگشت به آنجا در آینده با هزینه بیشتر خواهیم بود.»

امریکا و طالبان در فبروری سال گذشته توافقی را با طالبان امضا کردند که براساس آن، طالبان به نیروهای امریکایی در افغانستان حمله نکنند و در قبال آن واشنگتن نیروهای خود را از افغانستان خارج خواهد کرد.

حمدالله محب مشاور امنیت ملی گفت دولت افغانستان هم برای صلح و هم برای جنگ آماده می‌شود و همه تلاش خود را برای کاهش تهدید واقعی جنگ داخلی به کار می‌برد.
وی به بی بی سی گفت دولت افغانستان همه تلاش خود را می‌کند تا به مذاکرات صلح فرصت دهد و از طالبان هم خواست که با حسن نیت مذاکره کنند.
مشاور امنیت ملی طالبان را متهم کرد که انتظار دارد مردم افغانستان به حاکمیت این گروه تسلیم شوند.
او تصریح کرد پشتیبانی هوایی امریکا اکنون برای نیروهای امنیتی افغانستان در میدان نبرد علیه طالبان بسیار مهم است.
آقای محب این سخنان را در حالی مطرح کرده است که بیش از یک ماه از آغاز مذاکرات میان‌افغانی در قطر می‌گذرد اما دو طرف تاکنون نتوانسته‌اند روی طرزالعمل مذکرات به توافق برسند.

رئیس شورای عالی مصالحه ملی در دیدار با حسن روحانی رئیس جمهور ایران از حمایت‌ها و مواضع جمهوری اسلامی ایران درخصوص تحولات و تلاش‌ها برای برقراری صلح و امنیت پایدار در کشور قدردانی کرد و گفت جمهوری اسلامی ایران دوست و همسایه خوب افغانستان است.

عبدالله عبدالله از میزبانی ایران از مهاجران افغانستانی طی سال های متمادی جنگ و درگیری در این کشور قدردانی کرد و گفت: «در سفرم به تهران با مقامات جمهوری اسلامی دیدارهای خوبی داشتم و پیام حمایت ایران را به کابل خواهم برد و توافقات دو کشور را پیگیری خواهم کرد.»

رییس شورای عالی مصالحه ملی ابراز امیدواری کرد با حمایت و مواضع ایران شاهد به نتیجه رسیدن مذاکرات صلح افغانستان و برقراری امنیت و آرامش پایدار در کشورش باشد. 

«عبدالله عبدالله» رییس شورای عالی مصالحه ملی روز یکشنبه (۲۷ میزان ۹۹) در سفری سه روزه برای دیدار و گفت‌وگو با مقام‌های بلندپایه جمهوری اسلامی ایران درباره راه‌های گسترش روابط دو جانبه و صلح و ثبات افغانستان در صدر یک هیات سیاسی و اقتصادی بلندپایه وارد تهران شد.

رییس شورای عالی مصالحه ملی در تهران با «محمدجواد ظریف» وزیر امور خارجه، «محمدباقر قالیباف» رییس مجلس شورای اسلامی و «رضا اردکانیان» وزیر نیرو جمهوری اسلامی ایران دیدار و گفت‌وگو کرده است و قرار است امروز با «علی شمخانی» دبیر شورای عالی امنیت ملی این کشور هم دیدار و درباره روند مذاکرات میان دولت افغانستان و گروه طالبان، مناسبات دوجانبه و آخرین تحولات منطقه‌ای گفت‌وگو کند.

رییس جمهور ایران نیز در این دیدار با ابراز امیدواری به موفقیت تلاش‌های شورای عالی مصالحه برای برقراری صلح و ثبات در افغانستان، گفت: «مهم این است که مردم این کشور بعد از سال‌ها جنگ و درگیری به یک صلح واقعی برای حفظ دستاوردهای خود دست یابند و راه حل این مشکل نیز گفت‌وگوهای سیاسی و مذاکره بین‌الافغانی است.»

حسن روحانی با بیان اینکه در طول دوره ای که افغانستان در برابر تجاوزات بیگانه قرار داشته، ملت و دولت ایران در کنار دولت و مردم این کشور بوده اند، گفت: «امیدواریم صلح و امنیت پایدار در این کشور برقرار باشد و مردم افغانستان در آرامش زندگی کنند.»

رییس جمهور ایران با حمایت از تلاش‌های انجام شده برای برقراری صلح، ثبات و امنیت در افغانستان از سوی شورای عالی مصالحه در کشور، گفت: «صلح، ثبات و امنیت پایدار در افغانستان به عنوان یک کشور همسایه و برادر برای جمهوری اسلامی ایران اهمیت ویژه دارد.»

روحانی با بیان اینکه دخالت و حضور آمریکا به عنوان یک کشور متجاوز در افغانستان با خواست و نظر مردم این کشور همسو نبوده است، تصریح کرد: «دولت آمریکا که در سیاست‌های خود در منطقه و جهان شکست خورده و موفقیتی نداشته است، به دنبال بهره‌برداری انتخاباتی از مذاکرات صلح در افغانستان است.»

راه آهن خواف – هرات طی روزهای آینده افتتاح می‌شود

روحانی با اشاره به روابط خوب ایران و افغانستان به عنوان دو کشور دوست و همسایه، بر توسعه و تعمیق روابط تهران – کابل تاکید کرد و اظهار داشت: «توافق بلند مدت بین دو کشور می‌تواند به توسعه و تعمیق روابط در همه زمینه‌ها  منجر شود.»

رییس جمهور ایران با  اشاره به افتتاح راه آهن خواف – هرات طی روزهای آینده، اتصال راه آهن‌های ایران و افغانستان  را موجب تقویت همکاری های اقتصادی و تجاری دو کشور دانست وی افزود: «ایران آمادگی دارد که با اتصال خط لوله گاز و فراورده‌های نفتی به افغانستان امکان استفاده مردم این کشور از این انرژی‌ها را فراهم کند.»

روحانی تاکید کرد: «همانطور که همیشه در کنار مردم افغانستان بوده ایم، در آینده هم حمایت خود را از این کشور و همه جهات و اقوام و گروه‌های صلح‌طلب ادامه خواهیم داد و امیدواریم شاهد برقراری امنیت پایدار در این کشور باشیم.»

آقای صدیقی، روز دوشنبه (۲۸ میزان)، در تویترش نوشت به منظور تسریع روند صلح و پایان جنگ، دولت افغانستان ۶۱۰۰ زندانی طالب را آزاد کرد.

او گفت: «دولت افغانستان و شهروندان ما، بزرگ‌ترین تصمیم را مبنی بر آزادی ۶۱۰۰ زندانی خطرناک طالبان که در هیچ روند صلحی در جهان شاهد آن نبوده‌ایم، در خصوص تسریع روند صلح گرفتند تا طالبان را وادار به ختم جنگ و برقراری صلح باعزت و پایدار در افغانستان کنند.»

به گفته‌ی او، حمله‌های اخیر طالبان در هلمند و غور، نشان می‌دهد ک طالبان از حُسن‌نیت دولت و شهروندان افغانستان، استفاده‌ی سوء کرده و جنگ وحشیانه‌ و دهشت‌افگنانه‌ی شان را افزایش داده اند.

این در حالی است که از ده روز به این طرف، تروریستان طالب بر بخش‌هایی از ولایت هلمند به شمول شهر لشکرگاه و ولسوالی نادعلی این ولایت، حمله کرده‌اند. درگیری‌های پراکنده میان نیروهای امنیتی و تروریستان طالب، هنوز هم جریان دارد.

به گفته‌ی مقام‌های امنیتی، در جریان درگیری‌های اخیر در هلمند، ۳۰۰ تروریست طالب کشته شده اند. هم‌چنان، در جریان این درگیری‌ها، ۳۰ سرباز امنیتی و ۷ غیرنظامی نیز جان باخته اند. به دنبال این درگیری‌ها، بیش از ۵ هزار خانواده نیز از مناطق شان آواره شده اند.

