برچسب: جهان اسلام

  • افغانستان الگوی هم پذیری و مدارای مذهبی

    افغانستان الگوی هم پذیری و مدارای مذهبی

    موضوع کلیدی و حیاتی وحدت جهان اسلام به دلایل متعدد در چند سده اخیر از اولویت‌های برجسته علمای بزرگ اسلام (اعم از شیعه و سنی) بوده است.

    پیدایش تفکرات تفرقه افکنانه و خشونت گرا در جهان اسلام طی سال های اخیر و ظهور برخی اختلافات ناشی از تنوع فرهنگی و قومی، سبب شده تا اندیشمندان و متفکران به فکر یافتن راه حل به منظور دست یابی به وحدت جهان اسلام بیفتند.

    اهمیت وحدت و همگرایی در جغرافیای جهان اسلام از آنجا ناشی می شود که استعمارگران و غارتگران هنوز به فکر سرگرم کردن مسلمانان به منازعات و جنگ‌های مذهبی اند.

    در افغانستان اما نقشه‌های استعمارگران برای جلوگیری از اتحاد و بیداری مردم و ایجاد جنگ مذهبی تاکنون ناکام بوده است. از این رو، کشور ما نمونه مطلوب و الگوی قابل تعمیم از هم پذیری و مدارای مذهبی به شمار می رود. نگاه مردم و نخبگان بصیر افغانستان به وحدت، باید زین پس نیز نگاهی راهبردی و به‌عنوان یکی از مقدمات ضروری و بنیادین تشکیل دولت_ ملت و تقویت روح واحد ملی باشد.

    فراموش نباید کرد که هرنوع تلاش برای ترقی و تعالی کشور بدون وحدت ملی و مدارای مذهبی، اقدامی ابتر، نمادین و کم‌نتیجه خواهد بود.

    برای رسیدن به قله پیشرفت، باید بر تفرقه افکنی‌ها که میراث استعمار است، فائق آییم و با پرهیز از اختلافات درونی، تفرقه و نزاع و چندقطبی‌های ساختگی داخلی، در برابر دشمنان بیرونی متحد و یک‌صدا شویم.

    داکتر نظری

  • حسن کاظمی قمی به عنوان نماینده ویژه رئیس جمهور ایران در امور افغانستان تعیین شد

    حسن کاظمی قمی به عنوان نماینده ویژه رئیس جمهور ایران در امور افغانستان تعیین شد

    سید ابراهیم رئیسی رئیس جمهور ایران طی حکمی حسن کاظمی قمی را به عنوان نماینده ویژه خود در امور افغانستان تعیین کرد.

    رئیس جمهور ایران حمله تروریستی به مسجد فاطمیه در ولایت قندهار افغانستان را محکوم کرد و افزود تروریسم داعشی به دنبال تکمیل ماموریت شکست خورده اشغالگران غربی در افغانستان است و این‌گونه حملات با هدف ایجاد تفرقه، جنگ و خونریزی مذهبی انجام می‌شود.

    به نقل از ایسنا، سید ابراهیم رئیسی با اشاره به اینکه شهادت و مجروح شدن نمازگزاران جمعه در مسجد فاطمیه قندهار، بار دیگر دل امت رسول‌الله(ص) را داغدار کرد، گفت «حجم فزاینده اقدامات تروریستی که هم راستا با راهبرد بی‌ثبات‌سازی آمریکا در افغانستان انجام می‌شود، بیانگر گسترش دایره اقدامات تروریستی در این کشور است. لذا از حاکمان این کشور انتظار می‌رود ضمن عمل به مسئولیت خود در تأمین امنیت ملت، از ظرفیت‌های امنیت‌سازی مردمی، غفلت نکنند.»
    آقای رئیسی گفت: «جمهوری اسلامی ایران خود را در کنار افغانستان می‌داند و آماده کمک و همکاری همه جانبه برای ایجاد ثبات و امنیت پایدار برای ملت افغانستان است.»
    لازم به ذکر است که «حسن کاظمی قمی» مسئولیت سفارت ایران در عراق و همچنین کنسولگری ایران در هرات افغانستان را در کارنامه دیپلماتیک خود دارد.

    آقای قمی در تحلیلات چند شب پیش خود عامل اصلی حملات تروریستی در مساجد شیعیان در قندهار و قندوز را امریکا عنوان کرده بود.

    به باور وی امریکا داعش را به افغانستان منتقل کرده است.

    این در حالی ست که برخی تحلیل گران می گویند طالبان نیز با حمایت امریکا دوباره در افغانستان به قدرت رسیده است.  

  • دلایل علاقمندی حضور نظامی ترکیه در افغانستان چیست؟

    دلایل علاقمندی حضور نظامی ترکیه در افغانستان چیست؟

    ترکیه اخیراً در بسیاری از مسائل بین‌المللی نقش فعالی داشته است و بعد از امریکا، بیش‌ترین حضور نظامی در جهان را دارد. این کشور در سه قاره آسیا، اروپا و آفریقا در 13 کشورحضور نظامی دارد. حضور نظامی ترکیه در بخش ترک‌نشین قبرس، سوریه، عراق، لیبیا، افغانستان، لبنان، کوزوو، بوسنی، آلبانی، سومالی، قطر، پاکستان و جمهوری آذربایجان، حکایت از نقش فعال و نظامی این کشور در سطح جهان دارد.

    بعد از اعلام جدول خروج نیروهای ناتو تا 11 سپتامبر 2021 و مطرح شدن بحث تأمین امنیت میدان هوایی بین‌المللی کابل برای ادامه کمک‌های غیرنظامی اعضای این پیمان، ترکیه علاقه‌مندی خود را برای پیش‌برد این مأموریت ابراز داشته است. در تازه‌ترین مورد، رجب طیب اردوغان، رییس جمهور ترکیه گفته که این کشور تنها گزینه مناسب برای مدیریت اوضاع افغانستان است. این‌که چرا ترکیه بعد از خروج نیروهای سایر اعضای ناتو، علاقه‌مند است در افغانستان حضور نظامی داشته باشد و ثبات در این کشور را حفظ کند، دلایل متعددی دارد. محوریت جهان اسلام، هم‌سویی و اشتراک منافع با امریکا، اتحاد جهان ترک، نزدیکی به کشورهای بلوک شرق، سیاست نوعثمانی‌گری، مسائل تاریخی و فرهنگی و نظامی‌گری، از عمده‌ترین دلایل حضور این کشور در افغانستان محسوب می‌شود.

