برچسب: بازنگری

  • بایدن برای صلح افغانستان چه برنامه ای دارد؟

    بایدن برای صلح افغانستان چه برنامه ای دارد؟

    پس از روی کار آمدن دولت جدید در امریکا به رهبری جو بایدن، مشاور امنیت ملی آقای بایدن اعلام کرد توافق نامه امضا شده میان نماینده ترامپ و طالبان را بررسی می کند تا امریکا مطمین شود که طالبان به تعهداتش عمل کرده است.

    اعلام بازنگری توافق نامه امریکا با طالبان از سوی دولت بایدن واکنش های زیادی را در پی داشت و طالبان از دولت بایدن خواستند که به این توافقنامه پابند بمانند، اما دولت افغانستان همواره اعلام کرده است که این سند در روند صلح موثر نبوده است.

    قابل یاد آوری است که گروه طالبان همچنان نسبت به عواقب نقض توافقنامه دوحه هشدار می دهد، در حالی که دولت افغانستان از بازنگری احتمالی در این سند استقبال کرده است.

    طالبان برای ادامه روند مذاکرات صلح، منتظر مشخص شدن سرنوشت توافقنامه دوحه با امریکا و خروج کامل سربازان امریکایی تا اول ماه می است.

    در صورت تداوم حضور این نیروها، طالبان گفته که ممکن است علیه آنها دوباره وارد درگیری شود.

    در حال حاضر، ۲۵۰۰ سرباز آمریکایی و در مجموع حدود ۱۰ هزار سرباز ناتو در قالب “ماموریت قاطع” ناتو در افغانستان حضور دارند. سال گذشته، در زمان امضای توافقنامه شمار نیروهای آمریکایی ۱۳ هزار نفر بود.

    جو بایدن در یک دهه گذشته همواره حامی حضور شمار کمی از نیروهای امریکایی در افغانستان برای مقابله با تروریزم بوده است.

    استراتژی بایدن در مورد افغانستان سرنوشت روند گفتگوهای صلح و احتمالا جنگ را در این کشور رقم خواهد زد.

    حدود یک ماه تا تکمیل تعهد امریکا به خروج کامل سربازانش از افغانستان باقی مانده است. شماری از سیاستمداران امریکایی خواهان حفظ این نیروها شده اند.

    آلمان، اولین کشوری است که ماموریت حدود هزار سربازش در افغانستان را تا ده ماه دیگر، ژانویه ۲۰۲۲ تمدید کرده است. ناتو نسبت به ماندن نیروهای کشورهای عضو و متحد این سازمان در افغانستان تمایل نشان داده اما یک تصمیم جمعی را تا هنوز اعلام نکرده است.

    در توافقنامه صلحی که در ۲۹ فبروری ۲۰۲۰ (دهم حوت) در دوحه قطر امضا شد، امریکا متعهد به خروج سربازانش از افغانستان تا اول ماه می ۲۰۲۱ شد و طالبان نیز متعهد به قطع رابطه با شبکه‌های تروریستی از جمله القاعده شد.

    بخشی از توافقنامه صلح رهایی ۵۰۰۰ زندانی طالبان توسط دولت و آغاز گفت‌وگوهای دولت با گروه طالبان تا سه ماه بعد از امضای موافقتنامه بود. اما مذاکرات مورد نظر در سپتامبر سال گذشته با تاخیر چندین ماهه برگذار شد. البته ۱۰۰۰ سرباز افغان که در بند طالبان هم بودند، شامل رهایی زندانیان دو طرف شدند.

    مهمترین دستاورد ملموس توافقنامه دوحه برای امریکا کشته نشدن هیچ سرباز آمریکایی در یک سال گذشته است.

    پاکستان به عقیده جو بایدن در استراتژی امریکا در مورد افغانستان و منطقه جایگاه مهمی دارد. رنگین دادفر سپنتا، وزیر خارجه اسبق، در «سیاست افغانستان؛ روایتی از درون» (جلد اول ، صفحه ۳۶۹) نقل می‌کند که هنگام مسافرت جو بایدن، معاون رییس‌جمهور، به افغانستان (ژانویه ۲۰۰۹)، در ضیافت شام از «سر میز غذا بلند شد و دستمال را روی میز کوبید و گفت: پاکستان پنجاه‌بار بیشتر از افغانستان برای امریکا اهمیت دارد.» یک‌سال بعد که بارک اوباما استراتژی جدید امریکا را با ارسال۲۰ هزار سرباز اضافی به افغانستان با پیشنهاد ژنرال‌های ارتش، به‌ویژه ژنرال داوید پتراوس، فرمانده نیروهای امریکایی در افغانستان و مبتکر «تئوری ضد پارتیزانی» و «افغانستانی ساختن جنگ»، را تصویب نمود، جو بایدن با آن مخالفت نمود.

    ده سال بعد در هنگام مبارزات انتخاباتی درونی حزب دموکرات او دو بار درباره اوضاع افغانستان و سیاستی که امریکا باید تعقیب کند موضع گرفت. بار اول در۱۳ سپتامر ۲۰۱۹ گفت: «وقتی که پاکستان سه ایالت افغانستان را در شرق کشور کنترل می‌کند افغانستان را نمی‌توانیم درست کنیم. درست‌شدنی نیست.» بار دوم در ۹ فبروری سال ۲۰۲۰، تأکید نمود: «درباره افغانستان باید بگویم، من کاملا مخالف ایده ملت‌سازی در این کشور بودم… ممکن نیست که آن کشور متحد شود، هیچ امکان ندارد که آن کشور یکپارچه شود.» هردو بار آقای بایدن تأکید نمود که شاید بتوان با اقداماتی از انجام حملات بیشتر از خاک افغانستان جلوگیری کرد. در این باره او پیشنهاد کرده بود که نیروهای امریکایی از افغانستان خارج شوند و درعوض پاکستان پایگاهی برای این سربازان در اختیار امریکا بگذارد تا واشنگتن بتواند به «جلوگیری از حملات تروریستی از افغانستان به آمریکا» ادامه بدهد. به‌ گفته یک‌سال قبل آقای بایدن نیروهای امریکایی می‌توانند با پرواز از این پایگاه‌ها «عملیات ضد تروریستی» خود را در افغانستان ادامه دهند.

    در تازه ترین اظهار نظر آقای بایدن در نشست امنیتی مونیخ که امسال به دلیل شیوع ویروس کرونا به گونه مجازی برگزار شده بود گفت که کشورش به گونه قوی از روند دپلماتیک صلح حمایت می کند.

    بایدن گفت که اداره امریکا به پایان جنگ افغانستان متعهد است و اما به باور او این جنگ به‌گونه‌یی پایان یابد که افغانستان به امنیت امریکا و متحدانش تهدیدی نباشد.