زلمی خلیل‌زاد، نماینده ویژه امریکا برای صلح افغانستان در واکنش به اعلامیۀ طالبان گفت اتهامات بی‌بنیاد و اظهارات تحریک‌کننده سبب پیش‌رفت روند صلح نمی‌شود.

نماینده ویژه امریکا در بیانیه ای تویتری به اعلامیۀ شدیدالحن طالبان واکنش نشان داد.

در پی حملۀ هوایی نیروهای امریکایی به مواضع طالبان در ولایت هلمند، طالبان با نشر اعلامیه‌یی نیروهای امریکایی را به تخلف مکرر از توافق‌نامه دوحه متهم کردند و نسبت به پی‌آمدهای آن هشدار دادند.

اما  زلمی خلیلزاد در این ارتباط گفت: «این باور که برای گرفتن امتیاز در میز مذاکرات باید خشونت را شدت بخشید، بسیار خطرناک است.»

به گفته‌ او، این روش می‌تواند روند صلح را آسیب بزند و سبب تکرار محاسبات نادرست گذشته رهبران افغان شود.

طالبان مدعی‌ند پس از تحولات اخیر در ولایت هلمند، نیروهای امریکایی حملات هوایی گسترده را به اجرا گذاشته و از توافق‌نامه دوحه سرپیچی‌ کرده‌اند. به ادعای طالبان، طبق توافق‌نامه دوحه نیروهای امریکایی نمی‌توانند به ‌جز بر مناطق جنگی و در جریان جنگ، حملات هوایی اجرا کنند. طالبان اقدام نیروهای امریکایی را «تحریک‌آمیز» خوانده‌اند.

نیروهای طالبان یک هفته پیش به قصد تصرف لشکرگاه مرکز ولایت هلمند حملات گسترده‌یی را آغاز کردند. در این حمله گسترده برخی حوزه‌های شهر لشکرگاه نیز به تصرف طالبان در آمد. با پیش روی طالبان، نیروهای امریکایی وارد عمل شدند و نیروهای طالبان را بمباران کردند. بمباران هوایی نیروهای امریکایی، مانع پیش‌روی طالبان و اشغال کامل شهر لشکرگاه شد.

بربنیاد توافق‌نامۀ ۲۹ فبروری، طالبان و امریکا روی نوعی آتش‌بس توافق کرده‌اند. از هنگام امضای موافقتنامه صلح میان امریکا و طالبان، تلفات نیروهای امریکایی و ناتو در افغانستان به صفر رسیده است.

زلمی خلیلزاد فرستادۀ ویژۀ امریکا گفت علاوه بر نداشتن تلفات در میدان جنگ، میزان مصرف و هزینۀ نیروهای امریکایی نیز کاهش یافته است. اما طالبان بارها نیروهای امریکایی را به نقض موافقتنامه صلح متهم می‌کنند.

ایالات متحده امریکا تلاش دارد سطح خشونت‌ها را حداقل تا دو هفتۀ دیگر پایین نگه دارد. دو هفته دیر انتخابات امریکا برگزار می‌شود. افزایش حملات طالبان روی افکار عمومی امریکا و رأی دهندگان تأثیر می‌گذارد. اما ظاهراً طالبان در روزهای اخیر از این مطالبۀ امریکا سرپیچی کرده‌اند.

برخی منابع میگویند نمایندگان طالبان در دوحه مخالف تشدید حملات و خشونت‌ها هستند. اما به نظر می‌رسد تصمیم در میدان جنگ از عهدۀ آنان بیرون است.

به گفتۀ منبع، حملات طالبان احتمالاً پس از انتخابات امریکا دو برابر خواهد شد. آنان حتا قصد تصرف برخی مراکز شهرها را دارند.

طالبان در روزهای اخیر حملات گسترده ای‌ را بر مراکز شهرها آغاز کرده‌اند. آنان برای نخستین‌بار، برخی از مناطق فیض‌آباد مرکز بدخشان را نیز تصرف کردند. روز یک شنبه، یک موتر بمبگذاری شدۀ این گروه در ولایت غور، دستکم ۱۲۰ کشته و زخمی برجا گذاشت.

این حملات زلمی خلیلزاد نماینده ویژۀ امریکا را زیر فشار کم‌سابقه‌یی قرار داده است. خلیلزاد که به قول رنگین دادفر سپنتا پیش از این در نقش «سخنگوی طالبان» عمل می‌کرد، به شدت از حملات اخیر طالبان سرخورده شده است. او در اوایل هفته به بروکسل رفت و با دبیرکل ناتو دربارۀ تشدید حملات طالبان و اقدامات بعدی به گفت‌وگو پرداخت.

پس از ادعای طالبان مبنی بر نقض توافقنتامه صلح امریکا و این گروه در دوحه وزارت خارجه امریکا آن را رد کرده گفت پایبندی کامل به توافق نامه طالبان و ایالات متحده و بیانیه مشترک ایالات متحده و افغانستان برای پیشبرد روند صلح بسیار مهم است.

مورگان اورتگاس سخنگوی وزارت خارجه آمریکا ناوقت شب گذشته (۲۷میزان) در توییتی گفت:‌ «ما ادعاهای نقض توافق نامه ایالات متحده و طالبان را رد می کنیم. مردم افغانستان خواهان صلح هستند.»

اورتگاس تاکید کرد پایبندی کامل به توافق نامه طالبان و ایالات متحده و بیانیه مشترک ایالات متحده و افغانستان برای پیشبرد روند صلح بسیار مهم است.

از سویی هم زلمی خلیلزاد نماینده خاص امریکا در امور صلح افغانستان در رشته توییت هایی گفت اعلامیه طالبان مبنی بر نقض توافقنامه از سوی امریکا را بی بنیاد می داند.

وی تاکید کرد: «بیانات تحریک کننده، سبب پیشرفت صلح نمی‌شود و به جای آن، باید بدنبال پیروی جدی از تمام مواد توافقنامه ایالات متحده – طالبان و اعلامیه مشترک ایالات متحده – افغانستان باشیم.»

خلیلزاد تاکید کرد تعهد برای کاهش تدریجی خشونت نادیده گرفته نشود و تداوم میزان بلند خشونت می‌تواند روند صلح و توافقنامه را تهدید کند.

او با بیان اینکه راه حل نظامی وجود ندارد افزود باوجود آن که اخیراً بر ضرورت کاهش خشونت تاکید شده اما میزان خشونت در افغانستان «اندوه بار» است.

نماینده خاص امریکا خاطرنشان کرد حملات طالبان بر هلمند، حملات طالبان بر ضد نیروهای امنیتی افغان، و همچنان شکایت های طالبان از عملیات نیروهای امنیتی و دفاعی افغان و حملات نیروهای ائتلاف سبب ملاقات اخیر او در دوحه شده و تمام جوانب بر کاهش حملات و بمباری ها و کاهش خشونت و تلفات، توافق کرده اند.

او اضافه کرد با وجود انکه خشونت ها در هلمند کاهش یافته اما میزان خشونت به صورت عمومی در کشور بلند است و امریکا توقع دارد خشونت کاهش یابد.

به گفته خلیلزاد: «این در محراق توافقنامه ای بود که ما آنرا امضا نمودیم، و در ارتباط با رهایی گروه های اخیر زندانیان بر آن بیشتر تاکید شد و به تازگی تمام جوانب بر آن مجدداً تعهد ورزیدند که از تمام ابعاد این معامله پیروی شود.»

