برچسب: شوروی

هنگامی که جنرال ضیاء الحق در سال ۱۹۷۷ از طریق کودتای نظامی در پاکستان به قدرت رسید، طرح بلندپروازانه‌ای را روی دست گرفت تا برای خود و ارتش آن کشور، چنان‌که دیه‌گو کوردووز در کتاب پشت پرده افغانستان نقل کرده است، امپراطوری دلخواه خویش را‌ با صبغه‌ای بنیادگرایانه پی بیفکند. بهترین برگ برنده‌ای که برای این هدف به چنگش افتاد اشغال افغانستان از سوی شوروی آن زمان بود که توانست از آن برای جلب حمایت امریکا و سعودی و بقیه به خوبی بهره‌برداری کند.

بخشی از این طرح، و یکی از راه‌های تحقق آن، گسترش شمار مدارس دینی به سبک قدیمی در سرتاسر پاکستان بود. در شروع حاکمیت ضیا، تعداد شاگردان این مدارس در سطح پاکستان، چنان‌که در کتاب هماغوشی مرگبار آمده است، سی و پنج هزار نفر بود، اما در اثر استراتژی وی این شمار رو به فزونی نهاد، و تا به سال ۲۰۱۰، طبق آمارها، به یک و نیم ملیون نفر رسید.

آموزش‌هایی که در این مدارس داده می‌شود شاگردان را با مدنیت و فرهنگ مترقی دشمن می‌سازد و ارزش‌های روستایی و فرهنگ بدوی را به نام دین در ذهن شان رسوب می‌دهد. بسیاری از شاگردان این مدارس از خانواده‌های محرومند و از آن رو هیزم ارزانی برای آتش جنگ‌های مذهبی می‌شوند. در آن مدارس تفکر عقل‌ستیزانه و روایت‌پرستانه حاکم است. گذشتگان در مقام خدایی قرار می‌گیرند و شب و روز از بزرگان قدیم شان که انسان‌های نامعصوم بودند با تقدیس و تبرک یاد می‌شود. جهان جدید از نظر آنان مظهر انحراف و فساد است، اما بازارهای کنیزفروشی قدیم و حرمسراها و زن‌بارگی‌های خلفا و سلاطینِ گذشته اهمیتی ندارد. روحیه فرقه‌گرایی در این مدارس به سرحد بیمارگونه‌ای حاکم است، و علاوه بر دشمنی آشتی‌ناپذیر با شیعه و معتزله و متصوفان قدیم، با گروه‌های رقیب امروزی خود با کین و نفرت بی‌پایان بر سر دشمنی‌اند و دعواهای حادی به نام مودودی‌ها، پنج‌پیری‌ها، دیوبندی‌ها، پرویزی‌ها، سلفی‌ها، اخوانی‌ها، بریلوی‌ها و غیره میان شان جریان دارد. پیامی که از دین آموخته‌اند نشانی از محبت و عشق و مهربانی را با خود ندارد و از آنان افرادی انباشته از احساسات منفی، عصبانیت و جذبات خشمگنانه می‌سازد.

آفت ویران‌گری که امروز به نام طالبان در افغانستان می‌شناسیم محصول مستقیم بذری است که ضیا و ارتشیان پاکستان برای برپایی امپراطوری موهوم خود در آن سوی مرز کاشتند. در نقشه آن امپراطوری، زیر کنترل آوردن افغانستان اهمیت کلیدی داشت، و باید پاکستان نفوذی‌های خود را در این کشور تربیت و تقویت می‌کرد، و از میان گروه‌های مختلفی که پاکستان همراه شان کار کرد هیچ کدام بهتر از طالبان نتیجه نداد. افراد این گروه با قرار گرفتنِ طولانی‌مدت در فضاهای بسته‌ی قرون وسطایی، و بمباردمان تبلیغاتی زهرآگین در برابر افغانستان، به مزدوران رضاکاری تبدیل می‌شوند که هوس ویران کردن افغانستان در خون شان به جریان می‌افتد. از همین رو، آنان هیچ حس تعهد و تعلقی به این خاک ندارند، از آرامی و آبادانی‌اش خوشحال نمی‌شوند، و از ویرانی و بربادی‌اش رنجی نمی‌برند، بلکه به عکس، چنان‌که در فیلم‌های شان می‌بینید، با ویران کردن تاسیسات عام المنفعه به شکل جنون‌آمیزی تکبیر می‌گویند، عربده می‌کشند، و مست می‌شوند.

