برچسب: صلح با طالبان

آنچه ترامپ از مذاکره با طالبان و مشروعیت بخشیدن به این گروه، انجام داد، برآمده از درک تجاری و منطق سوداگری او در مواجهه با واقعیتی به نام افغانستان بود. او تمام افغانستان را به تخم مرغی تبدیل کرد تا به دیوار انتخابات امریکا برای کسب و جلب آرای شهروندان امریکایی در سوم نوامبر ۲۰۲۰ بزند.

کار ترامپ درست بود، اما برای خودش؛ اگرچه خود نیز سهم و سودی از این قمار به دست نیاورد و در انتخابات، به سختی و تلخی شکست خورد، اما آیا دیگر قدرت‌ها و سازمان‌های مهم جهان هم مثل ترامپ فکر می‌کنند و هیچ شأنی برای اثرگذاری افغانستان در معادلات جهانی قایل نیستند؟
گفتگوی تیلفونی دبیرکل سازمان ملل متحد و نخست‌وزیر استرالیا با رییس جمهور غنی و اطمینان دادن از همراهی خود با دولت افغانستان، مؤید این معنا است که جهان، راهی غیر از راه ترامپ در مورد افغانستان دنبال می‌کند. دال مرکزی این دو گفت‌وگوی تیلفونی آن است که هیچ اقدام سوداندیشانه و سوداگرانه برخی چهره‌های مهم بین‌المللی، توانایی بازآفرینی تصویری کج و معوج از افغانستان در ذهنیت کشورهای دخیل در ماجرای سیاسی ـ امنیتی کشور را ندارد. افغانستان در خط مقدم نبرد با تروریزم قرار دارد و به تعبیری، یک‌تنه با تروریزم بین‌المللی مبارزه می‌کند. بنابراین، حتی اگر حضور و همراهی قدرت‌های برتر جهانی با دولت افغانستان، متضمن تقبل هزینه‌هایی هم باشد، آن هزینه‌ها سنگین‌تر از هزینه ناامنی جهان از رهگذر تبدیل شدن افغانستان به بهشت امن ناامنی‌آفرینان بین‌المللی برای آنان نخواهد بود.
اگر عقلانیت تجاری ترامپ در حدی بود که صلح انتخاباتی با یک گروه تروریستی را وجه المعامله سیاست‌ورزی آمیخته با خودشیفتگی و خشونت‌افزایی راست‌گرایانه پوپولیستی قرار داد، دیگرانی که کشورهای خود را بر مبنای عقلانیت واقع‌بینانه راهبردی امنیتی در چارچوب دکترین‌های کلان و کاربردی معطوف به منافع ملی خود مدیریت می‌کنند، به خوبی می‌دانند که چشم پوشیدن از افغانستان، به معنای چشم پوشیدن از امنیت ملی خود در دنیایی است که تروریزم بین‌المللی می‌تواند سوغات ناامنی خود را تا دورترین نقطه آن صادر کند.
به همین دلیل است که وقتی دبیرکل سازمان ملل متحد و نخست‌وزیر استرالیا در تماس تیلفونی خود با رییس جمهور غنی، خروج نیروهای بین‌المللی از افغانستان را وابسته به شرایط داخلی کشور می‌دانند، بر این نکته کلیدی پای می‌فشارند که امضای توافقنامه صلح میان طالبان و تیم ترامپ، تعیین‌کننده خط مشی جهانی در قبال افغانستان نیست و دیگر قدرت‌های جهانی، معیارهای دیگری برای حضور در افغانستان یا خداحافظی با آن دارند.
فراتر از این، وقتی سفارت امریکا در کابل طالبان را از خشم جهانی برحذر می‌دارد و به این گروه مست و متوهم از امضای توافق صلح با دار و دسته ترامپ نسبت به خشم جهانی هشدار می‌دهد، مبین این حقیقت است که رویکرد ترامپ در قبال طالبان حتی در کشور خودش نیز خواستار و خریدار ندارد و او در انزوای ترحم‌انگیز سیاسی در سطح ملی و بین‌المللی قرار گرفته است.
توییت مأموریت حمایت قاطع نیز مبنی بر حمایت قاطع از دولت افغانستان در امر آموزش و مشاورت و با هدف جلوگیری از تبدیل شدن دوباره افغانستان به بهشت امن تروریست‌ها و نیز گفت‌وگوی تیلفونی آقای ینس استولتنبرگ، دبیر کل سازمان ناتو، سیگنال مثبت دیگری است که در حیص و بیص مذاکرات صلح و افزایش چندبرابری خشونت‌های طالبانی، پشت دولت جمهوری اسلامی افغانستان را گرم می‌کند و نسبت به چشم‌انداز آینده سیاست و دولت‌داری در افغانستان بر مبنای ارزش‌های دموکراتیک و دستاوردهای بیست سال گذشته، بارقه‌های روشن امید را برمی‌افروزد.
اکنون این سیاست‌پیشگان بدون پایگاه داخلی و همسو با موج‌های مقطعی بادهای سیاسی خارجی هستند که به جای دیدن خواب رنگین حکومت موقت، باید کلاه شان را محکم بگیرند تا باد نبرد!

