برچسب: طالبان

محمد معصوم استانکزی، رییس هیأت مذاکره‌کنندۀ دولت افغانستان گفت طالبان نمی‌توانند خود را از حملۀ مرگ‌بار بر دانشگاه کابل برائت بدهند.

آقای استانکزی امروز (سه‌شنبه، سیزدهم عقرب) در برگۀ توییترش نوشت منبع اصلی حمله‌های تروریستی در کشور یکی است، اما شاخه‌های متفاوتی دارد. او حملۀ روز گذشته بر دانشگاه کابل را «بُزدلانه» توصیف کرد و افزود این گروه نمی‌توانند خود را از این حمله برائت بدهند.

آقای استانکزی تأکید کرد: «هیچ کسی نمی‌تواند خود را از این قتل و وحشت تبرئه کند.»

رییس هیأت مذاکره‌کنندۀ دولت افغانستان خاطرنشان ساخت طالبان اگر به توقف کشتار بی‌رحمانۀ مردم افغانستان متعهد هستند، باید فوراً آتش‌بس اعلام کنند.

این در حالی است که روز گذشته سه مهاجم مسلح بر دانشگاه کابل حمله کردند. در این حمله دست‌کم ۲۲ تن جان باخته و ۲۴ تن دیگر زخمی شدند. بیش‌ترین قربانیان این رویداد را دانشجویان تشکیل می‌دهند. طالبان اعلام کردند آنان در این حمله دست ندارد. شاخۀ خراسان گروه داعش با نشر تصاویری از محل رویداد، مسوولیت این حمله را بر عهده گرفته‌ است.

اما معاون نخست ریاست جمهوری کشور گفت این حمله با حمله‌های شبکۀ حقانی، زیر شاخۀ گروه طالبان شباهت کامل دارد و اسناد کافی که در اختیار نیروهای امنیتی قرار گرفته نشان می‌دهد جنگ‌جویان گروه طالبان این حمله را انجام داده‌اند.

امرالله صالح معاون اول ریاست جمهوری می گوید برای اینکه ثابت شود حمله بر دانشگاه کابل کار گروه طالبان بوده اسناد و شواهد وجود دارد و عملکرد آن شباهت صد درصد با گروه جدید طالبان به اسم «فاتح زواک» دارد که شورشیان در ولایت خوست تشکیل داده اند.

امرالله صالح امروز سه‌شنبه (۱۳عقرب) گفت: «به نقل از ریاست امنیت ملی و منسوبین دیگر حاضر در صحنه و پس از حادثه – اسلحه باقی مانده از تروریستان با آنچه که در عکس های اعلامیه داعش جعلی آمده است تطابقت ندارد. بیرق طالبان یکی از اجناس دریافت شده از بکس تروریستان است. در دیوار اطاق مانند دیگر حملات تروریستی آخرین جملات خود که زنده باد طالبان است را نوشته اند.»

او افزود روش استفاده از سوی مهاجمان همان روش «خوناشام» شبکه حقانی بوده و نوع عملکرد آنان شباهت صد درصد با یک گروه جدید دارد که طالبان به اسم «فاتح زواک» در خوست ساخته اند.

صالح خاطرنشان کرد در گذشته عاملان حملات داعش به رهبری صلاح الدین از پغمان و ثناءالله از شکردره صورت می گرفت. این افراد همکاری نزدیک با شبکه حقانی دارند و زمانی رسما عضویت این شبکه را داشته اند.

به گفته او: «برای اینکه ثابت سازیم این جنایت توسط طالب صورت گرفته است ده ها ثبوت سخت و نرم در اختیار داریم . اما به خاطر منصوب سازی جنایت دیروز به داعش فقط همان یک اعلامیه است که به هیچ صورت نمی تواند دست و وجدان طالب را ازین گناه تاریک و شنیع پاک سازد.»

معاون اول ریاست جمهوری تاکید کرد داعش بدون طالب توان عملیات ندارد زیرا زیرساخت نرم وسخت ترور در اختیار طالب است.

معاون اول رییس جمهور اصافه کرد در حمله به دانشگاه کابل ۱۹ تن کشته و ۴۰ تن زخمی شده اند.

ثبت ۹ جرایم جنایی طی ۲۴ ساعت در کابل

معاول ریاست جمهوری در خصوص جرایم جنایی در شهر کابل نیز گفت در ۲۴ ساعت ۹ جرم جنایی ثبت شده که ۷ آن جرایم عادی و دو مورد ان جرایم تروریستی بوده  است. او گفت روز گذشته نیرو های پولیس یک باند اختطاف را در حوزه پنجم بازداشت کرده است.

او افزود در عملیات بازداشت این باند درگیری نیز رخ داد و یک افسر پولیس کشته شد.

صالح تاکید کرد کار تقویت حضور نیروهای امنیتی و دفاعی در منطقه مرغ گیران در نزدیکی قریه کاکور آغاز گردیده است. در این ساحه در گذشته نیروهای پولیس گاه و ناگاه مورد حمله قرار گرفته اند.

به گفته او در زیر شماری از غرفه هایی که در سرک قرغه تخریب شده تونل های کوچک ذخیره مواد مخدر و دیگر مواد غیر مجاز پیدا شده است.

معاون اول ریاست جمهوری در خصوص جرایم در شهر کابل افزود روز گذشته در ناحیه ۱۱ یازده هزار و پنجصد دالر پول یک شهروند که از صرافی سرقت شده بود پس از تحقیقات صراف به اتهام همکاری با سارقین بادزاشت شد و همکاران او نیز تحت تعقیب پولیس قرار دارد.

