برچسب: شورای کویته

آقای محب این موضوع را امروز (شنبه، هشتم جوزا) در یک نشست خبری در کابل مطرح کرد. آقای محب افزود بر اساس اطلاعات استخباراتی، حتا فرماندهان طالبان نیز دربارۀ وضعیت رهبر این گروه اطلاعاتی در دست ندارند.

مشاور شورای امنیت ملی کشور خاطرنشان می‌سازد چگونگی زنده‌گی و مرگ ملاهبت‌الله آخوندزاده، رهبر گروه طالبان باید از سوی این گروه مشخص شود.

این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که حدود سه ماه پیش منابع در شهر کویتۀ پاکستان در گفت‌وگو با روزنامۀ ۸صبح مدعی شدند که آقای آخوندزاده، رهبر گروه طالبان در انفجاری در شهر کویته کشته شده است. طالبان اما این ادعا را رد کردند.

سرنوشت رهبر گروه طالبان از سوی یک مقام بلندرتبۀ دولت افغانستان در حالی مطرح می‌شود که مرگ ملا محمد عمر، رهبر پیشین این گروه نیز سال‌ها پس از درگذشت او همه‌گانی شد.

 نیروهای قطعات خاص ریاست عمومی امنیت ملی با اجرای عملیاتی در ناحیه سوم شهر کابل یک عضو شبکه حقانی را بازداشت کرده‌اند. ریاست عمومی امنیت ملی می‌گوید این فرد از طراحان حمله به دفتر روند سبز متعلق به امرالله صالح، معاون اول ریاست جمهوری  و از طراحان حملات بزرگ شبکه حقانی بوده است.

امنیت ملی افزود فرد بازداشت شده «عبیدالله» نام دارد اما با نام‌های مستعار «فاروق، بلال و ابراهیم» در سال ۱۳۹۶ در شهر پشاور پاکستان توسط اعضای شبکه حقانی جذب و آموزش نظامی را در یکی از اردوگاه‌های این شبکه فراگرفته است.

طبق اعلام امنیت ملی، عبیدالله پس از اتمام آموزش‌های نظامی، به شورای کویته مراجعه و آمادگی خود را برای حملات انتحاری در داخل افغانستان اعلام کرده است. امنیت ملی می‌گوید اولین هدفی که برای عبیدالله تعیین شد، اجرای حمله بر جبار قهرمان بود، اما پس از کشته شدن جبار قهرمان این هدف کنار گذاشته شد.

 به همین ترتیب، امنیت ملی توضیح داده است عبیدالله برای گرفتن دستورات به پیشاور رفته بود که از نیک‌محمد مسوول انفجارات شبکه حقانی در افغانستان دستور حمله بر دفتر روند سبز متعلق به امرالله صالح را گرفت.

اطلاعات امنیت ملی نشان می‌دهد عبیدالله در پوشش یکی از اعضای روند سبز به این روند نفوذ کرده بود و به دستور نیک‌محمد برای چند انتحاری نیز در دیگر ولایت‌ها عضویت روند سبز را گرفتته بود و سرانجام حمله انتحاری اجرا شد. در این حمله که در ششم حوت سال ۱۳۹۸ صورت گرفت ده‌ها تن کشته و زخمی شدند.

از جانب دیگر، امنیت ملی می‌گوید که عبیدالله در جریان طرح‌ریزی حمله بر دفتر امرالله صالح، وظیفه رصد و تثبیت زمانی و مکانی تردد کاروان موترهای خارجی را در ساحات مختلف کابل بر عهده داشت. او هم‌چنان دستور حمله بر کاروان رییس جمهور، معاونان رییس جمهور، عبدالله عبدالله، رحمت‌الله نبیل و فعالان مدنی و رسانه‌ها را گرفته بود.

امنیت ملی می‌گوید که عبیدالله به تازه‌گی برنامه داشت تا حمله انتحاری را بر سیلی غفاری، سخنگوی حزب همبسته‌گی اجرا کند که بازداشت شد.

