برچسب: رهبران سیاسی

  • از نیروهای امنیتی به طور قاطع حمایت می شود

    از نیروهای امنیتی به طور قاطع حمایت می شود

     جلسه مشورتی رهبران سیاسی و جهادی با رئیس جمهور غنی روز شنبه، نهم اسد، در ارگ ریاست جمهوری برگزار شد.

    ارگ ریاست جمهوری اعلامیه‌ سه ماده‌ای این نشست را به نشر رساند. طبق این اعلامیه، رهبران سیاسی و جهادی حمایت قاطع خود را نیروهای امنیتی در نبرد با طالبان اعلام کرده‌اند.

    در اعلامیه آمده است: «شهامت و ایستادگی نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان در مقابل تجاوز و حملات تروریستی و ایستادگی و بسیج مردم افغانستان در این راستا قابل ستایش است. رهبران سیاسی و جهادی افغانستان از دفاع مشروع نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان و بسیج مردمی افغانستان در حمایت از آن‌ها، نه تنها قدردانی می‌کند بلکه با تمام توان برای بسیج بیش‌تر مردم برای دفاع از افغانستان تلاش خواهند کرد.»

    اعلامیه نوشت دفاع از مردم و تمامیت ارضی افغانستان و ناموس و نهادهای ملی، ارزش‌های مشترک حقوق زنان و سایر حقوق و آزادی‌هایی که در قانون اساسی تسجیل یافته است، مکلفیت دولت جمهوری اسلامی افغانستان بوده و دولت افغانستان از این ارزش‌ها در برابر هر نوع تعرض دفاع می‌کند.

    در جلسه مشورتی رهبران سیاسی و جهادی با رییس جمهور غنی تأکید شد قطع جنگ و رسیدن به صلح عادلانه و پایدار اولویت جمهوری اسلامی افغانستان و برای رسیدن به این «مرام ولا قربانی‌های زیادی» را متحمل شده است.

    در این جلسه هم‌چنان تأکید شد تلاش‌های شورای عالی مصالحه ملی و هیأت مذاکره‌کننده دولت در راستای تأمین صلح قابل قدر است و این هدف کماکان دنبال خواهد شد.

    در این نشست برخی از رهبران سیاسی از جمله حامد کرزی، رییس جمهور پیشین، صلاح‌الدین ربانی، رییس حزب جمعیت و گلبدین حکمتیار رییس حزب اسلامی حضور نداشتند.

  • تحولات سیاست خارجی پاکستان/به مناسبت سفر صادق خان به کابل

    تحولات سیاست خارجی پاکستان/به مناسبت سفر صادق خان به کابل

    استقرار دولت بایدن در امریکا تاثیر چندانی بر روابط دوجانبه پاکستان و آمریکا نداشته است. به نظر می رسد که امریکا می خواهد به توسعه بیشتر روابط خود با پاکستان بپردازد چرا که پاکستان در شرایط کنونی به دلیل رشد طبقه متوسط، توسعه صنایع و جمعیت جوان زیاد پتانسیل بالایی برای کارآفرینی و سرمایه گذاری دارد. همچنین از منظر راهبرد امنیت ملی آمریکا طی سال‌های اخیر، افزایش ارتباط با پاکستان، می‌تواند هم بر روابط با چین اثرگذار باشد و هم تنش‌های پاکستان با متحد آمریکا یعنی هند را کاهش دهد. همچنین در صورت اجرای توافق با طالبان نیز بهبود روابط با اسلام‌آباد می‌تواند برای منافع غرب در افغانستان پس از خروج نظامیان آمریکایی حیاتی باشد.