خلیلزاد حمله موتر بمب در ولایت غور را که در آن بیش از ۱۰۰ تن کشته و زخمی شدند آخرین نمونه خشونت ها دانسته گفت: «این باور که برای گرفتن امتیاز در میز مذاکرات باید خشونت را شدت بخشید، بسیار خطرناک است. این گونه روش می‌تواند که روند صلح را آسیب رسانیده و سبب تکرار محاسبات نادرست گذشته رهبران افغان شود».

او همچنان افزود طرف ها باید به حرف و محتوای آنچه که بر آن مذاکره شده و اخیرا بر آن تفاهم شد، پایبند بمانند.

ادعاهای نقض توافق‌نامه

این در حالی است که پش از حملات گسترده طالبان در ولایت هلمند نیروهای امریکایی مستقر در افغانستان اعلام کردند که به حمایت از نظامیان افغانستان طالبان را در ولایت هلمند هدف حملات هوایی قرار داده اند.

گروه طالبان نیز روز گذشته با نشر اعلامیه ای نیروهای امریکایی را به نقض توافق‌نامه‌ی صلح دوحه متهم کرده و نسبت به پیامد‌های آن به امریکا هشدار داده‌اند.

طالبان مدعی اند نیروهای امریکایی اخیرا در ولایت‌های هلمند و فراه حملات هوایی گسترده ای را انجام داده‌اند.

به گفته طالبان نیروهای امریکایی نمی‌توانند به جز بر مناطق جنگی و در جریان جنگ،‌ حملات هوایی اجرا کنند.

ساعتی پس از آن سانی لگت سخنگوی نیروهای امریکایی مستقر در افغانستان اما این ادعای طالبان را رد کرده‌ گفت حملات این نیروها در برابر طالبان در ولایت‌های هلمند و فراه در حمایت از نیروهای افغان صورت گرفته است.

سخن‌گوی نیروهای امریکایی در افغانستان گفت حملات هوایی این نیروها خلاف توافق‌نامه‌ی دوحه و اعلامیه‌ی مشترک افغانستان و امریکا نیست.

این در حالی است که همزمان با مذاکرات بین الافغانی در دوحه و تاکید آمریکا و کشورهای دیگر طالبان در این اواخر حملات شان را علیه نیروهای امنیتی افغانستان افزایش داده اند و بر مرکز ولایت های هلمند و بدخشان حملات گسترده تهاجمی انجام داده و در اخرین مورد روز گذشته فرماندهی پولیس ولایت غور را هدف انفجار موتر بمب قرار دادند.

عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه‌‌ی ملی، گفت تشدید جنگ در جریان گفت‌وگوها، غیر قابل قبول است.

آقای عبدالله که یک‌شنبه شب (۲۷ میزان)، در سفارت افغانستان در تهران سخن می‌زد، گفت گفت‌وگوهای صلح در قطر جریان دارد بنابراین تشدید جنگ از سوی طالبان غیر قابل قبول است.

این در حالی است که هم‌زمان با آغاز گفت‌وگوهای صلح در قطر، گروه طالبان سطح خشونت‌ها را در سراسر افغانستان، افزایش داده است.

آقای عبدالله، در بخش دیگری از سخنان خود گفت هدف سفرش به ایران، جلب حمایت این کشور از روند صلح است.

او افزود: «در دیدارهایی که با مقام‌های بلندپایه‌ی ایران داشتم، تاکید ایران به موفقیت صلح پایدار با رهبری و مدیریت افغان‌ها برجسته بود. حمایت ایران از روند صلح به رهبری و مدیریت افغانستان با اهمیت است.»

رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی، هم‌چنان گفت تلاش می‌کند تا حضور مهاجران افغان در ایران را در گفت‌وگوها و تلاش‌های صلح، به گونه‌ی موثر تامین کند.

آقای عبدالله، صبح روز یکشنبه (۲۷ میزان)، در ادامه‌ی سفرهای منطقه‌ای اش برای جلب حمایت از تلاش‌های صلح، به دعوت رسمی حکومت ایران، در راس هيئت عالی‌رتبه‌ی دولتی، به تهران، پایتخت ایران رفت.

آقای عبدالله در جریان این سفر، با محمدجواد ظریف، وزیر خارجه‌ی ایران و شماری از مقام‌های بلندرتبه‌ی این کشور، دیدار کرد. قرار است رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی، با حسن روحانی، رییس‌جمهور ایران نیز، دیدار کند.

یک دیپلمات پیشین ایرانی با بیان اینکه طالبان ترامپ را فرصتی برای بازگشت به قدرت می‌داند، گفت: «رفتار ترامپ و عدم مداخله دادن دولت افغانستان در مذاکرات میان واشنگتن و طالبان موجب احساس برتری در میان این گروه شده و آنها می‌خواهند این پشتوانه را حفظ و از آن استفاده کنند.»

«محسن روحی‌صفت» در گفت‌وگو با رسانه های ایرانی در مورد مذاکرات بین الافغانی اظهار داشت: «مذاکراتی که تا به امروز انجام شده برای خروج آبرومند نیروهای نظامی آمریکا از افغانستان میان واشنگتن و گروه طالبان بوده است بنابراین تا الان مذاکرات صلحی درباره افغانستان در کار نبوده است.»

وی با بیان اینکه در مذاکرات واشنگتن و طالبان، آمریکا اجازه حضور و مداخله به دولت افغانستان را نداد، اظهار داشت: «این حضور نداشتن و عدم مداخله دولت مرکزی افغانستان در مذاکرات موجب شد تا طالبان نسبت به دولت افغانستان احساس برتری پیدا کرده و فکر کند می‌تواند امتیازات بیشتری از دولت کابل دریافت کنند.»

این کارشناس ارشد مسائل افغانستان ادامه داد: «عبارت صلح که از سوی زلمای خلیل‌زاد، نماینده ویژه آمریکا در امور صلح افغانستان درباره مذاکرات ایالات متحده و طالبان به کار رفته، پوششی برای خروج آبرومندانه نیروهای نظامی این کشور از افغانستان پس از ۱۹ سال حضور نظامی است.»

روحی‌صفت با بیان اینکه اکنون زمینه برای انجام مذاکرات بین‌الافغانی بیش از هر زمان دیگری فراهم شده است، تصریح کرد اکنون زمان مناسبی است تا گروه‌های افغانستانی درباره سرنوشت کشورشان و مسائل مختلف مانند نحوه مشارکت طالبان در قدرت با یکدیگر گفت‌وگو و توافق کنند.

وی با اشاره به توقف مذاکرات دوحه در تشریح بیشتر این موضوع خاطرنشان کرد: طالبان اصرار دارد تنها فقه حنفی مبنای شریعت باشد و از طرفی، معتقد است فقط باید در چارچوب توافق با آمریکا، مذاکرات ادامه یابد و رفع اختلافات در این مسیر باشد، اما دولت افغانستان معتقد است توافق دوحه محدود بوده و تمام موارد را در نظر نگرفته و سایر مواردی که مطرح نشده هم باید مورد بررسی قرار گیرد.

به گفته معاون پیشین دفتر مطالعات سیاسی و بین‌المللی وزارت امور خارجه ایران، دولت افغانستان تاکنون از خود خویشتنداری نشان داده و سعی کرده این مذاکرات به بن بست کشیده نشود. هیات طالبان هم نیازمند رایزنی با رهبران خود بود و به همین خاطر، مذاکرات فعلا متوقف شده است.

آمریکایی‌ها می‌خواهند خودشان محور مذاکرات بین‌الافغانی باشند

روحی‌صفت با اشاره به وجود دو دستگی در درون طالبان اظهارداشت: «طالبان گروه یکدستی نیست. گروه‌های معارض زیادی در افغانستان هستند که با دولت این کشور در حال جنگ هستند که تحت عنوان کلی طالبان فعالیت می‌کنند.»

