آنان بالا رفتن سطح توقعات خانواده ها، مصارف گزاف تالارهای عروسی و رقابت های ناسالم بین خانواده ها را از مشکلاتی می خوانند که فرا روی ازدواج جوانان قرار دارد.
نبی محسنی دانشجوی یک دانشگاه خصوصی در این رابطه می گوید “زمانی که خانواده ام به خواستگاری دختر مورد علاقه ام رفت، خانواده دختر طویانه را 600 هزار افغانی تعیین کردند.”
او افزود در شرایطی که اکثر فارغان دانشگاه ها بیکارند، ازدواج کردند با چنین شرایطی ممکن نیست و مجبورم که سال های زیادی را برای کار به کشورهای خارجی بروم یا اینکه دارای هایمان را بفروشیم.
این دانشجو می گوید که پدرم حدود 8 هزار افغانی معاش دارد که این معاش نیز کفاف عروسی را نمی کند.
شهاب زاولی نیز دیگر جوانی است که به تازگی از دانشگاه فارغ شده است و نتوانسته است بعد از دو سال نامزدی، هنوز عروسی کند.
او می گوید هر باری که از خانواده همسرم خواستم، مصارف عروسی را کمتر کند، با جواب منفی آنان مواجه شدم.
این نگرانی ها در حالی مطرح می شود که مقام های دولتی، به خصوص ریاست حج اوقاف می گوید که با چنین رسم و رواج های ناپسندی مبارزه می کنند.
مولوی محمد عبدالباری حقانی آمر احتساب حج و اوقاف در غزنی به خبرگزاری رها گفت که ملایانی که در این ریاست ثبت هستند در تبلیغاتشان با عرف های ناپسند مبارزه می کنند.
آقای حقانی اضافه کرد در آینده نزدیک قرار است با ملاامامان، مبلغین دینی در مورد اضرار مواد مخدر، خشونت علیه زنان از نگاه اسلام، سرقت و بد دادن دختران صحبت شود.
به گفته وی، در غزنی حدود 120 مسجد ثبت ریاست حج و اوقاف است.
اما بر خلاف تبلیغ ملا امامان و مبلغان دینی، این رسم رواج ها روز به روز در حال افزایش است و خانواده ها به صورت چشمگیری تجملاتی شده اند.
محمد اکبری مدرس مدرسه محمد یه می گوید: “دو سال قبل به همکاری اداره حج واوقاف غزنی، اکثریت علمای دین، هزینه هر عروسی را 100 هزار افغانی تعیین کردند و تعداد مهمانان را به 200 نفر کاهش داده بودند، اما هیچ کسی این طرح را عملی نکرد.”
آقای اکبری گفت، رقابت های ناسالم خانواده ها برای گرفتن جشن عروسی در تالار های لوکس باعث شده خیلی از جوانان از سن معین باز بمانند و نتوانند در موقع مناسب، تشکیل خانواده دهند.”
به باور برخی از جوانان و عالمان دینی چنین مشکلاتی باعث می شود که برخی از جوانان دست به فساد های اخلاقی و یا سرقت بزنند.
ارزش دختر در طویانه
عرف های ناپسند بین اکثر خانواده ها طوری جا افتاده است که گویا اگر دختری عروسی پر تجملی نداشته باشد و یا طویانه اش کم باشد، “بی ارزش” است.
صابر مهمند، می گوید خانواده ها در خیلی از موارد به این دلیل از خانواده داماد مبلغ هنگفت می گیرند تا کسی به آنان نگوید دخترتان بی ارزش بوده است.
اوهمچنان گفت: دعوت مهمانان زیاد نیز نوعی فخر در میان مردم خوانده می شود که این نحوه تفکر باعث ایجاد دغدغه های بزرگی برای خانواده های بی بضاعت می شود.
این مشکلات در سراسر کشور دامن گیر خانواده ها شده است و دو سال پیش شورای ملی طرحی را تصویب کرد که بر اساس آن هزینه های ازدواج باید کم می شد اما مثل سایر قوانین کشور اجرایی نشد.
عطا رضایی-غزنی