    از طرف دیگر اسلام آباد نیز برای روابط خود با واشنگتن ارزش بالایی قائل است و آماده است این همکاری را هر چه بیشتر تقویت کند. چرا که آمریکا طی یک دهه گذشته یکی از سرمایه‌گذاران برتر در پاکستان بوده و بیشتر سرمایه‌گذاری های آن بر کالاهای مصرفی، مواد شیمیایی، انرژی، کشاورزی، حمل و نقل و ارتباطات متمرکز بوده است. آمریکا همچنین بزرگترین مقصد صادرات پاکستان است. تجارت دو جانبه بین دو کشور در سال گذشته میلادی به ۶٫۵ میلیارد دالر رسید.

    چین نیز بزرگترین شریک تجاری پاکستان است. بندر گوادر پاکستان با خط ساحلی ۶۰۰ کیلومتری هم‌اکنون توسط چین در حال توسعه و گسترش می باشد. چین در چارچوب پروژه کریدور اقتصادی پاکستان-چین و با سرمایه‌گذاری ۶۴ میلیارد دالری به دنبال دسترسی مستقیم به اقیانوس هند از طریق بندر گوادر است. چین به کمک این کریدور می‌تواند دسترسی ارزانتری به غرب آسیا و آفریقا داشته باشد. البته باید توجه داشت که پکن و اسلام آباد علاوه بر روابط اقتصادی، دغدغه‌های استراتژیک مشترکی دارند که به تعامل بیشتر آنها در منطقه کمک می‌کند.

    رابطه با عربستان نیز برای اسلام اباد مهم است.در سالی که گذشت پاکستان درخواست برگزاری نشست سازمان همکاری اسلامی جهت بررسی مناقشه کشمیر را داشت که با مخالفت عربستان مواجه شد و متعاقب آن از عربستان و سازمان همکاری اسلامی مستقر در آن کشور، به دلیل عدم همراهی در مساله کشمیر انتقاد کرد و بدین جهت عربستان نیز پاکستان را مجبور به پازپرداخت وام ۱ میلیارد دالری نمود و همزمان با آن پرداخت وام و صادرات نفت به این کشور را متوقف نمود.

    تعلل عربستان در ورود به مساله کشمیر را می‌توان به دلیل روابط نزدیک عربستان با هند دانست. چرا که تجارت دو طرف در سال به ۲۷ میلیارد دالر می‌رسد در حالی که تجارت با پاکستان ۳٫۶ میلیارد دالر است. معنی این امر بنا بر نظر تحلیلگران این است که عربستان نمی‌خواهد با تاکید بر مسئله کشمیر موجبات عصبانیت هند را فراهم کند. البته شایان ذکر است که نفوذ عربستان در کشور پاکستان تنها محدود به روابط تجاری و سیاسی نبوده است و عربستان در دهه‌های گذشته با تامین مالی مدارس امور دینی منجر به صادرات رادیکالیزم در پاکستان شده است.

    نحوه ی رابطه با هند مهم ترین موضوع سیاست خارجی پاکستان است.در رابطه با همکاری های مشترک دو کشور هند و پاکستان باید اذعان نمود که مساله کشمیر همواره روابط دوجانبه دو کشور همسایه را تحت الشعاع خود قرار داده است بخصوص که در سال گذشته وضعیت مردم کشمیر پس از لغو خودمختاری منطقه توسط هند به شدت وخیم شده است ولی سازمان ملل و نهاد های مسئول بین المللی واکنش خاصی نداشته اند. هند مخالف برگزاری همه پرسی است و تلاش می کند به زور کشمیر را بخشی از خاک خود کند و در تمام این مدت حکومت نظامی سنگینی را در کشمیر اعمال کرده است. ضمن آنکه غیر از مساله کشمیر، پاکستان همواره نسبت به استفاده هند از خاک افغانستان برای ایجاد بی‌ثباتی در پاکستان ابراز نگرانی نموده است و مناقشات دو کشور تنها محدود به کشمیر نبوده است.

    رابطه با افغانستان، مساله مهم دیگر در سیاست خارجی پاکستان است.