    1 – محوریت جهان اسلام :

    ترکیه در سال‌های اخیر به شدت تلاش دارد تا نقش محوری در جهان اسلام داشته باشد. این کشور تلاش می‌کند، رقبای سنتی‌اش در جهان اسلام مانند عربستان سعودی، امارات متحده عربی، مصر، ایران و قطر را کنار بزند و نقش محوری در جهان اسلام داشته باشد. روابط ترکیه با عربستان سعودی که از رقبای سنتی‌اش در میان کشورهای اسلامی است، در سال‌های اخیر به سردی گراییده است. ترکیه تلاش دارد در میان اعضای شورای همکاری خلیج فارس که رهبری آن در دست عربستان سعودی است، نفوذ کند و روابط خود را با قطر گسترش دهد. حتا این کشور در مسأله تحریم قطر توسط اعضای شورای همکاری خلیج فارس، از قطر حمایت و یک پایگاه نظامی در این کشور ایجاد کرد. هم‌چنان روابط این کشور با مصر بر سر مسأله بهار عربی به تیره‌گی گراییده است. ترکیه از گروه اخوان‌المسلمین در بهار عربی حمایت می‌کرد که با ساقط شدن حکومت محمد مرسی و اخوان‌المسلمین توسط ارتش مصر و به قدرت رسیدن عبدالفتاح السیسی، روابط این کشور با ترکیه دچار تنش است. برعلاوه، در مسأله مداخله نظامی ترکیه در لیبیا هم این کشور در تقابل با مصر، امارات متحده عربی و عربستان سعودی قرار گرفته است.

    ترکیه در مسأله افغانستان هم کوشش می‌کند، نقش محوری خود در جهان اسلام را ایفا کند. این کشور در این اواخر تلاش کرد تا ابتکار عمل گفت‌وگوهای صلح میان دولت افغانستان و گروه طالبان را برعهده بگیرد و از مذاکرات صلح میان دو طرف میزبانی کند. اگرچه این کشور تاهنوز موفق به برگزاری این کنفراس نشده است؛ اما تلاش‌هایش برای برگزاری این کنفرانس حکایت از این دارد که انقره می‌خواهد یک محوریت را در جهان اسلام ایجاد کند تا یک میانجی مناسب برای حل‌وفصل مشکلات و تنش‌ها میان کشورهای اسلامی باشد. هم‌چنان علاقه‌مندی ترکیه به حضور نظامی در افغانستان، نیز ناشی از همین امر است که این کشور می‌خواهد بعد از خروج نیروهای ناتو ثبات را در افغانستان حفظ و از یک جنگ داخلی تمام‌عیار جلوگیری کند. این کشور هم با دولت افغانستان و هم با احزاب سیاسی این کشور روابط خوب دارد و با طالبان به صورت مستقیم وارد درگیری نظامی نشده است. بنابراین، ترکیه می‌تواند اوضاع را در افغانستان پس از خروج نیروهای خارجی، مدیریت کند.

    2 – هم‌سویی و اشتراک منافع با امریکا :

    انقره می‌خواهد از طریق حضور در افغانستان، خود را با ایالات متحده امریکا هم‌سو کند و با این کشور قدرتمند عضو ناتو، اشتراک منافع به وجود آورد. حمایت ایالات متحده از کردهای سوریه و خرید سیستم دفاع موشکی اس 400 توسط ترکیه از روسیه، از جمله موضوعات اختلاف‌برانگیزی است که روابط دو کشور هم‌پیمان در ناتو را دچار تنش کرده و اقتصاد ترکیه از سوی امریکا تحت تحریم قرار گرفته است. ترکیه برای این‌که بتواند یک منافع مشترک با ایالات متحده پیدا کند، می‌خواهد بعد از خروج امریکا و ناتو، در افغانستان حضور نظامی داشته باشد تا از یک‌سو بتواند اوضاع افغانستان را مدیریت کند و از جانب دیگر یک هم‌سویی با واشنگتن در مسائل بین‌المللی به وجود آورد. این هم‌سویی باعث می‌شود، اختلافات واشنگتن و انقره در مسائل جهانی تا حدودی کاهش یابد.

    3 – اتحاد جهان ترک :

    ترکیه می‌خواهد از طریق حضور در افغانستان با کشورهای ترک‌زبان آسیای میانه مانند اوزبیکستان، ترکمنستان، قزاقستان و قرقیزستان ارتباط بیش‌تر برقرار کند و یک اتحاد مشترک میان کشورهای ترک‌زبان به وجود آورد. این اتحاد از یک‌طرف جنبه هویتی و فرهنگی و از جانب دیگر هدف تجارتی – ترانزیتی دارد. با اتحاد کشورهای ترک‌زبان، یک هویت مستقل تباری و فرهنگی برای این کشورها تعریف می‌شود که این امر برای ترکیه که رهبری این حوزه فرهنگی را دارد، منفعت سیاسی کلان در پی خواهد داشت. هم‌چنان، اتحاد کشورهای ترک‌زبان منجر به افزایش تجارت و ترانزیت منطقه‌ای خواهد شد که برای تمام کشورهای این حوزه منفعت اقتصادی در پی دارد.