    او افزود: «ادارۀ من از روند دیپلوماتیک جاری در افغانستان و از پایان جنگی که به بیست ساله‌گی‌اش نزدیک می‌شود نیرومندانه پشتیبانی می‌کند. ما متعهد استیم اطمینان یابیم که افغانستان هرگز بستر حمله‌های هراس‌افگنی را بر امریکا، متحدان ما و منافع ما فراهم نکند.»

    همزمان با این، لوید آستین، وزیر دفاع امریکا می‌گوید که تصمیم دربارۀ چگونگی حضور نیروهای امریکایی در افغانستان پس از رأی‌زنی‌ها با متحدان این کشور نهایی خواهد شد.

    حال باید دیده شود که با پایان مهلت بازنگری توافق نامه دوحه دولت بایدن تغییر در این توافق نامه ایجاد می کند یا خیر.

    بخدی

  • بازنگری توافق صلح از سوی امریکا مورد بحث قرار گرفت

    بازنگری توافق صلح از سوی امریکا مورد بحث قرار گرفت

    زلمی خلیل‌زاد، نماینده ویژه آمریکا در امور صلح افغانستان پیش از چاشت امروز دوشنبه، یازدهم حوت با عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه ملی در کاخ سپیدار دیدار کرد.

    زلمی خلیلزاد، نماینده‌ی ویژه‌ی آمریکا در امور صلح افغانستان در جریان سفر منطقه‌ای خود به کابل آمده و با عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی دیدار کرده است.

    در این دیدار معاونان شورای عالی مصالحه ملی و هیأت همراه زلمی خلیل‌زاد نیز حضور داشتند.

    طبق اعلام سپیدار، دو طرف درباره‌ مذاکرات صلح، بازنگری توافق‌نامه‌ دوحه و روند مذاکرات صلح از سوی اداره‌ جدید ایالات متحده‌‌ ، تسریع روند مذاکرات صلح، دور دوم مذاکرات در دوحه، کاهش خشونت‌ها، راه‌های پیش‌رفت در مذاکرات صلح و دست‌یافتن به صلح دایمی بحث و تبادل نظر کردند.

    جزییات بیش‌تری از سوی سپیدار درباره گفت‌وگوی عبدالله عبدالله و خلیل‌زاد درباره بازنگری توافق‌نامه دوحه به نشر نرسیده است.

    دولت جدید آمریکا به رهبری جو بایدن اعلام کرده است توافق‌نامه دوحه را بررسی می‌کند تا روشن شود که طالبان به تعهداتش پای‌بند بوده است یا خیر.

    از امضای این توافق‌نامه یک سال می‌گذرد و طالبان متهم هستند که به برخی از تعهدات اصلی خود در این توافق‌نامه پای‌بند نبوده‌اند.

    گفتنی است که زلمی خلیل‌زاد اولین سفرش را پس از تمدید مأموریتش به عنوان نماینده ویژه آمریکا در امور صلح افغانستان آغاز کرده است.

    وزارت خارجه آمریکا گفته است که او در این سفر با رهبران افغانستان، نماینده‌گان طالبان و کشورهای منطقه که منافع‌شان به توافق سیاسی عادلانه و پایدار و همین طور آتش‌بس دایمی در افغانستان گره خورده است، گفت‌وگو می‌کند.

  • چرا طالبان به دور دوم مذاکرات بی میل هستند؟

    چرا طالبان به دور دوم مذاکرات بی میل هستند؟

    قرار بود دور دوم مذاکرات میان‌افغانی بین نمایندگان گروه طالبان و دولت جمهوری اسلامی افغانستان به تاریخ ۱۶جدی پس از یک دوره توقف ۲۰ روزه آغاز شود، ولی اکنون از آن موعد تقریباً چهل و پنج روز گذشته و گروه طالبان در پشت میز مذاکره حاضر نشده است. دلایل و عوامل این پرهیز و فرار چیست؟ چرا طالبان یکباره میل خودشان را به مذاکره از دست دادند و چرا درحالی که هیئت مذاکراتی دولت افغانستان در دوحه حاضر است، هیئت این گروه در تور سیاحتی کشورهای منطقه مصروف شد؟
    تلاش می‌کنیم در این مطلب برای این پرسش‌ها پاسخی درخور ارائه کنیم، اما آنچه مسلم است این که دال مرکزی حضور طالبان در مذاکرات میان‌افغانی که توافقنامه دوحه بود، اکنون در حال پر پر شدن است و اوراق آن را همانند آرزوی طالبان برای رسیدن به قدرت مطلق در افغانستان بادهای تند حوادث و رویدادها با خود می‌برد.
    بازنگری توافقنامه دوحه:
    عامل اصلی عدم حضور هیئت طالبان در دوحه، آغاز تکاپوی آنان برای نجات توافقنامه ۲۹ فبروری است؛ زیرا این گروه می‌اندیشد که اگر توافق مذکور باطل شود، تمام رشته‌های آنان پنبه می‌شود. این مسئله با توجه به روند رویدادهای منطقه و جهان و همچنان امریکا خیلی دور از ذهن نیز نیست؛ چرا که دولت بایدن در نخستین روزهای تشکیل، گفت که توافقنامه دوحه را بازنگری می‌کند.
    خلیلزاد:
    مسئله مهم دیگر، تعیین معاون برای زلمی خلیلزاد از سوی کاخ سفید است. خلیلزاد در دو سال گذشته هرچه توانست و خواست به سود طالبان انجام داد، اما اکنون پل ارتباطی مایل به گروه طالبان، میان این گروه و کاخ سفید، استقلالیت گذشته را ندارد و در چنبره فرد مورد اعتماد بایدن است.
    تصمیم ناتو برای ماندن در افغانستان تا زمان مناسب:
    این عامل نیز در فرار طالبان از مذاکرات موثر است. ناتو تصمیم گرفته که تا زمان مناسب که طالبان عملاً تعهد به صلح و قطع رابطه خود را با گروه‌هایی مثل القاعده و داعش و شبکه حقانی نشان ندهند، در افغانستان حضور داشته باشد. پس گروه طالبان باز هم به بن‌بست خورده و برنامه‌ریزی‌اش برای تصاحب قدرت ویران شده است.
    ابهام در مواضع پاکستان:
    روز گذشته اکسپرس تریبون رسانه پاکستانی نوشت که اسلام‌آباد نه خواستار حاکمیت مطلق طالبان است و نه تسلیمی کامل این گروه. این سیاست پاکستان به نحوی سران طالبان را در ابهام و گمراهی قرار داده است. زیرا گروه طالبان پاکستان را یگانه حامی بدون قید و شرط خویش می‌پندارد و توقع ندارد که اسلام‌آباد چنین مبهم دیپلماسی کند.
    عدم حمایت کشورهای منطقه از مواضع طالبان:
    تور اخیر سفر هیئت طالبان به ایران، روسیه و ترکمنستان، در واقع عکس آنچیزی بود که این گروه تصور می‌کرد. نه تهران و نه روسیه و نه ترکمنستان از مواضع هیئت طالبان در خصوص ساختار قدرت در افغانستان عملاً حمایت نکردند، بلکه برعکس؛ بر حمایت از دولت مشروع افغانستان تاکید نمودند.
    مقاومت دولت افغانستان علیه فشارهای نظامی و سیاسی طالبان:
    در چند ماه اخیر، گروه طالبان همزمان با دیپلماسی در دوحه، فشار مضاعف نظامی و سیاسی را علیه کابل اعمال کرد. این گروه در کنار مذاکره، به شکل بی‌رحمانه‌ای بر ترور و انفجار و تهاجم و انتحار دست زد و با سفر به کشورهای همسایه، از نگاه سیاسی کابل را زیر فشار گرفت، ولی دولت افغانستان به خوبی ایستادگی کرد و خم نشد.
    گروه طالبان نا امید از توافق با امریکا، بدون دستاورد در منطقه و حتا پاکستان و مواجه با تنفر و انزجار فورانی در میان ملت، میل و اشتهایی برای مذاکره ندارد؛ زیرا همانگونه که مشاور امنیت ملی گفت که طالبان به صلح باور ندارند و فقط قدرت مطلق می‌خواهند، هیئت طالبان به اهداف خود در دور اول مذاکرات نرسید و ادامه مذاکرات را بدون حمایت ایالات متحده از توافقنامه ۲۹ فبروری، شکست مطلق خویش می‌پندارد و تا زمانی که بتواند، از آن دوری خواهد کرد.