    سال گذشته آغاز ترانزیت کالا از پاکستان به افغانستان از طریق بندر گوادر در این کشور بود که نقطه عطفی جهت تبدیل این بندر به بندری ترانزیتی و آغاز عصری جدید در روابط تجاری دو کشور محسوب می شد. اما گذشته از روابط تجاری، پاکستان به عنوان بازیگری کلیدی در تحولات سیاسی افغانستان نقش آفرینی می کند. این کشور همواره اعلان کرده که از کاهش خشونت و آتش‌بس در افغانستان حمایت و امنیت در افغانستان را به معنای امنیت پاکستان تلقی می کند. اما در طی سال گذشته ملاقات سران طالبان با مسئولین پاکستانی بارها موجبات رنجش خاطر مقامات افغانستانی را در پی داشته است. دولت افغانستان بارها اعلام نموده است که حضور علنی و فعالیت‌های سران طالبان در قلمرو پاکستان حاکمیت ملی افغانستان را آشکارا نقض می‌کند و سبب ایجاد چالش در تامین صلح پایدار در کشور می‌شود.

    اما از سویی دیگر دولتمردان پاکستانی بر این عقیده اند که ارتباط پاکستان با همه ذی‌نفعان افغان از جمله رهبران طالبان بخشی از تلاش‌های تسهیل‌کننده اسلام‌آباد برای اطمینان از پیشرفت به‌سوی یک توافق سیاسی فراگیر و جامع در روند صلح است. در مجموع، گذشته طالبان و فعالیت مستمر پاکستان در حوزه افغانستان و همچنین حضور برخی رهبران طالبان در خاک پاکستان باعث شده است که اسلام‌آباد به بازیگر کلیدی پروسه صلح افغانستان تبدیل شود.

    همانگونه که ظواهر امر پیداست و بسیاری اذعان نموده اند پاکستان نقش مهمی در کمک به مذاکرات امریکا و طالبان و اغاز مذاکرات بین‌الافغانی و نیز شکل دهی اجماع منطقه ای داشته است و مقامات افغان همواره خواستار مشارکت صادقانه پاکستان در روند صلح شده‌اند. چنان که در سفر صادق خان به کابل و دیدار وی با مقامات ارشد سیاسی و دولتی، همگان بر این مساله تاکید داشته و خواستار نقش بیشتر اسلام آباد در روند صلح شده اند. بنابراین به نظر می رسد پاکستان همچنان به ایفای نقش خویش برای صلح افغانستان و رایزنی با کشورهای منطقه ادامه خواهد داد و تلاش خواهد کرد تا کنفرانس استانبول با دستاورد بیشتر همراه شود.

    داکتر عبداللطیف نظری

  • هشت ثور؛ پیروزی مردم و شکست رهبران

    هشت ثور؛ پیروزی مردم و شکست رهبران

    بار اصلی مبارزه با اشغال کشور توسط اتحاد جماهیر شوروی سابق را مردم به دوس داشتند و مردم بودند که خسارات جبران ناپذیر را در این راه متحمل شدند.

    اگر هشت ثور را پیروزی جهاد بدانیم، صاحب این پیروزی مردم افغانستان‌اند. مردم در مبارزه علیه شوروی و سقوط حکومت داکتر نجیب موفق شدند؛ اما رهبران جهادی در مدیریت پیروزی شکست خوردند. آن‌ها نتوانستند اهمیت و حساسیت شرایط موجود آن روز را درک کنند. رهبران جهادی که هر کدام به گونه جداگانه با مراجع و منابع بیرونی در ارتباط بودند، در کنترل احساسات خود و تبدیل نیروی تخریبی گروه‌های مسلح به نیروی سازندگی منظم عاجز ماندند. رهبران جهادی، به جای تحمل همدیگر، همچنان علیه همدیگر به رجزخوانی، برجسته سازی اختلافات، رقابت و تلاش برای حذف همدیگر پرداختند.