    4 – نزدیکی با کشورهای بلوک شرق (چین و روسیه) :

    ترکیه در سیاست خارجی خود در سال‌های اخیر بیش‌تر چندجانبه‌گرایی را دنبال کرده است. این کشور در تلاش است با کشورهای قدرتمند بلوک شرق مانند روسیه و چین روابط خود را گسترش دهد. گسترش روابط با بلوک شرق ناشی از دو دلیل است. نخست، از دید ملی‌گرایان و محافظه‌کاران ترکیه، این امر ریشه در جهان اسلام و آسیا دارد، بنابراین، در سیاست خارجی خود می‌خواهند اولویت نخست را به آسیا بدهند. دوم، گرایش ترکیه به شرق ناشی از برخورد سرد امریکا و اروپا با این کشور است. به طور مثال، ترکیه در چند سال گذشته به صورت مکرر تلاش کرده است تا عضویت اتحادیه اروپا را به دست آورد؛ اما از سوی این اتحادیه پاسخ منفی دریافت کرده است. هم‌چنین ایالات متحده از کردهای سوریه حمایت به دریغ کرده است که در تضاد با منافع انقره قرار دارد.

    5 – سیاست نو عثمانی‌گری :

    ترکیه بعد از سال 2002 و به دست گرفتن قدرت از سوی حزب عدالت و توسعه، بیش‌تر سیاست نوعثمانی‌گری را تعقیب می‌کند. نوعثمانی‌گری، تغییر عمده سیاست خارجی سنتی ترکیه کمالیسم است که بیش‌تر گرایش به غرب دارد؛ اما این سیاست حامی همکاری بیش‌تر در درون امپراتوری سابق عثمانی است. به عبارت دیگر، عثمانیسم نو سعی دارد جای پای ترکیه بین همسایه‌گانش را بدون از دست دادن تصویر بزرگ‌تر، محکم کند.

    امپراتوری عثمانی در اوج قدرت خود، بالکان، خاورمیانه کنونی، شمال آفریقا و قفقاز را در کنترل داشت. سیاست نوعثمانی‌گری درگیر شدن ترکیه در این مناطق را تشویق می‌کند.

    حضور نظامی ترکیه در افغانستان نیز در راستایی همین سیاست است. ترکيه با حضور در افغانستان از یک‌طرف می‌خواهد دست‌رسی بیش‌تر به کشورهای آسیایی میانه و قفقاز داشته باشد و از جانب دیگر سعی دارد با حضور در این کشور آسیای جنوبی، نفوذ خود را در دو کشور رقیب پاکستان و هند افزایش دهد.

    6 – مسائل تاریخی و فرهنگی :

    ترکیه روابط تاریخی با افغانستان داشته است. روابط این کشور به صورت رسمی در زمان امان‌الله خان با افغانستان ایجاد شده است. امان‌الله خان بیش‌تر تمایل به غرب داشت، سفرهایی به ترکیه داشت و می‌خواست از مصطفی کمال ” اتاترک “، بانی ترکیه امروزی، الگوگیری کند. بعد از امان‌الله خان، ظاهر شاه به دلیل حساسیتی که مردم نسبت به تجددخواهی و گرایش به فرهنگ غربی داشتند، به گسترش روابط با ترکیه علاقه‌مند نبود. داوود خان، نخستین رییس جمهور افغانستان به دلیل حمایت حزب دموکراتیک خلق افغانستان از کودتای او، بیش‌تر علاقه‌مند به روابط با مسکو بود. در زمان جهاد افغانستان، ترکیه از مجاهدین حمایت کرد و بعد از حادثه 11 سپتامبر، این کشور در چارچوب ناتو به افغانستان نیروی نظامی فرستاد و تلاش کرد تا میان افغانستان و پاکستان به حیث میانجی عمل کند.

    برعلاوه، ترکیه با قوم اوزبیک افغانستان اشترکات فرهنگی دارد و بورسیه‌های تحصیلی زیادی را سالانه برای آنان فراهم می‌کند. هم‌چنان از لحاظ روابط سیاسی، مقامات این کشور با مارشال عبدالرشید دوستم، رهبر حزب جنبش ملی اسلامی افغانستان روابط بسیار مستحکمی دارد و در بسیاری از تنش‌‎هایی که بین دولت مرکزی افغانستان و مارشال دوستم پیش آمده، میانجی‌گری کرده است.

    ترکیه در حال حاضر با بسیاری از جریان‌های سیاسی افغانستان روابط خوبی دارد و در تلاش است تا به یک بازیگر مهم در قضایای سیاسی این کشور مبدل شود.

    7 – نظامی‌گری :

    ترکیه در این اواخر در سیاست خارجی‌اش به قدرت سخت روی آورده است. این کشور می‌خواهد برای دست‌یابی به منافع ملی‌اش از گزینه نظامی استفاده کند. هم‌اکنون این کشور از لحاظ قدرت نظامی رتبه نهم را در جهان دارد و بعد از امریکا در پیمان ناتو بیش‌ترین پرسونل نظامی را دارد. هم‌چنان این کشور در سه قاره اروپا، آسیا و آفریقا – 13 کشور جهان- حضور نظامی دارد. مداخله نظامی ترکیه در لیبیا و حمایتش از دولت وفاق ملی آن کشور به رهبری فائز سراج، مداخله نظامی این کشور در شمال سوریه برعلیه کردها و ارتش سوریه، ایجاد پایگاه‌های نظامی در قبرس شمالی، حضور نظامی در سومالی و افغانستان، حمایت تسلیحاتی و نظامی از آذربایجان در جنگ قره‌باغ، همه از استفاده از گزینه نظامی در سیاست خارجی این کشور حکایت دارد.

    ترکیه با حضور نظامی و قدرت سخت در افغانستان، می‌خواهد از یک‌طرف اوضاع این کشور بعد از خروج نیروهای خارجی را مدیریت کند و از جانب دیگر به سایر اهدافش دست یابد.

  • فجایع و تلخی های قضیه فلسطین/چرا موضوع فلسطین منحصر به فرد است؟

    فجایع و تلخی های قضیه فلسطین/چرا موضوع فلسطین منحصر به فرد است؟

    نگاهی آزادانه به تاریخ سرزمین فلسطین و سرنوشت پرمحنت فلسطینیان در یکصد سال اخیر، خبر از رنجی بزرگ می‌دهد که در طول این سال‌ها در حق مردمانش روا داشته شده است. این قصه‌ی پر غصه به جهات مختلفی منحصر به فرد است، به گونه‌ای که در طول تاریخ سابقه‌ای از این حجم ستم بر ضد یک ملت یافت نمی‌شود.