    خبرگزاری دید

  • ملا برادر: امریکا به توافق نامه دوحه پایبند بماند

    ملا برادر: امریکا به توافق نامه دوحه پایبند بماند

    ملا عبدالغنی برادر، معاون سیاسی گروه طالبان از ایالات متحدۀ امریکا می‌خواهد به موافقت‌نامۀ صلح دوحه پایبند باقی بماند و روی پایان جنگ در افغانستان از طریق راه حل سیاسی متمرکز شود.

    آقای برادر روز (سه‌شنبه، ۲۸ دلو) در یک نامۀ سرگشاده خطاب به مردم امریکا نوشت اجرای موافقت‌نامۀ دوحه یگانه راه حل مناسب برای ختم جنگ در افغانستان است. در این نامه آمده است هیأت‌های مذاکراتی امریکا و طالبان پس از یک سال گفت‌وگوی سازنده توانستند این موافقت‌نامه را امضا کنند و پس از امضای این سند، میزان حمله‌های تهاجمی آنان در افغانستان کاهش یافته است.

    بر اساس نامۀ ملابرادر، گروه طالبان به ختم جنگ در کشور از راه گفت‌وگو متعهد است. از این‌رو، طالبان آماده‌اند تعهدات خود در موافقت‌نامۀ دوحه را عملی کنند. نامۀ سرگشادۀ معاون سیاسی گروه طالبان علاوه می‌کند این گروه به حقوق زنان در چوکات شریعت اسلامی متعهد است و همۀ گروه‌های قومی در کشور را باشنده‌گان افغانستان می‌داند.

    این در حالی است که دولت جدید امریکا به رهبری جوبایدن موافقت‌نامۀ صلح دوحه را ناقص خوانده و هم‌اکنون سرگرم بازنگری این سند است. این موافقت‌نامه در ماه حوت سال گذشته خورشیدی بین ملا عبدالغنی برادر، معاون سیاسی گروه طالبان و زلمی خلیل‌زاد، نمایندۀ ویژۀ امریکا در امور صلح افغانستان در قطر به امضا رسید.

  • بازنگری توافق صلح امریکا با طالبان یک اقدام نیک است

    بازنگری توافق صلح امریکا با طالبان یک اقدام نیک است

    محمدحنیف اتمر، وزیر امور خارجه افغانستان با راس ویلسون، سرپرست سفارت آمریکا در کابل دیدار و روی روابط دو کشور و نیز روند صلح افغانستان گفت‌وگو کرد.

    وزارت امور خارجه اعلام کرد محمدحنیف اتمر، وزیر امور خارجه در دیدار با راس ویلسون، سرپرست سفارت آمریکا در کابل روی گسترش روابط دوجانبه و آخرین تحولات و چالش‌ها در روند صلح کشور بحث و تبادل نظر کردند.

    وی در این دیدار از تصمیم اداره جدید ایالات متحده به رهبری جو بایدن مبنی بر بازنگری مجدد توافق‌نامه صلح آمریکا با طالبان استقبال کرده و این تصمیم واشنگتن را یک اقدام مناسب در قبال تقویت فرآیند صلح و پابندی طالبان به تعهدات‌شان دانسته است.

    آقای اتمر از همکاری و تلاش‌های ایالات متحده برای پایان دادن به بحران جاری در افغانستان از راه گفت‌وگو، ابراز قدردانی و بر اهمیت بسیج حمایت و اجماع منطقه‌ای و بین‌المللی در مورد روند صلح، تاکید کرد.

    اتمر در مورد فعالیت‌های گروه کاری افغانستان-آمریکا-ازبیکستان صحبت و برنامه‌ریزی نشست سه‌جانبه آمریکا-افغانستان-تاجیکستان را نیز مهم خواند.

    در همین حال راس ویلسون، سرپرست سفارت امریکا در کابل از پشتیبانی همه‌جانبه ایالات متحده از روند صلح و همچنان تعهد واشنگتن به مشارکت و همکاری‌های درازمدت با کابل در زمینه‌های مختلف به وزیر امور خارجه اطمینان داد.

    پیش از آقای اتمر آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه آمریکا و جیک سالیوان، مشاور امنیت ملی کاخ سفید از بازنگری در توافق‌نامه صلح واشنگتن با گروه طالبان سخن گفته بودند.

    آنان تاکید کرده بودند توافق‌نامه صلح آمریکا با گروه طالبان نیاز بهبازنگری دارد تا معلوم شود که این گروه چقدر به تعهدات خود در این پیمان عمل کرده است.

  • دانش: توافق نامه دوحه به بازنگری  اساسی نیاز دارد

    دانش: توافق نامه دوحه به بازنگری اساسی نیاز دارد

    دفتر رسانه‌یی معاونت دوم ریاست‌جمهوری امروز (چهارشنبه، ۲۲ دلو) در خبرنامه‌یی نوشت آقای دانش این مطلب را در دیدار با پدرو شیرر، رییس نمایندگی کمیتۀ بین‌المللی صلیب سرخ در افغانستان مطرح کرده است.