وی افزود: همه گروه‌هایی که تحت عنوان طالبان فعالیت دارند، نسبت به مذاکرات دید مثبتی ندارند و برخی از طالبان جدا شده و به داعش پیوسته‌اند. با این وجود، آنهایی که تحت عنوان طالبان همچنان فعالیت دارند، فعلا مخالفت جدی از خود نشان نداده‌اند.

این دیپلمات پیشین ایرانی درباره نقش‌آفرینی همسایگان افغانستان و قدرت‌های منطقه‌ای در مذاکرات بین‌الافغانی هم بیان کرد: هم‌اکنون آمریکایی‌ها مدیریت مذاکرات را برعهده دارند و تلاش آنها هم این بوده است که خودشان محور باشند و همسایگان افغانستان و قدرت‌های منطقه‌ای توان و نقشی در مذاکرات ایفا نکنند.

روحی‌صفت اضافه کرد: با این حال آمریکایی‌ها برخی از کشورها را برای مذاکرات دوحه دعوت کردند. حتی از ایران هم رای حضور در این مذاکرات دعوت شد ولی چون ایران مذاکرات کنونی را مبتنی بر خواست آمریکا و نمایشی می‌دانست، در آن شرکت نکرد.

وی با بیان اینکه کشورهایی هم که در مذاکرات دوحه بودند نسبت به نمایشی بودن آن اعتراض داشتند، یادآور شد: انسجامی در مذاکرات دوحه وجود نداشت و امیدواری زیادی هم برای به نتیجه رسیدن آن نیست. 

رئیس اسبق ستاد افغانستان وزارت امور خارجه ایران درباره رویکرد آمریکا در مذاکرات دوحه هم عنوان کرد: دولت ترامپ مذاکرات افغانستان را برگ برنده خود در عرصه سیاست خارجی در انتخابات ریاست جمهوری می‌داند. به همین خاطر آنها نمی‌خواهند تا قبل از انتخابات اختلالی در مذاکرات پیش بیاید و مذاکرات شکست خورده تلقی شود.

طالبان ترامپ پشتوانه خود برای رسیدن به قدرت می‌داند

روحی‌صفت با بیان اینکه طالبان هم امیدوار است ترامپ مجددا رئیس‌جمهور آمریکا شود، گفت: آنها ترامپ را فرصت خود برای بازگشت به قدرت می‌دانند. رفتار ترامپ و عدم مداخله دادن دولت افغانستان در مذاکرات میان واشنگتن و طالبان موجب احساس برتری در میان این گروه افغانستانی شده و آنها می‌خواهند این پشتوانه را حفظ و از آن استفاده کنند.

وی با بیان اینکه به نظر می‌رسد آمریکا دیگر منافعی در ایفای نقش موثر در افغانستان برای خود تصور نمی‌کند، اظهار داشت: ایالات متحده از بی‌ثباتی و آشوب در منطقه به ویژه افغانستان نگران نیست. سیاست این کشور بی‌ثبات‌سازی منطقه و کشیده شدن دامنه بحران از افغانستان به مناطق پیرامونی آن به ویژه آسیای مرکزی است.

به گفته این کارشناس ارشد مسائل افغانستان، هدف اصلی آمریکا در بی‌ثبات‌سازی افغانستان کشیده شدن بی‌ثباتی به آسیای مرکزی برای ضربه زدن به چین و روسیه است. آنها فکر می‌کنند از رهگذر بی‌ثباتی در افغانستان هم ایران متضرر می‌شود و هم می‌توانند به رقبای خود ضربه وارد کنند.

ایرنا

عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه ملی گفت تحمیل امارت طالبانی، نسخۀ جنگ ۴۲ سالۀ دیگر را می‌ریزید.

رییس شورای عالی مصالحه‌ ملی در مراسم گرامی‌داشت از دومین سالروز کشته‌شدن عبدالرازق اچکزی، فرمانده پیشین پولیس کندهار افزود تشدید خشونت طالبان را به هدف نمی‌رساند.

عبدالله گفت: «اگر فکر همین باشد که امریکایی‌ها یا قوای بین‌المللی از افغانستان بیرون می‌شوند که احتمالش هم است، ولی این مساله امروز مطرح نیست و فردا شاید مطرح باشد. خوب هم است که صلح در افغانستان برقرار باشد و ما روی پای خود بیاستیم و ضرورت به قوای خارجی نباشد. اگر محاسبه همین باشد که آن‌ها خارج می‌شوند و بعد دوباره نظام امارت طالبان تحمیل می‌شود بالای مردم افغانستان، این در هیچ حالت، در هیچ وضعیت قابل قبول مردم افغانستان نیست. اما یک نسخه‌‍ای است برای ادامه جنگ به یک شکل دیگر. این اشتباه محاسبه نباید صورت بگیرد.»

او تأکید کرد در هیچ حالتی مردم افغانستان تحمیل امارت اسلامی را بر نمی‌تابند و تلاش برای تحمیل امارت نسخه‌ی دیگری برای ادامه جنگ در کشور است.

عبداله  عبدالله گفت برای تأمین صلح باید راه رسیدن به آن را با متانت و عزم اراده طی کرد. او در عین حال افزود صلح به معنای پایمال شدن هویت، عزت مردم و ختم افتخارات کشور نخواهد بود.

رییس شورای عالی مصالحه تأکید کرد اگر طالبان فکر می‌کنند که با گرفتن یک ولسوالی یا فشار وارد کردن بر ولایتی، دست بالایی در مذاکرات صلح خواهند شد، دچار همان خطایی است که سبب دوام جنگ شده است.

عبدالله عبدالله افزود افزایش خشونت‌ها راه رسیدن به صلح نیست و همه مردم و کشورهای حامی صلح آن را محکوم کرده‌اند و نباید هیچ طرفی در صدد افزایش خشونت باشند. او هم‌چنان افزایش خشونت‌ها را غیرقابل قبول خواند.

رییس شورای عالی مصالحه ملی گفت هیأتی که در دوحه مذاکره می‌کند، از تمامیت افغانستان نمایندگی می‌کند. او افزود نباید در داخل کشور بین مردم خط کشیده شود و برای تقویت موضع هیأت مذاکره‌کننده باید صفوف متحدتر از گذشته شود.

 عبدالله عبدالله گفت اگر شرایطی آمد که گروه طالبان هیچ راه حل معقولی را نپذیرفت، در آن زمان مردم از تمامیت ارضی، حاکمیت ملی و استقلال کشور دفاع خواهد کرد.

او گفت شعار صرف کافی نیست و برای دفاع و خدمت به وطن به مبارزه جدی نیاز است.

عبدالله با اشاره به قربانی‌های نیروهای امنیتی گفت باید این نیروها مطمئن شوند، از نظامی دفاع می‌کنند که در آن عدالت تأمین و فساد و تعبیض زدوده می‌شود.

در این مراسم، امرالله صالح، معاون ریاست جمهوری نیز گفت طالبان از طریق جنگ هیچ چیز را از دولت گرفته نتوانسته است.

او هم‌چنان گفت هیأت مذاکره‌کننده طالبان هیچ حرفی برای گفتن ندارد و در دوحه نیز حاضر نشده است که براساس «قرآن و سنت» مذاکره کنند.

او گفت ادعای طالبان مبنی بر جهاد بودن «جنگ‌» ‌شان در افغانستان در محضر عام باطل شده است.