نیروهای امنیت ملی محل‌ بودوباش عبیدالله را در ناحیه سوم شهر کابل تثبیت و بازداشت کرده‌اند.

 معاون نخست ریاست جمهوری با نشر گزارش جلسات شش و نیم از ۱۷ تا ۲۳ حوت، اعلام کرد از مدیریت تامین امنیت کابل کنار می‌رود، اما این جلسات ادامه خواهد یافت.
امرالله صالح در این گزارش به صورت مفصل به مسئله شبکه‌های جرمی، هسته‌های تروریستی در شهر کابل، تثبیت زمین برای خانواده‌های شهدای نیروهای امنیتی و دفاعی، شناخت عمیق تر از گروه طالبان و داعش، اعاده روحیه سربازان، شیوه‌های سربازگیری گروه طالبان و همچنان انتقال سرمایه به پاکستان و تلاش پاکستان برای جلوگیری از ظهور چهره‌های کاریزماتیک در میان طالبان پرداخته است.
صالح نوشت: «تمام دستگیر شده‌ها از ظلم – قساوت و فساد میان مشران طالبان قصه می‌کنند. در ولایت کندز قوماندان‌های طالبان از پول به اصطلاح اعانه و عشر و جزیه که از مردم عام جمع کرده‌اند دست به خریداری جایداد – چهار بار ازدواج و انتقال سرمایه‌های خود به کراچی و جاهای دیگر زده‌اند. کار کشفی ما بخاطر تثبیت سرمایه‌های پنهانی قوماندان‌های طالب در شهرهای کلان افغانستان ادامه دارد.»
صالح افزود گروه طالبان یا اجساد خود را به گونه بی نام و نشان دفن می‌کند یا این که برخی اجساد را به پاکستان انتقال می‌دهد.
او در این باره نوشت: «تحقیق روی چگونگی اینکه طالب با اجساد خود چه می‌کند را انجام دادیم. آنها تلاش می‌نمایند تلفات خود را مخفی نگهدارند و اجساد را بی‌هویت به خاک بسپارند. به خانواده‌ها اجازه دادخواهی نمی‌دهند و شماری از اجساد به پاکستان انتقال می‌گردد.»
معاون رییس جمهور مدعی شد شماری از اعضای داعش که بازداشت شده‌اند افراد بی‌سواد بوده و معنی داعش را نیز نمی‌دانند.
او تصریح کرد: «دریافتیم که ظهور چهره‌های جذاب و کرزماتیک در میان طالب ناممکن است. پاکستان به چنین امری اجازه نمی دهد. از لابلای اعترافات طالبان دستگیر شده دریافتیم که پس از دو نیم ماه چانه زنی در پشاور – کویته و کراچی و با پا درمیانی شدید سازمان استخباراتی پاکستان طالبان نتوانستند برای خود قاعده بزرگتر سیاسی و یا قومی ایجاد نمایند. آنهایی که برای طالب در شمال می‌جنگند با چشم خود می‌بینند که عایدات توسط یک حلقه خاص جمع شده و به کویته انتقال می‌گردد.»
آقای صالح مدعی شد ادعای طالبان را در این مدت مبنی بر عدم دست داشتن در انفجار ماین‌های مقناطیسی و ترورهای هدفمند دروغ ثابت کرده است.
صالح گفت: «دریافتیم که شورای به اصطلاح عالی تحریک طالبان مسما به شورای کویته چیزی به جز یک اسم برای تطبیق تصامیم اردوی پاکستان نیست.»

دریافتیم که چه مقدار مواد منفجره نظامی (غیرتجارتی) به طالبان داده می‌شود و از کدام فابریکه‌ها و دستگاه‌ها در اختیار شان قرار می‌گیرد. دریافت‌های خود را به خاطر تقویت موقف مشروع و برحق افغانستان با نهادهای جهانی شریک ساختیم. روایت طالب و پاکستان را در ارتباط به عدم دست داشتن در قتل های هدفمند و زنجیره ای دروغ ثابت کردیم و دنیا درک کرد ماهیت تروریستی طالبان به خاطر مذاکرات دوحه تغییر نکرده است بلکه این گروه ترور را قوت اصلی خویش می پندارد.»
صالح در خصوص جلسات شش و نیم گفت: «جلسات شش‌ونیم ادامه دارد و خواهد داشت. جلسات شش و نیم سلام خانه‌ای‌ست برای مردم و توده و بسته نخواهد شد.»