نامش سید مومن است، جوان است و آرزوهای زیادی در سر دارد. شب و روز دود چراغ می‌خورد و درس می‌خواند. سید مومن پدر ندارد و هر روز فاصله طولانی را از آخر دشت برچی تا آموزشگاه کوثر دانش می‌پیماید که آمادگی کانکور بخواند. او یکی از بازماندگان رویداد خونین انتحاری آموزشگاه کوثر دانش است که جان به سلامت برده و اکنون ذهن و روانش سخت درگیر است.
انفجار و انتحار و حملات خونین تروریستی از ۱۹ سال به این سو آرام و قرار مردم افغانستان را ربوده است. وقتی از خانه بیرون می‌روید، امکان این که دوباره سالم به خانه برگردید، مبدل به احتمالی می‌شود که زیاد محتوم نیست. جنگ چهره فجیع انسانیتی است که شرافت آفرینش را دعوا دارد، انفجار و انتحار فجیع تر از آن. ولی هدف قرار گرفتن اطفال و دانش‌آموزانی که تنها تب و تلاش زندگی شان آموختن و رسیدن به فردایی بهتر است، قشری که نه در طرح جنگ و صلح دست دارد و نه دغدغه فکری و ذهنی‌اش سیاست است، چنان نفرت انگیز و متعفن است که نشاید آن را توصیف کرد.
اما سید مومن، بازمانده انفجار خونین آموزشگاه کوثر دانش، او در شوک انفجار به سر می‌برد، کم سخن است و در اندوهی جانکاه غوطه‌ور. چیزی نمی‌گوید، به نظر آرام می‌رسد، ولی از درون پر تلاطم است. هر لحظه بغضی سنگین گلویش را می‌فشارد. دست و پایش غیر ارادی حرکت می‌کند، گویی هر آن در انتظار رخدادی هولناک به سویی پرتاب می‌شود.
در حمله تروریستی بر آموزشگاه کوثر دانش، دست کم نزدیک به ۴۰ دانش‌آموز کشته و بیش از ۷۰ تن دیگر زخمی شد. خانواده‌های زیادی به سوک نشست و گل‌های تازه رسیده‌ای پرپر شد. گل‌هایی که شاید روزگاری در آینده از بهترین کادرهای تحصیل یافته این آب و خاک می‌شدند، چنگال خونین تروریزم اگر می‌گذاشت.
خبر انفجار و انتحار در شهرها همواره هولناک است. اما در جغرافیای اشباح ترور و انفجار، این خبر مبدل به چاشنی زندگی مردم شده است. چند ساعتی ابراز تاسف و تحسر درشبکه‌های اجتماعی و چند صباحی بحث و جدال سیاسی در رسانه‌ها و ارائه آمار قربانیان از سوی حکومت، تنها صداهایی است که در پیوند به آن شنیده می‌شود، اما داغ از دست رفتن عزیزی نو شکفته، لکه اندوهی است که برای ابد در دل مادران و پدران و خواهران و برادران او نقش می‌بندد و همواره زخم ناسور روز و شب آنان است.
او دومین و خردترین عضو یک خانواده است، بردار بزرگش آموزگار است و و مادرش نیز در خانه به امور منزل می‌رسد. سید مومن با چشمانی نگران می‌گوید، روزانه نیم ساعت پیاده طی طریق می‌کند تا به آموزشگاه برسد؛ چون توان پرداخت کرایه موتر را ندارد. خانه‌اش در قلعه‌قاضی_کته بلندی است و آموزشگاه کوثر دانش در ساحه پل‌خشک برچی.
سید مومن صنف دوازدهم مکتب است. در یک آموزشگاه تدریس می‌کند و بعد از ظهر‌ها با شور و حال جوانی در صنف‌های آمادگی کانکور اشتراک می‌کند تا در دانشگاه در رشته مورد علاقه‌اش راه یابد.
با آن که هنوز در شوک انفجار به سر می‌برد، اما با اصرار زیاد حاضر شده تا چشم دید خود را از روز انفجار در آموزشگاه با خبرگزاری دید در میان بگذارد.
او می‌گوید که همه چیز در یک لحظه و با یک صدای رعب انگیز آغاز شد. سید مومن در داخل صنف بود. تازه صنف تعطیل شده بود و شاگردان با هلهله به بیرون می‌رفتند. آنان بیش از 60 تن در یک صنف درس می‌خواندند.
او روایت می‌کند: صدای بلندی شنیدم، گوش‌هایم قفل شد و همه‌جا را‌ دود و خاک گرفته بود؛ وقتی از صنف بیرون شدم صحن حویلی کورس روشن شده بود، طرف آسمان دیدم، گویی حلقه‌ای از آتش بر سرمان چنبره زده بود.
صدایی نمی‌شنیدم، همه چیز گنگ و غبار گرفته بود. منگ شده بودم، فقط اشیا و آدم‌ها را می‌دیدم که هر سو می‌دوند و داد و فریاد می‌کنند. گویی همه جهان بی صدا شده بود. دختران زخمی بی‌صدا شده بودند، پسران نیز.
اشیا به هر سو پرتاب شده بود، تکه‌های دست و پا و صورت. آخرالزمانی بود تمام و کمال. رنگ سرخ خون تازه تصویری بود گرم و زننده از وضعیت گس و مسموم پس از انفجار.
سید مومن اما از معدود کسانی است که لباس فرد انتحار کننده را به یاد دارد. او می‌گوید که فرد انتحاری لباس نظامی به تن داشت. ساعت از چهار و سی دقیقه عصر گذشته بود. تایم درسی تمام شده و دانش‌آموزان تلاش داشتند که به خانه‌های خویش بروند.
آموزشگاه کوثر دانش پنج نگهبان دارد که در سه مرحله مراجعین را بازرسی بدنی می‌کنند.
۱ نفر سر کوچه عمومی
۲نفر دم در وردی به کورس
۲ نفر داخل حویلی کورس که همه دانش‌آموزان را تلاشی می‌کنند.
به گفته سید مومن، انتحار کننده وقتی از گارد اولی گذشته و وارد کوچه آموزشگاه شده بود و می‌خواسته به دروازه ورودی نزدیک شود که نگهبان سر کوچه، دو نگهبان دروازه را صدا می‌زند: «همو نفر پلنگی پوش مشکوک است ایستادش کن تلاشی کن».

او ادامه می‌دهد: وقتی انتحار کننده را صدا می‌زند که ایستاد شو، ایستاد نمی‌شود و با شتاب به دروازه کورس نزدیک می‌شود که یکی از گاردهای پیش دروازه میفهمد و به سویش می‌دود، به محض رسیدن بغلش می‌کند و بعد انفجار رخ می‌دهد.
سید مومن می‌گوید میزان تلفات آن انفجار خیلی بیشتر از آمار و ارقامی است که نهادهای رسمی در اختیار رسانه‌ها گذاشته‌اند؛ چون او زخمیانی را دیده که امکان ندارد زنده باشند. دخترانی که از شدت درد به خود می‌پیچیدند. پسرانی که تلاش می‌کردند درد را پنهان کنند و چهره شان کج و معوج می‌شد.
سید مومن می‌گوید در این انفجار کسانی کشته شدند که دوستان نزدیکش بودند: همه ما در یک ردیف می‌نشستیم و درس‌ها را مشترکاً می‌خوانیدیم، روز انفجار همه دوستانم از جای شان بلند شدند که بروند و مرا صدا کردند که بخیز برویم، گفتم شما بروید من می‌آیم، کمی از نوت پس مانده‌ام باید خلاص‌ کنم.
سید مومن: من شاید سه دقیقه بعد از آن‌ها از صنف بیرون شدم، وقتی بلند شدم و دم دروازه صنف رسیدم انفجار رخ داد و آن لحظه بود که همه دوستان من تکه تکه شدند. شاید یادداشت برداری از تخته صنف جانم را نجات داد.
اما وقتی سید مومن از حالت گیجی بعد از انفجار بیرون می‌شود و گوش‌هایش می‌شنود، از هر طرف صدای ناله و فریاد و ضجه دختر و پسری بلند است؛ صدایی که گویی فریادی است از پس چند قرن تبعیض و ستم و نارواداری انسانی.
آنچه اما در این سناریوی خونین همانند آخر یک اثر سینمایی سورئال همچون اندوهی ابدی در ذهن و روان آدمی به گونه سخت آزار دهنده و عظیم تکان دهنده از آهسته آهسته محو می‌شود، کفش‌های برجا مانده نگهبانی است که در آغوش انتحاری جان داد.

خبرگزاری دید

روسله یاسینزی عثمانی

وزارت امور داخله وقوع درگیری در دانشگاه کابل را تایید اما تاکنون جزئیات دقیق  آن را اعلام نکرده است.

طارق آرین، سخنگوی وزارت داخله در این خصوص گفت صدای تیراندازی از دانشگاه کابل شنیده شده و پلیس در محل حضور دارد.

گواهان رویداد نیز می‌گویند این تیراندازی با یک انفجار در دروازۀ شرقی دانشگاه کابل همراه بوده ‌است.

این تیراندازی‌ها درحالی آغاز شده که یک نمایشگاۀ کتاب با حضور مقام‌های بلند پایۀ دولتی در دانشگاۀ کابل درحال گشایش بوده است.

براساس گزارش رسانه ها پیکارجویان طالب اعلام کرده اند که این کار توسط اعضای این گروه انجام نشده است.

جزییات این رویداد تا هنوز به صورت دقیق مشخص نشده است.

به گفته پلیس و شاهدان عینی مهاجمان وارد دانشگاه کابل شده اند و صدای تیراندازی شنیده می شود.

انفجار دقایقی پس از 11 پیش از چاشت امروز به وقوع پیوست و بعد از آن صدای تیراندازی به گوش رسید.