    این روند، متاسفانه، برخلاف شعار جنگ جنگ تا پیروزی، تا شکست کامل همه طرف‌های درگیر ادامه یافت. هشت ثور و رخداد‌های پس از آن، به روشنی حکایت‌گر شکست رهبران و نخبگان سیاسی در کنترل اوضاع است.

    شرایط کنونی نیز، بیش از هر امر دیگر، نیازمند هوشیاری و احساس مسئولیت اجتماعی آحاد مردم است. بیداری و هوشیاری مردم، به ویژه زنان و جوانان، می‌تواند نخبگان سیاسی را به درک مسئولیت خطیر شان آگاه کند و یا دست شان را از بازی با سرنوشت مردم و کشور کوتاه نماید.

    زنان و جوانان، بیش از همه، از صلح پایدار نفع می‌برند و از بحران آسیب می‌بینند.مردم و آگاهان جامعه نباید اجازه دهند، رهبران جهادی و سیاسی، یک بار دیگر کشور را درگیر بازی‌های از پیش باخته قومی، زبانی و سمتی کنند.

    محمد سالم حسنی، مشاور رئیس جمهور

  • در نشست غنی با رهبران سیاسی بر اجماع ملی برای صلح تاکید شد

    در نشست غنی با رهبران سیاسی بر اجماع ملی برای صلح تاکید شد

    ارگ ریاست جمهوری از برگزاری نشست مشورتی در رابطه با صلح خبر داد. این نشست به رهبری اشرف غنی و با حضور شماری از رهبران سیاسی و جهادی برگزار شده است.

    در این نشست عبدالله عبدالله، رئیس شورای عالی مصالحه، حامد کرزی، رئیس جمهوری پیشین، عطامحمد نور، والی سابق بلخ، عبدالرشید دوستم، معاون پیشین ریاست جمهوری، عبدالرب رسول سیاف، رهبر جهادی، محمد محقق، رهبر حزب وحدت، معاونین ریاست جمهوری و روسای شورای ملی حضور داشته‌اند.

    ارگ ریاست جمهوری اعلام کرد در این نشست بر بهبود وضعیت عمومی امنیتی کشور، تقویت اجماع ملی و تداوم نشست های مشورتی تاکید شده است.

    در این نشست ضمن اینکه همه اشتراک کنندگان بر حمایت دوامدار از تیم مذاکراتی صلح دولت افغانستان تاکید ورزیدند، خاطرنشان کردند دولت افغانستان و شورای عالی مصالحه ملی به تلاش های بیشتر خویش در این زمینه ادامه دهند.

    این نشست مشورتی در حالی برگزاری می‌شود که اخیرا آنتونی بلینکن، وزیر خارجه آمریکا در نامه شدیدالحن به اشرف غنی بر اجماع ملی تاکید کرده بود. بلینکن از عبدالله، کرزی و سیاف نام برده و از اشرف غنی خواسته که با این افراد از نزدیک کار کند. بلینکن هشدار داده نباید فاجعه دهه نود که ناشی از عدم اجماع داخلی افغانستان بود، تکرار شود.

    اخیرا آمریکا برای تسریع روند صلح افغانستان طرحی را پیشنهاد کرده که تشکیل حکومت انتقالی را پیش بینی می‌کند. این طرح در کابل با حکومت و رهبران سیاسی شریک شده است.

  • محقق: با طالبان بیعت نمی کنیم

    محقق: با طالبان بیعت نمی کنیم

    محمد محقق، رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان و مشاور ارشد ریاست جمهوری گفت طالبان سه گزینه به رهبران سیاسی پیشنهاد کرده اند.

    وی امروز (پنجشنبه ۱۴ حوت) در مراسم گرامیداشت از سالگرد شهادت عبدالعلی مزاری، بنیانگذار حزب وحدت اسلامی، در کابل افزود: «طالبان از رهبران سیاسی خواسته‌اند که با این گروه بیعت کنند یا در کنار این گروه علیه حکومت بجنگند و یا هم در جنگ طالبان و حکومت بی‌طرف باشند.»