جنگ شدیدی در هلمند جریان دارد. این بزرگ‌ترین عملیات نظامی طالبان پس از امضای توافق‌نامه‌ی صلح با امریکا محسوب می‌شود؛ رویدادی که می‌تواند نشانگر اجتماع تمام نیروی جنگی طالبان برای خارج‌کردن دولت افغانستان از معادلات جنگ و صلح باشد. اگرچه دولت ادعا می‌کند که طالبان را در هلمند شکست داده و عملیات «پاک‌سازی» جریان دارد؛ اما نشانه‌ای از فروکش‌کردن شعله‌ی نبردها دیده نمی‌شود.
افزون بر این، هیچ‌‌گونه آماری از شمار تلفات نظامی و غیرنظامی در این جنگ نیز منتشر نمی‌شود. این امر بر نگرانی‌ها افزوده و جنگ هلمند را به یکی از پیچیده‌ترین مسایل امنیتی افغانستان بدل کرده ‌است. برخورد هلیکوپترهای ارتش، آسیب بزرگی به موقف نظامی دولت وارد کرد؛ آسیبی که اشرف‌غنی با شرکت در مراسم تشییع پیکرهای خلبانان جان‌باخته در آن رویداد، سعی کرد آن را به لحاظ سیاسی و تبلیغاتی جبران کند و خود را هم‌چنان حامی قوای مسلح، فرمانده‌ی جنگ ضد طالبان و مقاوم در برابر عملیات سقوط آن گروه نشان دهد؛ این ‌که این نمایش تا چه حد موفق بود، بحث دیگری است.
سرپرست وزارت دفاع هم به هلمند رفت تا از نزدیک، عزم و اراده و تعهد دولت مرکزی برای سرکوب طالبان را اعلام کند.
در آن‌سو در اردوگاه طالبان در جنگ هلمند نیز وضعیت بحرانی است. گفته می‌شود که ۸ شفاخانه‌ی شهر کویته‌ی پاکستان به مرکز درمان انبوه زخمی‌های طالبان در جنگ هلمند تبدیل شده ‌است. این خبر دو واقعیت مهم را برجسته می‌کند؛ یکی این ‌که اتاق عملیات جنگ هلمند مثل سایر تحرکات نظامی طالبان در کنترل «فوج» و آی‌اس‌آی پاکستان است و دوم این ‌‌که استوانه‌‌های قدرت نظامی طالبان در این جنگ به شدت آسیب دیده ‌است.
نبرد هلمند اما صرف نظر از این ‌که به کدام‌یک از دو طرف درگیر، بیش‌تر آسیب زده‌، مانند هر جنگ دیگری یک قربانی بزرگ دارد: غیر نظامیان. سازمان ملل، آوارگی ۳۵ هزار نفر را تایید کرده و مقام‌های محلی هم از بی‌خانمانی ۴۵۰۰ خانواده خبر داده ‌اند که نیازمند دریافت کمک‌‌های فوری در زمینه‌ی غذا، دارو و سرپناه استند.
در این میان، هیچ آماری در باره‌ی شمار قربانیان و زخمی‌های غیر نظامیان در این جنگ، منتشر نشده؛ اما سازمان‌ ملل و کمیسیون حقوق بشر به طور جداگانه در این باره، عمیقا ابراز نگرانی کرده و خواستار توقف سریع درگیری‌ها شده ‌اند.
این در حالی است که در دوحه پس از یک‌ ماه بن‌بست، با فشار و میانجی‌گری قدرت‌های خارجی به ویژه امریکا، آلمان و قطر، یخ‌های مذاکره میان دو طرف در حال آب‌شدن است. گروه‌های تماس، پس از ۱۲ روز توقف چهار روز پیش توانستند یک نشست ناکام را برگزار کنند و نشست عمومی همه اعضای هیئت‌های دولت و طالبان هم به تازگی دایر شد.
در چنین شرایطی این پرسش مطرح می‌شود که سرنوشت جنگ افغانستان در کجا و از سوی چه کسانی رقم می‌خورد؛ در هلمند و در میدان جنگ یا در دوحه و در میز مذاکره؟
هیچ پاسخ صریحی در این باره وجود ندارد. طالبان در فقدان یک حمایت استراتیژيک پایدار از سوی قدرت‌های خارجی از نیروهای افغان، خود را نیروی برتر در میدان نبرد می‌دانند و در عرصه‌ی صلح نیز، خواستار امتیازهای استثنایی و برتری‌جویانه استند. آن‌ها استند که نیروی تهاجمی میدان جنگ را تشکیل می‌دهند، آگاهانه به خشونت دامن می‌زنند و نیروهای دولتی را هر روز در جبهات جدیدتر به چالش می‌کشند؛ اما از نظر سیاسی و ایدیولوژیک، توان مجاب‌کردن دولت مرکزی برای پذیرش طرح صلح امریکا و قبول بی‌چون و چرای پیش‌شرط‌های خود را ندارند.
از سوی دیگر، در درون آن‌ گروه نیز رقابت و انشعاب و اختلاف، موج می‌زند. جنگ شدید قدرت در دفتر قطر میان ملا برادر، مولوی عبدالحکیم و عباس استانکزی در جریان است. این جنگ، انگیزه‌های مالی، سیاسی، قبیله‌ای و جاه‌طلبانه دارد. البته در این میان، رژيم‌های حامی طالبان نیز هرکدام سعی می‌کنند از طریق هریک از این جناح‌ها به درون طالبان نفوذ کنند و منافع خود را تحقق بخشند.
در این‌سو در دولت نیز اگرچه از نظر نظامی، نیروهای مسلح در موضع تدافعی قرار دارند و ابتکار عمل جنگ در دست طالبان است؛ اما تصور نمی‌شود که شکست نهایی و فروپاشی کامل، محتمل و قریب‌الوقوع باشد؛ به ویژه در شرایطی که قدرت‌های خارجی هم قدرت‌گیری طالبان از راه نظامی را تحمل نمی‌‌‌کنند و هم‌چنان بر حمایت از دولت تاکید دارند.
با این حال، نیروهای امنیتی دچار فرسایش شدید شده ‌اند و ادامه‌ی جنگ، دامنه و ژرفای این فرسایش را بیش‌تر خواهد کرد.
به لحاظ سیاسی اما دولت توانسته ‌است مشروعیت ملی و بین‌المللی خود را تثبیت کند و اگر کابینه از پارلمان رای بگیرد، این مشروعیت، تقویت هم خواهد یافت. جنگ‌افروزی و خشونت‌های خون‌بار طالبان هم حمایت سیاسی از دولت را افزایش می‌دهد.
با این حال، تصور این‌که دولت بتواند ارزش‌ها و اصول خود را در مذاکرات دوحه بر طالبان، تحمیل کند، بسیار بعید است؛ زیرا موازنه‌ی قدرت در میدان جنگ به نحو نامتعادلی به نفع طالبان است؛ هرچند آن گروه نیز قادر به اشغال مراکز شهری نیست و دولت هم با تمام توان در برابر این امر مقاومت می‌کند.
بر این اساس، نوعی بن‌بست مرگ‌بار در هر دو میدان جنگ و صلح از هلمند تا دوحه وجود دارد؛ وضعیتی که جهان را به چالشی تازه در باره‌ی پرونده‌ی پیچیده‌ی افغانستان می‌کشاند. تضاد، تخاصم و جنگ‌های نیابتی را تشدید خواهد کرد.

علی موسوی

عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحۀ ملی افغانستان گفت تویت اخیر دونالد ترامپ، رییس جمهور امریکا در مورد خروج قوای امریکایی از افغانستان تا پایان سال روان میلادی، به گروه طالبان در مذاکرات صلح دست بالا می‌دهد.

آقای ترامپ شام چهارشنبه هفتم اکتوبر (۱۶ میزان) در یک پیام تویتر نوشت: «باید شمار اندک باقیماندۀ مردان و زنان شجاع ما که در افغانستان سرگرم خدمت اند، تا کرسمس [عید میلاد مسیح] به خانه برگردند.»