براساس اعلام منابع، انفجار زمانی اتفاق افتاد که یک نمایشگاه کتاب مشترک افغانستان-ایران با حضور چندین مقام عالی رتبه در حال برگزاری بود.

جزئیات این رویداد هنوز اعلام نشده اما دانشجویان در حال بالا رفتن از دیوارها برای فرار از دست مهاجمان مشاهده شدند.

طالبان در حمله روز گذشته خود به تاسیسات دولتی در کندوز تاکتیک جنگی خود را تغییر دادند.

براساس گزارش نیویورک تایمز، طالبان در حمله روز یک شنبه خود در کندوز که منجر به کشته شدن چهار نیروی امنیتی شد به احتمال زیاد از طیاره های بدون سرنشین استفاده کردند.

به گفته مقامات این اولین روش استفاده عمومی طالبان در نوزده سال می باشد.  

در این حمله چهار گارد امنیتی والی که مشغول بازی والیبال بودند کشته شدند و هشت تن دیگر زخم برداشتند.

غلام ربانی ربانی از اعضای شورای ولایتی کندوز گفت مشخص نبود این حمله انفجار بود یا حمله موشکی  یا حمله طیاره های بدون سرنشین.

حمله مشابه نیز به ساختمان ولایت کندوز صورت گرفت که در آن یک نفر کشته شد.

چنین حملاتی قبلا توسط داعش در سوریه و عراق استفاده می شد.

این حملات در حالی صورت می گیرد که مذاکرات بین الافغانی دردوحه قطر در حال برگزاری ست.

امرالله صالح معاون اول رئیس جمهور پیش از این گفته بود نیروهای امنیتی و دفاعی به سلاح های دفع تک تیراندازن و سلاح های دید در شب طالبان مجهز می شوند.

در پی آغاز گفتگوهای صلح افغانستان شماری از رهبران جهادی افغانستان به دعوت رسمی کشورهای هند و پاکستان به این کشورها سفر کرده اند و با مقامات ارشد سیاسی و نظامی آن‌ها دیدار و گفتگوهایی داشته اند.

اخیرا عبدالله عبدالله رئیس شورای مصالحه به هر دو کشور پاکستان و هند رفت؛ و درچارچوب همین سفرها، پاکستان از گلبدین حکمتیار رهبر حزب اسلامی و هند از مارشال عبدالرشید دوستم، معاون اول سابق ریاست جمهوری افغانستان و عطا محمد نور از فرماندهان ارشد جبهه شمال و متحدین سابق دهلی دعوت رسمی کرد تا پیرامون وضعیت گفتگوهای صلح میان دولت و طالبان با مقامات ارشد سیاسی و نظایم این کشورها صحبت کنند.

با اعلام خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان هم هند و هم پاکستان نگران برگشت وضعیت افغانستان به شرایط مشابه دهه نود میلادی در این کشوراند.

عمران خان، نخست وزیر پاکستان، دو روز پیش در مصاحبه با مجله اشپیگل گفت که او اخیرا با گلبدین حکمتیار و با عبدالله عبدالله، رئیس شورای عالی مصالحه ملی افغانستان دیدار کرده و به آنها گفته است که “ما در افغانستان هیچ ترجیحی نداریم، تنها منافع ما این است که دولت آینده در کابل به هند اجازه عملیات از آنجا علیه پاکستان را ندهد.”

رهبران حکومت هند هم دقیقا همین نگرانی را دارند. آنها در گفتگو با مقامات افغانستان تاکید کرده اند که با خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان نگران فعالیت های گروه‌های افراطی مانند لشکر طیبه و جیش محمد در داخل خاک افغانستان اند. این گروه‌ها در منطقه کشمیر بر ضد نیروهای نظامی هند فعالیت می‌کنند.

از زمان سقوط حاکمیت طالبان در سال ۲۰۰۱ میلادی در افغانستان، هند حدود دو میلیارد دالر در پروژه های بازسازی افغانستان برای دفاع از همین استراتژ هزینه کرده است در حالیکه اسلام آباد به دلیل اختلافات بر سر کشمیر با دهلی، هر نوع حضور و نفوذ هند در افغانستان را تهدیدی به امنیت خود تلقی می‌کند.

اشرف غنی، رئیس جمهوری افغانستان پیشتر گفته است که جنبش طالبان پاکستان با گروه طالبان افغانستان نزدیکی فکری دارد، اما برنامه سیاسی آن به افغانستان ربطی ندارد.

با وجود این اختلافات هند و پاکستان کابل همواره تاکید کرده که هند هیچ نوع فعالیت ضد پاکستان از افغانستان نداشته و “حضور هند” در افغانستان نباید بهانه‌ای برای “توجیه حمایت” از طالبان باشد.

روزنامه هندوستان تایمز هند همچنین می افزاید که این دیدارها “بخشی از ارتباط دهلی نو با طیف وسیع تری از رهبری در کابل” در میان گفتگوهای درون افغانستان است.

رسانه های هندی گزارش داده اند که عبدالله عبدالله در گفتگو با نخست وزیر نارندرا مودی ، اس جی شانکار، وزیر خارجه، وآجیت دووال، مشاور امنیت ملی هند ، نقش “حیاتی” هند را در برقراری صلح پایدار در افغانستان تأیید کرده و خواستار “حمایت مستمر هند از دولت و مردم افغانستان ” شده است.

عطامحمد نور به قول رسانه های هندی گفته است که احساس می کند که هند ، به عنوان یک کشور مهم در روند توسعه افغانستان ، توانایی تبدیل شدن به “تسهیل کننده” مذاکرات صلح را دارد.

رسانه های هند گزارش داده اند که رهبران افغانستان از هند خواسته‌اند تا در گفتگوهای صلح با طالبان کمک کند.

گلبدین حکمتیار در سخنرانی اخیر خود در اسلام آباد گفت که او خود گفتگوهای جداگانه را با طالبان در پیش خواهد گرفت. او در بازگشت از سفر به اسلام آباد نیز در یک کنفرانس خبری گفت که دولت موقت تنها “راه‌حل” بحران در افغانستان است.

نگرانی ها چیست؟

با خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان، هند و رهبران جبهه متحد سابق شمال افغانستان نگران آن هستند که پاکستان مجددا نقش بیشتری در سیاستگذاری های افغانستان خواهد یافت و برای ایجاد توازن آنها خواستار نقش بیشتر هردو کشور رقیب در تحولات افغانستان هستند.

به نوشته برخی از رسانه های هندی شماری از رهبران مخالف طالبان در افغانستان به مقامات هندی گفته‌اند در صورتیکه وضعیت این کشور به دهه نود میلادی برگردد آنها آماده اند که دوباره در برابر طالبان بجنگند.

کارشناسان می‌گویند در حالی که این اطمینان از کابل وجود دارد که خاک افغانستان در برابر هند استفاده نخواهد شد اما این پس از پایان مذاکرات بین طالبان و دولت افغانستان است که تصویر واقعی را روشنتر خواهد کرد.

زلمی خلیلزاد ، فرستاده ویژه ایالات متحده در امور صلح افغانستان ، در اوایل سال جاری ، پیشنهاد داده بود که اگر هند نگرانی‎‌هایی دارد باید مستقیماً با طالبان در مورد فعالیت های تروریستی وارد مذاکره شود.

با این حال روزنامه هندوستان تایمز نوشته است که هنوز دهلی در مورد انجام گفتگوهای مستقیم با گروه طالبان تصمیم نگرفته است.

برخی ناظران از تلاش‌های عمران خان نخست وزیر پاکستان برای ایجاد روند آلترناتیو صلح افغانستان از طریق تسهیل گفتگوهای مستقیم میان چهر‌ه‌های جهادی این کشور و طالبان سخن گفته اند.