    وی افزود: «گروه طالبان از ما بیعت می‌خواهد، اما ما چنین خواستی را نمی‌پذیریم و با کسی بیعت نمی‌کنیم.»

    این در حالی است که در جریان سفر اخیر زلمی خلیلزاد، نماینده ویژه آمریکا در امور صلح افغانستان به کابل، بحث درباره تغییر نظام و تشکیل یک دولت انتقالی و مشارکتی بار دیگر مطرح شده است. گفته می‌شود خلیلزاد در جریان این سفر، چنین طرحی را با مقام‌های افغانستان در میان گذاشته است.

  • چهارمین نشست رهبری شورای عالی مصالحه ملی برگزار شد

    چهارمین نشست رهبری شورای عالی مصالحه ملی برگزار شد

    این شورا با نشر خبرنامه‌یی گفت این نشست پیش از چاشت امروز (شنبه، ۲۰ جدی) برگزار شده است. حامد کرزی، عبدرب رسول سیاف، محمد کریم خلیلی، محمد محقق و میر رحمان رحمانی، رییس مجلس نمایندگان کشور در این نشست حضور داشند، اما محمد یونس قانونی، عطا محمد نور و اسماعیل خان در این نشست اشتراک نکردند.

    به نقل از این خبرنامه، عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحۀ ملی در این نشست تأکید کرد گفت‌وگوهای صلح میان هیأت‌های مذاکراتی دولت و گروه طالبان باید طبق زمان‌بندی به پیش برود. آقای عبدالله می‌افزاید که هیأت مذاکره‌کنندۀ صلح دولت از صلاحیت کافی برای بحث با هیأت طالبان روی آجندای گفت‌وگوهای صلح برخوردار است. به گفتۀ او، در صورت نیاز به مشوره، این هیأت به شورای عالی مصالحۀ ملی مراجعه خواهد کرد.

    خبرنامۀ شورای عالی مصالحۀ ملی همچنان یادآور می‌شود که رهنمود گفت‌وگوهای صلح در چهارمین نشست کمیتۀ رهبری این شورا نهایی شده است. این رهنمود چهارچوب اصلی گفت‌وگوهای صلح میان هیأت دولت با طالبان را مشخص می‌کند.

    این در حالی است که در روزهای پسین گمانه‌‌زنی‌ها از روی کار آمدن حکومت موقت در کشور شدت گرفته است. شماری از رهبران سیاسی برپایی حکومت موقت را تنها راهکاری برای موفقیت روند صلح عنوان می‌کنند. رییس‌جمهور غنی اما تأکید دارد که قدرت سیاسی را تنها به جانشین منتخب خود تحویل خواهد داد.

  • از ماست که بر ماست/فرزندان و فامیل اینها کجا تشریف دارند؟

    از ماست که بر ماست/فرزندان و فامیل اینها کجا تشریف دارند؟

    «نیچه» جمله معروفی دارد با این مضمون «هنوز مشخص نشده که سوختن ستمگر در دوزخ آن دنیا، چه سودی برای مردم ستمدیده ی این دنیا دارد.»

    سال هاست که در آتش جنگ، فقر، ناعدالتی و نابرابری می سوزیم. در سنگرها ایستاده ایم، در انقلاب ها به خاک و خون کشیده می شویم، پدر، مادر، فرزند، همسر … را از دست داده ایم و می دهیم . آخرش دعای ختم می کنند و می گویند؛ باشد توشه آخرت تان.

    این در حالی ست که عالی جنابان سردمدار و سیاسی؛ شش گوشه دنیا قصرها ساخته اند، تجارت شان به راه است، عزیزان شان با بهترین امکانات زندگی می کنند و لذت می برند، خودشان هم در داخل قصرهای محافظت شده و موترهای لوکس زرهی به ریش و حماقت ما می خندند.اما ما را تشویق به مبارزه، جهاد و صبر و شکیبایی در مقابل فقر، بدبختی، فلاکت و فراق عزیزان مان می کنند اگر انتقادی هم از ما سر بزند گویند ما خو چهل سال مبارزه کردیم و خون دادیم.