امرالله صالح، معاون نخست ریاست‌جمهوری، می‌گوید صلح روی ارزش‌ها می‌چرخد و اگر بر آن پا گذاشته شود، فردا صلح تامین نخواهد شد.

آقای صالح که روز پنج‌شنبه (۴ جدی)، در نشستی در کابل سخن می‌زد، گفت: «زعامت را باید مردم افغانستان تعیین کنند، نه شورای کویته، پشاور و دیگر شوراها.»

به گفته‌ی او، سرخم‌کردن به «دشمن»؛ حتا اگر به صلح بینجامد، عزت‌مند نیست.

آقای صالح افزود: «ارزش‌های ما که بر اساس آن حاکمیت از آن مردم است، خط سرخ ما است؛ روی این خط سرخ ایستاد هستیم، مرگ و با سینه‌ی تکه‌تکه به گور رفتن، به مراتب شرف دارد نسبت به این که حق مردم را بگیرم و به سوی صلح بروم.»

این در حالی است که گفت‌وگوهای صلح میان هیئت‌های گفت‌وگوکننده‌ی دولت افغانستان و گروه طالبان، با ۲۰ روز وقفه رو‌به‌رو شده است. هیئت‌های گفت‌وگوکننده‌ی دو طرف، پس از حدود سه ماه، چندی پیش روی کارشیوه‌ی گفت‌وگوها به توافق رسیدند.

به دنبال توافق روی کارشیوه‌ی گفت‌وگوها، هیئت‌های کاری دو طرف ایجاد شد تا در مورد برنامه‌ی اصلی گفت‌وگوها صحبت کنند.

قرار است دور بعدی گفت‌وگوهای صلح، در شانزدهم جدی برگزار شود.

این توییت آقای آصف با واکنش‌های زیادی از سوی مقام‌های افغان و کاربران روبه‌رو شد.

یکی از اعضای هیأت گروه طالبان در قطر که نخواست نامش ذکر شود در واکنش به توییت آقای آصف، به خبرنگار بی‌بی‌سی گفت این توییت بیشتر مصرف داخلی دارد و ربط واقعی به طالبان ندارد.

کاربران شبکه‌های اجتماعی هم در افغانستان و هم در پاکستان، نوشتن چنین چیزی از سوی یک مقام عالی‌رتبه پیشین پاکستان را اذعان صریح این کشور به حمایت از گروه شورشی طالبان دانسته و واکنش نشان داده‌اند.

روز شنبه (۲۲ سنبله) پس از پایان نخستین نشست صلح میان دولت افغانستان و گروه طالبان، وزیر خارجه آمریکا دو نشست حاشیه‌ای جداگانه با هیات دولت به رهبری عبدالله عبدالله، و با هیات گروه طالبان داشت.

عکسی که از دیدار حاشیه‌ای منتشر شده است، ملابرادر را در اتاقی با اندکی فاصله و ایستاده در کنار مایک پمپئو نشان می‌دهد.

کاربری در توییتر به اسم عبیدالله رحیمی میشوانی، از پاکستان در پاسخ به آقای آصف به اردو نوشته:«آقای آصف، ملابرادر که در میان بقیه اعضای گروه افراطی طالبان میانه‌رو و خواهان صلح بود، چرا در سال ۲۰۱۰، زندانی‌اش کردید و ۸ سال در بند نگهداشته شد؟ با وصف اصرار حامد کرزی، رها نشد. آقای خواجه، شما منافقت دارید.»