ساعاتی پیش از تویت آقای ترامپ، رابرت اوبراین، مشاور امنیت ملی امریکا نیز گفته بود شمار نظامیان امریکایی مستقر در افغانستان تا اوایل سال ۲۰۲۱ به ۲۵۰۰نفر کاهش خواهد یافت.

آقای عبدالله در مصاحبه‌ با روزنامۀ فایننشیل تایمز با اشاره به این اظهارات مقام‌های امریکایی گفت: «هیچ کسی وضاحتی نداده است. طالبان که فکر می‌کنند با خروج قوای امریکایی می‌توانند با زور به قدرت برگردند، ممکن است این [تویت ترمپ] را به سود خود بنگرند.»

گروه طالبان اندکی پس از تویت آقای ترامپ، با بیان اینکه خروج قوای خارجی گام مثبت در راستای تطبیق توافقنامۀ دوحه است، از این موضع رییس جمهور امریکا به گرمی استقبال کرد.

بر اساس توافقنامۀ صلح امریکا-طالبان که در اواخر فبروری سال روان در شهر دوحه پایتخت قطر امضا شد، باید تمام نظامیان خارجی تا ماه می سال ۲۰۲۱ افغانستان را ترک کنند، اما مقام‌های نظامی امریکا همواره تاکید کرده اند که خروج کامل نظامیان وابسته به شرایط و منوط به پابندی طالبان به تعهدات شان است.

به تازگی، مارک میلی، لوی درستیز عمومی قوای مسلح ایالات متحده گفته است هرگونه تصمیم در مورد خروج کامل نیروهای امریکایی از افغانستان باید با درنظرداشت شرایط موجود در داخل افغانستان باشد و امریکا تلاش می‌کند جنگ در افغانستان “مسوولانه و با سنجش” پایان یابد.

آقای میلی در مصاحبه با رادیوی ملی عامۀ امریکا (ان پی آر) گفت شمار نیروهای امریکایی مستقر در افغانستان تا ماه آیندۀ میلادی به ۴۵۰۰ نفر کاهش خواهد یافت.

وی اما افزود رییس جمهور ترامپ در مورد کاهش بیشتر نظامیان امریکا در افغانستان تا هنوز هیچ تصمیم نهایی نگرفته است.

با آنکه پس از امضای توافقنامۀ دوحه طالبان نیروهای خارجی مستقر در افغانستان را هدف قرار نداده بود، نظامیان امریکایی چند روز پیش در پی حملۀ تهاجمی جنگجویان طالب در ولایت هلمند، مواضع آن گروه را بمباران کردند.

همزمان با این دیپلمات ها و مقامات خارجی هشدار دادند افزایش خشونت سبب آسیب رساندن به روند صلح افغانستان خواهد شد.

زلمی خلیلزاد، نمایندۀ ویژۀ ایالات متحده برای مصالحۀ افغانستان روز پنجشنبه ۱۵ اکتوبر (۲۴ میزان) در چند پیام پی در پی تویتری به افزایش خشونت‌ها در افغانستان واکنش نشان داد و گفت این وضعیت هشداری برای افغان‌ها و حامیان منطقه‌ای و بین‌المللی آنان است. او تاکید کرد خشونت و تلفات افغان‌ها به گونۀ قابل ملاحظه ای کاهش یابد.

همزمان با افزایش حملات طالبان و درگیری ها، نشست عمومی تیم مذاکره کننده حکومت و طالبان در شهر دوحه قطر برگزار شد.

احمدنادر نادری سخنگوی تیم مذاکره حکومت در توییتی نوشت شام روز گذشته نشست مشترک هیئت مذاکره‌کننده حکومت و طالبان با اشتراک روسای هردو تیم برگزار شد.

نادری افزود در این جلسه روی حل موضوعات اختلافی گفتگو شد و هر دو طرف تاکید کردند گروه‌های تماس هر دو تیم هرچه زودتر راه‌حل‌هایی را برای موضوعات اختلافی ارایه کنند.

از سویی هم محمد نعیم سخنگوی دفتر سیاسی طالبان در قطر نیز با تایید این نشست خاطرنشان کرد با هدف حل موضوعات اختلافی، به گروه‌های تماس وظیفه داده شده به نشست‌هایشان ادامه دهند تا هر چه زودتر روی طرزالعمل مذاکرات توافق صورت گرفته و گفتگوها روی موضوعات آجندای مذاکرات آغاز شود.

این در حالی است که مذاکرات بین‌الافغانی بیست و دوم ماه گذشته آغاز شد و دو طرف تاکنون روی طرزالعمل پیش‌برد مذاکرات به دلیل وجود اختلاف‌روی دو مورد «تعیین مبنای فقهی برای رفع بن‌بست‌های مذاکرات بین ‌الافغانی» و به ویژه «تعیین مبنا برای پیش‌برد مذاکرات» نتوانسته‌اند طرزالعمل مذاکرات را نهایی سازند.

پیش از این، نشست گروه تماس تیم مذاکره کننده دو طرف به دلیل عدم توافق و اختلافات متوقف شده بود اما دوشنبه شب همین هفته، گفتگوهای میان گروه‌های تماس پس از ۱۲ روز وقفه از سر گرفته شد.

شدت درگیری ها

اخیرا، شماری از ولایت های افغانستان از جمله ولایت هلمند و ولسوالی گذرگاه نور ولایت بغلان گواه درگیری‌های سنگین میان نیروهای امنیتی و طالبان بوده‌اند.

گروه طالبان در هلمند تا نزدیکی شهر لشکرگاه مرکز این ولایت پیش روی کرده‌اند.

هیئت معاونیت ملل متحد «یوناما» نیز گفته است خشونت های جاری در هلمند هزاران غیرنظامی را مجبور به ترک خانه‌های شان کرده و گزارش‌های اولیه حاکی از کشته و زخمی شدن غیرنظامیان از جمله زنان و کودکان است.

یوناما افزوده خشونت ها تنها افغانهای عادی را متضرر می‌کند و در عین حال تلاش‌ها را برای پیشرفت در گفتگوی تاریخی صلح افغانستان در دوحه تضعیف می‌سازد.

یوناما بر ضرورت متوقف کردن خشونت و تمرکز بر دستیابی به یک توافق صلح آمیز برای کاهش درگیری‌ها در افغانستان تأکید کرده است.

درگیری‌های خشونت‌بار در ولایت هلمند وارد چهارمین روز شده است. هزاران جنگ‌جوی گروه طالبان برخلاف تعهدشان در موافقت‌نامۀ صلح این گروه با امریکا بر بخش‌هایی از حوزۀ سوم شهر لشکرگاه حمله کردند. طالبان در موافقت‌نامۀ صلح دوحه به جانب امریکا تعهد سپرده‌اند ‌که از انجام حمله‌های گسترده بر مرکز شهرها و ولایت‌های کشور خودداری خواهند کرد. اما اکنون حملۀ این گروه بر شهر لشکرگاه، هزاران باشندۀ ولایت هلمند را آواره کرد است و یکی از بزرگ‌ترین حمله‌های طالبان در سال جاری پنداشته می‌شود. هرچند نیروهای امنیتی دولت افغانستان این حملۀ جنگ‌جویان طالبان را عقب‌زده‌اند، اما هدف طالبان تصرف مرکز ولایت استراتژیک هلمند بوده است.