    عالی جنابان شما از خون مردم تجارت کردید از اعتماد و حماقت مردم استفاده سو نمودید برای نسل اندر نسل خود بهشت های زرین در همین دنیا ساختید حال ما را حواله به آخرت می کنید که اجرتان در آن دنیا محفوظ است!

    مگر فرزندان ما ، عزیزان ما با مُفت خوران شما فرقی دارد! مگر ما مستحق زندگی با آسایش نیستیم ! مگر نه اینکه برای رسیدن تان به این شأن و شوکت و زر و زور چه انسان هایی که قربانی نشده اند! ما ولو احمق هستیم شما خجالت بکشید. ما اجر خود و جزای ستمگر را در اخرت نخواستیم!

    سید باقر واعظی

  • دو دستگی در بین طالبان/ رهبران پاسخی برای جنگجویان  ندارند

    دو دستگی در بین طالبان/ رهبران پاسخی برای جنگجویان ندارند

    روشن است که طالبان برای کاهش فشار جنگ با ایالات متحده معامله کردند و سپس از نظر تاکتیکی، توافق را یک پیروزی خواندند.
    حتماً بیاد داریم روزی که توافقنامه بین طالبان و ایالات متحده امضا شد، دفترطالبان درقطر اعلام پیروزی کرد. ظاهراً رهبران طالبان نشان می‌دادند که ایالات متحده را شکست داده‌اند و توافقنامه به منفعت آن‌ها رقم خورده است، اما داستان متفاوت است.
    طالبان از آنچه اتفاق می‌افتد می‌ترسند. طالبان تمام تلاش خود را کردند تا برگ‌های تکمیلی توافقنامه با ایالات متحده را از شبه نظامیان خود مخفی نگه دارند و اطلاعات مشابهی به آن‌ها ندهند. اما برخی از رهبران سیاسی در ترکیب هیئت هستند، این اطلاعات به فرماندهان جنگ داده شده است که واکنش‌های شدیدی را برانگیخته و ترس از تجدید حیات این گروه را افزایش داده است.
    فایل‌های ضمیمه شده توافقنامه با امریکا نزد طالبان است آن چیزی که شامل آن است فرماندهان جنگی طالبان آن را قبول ندارند، اما این که رهبران طالبان می‌خواهند که امریکا از افغانستان بیرون شود هر نوع معامله را با آن‌ها قبول می‌کنند.
    فرماندهان طالبان با حضور یک امریکایی هم مخالف هستند، اما در ضمیمه توافقنامه آمده است که تعدادی از سربازان خارجی و امریکایی به طور خاص به خاطر ازبین بردن هراس‌افکنان باقی می‌مانند. موضوعات دیگری هم است که فرماندهان جنگی با آن مخالف هستند، اما رهبران سیاسی طالبان آن را مخفی کرده با امریکا توافق نموده‌اند.
    اکنون کمیسیون فرهنگی طالبان در تلاش است تا با تبلیغات، حقیقت‌های ذکر شده در توافق نامه را ازبین ببرد و معامله ننگین را بهتر توصیف کند. کمیسیون فرهنگی گاهی توافق با ایالات متحده را به عنوان یک پیروزی تفسیر می‌کند و گاهی نیز به طریقی سعی می‌کند به جنگجویان طوری وانمود کند که توافق با ایالات متحده یک معامله نیست بلکه یک پیروزی است و ایالات متحده شکست خورده است.
    اما تاکنون این کمیسیون نتوانسته است که فرماندهان و جنگجویان طالب را در برخی زمینه‌ها متقاعد بسازد، کمیسیون فرهنگی به جنگجویان طالب گفته است، توافق با ایالات متحده شامل تصمیماتی که آن‌ها می‌جنگند نیست.
    بناءً احتمال انفجار بزرگ در درون طالبان تصور می‌گردد که این گروه را به چندین جناح تقسیم کند و هر یک به طریق خود وارد معامله و یا جنگ شود.