عمران خان می‌گوید در حال حاضر هیچ کس نمی‌تواند پیش بینی کند که تحولات افغانستان به کدام سو خواهد رفت.

آقای خان مدعی شد که “چیزی که من می‌توانم بگویم کشوری که بعد از افغانستان بیشترین احتیاج را به صلح دارد، پاکستان است.”

او افزود که مناطق قبایلی ما در مجاورت مرز افغانستان در ۱۵ سال گذشته ویران شده است. نیمی از مردم این مناطق آواره داخلی شده اند و حدود ۱.۵ میلیون نفر از آنها -قربانیان درگیری بین طالبان پاکستان و ارتش هستند.

با این حال مذاکرات صلح افغانستان در دوحه از هفته ها به این سو روی مسائل فنی به بن بست رسیده است و هنوز مشخص نیست که آیا این مذاکرات به یک نتیجه ملموس و قابل پذیرش به همه طرفهای درگیر در داخل افغانستان و همچنان میان کشورهای منطقه خواهد رسید یا خیر؟

بسیاری باور دارند که کابل تا حالا نتوانسته خاطر پاکستان را از بابت حضور بزرگترین دشمن این کشور در افغانستان، جمع کند و این عملاً به معنای ادامه سیاست دوگانه پاکستان است.

بهتر از همه شاید آن پترسون، سفیر سابق آمریکا در اسلام آباد توضیح بدهد که در پیامی به واشنگتن نوشته تا زمانی‌که پاکستان از بابت هند مطمئن نشود، هرچقدر پول به این کشور پرداخته شود، دست از حمایت از گروه‌های اسلامگرای تندرو بر نمی‌دارد.

بی بی سی

مجلس بزرگان افغانستان در نشست دیروز خود از دولت آمریکا خواسته تا مطابق پیمان راهبردی و امنیتی کابل-واشنگتن، پشت دولت این کشور را خالی نکند.

به گفته اعضای مجلس بزرگان، علی رغم امیدواری‌های بسیاری که در آغاز مذاکرات بین‌الافغانی به وجود آمده بود، پیکارجویان طالب اما هر روز خون‌های بیشتری می‌ریزند.

اعضای مجلس سنا از رییس جمهور غنی نیز خواستند تا با استفاده از دیپلماسی فعال، حمایت دولت آمریکا را برای استقرار صلح و ثبات دایمی برای کشور با خود داشته باشد.

به باور این افراد، دولت باید برای حمایت دوامدار از نیروهای امنیتی، آمریکا را قانع سازد و برای رسیدن به صلح یک اجماع منطقه‌ای شکل بدهد.

بزرگان افغانستان بر این باور هستند که دولت باید با پادرمیانی سازمان کشورهای اسلامی، سازمان ملل متحد و شورای امنیت این اجماع را تشکیل دهد.

در نشست امروز مجلس بزرگان همچنین به تخریب پایگاه‌های نظامی آمریکا با خروج سربازان این کشور اشاره و از دولت خواسته شد برای سپردن این پایگاه‌ها و تجهیزات آن به نیروهای افغان رایزنی کند.

مقام های محلی می‌گویند صبح امروز یکشنبه (11 عقرب)، انفجاری در مربوطات حوزۀ دهم شهر هرات رخ داده است.

در این انفجار که نوع آن هنوز مشخص نشده، یک پاسگاه پولیس در منطقۀ پایان آب هدف قرار گرفت.

محمدرفیق شیرزی سخنگوی ریاست صحت عامه هرات گفت تاکنون جسد سه پولیس و دو زخمی دیگر به شمول یک غیر نظامی به شفاخانه انتقال داده شده‌‌اند.

مقام‌های امنیتی در این باره چیزی نگفته اند.

ولایت نسبتاً ناامن هرات در غرب کشور شاهد حضور طالبان در برخی از ولایت های خود می باشد.

برخی از کارشناسان و منابع امنیتی کشور می گویند امریکا و تعدادی از کشورهای غربی با طرح صلح نیابتی به دنبال غارت منابع معدنی افغانستان می باشند.

به گفته آنها آمریکا و انگلیس برای شناسایی و غارت منابع معدنی افغانستان در مناطق هلمند و اطراف پایگاههای آمریکا، اقدام به حفاری های زیاد و مشکوک برای شناسایی معادن کرده اند.

یک مقام امنیتی ارشد پیشین کشور نیز گفت زلمی خلیلزاد، نماینده ویژه امریکا در امور صلح افغانستان، گفت و گوهایی را در این زمینه با مقامات افغان آغاز کرده است.

رحمت الله نبیل، رئیس پیشین امنیت ملی، روز پنجشنبه گذشته در صفحه فیسبوک خود نوشت صلح نیابتی در افغانستان با هدف بازگشت آرامش به کشور نیست بلکه مهمترین هدف آن غارت منابع کشور است.

وی اضافه کرد علاوه بر آمریکا و انگلیس، ارتش پاکستان، قطری‌ها و دیگر بازیگران بزرگ به بهانه توسعه اقتصادی پسا صلح افغانستان درحال برنامه‌ریزی برای غارت منابع افغانستان هستند.

نبیل خاطرنشان کرد سراج‌الدین حقانی، دستیارش ذبیح‌الله معروف به «مهندس» را نزد ملابرادر فرستاده است تا با گروه شرکت‌های قطری به نام بنیاد «Al Atiyyah» در مورد معاملات تجاری‌ که باعث تقویت وضعیت مالی آینده طالبان می‌شود، مذاکره کند.

رئیس پیشین امنیت ملی گفت خلیل زاد نیز همراه با آدام بوهلر مدیرعامل شرکت مالی توسعه بین‌المللی آمریکا نشست‌هایی با طالبان در دوحه با حمایت مالی قطری‌ها برگزار کرده‌اند. 

وی افزود: برای پاکستان، طالبان و آمریکایی‌ها در قطر برای تسهیل گفت وگوهای صلح، پاداشی در نظر گرفته شده است.

نبیل گفت طالبان، پاکستان، قطر و آمریکا به بهانه توسعه اقتصادی پسا صلح در حال غارت منابع معدنی افغانستان هستند.

گفت وگوهای بین  الافغانی صلح که حدود یک و نیم ماه پیش در دوحه پایتخت قطر آغاز شد، تاکنون پیشرفت محسوسی نداشته است.

برخی سیاستمداران افغان می گویند آمریکایی ها به دنبال برقراری صلح در کشور نیستند بلکه روند صلح با هدف تاثیر گذاری بر انتخابات امریکا دنبال می شود.

تیم های مذاکره کننده حکومت و طالبان در حالی پس از نزدیک به دو ماه در دوحه قطر روی تعیین چارچوب گفت و گوها به بن بست خورده که بسیاری از کارشناسان از عدم حضور معنا دار زنان در این مذاکرات انتقاد می کنند.

به باور آگاهان امور حضور تنها سه زن به نمایندگی از جامعه زنان افغانستان در ترکیب هیات مذاکره کننده حکومت افغانستان برای دفاع از حقوق زنان کافی نیست.

این در حالی ست که موضوع دفاع از حقوق زنان و حفظ دستاوردهای هجده ساله در این زمینه یکی از نگرانی های عمده شهروندان افغان در مذاکره با طالبان می باشد. این مساله زمانی نگران کننده تر می شود که براساس علائم مشاهده شده طالبان از نظر فکری نسبت به بیست سال پیش که محدودیت های زیادی بر زنان اعمال کرده بود تغییر قابل ملاحظه ای نکرده اند.

دراین راستا انگلستان نیز از کشورها و آژانس های سازمان ملل خواست نقش معناداری به زنان در پروسه صلح بدهند و از زنان در برابر خشونت دفاع کنند.