    آقای دانش می‌افزاید موافقت‌نامۀ دوحه در یک شرایط خاص با عجله میان امریکا و طالبان امضا شده است و این موافقت‌نامه هیچ تضمینی برای تأمین ثبات در افغانستان ایجاد نکرده است.

    معاون دوم ریاست‌جمهوری بر بازنگری اساسی این موافقت‌نامه تأکید و علاوه می‌کند اگر این موافقت‌نامه بازنگری نشود، روند صلح با چالش‌های جدی روبه‌رو خواهد شد.

    این در حالی است که دولت جدید امریکا هم‌اکنون سرگرم بازنگری این سند است. ادارۀ بایدن طالبان را به عدم پایبندی به تعهدات دوحه متهم کرده و روند خروج نیروهای امریکایی را که تا ماه «می» امسال قرار بود به پایان برسد، به تعویق انداخته است.

    این تحول‌ها در واشنگتن باعث شده است که دومین دور گفت‌وگوهای صلح که میان هیأت‌های مذاکراتی دولت افغانستان و گروه طالبان در قطر آغاز شده بود نیز متوقف شود.

  • دولت بایدن باید مواظب خشونت های طالبان باشد

    دولت بایدن باید مواظب خشونت های طالبان باشد


    این توافقنامه طالبان را ملزم می‌کرد روابط خود با القاعده را قطع کنند، خشونت‌ها را کاهش دهند و وارد مذاکرات منطقی با دولت افغانستان شوند.
    این معامله برای ایجاد زمینه عقب‌نشینی نیروهای امریکایی در بدل تضمین‌های امنیتی از طرف طالبان انجام شد.
    تاکنون روند خروج نیروها مطابق برنامه صورت گرفته است.
    از زمان آغاز جنگ در سال ۲۰۰۱ تعداد سربازان امریکایی در افغانستان به کمترین اندازه آن- ۲۵۰۰ تن- رسیده است. با این حال، مواد اصلی این توافق نامه توسط طالبان نقض شده است.
    خشونت‌ها و همچنین قتل‌های هدفمند زیاد شده است و مذاکرات بین‌الافغانی تقریباً متوقف شده است.
    شهرهای بزرگ کشور، از جمله پایتخت -کابل- روزانه شاهد ترور روشنفکران برجسته، مقامات دولتی، قضات، روزنامه نگاران، کارگران حقوق بشر و فعالان جامعه مدنی بوده است.
    افغانستان در حال جنگ در یک مقطع حساس ساختن و یا شکستن قرار دارد. عامه مردم ایالات متحده به دنبال خاتمه دادن به اصطلاح «جنگ ابدی» هستند، اما منطقه همچنان بی‌ثبات است و تعدادی از گروه‌های تروریستی در این کشور فعالیت دارند.
    به اساس گزارش‌ها، همین اکنون بیش از ۲۰ گروه تروریستی در منطقه فعال هستند که این می‌تواند امنیت جهانی را با خطرات جدی روبرو کند. اگر این گروه‌ها در سطح منطقه مهار نشوند، تروریست‌های با اجنداهای جهانی می‌توانند خیابان‌های نیویارک، لندن، پاریس و بسیاری از شهرهای دیگر را نا امن کنند.
    بدتر از آن این که اگر آن‌ها به نیروگاه‌های هسته‌ای پاکستان نا امن دسترسی پیدا کنند، می‌تواند منجر به یک فاجعه جهانی شود.
    یکی از مهمترین دلایل حضور نیروهای امریکایی و ناتو در افغانستان طی ۱۹ سال گذشته این بوده است که نگذارند تروریست‌ها از پناهگاه‌های امن استفاده کنند و به نیروگاه‌های هسته‌ای پاکستان دسترسی پیدا کنند. افراط گرایی مذهبی و رادیکالیزم پاکستان را در مقابل تروریستان نسبتاً آسیب پذیر کرده است.
    دولت بایدن با رویکرد محتاطانه اما عمل گرایانه، این وضعیت شکننده را مدیریت کند.
    یک عامل مهم، عقب نشینی تمام نیروهای امریکایی به اساس جدول زمانی تا ماه می ۲۰۲۱ مطابق توافقنامه صلح است. اما با توجه به شرایط موجود و نقض توافقنامه صلح توسط طالبان، عقب‌نشینی کامل نیروها در مدت چهار ماه عملی به نظر نمی‌رسد.
    توقع افغان‌ها از بازنگری توافق صلح این است که آتش‌بس دایمی و فشار بیشتر بر طالبان برای ترک خشونت وارد شود.
    طالبان باید دموکراسی در ساختار فعلی نظام در مذاکره را حرمت بگذارند، حنیف اتمر وزیر امور خارجه افغانستان و یکی از بازیگران اصلی گفت‌وگوهای صلح، تلاش دارد تا اجماع منطقه‌ای را برای حفظ جمهوریت به دست بیاورد.
    دستاوردها بسیار به دشواری طی ۱۹ سال گذشته به دست آمده و آتش‌بس می‌تواند به یک توافق صلح موفقیت آمیز مبدل شود.
    صلح باید همراه با امنیت و یک انتقال اقتصادی باشد که منجر به خودکفایی پایدار برای افغانستان شود.
    توسعه اقتصادی می‌تواند هزینه‌های جنگ ایالات متحده را جبران نموده و افغانستان را در راستای خودکفایی مطابق به دستور کار رییس جمهور غنی کمک کند. این می‌تواند همکاری طولانی مدت بین افغانستان و ایالات متحده را تقویت کند. برخی از پیمانکاران امریکایی برنامه‌های انتقال امنیتی و اقتصادی را به مقامات افغان و ایالات متحده ارائه داده‌اند- ایده‌های که می‌تواند امنیت و منافع اقتصادی هر دو کشور را تقویت کند، حتی در صورتی که توافق صلح باقی بماند و یا شکست بخورد.
    وضعیت شکننده کنونی فرصتی منحصر به فرد برای مقامات افغانستان و ایالات متحده برای دستیابی به اهداف خود فراهم می‌کند، اما این موضوع نیازمند اعمال فشار بیشتر بر طالبان است.
    بهترین گزینه خروج گام به گام نیروهای امریکایی مطابق با شرایط تضمین‌های طالبان است که آن‌ها واقعاً از روابط خود با القاعده دست بکشند، با دولت افغانستان به توافق برسند و به گروه های تروریستی اجازه ندهند تا در داخل افغانستان فعالیت کنند.
    در حالی که این توافقنامه در دست بررسی است، این زمان برای رسیدگی به چالش‌های اساسی و اعمال فشار بیشتر بر طالبان برای جدی گرفتن آتش‌بس دائمی است. علاوه بر این، باید تلاش شود تا در مورد روند صلح به اجماع منطقه‌ای برسد.
    تاکنون برخی از بازیگران منطقه‌ای به دلیل تضاد منافع، نقشی نسبتاً مخرب در روند صلح داشته‌اند.