    دید

  • رهبران سیاسی خواهان توقف معرفی مقامات حکومتی از سوی غنی شدند

    رهبران سیاسی خواهان توقف معرفی مقامات حکومتی از سوی غنی شدند

    رهبران سیاسی افغانستان با نشر اعلامیه‌ای از رئیس جمهور غنی خواستند روند تعیین مقامات حکومتی را متوقف کند.

    کریم خلیلی، حامد کرزی، یونس قانونی و عبدالرب رسول سیاف، از رهبران جهادی و سیاسی با نشر یک اعلامیه مشترک امروز (یک‌شنبه ۱۷حمل) خواهان متوقف ساختن معرفی کابینه از سوی اشرف غنی شدند.

    در این اعلامیه‌ی مشترک آمده است؛ با توجه به حالات جاری در کشور، تلاش همه جانبه در راستای رسیدن به تفاهم و همکاری به خوبی جریان دارد.

    اعلامیه می‌افزاید برای نهایی سازی این تلاش‌ها و رسیدن به نتیجه‌ مطلوب، پیشنهاد می‌شود تا اشرف غنی از تعیینات مقام های حکومتی برای مدتی صرف‌ نظر کند. رهبران سیاسی همچنین از عبدالله عبدالله خواسته اند تا زمان در نظر گرفته شده برای رسیدن به تفاهم را تمدید کند.

    این چهره‌های سیاسی کشور ابراز امیدواری کرده اند گفتگوهای صلح هر‌ چه زودتر آغاز و به نتیجه‎‌ی نهایی برسد.

    تا هنوز پادرمیانی این چهره‌های سیاسی برای حل اختلافات سیاسی میان غنی و عبدالله نتیجه‌ای در پی نداشته است.

    این اعلامیه در حالی به نشر رسیده است که تاکنون رئیس جمهور غنی محمد حنیف اتمر را به عنوان نامزد وزیر و سرپرست وزارت خارجه، طاهر زهیر را به عنوان وزیر اطلاعات فرهنگ و محمد شاکر کاگر را به عنوان رئیس دفتر مقام ریاست جمهوری معرفی کرده است.

  • ائتلاف ترکیه، ارگ را در کابل لرزاند

    ائتلاف ترکیه، ارگ را در کابل لرزاند

    محمد محقق رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان، عبدالرشید دوستم رهبر حزب جنبش ملی و عطا محمد نور رئیس اجرایی حزب جمعیت اسلامی به دنبال نارضایتی از حکومت ائتلاف برای نجات افغانستان را تشکیل دادند.

    این سه حزب از بزرگترین و پر نفوس ترین احزاب سیاسی افغانستان محسوب می شود که نارضایتی این احزاب می تواند از مشروعیت نظام بکاهد و پایه های آن را بلرزاند.

    رهبران این سه حزب با انتشار اعلامیه‌ای گفته‌اند که “برای جلوگیری از فروپاشی نظام و هرج و مرج سیاسی و به دلیل شرایط دشوار امنیتی، روند غیرقانونی عملکرد دولت و آسیب‌پذیر شدن شیرازه وحدت ملی”، این سه حزب تصمیم گرفته‌اند تا “شورای عالی ائتلاف برای نجات افغانستان” را ایجاد کنند.

    در بیانیه ای که از آدرس این ائتلاف به رسانه ها داده شد: «جلو گیری از سقوط نظام، آوردن اصلاحات اساسی در روند حکومتداری، اجرای شدن توافق نامه تشکیل حکومت وحدت ملی و جلو گیری از اقدامات فرا قانونی که شیرازه وحدت ملی در کشور را به خطر انداخته، جزء اهداف مهم ایتلاف خوانده شده است.»