وحید عمر، رئیس اداره روابط عامه ریاست جمهوری افغانستان هم نوشته است:«همین آقایی که فکر می‌کنید خدا با او است، در زمانی که شما وزیر دفاع پاکستان بودید در زندان شما مورد شکنجه قرار گرفت، مگر نه؟ زمانی که طالبان پاکستانی ۱۴۰ کودک را در مکتب نظامی قتل عام کردند، آن وقت هم خدا با آنها بود؟ از عقب میزت آلله اکبر فریاد زدی؟.»

کاربری به اسم عاطف نوشته است:«آقای خواجه شما قاتلین مردم بی‌گناه افغانستان را می‌ستایید. کمی شرم کنید، کمی حیا داشته باشید..»

مردم افغانستان و دولت‌مداران کشور، در نزدیک به دو دهه گذشته پاکستان را متهم به حمایت از گروه طالبان کرده‌اند، چیزیکه پاکستان مرتب آن را تکذیب می‌کرد. در سال‌های اخیر پاکستان هم افغانستان را متهم به حمایت از گروه‌های مخالف این کشور می‌کند، موضوعی که افغانستان آن را قبول ندارد.

چند روز پیش، امرالله صالح، معاون اول رئیس جمهوری در گفت‌وگوی تلویزیونی گفت که ژنرال جاوید باجوا، رئیس ستاد ارتش پاکستان در ملاقات با مسئولان عالی رتبه دولتی افغان پذیرفته است که کشورش از گروه طالبان حمایت می‌کند، و دو کشور با علم بر این باید روی آینده تمرکز کنند.

رهبری طالبان معروف به شورای کویته در پاکستان زندگی می‌کنند. در دهه هشتاد، زمانی که نیروهای مخالف دولت افغانستان جهاد برضد اشغال شوروی را آغاز کردند، پاکستان از این گروه‌ها حمایت کرده و میزبان میلیون‌ها مهاجر افغان شد.

در سال ۲۰۱۱، بی‌بی‌سی از فهرستی مطالبات پاکستان از دولت افغانستان خبری منتشر شد که نشان می‌داد، پاکستان به صراحت از افغانستان مطالباتی را مانند داشتن نقش کلیدی در استخراج معادن افغانستان، داشتن روابط استراتژیک نظامی، نقش اصلی در تعیین رهبری وزرای امنیتی و کنار گذاشتن آمریکا و هند از روند مذاکرات افغانستان با گروه طالبان در آن زمان را مطرح کرده بود.

یوسف رضا گیلانی، نخست وزیر وقت پاکستان گفته بود که در صورت برآورده شدن خواسته های پاکستان، این کشور برای مهارکردن گروه طالبان تلاش خواهد کرد.

آقای نیکلسون به تازگی در گفتگو با خبرنگاران گفت: “رهبری تاکتیکی گروه طالبان در افغانستان است. اما رهبران ارشد که با نام های «شورای کویته» و یا «شورای پشاور» یاد می گردند، در شهرهایی از پاکستان اقامت دارند. از این رو می توانم بگویم که سران ارشد گروه طالبان همچنان در پاکستان اقامت دارند.”

وی همچنین افزود که پاکستان تاکنون هیچ اقدام عملی علیه طالبانی که در خاک این کشور پناهگاه و اقامت دارند، برنداشته است و تروریستان همچنان از خاک این کشور وارد افغانستان می شوند.

جنرال نیکلسون همچنین به روابط گروه طالبان با دیگر گروه های تروریستی اشاره کرد و گفت که ملا هبت الله اخندزاده رهبر فعلی طالبان تاکنون با گروه القاعده به طور رسمی بیعت نکرده است، اما روابط دوستانه ای را با این گروه ایجاد کرده است.

او گفت: “سطحی از همکاری ها میان گروه القاعده و طالبان در جریان است. گرچه طالبان خود به طور علنی به داشتن این ارتباط ها اعتراف نمی کنند، اما ما در سطح استراتژیک می بینیم که روابط نزدیکی میان دو گروه برقرار است.”