    منبع: دی هیل

    مترجم: شمس حقجو

  • طالبان: در صورت شکست توافق نامه دوحه جنگ را ادامه می  دهیم

    طالبان: در صورت شکست توافق نامه دوحه جنگ را ادامه می دهیم

    طالبان می گویند اگر توافق نامه دوحه عملی نشود، این گروه جنگ را ادامه داده، از خاک و کشور خویش دفاع خواهد کرد.

    اخبار منتشره در رویترز در باره حضور نیروهای خارجی در افغانستان بیشتر از زمان تعیین شده در توافق نامه دوحه با واکنش هایی رو به رو شده است.

    گروه  طالبان در واکنش به اعلامیه مشترک اخیر اتحادیه اروپا و برخی از کشورهای دیگر، به عملی شدن توافق نامه دوحه اشاره می کنند و می گویند اگر این توافق نامه نادیده گرفته شود و برای ادامه جنگ و حضور نیروهای خارجی بهانه جویی شود، این گروه از ارزش ها، خاک، کشور و حقوق شان دفاع خواهند کرد.

    ذبیح الله مجاهد، سخنگوی طالبان، گفت: «اگر کسی توافق نامه دوحه را نادیده بگیرد و برای دوام جنگ و تمدید اشغال بهانه جویی کند، پس ملت مجاهد افغانستان چنانکه در تاریخ ثابت کرده است از ارزش‌ها، خاک، کشور و حقوق خود دلیرانه دفاع می‌تواند.»

    مولوی عبدالسلام ضعیف، سفیر رژیم طالبان در اسلام آباد، گفت: «فکر می کنم که حضور شان باعث جنگ و دوام جنگ می شود و نه به سود امریکا است و نه هم به سود هیچ کسی دیگر، اکنون صلح یک نیاز است.»

    این در حالی است که  ناتو این گزارش را گمراه کننده خوانده و می گوید که تا کنون در باره ادامه حضور نیروهای خارجی در افغانستان تصمیمی گرفته نشده است؛ اما این سازمان ادامه خشونت ها را از سوی طالبان، تضعیف کننده روند صلح می داند و از این گروه می خواهد که به تعهداتش در توافقنامه دوحه عمل کند. 

    اوآنا لونگسکو، سخنگوی ناتو، گفت: «هیچ تصمیمی در این باره گرفته نشده است. وزیران دفاع ناتو در نشست روز هفدهم و هژدهم ماه فبروری در باره افغانستان بحث خواهند کرد.»

    مایکل کوگلمن، معاون بخش آسیا در مرکز پژوهشی ویلسن آمریکا، گفت: «من فکر می کنم که این موضع گیری های ناتو احتمالاً به هدف وارد کردن فشار بر طالبان بوده است و خواسته است که این پیام را به طالبان برساند که ناتو در مسیر مشخصی در حرکت است و میخواهد که پس از ماه “می” نیز نیروهایش را در افغانستان نگه دارد.

     دوم این که ناتو می خواهد بر حکومت جوبایدن که اکنون در حال بررسی توافق نامه دوحه است نیز فشار بیاورد که این یک گزینه مناسب است که پس از ماه می نیز نیروها را در افغانستان نگه دارد. اما در آخر روز آنچی که مهم است این است که حکومت ایالات متحده امریکا چگونه موضع گیری خواهد کرد.”

    سخنگوی ناتو از طالبان می خواهد که خشونت ها را متوقف بسازند؛ زیرا به باور او افزایش این خشونت ها روند صلح را تضعیف می کند.

  • چرا امریکا توافق صلح با طالبان را بازنگری می کند؟

    چرا امریکا توافق صلح با طالبان را بازنگری می کند؟

    حدود ۴۸ ساعت پس از تحلیف رییس‌ جمهور جو بایدن، مشاور امنیت ملی وی -جیک سالیوان- اعلام کرد که دولت جدید قصد دارد «توافق‌نامه ماه فبروری ۲۰۲۰ ایالات متحده با طالبان را بازنگری کند». او گفت که در این بازنگری دولت جدید ایالات متحده پابندی طالبان را به تعهدات این گروه طبق توافق‌نامه ماه فبروری ارزیابی می‌کند. براساس این توافق‌نامه طالبان باید روابط‌شان را با گروه‌های تروریستی قطع کنند، خشونت را در افغانستان کاهش دهند و با حکومت افغانستان و سایر ذینفعان به‌صورت جدی وارد مذاکره شوند. هم طالبان و هم پاکستان از رییس‌ جمهور بایدن خواسته‌اند که به جدول زمانی خروج نیروهای امریکایی از افغانستان که مهلت آن اول ماه مِی سال جاری تعیین شده است، پابند بماند.