    به این دلیل به دنبال این ائتلاف، معصوم استانکزی، رئیس عمومی امنیت ملی افغانستان به ترکیه سفر کرد تا با عبدالرشید دوستم بخواهد به کابل بیاید. هر چند ریاست جمهوری از این اقدام آقای استانکزی اظهار بی اطلاعی کرده ا ست، اما این اقدام نشان دهنده ان است که ارگ از ائتلاف تشکیل شده هراس دارد و برای رایزنی معصوم استانکزی را به ترکیه فرستاده است.

    از سوی دیگر شاه حسین مرتضوی، سرپرست سخنگوی دولت در فیسبوکش بدون اینکه از این ائتلاف جدید سیاسی نام ببرد، نوشته که “جنبش‌های که به جای هتل‌ها و پارک‌های خارج، جاده‌های کابل را برای تظاهرات مدنی و عدالت‌خواهی خود انتخاب کردند، به نظر من اقدام‌شان به مراتب ملی و همسو با منافع مردم و کشور است” که این اقدام سرپرست سخنگوی دولت نیز به نوعی کم جلوه دادن و تاثیر ائتلاف برای نجات افغانستان است اما در پشت ماجرا نشان دهنده هراسی است که پایه های ارگ را لرزانده است.

    تلاش برای بهم زدن ائتلاف

    هر چند دولت تاکنون در پی ایجاد این ائتلاف واکنش مستقیم نداشته است و در مورد خواسته هایی که از سوی سران ائتلاف مطرح شده است، نظری را بیان نکرده اما بیکار هم ننشسته است و تلاش های فراوانی برای بهم زدن ائتلاف و تنزیل پایگاه اجتماعی سران ائتلاف زده است.

    گزارش های تایید نشده ای در این روزها مطرح شده است که معصوم استانکزی در دیدارش با عبدالرشید دوستم یکی از سه ضلع ائتلاف به وی پیشنهاد کرده است که در صورتی که از ائتلاف بیرون بیاید، تمامی صلاحیت هایی که از وی سلب شده بود، دوباره برگردانده خواهد شد اما براساس گزارش های منتشر شده، آقای دوستم این پیشنهاد را نپذیرفته است.

    وقتی که ارگ دید تیری که از سوی معصوم استانکزی رها شد و به هدف نخورد، دست به دامان گلبدین حکمتیار شد و وی نیز با پیشنهاد به سران احزاب، خواهان تشکیل شورای عالی احزاب شد.

    آقای حکمتیار در نشستی خبری که چندی پیش دایر کرده بود، گفت که حکومت وحدت ملی را قبول ندارد اما از نظام حمایت می کند و از احزاب سیاسی خواست که شورای عالی احزاب را تشکیل دهند. این کنش حکمتیار نشان و پیام می رساند که با فراخوان از احزاب سیاسی، جبهه ای در مقابل ائتلاف بسازد تا رنگ و بوی ائتلاف را کم رنگ کند و از سوی دیگر نظرها را به سمت خود جلب کند. تاکنون هم هیچ حزب سیاسی به این خواسته گلبدین حکمتیار واکنشی نشان نداده است.

    باید گفت که دولت نباید در تلاش ضعیف ساختن مولفه های دموکراسی در کشور شود و با تاکتیک های غیر دموکراتیک تلاش کند احزاب را به حاشیه براند و همچنان اعمال دیکتاتورانه خود را انجام دهد. همچنین گفتنی است که مشروعیت هر نظامی بر رضایت شهروندانش استوار است و اعمال دیکتاتورانه از مشروعیت نظام می کاهد.

    به رئیس جمهوری پیشنهاد می شود که صدا و اعتراضی که از سوی مردم و احزاب سیاسی در جهت بهبود و رشد نظام مطرح می شود، لبیک گوید و بدون انکه درصدد دسیسه باشد، از مردم و احزاب سیاسی مشورت بگیرد و به کارهای سمبولیک خود نیز نقطه پایان بگذارد.