جیمز کلورلی، وزیر خاورمیانه انگلستان، خطاب به سازمان ملل گفت:«ما می دانیم که وقتی زنان در مذاکرات صلح یک کرسی داشته باشند، مذاکرات با احتمالی شکست کمتری مواجه می شود. این دلیل تلاش تک تک کشورها در سازمان ملل در بیست سال پیش برای افزایش حضور زنان می باشد.»

وی تاکید کرد هنوز سهم زنان  افزایش نیافته است و زمانیکه زنان در صلح سهیم می شوند، تهدیدات مختلفی علیه زندگی آنها مطرح می گردد.

این در حالی ست که براساس تحقیق انجام شده توسط شورای روابط خارجی و زنان سازمان ملل زمانیکه زنان به طور معنادار در مذاکرات صلح شرکت می کنند توافقات به دست 64 درصد با احتمال شکست کمتری مواجه می شود و 35 درصد توافقات حداقل پانزده سال دوام می یابد.

همین طور بین سال های 1990 تا 2017 زنان تنها دو درصد در نقش میانجی عمل کرده اند که از این میان 8 درصد مذاکره کننده بوده اند و 5 درصد به عنوان شاهد و امضا کننده در تمام پروسه های عمده صلح حضور یافته اند.

رئیس جمهور غنی می‌گوید شریعت اسلامی باید اساس گفت‌وگوهای صلح میان هیأت‌های مذاکراتی دولت افغانستان و گروه طالبان قرار بگیرد. به گفته او، مبنا قرار گرفتن موافقت‌نامۀ طالبان با امریکا در روند صلح، برای دولت افغانستان پذیرفتنی نیست.

آقای غنی امروز (پنج‌شنبه، هشتم عقرب) در مراسم گرامی‌داشت از میلاد پیامبر اسلام(ص) در کابل افزود شریعت اسلامی باید اساس هر نوع معضل و مسأله قرار بگیرد. او با اشاره به تأکید طالبان روی مبنا قرار گرفتن «موافقت‌نامۀ دوحه» در مذاکرات صلح طالبان بایدگفت از این خواست‌شان عقب‌نشینی کنند. با باور رئیس جمهور، مبنا قرار گرفتن موافقت‌نامۀ صلح طالبان با امریکا برای شهروندان و دولت افغانستان پذیرفتنی نیست.

رییس جمهور افزود شهروندان کشور در چهل سال گذشته برای حفظ شریعت اسلامی قربانی داده‌اند و اسلام باید اساس هر نوع اختلاف از جمله اختلاف‌های احتمالی در گفت‌وگوهای صلح قرار بگیرد.

آقای غنی در بخش دیگری از صحبت‌هایش طالبان را در تخریب مسجدها و تأسیسات عامه مقصر دانست و گفت حکومت از بودجۀ ملی مسجد و مکتب‌ها را اعمار می‌کند، اما طالبان روزانه به تخریب این ساختمان‌های عامه می‌پردازند.

این در حالی است که هیأت‌های مذاکراتی دولت افغانستان و گروه طالبان از یک‌ونیم ماه به این‌سو سرگرم رأی‌زنی دربارۀ نهایی‌سازی کارشیوۀ مذاکرات مستقیم صلح قرار دارند. گروه طالبان می‌خواهند که محتوای موافقت‌نامۀ این گروه با ایالات متحدۀ امریکا که در ماه حوت پارسال به امضا رسید، مبنای حل اختلاف‌های احتمالی در روند صلح قرار بگیرد.

این موافقت‌نامه به طالبان مشروعیت می‌بخشد و آنان را یک طرف جداگانه و اصلی معامله با ایالات متحدۀ امریکا می‌پندارد. دولت افغانستان اما می‌خواهد که طالبان پس از توافق صلح با دولت مدغم شوند. از همین‌رو، هیأت‌های مذاکراتی تاکنون به توافق نرسیده‌اند تا کارشیوۀ مذاکرات صلح را نهایی بسازند.

وزارت دفاع ملی اعلام کرد “ملا شاه ولی” فرمانده طالبان در جنگ لشکرگاه مرکز ولایت هلمند کشته شد.

“ملاشاه ولی” در یک حمله هوایی در ولسوالی نادعلی هلمند کشته شده است.
در اطلاعیه وزارت دفاع ملی آمده است:«نیروی هوایی روز چهارشنبه یک مخفیگاه طالبان را در ولسوالی نادعلی هدف قرار داد که در نتیجه «ملاشاه ولی» کسی که جنگ طالبان را در «چاه انجیر» و «باباجی» رهبری می‌کرد، همراه ۳ تن از جنگجویانش کشته شدند.»
گروه طالبان تاکنون در این باره اظهار نظری نکرده است.
این در حالی است که روز گذشته نیز وزارت دفاع ملی اعلام کرد در عملیات نیروهای امنیتی و دفاعی کشور، حوزه‌های چهارم و دهم شهر لشکرگاه مرکز ولایت هلمند به گونه کامل از وجود طالبان پاکسازی شده است.
بر اساس این گزارش، در خبرنامه وزارت دفاع آمده است نیروهای دفاعی و امنیتی شب گذشته توانستند مناطق بشران، بولان، چاه انجینر، حوزه چهارم و دهم شهر لشکرگاه را که نیروهای امنیتی از آن جاها عقب نشینی تاکتیکی کرده بودند، دوباره تصرف کنند.
خبرنامه افزود در این عملیات، بیشتر از ۳۰ طالب کشته شدند و شمار دیگرشان نیز فرار کردند.
به گفته وزارت دفاع ملی، خانواده‌های آواره در حال برگشت به خانه‌های خود هستند.
هفته گذشته طالبان مسلح به شهر لشکرگاه حمله کردند. نیروهای امنیتی و دفاعی پس از چند روز توانستند این حمله طالبان را عقب برانند. در نتیجه آن حمله طالبان مسلح به شهر لشکرگاه، هزاران خانواده مجبور به ترک خانه های خود شدند.
براساس گزارش نهادهای امنیتی، در حمله طالبان به شهر لشکرگاه، نزدیک به ۳۰۰ طالب مسلح و دستکم ۴۰ تن از نیروهای امنیتی و غیرنظامیان کشته شدند.

شایق شورش سخنگوی پولیس کاپیسا در خصوص این حمله می‌گوید: شب گذشته گروه طالبان بالای یک پاسگاه امنیتی در روستای «شاهی‌خیل» ولسوالی تگاب ولایت کاپیسا حمله کردند که در نتیجه ۷ طالب کشته شده و ۲ تن دیگرشان زخمی شدند.
به گفته شورش، مسئول سلاح‌های لایزری این گروه نیز شامل کشته‌شده‌ها می‌باشد.
سخنگوی پولیس کاپیسا تاکید می‌کند که در این درگیری به نیروهای امنیتی آسیب نرسیده است.
گروه طالبان تاکنون در این مورد ابراز نظری نکرده است.
ولسوالی تگاب، از ولسوالی‌های به‌شدت ناامن ولایت کاپیسا به شمار می‌رود. گروه طالبان در این ولسوالی حضور گسترده دارد و هرازگاهی نظامیان و غیرنظامیان را مورد حملات تروریستی قرار می‌دهند.

این وزارت امروز (چهارشنبه، هفتم عقرب) با نشر خبرنامه‌یی گفت نیروهای دفاعی و امنیتی کشور شب گذشته در روستاهای «بشران، بولان و چاه انجیر» در شهر لشکرگاه عملیات پاک‌سازی را انجام دادند. خبرنامه افزود در جریان این عملیات حوزه‌های چهارم و دهم امنیتی شهر لشکرگاه از وجود طالبان پاک‌سازی شد.