از این رو، کمک مالی به مدارسی که با طالبان‌ همفکری و همدلی دارند از نظر شرعی حرام است، کسانی که از نظر اجتماعی از آن‌ها حمایت می‌کنند در ویرانی وطن شریکند، و کسانی که برای گسترش آن‌ها تلاش می‌کنند دست شان به خون بی‌گناهان آلوده است.

به مدارس طالبانی کمک نکنید و به جان مردم خود دشمن پرورش ندهید. این خطری استراتژیک و بنیادی است، آن را باید جدی گرفت.

استاد محمد محقق

اشرف غنی، رئیس جمهور طی سخنانی تاکید کرد مردم افغانستان طالبان را به عنوان اجنبی و مزدور می‌شناسند.

وی با اشاره به شعار «الله اکبر» شهروندان که در شب‌های گذشته راس ساعت مشخصی علیه طالبان سر داده شد و حمله طالبان به منزل سرپرست وزات دفاع تاکید کرد این شعار و این حمله فرق مسلمان واقعی و دروغین را مشخص کرد.

شامگاه سه‌شنبه (۱۲ اسد) مهاجمان طالبان با انفجار موتر بمب‌گذاری‌شده، به خانه بسم‌الله محمدی، سرپرست وزارت دفاع ملی در منطقه شیرپور از مربوطات ناحیه دهم شهر کابل حمله کردند که ۸ کشته و بیش از ۲۰ زخمی برجای گذاشت.

این حمله ساعتی پیش از آن‌که ساکنان کابل بر فراز بام‌ها شعار «الله اکبر» سر دهند، رخ داد.

رئیس جمهور افزود که مردم نعره تکبیر را علیه انگلیس و شوروی سر داده بودند و امروز این شعار علیه طالبان سر داده می‌شود.

او در ادامه گفت: طالبان باید بفهمند که زن و مرد افغانستان، آن‌ها به عنوان اجنبی، مزدور و نوکر می‌شناسند.

رئیس جمهور در بخشی از اظهارات گفت: «فرصت بیشتر از این برای پایان دادن به جنگ چهل ساله کشور نیست و از این پس شمشیر افغانی، افغانستان را نگه خواهد داشت.»

خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان بیش از آن‌که اهمیت استراتژیک داشته باشد، اهمیت “نمادین” دارد.

دولت افغانستان و حامیان بین‌المللی‌اش از مدت‌ها قبل، جنگ تبلیغاتی و رسانه‌ای را به طالبان واگذار کرده‌اند. طالبان بسیار مؤثرتر و قدرت‌مندتر از ابزار روایت‌سازی و جنگ رسانه‌ای بهره‌ برده‌اند.

روایت طالبان همان روایتی است که در ناخودآگاه اجتماعی جامعه‌ی افغانی حضور دارد و محصول انباشت تجربیات تاریخی است: “افغانستان سرزمینی است که ابرقدرت‌ها در آن شکست می‌خورند.” روایتی که همزمان ناسیونالیسم افغانی و جهادیسم را تداعی و تقویت می‌کند. اما در مقابل، دولت افغانستان و حامیان بین‌المللی‌اش هیچ پشتوانه‌ی “روایی” طی این سال‌ها نداشته‌اند و نساخته‌اند.

بعد از خروج نیروهای شوروی، حکومت نجیب الله سه سال در برابر گروه‌های پراکنده و نامنسجم مجاهدین دوام کرد. این‌بار در برابر یک گروه منسجم و قدرت‌مند بعید است کار به سه سال بکشد.

داکتر ابوالفضل فصیحی

ولادیمیر پوتین، رئیس جمهوری روسیه، مواجهه و انتقاد آمریکا و اروپا نسبت به تظاهرات ضددولتی در بلاروس و روسیه را ریاکارانه خواند و هشدار داد آمریکا با همان تهدیدی مواجه است که گریبان‌گیر اتحاد جماهیر شوروی شد.