راحل موسوی

جنرال عبدالرشید دوستم معاون اول ریاست جمهوری و رهبر حزب جنبش ملی که به نحوی در تبعید در کشور ترکیه بسر می برد در گفتگو با فاکس نیوز گفته است: «به صلح در افغانستان دست می یابیم اگر تنها اراده کافی برای پیروزی جنگ با طالبان را داشته باشیم.»

آقای دوستم معتقد است که صلح در افغانستان دست یافتنی است، اما این صلح تا زمانی که از موقعیت قدرت پیشنهاد نگردد، محقق نخواهد شد.

او می گوید که پیشنهاد صلح به طالبان باید از موقعیت ضعف نه، بلکه باید از موقعیت قدرت به آنها ارائه گردد.

او گفت: «با ملایم کردن لحن کلام مان به طالبان به منظور ارائه پیشنهاد صلح، ما شکست می خوریم. همچنین این کار در آینده نیز کارساز نخواهد بود. سیاست صلح باید از موقعیت قدرت باشد نه از موقعیت تضرع و ضعف.»

معاون اول رئیس جمهور در همین حال از استراتژی دونالد ترامپ برای افغانستان استقبال کرده و گفته است که این استراتژی نشان دهنده تعهد با دوام این کشور برای ثبات افغانستان می باشد.

در همین حال وی علاوه می کند که حضور شمار زیادی از سربازان آمریکایی در میدان های جنگ و یا افزایش حملات هوایی، به دستیابی به اهداف کمک نخواهند کرد، مگر اینکه آمریکا با ساکنان بومی افغانستان که خواهان نابودی تروریسم می باشند، یک جا شود.

آقای محمد کریم خلیلی رئیس شورای عالی صلح در حالی در هرات سخن از صلح با طالبان و جنگ با گروه داعش می زد، که همزمان گروه تروریستی داعش مراسم دیگری که به همین منظور در شهر کابل برگزار شده بود، را هدف قرار داد و دست کم 11 تن را شهید و 20 تن دیگر را زخمی کرد.

آقای خلیلی گفت: «می خواهیم با طالبان صلح کنیم تا جنگ در افغانستان پایان یابد و اگر این گروه نیز به فکر منافع افغانستان و مردم افغانستان است، باید پروسه صلح را انتخاب کند.»

این مقام عالی کشور بار دیگر از گروه طالبان خواست تا هر چه سریع تر به پروسه صلح بپیوندند و جنگ دیرینه را خاتمه دهند.

وی در همین تصریح کرد که وقتی افغانستان سخن از صلح می زند در واقع منظور صلح با گروه طالبان است، اما گروه داعش باید بداند که او جایی در افغانستان ندارد و این دریچه برای او باز نیست.

آقای خلیلی در حالی بار دیگر از سخن از صلح با طالبان می زند، که گروه طالبان تاکنون از اشتراک بر سر میز مذاکرات با دولت خود داری کرده و پیش شرط هایی از جمله خروج کامل نیروهای خارجی را برای آغاز گفتگوهای صلح مطرح کرده است.

مرکز اطلاعات و رسانه های حکومت با نشر خبرنامه ای نوشته است که مولوی بحرالدین جوزجانی رئیس شورای مصلحت اسلامی افغانستان گفت: «صلح امر خداوندی، سنت انبیاء و خواست طبیعی بشرمیباشد، و درین رابطه آیات متعدد در قرآن کریم وجود دارد.»

وی افزود: «ما از طرح صلح جلالتمآب محمد اشرف غنی، رئیس جمهور افغانستان با قاطعیت حمایت مینمایم، و از طالبان نیز میخواهیم تا از طرح صلح حکومت افغانستان حمایت و به آن لبیک بگویند.»

آقای جوزجانی علاوه کرد که برنامه های اقتصادی حکومت از جمله برنامه های بزرگ ملی اقتصادی و اجتماعی می باشد که با اجرای آن رشد اقتصادی کشور تقویت و زمینه کاری برای مردم فراهم می گردد.

مولوی محمد ظاهر، معاون شورای مصلحت اسلامی افغانستان با اشاره به این نکته که صلح و امنیت خواست بنیادی هر انسان بوده، افزود در فضای صلح زمینه برای برنامه های اقتصادی، دینی، فرهنگی و اجتماعی به شکل بهتر آن فراهم شده می تواند.