بر اساس این خبرنامه، بیش از ۳۰ جنگ‌جوی طالبان در این عملیات کشته شده و شمار دیگری زخمی شده‌اند. وزارت دفاع ملی خاطرنشان ساخت بی‌جاشده‌گان بخش‌های یاد شدۀ شهر لشکرگاه هم اکنون سرگرم جابه‌جایی دوباره در مناطق اصلی‌شان هستند.

گفتنی است که طالبان از نیمۀ ماه میزان به این‌سو حمله‌های‌شان را بر نقاط مختلف شهر لشکرگاه، مرکز ولایت هلمند شدت بخشیده‌اند. در پی این حمله‌ها بیش از ۴۰ هزار باشندۀ این شهر از خانه‌های‌شان بی‌جا شدند.

همزمان با ادامه روند مذاکرات صلح افغانستان، طالبان در تلاش است با یک تغییر شکل از جمله توان بخشیدن به شبکه حقانی، خود را دولت مناسب و در انتظار نشان دهد.

مذاکره کنندگان از دو طرف در جنگ ۱۹ ساله افغانستان از سپتمبر سال جاری میلادی در قطر وارد مذاکره شده و تلاش می‌کنند تا یک طرح اولیه را برای کشور پس از خروج نیروهای خارجی و امریکایی در سال آتی میلادی ارائه کنند.

این مذاکرات در یک هتل لوکس در دوحه، قطر با درگیری‌هایی در افغانستان همراه شده است.

در حالیکه شبه نظامیان به دنبال تسلط در صحنه نبرد شامل حمله گسترده در ماه جاری میلادی در ولایت هلمند هستند، پروپاگاندای طالبان یک جریان با ثبات پیام‌های ویدیویی و رسانه‌ای به راه انداخته و گزارش‌هایی را در وبسایت خود منتشر می‌کند تا خود را “والیان خوب” جلوه دهند.

در یک سرمقاله اخیر آمده که نیروهای ویژه طالبان در کابل و برای حفاظت از جان مردم در مقابل فساد و بی عدالتی مستقر شده‌اند که این روند ضربه‌ای بر مقام‌های دولت افغانستان است که تلاش می‌کنند تا کنترل جرایم را به دست بگیرند.

ویدئوی منتشر شده در فیسبوک از سوی این گروه در سال جاری میلادی نشان می‌دهد که اعضای آن با ماسک به توزیع مواد ضدعفونی کننده پس از گسترش ویروس کرونا در افغانستان اقدام می‌کنند.

و اگرچه این گروه بارها و بارها برج‌ها و دکل‌های مخابرات و ساختمان‌های دولتی را منفجر کرده اما در واتس‌اپ درباره پروژه‌های زیرساختی نظیر جاده‌ها و کانال‌های آبیاری اخباری را منتشر می‌کند.

صدیق صدیقی، سخنگوی اشرف غنی، رئیس جمهوری افغانستان به این تضادها اشاره می‌کند و می‌گوید: به عبارتی دیگر، آنها درباره برادری، رحم و شقفت، انسان دوستی، اتحاد، خدمت و محبت در میان مسلمانان سخن می‌گویند. اما در طرف دیگر، آنها غیرنظامیان بیگناه از جمله زنان و کودکان را می‌کشند و زخمی می‌کنند.

طالبان که از ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ در راس قدرت در افغانستان بود، یک شکل از دولت را اداره می‌کرد که زنان را بابت خروج از خانه مجازات می‌کرد، سرگرمی‌ها را ممنوع کرده بود و ضرب و شتم و اعدام در ملاء عام امری عادی بود.

حقانی،‌ اصلاح‌طلب بزرگ

شاید نمایشی‌ترین بخش از روابط عمومی طالبان حول محور شبکه حقانی باشد که شاخه خشن طالبان و مقصر بدترین بی رحمی‌ها در جنگ افغانستان است.

مستند جدید مربوط به زندگی جلال الدین حقانی، موسس این شبکه وی را یک اطلاح طلب بزرگ نشان می‌دهد که به صورت قهرمانانه برای مدت بیش از ۴۰ سال جنگیده و نخستین آن، علیه شوروی و سپس علیه آمریکایی‌هاست.

شبکه حقانی که از سوی وزارت خارجه امریکا در ۲۰۱۲ به عنوان یک گروه تروریستی خارجی اعلام شد و به داشتن روابط با دستگاه امنیت مخفی پاکستان متهم است، به یکسری حملات علیه نیروهای خارجی و غیرنظامیان افغان از جمله انفجار کامیون بمب گذاری شده در ۲۰۱۷ در نزدیکی سفارت آلمان در کابل با بیش از ۱۵۰ کشته، ارتباط داده شده است.

این فیلم شامل تصاویر آرشیوی از حقانی عمامه به سر و ریش‌دار است که در ۲۰۱۸ درگذشت و در آن مدعی شده‌اند که وی مدیری موثر در ولایت خوست، پایگاه سابقش بوده که در آن ده‌ها مدرسه مذهبی باز کرده است و سپس بر امور خیریه و مبارزه با فساد تمرکز کرد.

ذبیح الله مجاهد، سخنگوی طالبان نیز می‌گوید، هدف از این فیلم معرفی حقانی به عنوان یک “نماد” است.

او ادامه می‌دهد: «ما می‌خواستیم شیوه زندگی او، فداکاری‌هایش، سخنرانی‌هایش برای رهبران آینده و مجاهدین جوان را نشان دهیم.»

حقانی و طالبان، یکی هستند

اندرو واتکینز، تحلیلگر امور افغانستان در اندیشکده گروه بحران می‌گوید: این فیلم به دنبال تغییر ماهیت شبکه حقانی است که زمانی مرگبار و خودمختار بود و می‌خواهد آن را با جنبش بسیط طالبان متحد بداند. طالبان دستورکاری واضح دارد و می‌خواهد به حامیانش و مخاطبان خارجی نشان دهد که دو گروه هر دو یکی هستند.

این تحلیلگر ادامه می‌دهد: آنها شاید در گذشته یکی نبودند اما حالا هستند. و بزرگداشت بزرگ شبکه حقانی توسط طالبان راهی به سوی مستحکم کردن این رابطه است.

در فبروری، سراج‌الدین حقانی، یکی از پسران حقانی که اکنون رهبری این شبکه را برعهده گرفته و همچنین معاون رهبر طالبان نیز است، سرمقاله‌ای برای نیویورک تایمز نوشت.

او نوشت:‌ «طالبان آماده توافق بر روی یک سیستم سیاسی جامع و جدید است که در آن صدای مردم افغان بازتاب داشته باشد و دیگر هیچ افغانی احساس نکند که محروم شده است.»

تلاش طالبان برای نشان دادن خودش و حقانی به عنوان حاکمانی کارآمد و با کیفیت از تلاش‌های اولیه‌شان در جلب نظر مردم بسیار متفاوت است، وقتی که این شبه نظامیان، ویدئویی‌ها را تولید می‌کردند که عاملان انتحاری را نشان می‌داد و درباره حملات علیه نیروهای غربی بود.

واتکینز همچنین می‌گوید: این اقدام در راستای نشان دادن تغییر وجهه به صورت مستقیم با مذاکرات صلح ارتباط دارد؛ آنها ظرفیت‌هایشان را گسترش داده و اکنون در مقیاسی سرسام آور دست به تولید محتوا زده‌اند.

خبرگزاری فرانسه

همزمان با استقرار نیروهای مشترک قطعات خاص در هلمند یاسین ضیا رییس ستاد ارتش گفت طالبان «مخربین اجاره»  کار هستند که برای تخریب پل ها و برق کلدار دریافت می کند.