وی با مقایسه «آمریکای بسیار مطمئن از خود» گفت:« می دانید مشکل از کجاست؟ به عنوان شهروند اتحاد جماهیر شوروی سابق،[می‌توانم بگویم] مشکل امپراطوری‌ها این است که فکر می‌کنند به قدری قدرتمند هستند که می‌توانند [به راحتی] از پس اشتباهات و خطاهای کوچک بر بیایند. اما وقتی شمار مشکلات زیاد شد وقتی فرا می‌رسد که دیگر توان رویارویی با همه آنها نیست. آمریکا با گامی مطمئن و مستحکم مستقیم به همان راهی می‌رود که اتحاد جماهیر شوروی رفت».

آقای پوتین که در یک مجمع اقتصادی بین‌المللی در سنت پترزبورگ در روز جمعه ۱۴ جوزا (۴ ژوئن) سخنرانی می‌کرد، روابط فعلی مسکو و واشنگتن را «به شدت در سطحی پایین» توصیف کرد.

رئیس جمهوری روسیه با انتقاد از تحریم‌های آمریکا و اروپا علیه روسیه و همچنین ادعاهای مربوط به دخالت مسکو در انتخابات آمریکا گفت که واشنگتن و بروکسل در انتقاد از سرکوب معترضان در مسکو و مینسک استانداردی دوگانه اتخاذ کرده‌اند.

وی با بیان این سخن که «ما هیچ مشکلی با آمریکا نداریم. این آمریکاست که با ما مشکل دارد» افزود: «آمریکا می‌خواهد مانع توسعه ما شود و علناً در مورد آن صحبت می‌کند. تلاش آنها با ایجاد محدودیت‌های اقتصادی و تاثیرگذاری بر سیاست‌های داخلی کشورمان با تکیه بر نیروهایی که متحدان خود را در داخل روسیه می‌دانند، از همین امر ناشی می شود.»

روابط مسکو و واشنگتن در پی الحاق شبه جزیره کریمه اوکراین به خاک روسیه در سال ۲۰۱۴ میلادی، اتهام حملات سایبری روسیه و نیز اتهام دخالت مسکو در انتخابات آمریکا و همچنین حمایت واشنگتن و بروکسل از الکسی ناوالنی، منتقد پوتین، تیره شده است.

قصیده زیر به مناسبت رحلت امام خمینی(ره) توسط شاعر گرانقدر داکتر سید علی موسوی چکاوک سروده شده که از نظر می گذرد:

ز محفل نمی آید آواز یــــار

زبستان  پریدست  مرغ  هـزار

درآن  شام  بینام،  نام  آوران

چو طوفان هوا را نمودند  تار

یکی می خروشید چون صاعقه

یکی  گریه  چون ابر های بهار

یکی می سرودی به مهر رخش

کزو ماه و پروین شده شرمسار

چو گوهر روان بود اشک صدف

دل ریش  نسرین  و مژگان خار

شقایق  همه سر به زانوی غم

دران  سو یکی  لاله‌ی  داغـدار

سحرشبنم از چشم گل می چکید

به  رخسار  برگ  زمرد نگـــار

لحاف   درختان   طلای  زریر

چو  تاج  عروسان هندو تبــار

هلالش  چو  قوس  قزح  دلفریب

وبدرش  درخشان تر از ده و چار

به  یاس  کبودش  درین  انجمن

شکسته  سر  خامه  ها  بی شمار

چسان  مرکب راهــــوار خیال

رسد   بر  بلندای  آن  کوهــسار

دریغا  سر  جنگ   دارد   سپهر

کمان کرده  ابروی  توسن  سوار

شـــهیدم به محراب  پیوسته اش

چـــو کشتی  بیانداز  اندر کـنار

خـوشا روزگاران ساقی  و  می

که  با یار گه مست و گاهی خمار

لب  نوش  بودی  و نیش  حیات

شب   وصل  بودی  و آغوش یار

عقابش   نیاید  به  پستی  فـــرود

که   او  لانه دارد  به  اوج  منار

به  پرواز  آمـد  چـــو روح  خدا

سبک   بال  تا  قرب   پروردگار

خمینی   خمینی   کجا  رفته ای ؟

درین  بزم  بودی تک  و  نامـدار

چی  گوییم در سوگ خورشید دهر

خــراباتی  و شــــیر شب زنده دار

به یکدست خود پرچم عشق داشت

به دست  دگر  قبضه‌ی  ذوالفــقار

کتــاب    خدا   بر  زبانش  روان

ز انـــوار   ایمان   دلش  کامـــگار

لـوای   علی  را   نمــــوده  بلند

شده مایه‌ی عـــزت و افتـــــخار

نظـــام   الـهی   بنا  کرده  اســـت

یکی   پیــر   برنا   دل   هوشـیار

شـــــکوه  نخســتین  اسلام را

نمود ســت  احیا  امـــــام کبار

تو  بیداری   آمــــــــوختی   بر  ملل

منـــــــادی  آزادی   و اعتــــــبار

تو  ای   اســـــوه‌ی  وحدت  و اتحاد

نماد  غیــــــوری  و عز و  وقــــــار

تو بشکســته  ای  پوز طــاغوت  را

بر آورده  ای  از شیــــــادان  دمـــار

زبون  گشــــته  مستکبران  جــــهان

به  دست  جمــــارانیی خاکســـار

ســراغِ پیـمــــبر گـــــرفتم  از او

حکیـم  وشــجاع  و بزرگ و عیار

بجــا مانده  اوصـــاف نیــکو  زخود

هـــــــزاران  ورق   دفتری  زرنگار

فراق  تو هر چند  ســـــــوزنده است

برفتی  و مــــاندی  نکو  یادگـــــــار

به  ســـــــــیمای  رهبر نشان  تو بود

فقیـــه  و  ولی امـــر  با اقـــــتدار

خــــــدایا   تو  پاینده دارش  همیـــش

نظــــامش  به  تایید  خود   اســـــتوار

صــــــبا  پیک ما  می رســـاند به  او

ازین  کــــوی  تا  آن   خجسته مزار

“چـکاوک”  بجز شعر چیزی نداشت

 که  می ریخــت  در پای تو  باربار

وی در گفتگویی با دویچه‌ وله در پاسخ به این پرسش که آیا تاریخ تکرار خواهد شد و اشرف‌غنی با سرنوشت نجیب مواجه می‌شود گفت: «بلی متاسفانه.»

وی می‌گوید، شوروی‌ها حکومت نجیب الله را تنها گذاشتند و امریکا در حال حاضر حکومت اشرف‌غنی را رها کرده است.

پس از خروج شوروی‌ها، حکومت نجیب توسط مجاهدین سقوط کرد. وی چند سال بعد، پس از اشغال کابل توسط طالبان به دار آویخته شد.

به گفته سیوان، دولت اشرف‌غنی در روند صلح در حاشیه قرار دارد و در این روند تنها نظاره‌گر است.

نماینده سابق سازمان ملل می‌گوید، امریکایی‌ها افغانستان را ترک و دولت را به حالت خودش رها می‌کنند.

به گفته او، دولت اشرف‌غنی وابسته‌ به‌ کمک‌های خارجی است و از همین‌رو شباهت با دولت نجیب دارد که به کمک‌ شوری وابسته بود.

سیوان تاکید دارد که صلح باید توسط خود افغان‌ها تامین شود و تلاش‌های خارجی‌ها در این زمینه نتیجه نمی‌دهد.

این در حالی است که مذاکرات بین الافغانی صلح که سال گذشته آغاز شده بود تاکنون نتیجه نداده است.

اعضای هیات مذاکراه‌کننده دولت در مذاکرات صلح دوحه می‌گویند طالبان تمایلی به توافق صلح ندارد و از میز مذاکره فرار می‌کنند.

از جانب دیگر با آغاز روند خروج این نیروها، خشونت در افغانستان به شدت افزایش یافته است.

با شروع خروج کامل امریکا از افغانستان تا یازده سپتامبر سال جاری میلادی، نیروهای پیمان آتلانتیک شمالی(ناتو) نیز اعلام کرده افغانستان را ترک خواهد کرد.

خروج نیروهای امریکایی و ناتو از افغانستان اماو اگرها و البته نگرانی هایی را سبب شده است.