پرسش اساسی این است که طالبان در شرایطی که نمایندگان سیاسی‌شان مصروف رأی‌زنی و گفت‌وگو با نمایندگان دولت افغانستان هستند تا گرۀ کور صلح گشوده شود، این گروه از انجام این دست حمله‌های خشونت‌بارِ توحش‌گستر چه می‌خواهند و یا به زبان دیگر این حمله‌های بزرگ در آستانۀ مذاکرات بین‌الافغانی که چشم جهان و مردم جنگ‌زدۀ افغانستان به آن دوخته شده است، چه معنا و پیامی دارد؟

اختلاف‌های درونی و وابستگی‌ بیرونی

طالبان همواره اختلاف‌های درون‌گروهی در سطح رهبری‌شان را از چشم و گوش مردم و جنگ‌جویان عادی‌شان پنهان یا انکار کرده‌اند. اما در موارد زیادی نشانه‌های این اختلاف بر سر جنگ و صلح و ‌سیاست‌های کلان این گروه در رسانه‌ها درز کرده است. رحمت‌الله نبیل، رییس پیشین امنیت ملی کشور باور دارد که حملۀ طالبان بر ولایت هلمند نشانه‌یی از اختلاف‌های درونی و وابستگی بیرونی این گروه در سیاست‌های بزرگ آنان است.

به باور آقای نبیل، گروهی از جنگ‌جویان طالبان که به یک کشور دیگر همسایه وابستگی دارند، جنگ خون‌بار هلمند را برنامه‌ریزی کرده‌اند و این نشان‌دهندۀ دو واقعیت مهم و اساسی است که طالبان همواره آن را پنهان و انکار می‌کنند. نخست این که نمایندگان طالبان در قطر بر همۀ جنگ‌جویان این گروه که در میدان‌های نبرد قرار دارند، کنترل ندارند و موضوع دیگر این که طالبان وابستۀ کشورهای بیگانه‌اند و هر گروه طالبان به ساز یک کشور جداگانه می‌رقصد.

نزدیکی به هدف؛ میز صلح و میدان جنگ

سیاست‌های امریکا در کم‌تر از دو سال پسین برای طالبان جانِ تازه‌یی بخشیده است و این گروه را از قهر زمین به عنوان پیکارجویان شورشی که مشروعیت سیاسی و منطقه‌یی نداشتند، به اوج مشروعیت بین‌المللی کشاند و بخش بزرگی از خواسته‌های این گروه را در موافقت‌نامۀ صلحی که بین امریکا و طالبان منعقد شد، به رسمیت شناخت. از همین‌رو، طالبان اکنون خود را به هدف واقعی‌شان نزدیک می‌دانند.

نزدیکی به هدف یک بحث روان‌شناختی – سیاسی در چرایی انقلاب و خشونت است. هر چه یک ارگانیسم به هدف نزدیک‌تر باشد، تمایل دسترسی به آن هدف در او بیشتر می‌شود. هینر و براون دو پژوهش‌گری هستند که در این باره پژوهشی را انجام داده و نتیجه گرفته‌اند که هر چه یک شخص به هدف فعالیت‌های خود نزدیک‌تر باشد، شدت واکنش‌های او برای رسیدن به هدفش افزایش می‌یابد.

با این پس‌زمینه، طالبان از یک‌سو در میز مذاکره و از سوی دیگر در میدان‌های جنگ خود را به هدف واقعی‌شان نزدیک‌تر می‌بینند. هدف‌هایی که برای طالبان چند سال پیش رویا و دست‌نیافتنی بود، امروز به زعم آن‌ها به بوتۀ حقیقت نشسته و از این‌رو، انگیزه و واکنش آنان در میدان‌های جنگ برخلاف تعهد این گروه مبنی بر قطع حمله‌های گروهی و بزرگ در مرکزهای شهرها بیشتر شده است. تبیین نزدیکی به هدف یکی از تحلیل‌های افزایش خشونت‌ها توسط طالبان در چند ماه گذشته می‌باشد.

تعهد طالبان؛ از میز صلح تا میدان جنگ

طالبان در موافقت‌نامۀ خود با امریکا تعهد کرده‌اند که بر مرکزهای شهرها و شاهراه‌های کشور حمله‌های بزرگ و گروهی راه‌اندازی نمی‌کنند. جنگ هلمند که وارد چهارمین روز شده است و در حدود ۳۵ هزار باشندۀ این شهر بر اثر خشونت‌ها بی‌خانمان و آواره شده‌اند، یکی از بزرگ‌ترین حمله‌های این گروه در یک سال پسین پنداشته می‌شود. این نشان می‌دهد که تعهد طالبان از میز مذاکره تا میدان جنگ تفاوت‌های چشم‌گیری دارد.

امریکایی‌هایی که با طالبان موافقت‌نامه‌یی را امضا کرده‌اند و به گونۀ بی‌سابقه به این گروه مشروعیت سیاسی و بین‌المللی داده‌اند، باید نسبت به تعهدات این گروه مبنی بر توافقات‌شان بازنگری کنند. طالبان سابقۀ پر رنگی در تعهدشکنی و بی‌حرمتی به توافقات سیاسی و شخصی دارند. از این‌رو، عدم بازنگری در تهعدات و توافقات بدون ضمانت اجرایی، افغانستان را به صلح واقعی نمی‌رساند.

همۀ این دلایل حاکی از آن است که طالبان در میز مذاکره قطر و میدان‌ جنگ هلمند چه می‌خواهند؟ آنان جز رسیدن به مدینۀ خشونت‌بار و استبدادآور زیر نام «امارت اسلامی» که در آن ملا‌های سنتی و افسرهای پاکستانی جولان کنند، راضی نمی‌شوند و ادامۀ خشونت‌های گسترده از سوی این گروه نشان می‌دهد که اهداف پنهان این گروه در افغانستان چیزی دیگری است. توییت‌های گاه و بی‌گاه دونالد ترمپ، رییس جمهور ایالات متحدۀ امریکا مبنی بر خروج نیروهایش از افغانستان برای طالبان انرژی بیشتری می‌دهد و آنان خواب پیروزی را در قصرهای شیک عرب‌های دوحه می‌بینند.

نشانه

گفتگوهای بین ‏الافغانی، پس از امضای توافقنامه میان امریکا و طالبان در دوحه قطر و همچنین اجرای پیش‏ شرط ‌های گفتگوهای بین ‏الافغانی، سومین مرحله از روند صلح افغانستان محسوب میشود که از زمان به قدرت رسیدن ترامپ در امریکا در سال ۲۰۱۶ به اجرا درآمده است. در بخش اول این روند، طرفین درباره مواردی همچون تضمین‌های ضدتروریستی، خروج نیروها، گفتگوهای بین الافغانی و آتش ‏بس جامع به توافقاتی دست پیدا کردند. هر چهار مسئله مورد توافق از سوی کنشگران داخلی و خارجی افغانستان بسیار حائز اهمیت بود و هر یک از بازیگران صحنه سیاسی افغانستان در تلاش بودند با لحاظ نمودن اولویت‌های خود، روند صلح را بر اساس موضوعات مدنظرشان هدایت کنند؛ با این حال دولت افغانستان از روی ناچاری و تحت فشارهای امریکا، با پذیرش پیش شرط ‌های آغاز گفتگوی بین الافغانی و اجابت آن‌ها؛ از جمله آزادی زندانیان دو طرف؛ نهایتاً با وقفه‌ای چند ماهه بستر لازم برای برگزاری گفتگوهای بین الافغانی را فراهم نمود و سومین مرحله کلیدی از روند صلح در روز شنبه ۲۲ شهریور ۱۳۹۹ رسماً در حضور وزیر امور خارجه ایالات متحده و مشارکت وبیناریِ وزاری امور خارجه چین، پاکستان، هند، ازبکستان، ترکمنستان، نمایندگان کشورهای اروپایی و همچنین دبیرکل سازمان ملل آغاز شد.

مرحله سوم روند صلح افغانستان را می‌توان مهم‌ترین مرحله روند صلح افغانستان قلمداد کرد. در صورت توافق طرفین برای رسیدن به صلح، می‌توان چشم‌انداز مثبتی برای افغانستان قائل شد، اما در صورت عدم دستیابی به یک توافق پایدار و عبور از صلح، آینده افغانستان، دغدغه‌ای مهم برای بازیگردانان صحنه افغانستان به شمار می‌رود.