    نیروهای امریکایی در معرض خطرند و تعجبی ندارد که اعلام این تصمیم یکی از اولین اعلامیه‌های سیاست خارجی دولت جدید ایالات متحده است. از حدود ۲۵۰۰ سرباز امریکایی که در افغانستان حضور دارند، بیشترشان نیروهای کمکی هستند؛ همچنین گروه کوچکی از نیروهای ویژه با تعدادی بالگرد تهاجمی و جنگنده‌ نیز باقی مانده‌اند. پنتاگون حتماً مطمئن است که این نیروها می‌توانند از خود دفاع کنند و در صورت وخیم‌شدن ناگهانی وضعیت به سرعت از میدان خارج شوند. این ارزیابی شاید اطمینان‌بخش به‌ نظر برسد، اما این‌که رییس ‌جمهور سابق نیرویی به این کوچکی را در کشوری ذاتاً خطرناک جا گذاشته، تصمیمی نیست که بتوان از آن تمجید کرد. بخشی از دلیلی که دولت پیشین ایالات متحده براساس آن این تصمیم خطرناک را گرفت، شاید این بوده که طالبان قصد حمله به نیروهای امریکایی را ندارند. قصد طالبان این است که بگذارند نیروهای امریکایی تا اول ماه می سال جاری افغانستان را ترک کنند. تا زمانی که ایالات متحده قصد خروج از افغانستان را داشته باشد (همان‌طور که ترامپ مصمم به انجام آن صرف‌نظر از تحقق شرایط مندرج در توافق‌نامه ماه فبروری ۲۰۲۰ بود) تهدید برای امریکایی‌ها در افغانستان نسبتاً خفیف است.
    اظهارات سالیوان احتمالاً هیچ‌یک از طرف‌ها را به اندازه‌ اعضای شورای کویته طالبان درگیر خود نکرده است. حتا تصور این‌که ایالات متحده قصد دارد در افغانستان فراتر از ماه می باقی بماند، می‌تواند طالبان را به سمت حمله مستقیم بر نیروهای امریکایی و سایر نیروهای بین‌المللی، برای تأثیرگذاری بر سیاست واشنگتن، سوق دهد.
    طی نشست‌های استماعیه‌ مقامات جدید در واشنگتن، سخنان «آنتونی بلینکن»، نامزد بایدن برای وزارت خارجه و «لوید آستین» وزیر دفاع، عمداً محتاطانه و حساب‌‌شده بود و معلوم نشد که ایالات متحده در دو راهیِ ادامه خروج تا ماه می ۲۰۲۱ و ماندن برای مدت طولانی‌تر در افغانستان، کدام مسیر را در پیش خواهد گرفت. اظهارات سالیوان اما خیلی خنثا نبود. او نه‌ تنها اعلام کرد که دولتش قصد بازنگری توافق‌نامه ماه فبروری را دارد، بلکه سه پرسش اساسی را نیز مطرح کرد که در دو مورد آن، خودش حتماً می‌داند که پاسخ، یک «نه» واضح است.
    آقای سالیوان پرسید که آیا گروه طالبان به تعهدش به قطع رابطه با گروه‌های تروریستی عمل می‌کند یا خیر؟
    برپایه گزارش تیم سازمان ملل متحد در ماه جون ۲۰۲۰ روابط طالبان و القاعده و به ویژه رابطه شبکه حقانی و القاعده همچنان ادامه دارد. این گزارش به نقش طالبان در برابر ولایت خراسان دولت اسلامی(داعش) نیز اشاره می‌کند.
    آقای سالیوان پرسید که آیا طالبان خشونت را در افغانستان کاهش داده‌اند یا خیر؟
    پاسخ این پرسش منفی است. خشونت در افغانستان با شدت هرچه تمام ادامه دارد و به‌ نظر می‌رسد موجی از ترورهای هدف‌مند (برای مثال قتل دو قاضی زن در هفته‌های اخیر) به منظور تضعیف اعتماد مردم به حکومت افغانستان به راه افتاده است. هرچند که طالبان تأکید می‌کنند که مسئول اکثر این خشونت‌ها دولت اسلامی است، اما گزارش سیگار به وضوح می‌گوید که خشونت طالبان در واقع پس از امضای توافق‌نامه ماه فبروری سال گذشته افزایش یافته است.
    همچنین آقای سالیوان پرسید که آیا مذاکرات طالبان با حکومت افغانستان و سایر ذینفعان جدی است یا خیر؟
    پاسخ این پرسش به اندازه قضاوت درباره برآورده‌شدن این شرط از توافق‌نامه ماه فبروری ۲۰۲۰، دشوار است زیرا مسئله، انجام مذاکرات و انجام توافق، نه بلکه نتایج و اجرای آن است. تمام طرف‌ها به نداشتن حسن نیت در مذاکرات متهم‌اند.

    ارزیابی و احیای شرایط توافق‌نامه ۲۹ فبروری به مراتب فراتر از مهلت ماه می ۲۰۲۱ به طول خواهد انجامید و طالبان احتمالاً آن‌را به چالش می‌کشند. همچنین احیای این شرایط مستلزم نظارت بین‌المللی است و دشوار می‌نماید که تصور کنیم یک کشور بی‌طرف یا حتا یک نهاد بین‌المللی برای انجام این نقش داوطلب شود. بنابراین احتمال این‌که انجام این کار مستلزم ماندن سربازان باقی‌مانده امریکا در افغانستان برای چند ماه دیگر باشد، بالاست. این‌که آیا زلمی خلیلزاد، نماینده ویژه ایالات متحده برای مصالحه افغانستان در سمّت خود باقی خواهد ماند یا خیر، جای بحث دارد(خلیلزاد بعداً در سمت خود ابقا شد- این مطلب پیش از آن نوشته شده است). ماندن خلیلزاد شاید باعث اطمینان طالبان و پاکستان شود، اما اعتبار او در کابل عمیقاً زیرسوال رفته است.
    اگر نیروهای امریکایی در افغانستان بمانند، ۲۵۰۰ سرباز رقم بسیار اندکی است. در داخل ایالات متحده حمایتی نه‌ چندان قابل‌ ملاحظه از افزایش تعداد این نیروها وجود دارد. همچنین امکان دارد که دولت بایدن برای تقویت این نیروها پیمان‌کاران بیشتری را به‌عنوان نیروهای کمک‌کننده به‌کار گیرد، یا برخی از ظرفیت‌های ارتش امریکا را که در کشور ثالث یا در کشتی‌های امریکایی در خلیج فارس مستقر است، وارد صحنه کند و یا واشنگتن به بهبود هماهنگی با سایر نیروهای غربی مستقر در این کشور اقدام کند. همچنین شکی نیست که نیروهای شبه‌نظامی اضافی «مبارزه با تروریزم» و سازمان «سیا» نیز به ‌صورت مخفیانه در افغانستان مستقر شوند.
    دیدگاه پاکستان مثل همیشه بسیار مهم است. پاکستان دوست دارد حکومت فعلی افغانستان که به‌نظر می‌رسد با هند نزدیک است، از قدرت کنار گذاشته شود. اسلام‌آباد همیشه نسبت به خطرات نصب طالبان در کابل و افتادن کنترول افغانستان به دست یک حزب اسلامی و کاملاً پشتونی چشم‌پوشی کرده است. یک حکومت فراگیر در کابل حتا اگر پاکستان روابط دیپلماتیک عادی خود را با دهلی نو حفظ کند، برای امنیت پاکستان در بلندمدت بهتر خواهد بود. اما واشنگتن برای وادار کردن پاکستان به متوقف‌کردن حمایت دیرینه‌اش از طالبان، به دیپلماسی جدی و پایدار نیاز دارد.
    بسیاری در پاکستان از جمله درون ارتش این کشور، نگران از دست‌دادن دوستی ایالات متحده و اتحاد تمام و کمال واشنگتن با دهلی نو و سقوط اسلام‌آباد به دام وابستگی بیش از حد به پکن/ بیجنگ هستند. چین به طور فزاینده‌ای نسبت به متحد «تمام فصول» خود جسور شده است. تمام این موارد می‌تواند بارقه‌ امیدی برای مذاکره‌کنندگان امریکا به منظور اعمال فشار بر اسلام‌آباد باشد.
    خود افغان‌ها اخبار واشنگتن را با جزئیات زیر نظر دارند و اظهارات سالیوان آن‌ها را دل‌گرم خواهد کرد. اخیراً اکثر بحث‌ها در کابل در مورد زمان خروج و انتخاب مسیر خروج بوده است. برخی از افغان‌های ثروت‌مند از هم‌اکنون پول خود را به دبی و فرزندان‌شان را به دانشگاه‌های خارجی می‌فرستند. برخی حتا در ایالات متحده و انگلیس و آلمان گذرنامه و ملک و املاک دارند. اما میان آن‌هایی که اقبال کم‌تری دارند، بحث بر سر این است که کدام مسیر را برای خروج در پیش بگیرند. مرز ازبیکستان به گذرگاه موردعلاقه این افغان ها بدل شده است زیرا هزینه ویزای این کشور فقط ۳۰ دالر است و از آن‌جا مسیرهای متعددی از طریق ترکیه و یا روسیه به سمت غرب وجود دارد، درحالی‌که مسیرهایی که از ایران یا پاکستان می‌گذرد محدودتر است و احتمال ممنوعیت عبور از آن وجود دارد.
    اظهارات سالیوان نشان می‌دهد که بایدن قصد ندارد مسیر آسان را برای خروج از افغانستان انتخاب کند و به خروج نیروهای امریکایی ادامه دهد و قبل از ماه می افغانستان را ترک کند و بعد ترامپ را مقصر بکشد. حتا اگر هلیکوپتری مجبور به فرار از روی بام سفارت امریکا در کابل نشود، تصاویر تلویزیونی ورود طالبان به کابل و سیل پناهجویان افغان که دستاوردها خود را ترک و از کشور فرار می‌کنند، می‌تواند یادآور خاطرات سایگون سال ۱۹۷۵ برای واشنگتن باشد. روی کارآمدن طالبان و اعمال محدودیت‌های طالبانی بر زنان افغان باعث رسوایی بین‌المللی خواهد شد. و به تعقیب آن گزارش‌ها از برپایی مجدد اردوگاه های آموزشی القاعده در افغانستان خاطرات دردناک ایالات متحده را زنده خواهد کرد. این سناریو، بعد از آن همه خون و ثروتی که در افغانستان خرج شد، نتیجه‌ای فاجعه‌بار برای ایالات متحده خواهد بود.