یکی از کاربران فیس بوک به نام «فریاد اندیشه» در این مورد می نویسد: بعد از جنگ  جهانی دوم و شکست فاشیسم( مکتبی با رویکرد توتالیتری) بازیگران در سطح بین الملل فقط پنج کشور برتر باقی ماندند، یعنی کشور های پیروز جنگ، بعد از فاشیسم، دو جریان خیلی قوی به نام کمونیسم( با رویکرد اعتقاد جمع گرایی در شرق) و لیبرالسیم( با رویکرد فردگرایی در غرب) جهان را به سوی جنگ ِ سرد سوق دادند.

 اختلافات روی تقسیم جهان باعث جنگ های نیابتی در سطح نظام بین الملل شد و جهان به دو بلوک تقسیم شد، جهان غرب با رویکرد لیبرالی، و جهان شرق با رویکرد کمونیستی، در این جا بود که مجموعه کشور های غربی و مدافع لیبرالی دست به ایجاد یک سازمانی به نام پیمان آتلانتیک شمالی یا ناتو برای ایجادی کمربندی امنیتی در داخل اروپا برای جلوگیری از نفوذ کمونیسم زدند.

 در مقابل مجموعه کشور های مدافع کمونیستی در مقابل ناتو سازمانی به نام ورشو را تاسیس کردند. البته این ها را به نام پیمان های ناتو و ورشو هم می گویند.

 بعد از فروپاشی کمونیسم پیمان ورشو نیز از بین رفت و لیبرالیسم یکه تاز جهان شد. در این جا بود که دیگر ناتو اصالت خویش را از دست می داد، اصالت مبارزه با کمونیسم چون کمونیسم فروپاشیده بود، برای اعاده هویت خویش حمله نمایشی را به برج های تجارتی جهان انجام داد. البته این تحلیل من است چون با بودن یک سازمانی امنیتی قوی که حتی پشه را در آسمان نعل می کند، چطور چند تروریست پراشپش بتواند چنین حمله ای انجام دهد، اگر خودشان نیز دخیل در قضیه نباشد و ناتو دوباره هویت خویش را زنده کرد مبتنی بر تغیر اصول مبارزه با تهدید کمونیسم به مبارزه با تروریسم بین المللی و وارد افغانستان شد با هدف تهدید برای کشور های رقیب هژمون در آینده و انجام اهداف و پلان آینده ی خویش در خاور میانه.

ناتو تا توانسته خدمت به بادارش کرده هیچ کمی و کاستی دریغ نکرده، با ترک آمریکا از افغانستان البته اگر ترک کند، دنیا وارد یک کنشی جدید خواهد شد. این دول های کمونیستی خواهد بود که جای خالی آمریکا را در منطقه و افغانستان خواهد گرفت در صورتیکه ما یک نظام ضعیف داشته باشیم.

بریتانیا پس از اطمینان از توان باندهای صهیونیستی در فلسطین و حمایت و پشتیبانی آمریکا و جهان غرب و شوروی از برپایی کشوری برای یهودیان، اعلام داشت که از فلسطین بیرون خواهد رفت و چنین نیز شد.

ارتش انگلیس در ۱۹۴۸ میلادی پس از واگذاری مراکز و تسلیحات نظامی خود به باندهای صهیونیستی و ابقای برخی از فرماندهان در خدمت اهداف یهودیان، خاک فلسطین را ترک کرد.

بن گوریون رهبر باندهای صهیونیستی، از این وضعیت سوء استفاده کرد و تأسیس کشور «اسرائیل» در سرزمین‌های اشغالی ۱۹۴۸ میلادی را اعلام نمود.

داوید بن گوریون (زاده ۱۶ اکتبر ۱۸۸۶ – درگذشته ۱ دسامبر ۱۹۷۳) بنیان‌گذار اصلی و اولین نخست وزیر اسرائیل بود. از سال ۱۹۳۵ تا ۱۹۶۳، او هم‌چنین رهبری برجسته جامعهٔ یهودیان مقیم فلسطین تحت قیمومت انگلستان را بر عهده داشت.