وی از حکومت، طالبان و مردم افغانستان خواست تا برای اعاده صلح و ثبات و ختم جنگ در کشور با هم یکجا کار نمایند.

مولوی عبدالقادر قانت، عضو ارشد شورای مصلحت اسلامی افغانستان نیز با تاکید بر اینکه تامین امنیت و پیشرفت اقتصادی یکی از نیازمندی های اساسی مردم افغانستان بوده، گفت: «اسلام پیروان خود را به کسب و کار و بدست آوردن روزی حلال تشویق می نماید، از همین رو تمام اتباع کشور از راه اندازی پروژه های بزرگ اقتصادی خصوصا پروژه تاپی که از پروژه های بزرگ اقتصادی بشمار می آید، حمایت خویش را اعلام میدارد، و عملی شدن این برنامه ها را در تقویت اقتصاد کشور و کاهش فقر و بیکاری مهم می داند.»

محمد اشرف غنی رئیس جمهوری کشور روز گذشته در دیدار با «خیریت عمروف» رئیس کمیته تعزیرات شورای امنیت سازمان ملل متحد گفت که مذاکرات صلح دولت افغانستان شامل دو مرحله می گردد که اولی گفتگو با پاکستان بوده و دیگری گفتگو با طالبان است.

آقای غنی در این دیدار به اعلام استراتژی آمریکا از سوی دونالد ترامپ اشاره کرد و گفت که این استراتژی و هدف دولت وحدت ملی افغانستان تامین صلح و ثبات پایدار در افغانستان و منطقه است.

رئیس جمهوری کشور گفت که افغانستان همواره درهای مذاکرات را باز گذاشته است و هم اکنون نیز تصمیم دست پاکستان است که آیا می خواهد در همکاری های مثبت منطقه ای سهیم شود و یا خیر.

وی افزود که بعد دیگر صلح افغانستان، گفتگو با طالبان است که از طریق مذاکرات بین الافغانی صورت می گیرد.

به گفته ی وی، این گونه مذاکرات پیش از این موفقیت آمیز بوده است.

آقای غنی علاوه کرد که طالبان باید فعالیت های هراس افکنانه شان را پایان بخشند، زیرا این گونه فعالیت ها سبب فعالیت های دیگر گروه های تروریستی می گردد.

رئیس جمهوری کشور در همین حال از سازمان ملل متحد خواست که بخاطر شناسایی سرچشمه های تمویل و حمایت تروریسم به طور مشترک کار صورت بگیرد و برای ریشه کن ساختن این منابع حمایتی تروریستان گام های عملی برداشته شود.

اشرف غنی خاطرنشان ساخت “کشورهایی که از تروریزم استفاده ابزاری می کنند، باید بدانند که این پدیده، خطری برای منطقه و خودشان نیز است و نیاز به مبارزه صادقانه و مشترک علیه همه گروه های تروریستی می باشد.”

رئیس جمهوری کشور اظهار داشت که افغانستان به منظور، رفاه و امنیت منطقه، طی سه سال اخیر از موقعیت جغرافیایی اش به خوبی استفاده کرده و درعرصه تقویت همکاری های اقتصادی و تجارتی، اتصال منطقه ای، ترانزیت و انرژی و مبارزه با تروریزم، قدم های عملی برداشته است.

وی افزود که ایجاد دهلیز هوایی میان افغانستان و هند و پلان اتصال کشورهای آسیای میانه با ایران و چین از طریق خط آهن مزار و هرات و نیز بهره برداری از بندر چابهار، به نفع کشورهای منطقه می باشد و باعث رونق فعالیت های تجارتی و اقتصادی در منطقه می گردد.

آقای غنی تاکید کرد “کشورهای که در این بخش فعال نبوده اند، باید سهم خویش را درک نموده و نقش شان را ایفا نمایند.”

رئیس جمهور همچنین علاوه کرد که افغانستان خود را در قبال مردم خویش و جامعه جهانی مسئول احساس می کند و سهم خویش را در همه عرصه ها ادا کرده است.

وی بار تاکید کرد: “ما اجازه نمی دهیم هیچ کسی از خاک ما علیه کشوری استفاده کند و توقع ما از کشورهای منطقه نیز همین است.”

رئیس کمیته تعزیرات شورای امنیت سازمان ملل متحد، ضمن ابراز خرسندی بخاطر ملاقات با آقای غنی، از همکاری نزدیک حکومت افغانستان با کمیته تعزیرات شورای امنیت قدردانی کرد و گفت: “شما نقش تان را به نفع منطقه به خوبی ادا نموده اید و ما آماده هستیم که افغانستان را تا رسیدن به صلح و ثبات پایدار که منتج به ثبات در منطقه می شود، در زمینه مبارزه با تروریزم و دیگر عرصه ها، همکاری همه جانبه نمائیم.”