    دی دیپلمات

  • مخالفت داکتر عبدالله با لغو پیمان امنیتی کابل واشنگتن

    مخالفت داکتر عبدالله با لغو پیمان امنیتی کابل واشنگتن

    دکتر عبدالله امروز در جلسه شورای وزیران از زیر سوال بردن پیمان امنیتی کابل واشنگتن انتقاد کرد. رییس اجرائیه افغانستان گفت: زیر سؤال بردن پیمان امنیتی باوآمریکا امنیت افغانستان را تأمین نمی‌کند و هیچکس حق فسخ این پیمان را ندارد.
    وی خطاب به چهره‌ها و نهاد‌هایی که با پیمان امنیتی با ایالات متحده امریکا مخالفت کرده و آن را زیر سؤال برده هشدار داد که هیچ کسی نمی‌تواند به نمایند‌گی از مردم به‌خاطر منافع «شخصی»، این پیمان را زیر سؤال ببرد.
    این در حالی است که پیشتر،‌ برخی چهره‌های سیاسی از جمله حامد کرزی؛ رییس جمهور پیشیین و نیز شماری از نمایندگان پارلمان خواهان بازنگری در این پیمان شده بودند.
    عبدالله تصریح کرد: زیر سؤال بردن موافقتنامه امنیتی با آمریکا به تأمین امنیت افغانستان کمک نمی‌کند.
    وی افزود: تهدید تروریست‌ها و القاعده پیش از امضای این موافقتنامه در افغانستان وجود داشت و این پیمان باعث افزایش همکاریهای دو کشور شده است.
    عبدالله یادآور شد: مردم افغانستان نمی‌خواهند که این موافقتنامه از بین برود و یا هم زیر سؤال برود.

  • کتاب های درسی مکاتب کشور بازنگری می شود

    کتاب های درسی مکاتب کشور بازنگری می شود

    اسدالله حنیف بلخی، وزیر معارف گفت که براساس بررسی این وزارت وجود مضامین متعدد در کلاس‌ها باعث مشکلات برای شاگردان می‌شود.

    به گزارش بی بی سی، او گفته، اکنون شاگردان در کلاس هشتم مکتب مجبور هستند که ۱۵ کتاب را بخوانند و به حافظه سپردن این کتاب‌ها برای شاگردان مکاتب سخت است.

    آقای بلخی گفت که وزارت معارف درنظر ندارد کتابی را که تحت عنوان “حب الوطن” تدوین شده بود، چاپ کند.

    حامد کرزی رئیس جمهوری سابق دستور تدوین این کتاب را به منظور تقویت روحیه وطن دوستی در شاگردان مکاتب افغانستان داده بود.

    بحث افزوده شدن این کتاب به نصاب آموزشی، که قرار بود برای شاگردان کلاس‌های هفتم الی نهم مکاتب/مدارس تدریس شود، در شبکه‌های اجتماعی واکنش‌های زیادی در پی داشت.

    شماری به عنوان آن که “چرا عربی است” منتقد بودند و شماری دیگر هم در محتوای آن ابراز شک و تردید کرده بودند. ‌

    آقای بلخی گفت که مضمون این کتاب در سایر کتاب‌های درسی افغانستان وجود دارد و نیاز به چاپ کتاب جداگانه در این زمینه نیست.

    او گفت برای حل مشکلات در کتاب‌های درسی مکاتب قرار است یک تیم از کارشناسان تمام کتاب‌های درسی افغانستان را بررسی و تغییراتی مورد نیاز را در آنها اعمال کند.

    او گفت که با بررسی کارشناسان امکان کاهش حجم کتابها وجود دارد که می‌تواند قدرت یادگیری را در دانش آموزان بیشتر و همچنین هزینه چاپ را کاهش دهد.

    به گفته وزیر معارف؛ این وزارت در نظر دارد که برای سال آینده تحصیلی ۵۰ میلیون جلد کتاب چاپ ‌کند که حدود ۲۰ میلیون دالر هزینه آنرا نهاد توسعه بین المللی آمریکا ( USAID) پرداخت خواهد کرد.

     

  • امارات روابطش را با پاکستان پس از رویداد حمله کندهار بازنگری می کند

    امارات روابطش را با پاکستان پس از رویداد حمله کندهار بازنگری می کند

    این گزارش ها پس از آن مطرح گردید که هیاتی از امارات متحده عربی وارد ولایت کندهار شد تا رویداد حمله تروریستی به مهمانخانه والی کندهار را بررسی کند.

    صمیم خپلواک سخنگوی والی کندهار گفت که یک هیات از امارات متحده عربی وارد این ولایت شده و به زودی تحقیقات در خصوص رویداد تروریستی آغاز می گردد.