مدتی بعد آمریکا، دولت صهیونیستی را به رسمیت شناخت و به دنبال آن اتحاد جماهیر شوروی هم چنین کرد. کشورهای اروپایی یکی پس از دیگری و بعد سازمان ملل متحد، این دولت غاصب را به رسمیت شناختند.

فلسطینیان این ستم و ناروایی را نپذیرفته، به نبرد با صهیونیست‌ها پرداختند.

در این نبردها، نیروهایی از ارتش کشورهای مصر، اردن، سوریه، لبنان، عراق و و نیروهای داوطلب اخوان المسلمین شرکت جستند لیکن به دلیل ضعف تدارکاتی و تسلیحاتی و حضور استعماری بریتانیا و فرانسه در اغلب کشورهای منطقه و خیانت برخی از رهبران، منجر به شکست این نیروها و آوارگی صدها هزار فلسطینی گشت.

به دنبال این جنگ، کرانه باختری، قدس و نوار غزه همچنان در دست فلسطینیان و به دور از اشغالگری صهیونیست‌ها باقی ماند لیکن کرانه باختری‌‏ و قدس تابع اردن و نوار غزه تابع مصر گشت.

پس از جنگ ۱۹۴۸ م. کشورهای آمریکا، فرانسه و انگلیس دولت غاصب صهیونیستی را به سلاح‌های پیشرفته (هسته‌ای، میکروبی و شیمیایی) مجهز ساختند.

به رغم ناکامی، فلسطینیان، آنان دست از مقاومت و پایداری برنداشته و گروه‌های چریکی تشکیل دادند. این نیروها حمله به شهرها و شهرک‌های صهیونیستی را در دستور کار خود قرار دادند.

داکتر سید علی موسوی چکاوک

احمدولی مسعود، رییس بنیاد شهید مسعود، به اظهارات امروز گلبدین حکمتیار، واکنش نشان داد.

او در مطلب کوتاهی در صفحه فیس‌بوک اش بدون این‌که نامی از گلبدین حکمتیار ببرد نگاشت عدهٔ از مدعیان سیاسی و خود خوانده‌های جهاد که تا هنوز زنده اند، خود را ناف جهاد می خوانند، بر طبل حقارت خویش می‌کوبند.

گلبدین حکمتیار امروز در مراسم در شهر کابل با یاد آوری از خروج نیروهای شوروی، برخی از تنظیم‌های جهادی و شخصیت های جهادی را بدون آن‌که اسم از آنها ببرد به باد انتقاد گرفت.

احمدولی مسعود، در واکنش فیسبوکی اش نگاشته است :

القصه درین زمانهٔ پر نیرنگـ

یک کشته بنام بِه که صد زنده به ننگ

واقعیت تجاوز بر سرزمین ما، حقانیت جهاد مردم افغانستان و ناکامی قشون سرخ در مقابل ارادهٔ یک ملت، مانند آفتاب روشن است، هیچ جون و چرایی ندارد و بزرگداشت از رفتگان راه خدا، وطن و مردم برای همهٔ مان فرض است.

روی‌هم‌رفته بیشترین کسانی که فی سبیل الله جهاد نمودند، در پای پیمانی که با خدا و مردم بسته بودند تا آخر ایستادند، مقاومت کردند، جام شهادت نوشیدند و رفتند.

اما عدهٔ از مدعیان سیاسی و خود خوانده های جهاد که تا هنوز زنده اند، خود را ناف جهاد میخوانند، بر طبل حقارت خویش میکوبند، بهتر است حساب خود را پس بدهند که امروز دقیقآ مصداق همین مصرع شعر میباشند.

“یک کشته بنام بِه که صد زنده به ننگ”

مجلسی داریم فردا بمنظور گرامیداشت ۲۶ دلو

جمله آخر یاداشت او از قصد پاسخ مسعود در برابر اظهارات حکمتیار در مراسم یاد بود از ۲۶ دلو در بنیاد شهید مسعود دارد.

گفتنی است که امسال از ۳۲مین سالروز خروج شوروی از افغانستان، طی مراسم های جداگانه‌ی در کابل یادبود به عمل آمد.

قرار است فردا محفلی به همین هدف در بنیاد شهید مسعود نیز برگزار شود.