    البته بخشی از این ظلم منحصر به فرد، حجم عظیم و غیر قابل باور تبلیغات و تلاشی است که در طول سالیان برای سرپوش گذاردن بر فجایع فلسطین و عادی جلوه دادن اتفاقات آن سرزمین به کار رفته است.

    لذا درک واقعیت‌های جاری در طول یکصد سال اخیر در فلسطین، نیازمند پژوهش‌های دقیق و موشکافانه‌ی تاریخی است.تاریخ فلسطین، مجموعه‌ای متنوع از فجایع و تلخی‌هایی است که علیه یک ملت اعمال شده است. انواع گوناگونی از جنایت علیه بشریت مثل قتل، شکنجه، غصب اموال و سرزمین و مواردی از این دست را می‌توان فهرست نمود، اما به نظر می‌رسد بهترین تعبیری که می‌تواند حجم گسترده‌ی این تعدی‌ها را در حجم یک ملت و در عمق یک تاریخ منعکس نماید، تعبیر «پاکسازی نژادی» است.پاکسازی نژادی به تلاش برای ایجاد مناطق جغرافیایی یک دست و همگن به لحاظ نژادی و قومی گفته می‌شود که به وسیله‌ی اخراج، تبعید اجباری و کشتار صورت می‌گیرد. بر این اساس، پاکسازی نژادی عموماً با حذف بقایای تاریخی و تمدنی قوم هدف صورت می‌گیرد.

    به عبارت دیگر، پاکسازی نژادی، سیاست تعریف شده‌ی گروهی خاص از افراد برای حذف نظام‌مند گروهی دیگر از قلمرویی خاص بر مبنای مسائل مذهبی، نژادی یا ملی است. این سیاست عموماً با اعمال خشونت و عملیات نظامی همراه است و مستلزم نقض حقوق بشر و قوانین بشر دوستانه‌ی بین المللی است. بیشتر شیوه‌های پاکسازی نژادی، نقض فاحش کنوانسیون‌های ژنیف و پروتکل‌های الحاقی ۱۹۷۷ می‌باشد.

    پاکسازی نژادی از منظر قوانین بین المللی به عنوان جنایت علیه بشریت شناخته می‌شود و می‌بایست مطابق با قوانین بین المللی مورد رسیدگی قرار گیرد. از جمله مشهورترین سوابق بین المللی برای رسیدگی به پرونده‌های جنایات جنگی، تعقیب قضایی مجرمان پرونده یوگسلاوی سابق است که در لاهه تشکیل شد.نمونه‌های مختلفی از پاکسازی نژادی در طول تاریخ نام برده می‌شود که از آن جمله می‌توان به جابه‌جایی سرخپوستان قاره امریکا، پاکسازی و اقدامات نژاد پرستانه نازی‌ها در جنگ جهانی دوم، نسل‌کشی‌ها در یوگسلاوی سابق و پاکسازی نژادی در رواندا اشاره نمود؛ اما از آنچه گفته شد و ناگفته‌های بسیار، می‌توان نقاط متمایز و استثنایی برای فجایعی که در فلسطین گذشته و هنوز هم جریان دارد بر شمرد. شکی نیست که داستان فلسطین اولین داستان غم‌انگیز بشریت نیست، اما مواردی هست که به این تاریخ جنبه‌ای استثنایی بخشیده است.از دیگر نقاط تاریک و منحصر به فرد پرونده فلسطین این است که مجامع بین المللی تاکنون نتوانسته‌اند راه حل عادلانه‌ای برای این مشکل ارائه نموده و اقدام به حل آن نمایند. حتی فراتر از آن باید گفت که اولین بی‌عدالتی در این زمینه توسط سازمان ملل انجام گرفت و پس از آن نیز هیچ تلاش کارآمدی برای توقف پاکسازی نژادی فلسطینیان توسط مجامع بین المللی انجام نگرفته است. این در حالی است که در موارد مشابه و معاصر، مانند جنایات صرب‌ها در یوگسلاوی سابق، نهایتاً سازمان ملل و مجامع بین المللی ورود کرده و اقدام به محکومیت گسترده حاکمان و مسببان آن نمودند.

    واقعیت مطلب این است که در قرن بیست و یکم و با وجود ابزارهای گسترده ارتباطی و اطلاع رسانی، تنها پروژه‌ی پاکسازی نژادی که هم‌اکنون در برابر چشم همگان ساری و جاری است و کماکان ادامه دارد موضوع فلسطین است؛ به عبارت دیگر از ویژگی‌های منحصر به فرد این رویداد، حجم عظیم سرمایه گذاری تبلیغاتی برای نادیده گرفتن این جنایت عظیم می‌باشد. علاوه بر این، قضیه فلسطین از آنجا مهم و منحصر به فرد است که سابقه‌ی تمدنی اسلامی و عربی در منطقه فلسطین، از جهات گوناگون خاص و یکتا است. هیچ یک از مناطق مشابه را نمی‌توان یافت که در آن آثار ملموس و ناملموس فرهنگی و تاریخی با این پیشینه وجود داشته باشد. وجود قبله‌ی اول مسلمانان و گسترش قلمرو اسلامی تا مرزهای فلسطین در عهد خلفا، میراث فرهنگی گوناگونی در این سرزمین برجای گذارده است. به صورت کلی می‌توان گفت از ویژگی‌های منحصر به فرد فجایع فلسطین، استمرار آن در بازه‌ی زمانی بسیار طولانی است. به هر حال،تاریخ فلسطین در یکصد سال اخیر را از جنبه‌های گوناگونی می‌توان مورد بررسی قرار داد. بررسی این تاریخ از جنبه‌ی «عملیات پاکسازی نژادی» در این سرزمین، تصویر واقعی‌تری از آنچه در فلسطین شروع شده و همچنان جریان دارد را در اختیار قرار می‌دهد. اگر چه به لحاظ تاریخی از همه‌ی وقایع مشابه آمار و اطلاعات دقیقی در دسترس نیست، اما ماجرای فلسطین از جهاتی که ذکر شد منحصر به فرد و بی‌سابقه است.