آقای ضیا که به تازگی به ولایت هلمند رفته است شام روز گذشته حین دیدار با نیروهای مشترک قطعات خاص که از ولایت قندهار به هلمند منتقل شده اند گفت طالبان توان مقاومت در برابر نیروهای امنیتی را ندارد.

او خطاب به این نیروها افزود همان طور که شما در مسیر راه از قندهار تا اینجا حرکت کردید و موفقانه صحت مند وسلامت رسیدید و دشمن در هیچ جایی توان درگیری با شما را نداشت به توفیق پرودگار همین دشمن در آینده نیز از دشت شما فراری خواهد بود.

رییس ستاد ارتش اسقرار نیروهای قطعات خاص در ولایت هلمند را «سرعت بخشیدن به کار» خوانده خاطرنشان کرد این نیروها به دلیل افزایش نگرانی های مردم هلمند در این ولایت مستقر شده اند.

ضیا تاکید کرد طالبان توان مقاومت در برابر قطعات خاص را ندارد و تنها کاری که انجام می دهنند مسیرها را ماین گذاری می کنند.

به گفته او این گروه در ولایت هلمند تلفات دیده اند و از خانه ها به عنوان سنگر استفاده می کنند.

رییس ستاد ارتش از این نیروها خواست در عملیات های شان از دقت بیشتر کار گیرند تا به غیرنظامیان آسیب نرسد.

جنگ در هلمند

ولایت جنوبی هلمند در هفته های گذشته شاهد درگیری های سنگین میان نیروهای امنیتی و طالبان بود. شورشیان این گروه توانسته بودند تا حوزه چهارم و بخش های از حوزه سوم شهر لشکرگاه پیش روی کنند.

این حمله طالبان به گفته مقامات امنیتی عقب زده شده خسارات نیز به جای گذاشته است.

در حمله طالبان در هلمند که با محکومیت بین المللی نیز همراه شده بود حدود ۳۰۰ جنگ‌جوی طالب و ۳۰ نیروی دولتی کشته شدند.

علاوه بر این تلفات نزدیک به ۶ هزار خانواده بی جا و نیز شماری زیادی پل،‌ پلچک، سرک و تاسیسات عامه تخریب شده است.

نقیب‌الله فایق، والی فاریاب، گفت جنگ‌جویان خارجی گروه طالبان، برای شناسایی اهداف مورد نظرشان، از پهپاد استفاده می‌کنند.

آقای فایق، بامداد سه‌شنبه (۶ عقرب)، در برگه‌ی تویترش نوشت: «اتباع خارجی با فكر داعشی كه در صف طالبان اند، پهپادهای كشفی در اختيار دارند، اين پهپادها به فاصله‌ی چندين كيلومتری پرواز کرده و در تاريكی شب، مي تواند از هدف مورد نظر فیلم‌برداری کند.»

به گفته‌ی آقای فایق، جنگ‌جویان ازبکستانی در جنگ‌های ولسوالی‌های خواجه‌سبزپوش و قيصار ولایت فاریاب، از اين پهپادها استفاده كرده اند.

ولایت فاریاب در شمال افغانستان، با داشتن ۱۳ ولسوالی، از ولایت‌های به شدت ناامن به شمار می‌رود و چندین ولسوالی این ولایت همین اکنون در کنترل طالبان است و یا در تهدید بسیار بالا قرار دارد.

گذشته از آن، در جریان روزهای گذشته، درگیری‌های شدیدی میان نیروهای امنیتی و تروریستان طالب، در برخی از ولسوالی‌های این ولایت، گزارش شده است.

گروه طالبان، در حالی خشونت‌ها را افزایش داده که گفت و گوهای صلح در قطر جریان دارد. به باور مقام‌های امنیتی افغانستان، گروه طالبان قصد دارد تا با گسترش جنگ، در گفت‌وگوهای صلح امتیاز بیشتری بگیرد.

سازمان ملل متحد در گزارش تازه‌ای که امروز، سه‌شنبه (۶ عقرب) نشر شد اعلام کرد مخالفان مسلح دولت عامل ۵۸ درصد تلفات غیرنظامیان هستند.

بر اساس این گزارش، درنُه ماه نخست سال جاری میلادی، ۵،۹۳۹ غیرنظامی درجنگ افغانستان قربانی شده‌‌ است که از این میان، ۲۱۱۷ تن جان باخته و ۳۸۲۲ تن دیگر زخمی شده‌‌اند.
گزارش سازمان ملل نشان می‌‌دهد ۳۱ درصد از تلفات در نُه ماه اخیر کودکان و سیزده درصد هم زنان بوده‌اند.
در گزارش سازمان ملل، مخالفان مسلح دولت عامل ۵۸ درصد تلفات غیرنظامیان قلمداد شده‌‌اند.

در این گزارش، تلفات غیرنظامیان از سوی گروه طالبان در نُه ماه، ۶ درصد افزایش را نشان می‌‌دهد. اما تعداد کلی تلفات یعنی کشته و زخمی از سوی این گروه ۳۲ درصد کاهش یافته‌ است.
در این گزارش، آمده‌‌ است تلفات غیرنظامیان در نتیجۀ حمله‌‌های گروه‌های ناشناخته افزایش، اما حمله‌‌های گروه‌ داعش کاهش داشته‌‌ است.
سازمان ملل، مسئول ۲۸ درصد از تلفات غیرنظامیان را نیروهای طرفدار دولت دانسته و هم‌‌چنین یاد آور شده‌‌ است تلفات غیرنظامیان در حمله‌‌های این نیروها ۳۴ درصد کاهش یافته‌ ‌است.
سازمان ملل متحد، می‌‌گوید که از تشدید نبردها در هلمند، حملۀ بی رویه در ننگرهار، لغمان و غور و نیز انجام حملۀ هوایی در تخار و در آخرین مورد حملۀ انتحاری بر یک مرکز آموزشی در غرب کابل، نگران است.
هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) از طرف‌‌های درگیر جنگ می‌‌خواهد تا اقدامات بیشتری برای محافظت از غیرنظامیان روی دست گیرند.
همچنان یافته‌‌های این گزارش نشان می‌‌دهد، هرچند تلفات غیرنظامیان درنُه ماه نخست سال ۲۰۲۰ درمقایسه به زمان مشابه سال ۲۰۱۹، ۳۰ درصد کاهش یافته ‌‌است، اما مذاکرات صلح افغانستان نتوانسته‌‌ درکل تلفات غیرنظامیان را متوقف بسازد.
در پایان این گزارش، سازمان ملل اعلام کرده تلفات غیرنظامیان در حمله‌‌های هوایی نیروهای دولتی ۷۰ درصد افزایش داشته‌‌ که این مورد نگران کننده ‌است.

محمد هاشم سلطانی

سخنگوی نیروهای امریکایی مستقر در افغانستان می‌گوید چرخ‌بال‌های جنگی این نیروها مواضع طالبان را در ولایت میدان وردک بمب‌باران کرده‌اند.

سانی لگت، سخنگوی نیروهای امریکایی در افغانستان امروز (دوشنبه، پنجم عقرب) در برگۀ توییترش نوشت این نیروها مواضع طالبان را در ولسوالی نرخ میدان‌وردک بمب‌باران کرده‌اند.

آقای لگت افزود این حمله شب گذشته به حمایت از نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان صورت گرفته است.

به گفته آقای لگت، در نتیجۀ این حمله دست‌کم پنج جنگ‌جوی طالبان کشته شده‌اند.

سخنگوی نیروهای امریکایی در افغانستان همچنان ادعای طالبان از نقض موافقت‌نامۀ دوحه توسط این نیروها را رد می‌کند.