    لازم به ذکر است که روز سه شنبه هفته گذشته و هنگامی که شماری از دیپلمات های کشور امارات متحده عربی و برخی مقام های دیگر کشور در مهمانخانه والی کندهار حضور داشتند، انفجار قدرتمندی صورت گرفت.

    در این رویداد، 11 تن به شمول 5 دیپلمات اماراتی کشته شدند، و همایون عزیزی والی کندهار و سفیر امارات در کابل نیز زخمی شدند.

    طالبان گرچه دست داشتن در این رویداد را انکار کرد، اما شماری از مقامات کشور به شمول محمد حنیف اتمر مشاور امنیت ملی رئیس جمهوری کشور گفت که طالبان مسئول این رویداد است.

    آقای اتمر گفت که این رویداد در پاکستان طرح ریزی شده بوده و توسط سازمان استخبارات پاکستان حمایت شده است.

    پیش از آقای اتمر نیز، جنرال عبدالرزاق فرمانده پولیس ولایت کندهار که از این رویداد جان سالم بدر برده بود، استخبارات پاکستان و شبکه حقانی که وابسته به طالبان می باشد را مسئول این رویداد اعلام کرده بود.

  • بسته پیشنهادی کمیسیون اصلاحات انتخاباتی نیاز به بازنگری جدی دارد

    بسته پیشنهادی کمیسیون اصلاحات انتخاباتی نیاز به بازنگری جدی دارد

     

    محمد یوسف رشید، رئیس اجرایی فیفا امروز (یکشنبه) در یک نشست خبری گفت: “در قسمت قوانین، ساختار و طرزالعمل های انتخاباتی در بسته پیشنهادی کمیسیون اصلاحات انتخاباتی کمی و کاستی و ابهام وجود دارد.”

    آقای رشید افزود، ایجاب می کند که دوباره روی این بسته کار شود و به صورت جدی آسیب شناسی گردد. در آسیب شناسی باید افراد تخصصی تر کار کند.

    وی بر این باور است که باید وظایف دارالانشاء، نحوه انتخاب رئیس کمیسیون انتخابات، نحوه فعالیت های دفترهای ولایتی، ترکیب زمانی اعضای کمیسیون و روابط بین دو کمیسیون به صورت دقیق مشخص می شد.

    فیفا همچنین تاکید دارد که روی تشکیل کمیته شفافیت، تقسیم بندی حوزه ها، کمیته ی گزینش و روابط بین دو کمیسیون با دفترهای ولایتی از نظر فنی به مکث و تامل بیشتر نیاز است.

    رئیس اجرایی نهاد مذکور بر این باور است که بسته پیشنهادی برای کوتاه مدت مشکلی ندارد ولی برای دراز مدت باید مورد بررسی بیشتر قرار گیرد.

    لازم به ذکر است که کمیسیون اصلاحات انتخاباتی در بسته پیشنهادی خود ذکر کرده بود که این بسته را مشورت بیش از 3 هزار نفر و نهادهای جامعه مدنی تهیه کرده است.

    فیفا اما می گوید که کمیسیون مذکور پیشنهادهایی را از این موسسه دریافت کرد ولی متاسفانه در بسته پیشنهادی به طور دقیق جایگزین نکرده است.

    رئیس اجرایی فیفا نیز گفت: قرار بود بعد از تکمیل پیشنهادات و قبل از ارسال به مقام های حکومت وحدت ملی؛ بسته پیشنهادی با نهادهای انتخاباتی شریک شود که این کار نیز متاسفانه صورت نگرفت.

    اکنون این گفته ها در حالی از سوی فیفا ایراد می شود که بیش از دو هفته پیش کمیسیون اصلاحات انتخاباتی بسته پیشنهادی خود را به ریاست اجراییه تحویل و ریاست جمهوری هفته قبل طی فرمانی دستور تطبیق آن را داد.

    تاکنون اما روند تطبیق بسته پیشنهادی کمیسیون اصلاحات انتخاباتی آغاز نشده است.

    فیفا نیز در این مورد از مقام های حکومت وحدت ملی می خواهد که روی موردهای  تایید شده، اقدامات و برنامه های مشخص تطبیقی و عملیاتی را هر چه زودتر روی دست بگیرد و با هماهنگی کمیسیون اصلاحات زمان برگزاری انتخابات مجلس را مشخص کند.

    فیفا پیشنهاد می کند که کمیته ی گزینش باید اسامی متقاضیان را قبل از رسیدن به ریاست جمهوری با مردم شریک سازد و شکایات مردم را مورد بررسی قرار دهد، مشخص شود که گزینش توسط رئیس جمهوری یا کمیته صورت می گیرد.

    مشخص کردن مسئولیت ها و پاسخگویی، مشخص کردن حیطه و صلاحیت های کمیسیون و دارالانشاء، شرایط انتخاب اعضای کمیسیون انتخابات و صلاحیت های اعضای کمیسیون شکایات، ارایه گزارش های یک ساله کمیسیون ها به مجلس و رسانه ها، راهکار دقیق برای فهرست رای دهندگان و شیوه انتخاب نامزدان در احزاب سیاسی از پیشنهادهای دیگر این موسسه است.

    همچنین فیفا پیشنهاد می کند که تعداد نامزدانی که از سوی احزاب معرفی می شوند مشخص شود، ترکیب قومی و جنسیتی رعایت گردد، مرجع شکایت علیه احزاب معلوم شود، شیوه و مکلفیت های همکاری نهادهای دولتی و غیر دولتی با کمیسیون های انتخاباتی مشخص شود، تضمین های جزایی برای متقلبین و متخلفین مشخص گردد و مشخص شود که کدام مرجع صلاحیت به تعویق افتادن انداختن انتخابات را دارد.

    فیفا در مورد تعویق افتادن انتخابات پیشنهاد می کند که قوای سه گانه کشور با رئیس های کمیسیون های انتخاباتی در این مورد پس از مطالعه دقیق تصمیم بگیرند.

    گفتنی است که فیفا همچنین پیشنهاد می کند که باید اتهام های علیه مقام های ارشد کمیسیون ها توسط دادگاه عالی بدون در نظر داشت زمان بررسی شود.

    بر اساس قانون انتخابات می بایست انتخابات مجلس نمایندگان در ماه سرطان صورت می گرفت ولی به دلیل جنجال های انتخاباتی برگزاری انتخابات به تعویق افتاد.

    اکنون با گذشت حدود سه ماه هنوز زمان دقیق برگزاری انتخابات معلوم نیست.

    با توجه به پیشنهادهای نهاد فیفا در پیوند به کاستی های بسته پیشنهادی کمیسیون اصلاحات انتخاباتی ممکن است که انتخابات مجلس به زودی برگزار نشود.