    در فرجام باید گفت: تبیین علمی و مقایسه‌ای تاریخ مظلومیت فلسطین نباید فقط یک اقدام تبلیغی و رسانه‌ای قلمداد شود. یک حرکت فراگیر علمی لازم است تا از جهت گوناگون حقوقی، نظامی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی به بررسی علمی ظلم‌های تاریخی فلسطین بپردازد. این نوشتار تلاش داشت قدمی کوچک در مسیر برداشته باشد.

    داکتر عبداللطیف نظری

  • آشنایی با فلسطین تا روز قدس! (قسمت ۸)

    آشنایی با فلسطین تا روز قدس! (قسمت ۸)

    توسعهٔ علمی، اقتصادی و فناوری در اسرائیل:

    آموزش در اسرائیل – یا همان فلسطین اشغال شده توسط صهیونیست ها- یکی از مهم‌ترین بخش‌های فرهنگ و زندگی در اسرائیل است.

    مدارس و دانشگاه‌های اسرائیل، از سیستم سکولاریسم  پیروی می‌کنند.

    دولت اسرائیل، همچنین هر ساله بیش از ده درصد بودجه عمومی کشور را به آموزش و توسعه مدارس، موسسات علمی و تحقیقاتی و دانشگاه‌های اسرائیل اختصاص می‌دهد.

    ۹۷٫۱٪ اسرائیلی‌ها باسواد هستند. این رقم یکی از بالاترین ارقام در میان تمامی کشورهای جهان و بالاترین در منطقه خاورمیانه است.

    در مقایسه با تمامی کشورهای جهان، به نسبت جمعیت، اسرائیل دومین کشور از نظر میزان چاپ کتاب و سرانه کتاب‌خوانی است.

    تاکنون دوازده یهودی اسرائیلی موفق به دریافت جایزه نوبل شده‌اند؛ و در کل ۱۹۰ یهودی با ملیت‌های گوناگون از جمله اسرائیل موفق به کسب جایزه نوبل در تمامی رشته‌ها شده‌اند یعنی بیش از ۲۴ درصد برندگان این جایزه که از سال نخست (۱۹۰۱) تا سال ۲۰۱۵ تعداد ۸۵۰ نفر می‌شوند، یهودی بوده‌اند، این در حالیست که یهودیان تنها دو دهم درصد از جمعیت مردم جهان هستند.

    از دانشگاه‌های اصلی اسرائیل می‌توان به دانشگاه عبری اورشلیم، دانشگاه بن گوریون، دانشگاه حیفا، دانشگاه برایلان، دانشگاه تل‌آویو، دانشگاه صنعتی اسرائیل و مؤسسه عالی علوم وایزمن اشاره کرد.

    اسرائیل پیشرفته‌ترین کشور از لحاظ توسعهٔ صنعتی و اقتصادی در منطقهٔ غرب آسیا و خاورمیانه در نظر گرفته می‌شود.

    کیفیت آموزش مراکز آموزش و پرورش اسرائیل و ایجاد یک جامعه با انگیزهٔ بسیار بالا و تحصیل‌کرده تا حد زیادی عامل ترغیب و تحریک این کشور برای رونق فناوری‌های رده بالا و توسعهٔ سریع اقتصادی است.

    اسرائیل دومین کشور بعد از ایالات متحده در داشتن شرکت‌های نوپا و خارج از آمریکای شمالی کشوریست که بیش‌ترین تعداد شرکت‌های فهرست شده در بورس نزدک را دارد.

    [نزدک (به انگلیسی: NASDAQ) یک بازار بورس سهام در آمریکا است. این بازار در فهرست بورس‌های سهام از نظر ارزش بازار دومین رتبه را در بازار معاملهٔ الکترونیک سهام؛ پس از بورس نیویورک، داراست.]

    تصویر: شهر تل آویو که قطب صنعتی و اقتصادی اسرائیل را تشکیل می دهد.

    ادامه دارد …

    سیدعلی موسوی چکاوک

  • آیا ترکیه سودای رهبری جهان اسلام را دارد؟

    آیا ترکیه سودای رهبری جهان اسلام را دارد؟

    نظریه عثمانی گری نوین New Ottomanism که برای نخستین بار توسط احمد داود اوغلو از نظریه پردازان حزب عدالت و توسعه طرح شد، راهبرد ترکیه را نه سودای رهبری جهان اسلام بلکه بسط و توسعه هژمونی منطقه ای ترکیه در مناطق تحت استیلای امپراتوری عثمانی در سده های شانزدهم تا بیستم میلادی معرفی می کند.

    به عبارت دیگر «سیاست عثمانی گری نوین»، نه مبتنی بر استیلای نظامی بلکه بر پایه ی نفوذ فرهنگی و اقتصادی ترکیه بر سرزمین های تحت استیلای امپراتوری عثمانی تعریف شده است. از سوی دیگر، مناطق مورد مناقشه که ترکیه اقدام به مداخله جویی در آنها کرده است، از مشروعیت حقوقی و بین المللی برخوردار بوده و تنها به واسطه تضعیف دولت های متبوع خود با خلاء قدرت مواجه شده اند. این امر به ویژه در مورد سوریه، لیبی و عراق صدق می کند. هر چند، در این میان مورد قره باغ از ویژگی های خاص برخوردار است. با این وجود، باز تعریف دوباره مرزهای سیاسی کشورهایی که از حاکمیت حقوقی دوژوور برخوردارند، حداقل در حال حاضر نه غیرممکن بلکه دور از ذهن به نظر می رسد. موضوعی که بعید است در تحلیل ها و اقدامات زمامداران انقره مورد غفلت واقع شده باشد.