به گزارش رها، دونالد ترامپ رئیس جمهور امریکا شب گذشته (۲ ژانویه) در صحبت‌هایش در جمع خبرنگاران در کاخ سفید گفت: “روس‌ها حق داشتند تا به افغانستان حمله کنند و در آنجا حضور داشته باشند. مشکل این است که در آن زمان آن درگیری بسیار شدید بود و به معنای واقعی کلمه روس‌ها ورشکسته شدند.”

ارگ ریاست جمهوری با نشر خبرنامه ای با اظهارات ترامپ واکنش نشان داده وگفته است: پس از تجاوز شوروی سابق به افغانستان، افغان‌ها در نتیجه یک قیام ملی برای کسب آزادی جهاد کردند.

در این خبرنامه آمده است که “در دوران جهاد، افغان‌ها حملات انتحاری انجام نمی‌دادند و برای سایر کشورها هیچ تهدیدی را متوجه نساخته بودند”.

در خبرنامۀ دفتر رسانه‌های ریاست‌جمهوری آمده است که این درخواست از مراجع دیپلوماتیک صورت گرفته است.

این نخستین بار است که حکومت وحدت ملی افغانستان چنین واکنشی به اظهارات دونالد ترامپ داشته است.

رئیس جمهوری آمریکا در سخنانش از سهم ‌نگرفتن کشورهای منطقه در جنگ افغانستان نیز انتقاد کرد.

او گفت در حالی ‌که هند، پاکستان و روسیه در منطقه هستند‌ و این کشورها باید در افغانستان بجنگند، اما آمریکا با وجود شش هزار مایل فاصله در این کشور می‌جنگد.

آقای ترامپ به موضوع جنگ بین طالبان و داعش در افغانستان هم اشاره کرد و گفت نیروهای آمریکایی نباید مانع نبرد این دو گروه با هم شوند.

ترامپ افزود که به ژنرال ماتیس گفته بود که چرا اجازه نداده است که این دو گروه بین خود بجنگند؟

 

 

به گزارش رها، رئیس جمهور روسیه به کشورهای اروپایی هشدار داده و گفت هر کشور اروپایی که میزبان سیستم های موشکی آمریکا باشد در معرض خطر حملات روسیه خواهد بود. این هشدار به دنبال تصمیم امریکا به خروج از پیمان کنترل تسلیحاتی مطرح شد.
رئیس جمهور روسیه گفت که برچیدن یک سیستم جهانی کنترل تسلیحاتی “خیلی خطرناک” است و افزود: “نتیجه آن چیزی جز مسابقه تسلیحاتی نخواهد بود.”
او گفت که واکنش روسیه “خیلی سریع و موثر” خواهد بود.
او که بعد از دیدار با جوزپه کونته نخست وزیر ایتالیا در یک کنفرانس خبری گفت: “اگر آمریکا در نهایت از پیمان آی ان اف خارج شود، مهم ترین سوال این است که با موشک هایی که دوباره ظاهر خواهد شد چه خواهد کرد.”؟
او افزود: “اگر اینها به اروپا ارسال شود، در آن صورت ما مجبوریم واکنش مشابهی نشان دهیم، و کشورهای اروپایی که استقرار موشک ها را در خاک خود قبول می کنند باید بفهمند که خاک خود را در معرض تهدید حملات تلافی جویانه روسیه قرار می دهند.”
پیمان “آی ان اف” که در سال ۱۹۸۷ میان آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی امضا شد ساخت و گسترش همه موشک های اتمی و غیراتمی کوتاه و میان برد – به جز موشک های دریایی – را منع می کند.
برای همین است که تهدید دونالد ترامپ به خروج از آن باعث این نگرانی شده که فروپاشی پیمان ممکن است به معنی استقرار موشک های تازه در اروپا باشد.
زیرا جایی که آمریکا و روسیه ممکن است علیه هم از این سلاح ها استفاده کنند اروپاست.
ینس استولتنبرگ دبیرکل ناتو در واکنش به سخنان رئیس جمهور روسیه گفت: ناتو به دنبال رویارویی با کسی نیست اما آماده است از خود و همه متحدانش در برابر تهدیدها دفاع کند.