در حال حاضر، از شواهد و قرائن اینگونه پیداست که هدف اصلی ایالات متحده چیزی جز بیرون کشیدن بخشی از نیروهای نظامی امریکا از افغانستان نیست و ترامپ درصدد است با کمترین هزینه شرایط خروج امریکا از افغانستان را فراهم کند. با این وجود چشم‌انداز مشخصی از طرح و برنامه امریکا برای رسیدن به این هدف در دسترس نیست. اینکه امریکا با چه اهرمی و با چه ابزاری می‌خواهد و می‌تواند گفتگوهای بین‏ الافغانی را هدایت کند تا به هدف اصلی خود برسد کماکان موضوعی مبهم است، اما می‌توان اینگونه تصور کرد که در صورت عدم موفقیت گفتگوهای بین الافغانی، هزینه‌های خروج امریکا از افغانستان با افزایش چشم‏گیری همراه خواهد بود.

با نگاهی به ماهیت دور اول گفتگوهای بین ­الافغانی، روشن است که گفتگوهای پیش رو، بسیار فراتر از رایزنی و گفتگو درباره پیدا کردن راه حل مسئله مناقشه برانگیز است و در آینده باید منتظر چانه زنی سخت و سطح بالا میان کنشگران داخلی و خارجی افغان باشیم، اما اینکه آیا گفتگوها و چانه زنی‌های بین الافغانی آخرین مرحله از کنش سیاسی بازیگران درگیر در افغانستان است یا مراحل دیگری نیز قابل تصور است؛ موضوعی است که به نتیجه گفتگوها پیوند خورده و قاعدتاً به آینده موکول می­شود.

با توجه به اختلافات عمیق طرفین افغان، نمی‌توان انتظار داشت که این مذاکرات در مدت زمان کوتاهی به نتیجه برسد، اما با توجه به نقش و میزان اثرگذاری ایالات متحده بر مذاکرات و نیاز ترامپ به استفاده تبلیغاتی از مذاکرات بین ­الافغانی در فرصت کوتاه باقیمانده تا انتخابات ۱۳ آبان با جو بایدن، به نظر می‌رسد گفتگوهای بین الافغانی فعلا استمرار داشته باشد.

با توجه به مواضع طالبان که در این مدت توانسته امتیازات معتنابهی از امریکا بگیرد و همچنین مواضع دولت افغانستان که طی مدت گذشته مجبور شده با ارائه امتیازات بی حد و اندازه، به مرحله سوم گفتگوهای بین الافغانی ورود کنند، اهمیت گفتگوهای بین ­الافغانی دو چندان شده و بر دشواری‌های آن افزوده است. در این مذاکرات، هیأت دولت افغانستان، از ضرورت حفظ جمهوری اسلامی و آمادگی برای تسهیم قدرت با طالبان صحبت به میان آورده است بطوریکه اشرف غنی در سفر خود به ولایت بامیان به مردم وعده داده با تمام توان از ارزش‌های دموکراسی و حقوق مردم در تعیین حکومت بعدی دفاع خواهد کرد. در طرف مقابل، طالبان بر ضرورت برپایی و استقرار نظام اسلامی و ضرورت مبنا قرار گرفتن فقه حنفی به عنوان دستور اجرای قوانین صحبت به میان آورده است. با توجه به شروطی که طرفین برای یکدیگر مطرح کرده اند، گفتگوهای بین الافغانی، از حالت تلاش و رایزنی برای حل مسئله اختلافی عبور کرده و تبدیل به چانه­ زنی میان طرفین شده است. موفقیت در این چانه زنی، ریشه در عوامل مختلف دارد که تعیین کننده موفقیت و یا عدم موفقیت آن می‌باشند. با این وجود پرسش اینجاست که چه سناریوهایی می‌توان برای ادامه گفتگوها متصور بود؟

یکی از سناریوهایی که می‌توان برای گفتگوهای بین الافغانی تصور کرد، شکست گفتگوها پیش از انتخابات ریاست جمهوری امریکاست. شکست گفتگوهای بین الافغانی به معنای پایان تلاشها و خارج شدن روند صلح از مسیر سیاسی و بازگشت به مسیر جنگ است. شکست گفتگوها پیش از انتخابات، موضوعی نشدنی نیست، اما با توجه به پافشاری ترامپ در تسریع و تقویت گفتگوها، به نظر می‌رسد، احتمال وقوع آن بسیار کم باشد. به‌ویژه آنکه طالبان بسیار بیشتر از آنچه فکر می‌کرد توانسته از ترامپ امتیاز بگیرد و لذا حاضر نیست دست به اقداماتی بزند که پیش از انتخابات، پل‏ه ای پشت سر خود را خراب و مسیر پیش روی خود را ناهموار کند.

دومین سناریوی ممکن، شکست گفتگوها پس از انتخابات ریاست جمهوری امریکاست. در صورت شکست گفتگوها، شکی نیست که میزان خشونت در افغانستان شدیدتر خواهد شد. با افزایش میزان سطح خشونت‌ها، بازگشت مجدد به میز گفتگو دشوار خواهد بود. توافق در پای میز مذاکره برای هر دو طرف مذاکرات، ارزشمندتر از ان است که بخواهند در صحنه میدانی و از طریق نظامی و با استفاده از ابزار خشونت و کشتار یکدیگر به آن دست پیدا کنند، لذا طرفین حتی المقدور بر تداوم گفتگوها پافشاری خواهند کرد و تلاش می‌کنند ترک کننده میز مذاکره لقب نگیرند. هر چند در میان مدت احتمال شکست مذاکرات وجود دارد.

سومین سناریویی که می‌توان از مذاکرات بین الافغانی متصور بود، توافق طرفین برای حرکت در مسیر مشخص برای رسیدن به هدفی است که هر یک از آن‌ها تلاش می‌کنند. آتش بس و اصلاح ساختار سیاسی دو هدف کوتاه مدتی است که طرفین گفتگوها درباره آن اتفاق نظر دارند، درحالیکه تشکیل دولت انتقالی و برگزاری انتخابات، جزء اهداف مورد اختلاف آن‌ها به شمار میرود. چانه زنی درباه اتش بس و تعیین اولویت هر یک از این اهداف، از مجموعه مسائلی است که در این سناریو درباره آن چانه زنی می‌شود. با توجه به اختلاف ماهوی در اهداف اصلی طرفین، تحقق این سناریو دشوار و زمانبر خواهد بود.

در صورت عدم دستیابی به توافق و خروج کامل نیروهای امریکایی از افغانستان، حرکت به سمت آغاز جنگ محتمل ترین سناریویی است که می‌تواند در صحنه افغانستان پدیدار شود.

دید

 استفانو پونتیکوروو نماینده ارشد ملکی ناتو در افغانستان امروز سه‌شنبه(۲۲ میزان) در توییتی در ارتباط با حملات طالبان در ولایت هلمند، گفت این فاجعه ناشی از سطح غیرقابل قبول خشونت توسط طالبان است.
وی گفت: «این فاجعه‌یی ست که از سطح غیرقابل قبول خشونت توسط طالبان ناشی شده است. مردم افغانستان بهای سنگینی به خاطر ادامه خشونت پرداخت می‌کنند».
نماینده ارشد ملکی ناتو همچنان تأکید کرد این حملات بر خلاف توافق‌نامه امریکا و طالبان است و مذاکرات صلح جاری را تضعیف می‌کند.
گفتنی است گروه طالبان طی چند روز گذشته حملاتی را در ولایت هلمند راه‌اندازی کردند که با واکنش تند نیروهای امنیتی افغانستان و حملات هوایی نیروهای امریکایی مواجه شدند.