    اینک و با در نظر گرفتن آن چه بیان شد، چگونه می توان به تحلیل درباره چرایی سیاست های ترکیه و اهداف این دست از اقدامات پرداخت؟ «ماکیاولی» که از او با عنوان پدر سیاست مدرن نام برده شده در کتاب «گفتارها» که بیانگر مبانی نظری وی در باب ماهیت دولت و سیاست است، «منافع» را اصل بنیادین سپهر سیاست معرفی می کند. با اصل قرار دادن مساله منافع، می توان چرایی و اهداف نهان و آشکار اقدامات انقره را در دو بعد سیاست داخلی و خط مشی خارجی مورد تحلیل و ارزیابی قرار داد.

    نخست؛ در بعد داخلی برخلاف سال های آغازین به قدرت رسیدن حزب عدالت و توسعه که از اقبال چشمگیری در میان جامعه مدنی ترکیه و حتی کردها به عنوان بزرگترین گروه اتنیکی مخالف نظم سیاسی پسا-امپراتوری برخوردار بود، در سال های اخیر، مقبولیت و مشروعیت عمومی حزب حاکم روند نزولی و رو به کاهشی را تجربه کرده است. در صدر علل عمده این وضعیت، می توان به شکست پروژه آشتی با کردها و نیز به سرانجام نرسیدن گذار از دیکتاتوری های نظامی و تکوین ساختار سیاسی دموکراتیک، اشاره کرد. موضوعاتی که از شعارهای اصلی حزب عدالت و توسعه در آغاز ورود به صحنه سیاست ترکیه بود. همین امر زمینه تنش داخلی میان اعضای عمده حزب را چنان افزایش داد که سرانجام به جدایی برخی از چهرهای نامدار مانند احمد گل، رئیس جمهوری و احمد داود اوغلو، وزیر امور خارجه پیشین از بدنه حزب عدالت و توسعه منجر شد. بی ثباتی و تنش حزبی، سیاست های اقتصادی و بازارهای ترکیه را نیز دچار تنش ساخت تا آن جا که اقتصاد ترکیه و ارزش لیر بیش از پیش روند نزولی را در پیش گرفت و همین مساله نیز بر دامنه نارضایتی ها از عملکرد حزب حاکم افزود. بنابر این اصل که سیاست خارجی هر کشوری تابعی از سیاست داخلی آن است، در چنین شرایطی بهترین اقدام برای زمامداران برای رهایی از پاسخ گویی به مسئولیت ها و سرپوش گذاشتن بر مشکلات داخلی، ایجاد تنش و بحران های خارجی و یا بهره برداری از آنهاست. و برای اردوغان چه فرصتی بهتر از مناقشات و بحران های به وجود آمده در سوریه، لیبی، عراق و اینک قره باغ!

    اما در بعد سیاست خارجی، انقره از مداخله جویی خود به دنبال کسب امتیازات سیاسی در فرآیند مذاکرات و توافق نامه هایی است که در آینده از درون منازعات جاری سر بر خواهد آورد. بدین ترتیب، انقره از مجرای دستیابی به توافق های سیاسی با طرفین منازعه ضمن کسب امتیازات سیاسی زمینه را برای گرفتن امتیازات اقتصادی برای خود فراهم خواهد کرد. به ویژه، انعقاد قراردادهایی برای بازسازی مناطق درگیر در جنگ که میلیاردها دالر سود را برای اقتصاد ترکیه به همراه خواهد داشت و این علاوه بر سرازیر شدن خدمات، کالاها و اجناس ترکیه به بازارهای بزرگ این مناطق در شمال آفریقا و قفقاز است. با این اوصاف، آذربایجان دروازه ورود به چنین موقعیتی را برای ترکیه در منطقه قفقاز و آسیای میانه فراهم خواهد کرد. چنان که، انقره با همین هدف اقدام به مداخله در لیبی گرفته است تا از آن به عنوان دروازه ورود به بازار شمال آفریقا سود جوید. هر چند، نباید از این احتمال هم غافل بود که اردوغان نیم نگاهی به ایجاد تنش در حیات خلوت روسیه یعنی قفقاز نیز دارد تا از آن در جهت بده بستان های آینده با روسیه استفاده کند.

    در هر حال، آن چه ترکیه به زعامت اردوغان را به اتخاذ سیاست مداخله جویانه در مناطق دچار تنش در خاورمیانه، شمال آفریقا و منطقه قفقاز انداخته، نه توسعه طلبی محض ایدئولوژیک و یا الحاق سرزمینی مناطقی به خاک ترکیه، بلکه دستیابی به منافع سیاسی و اقتصادی از رهگذر وضعیت و شرایط جاری است. موضوعی که به اردوغان در مناسبات سیاسی در صحنه قدرت ترکیه و بسیج افکار عمومی کمک شایانی خواهد کرد.

    داکتر عبداللطیف نظری

  • نشست عالمان جهان اسلام در مورد صلح افغانستان برگزار می شود

    نشست عالمان جهان اسلام در مورد صلح افغانستان برگزار می شود

    وزیر امور خارجه با رییس رابطهٔ عالم اسلامی و یکی از عالمان برجسته و مورد احترام جهان اسلام، در شهر ریاض پایتخت عربستان سعودی ملاقات کرد.

