عبدالمجیب خلوتگر، رئیس اجرایی نهاد نی، امروز پنجشنبه در نشستی خبری گفت که خشونت ها علیه خبرنگاران و کارمندان رسانه ای 436 درصد نسبت به سال گذشته افزایش یافته است.
آقای خلوتگر گفت که سال 2016 خونین ترین سال برای خبرنگاران بوده است و در این سال 14 خبرنگار و کارمند رسانه ای کشته شده اند.
به گفته وی در سال 2016، علاوه بر کشته شدن 14 خبرنگار و کارمند رسانه ای، 23 مورد جراحت برداشته، 3 مورد بازداشت موقت شده، 43 مورد لت و کوب شده و 238 مورد تهدید به مرگ شده اند که 40 مورد آن انفرادی و مابقی ان به صورت گروهی انجام شده است.
خلوتگر گفت: 326 مورد خشونت از سوی گروه تروریستی طالبان، 64 مورد دولت و 26 مورد دیگر از سوی افراد ناشناس صورت گرفته است.
رئیس اجرایی دفتر نی علاوه کرد که علت افزایش این تهدیدات و خشونت ها؛ افزایش ناامنی در کشور است.
همچنین دفتر نی اعلام کرد که تهدیدات علیه خبرنگاران بیشتر مربوط به ولایت های ارزگان، هلمند، قندوز و فراه می شود. اکثر این تهدیدات از سوی گروه های تروریستی صورت گرفته است.
مجیب خلوتگر در مورد روند رسیدگی خشونت علیه خبرنگاران نیز گفت که 410 مورد پرونده ای که به وزارت امور داخله فرستاده شده بود، فرآینده بررسی اش صورت گرفته و اکنون به دفتر معاون دوم ریاست جمهوری فرستاده شده است.
آقای خلوتگر همچنین گفت که 7 پرونده به دادستانی فرستاده شده بود که تنها 2 مورد آن بررسی و به دفتر معاونت دوم ریاست جمهوری ارسال شده است. ریاست امنیتت ملی اما هنوز پرونده ای را بررسی نکرده است.
تحمل خشونت برای از دست ندادن شغل
دفتر نی حمایت کننده رسانه های آزاد افغانستان همچنین در نشست امروز اعلام کرد که نظر سنجی بین کارمندان بانو در رسانه ها صورت گرفته است؛ بر اساس این نظر سنجی بیش از 83 درصد بانوان انواع خشونت ها را تجربه کرده اند.
عبدالمجیب خلوتگر گفت که 83.2 درصد بانوان گفته که انواع خشونت ها را تجربه کرده اند که 10.9 درصد ان در درون سازمان رسانه ای بوده و 89.1 درصد آن بیرون از سازمان رسانه ای بوده است.
به گفته وی، 66 درصد کارمندان بانو در رسانه ها این خشونت ها را به خانواده هایشان و رسانه ای که کار می کنند، گزارش نداده اند وعلت آن را ترس از بی شغل شدن عنوان کرده اند.
براساس نظر سنجی دفتر نی؛ 7.1 درصد بانوان گفته اند که خشونت فیزیکی، 55 درصد لفظی، 26.5 درصد جنسیتی و 11.3 درصد انواع خشونت ها را تجربه کرده اند.
خشونت علیه زنان طی چند سال گذشته و با توجه فشارهای کشورهای کمک در اولویت برنامه های فعالان جامعه مدنی و دولتی بوده است ولی نشر آمار تاکنون نتوانسته از خشونت علیه زنان بکاهد.
چندی پیش نیز مجلس قانون منع آزار و اذیت کودکان و زنان را تصویب کرد. اکنون باید منتظر ماند که این قانون تا چه اندازه رعایت می شود.
خودسانسوری رسانه ها
دفتر نی همچنین در مورد آزادی بیان نیز گفت که آزادی بیان نسبت به سال گذشته در وضعیت بسیار بدی قرار دارد ولی از نظر زیر ساخت ها کارهایی شده که مایه دلگرمی است.
عبدالمجیب خلوتگر گفت که در برخی موارد، دوستی و آشنایی مدیران رسانه با مقام های دولتی باعث خودسانسوری در رسانه ها می شود و گاهی نیز خبرنگار به دلیل ترس از بی شغل شدن واقعیت ها را کتمان می کند.
ولی اما علاوه کرد که ایجاد کمیته مصونیت خبرنگاران، تشکیل کمیته مشترک خبرنگاران با رسانه ها و چند مورد فعالیت دیگر باعث دلگرمی در مورد آزادی بیان شده است.
لازم به ذکر است که آزادی بیان نیز همانند منع خشونت علیه زنان مورد حمایت کشور حامی دولت بوده ولی همواره به نحوه های گوناگون رعایت نشده است.
دفتر نی همچنین می گوید که طی 18 ماه گذشته حدود 500 کارمند رسانه ای –خبرنگار، کارمند و چند مورد مسئولان رسانه- کشور را ترک و به کشورهای دیگر درخواست پناهندگی داده اند.
گفتنی است که خشونت ها، تهدیدات و ناامنی اخیر نه تنها باعث فرار این تعداد خبرنگار از کشور شده است، بلکه صدها هزار تن دیگر نیز کشور را ترک کردند و به کشورهای اروپایی درخواست پناهندگی دادند./راه مدنیت