این در حالی است که در یک ماه پسین همزمان با افزایش حمله‌های تهاجمی طالبان در برابر نیروهای امنیتی کشور، امریکا و طالبان همدیگر را به نقض موافقت‌نامۀ دوحه متهم کرده‌اند.

بر اساس موافقت‌نامۀ صلح دوحه، طالبان تعهد کرده‌اند که روابط خود را با گروه‌های تروریستی قطع می‌کنند، حمله‌های تهاجمی در برابر نظامیان خارجی را متوقف می‌کنند و خشونت را نیز در افغانستان کاهش می‌دهند.

اما این گروه به استثنای حمله بر نظامیان خارجی، نسبت به دو تعهد دیگر خود گام‌های عملی برنداشته‌اند.

مولانا سمیع‌الحق، «پدر معنوی طالبان» در سال ۲۰۱۸ گفت: «از چین به عنوان داور در گفت‌وگوها (برای صلح در افغانستان) استقبال می‌شود و تمام مسائل به این مهمی نباید تنها برای ایالات متحده گذاشته شود». مذاکرات صلح بین دولت افغانستان و طالبان سرانجام در ماه سپتمبر در قطر آغاز شد – مدت‌ها پس از گفت‌وگوهای ایالات متحده با طالبان که قبل از خروج پیش‌بینی شده ایالات متحده و ناتو از افغانستان صورت گرفت. پاکستان و امریکا به شدت روند صلح را ترغیب و تشویق کردند. اما ایدۀ آوردن چین در میز مذاکره هرگز مطرح نشد.

چین نیز علاقۀ‌ شدیدی به حل درگیری در افغانستان دارد. با این حال، پکن بسیار در سطح پایین نگه داشته شده است، تا حدی که هیچ حضوری ندارد، حتی با وجود اینکه روابط نزدیک با طرف‌های درگیر – حکومت افغانستان، طالبان و پاکستان – دارد. این کشور شاید بهترین موقعیت را برای میانجی‌گری مذاکرات داشته باشد.
اکنون زمان آن فرا رسیده که چین پا پیش بگذارد و از نفوذ اقتصادی و قدرت سیاسی خود برای خاتمه دادن ۴۰ سال درگیری در افغانستان استفاده کند.
در حالی‌که چین علاقۀ چندانی به ریشه‌های درگیری در افغانستان نشان نداده است، اما دو هدف استراتژیک در این کشور دارد. چین برای گرفتن نقش مصلح در افغانستان کاملاً مجهز است.
طالبان در سطح محلی قبلاً‌ از مسلمانان اویغور برای جنگ در افغانستان استقبال و حمایت کرده است، بنا براین، چین نگران تهدیدات احتمالی و نفوذ فرامرزی از ناحیه ولایت سین کیانگ است. با قوت گرفتن نگرانی‌ها از «سه ناحیه بد» – افراط‌گرایی، تجزیه طلبی و تروریزم – با کاهش حضور ایالات متحده در منطقه، منافع و حضور چین در افغانستان افزایش یافته است.
در پی نخستین سفر رییس جمهور اشرف غنی به چین در سال ۲۰۱۴، بر بنیاد گزارش‌ها، وی با استرداد ۱۵ شبه‌نظامی اویغور که در خاک افغانستان پناه گرفته بودند، موافقت کرد. در سال ۲۰۱۵، نمایندگان طالبان به گونه پنهانی با استانکزی، از مقامات شورای صلح افغانستان در چین ملاقات کرد تا خشونت‌ها را کاهش دهد. به نظر می‌رسد که چین مایل است با طالبان و رهبران میانه‌رو افغانستان همکاری کند تا رابطه بین افراطیون اسلامی خارجی و تجزیه طلبان سین کیانگ اویغور را قطع کند.
اقدامات اخیر چین علیه جمعیت اویغور – به شمول ۲ میلیون زندانی در کمپ‌های آموزشی، عقیم‌سازی زنان و نظارت گسترده بر این جمعیت – حاکی از طول دوره‌ای است که هراس از شورش و تروریزم را در درون حکومت چین و درک سیاست خارجی آن از تهدیدات علیه این کشور نشان می‌دهد. ثبات و مصالحه در افغانستان به طور بالقوه می‌تواند یکی از منابع اضطراب پکن را کاهش دهد.
اما پکن به عنوان بخشی از توسعه منطقه‌ای ابتکار یک کمربند و جاده، به مراتب هدف بسیار بزرگ‌تری در ترویج سرمایه‌گذاری اقتصادی دارد. یک حل و فصل یا حتی کاهش درگیری در افغانستان می‌تواند فضای اقتصادی باثبات‌تری را برای رشد بیشتر اقتصادی چین تضمین کند.
هرچند، مرز بین چین و افغانستان تنها ۷۶ کیلومتر است، اما این دروازه کوچک می‌تواند بازارهای وسیع و گسترده تجهیزات مورد نیاز توسعه مداوم اقتصادی چین را باز کند. ابتکار کمربند و جاده و دهلیز اقتصادی چین و پاکستان از طریق زیرساخت‌ها و بازارهای لازم برای زنجیرۀ تأمین چین به دنبال اتصال آسیای میانه، پاکستان و افغانستان به خاورمیانه، افریقا و اروپا است.
از دست دادن این فرصت برای چین گران تمام خواهد شد و بدون صلح و ثبات افغانستان، چین نمی‌تواند از نتیجه مطلوبی بهره‌مند شود. سرمایه گذاری‌های مستقیم مالی چین: امروز، چین بزرگ‌ترین سرمایه‌گذار خارجی در افغانستان است که قرارداد استخراج ۴٫۴ میلیارد دالر برای توسعه معدن مس عینک را خریداری کرده است. به دلیل ادامه درگیری‌ها و ناامنی در کشور، حتی با افزایش سرمایه‌گذاری در بخش معدن، چین قادر به فعالیت کامل نبوده است. ثبات افغانستان به چین که از لحاظ اقتصادی متکی به انرژی و مواد خام است، کمک بزرگی می‌کند و در عین حال به افغانستان کمک خواهد کرد تا خود را از وابستگی به کمک‌های بین‌المللی آزاد کند.
اگر چین آرزوی رهبری در آسیای میانه را دارد، باید از روابط قوی و پایدار خود با اسلام‌آباد برای فشار آوردن بر پاکستان استفاده کند تا این کشور نقش سازنده را در مذاکرات بین دولت افغانستان و طالبان بازی کند. پاکستان، دوست دیرینه چین، هنوز برای تحت فشار قرار دادن طالبان برای کاهش خشوت‌ها در بهترین موقعیت قرار دارد. پکن نمایندگان طالبان را در سپتمبر سال گذشته به چین دعوت کرد و یک ماه بعد اعلان نمود که می‌خواهد از مذاکرات میان‌افغانی میزبانی کند، اما این امر هرگز عملی نشد.

رهبران چین مدت‌هاست از گفت‌وگوهای صلح حمایت می‌کنند و گزارش‌ها نیز حاکی از آن است که پکن آماده است همراه با پاکستان توافق‌نامه صلح را «ضمانت» کند. به گفته داکتر شی یین هونگ، مشاور امور خارجی شورای دولتی چین: «تا زمانی‌که فرصتی وجود داشته باشد، چین مذاکرات صلح را به روش خصوصی پیش می‌برد». چین همچنین ادعا می‌کند که در صورت لزوم به «همکاری نزدیک» با همه طرف‌ها برای سازش ادامه می‌دهد. به این ترتیب، سهم بالقوه چین می‌تواند توسط همه طرفین در روند آوردن صلح به افغانستان پذیرفته شود.

منبع: انستیتوت لاوی

مترجم: سید طاهر مجاب