    وزارت خارجه امروز (۲ دلو ۱۳۹۹) اعلام کرد محمد حنیف اتمر در شهر ریاض پایتخت عربستان با شیخ دکتور محمد بن عبدالکریم العیسی، رییس رابطهٔ عالم اسلامی و یکی از مفکران شناخته‌شده و از عالمان برجسته و مورد احترام جهان اسلام دیدار کرد.
    در این دیدار، دو طرف روی اوضاع جاری افغانستان، به ‌ویژه نقش عالمان و مراجع دینی جهان اسلام در پایان دادن به خونریزی و تأمین صلح در افغانستان و پیکار علیه تندروی و تروریزم صحبت‌های جامع و راهگشا کردند.
    در بیانیه وزارت خارجه افغانستان آمده است: «آقای اتمر در مورد ابعاد جهان‌شمول و تهدیدزای جنگ افغانستان صحبت نموده، فعالیت‌ها و اجنداهای فراملی و فرامنطقه‌یی گروه‌های تندرو و تروریستی در افغانستان و منطقه را شرح داد. وزیر خارجه، به جنایات وحشتناکی در افغانستان اشاره کرد که نه‌تنها با معتقدات و تعالیم اسلامی در تضاد اند، بل با هیچ دین و آیینی سازگاری ندارند. وی گفت تندروان کشورها و سازمان‌های گوناگون برای پیگیری اهداف معین، افغانستان را به دارالحرب خویش مبدل کرده اند، و نجات افغانستان از جنگ جاری در واقع به‌معنای نجات جهان اسلام و جامعهٔ بشری از تهدید روبه‌گسترش تندروی خشونت‌پرور و تروریزم جهانی است.»
    آقای اتمر، از گروه تروریستی طالبان خواسته است از گروه‌های تندرو دیگر جدا شده و به زندگی عادی خود ادامه دهند.
    در همین حال شیخ العیسی گفت جنایت و تروریزم در اسلام جایی ندارد و نباید اعمال جنایتکارانه و تروریستی به اسلام نسبت داده شوند. او یادآورشد: “ما کمک به ختم جنگ و تأمین صلح در افغانستان را مسؤولیت خویش می‌دانیم.”
    وی افزود در آیندهٔ نزدیک، مطابق به تعهد قبلی، سازمان جهانی «رابطهٔ عالم اسلامی» مفکران، عالمان و مفتیان بانفوذ جهان اسلام را در یک همایش بزرگ و تاریخی گردهم‌ آورده و از منظر دینی برای حل بحران افغانستان چاره‌یی اساسی را جستجو خواهد کرد.
    شیخ العیسی در اخیر گفته است که نتیجه این کنفرانس باید تاریخی و سرنوشت‌ساز باشد و طالبان نیز دعوت خواهیم کرد تا در این همایش بزرگ شرکت کنند.

  • چگونه قدرت نَرم ترکیه پاکستان را فتح کرد

    چگونه قدرت نَرم ترکیه پاکستان را فتح کرد

    چگونه قدرت نَرم ترکیه پاکستان را فتح کرد؟ تخیلات اسلام نئو عثمانی اردوغان در کشوری که با نفوذ وهابیسم عربستان سعودی و فرهنگ غربی دست و پنجه نرم می کند، هواداران مشتاقی پیدا کرده است.

    وقتی ازرا بیلگیچ، ستاره ۲۷ ساله سریال محبوب تلویزیونی ترکیه یعنی قیام ارطغرل (رستاخیز)، تصویری از خودش با لباسی [نامناسب] در اینستاگرام منتشر کرد، نمی‌توانست پیش‌بینی کند که چه واکنش منفی انتظارش را می‌کشد. بیلگیچ که در نقش حلیمه خاتون ایفای (شاهزاده سلجوق که با ارطغرل غازی که پدر عثمان یکم بنیانگذار امپراطوری عثمانی، ازدواج کرد) می کند، با هزاران کامنت منفی مواجه شد، حتی برخی از آن ها خواستار توبه ی او شدند.

    امروزه سریال‌های تلویزیونی ترکی بعد از سریال های امریکایی به لحاظ محبوبیت در رده دوم قرار دارند. همزمان زبان ترکی با پشت سر گذاشتن زبان‌های فرانسوی، اسپانیایی و ماندارین به پربیننده ترین زبان خارجی در جهان تبدیل شده است. سریال ارطغرل که فیلمبرداری آن از سال ۲۰۱۴ آغاز شد، اولین بار در نتفلیکس دیده شد و از آن زمان مجوز پخش در ۷۲ کشور را دریافت کرد.

    وقتی نسخه نهایی سریال برای اولین بار از تی‌آرتی پخش شد، در سالگرد تسخیر قسطنطنیه توسط عثمانی و سقوط امپراتوری بیزانس تعداد بیشتری از افراد در یوتیوب کلیدواژه ارطغرل را جستجو کردند، این جستجو حتی از میزان جستجوی شخصیت جان اسنو در سریال بازی تاج و تخت هم بیشتر بود.

    ارطغرل با بازی انگین آلتان دوزیاتان دورانی را روایت می‌کند که در آن جهان اسلام قدرت برتر بود. این سریال با ذکر این مقدمه آغاز می‌شود که از زمان دریافت كلام خدا توسط حضرت محمد حدود ۶۰۰ سال می‌گذرد و اکنون اسلام از ایبریا تا رودخانه سند گسترش یافته است. در ادامه نیز راوی قول می‌دهد که اسلام در سراسر زمین گسترش یابد. در سراسر سریال ارطغرل به عنوان یک انسان شریف، سزاوار جلال و احترام به تصویر کشیده می‌شود. او صالح، نترس و عادل است تا جایی که حتی جاسوس‌ها و خائنان او را ستایش می‌کنند.

    رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور ترکیه پخش این سریال را تبریک گفت و اعلام کرد که خودش از طرفداران آن است. ناگفته نماند که تهیه کننده سریال، کمال تکدن، عضو حزب عدالت و توسعه اردوغان (AKP) و کارگردان آن، محمت بوزداگ هم جزو حامیان حزب است. وی پس از آنکه اردوغان و کابینه وی اولین نماز مسلمانان را در ایاصوفیه اقامه کردند پس از آنکه دادگاه وضعیت کلیسای بیزانس در قرن ششم را به عنوان موزه لغو کرد، در توییتر نوشت: اشتیاق هشتاد و شش ساله به پایان رسیده است. نوه نلسون ماندلا ، یکی از اعضای پارلمان آفریقای جنوبی، از این مجموعه بازدید کرد و عکس هایی را در لباس قبیله‌ای ارطغرل گرفت، کاری که پیش‌تر نیکولاس مادورو رئیس‌جمهور ونزوئلا هم در جریان سفر خود به ترکیه انجام داده بود. بوزداگ ادعا كرد كه مادورو چنان تحت تأثیر قرار گرفته كه حتی به فکر مسلمان شدن افتاده است.

    پاکستان اولین کشوری نیست که مشتاق پخش سریال ارطغرل است. پاکستان و ترکیه مد‌تهاست که روابط محترمانه‌ای دارند و یکدیگر را کشورهای برادر می‌نامند. پس از تأسیس پاکستان در سال ۱۹۴۷ ترکیه یکی از اولین کشورهایی بود که این کشور را به رسمیت شناخت و برای عضویت در سازمان ملل متحد لابی کرد.

    حتی قبل از استقلال پاکستان، مسلمانان راج انگلیس تحت حمایت جنبش خلافت در ۱۹۱۹-۱۹۲۲ در حمایت از امپراتوری در حال فروپاشی عثمانی متحد شدند. خلافت نمادی از وحدت جهانی مسلمانان بود و اگرچه این جنبش پس از مصطفی کمال آتاتورک فروپاشید، اما مسلمانان هند همچنان به گسترش آن کمک می کردند.

    آسیا امروز با اختلافات فرقه‌ای، افراط گرایی مذهبی و تغییرات ژئوپلیتیکی دست به گریبان است. عربستان سعودی و ایران که مدت‌ها است درگیر جنگ نیابتی هستند، هند نارندرا مودی، از ریشه های سکولار خود دور شده و به سمت اکثریت گرایی هندو تمایل دارد. پاکستان تمایلات زیادی نسبت به چین پیدا کرده و سعی می‌کند وهابیت را تضعیف کند.

    اگرچه روابط دوجانبه بر تعاملات سیاسی، نظامی و اقتصادی متمرکز بوده، اما امروز پاکستان و ترکیه در حال تعمیق روابط فرهنگی خود هستند. محبوبیت سریال ارطغرل در پاکستان چندان هم خودجوش یا شانسی نیست. پیش‌تر دو سریال خرم سلطان و عشق ممنوع هم محبوبیت بالایی در پاکستان داشتند. بر اساس برآوردها بیش از ۵۵ میلیون نفر یعنی حدود یک چهارم جمعیت کشور قسمت آخر عشق ممنوع را در پاکستان تماشا کردند. این اولین بار در تاریخ پاکستان بود که یک نمایش خارجی چنین تعداد تماشاگر بالایی را به خود اختصاص می‌داد.

    برخلاف سریال‌های قبلی، محبوبیت ارطغرل از اهمیت سیاسی عمیق تری برخوردار است چرا که تا پیش از این واردات فرهنگی پاکستان عمدتا از غرب بوده است. پاکستان به طور کلی میدان جنگ بین ترکیه، ایران، عربستان سعودی و دیگران بوده است. پاکستان همواره همچون خط گسلی بوده که از بدو تولد تاکنون، در جهات مختلفی چرخیده است.

    تلویزیون پاکستان (PTV) پس از درخواست عمران خان نخست وزیر، پخش فصل اول سریال ارطغرل را در ماه رمضان امسال آغاز کرد. عمران خان غالباً در سخنرانی‌های خود از این سریال یاد می‌کند. وی اخیراً از فرهنگ دست سومی که به قول خودش از طریق هالیوود و بالیوود پاکستان را آلوده کرده بود ابراز ناراحتی کرد. به طور کلی پاکستان ۲۵ درصد از مخاطبان جهانی سریال ارطغرل در یوتیوب را تشکیل می‌دهد.

    کشور پاکستان نسبت به فرهنگ و به طور کلی معنای پاکستانی بودن خود سردرگم است. در طول ۷۳ سال گذشته این کشور نتوانسته تضاد میان سنت و مدرنیته را در خود حل کند. این سردرگمی بیشتر در میان نخبگان پاکستانی مشهود است و پاکستانی‌های طبقه متوسط که پایگاه سیاسی عمران خان را تشکیل می‌دهند با غرور از اسلام و مسلمانی خود یاد می کنند. سریال ارطغرل بر اساس ارزشهای کاملا محافظه کارانه ساخته شده و هیچ داستان عاشقانه دلپذیر یا زنانی با لباس‌های نامناسب در آن وجود ندارد. در این سریال، داستان‌های عاشقانه از طریق ازدواج یا از طریق اشتیاقی پاکدامنانه به تصویر کشیده می‌شود. بسیاری از شخصیت‌های زن سریال از پوشش قبیله‌ای استفاده می‌کنند. خود شخصیت ارطغرل را اغلب می‌توان در نماز یافت.

    عجیب اینکه، با وجود تمام وفاداری پاکستانی‌ها نسبت به ارطغرل و ارزش‌های آن، به نظر می‌رسد که آنها توجه چندانی به پیام برنامه کثرت گرایی مذهبی ندارند. ارطغرل نه تنها خیرخواه است بلکه نسبت به معتقدان به آیین‌های دیگر نیز سخاوتمندانه رفتار می‌کند. این درسی است که پاکستان می‌تواند از آن یاد بگیرد.

    ترکیه قدرت روایت ها را درک می‌کند و به همین خاطر با هوش و ذکاوت تمام به دنبال ساختن تصویری جدید، بازنویسی تاریخ و پاک کردن حقایق گذشته یک ملت است. بینندگان عثمانی را در قوی ترین و تواناترین آواتارهای خود می بینند و این آن چیزی است که ترک‌ها می‌خواهند.

    قدرت نرم تنها در صورتی موثر است که قدرت پشت آن نیز معتبر دیده شود. دولت ترکیه مطمئناً مشکلات زیادی دارد که یک مثال آن کاهش شدید آزادی مطبوعات است. با این حال ترکیه هنوز هم در مقایسه با عربستان سعودی وضعیت بهتری دارد چرا که به هر حال، ترک‌ها نوجوانان را به دلیل شرکت در اعتراضات یا روزنامه نگاران را در کنسولگری‌های خود سر نمی‌برند!

    در حال حاضر به نظر نمی‌رسد که تلاش‌های سنگین اما ناشیانه عربستان سعودی بتواند ترکیه را به عنوان پیروز جنگ‌های فرهنگی قرن بیست و یکم جهان اسلام به عقب براند.

    فاطیما بهوتو

    فارن پالسی